Home myFILM
Select English    Επιλέξτε Ελληνικά
Αρχή ΝΕΑ Ταινίες Φεστιβάλ Βίντεο Φωτογραφίες DVD TV Συνεντεύξεις Διαγωνισμοί Box Office
  Εγγραφή / Σύνδεση
myFILM.gr toolbar
Σήμερα & προσεχώς
.: από 18/9/14 :.
. Ο Λαβύρινθος
. Αμνησία
. Η Barbie στο Μυστικό Βασίλειο
. Η Ωραία Της Ημέρας (1967)
.: από 25/9/14 :.
. The Guest
. The Equalizer
. Το Παιδί με την Κουρδιστή Καρδιά
. Ο Αξέχαστος Μήνας
. Ένας Πύργος Στην Ιταλία
. Palo Alto
. Στο Σπίτι
.: από 2/10/14 :.
. Το Κορίτσι που Εξαφανίστηκε
. Starred Up
. Ιστορίες για Αγρίους
. Ο Μικρός Νικόλας Πάει Διακοπές
. Xenia
. Ήσυχες Μέρες
.: από 9/10/14 :.
. Dracula Untold
. Φίλοι ή Κάτι Παραπάνω;
. Ο Φύλακας της Μνήμης
.: από 16/10/14 :.
. Τα Τερατοκουτάκια
. Get On Up - Sex Machine: The James Brown Story
. Annabelle
. Ένα ταξίδι 30,5 μέτρα μακριά

Περιοχή μελών
Εγγραφή εδώ:
Χρήστης:
Συνθηματικό:
Κωδικός Ασφαλείας: Κωδικός Ασφαλείας
Γράψτε Κωδικό Ασφαλείας (6ψήφιος αριθμός εικόνας):
Members List Μέλη:
Τελευταία: enexuro123's Profile enexuro123
Σήμερα: 1
Χθές: 0
Συνολικά: 9760

Συνδεδεμένοι:
Επισκέπτες: 85
Μέλη: 0
Σύνολο: 85

Εγγραφή

ΔΩΡΕΑΝ Toolbar
Θέματα
BOX OFFICE Ελληνικό
BOX OFFICE USA
Δημοφιλή / Top50
Cine CULT
TV
CD
Θέατρο
Αρχείο
Αίθουσες
ανά εβδομάδα
με μια ματιά

Ο Λογαριασμός μου
Blogs
Λήψεις
Φωτογραφίες
Φόρουμ
Ημερολόγιο
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία
Αναζήτηση

Ανέκδοτα και Αστεία
Ποίηση
Παιχνίδια Flash

Άλλο Περιεχόμενο
Ενότητες
Βιβλίο
Casting
Φεστιβάλ / Διανομή
Δελτίο καιρού
Ξενοδοχεία
Χρήσιμα

Upcoming Events

-- Sponsored Links --
Dailymotion
Movies LTD
aggelospolidoros.blogspot.gr
AGATHI Art Gallery
cinefo.wordpress.comr

-- feeds'n'blogs --














Cinema: ΣΦΡΑΓΙΣΜΕΝΑ ΧΕΙΛΗ (THE READER) του Στήβεν Ντάλντρι (2008)

Ημερομηνία καταχώρησης: Σάββατο, 20 Σεπ. 2008 @ 22:20:51 MST - Συντάκτης : Jim Papamichos

[Comments][Περισσότερα][Κριτικές][Βίντεο][Φωτό][Πόστερ][Κυκλοφορία][Στοιχεία]

Δραματική

ΣΦΡΑΓΙΣΜΕΝΑ ΧΕΙΛΗ
THE READER
του Στήβεν Ντάλντρι
με τους Κέιτ Γουίνσλετ, Ραλφ Φάινς

Υπόθεση: Στη μεταπολεμική Γερμανία, ο δεκαπεντάχρονος Μάικλ Μπεργκ ερωτεύεται την Χάνα, μια γυναίκα με τα διπλά του χρόνια. Μεταξύ τους γεννιέται μια μυστική ερωτική σχέση. Κάποια στιγμή η Χάνα εξαφανίζεται και ο Μάικλ πληγώνεται. Οκτώ χρόνια αργότερα, ως φοιτητής νομικής, παρακολουθεί μια δίκη για τα εγκλήματα των Ναζί και ανακαλύπτει σοκαρισμένος ότι κατηγορούμενη είναι η Χάνα. Καθώς, με την εξέταση, έρχεται στην επιφάνεια το παρελθόν της, ο Μάικλ ανακαλύπτει ένα μυστικό που θα επηρεάσει τις ζωές και των δύο για πάντα...



ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Η νέα δραματική ταινία του Στίβεν Ντάλντρι, που ενώνει την Κέιτ Γουίνσλετ με τον Ρέιφ Φάινς, είναι υποψήφια για 4 Χρυσές Σφαίρες (Καλύτερης Ταινίας, Σκηνοθεσίας, Σεναρίου και Β΄ Γυναικείου Ρόλου για την Κέιτ Γουίνσλετ).

Το φιλμ είναι αφιερωμένο στην μνήμη των παραγωγών της, Άντονι Μινγκέλα και Σίντνεϊ Πόλακ.

