[Comments][Κριτικές][Στοιχεία][Φωτό][Πόστερ][Βίντεο][Περισσότερα][Κυκλοφορία]

| | |

ΚΛΕΙΔΩΣΕΣ; THE STRANGERS του Μπράιαν Μπερτίνο Υπόθεση: Η Κρίστεν και ο Τζέιμς καταφθάνουν στο απομονωμένο εξοχικό σπίτι των γονιών του Τζέιμς, αναζητώντας λίγες στιγμές ηρεμίας και ξεκούρασης. Δεν γνωρίζουν όμως ότι πρόκειται να ζήσουν την πιο εφιαλτική νύχτα της ζωής τους, όταν τρεις μεταμφιεσμένοι άγνωστοι κάνουν την εμφάνισή τους έξω από το σπίτι και αρχίζουν να τρομοκρατούν το ζευγάρι. Η Κρίστεν και ο Τζέιμς προσπαθούν με κάθε μέσο να ξεφύγουν, χρησιμοποιώντας ακόμη και τα δικά τους άγρια ένστικτα...!

ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Η Βαθμολογία μου:

του Δημήτρη Παπαμίχου me@myfilm.gr

Η Βαθμολογία μου:

Παράξενα παιχνίδια μία Παρασκευή και 13…

Ένα σφηνάκι τρόμου είναι στην πραγματικότητα το νέο χιτ του είδους, που στις ΗΠΑ έκλεισε πάνω από τα 50 εκατομμύρια δολάρια, κοστίζοντας μονάχα 10. Είναι ο φυσικός απόγονος των Ο Σχιζοφρενής με το Πριόνι και Παρασκευή και 13, αφού όμως δανείζεται το κεντρικό του θέμα από το Παράξενα Παιχνίδια του Haneke…

Απλά, απλούστατα τα πράγματα. Το σενάριο μπορεί και να χώρεσε μέσα σε τρεις σελίδες, λιγότερες ίσως από την παρτιτούρα της μουσικής ή καλύτερα των ηχητικών εφέ. Απώτερος στόχος είναι τα πρωτογενή ένστικτα μας και το να μας κάνει να νιώσουμε πως θα μπορούσε να συμβεί και σε εμάς. Δύο άνθρωποι πασχίζουν να επιβιώσουν της παράλογης επίθεσης / πολιορκίας τριών παρανοϊκών δολοφόνων και ήδη μάθατε μία πλήρη ανάλυση της πλοκής.

Βέβαια η ταινία διαφημίζει πως βασίζεται σε αληθινά περιστατικά και αυτό ίσως, μαζί με κάποια επιμέρους ακόμα στοιχεία, εκδηλώνει απλά την υπεροψία του δημιουργού. Τα αρκετά ασθενές σοκ, που θα τρόμαζαν μονάχα ένα κοινό των 1980, και η επανάληψη του δολοφόνου με την μάσκα φανερώνουν τα στενά όρια της παραγωγής. Το στοίχημα κερδίζεται, όσο είναι δυνατόν να πούμε κάτι τέτοιο, από τρία γεγονότα. Το πρώτο είναι ο αρχικός υπαινικτικός τρόμος, δηλαδή έως ότου ο εφιάλτης πάρει οπτική υπόσταση. Το δεύτερο είναι δύο γερά σοκ, ως εικόνες, που αξίζουν την συγκέντρωση μας στην οθόνη. Το τρίτο είναι το συνεχές κλίμα αγωνίας, που επιτείνεται από την ηχητική μπάντα και άμεσο σκοπό έχει να μην μας αφήσει ήσυχους.

Το λάθος του τελείως άπειρου σκηνοθέτη έχει γίνει όταν τελειώνει ο υπαινιγμός και ενώ έχει δηλώσει πως η ιστορία παίζει με το ρεαλισμό. Οι δολοφόνοι εμφανίζονται και χάνονται μέσα σε δευτερόλεπτα. Δηλαδή για να δεχτούμε ρεαλιστικά αυτό το γεγονός πρέπει να δεχτούμε και ότι πρόκειται για φαντάσματα! Υπερρεαλισμός ή φτηνή λύση και απειρία / έλλειψη φαντασίας του δημιουργού; Θα μου πείτε ότι και ο Τζέισον του Παρασκευή και 13 έκανε τέτοιου είδους εμφανίσεις / εξαφανίσεις αλλά ποιος σας είπε ότι και αυτός, ποιοτικά, άξιζε για περισσότερο του μετρίου;

