[Comments] [Κριτικές] [Στοιχεία] [Φωτό] [Πόστερ] [Βίντεο] [Περισσότερα] [Κορυφή]
POTICHE
του Φρανσουά Οζόν
με τους Κατρίν Ντενέβ, Ζεράρ Ντεπαρντιέ, Καρίν Βιάρντ, Ζεραμί Ρενιέρ, Φαμπρίς Λουσινί
Υπόθεση:
1977. Βόρεια Γαλλία, περιοχή Sainte – Gudule. Η Σουζάν (Cathrine Deneuve) είναι δέσμια στους τέσσερις τοίχους της κουζίνας της και υποταγμένη στη βούληση του συζύγου της, του επιτυχημένου εργοστασιάρχη κυρίου Πουγιόλ (Fabrice Luchini). Ο κ. Ρομπέρ Πουγιόλ διοικεί την ομπρελοβιομηχανία του με απολυταρχικό και αυταρχικό τρόπο, όπως ακριβώς «διοικεί» την σύζυγο και τα παιδιά του. Όταν οι εργάτες στο εργοστάσιό του κατεβαίνουν σε απεργία και κρατούν όμηρο τον κ. Πουγιόλ η κρίση που ξεσπά είναι μεγάλη και εκτονώνεται με τον τραυματισμό του και την απομάκρυνσή του για ένα διάστημα από την περιοχή. Τότε έρχεται η στιγμή που η κυρία Πουγιόλ παίρνει την μεγάλη απόφαση να αναλάβει χρέη Γενικού Διευθυντή στο εργοστάσιο του συζύγου της και προς έκπληξη όλων αποδεικνύεται μια ικανότατη και μαχητικότατη γυναίκα. Τα προβλήματα ξαναρχίζουν όταν ο κ. Πουγιόλ επιστρέφει από το ταξίδι του, ενώ ο ρόλος του κυρίου Μπαμπέν (Gérard Depardieu) περιπλέκει τα πράγματα ακόμη πιο πολύ…
ΚΡΙΤΙΚΕΣ Η Βαθμολογία μου:
Η καλύτερη ερμηνεία της Ντενέβ εδώ και χρόνια, σε μια ταινία του Οζόν, χάρμα ειδέσθαι, απ' όλες τις πλευρές!
Ο Φρανσουά Οζόν σε κέφια, στα καλύτερά του! Ποιός είπε πως πρέπει να νιώθεις τύψεις για μια ταινία καθαρά ψυχαγωγική; Ένα φιλμ, που διαθέτει στο βάθος, κοινωνικές προεκτάσεις, ικανοποιώντας όσους αναζητούν προβληματισμό αλλά και ανάλαφρη για όσους επιζητούν απλά μιάμισι ευχάριστη ώρα. Λεπτό, έξυπνο λεκτικό χιούμορ και ερμηνείες για ρεσιτάλ. Ένα θεατρικό έργο με απώτερο σκοπό να "γελάν και τα ...μουστάκια" σου.
Ειδικότερα, η ταινία διαδραματίζεται εν έτει 1977, αλλά τα μηνύματά της είναι διαχρονικά. Ένα κωμικό θεατρικό έργο που φέρνει λεκτικό γέλιο ευρωπαϊκών προδιαγραφών, με ευγένεια και άσο στα μανίκια, την γυναικεία πονηριά και διπλωματία. Οι ελιγμοί της κυρίας του αφεντικού προκαλούν πολλαπλές αντιδράσεις στο προσκείμενο οικογενειακό και φιλικο περιβάλλον. Σίγουρα είναι απολαυστικοί και ελάχιστα φιλολογικοί. Ντεπαρντιέ και Λουσινί συνοδεύουν την "ντάμα" Σουζάν Πιζόλ (Κατρίν Ντενέβ) επάξια, καυτηριάζοντας όσο χρειάζεται με σαρκασμό τις διαφορετικές ιδεολογικές τοποθετήσεις τους, την ταξική τους προέλευση και τους αγώνες (που παροπλίζονται εν καιρώ). Σε δεύτερο επίπεδο παρακολουθούμε, ένα σχόλιο για τον κοινωνικό συμβιβασμό που προέρχεται μέσα από άκαμπτες μετωπικές συγκρούσεις πρώτου βαθμού. Η άμβλυνση της αντιπαλότητας και των συγκρούσεων θα αποδυναμώσουν σταδιακά το εργατικό κίνημα, με εγγυητή το καπιταλιστικό σύστημα που δίνει και παίρνει ανάλογα με τις συνθήκες ρίσκου και κερδοφορίας του. Μια ...αριστοφανική σάτιρα ταξικού προσανατολισμού.
Ακόμα και οι ...δυσκοίλιοι θα γελάσουν!
Διασκεδαστική από την αρχή ως το τέλος, χωρίς ηθικούς προσδιορισμούς. Η χρήση των στερεότυπων δυναμιτίζει τα συντηρητικά θεμέλια, χωρίς επαναστατικές "απώλειες" και προοδευτικούς μονεταρισμούς. Μην το χάσετε! Επίκαιρο και αντιμνημονιακό όσο ποτέ, επιπλέον...