Ο σκηνοθέτης Στίβεν Ντάλντρι

O Στίβεν Ντάλντρι γεννήθηκε στο Ντόρσετ της Μεγάλης Βρετανίας το 1961. Σκηνοθέτης με μεγάλη πείρα στο θέατρο, ξεκίνησε την καριέρα του σκηνοθετώντας για το Crucible Theater του Σέφιλντ, στη συνέχεια συνεργάστηκε με το Manchester Library Theater και το Oxford Stage. Διετέλεσε καλλιτεχνικός διευθυντής του Royal Court Theater από το 1992 έως το 1998 και σήμερα είναι στο Διοικητικό Συμβούλιο των περίφημων Young και Οld Vic Theater. Έχει τιμηθεί με βραβείο Lawrence Olivier το 1993 και το 1994 για τα έργα του, για λογαριασμό του Royal National Theater. Για τον κινηματογράφο άρχισε να σκηνοθετεί το 1998, με το “Eight” αλλά έγινε ευρύτερα γνωστός με το "Billy Elliot Γεννημένος Χορευτής" το 2000, μια ταινία που άρεσε πολύ σε κοινό και κριτικούς, έφτασε μέχρι τα Όσκαρ και του χάρισε, μεταξύ άλλων, μια υποψηφιότητα για Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας. Ακόμη μεγαλύτερη αναγνώριση ήρθε δυο χρόνια μετά με τις "Ωρες", ένα φιλμ που ενώνει τη Μέριλ Στριπ, τη Νικόλ Κίντμαν και τη Τζούλιαν Μουρ, είχε εννέα υποψηφιότητες για Όσκαρ, τη δεύτερη του Ντάλντρι για σκηνοθεσία. Η νέα του σκηνοθετική κινηματογραφική δουλειά θα είναι το “The Amazing Adventures of Kavalier & Clay”.

Ο σεναριογράφος Ντέιβιντ Χέαρ

Από τους σημαντικότερους θεατρικούς συγγραφείς και σεναριογράφους στη Μεγάλη Βρετανία, γεννήθηκε το 1947 και γράφει εδώ και περισσότερα από 30 χρόνια για την τηλεόραση και το θέατρο. Ανάμεσα σε αυτές του τις δουλειές, έγραψε για τον κινηματογράφο το “Plenty” το 1985, με την Μέριλ Στριπ, βασισμένο σε δικό του θεατρικό, καθώς και το “Damage” το 1992 του Λουί Μαλ, από το βιβλίο της Τζόζεφιν Χαρτ. Πιο πρόσφατα συνεργάστηκε για πρώτη φορά με τον Στίβεν Ντάλντρι για τις "Ώρες" μια δουλειά που του χάρισε την πρώτη του υποψηφιότητα για Όσκαρ και τιμήθηκε με πολλά βραβεία. Στη θεατρική του καριέρα έχει πολλές υποψηφιότητες για Lawrence Olivier Theater Award, το οποίο κέρδισε το 1996 για το έργο του “Skylight”.

Οι Ηθοποιοί

Η Κέιτ Γουίνσλετ (Χάνα Σμιτς) γεννήθηκε στο Ρέντινγκ της Μεγάλης Βρετανίας, μεγάλωσε σε οικογένεια ηθοποιών και ξεκίνησε τις εμφανίσεις της στη βρετανική τηλεόραση από τα δεκατρία της. Στα 17 γνώρισε διεθνή καταξίωση με τη συμμετοχή της στο “Oυράνια Πλάσματα” (“Heavenly Creatures”, 1994) του Πίτερ Τζάκσον. Εχει πρωταγωνιστήσει σε μεγάλες επιτυχίες και είναι η ηθοποιός με τις περισσότερες υποψηφιότητες για Όσκαρ μέχρι τα 32 της, στο σύνολο πέντε, για τις ταινίες "Η Αιώνια Λιακάδα ενός Καθαρού Μυαλού" του Μισέλ Γκοντρί, “Λογική και Ευαισθησία” του Ανγκ Λι, “Τιτανικός” του Τζέιμς Κάμερον, “Ίρις” του Ρίτσαρντ Έιρ και “Little Children” του Τοντ Φιλντ. Στην πλούσια πορεία της έχει πρωταγωνιστήσει στο πλευρό των καλύτερων ηθοποιών: με τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο στον “Τιτανικό”, με τον Κρίστοφερ Έκλστον στο “Tζουντ” (“Jude”, 1996) του Μάικλ Γουιντερμπότομ, με τον Κένεθ Μπράνα στον “Άμλετ” (“Hamlet”, 1997), με τον Χοακίν Φίνιξ στο “Quills: Η Πένα της Αμαρτίας” (“Quills”, 2000), με τον Κέβιν Σπέισι στο “H Zωή του Ντέιβιντ Γκέιλ” (“The Life of David Gale”, 2003), με τον Τζιμ Κάρεϊ στο "Αιώνια Λιακάδα ενός Καθαρού Μυαλού", με τον Σον Πεν στο "Όλοι οι Άνθρωποι του Βασιλιά". Στο “Σφραγισμένα Χείλη”, παίζει για πρώτη φορά μαζί με έναν ακόμη σπουδαίο, τον Ρέιφ Φάινς, παρ' ότι δε βρίσκονται παρά σε ελάχιστες σκηνές μαζί, ενώ σύντομα συνεργάζεται ξανά με τον Ντι Κάπριο για το “Revolutionary Road”, το οποίο σκηνοθετεί ο σύζυγός της, Σαμ Μέντες.