Κριτική Σύνοψη

Ο πρωτοεμφανιζόμενος Bryan Bertino παίζει με τον ρεαλισμό και τα πρωτογενή μας ένστικτα για να παρουσιάσει ένα σφινάκι, λόγω διάρκειας, τρόμου και αγωνίας. Θα ξεχωρίσει εκεί που είναι παραδοσιακός, δηλαδή πιστός στις ρίζες του είδους, θα χάσει πολλά εκεί που χρειαζόταν σενάριο και όχι εύκολος υπερρεαλισμός. Παρότι ποιοτικά δεν μπορεί να ξεχωρίσει σαν ταινία, κάνει την δουλειά του μία χαρά και σίγουρα θα ικανοποιήσει αρκετούς θεατές, κυρίως νεαρής ηλικίας, που αποζητούν καρδιακή και όχι πνευματική διέγερση. Γιατί απλά ίσως πρόκειται για την σπουδαιότερη ανεγκέφαλη πρόταση της χρονιάς, αιώνες μακριά από το συγγενές Παράξενα Παιχνίδια του Haneke. Και μία συμβουλή… Όταν διαισθανόμαστε μεγάλο κίνδυνο, πρώτα παίρνουμε την αστυνομία και μετά τον γκόμενο…

του Σταύρου Γανωτή stavros.ganotis@myfilm.gr

Διαφήμιση

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΙΝΙΑΣ

---

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Η Λιβ Τάιλερ ("Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών", "Αρμαγεδδών") και ο Σκοτ Σπίντμαν ("Underworld", "H Ζωή Χωρίς Εμένα") πρωταγωνιστούν σε ένα δυνατό θρίλερ, βασισμένο σε πραγματικά γεγονότα.
Αν νομίζατε ότι το μοναδικό μέρος που αισθάνεστε ασφαλείς είναι το σπίτι σας, ήρθε η στιγμή να αναθεωρήσετε τις απόψεις σας...

Ο Σκηνοθέτης

Μπράιαν Μπερτίνο: Ο 30χρονος σκηνοθέτης από το Τέξας κάνει στην ουσία το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με το "The Strangers". Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Τέξας, όπου και σπούδασε κινηματογράφο. Κατόπιν πήγε στο Λος Άντζελες, όπου και ξεκίνησε τη συγγραφή σεναρίων.

Οι Πρωταγωνιστές

Λιβ Τάιλερ: Η γοητευτική ηθοποιός γεννήθηκε πριν από 31 χρόνια στη Νέα Υόρκη και είναι κόρη του Στίβεν Τάιλερ τραγουδιστή των Aerosmith και του πρώην μοντέλου Μπέμπε Μπιούελ. Το όνομά της σημαίνει "ζωή" στα Νορβηγικά, τα Σουηδικά και τα Δανέζικα. Μεγάλωσε με την πεποίθηση ότι πατέρας της ήταν ο ροκ σταρ Τοντ Ρούντγκρεν, ώσπου γνώρισε τον αληθινό της πατέρα το 1988. Σε ηλικία 14 ετών ξεκίνησε να ασχολείται με το μόντελινγκ. Μέσα σε έναν μόλις χρόνο, αποφάσισε να ασχοληθεί με την υποκριτική. Ο ρόλος που την έκανε ευρέως γνωστή ήταν αυτός της Άργουιν στην τριλογία ταινιών "Ο Άρχοντας των Δαχτυλιδιών". Έχει επίσης εμφανιστεί στα φιλμ "Αρμαγεδδών", "Lonesome Jim", "Reign Over me", "The Incredible Hulk", "Smother", "Jersey Girl", "Stealing Beauty", "Inventing the Abbotts", "Cookie's Fortune", "Onegin", "Dr T and the Women", "U Turn", "Silent Fall". Επίσης η Τάιλερ είναι το πρόσωπο των διαφημίσεων για τα αρώματα Givenchy. Πριν από τρία χρόνια απέκτησε και το πρώτο της παιδί.

Σκοτ Σπίντμαν: Γεννήθηκε το 1975 στο Λονδίνο και μεγάλωσε στο Τορόντο. Πέρασε τα παιδικά του χρόνια ασχολούμενος με τον αθλητισμό, ακολουθώντας τα χνάρια της μητέρας του, που κατείχε παγκόσμιο ρεκόρ στο τρέξιμο. Τράβηξε τα βλέμματα του κοινού το 1998 με την τηλεοπτική σειρά "Felicity". Οι κινηματογραφικές εμφανίσεις του περιλαμβάνουν ταινίες, όπως "XXX: Ο Απόλυτος Πράκτορας 2", "Η Ζωή Χωρίς Εμένα" της Ιζαμπέλ Κοϊξέ, "Παράβαση Καθήκοντος", "Ντουέτα", "Underworld", "Underworld Evolution". Οι πιο πρόσφατες ταινίες που πήρε μέρος ήταν οι "Adoration" του Ατόμ Εγκογιάν και "Anamorph" με τον Γουίλεμ Νταφόε.