του Δημήτρη
Παπαμίχου me@myfilm.gr
Η Βαθμολογία μου:
"POTICHE" στα γαλλικά, σημαίνει κάτι σαν ..."γλάστρα" και στην προκειμένη περίπτωση, μια γυναίκα, όπου ο ρόλος της είναι καθαρά διακοσμητικός, ενώ η δράση και οι ανάγκες της είναι ουσιαστικά κομμάτι και προέκταση της παρουσίας των ανδρών που κυριαρχούν στην ζωή της.
Σ' αυτή την ευφυέστατη κωμωδία, ο Οζόν, κινηματογραφεί, την Κατρίν Ντενέβ, για άλλη μια φορά, όπως είχε κάνει και για το εξαιρετικό "Οκτώ γυναίκες". Χωρίς αυτή να είναι η σημαντικότερη δουλειά του, δεν παύει να είναι μια σπιρτόζικη και λαμπερή παραγωγή, ενώ η χημεία ανάμεσα σ' όλους ανεξαιρέτως τους πρωταγωνιστές, εξελίσσεται με τον καλύτερο δυνατό τρόπο δημιουργικά, παίζοντας ανάμεσα στην πολιτική φαντασία, την σάτιρα ακόμα και το μελόδραμα.
Οι άντρες της Ντενέβ, γρήγορα θα καταλάβουν πως αυτή η γυναίκα, την στιγμή που της δίνεται η ευκαιρία να ξεπεράσει, την καθιερωμένη θέση της, είναι ικανή να πάρει γερά
τα ηνία στα χέρια της και να μην αφήσει να της ξεφύγει το πανμητριαρχικό όραμά της.
Απολαυστικός και ο Ντεπαρντιέ στον ρόλο του κομμουνιστή δημάρχου και παλιού εραστή της Ντενέβ.
Η ταινία άνοιξε το φετινό Γαλλόφωνο Φεστιβάλ Κινηματογράφου.

