[Comments][Κριτικές][Στοιχεία][Φωτό][Πόστερ][Βίντεο][Περισσότερα][Κυκλοφορία]

| | |

ΕΙΝΑΙ ΤΡΕΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΒΟΡΕΙΟΙ BIENVENUE CHEZ LES CH’ TIS του Ντάνι Μπουν με τους Καντ Μεράντ, Ντάνι Μπουν, Ζόι Φίλιξ Υπόθεση: Ο Φιλίπ Αμπράμς είναι ένας ταχυδρομικός υπάλληλος, που ζει με τη γυναίκα του Ζουλί στην όμορφη Σαλόντ-Προβάνς της Νότιας Γαλλίας. Όταν ο Φιλίπ παίρνει μια θεωρητικά δυσμενή μετάθεση για την κωμόπολη Μπεργκ, στο βόρειο άκρο της Γαλλίας, η Ζουλί που πάσχει από κατάθλιψη αποφασίζει να μείνει πίσω. Αντίθετα από τις προβλέψεις τους, όμως, ο Φιλίπ βρίσκεται ξαφνικά σε ένα υπέροχο μέρος, ανάμεσα σε ζεστούς και φιλόξενους ανθρώπους, ενώ σχεδόν αμέσως γίνεται φίλος με ένα συμπαθητικό ταχυδρόμο, τον Αντουάν. Ο Φιλίπ επισκέπτεται τη Ζουλί και τις περιγράφει τα ευχάριστα νέα, αλλά εκείνη δεν τον πιστεύει: νομίζει ότι της λέει ψέματα για να μην τη στεναχωρήσει παραπάνω. Έτσι κι εκείνος, για να κάνει τη ζωή του πιο εύκολη, υιοθετεί το ψέμα της φρικτής ζωής στο Μπεργκ. Όταν όμως η Ζουλί αποφασίζει να μετακομίσει μαζί του, ο Φιλίπ θα πρέπει να εξηγήσει την ιστορία στο νέο του περιβάλλον και να τους πείσει να την αντιμετωπίσουν σα βάρβαροι. Κριτικές της ταινίας Στοιχεία ταινίας Φωτογραφίες Βίντεο Περισότερες πληροφορίες

ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Η Βαθμολογία μου:

Μελαγχολική κωμωδία, με το ενδιαφέρον να εστιάζεται περισσότερο στην ιδιαιτερότητα της προφοράς των Γαλλικών του ... Βορρά και κατ΄επέκταση στο λεκτικό χιούμορ - βεβαίως αλα Γαλλικά, μια και πολλοί διφορούμενοι ιδιωματισμοί, είναι αδύνατον να μεταφραστούν και κατανοηθούν με ακρίβεια σε άλλη γλώσσα, πλην της μητρικής. Είναι ευχάριστη και διασκεδαστική με λίγες αλλά καλές στιγμές γέλιου (π.χ. η στιγμή που μεθάνε πηγαίνοντας τα γράμματα πόρτα πόρτα, πάνω στα ποδήλατα). Θεωρώ σημαντικό πως το γέλιο σε καμία περίπτωση δεν εκβιάζεται, γι΄αυτό και το επίπεδο της λαϊκής αυτής κομεντί είναι προσεγμένο σε κάθε λεπτομέρεια.

Όσον αφορά τη σκηνοθεσία δεν έχει να επιδείξει κάποια έκπληξη, όλα κυλούν αναμενόμενα, ακαδημαϊκά μεν, αλλά έξυπνα, χωρίς χοντροκοπιές. Αποκτά περισσότερο ενδιαφέρον όταν με καυστικό χιούμορ σατιρίζει τις εσωτερικές μεταθέσεις των μεγαλοστελεχών και διευθυντών των επιχειρήσεων του Δημοσίου, αλλά κουράζει από τη μέση και πέρα μη έχοντας κάτι νέο να πει. Γίνεται έμμεση κριτική στη γραφειοκρατία και την αξιοκρατία, άρα δεν είναι "ανώδυνη" και έχει μια υποτυπώδη βαθύτερη ουσία πέρα από το πρώτο επίπεδο.

Πέρα από την καλή - αρχικά - σεναριακή ιδέα το τέλος είναι μάλλον αρκετά συμβατικό και προβλέψιμο, χωρίς ουσιαστική ανατροπή που θα δημιουργούσε κάποια μοναδική ευχαρίστηση.