Τζέμα Γουόρντ: Γεννήθηκε το 1987 στο Περθ και από τα 15 της εργαζόταν ως μοντέλο και στα 16 της επελέγη από την θρυλική Αν Γουίντορ, την εκδότρια της αμερικανικής Vogue, για να μπει στο It Girl που περιλαμβάνει νέα σούπερ μόντελς. Ήταν το νεότερο μοντέλο που έγινε εξώφυλλο στη Vogue, ενώ έχει συνεργαστεί με οίκους όπως Dior, Prada, Gucci. To "Βlack Balloon", που προβλήθηκε στους κινηματογράφους τον περασμένο Απρίλιο ήταν η πρώτη της ταινία μεγάλου μήκους.

Η Παραγωγή

Οι συνέπειες των τρομακτικών περιστατικών που συνέβησαν στο εξοχικό σπίτι της οικογένειας Χόιτ στις 11 Φεβρουαρίου 2005 δεν έχουν γίνει ακόμη γνωστές. Σαμπάνια, ροδοπέταλα, φως κεριών... Υποτίθεται ότι ήταν βραδιά γιορτής για την Κρίστεν και τον Τζέιμς στο απομονωμένο εξοχικό σπίτι των γονιών του Τζέιμς. Όμως, έχοντας ήδη φύγει από τη δεξίωση του γάμου ενός φίλου τους και επιστρέφοντας στο σπίτι, τα πάντα καταρρέουν για το ευτυχισμένο ζευγάρι: στις 4 το πρωί κάποιος χτυπά την πόρτα και μια ανατριχιαστική φωνή ακούγεται!

Ο πρωτοεμφανιζόμενος σεναριογράφος και σκηνοθέτης Μπράιαν Μπερτίνο τρέφει ιδιαίτερο ενδιαφέρον στην απεικόνιση ιστοριών πολυσύνθετων χαρακτήρων, κάτι το οποίο πετυχαίνει με την πρώτη του ταινία, που ανήκει στην κατηγορία θρίλερ. Όπως ισχυρίζεται, "όταν ξεκίνησα τη συγγραφή σεναρίου, ανακάλυψα ότι ο τρόπος για να συνδεθώ με το κοινό ήταν... να το τρομάξω. Κάνοντας κάτι τέτοιο, σου δίνεται η δυνατότητα να μιλήσεις και για άλλα συναισθήματα και ανθρώπινες αντιδράσεις." Για το σενάριό του αυτό, ο Μπερτίνο ασχολήθηκε με το γεγονός ότι η βία μπορεί συχνά να μην προκαλεί πόνο. "Εγκλήματα διαπράττονται συνεχώς, όμως κανείς δεν έχει την ευκαιρία να εξηγήσει στο θύμα γιατί συνέβη το έγκλημα. Απλά συμβαίνει. Και απλά μένει να αντιμετωπίσουμε τα επακόλουθα." Με αυτό το δεδομένο, ο Μπερτίνο έγραψε το σενάριο πάνω σε έναν πρωτόγονο φόβο που μας κυριεύει όλους: Τι θα κάναμε αν μας επετίθεντο άνθρωποι, των οποίων μοναδικός σκοπός θα ήταν να βλάψουν εμάς και το πιο αγαπημένο μας πρόσωπο; Κατά τον Μπερτίνο, "κάτι λείπει σε πολλές ταινίες τρόμου σήμερα. Ανέλαβα να γράψω ένα λιτό σενάριο που περιέχει ελάχιστους χαρακτήρες- στην ουσία ένα ζευγάρι που έχει μια ευτυχισμένη σχέση, και όχι δύο ανθρώπους που ξαφνικά βρίσκονται μαζί. Δεν ήθελα να μου ξεφύγουν οι ήρωες και να επικεντρωθώ εξαρχής στους φόβους τους. Εστιάζοντας και στα δύο, ήλπιζα να προσεγγίσω αρκετά διαφορετικά συναισθήματα."
Κατά τη συγγραφή του σεναρίου του, είδε από μια άλλη οπτική γωνία τον κόσμο που έχουν φανταστεί οι μάστερ των ταινιών τρόμου. "Τα θρίλερ που με ενέπνευσαν προέρχονται από τη δεκαετία του '70. Ήθελα επομένως να κάνω μια ταινία που εστιάζει στις ενέργειες των ανθρώπων όταν είναι ευάλωτοι, όπως έκαναν εκείνες ακριβώς οι ταινίες."