του Γιάννη Ραουζαίου giannis.raouzaios@myfilm.gr

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΙΝΙΑΣ >>CAST<<
Πρωταγωνιστούν:
Catherine Deneuve ... Suzanne Pujol
Gérard Depardieu ... Maurice Babin
Fabrice Luchini ... Robert Pujol
Karin Viard ... Nadège
Judith Godrèche ... Joëlle
Jérémie Renier ... Laurent Pujol
Sergi López ... Le routier espagnol
Évelyne Dandry ... Geneviève Michonneau
Bruno Lochet ... André
Elodie Fregé ... Suzanne jeune
Gautier About ... Babin jeune
Jean-Baptiste Shelmerdine ... Robert jeune
>>CREDITS<<
Σκηνοθεσία
François Ozon
Σενάριο
Pierre Barillet (θεατρικό έργο)
Jean-Pierre Grédy (θεατρικό έργο)
François Ozon
Παραγωγή
Eric Altmeyer
Nicolas Altmeyer
Μουσική
Philippe Rombi
Μοντάζ
Laure Gardette
Casting
Sarah Teper
Σχεδιασμός Παραγωγής
Katia Wyszkop
Κοστούμια
Pascaline Chavanne
Εταιρείες Παραγωγής
Mandarin Cinéma
Scope Pictures (co-producer)
Διανομή
Nutopia (Ελλάδα)
Mars Distribution
GAGA
Imovision
Teleview International
Χρονολογία παραγωγής
2010
Χώρα παραγωγής
ΓΑΛΛΙΑ
Γλώσσα
ΓΑΛΛΙΚΑ
Εικόνα
ΕΓΧΡΩΜΗ
Είδος ταινίας
ΚΩΜΩΔΙΑ
Διάρκεια
103'
Ήχος
Dolby Digital / DTS
Τοποθεσίες Γυρισμάτων
Βέλγιο
AKA
Καταλληλότητα
Switzerland:7 (canton of Geneva) / Switzerland:7 (canton of Vaud) / Japan:G / USA:R (certificate #46667) / Australia:M / Portugal:M/12

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
Potiche: Ο όρος «potiche» σημαίνει βάζο ή ένα άλλο αντικείμενο που δεν έχει πραγματικά χρηστική αξία, απλώς τοποθετείται κάπου σαν διακοσμητικό. Στην γαλλική γλώσσα όμως χρησιμοποιείται και μεταφορικά για να περιγράψει μειωτικά και περιφρονητικά μία γυναίκα που έχει μόνο εμφανισιακά χαρίσματα, ή ζει πίσω από την σκιά του συζύγου της χωρίς δική της προσωπικότητα. Κάποιες γυναίκες πολιτικών ή ακόμη και κάποιες γυναίκες πολιτικοί έχουν χαρακτηριστεί «potiches» όπως η κα Σιράκ και πιο πρόσφατα η Σεγκολέν Ρουαγιάλ.
Για την ταινία: Ο Φρανσουά Οζόν, σκηνοθέτης των ταινιών «Η Πισίνα», «Το Καταφύγιο» και φυσικά οι «8 Γυναίκες» επιστρέφει με τη feelgood ταινία του «Potiche» που με την εκπληκτική Κατρίν Ντενέβ και έντονο άρωμα από 70’s καταγοήτευσε το γαλλικό κοινό ξεπερνώντας τα 3.000.000 εισιτήρια.
Το «Potiche» δίνει την ευκαιρία στη μοναδική Κατρίν Ντενέβ, να διατηρήσει την απαράμιλλη γοητεία της Γκάμπι των «8 Γυναικών» και να ξανασυναντηθεί με τον μεγάλο της κινηματογραφικό έρωτα που ακούει στο όνομα Ζεράρ Ντεπαρντιέ. Μία ερωτική ιστορία που μετρά 30 και πλέον χρόνια με αποκορύφωμα «Το Τελευταίο Μετρό» του Φρανσουά Τριφό, πλημμυρίζει και πάλι τη μεγάλη οθόνη.
Οι δύο ζωντανοί μύθοι του γαλλικού αλλά και παγκόσμιου σινεμά ενώνονται ξανά καθώς όπως δήλωσε ο σκηνοθέτης Φρανσουά Οζόν όταν έψαχνε ποιος θα μπορούσε να είναι ο παλιός έρωτας της Σουζάν (Κατρίν Ντενέβ) ο Ζεράρ Ντεπαρντιέ του ήρθε αυτόματα στο μυαλό, όπως θα ερχόταν στον κάθε θεατή και δεν υπήρχε καμία αμφιβολία για την χημεία τους αφού είχε δοκιμαστεί τόσες φορές. Η ίδια η Κατρίν Ντενέβ σε συνέντευξή της είπε για τον Ντεπαρντιέ «Κατά τη διάρκεια των χρόνων, έχουμε συναντηθεί πολλές φορές. Και κάθε φορά είναι πολύ φυσικά τα πράγματα. Τον αγαπώ και τον θαυμάζω πάρα πολύ. Είναι ένας ηθοποιός που είναι πάντα εκεί και πάντα ζεστός με τις συμπρωταγωνίστριές του. Επιπλέον είναι αστείος και… ανυπόμονος. Δεν του αρέσει να κάνει πρόβες. Του αρέσει να κάνει γυρίσματα. Έχει μια τάση να επισπεύδει τα πράγματα. Ευτυχώς και ο Φρανσουά είναι το ίδιο».