Ο Ρέιφ Φάινς (Μάικλ Μπεργκ 70's - 90's) είναι ένας από τους σημαντικότερους ηθοποιούς της γενιάς του. Γεννήθηκε το 1962 στο Σάφολκ της Μεγάλης Βρετανίας από πατέρα φωτογράφο και μητέρα συγγραφέα. Είναι ο μεγαλύτερος γιος μιας πολυμελούς οικογένειας με 6 παιδιά. Μεγάλωσε στην Αγγλία και την Ιρλανδία και αποφοίτησε από την Βασιλική Ακαδημία Δραματικής Τέχνης το 1985. Η καριέρα του ξεκίνησε στο θέατρο, μέχρι το 1991 όπου πήρε ένα μικρό ρόλο στην βραβευμένη σειρά "Prime Suspect". Την ίδια χρονιά συμμετείχε στην τηλεταινία "Α Dangerous Man: Lawrence After Arabia" και στην συνέχεια έκανε το κινηματογραφικό του ντεμπούτο στο "Ανεμοδαρμένα Ύψη", πλάι στην Ζιλιέτ Μπινός. Η εξαιρετική ερμηνεία του στην "Λίστα του Σίντλερ" το 1993 αναγνωρίστηκε παγκοσμίως και ο Φάινς κέρδισε BAFTA Β' Αντρικού Ρόλου, διακρίσεις από διάφορες Ενώσεις Κριτικών των Ηνωμένων Πολιτειών, καθώς και υποψηφιότητα για 'Όσκαρ και Χρυσή Σφαίρα. Ο επόμενος πολύ σημαντικός του ρόλος ήταν στην ταινία του Άντονι Μινγκέλα, "Ο Άγγλος Ασθενής", το 1996, η οποία τιμήθηκε με Όσκαρ Καλύτερης Ταινίας. Ο Φάινς ήταν και πάλι υποψήφιος για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου. Ηθοποιός εξαιρετικής γκάμας, έχει ερμηνεύσει καταπληκτικούς ρόλους στο πλευρό ηθοποιών όπως η Κριστίν Σκοτ Τόμας στον "Αγγλο Ασθενή", η Τζούλιαν Μουρ στο "Το Τέλος μιας Σχέσης", η Κέιτ Μπλάνσετ στο "Όσκαρ και Λουσίντα", η Ρέιτσελ Βάις στον "Επίμονο Κηπουρό". Σύντομα, θα τον δούμε μαζί με την Κίρα Νάιτλι στο “The Duchess”.

Ο Ντέιβιντ Κρος (Μάικλ Μπεργκ 50's - 60's) γεννήθηκε το 1990 σε μια μικρή πόλη κοντά στο Αμβούργο της Γερμανίας. Στην ηλικία των 12, συμμετείχε στην τηλεοπτική ταινία “Hilfe, Ich bin ein Junge”. Τον ανακάλυψε ο σκηνοθέτης Ντέτλεφ Μπακ, ο οποίος τον επέλεξε για τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην ταινία του “Knallhart”, η οποία τιμήθηκε με πολλά βραβεία, ανάμεσα στα οποία και βραβείο FIPRESCI στο φεστιβάλ Βερολίνου 2006. Αυτήν την εποχή παίζεται στη Γερμανία μια ακόμη ταινία όπου πρωταγωνιστεί, με τίτλο “Krabat”, που βασίζεται στο ομώνυμο νεανικό best seller.

Για την παραγωγή

Το βιβλίο έγραψε το 1995 ο Μπέρναρντ Σλινκ, καθηγητής Νομικής και Φιλοσοφίας στο Βερολίνο, και είναι ημιαυτοβιογραφικό. Ο τίτλος πρωτοτύπου είναι “Der Vorleser”. Έχει μεταφραστεί σε περισσότερες από 40 γλώσσες, έγινε το πρώτο γερμανικό βιβλίο που μπήκε στην λίστα best seller των New York Times και κέρδισε παγκόσμια αναγνωρισιμότητα το 1999, όταν η Όπρα Γουίνφρι το επέλεξε για να το παρουσιάσει στη δημοφιλή λέσχη βιβλίου της. "Ποιος θα φανταζόταν ότι ένα βιβλίο 218 σελίδων θα μου γεννούσε τόσα συναισθήματα;" θα πει η διάσημη παρουσιάστρια. "Είναι μια ιστορία πάνω σε αυτό που ονομάζουμε “δεύτερη γενιά”” λέει ο συγγραφέας, περιγράφοντας τη γενιά που ακολούθησε τα χρόνια μετά τον πόλεμο. "Μεγαλώσαμε με έναν πολύ αφελή τρόπο έως εκείνη την στιγμή, που καταλάβαμε τι έκαναν οι γονείς και οι δάσκαλοί μας. Όταν αγαπάς κάποιον που ανακατεύτηκε με μελανές σελίδες της ιστορίας, αυτό είναι κάτι που μπορεί να σε κλονίσει. Το βιβλίο είναι εξαιρετικά σημαντικό για την Γερμανία - και μάλιστα περιλαμβάνεται ως διδακτέα ύλη στη γερμανική εκπαίδευση - επειδή τεκμηριώνει καλύτερα από οποιοδήποτε την ανάγκη γνώσης και αντιμετώπισης των πράξεων του παρελθόντος στο παρόν. Αναφέρεται στο πέρασμα από τη μια γενιά στην άλλη.”