Συνοπτικά μια αξιοπρεπής κομεντί, σε ένα είδος που οι Γάλλοι παίζουν με κλειστά μάτια. Περισσότερα χαμόγελο, παρά γέλιο. Το ρεκόρ εισιτηρίων που έκανε στη Γαλλία, είναι για εσωτερική κατανάλωση, περισσότερο, δηλαδή τοπικού ενδιαφέροντος, αφού ελάχιστοι, εκτός χώρας, ομιλούν Ch' tis. Είναι σα να λέμε κάτι ανάλογο με τις κωμωδίες του Κώστα Χατζηχρήστου, που στο εξωτερικό πολύ δύσκολα τα καταλαβαίνουν, όπως εδώ. Γιατί το γέλιο προέρχεται από τον τρόπο που προφέρονται οι λέξεις και όχι από το περιεχόμενο αυτών. Η αφίσα είναι εξαιρετική αλλα παραπλαντηική καθώς παραπέμπει σε slapstick (Τζέρι Λιούις, αφοί Μαρξ κλπ.) και στην σωματική κωμωδία, αλλά όπως είπαμε όλα τα γκαγκ είναι λεκτικά και σατιρίζουν την προφορά και τον τρόπο ζωής των Βόρειων της Γαλλίας (καμία σχέση με τους δικούς μας Βόρειους). Η δεύτερη παρατήρηση που αφορά τα αστεία είναι πως μερικά ακόμη εμπνέονται από τα τοπικά εδέσματα και τις λιχουδιές, αν αυτό σας "ανοίγει την όρεξη"!

(Τελικά το είδος αυτής της κωμωδίας πρέπει να πετυχαίνει εμπορικά, εύκολα, γιατί σαν ιδέα δεν είναι κλισέ. Για να δοκιμάσουν τα δικά μας τζιμάνια να την αντιγράψουν, μπας και αγγίξουν τη 500 που έχει αραχνιάσει από την εποχή του El Gr. Και όχι κακέκτυπη... ή κρυπτορατσιστική.)

του Δημήτρη Παπαμίχου me@myfilm.gr

Διαφήμιση

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΙΝΙΑΣ

Περισσότερα για την ταινία (Δελτίο Τύπου)

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ ΝΤΑΝΙ ΜΠΟΥΝ

Από πού προέκυψε η ιδέα για την ταινία?
Είχα την ιδέα για το έργο ‘Είναι Τρελοί Αυτοί Οι Βόρειοι’ προτού καν γυρίσω την πρώτη μου ταινία ‘La Maison du Bonheur’, ήθελα όμως πρώτα να επιβεβαιώσω τις ικανότητές μου ως σκηνοθέτης πριν αφιερωθώ σε μια ιστορία που σήμαινε τόσα πολλά για μένα. Φυσικά, κάθε ιστορία είναι σημαντική, αυτή εδώ όμως αφορά τα παιδικά μου χρόνια και την περιοχή μου. Οι άνθρωποι που περιγράφονται στο έργο είναι ουσιαστικά αδέρφια μου. Και η ταινία πραγματεύεται την λανθασμένη άποψη που έχουν για το Νορ-Πα Ντε Καλέ όλοι όσοι δεν το έχουν επισκεφθεί ποτέ. Οι Γάλλοι γενικά έχουν μια πολύ αρνητική εικόνα για την περιοχή, που σχετίζεται με τη φτώχια, την ανεργία, την απελπισία και τα ορυχεία. Έτσι αποφάσισα να κάνω μια ανθρώπινη κωμωδία όπου ένας Γάλλος, ξένος προς το Βορρά, ανακαλύπτει την κουλτούρα, την ανθρωπιά, τη γενναιοδωρία και τη φιλοξενία των ανθρώπων που κατοικούν εκεί. Είναι μια ταινία που περιγράφει κατά βάθος τον εαυτό μου και γι’αυτό είναι πολύ σημαντική για μένα.

Πώς εξελίχθηκε η συγγραφή του σεναρίου?
Αρχικά, για έναν ολόκληρο χρόνο, έγραφα μόνος μου. Όταν ολοκλήρωσα την ιστορία, τους χαρακτήρες και ένα σημαντικό αριθμό σκηνών, αισθάνθηκα την ανάγκη να μοιραστώ το υλικό με άλλους συγγραφείς, συγκεκριμένα τον Φρανκ Μανιέ και τον Αλεξάντρ Σαρλό. Ο Φρανκ είναι επίσης από το Βορρά και ο Αλεξάντρ είναι παντρεμένος με μια Γαλλίδα από την περιοχή. Και οι δύο είναι ιδιαίτερα ταλαντούχοι σεναριογράφοι και η συνεργασία μας ήταν πολύ εποικοδομητική. Μέσα σε τρεις μήνες είχαμε ολοκληρώσει το σενάριο, αλλά συνεχίσαμε να το αλλάζουμε μέχρι την τελευταία στιγμή.