Ο Φρανσουά Οζόν στρέφεται για ακόμη μία φορά στο θέατρο, την πηγή που τον έκανε διάσημο με τις «8 Γυναίκες», και αυτή τη φορά μεταφέρει στον κινηματογράφο το έργο των Πιέρ Μπαριγιέ και Ζαν Πιερ Γκρέντι με σκοπό να σατιρίσει όχι μόνο την σχέση των φύλων αλλά και των τάξεων.
«Ήθελα εδώ και πολύ καιρό να κάνω μία ταινία για την θέση των γυναικών στην κοινωνία και την πολιτική. Όταν είδα την παράσταση «Potiche» των Μπαριγιέ και Γκρέντι, πριν από περίπου δέκα χρόνια σκέφτηκα αμέσως ότι ήταν το τέλειο υλικό για μία ταινία. Ωστόσο, μου πήρε αρκετό καιρό για να το κάνω δικό μου, για να δω πως θα το μετέφερα στον κινηματογράφο αλλά και στην σύγχρονη κοινωνία. Ένιωθα πως θα κατάφερνα τον ρυθμό και την ζωντάνια μιας εκκεντρικής κωμωδίας αλλά δεν ήθελα να βγει μία αναχρονιστική παράσταση, αποκομμένη από την πραγματικότητα. Δύο γεγονότα συνέβαλαν καταλυτικά στο να γίνει το δικό μου «Potiche» όπως έγινε. Το ένα ήταν η συνάντησή μου με τους αδερφούς Αλτμάγιερ, τους παραγωγούς που μου πρότειναν να κάνω μία πολιτική ταινία για τον Νικολά Σαρκοζί στο πνεύμα της «Βασίλισσας» του Στέφεν Φρίαρς και το δεύτερο οι προεδρικές εκλογές του 2007 στη Γαλλία, στις οποίες ακολούθησα την πολιτική εκστρατεία της Σεγκολέν Ρουαγιάλ με πολύ ενδιαφέρον».
Συμμετοχές - Διακρίσεις:
- Το Potiche ήταν υποψήφιο σε τέσσερις κατηγορίες των φετινών Σεζάρ, για τα βραβεία Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας για την Κατρίν Ντενέβ, Καλύτερης Β΄ Γυναικείας Ερμηνείας για την Καρίν Βιάρντ, Καλύτερο Προσαρμοσμένο Σενάριο για τον Φρανσουά Οζόν και Καλύτερα Κοστούμια για την Πασκαλίν Σαβάν.
- Επίσημη συμμετοχή στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Βενετίας 2010
- Επίσημη συμμετοχή στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο 2010
- Ταινία Έναρξης Φεστιβάλ Γαλλόφωνου Κινηματογράφου 2011
ΕΠΙΣΗΜΟ SITE :
Official site
ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ
http://www.imdb.com/

PHOTOS - POSTERS

VIDEO CLIPS, TRAILER, TEASER, SCREENING PREVIEW
Σημείωση: -- Κυκλοφορία:
10/11/2010 (Γαλλία)
18/3/2011 (ΗΠΑ, περιορισμένη διανομή)
7/4/2011 (Ελλάδα)

Διαφήμιση |
 |

|