Τα δικαιώματα του βιβλίου είχαν αγοραστεί από το 1996, ενώ για να γίνει ταινία πρώτοι ενδιαφέρθηκαν ο Άντονι Μινγκέλα και ο Σίντνεϊ Πόλακ. Ο πρώτος μάλιστα επρόκειτο να γράψει το σενάριο και να σκηνοθετήσει, αλλά στη συνέχεια καταπιάστηκε με τον "Άγγλο Ασθενή", πολύ σωστά όπως αποδείχτηκε. Σχεδόν 10 χρόνια αργότερα, ενδιαφέρθηκε για το project o Στίβεν Ντάλντρι που, μετά τις "Ώρες" και την υποψηφιότητα για το Όσκαρ, έψαχνε για μια δυνατή ιστορία. Πρότεινε στον Ντέιβιντ Χέαρ να ασχοληθεί με το σενάριο και ο Μινγκέλα τελικά συμφώνησε να μείνει στην παραγωγή. Κατά τον Χέαρ, η ιστορία του Σλινκ ακολουθεί χρονολογικά τρεις χρονικές περιόδους και "μεταφέρεται μέσα στο χρόνο", με μια δομή που μεταφέρει τον θεατή από τη δεκαετία του '50 στη δεκαετία του '80 και του '90 και μετά ξανά πίσω. "Όταν πηγαίνω στον κινηματογράφο πλήττω με τις ταινίες που η εξέλιξή τους είναι προβλέψιμη" λέει ο Χέαρ που στόχος του, γράφοντας το σενάριο, ήταν να αποκόψει την ιστορία από τους συνήθεις συσχετισμούς με στρατόπεδα συγκέντρωσης, μεταπολεμικά άχθη και γενικά από τον όρο “ταινία για το ολοκαύτωμα”. "Έχουν γίνει πάνω από 250 ταινίες πάνω στο ολοκαύτωμα. To "Σφραγισμένα Χείλη" όμως είναι κάτι διαφορετικό που ξεπερνάει τις προσδοκίες. Η ιστορία του είναι εξαιρετικά σημαντική για τη γερμανική ιστορία, γιατί είναι το μοναδικό λογοτεχνικό έργο που θέτει το ερώτημα “Πώς θα συνεχίσουμε, μετά από αυτά που έχουμε κάνει;”. Παράλληλα, στην ταινία ήθελα να εκθέσω καθημερινούς συνηθισμένους ανθρώπους, που όμως έχουν κάνει εγκλήματα εις βάρος της ανθρωπότητας" λέει ο Ντάλντρι.

Η Κέιτ Γουίνσλετ ήταν από τον ίδιο τον συγγραφέα η πρώτη σκέψη για το ρόλο της Χάνα, γιατί την έπλασσε στο μυαλό του ως μια αισθησιακή και γήινη γυναίκα, όπως είναι η ηθοποιός. "Νιώθω ότι προερχόμαστε από την ίδια φυλή με τον Στίβεν. Έχει ενέργεια και αγαπάει πολύ την ιστορία του. Επιπλέον, είναι πολύ ξεκάθαρο στο μυαλό του τι θέλει να πει και είναι πολύ διαλλακτικός στο να συζητήσει με τους άλλους σχετικά με το πώς θα γυριστεί μια σκηνή" λέει η Γουίνσλετ. Ο Ρέιφ Φάινς θυμάται πώς προσέγγισε το ρόλο με τον σκηνοθέτη του: "Θυμάμαι ότι έθετε διαρκώς ερωτήματα, το οποίο για μένα είναι καταπληκτικό. Τι πιστεύει ο Μάικλ για τη Χάνα; Πώς καταδικάζεις κάποιον με τον οποίο υπήρξες τόσο κοντά; Είναι αυτή η οικειότητα κάτι που φυλάς μέσα σου ακόμη και μετά από χρόνια; Επαναλάμβανε διαρκώς τέτοια ερωτήματα, τα οποία στην πραγματικότητα δεν έχουν απάντηση. Και σίγουρα δεν περίμενε κάποια απάντηση από μένα αλλά στα αλήθεια ήθελε να κατανοήσω τον ήρωά μας. Ο Στίβεν σου δίνει χρόνο για να ανακαλύψεις μια σκηνή και δείχνει εμπιστοσύνη σε σημείο του να επιτρέπει αλλαγές ακόμη και κατά τη διάρκεια γυρίσματος μιας σκηνής. Είναι ένας θαυμάσιος τρόπος να δουλεύει κανείς γιατί δίνει στον ηθοποιό περιθώρια ελευθερίας" λέει ο Φάινς.