Τι προβλήματα συναντήσατε γράφοντας το έργο?
Το πιο δύσκολο σημείο, που με βασάνισε ένα χρόνο, ήταν πώς θα έβγαινε μια κωμωδία μέσα από όλα αυτά. Στις ζωντανές εμφανίσεις μου είναι εύκολο να μιμούμαι χαρακτήρες της περιοχής, τονίζοντας υπερβολικά κάποια στοιχεία τους σε σημείο να δημιουργώ καρικατούρες. Σε μια ταινία όμως πρέπει να υπάρχει ρεαλισμός για να πειστούν οι θεατές.

Επιλέξατε να ερμηνεύσετε ένα δευτερεύοντα ρόλο ώστε να επικεντρωθείτε περισσότερο στη σκηνοθεσία? Θα μπορούσατε να είχατε κρατήσει μόνο το ρόλο του σκηνοθέτη?
Όχι, ήθελα οπωσδήποτε να παίξω στην ταινία. Κι ενώ ο χαρακτήρας μου, ο Αντουάν Μπαγιέλ, φέρει ένα από τα ονόματα της οικογένειάς μου, κατά τη διάρκεια της συγγραφής δε με απασχολούσε ποιοι ηθοποιοί θα υποδύονταν τους χαρακτήρες. Ποτέ δε σκέφτηκα ότι ο χαρακτήρας του Αντουάν είναι λιγότερο σημαντικός και όταν οι παραγωγοί μου έθεσαν το ζήτημα, τους είπα ότι σε καμία περίπτωση δε θα μπορούσα να είμαι εγώ αυτός που καταφθάνει από το Νότο, δεν θα ήταν ποτέ δυνατόν: έπρεπε οπωσδήποτε να είμαι Βόρειος.

Πώς ήταν να κινηματογραφείτε στην περιοχή σας?
Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων στο Μπεργκ μαζεύονταν εκατοντάδες άνθρωποι, αλλά ήταν όλοι τους εξαιρετικοί: όταν ζητούσαμε ησυχία, γινόταν απόλυτη σιγή. Αυτό είναι πολύ σπάνιο. Στο τέλος της ημέρας, όταν σταματούσαν τα γυρίσματα, περνούσα τουλάχιστον μία ώρα υπογράφοντας αυτόγραφα. Προσωπικά, πάντα δίνω χρόνο στους ανθρώπους γιατί πιστεύω ότι είναι κι αυτό μέρος της δουλειάς μας: εργαζόμαστε γι’αυτούς και χάρη σε αυτούς. Χωρίς κοινό, είμαστε ένα τίποτα. Θα βρισκόμασταν μόνοι στο σπίτι μας.

Όταν η ταινία ήταν πια έτοιμη, υπήρχαν απόψεις της που σας εντυπωσίασαν?
Όχι, δεν υπήρχαν, γιατί συμμετείχα σε όλα τα στάδια της διαδικασίας: το σενάριο, τη σκηνοθεσία, το μοντάζ. Είδα το έργο να συγκροτείται σιγά-σιγά αλλά δεν είχα την ευκαιρία να το ανακαλύψω. Το μόνο που μου διέφευγε ήταν πώς θα αντιδρούσε το κοινό σε αυτό, πόσο θα γελούσαν και πώς θα αισθάνονταν στο κλείσιμο του έργου. Όταν είδα το πόσο γελούσαν οι θεατές στις πρώτες προβολές του έργου, τότε σκέφτηκα ότι πράγματι η ταινία μου είναι αστεία. Χάρηκα για όλους όσοι συμμετείχαν στο έργο, για την περιοχή μου και για τον ίδιο μου τον εαυτό, ανεξάρτητα από την εισπρακτική επιτυχία. Είναι μια ζωντανή και ανθρώπινη ταινία και ελπίζω ότι με αυτήν θα προωθήσω μια πιο θετική εικόνα για τη γενέτειρά μου, το Νορ-Πα Ντε Καλέ.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ ΚΑΝΤ ΜΕΡΑΝΤ

Τι γνώμη έχετε για τον Ντάνι Μπουν? Τον γνωρίζατε ήδη πριν την ταινία?
Όχι ιδιαίτερα: νομίζω είχαμε συναντηθεί σε κάποια τηλεοπτική εκπομπή, αλλά δεν είμαι καν σίγουρος γι’αυτό. Είχα όμως παρακολουθήσει το σόου του στο θέατρο Ολίμπια στο Παρίσι και είχα εντυπωσιαστεί με το ταλέντο του. Είναι ένας ολοκληρωμένος performer, μπορεί να κάνει πολλά διαφορετικά πράγματα: να τραγουδάει και να παίζει μουσική, να κάνει παρωδία και ταυτόχρονα να είναι τρυφερός. Είναι ένας πραγματικός καλλιτέχνης.