Η ταινία βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Bernhard Schlink, που στην Ελλάδα κυκλοφορεί, υπό τον τίτλο 'Διαβάζοντας στην Χάννα', από τις εκδόσεις 'Κριτική'. Φέτος, ο ίδιος συγγραφέας διασκευάστηκε και για την ταινία The Other Man (συλλογή Ερωτικές Αποδράσεις, εκδόσεις Κριτική) σε σκηνοθεσία Richard Eyre, με τους Liam Neeson, Laura Linney, Antonio Banderas. Το καινούργιο του βιβλίο, Homecoming (Το Σαββατοκύριακο, επίσης από τις εκδόσεις Κριτική), θα κυκλοφορήσει την ερχόμενη Άνοιξη και ήδη προορίζεται για τον κινηματογράφο.

ΕΠΙΣΗΜΟ SITE :

http://www.thereader-movie.com/


ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ

http://www.imdb.com/
http://www.rottentomatoes.com/
http://www.allmovie.com/



top of the page


ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Η Βαθμολογία μου:

 

Jim Papamichos
του Δημήτρη Παπαμίχου me@myfilm.gr


Η Βαθμολογία μου:

Με την Κέητ Γουίνσλετ και τον Ρέηφ Φάινς στους πρώτους ρόλους. Επίσης ο Μπρούνο Γκάνζ πλαισιώνει έναν από τους δεύτερους ρόλους.

Δεν ήμουν ποτέ ένας δηλωμένος οπαδός ενός σινεμά ανάλογου με του Άντονι Μιγκέλα, (πρόσφατα μάλιστα χαμένου).

Αυτό δεν σημαίνει πως θα έμενα ή έμεινα ασυγκίνητος από ταινίες όπως ο «Άγγλος Ασθενής» ή το «Τέλος μιας σχέσης». Χωρίς να εντυπωσιάζομαι από την εύκολη λύση της συναισθηματικής έξαρσης, ως παράγοντα μιας επιτυχίας, είμαι κάθε στιγμή έτοιμος να παρακολουθήσω πορείες ανθρώπων που βιώνουν τα όρια του πάθους και είναι με όχημα αυτό στην αναζήτηση τους έτοιμοι να καούν σαν σκώροι σε λάμπες ασετυλίνης!

Με αυτή την έννοια η ιστορία, μιας νέας εργαζόμενης στα τραμ της μεταπολεμικής Γερμανίας, η οποία δημιουργεί μια ερωτική σχέση με έναν πολύ νεώτερο της μαθητή σχολείου, και τους οποίους η διαφορά ηλικίας αναγκάζει να κρύψουν τη σχέση τους μέχρι την στιγμή που ο μαθητής Μάικλ Μπέρκ την χάνει μυστηριωδώς για να την ανακαλύψει λίγο αργότερα ασκούμενος φοιτητής της νομικής πλέον, σε μια από τις δίκες που παρακολουθεί ως πρακτική, στη θέση του κατηγορουμένου ως πρώην μέλους των Ες-Ες , και φρουρό στρατοπέδου θανάτου!

Χωρίς να θέλω να καταλήξω σε ακραίες γνώμες γύρω από την ποιότητα της ταινίας, η οποία δίχασε αρκετούς συναδέλφους σε υποστηρικτές και μη, θα ήθελα να ξεκαθαρίσω κάτι: παρά την συγκλονιστική ερμηνεία της Κέητ Γουίνσλετ (αλλά και την αξιοπρεπή εμφάνιση του Φάινς στο μικρό διάστημα που υποδύεται τον Μάικλ Μπέρκ - σε ωριμότερη ηλικία αντιμέτωπο με τις ενοχές του), η οποία φέτος με ανανεωμένο look κάνει δυναμικό come back πρωταγωνιστώντας δίπλα στον πάλαι ποτέ σύντροφό της επί της οθόνης Λ. Ντι Κάπριο στο “Revolutionary road” του Σάμ Μέντες, το “Reader” θα απογοητεύσει τους οπαδούς ενός δηλωμένα πρωτότυπου και αισθητικού σινεμά. Δεν υπάρχει κάποια ιδιαίτερη πρωτοτυπία στο να βάλεις κάποιους πολύ καλούς ομολογουμένως ηθοποιούς να αφηγούνται ουσιαστικά με απόλυτα μυθιστορηματικό τρόπο την ιστορία τους και την ταυτόχρονη σύγκρουση του προσωπικού γίγνεσθαι με τις δυνάμεις της Ιστορίας.

Από τον Ντέηβιντ Γουόρκ Γκρίφιθ το 1915 αυτά είναι κοινός τόπος στην ιστορία του σινεμά και θα έλεγα πως αποτελούν την προμετωπίδα αυτού που θα ονομάζαμε σοβαροφανής ακαδημαισμός! Όμως...

Όμως, είναι μόνον έτσι τα πράγματα; Όχι βέβαια! Δεν μπορούμε να μην παραδεχθούμε το γεγονός πώς υπάρχει συγκίνηση κι ερωτισμός ως επιφάνεια και βάθος ατμόσφαιρας στην ταινία. Η μουσική στηρίζει την υποβλητική φωτογραφία αποκαλύπτοντας κρυμμένες ποιότητες, και η ένοχη μνήμη της Γερμανίας εν προκειμένω, αλλά στην πραγματικότητα, οποιασδήποτε χώρας απέναντι στην ιστορία της, άσχετα εάν στην γερμανική περίπτωση το παράδειγμα είναι τουλάχιστον κραυγαλέο, οδηγεί τόσο στην διάλυση κάποιου πράγματος που οι συνθήκες από όλες τις πλευρές το καταριούνται από την γέννηση του, σαν την φθίνουσα πορεία της σχέσης των δύο ηρώων, αλλά ταυτόχρονα ταυτόχρονα και στο ξεγύμνωμα της συλλογικής ευθύνης και της υποκρισίας μιάς ολόκληρης γενιάς η οποία προτίμησε τη δαιμονοποίηση κάποιων αποδιοπομπαίων τράγων παρά την ειλικρινή ματιά πάνω στο παρελθόν της.

Τελικά η αποκάλυψη πώς το κατηγορητήριο ενάντια στο ρόλο που υποδύεται η Γουίνσλετ, στηρίζεται στην δυνατότητα της να διαβάζει ενώ η ίδια ήταν παντελώς αγράμματη και η ένοχη σιωπή του νεαρού εραστή της πάνω σε κάτι που ο ίδιος γνώριζε αλλά δεν τόλμησε από δειλία και κρυμμένο κομφορμισμό να αποκαλύψει,οδηγεί την ταινία σε ένα συμβατικό αλλά όμορφα κινηματογραφημένο δραματικό κρετσέντο, και σε μιά κάθαρση, που σε καμιά περίπτωση δεν υπερβαίνει το προσωπικό αφήνοντας έκθετες και ζαλισμένες από τα ψυχικά βάρη τουλάχιστον δύο γενιές της μεταπολεμικής Γερμανίας ! Για όσους χρειάζονται κάτι ακόμα διεισδυτικότερο, πάνω στην σχέση μνήμης- ιστορίας , αλλά θέλουν να κυριευθούν και από την δύναμη που μόνο η φαντασία και ο ρηξικέλευθος πειραματισμός στη φόρμα του σινεμά μπορεί να φέρει, μπορούν να αφήσουν αυτό το ρομαντικοϊστορικό δοκίμιο, και ξεφεύγοντας από τον ίδιο και ανάλογους ακαδημαϊσμούς, να βυθιστούν στα σκοτεινά νερά ενός αρστουργηματικού «Βάλς με τον Μπασίρ»!


του Γιάννη Ραουζαίου giannis.raouzaios@myfilm.gr


Ο κόσμος ανάστατος... Η Τέχνη διστάζει!

Σε δύσκολες ιστορικές στιγμές, όπως είναι η σημερινή - και πότε δεν ήταν δύσκολες οι ιστορικές στιγμές, άλλωστε; - η Τέχνη δεν μπορεί να αποστασιοποιείται και, πολύ περισσότερο, να σφυρίζει αδιάφορα! Με εξαίρεση την ταινία της Αΐντα Μπέγκιτς, «Χιόνι», που, τέλος πάντων, προσπαθεί - και, έως ένα σημείο, πετυχαίνει - να μιλήσει για σύγχρονα προβλήματα, για την πατρίδα της, τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, και το δύσκολο και αβέβαιο μέλλον της, και ίσως και με την αγγλική ταινία - με γερμανικό περιεχόμενο - του Στίβεν Ντάλντρι, «Σφραγισμένα Χείλη», που, έστω και με επικίνδυνο τρόπο, προσπαθεί, μέσα από ένα ερωτικό ρομάντζο, να φωτίσει τη ναζιστική και τη μεταναζιστική περίοδο, οι υπόλοιπες πέντε, παρακαλώ, ταινίες, η κάθε μια με τον τρόπο της, αγρόν ηγόραζαν.

ΣΤΙΒΕΝ ΝΤΑΛΝΤΡΙ "Σφραγισμένα Χείλη"

Οι Γερμανοί δημιουργοί, με εξαίρεση τον Μπρεχτ και τους άλλους Γερμανούς κομμουνιστές, αλλά και οι άλλοι μελετητές της πρόσφατης γερμανικής ιστορίας, που προσπαθούν να μιλήσουν για τη ναζιστική Γερμανία και τις ενοχές του γερμανικού λαού, κάνουν ένα βασικό λάθος που, βέβαια, τους οδηγεί και σε λάθος συμπεράσματα. Μιλάνε για τη ναζιστική Γερμανία αφήνοντας έξω από τη συζήτηση τον καπιταλισμό, ωσάν ο ναζισμός να έπεσε από το φεγγάρι, να μην είναι μέρος, συστατικό κομμάτι, ακραία έκφραση του καπιταλισμού. Εξορκίζουν το ναζισμό αφήνοντας στο απυρόβλητο τον πατέρα του, τη μήτρα που τον γέννησε!