Πώς σας παρουσίασε το έργο όταν πρωτοσυζητήσατε γι’αυτό?
Στην πραγματικότητα ο παραγωγός Ρισάρ Πεζέ ήταν αυτός που με πρότεινε για την ταινία και μου έδωσε να διαβάσω το σενάριο. Ενθουσιάστηκα από την πρώτη ανάγνωση και ήθελα να αναλάβω τον πρωταγωνιστικό ρόλο. Αισθάνθηκα σα να μου έκαναν ένα μεγάλο δώρο. Τότε πήρα τηλέφωνο τον Ντάνι και του είπα ότι ενδιαφέρομαι σοβαρά. Και αφού κάναμε ένα γρήγορο πέρασμα του σεναρίου μαζί, νομίζω ότι κέρδισα το ρόλο.

Πείτε μας ορισμένα στοιχεία για το χαρακτήρα σας, τον Φιλίπ Αμπράμς.
Είναι ένας μέσος Γάλλος, ένας ταχυδρομικός υπάλληλος που παραμένει ερωτευμένος με τη γυναίκα του. Για μένα η ταινία είναι πρωτίστως μια ερωτική ιστορία. Όλα όσα συμβαίνουν μέσα σε αυτήν εκπορεύονται από την αγάπη του. Κατά βάση ο Φιλίπ είναι ένας άνθρωπος που έχει μια φυσιολογική ζωή με τη γυναίκα και το παιδί του και που θέλει συνεχώς να κάνει τη σύζυγό του ευτυχισμένη δείχνοντάς της την αγάπη του. Θα μπορούσα να είμαι κι εγώ στη θέση του.

Γνωρίζατε ήδη τη Βόρεια περιοχή της Γαλλίας ή βρεθήκατε εκεί για πρώτη φορά, όπως συμβαίνει και στο χαρακτήρα σας με βάση το σενάριο?
Όχι, δεν τη γνώριζα, ήμουν ακριβώς όπως κι ο χαρακτήρας του Φιλίπ. Είχα βρεθεί κάποτε στη Λιλ, αλλά ζω στη Νότια Γαλλία, στη Μαρσέιγ. Όμως ανακάλυψα ότι και στο Βορρά οι άνθρωποι είναι πραγματικά καλοί και ζεστοί. Μου έκανε μεγάλη εντύπωση όταν μια μέρα, ένας τεχνικός από το συνεργείο ζήτησε από μια ιδιοκτήτρια να φυλάξει κάποιον εξοπλισμό στο κατάστημά της. Εκείνη όχι απλά δέχτηκε, αλλά του έδωσε και τα κλειδιά για να τον πάρει την επόμενη μέρα μόνος του! Αυτό δε θα συνέβαινε ποτέ στο Παρίσι.

Πώς σας φάνηκε η διάλεκτος του Βορρά, η ch’ti?
Είναι μια πραγματική γλώσσα. Οποιοσδήποτε άλλος Γάλλος δε μπορεί να την καταλάβει.

Γενικά τι εντυπώσεις αποκομίσατε από το Βορρά?
Είναι μια πραγματικά ιδιαίτερη περιοχή, την αγάπησα και θέλω να ξαναγυρίσω εκεί. Κάνει βέβαια περισσότερο κρύο από ότι στην υπόλοιπη Γαλλία, αλλά δεν είναι τόσο τραγικό όσο πιστεύει ο κόσμος. Σε επίπεδο διοίκησης είναι σχετικά παραμελημένη και οικονομικά οι κάτοικοί της είναι οι χαμηλότερα αμειβόμενοι στη Γαλλία, όμως η γενναιοδωρία τους είναι εντυπωσιακή.

Dany Boon

ΕΠΙΣΗΜΟ SITE :

http://www.chtinn.com/

ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ

http://www.imdb.com/

PHOTOS - POSTERS

Φωτογραφικό υλικό

Τύπος: Εικόνα .jpg .jpeg .gif (κλικ για μεγέθυνση)

myFILM Photo Gallery > BIENVENUE CHEZ LES CH’ TIS

Διαφήμιση

VIDEO CLIPS, TRAILER, TEASER, SCREENING PREVIEW

Video Trailer Type: Flash Get Flash to see this player.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ / ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