Το ίδιο λάθος κάνουν και οι άλλοι Δυτικοί αστοί σχολιαστές. Λέω λάθος για να μην πω σκοπιμότητα. Το ίδιο λάθος κάνει και η αγγλική ταινία του Στίβεν Ντάλντρι, «Σφραγισμένα Χείλη». Μιλάει για το ναζισμό, χωρίς να' χει μιλήσει για τον καπιταλισμό. Ετούτη, μάλιστα, για να κάνει τους άσφαιρους αφορισμούς της, διάλεξε, χωρίς μεγάλη προσοχή και περίσκεψη, επικίνδυνα σωστότερα, τη μέθοδο του ερωτικού ρομάντζου. Μια αναλφάβητη Γερμανίδα εργάτρια, αναζητώντας εργασιακή ασφάλεια, φεύγει από το εργοστάσιο και κατατάσσεται στα SS. Εκεί γίνεται δεσμοφύλακας και, τελικά, παίρνει μέρος σε εκτελέσεις και άλλες φασιστικές πράξεις. Δέκα χρόνια αργότερα, στη δεκαετία του '50, η Γερμανίδα ναζίστρια, κρύβοντας το παρελθόν της, εργάζεται σαν εισπράκτορας στο τραμ. Κάποια μέρα γνωρίζει έναν 15χρονο νεαρό. Μαζί του αναπτύσσει μια παθιασμένη ερωτική και συναισθηματική σχέση.

Η σχέση αυτή διακόπτεται ξαφνικά και «χωρίς λόγο». Η ναζίστρια εξαφανίζεται και ο νεαρός γίνεται φημισμένος δικηγόρος (ο συγγραφέας του βιβλίου, στο οποίο στηρίζεται η ταινία). Παντρεμένος και χωρισμένος με ένα παιδί, πια αυτός, βλέπει ξαφνικά και αναπάντεχα τη ναζίστρια ερωμένη του, για την οποία δε γνώριζε τίποτα για το παρελθόν της, στο ειδώλιο του κατηγορούμενου. Είναι κατηγορούμενη σε μια από τις γνωστές δίκες σκοπιμότητας που ακολούθησαν την πτώση του ναζισμού (δικάζουμε μερικά πρόσωπα, για να σώσουμε την καπιταλιστική Γερμανία).

Η ναζίστρια δικάζεται ισόβια. Στη φυλακή από αγάπη για τη γνώση, αφού στο μεταξύ φόρτωσε (και η ταινία κάνει το ίδιο) όλα τα λάθη της στον αναλφαβητισμό της, μαθαίνει γράμματα. Τα οποία, όμως, δε στάθηκαν ικανά να σώσουν το δεσμό της με τον δικηγόρο, ο οποίος τράβηξε το δρόμο του (διαχωρίζοντας τη θέση του από το ναζισμό).

Η ταινία, αν δεν έχεις ακούσει τίποτα για τις φρίκες του ναζισμού, για τα εκατομμύρια των σκοτωμένων, για τις τεράστιες καταστροφές, είναι ιδανική για κλάμα! Το ρομάντζο έχει όλα τα συστατικά και όλους τους κανόνες μιας δακρύβρεχτης ρομαντικής συναισθηματικής κινηματογραφικής νουβέλας. Ακόμα και όσοι από εμάς έχουμε γνώση για τα εγκλήματα του ναζισμού, δεν μπορούμε να αποφύγουμε τελείως τη συγκίνηση. Μεγάλη συνεισφορά στα συναισθηματικά ...κρεσέντα που προκαλεί η ταινία έχει η πολύ καλή σκηνοθεσία, οι σχεδόν άριστες ερμηνείες, η εξαιρετική χρήση της μουσικής.

Α, μην το ξεχάσω! Η ταινία, εκτός από κλάματα, κάνει και «κριτική» στους Γερμανούς, που σήμερα παριστάνουν τους ανήξερους! Ο Μπρούνο Γκαντζ, που υποδύεται έναν καθηγητή της φιλοσοφίας του δικαίου, κάνει πολλές γενικόλογες και αοριστολόγους διαλέξεις. Διαλέξεις που, κατά κάποιο τρόπο, ικανοποιούν το «λαϊκό αίσθημα».
Ομως, το κύριο για την ταινία είναι ο αναλφαβητισμός της ναζίστριας, μην ανησυχείτε!..


του Νίκου Αντωνάκου   |    Με την ευγενική άδεια του Copyright © 1997-2009 ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ / 8-1-09


top of the page

blog comments powered by Disqus



top of the page


VIDEO CLIPS, TRAILER, TEASER, SCREENING PREVIEW

Video Flash Video Trailer
Type: Flash

Get Flash to see this player.


top of the page


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Κυκλοφορία: 8/1/2009


top of the page




PHOTOS - POSTERS

reader_photo_01.jpg
reader_photo_02.jpg
reader_photo_03.jpg
reader_photo_04.jpg
reader_photo_05.jpg
reader_photo_06.jpg
reader_photo_07.jpg
reader_photo_08.jpg
reader_photo_09.jpg
reader_photo_10.jpg
THE_READER.jpg
THE_READER_01.jpg
THE_READER_02.jpg
     


top of the page


ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΙΝΙΑΣ / ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Πρωταγωνιστούν:

    Kate Winslet... Hanna Schmitz
    Ralph Fiennes... Older Michael
    Alexandra Maria Lara... Ilana
    Bruno Ganz... Rohl
    Karoline Herfurth... Marthe
    Linda Bassett... Mrs. Brenner
    Susanne Lothar... Carla Berg
    David Kross... Michael
    Hannah Herzsprung... Julia
    Matthias Habich... Peter Berg
    Volker Bruch... Dieter Spenz
    Ludwig Blochberger... Seminargroup 1
    Jeanette Hain... Brigitte
    Kirsten Block... Judge
    Claudia Michelsen... Gertrude
    Vijessna Ferkic... Sophie
    Jürgen Tarrach... Gerhard Bade
    Max Mauff... Rudolf
    Jacqueline Macaulay... Heidelberg Lecturer

Σκηνοθεσία
Stephen Daldry

Σενάριο
David Hare
Bernhard Schlink (μυθιστόρημα) “Der Vorleser” (“Διαβάζοντας στη Χάννα”)


Παραγωγή
Anthony Minghella
Sydney Pollack
Scott Rudin


Μουσική
Alberto Iglesias

Φωτογραφία
Chris Menges

Μοντάζ
Claire Simpson

Casting
Simone Baer
Jina Jay


Καλλιτεχνική Διεύθυνση
Brigitte Broch

Κοστούμια
Ann Roth

Χρονολογία παραγωγής
2008

Χώρα παραγωγής
ΗΠΑ, ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Γλώσσα
ΑΓΓΛΙΚΑ

Διάρκεια
123'

Εικόνα
ΕΓΧΡΩΜΗ

Είδος ταινίας
ΔΡΑΜΑ, ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ, ΕΠΟΧΗΣ, ΘΡΙΛΕΡ

Εταιρείες Παραγωγής
The Weinstein Company
Neunte Babelsberg Film
Mirage Enterprises

Καταλληλότητα
USA:R

Ήχος
DTS | SDDS | Dolby Digital

Διανομή
ODEON (Greece) (theatrical)
The Weinstein Company (2008) (USA) (theatrical)
Senator Film (2008) (Germany) (theatrical)
TFM Distribution (2009) (France) (all media)
Senator Film (2008) (Austria) (theatrical)
Ascot Elite Entertainment Group (2008) (Switzerland) (all media)
Benelux Film Distribution (2009) (Netherlands) (theatrical)
Benelux Film Distribution (2009) (Belgium) (all media)


top of the page









 
Βαθμολογία Κοινού
Μέσος Όρος: 4
Αριθμός Ψήφων: 12


Αξιολόγηση :

Εξαιρετικό
Πολύ καλό
Καλό
Μέτριο
Κακό



Επιλογές
  Go Back [ Προηγούμενο ]

 Προεπισκόπηση Προεπισκόπηση

 Προωθήστε το Προωθήστε το



Σχετικοί Σύνδεσμοι

· Αναζήτηση σε: Δραματική
· Περισσότερα για Κατηγορία
· ΘΕΜΑΤΑ
· Ταινίες που προβάλλονται
· Τελευταία Τρέιλερ
· ΑΙΘΟΥΣΕΣ
· BOX OFFICE USA
· BOX OFFICE Ελληνικό
· Internet Movie Database
· Rotten Tomatoes

Εγκαταστήστε το myFILM.gr toolbar ΤΩΡΑ! Όλο το internet σε μια γραμμή εργαλείων - Δωρεάν λήψη

Συνδεδεμένα Θέματα

ΑισθηματικήΔραματική


Advertisement



Re: ΣΦΡΑΓΙΣΜΕΝΑ ΧΕΙΛΗ του Στήβεν Ντάλντρι (THE READER) (Βαθμολογία αναγνωστών: 1)
από dunnogr Πέμπτη, 29 Ιαν. 2009 @ 03:49:18 MST
(Πληροφορίες χρήστη | Αποστολή μηνύματος)
Παιδιά δε θέλω να είμαι ο σπαστικός της υπόθεσης, αλλά στα πλαίσια της ορθότητας πρέπει να υπενθυμίσω ότι δεν ανατέθηκε στον Iglesias τελικά η μουσική επένδυση αλλά στον Nico Muhly


[ Απαντήστε (στο μήνυμα) ]

top of the page


ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΡΗΤΑ Η ΜΕΡΙΚΗ Ή ΟΛΙΚΗ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ, ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥ
Το πρωτότυπο περιεχόμενο του myFILM.gr, είναι αποτέλεσμα δημοσιογραφικής έρευνας και εργασίας και προστατεύεται από το νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων και διανόησης.
All logos, trademarks and content in this site are property of their respective owner, the comments and reviews of their posters.
Όλες οι δημοσιεύσεις σε αυτές τις ιστοσελίδες εκφράζουν τις απόψεις και τη γνώμη των συντακτών τους και όχι του εκδότη ή
αρχισυντάκτη, των διαχειριστών ή συντονιστών (εκτός των δημοσιεύσεων των ιδίων) και ως εκ τούτου δεν φέρουν καμία ευθύνη για αυτές.
myfilm.gr | xms24.com

| AdBrite - Advertise on myFILM.gr

Info | Feedback | Statistics | Topics | Submit News | Recommend Us | Advertising | Flag inappropriate copy-theft | RSS feed 2.0 | RSS feed 0.9 | Atom feed | twitter | facebook | myspace | Add in Google homepage


Related Posts with Thumbnails