Η ιστορία της ταινίας ξεδιπλώνεται σε μια μεγάλη χρονικά περίοδο, ξεκινώντας από τη νύχτα πριν τα τρομακτικά γεγονότα. Γνωρίζουμε το νεαρό ζευγάρι στο γάμο ενός φίλου τους. Κουρασμένοι και έχοντας πιει αρκετά, η Κρίστεν και ο Τζέιμς φεύγουν από τη δεξίωση και επιστρέφουν στο εξοχικό σπίτι, ώσπου μετά από λίγο, τους "επισκέπτονται" και τους επιτίθενται τρεις μασκαρεμένοι εισβολείς.
Κομμάτια του σεναρίου του Μπερτίνο είναι βασισμένα σε πραγματικά γεγονότα. "Ένα μέρος της ιστορίας μου προέκυψε από μια παιδική ανάμνηση. Ως παιδί ζούσα σε ένα σπίτι στη μέση του πουθενά. Μια νύχτα, ενώ οι γονείς μας έλειπαν, κάποιος χτύπησε την εξώπορτα και απάντησε η μικρή μου αδερφή. Στην πόρτα ήταν κάποιοι που ζητούσαν ένα άτομο που δεν έμενε στο σπίτι μας. Αργότερα μάθαμε ότι οι συγκεκριμένοι χτυπούσαν τις πόρτες στην περιοχή και, αν δεν τους άνοιγε κάποιος, έμπαιναν λαθραία μες το σπίτι. Στην ταινία όμως, το γεγονός ότι βρίσκονται άτομα μέσα στο σπίτι δεν αποτρέπει τους ανθρώπους που έχουν χτυπήσει την πόρτα από το να μπουν μέσα, συμβαίνει το αντίθετο."

Οι παραγωγοί ήθελαν για πρωταγωνίστρια μια ηθοποιό που να ήταν "φρέσκια" στο είδος των ταινιών τρόμου. Σύμφωνα με τον Μπερτίνο, "η Λιβ Τάιλερ είναι μια όμορφη και αρκετά προσιτή ηθοποιός. Όταν έμαθα ότι ενδιαφερόταν για το ρόλο, το μόνο που έμενε ήταν μια συνάντηση μαζί της."

Για την επιλογή των ανηλεών εισβολέων, που τρομοκρατούν το ζευγάρι, οι συντελεστές της ταινίας έψαξαν για 3 ηθοποιούς που θα μπορούσαν να προκαλέσουν αληθινό τρόμο στους θεατές, χωρίς τα πρόσωπά τους να αποκαλύπτονται ποτέ (μιας και είναι μασκαρεμένα). Η νεαρή ηθοποιός Τζέμα Γουόρντ ήταν τελικά αυτό ακριβώς που έψαχνε ο Μπράιαν Μπερτίνο για την Dollface, που υποδύεται (ένα κορίτσι που φορά μάσκα κούκλας με κέρινα κίτρινα μαλλιά). Ενώ μοιάζει αρχικά γλυκιά και αθώα, η πρώτη Stranger που βλέπουμε στην ταινία είναι τελικά αρκετά εκφοβιστική. Όπως λέει ο σκηνοθέτης, "όταν έγραφα το σενάριο, είχα στο μυαλό μου μια συγκεκριμένη εικόνα για την Dollface. Αυτή η γυναίκα θα έπρεπε να είναι ωραία και να φαίνεται αρκετά οικεία, αλλά με ένα μυστήριο να υποβόσκει- ίσως πιο σκοτεινή από τους άλλους δύο." Η ίδια η Τζέμα Γουόρντ, που έχει τον πρώτο της μεγάλο ρόλο με την ταινία αυτή, αποκαλύπτει: "Είμαι μεγάλη φαν των ταινιών τρόμου, και, διαβάζοντας το σενάριο του Μπερτίνο, το βρήκα αρκετά διαφορετικό από άλλα. Η ιστορία αυτή είναι αρκετά ωμή και έντονη. Τίποτα δεν μπορεί να διαλευκάνει τι ακριβώς έχουν έρθει να κάνουν οι Strangers στην Κρίστεν και τον Τζέιμς."

Προκειμένου να συνεισφέρουν στην αίσθηση που δίνεται στον θεατή ότι "κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί και σε σένα", δεν υπάρχει συγκεκριμένη αναφορά του τόπου που διαμένει το ζευγάρι των πρωταγωνιστών και που συνέβη το δυσάρεστο περιστατικό.

Ο σχεδιασμός των μασκών της ταινίας ήταν ένα ιδιαίτερα σημαντικό κομμάτι για τους συντελεστές. Όπως τονίζει ο Μπερτίνο, "ήθελα οι μάσκες να είναι αρκετά προσιτές, και να θυμίζουν πρόσωπα που όλοι λίγο πολύ γνωρίζουμε. Όταν βρισκόμαστε σ' ένα χώρο, προσέχουμε τα χαρακτηριστικά των ανθρώπων, τα μάτια τους. Αναρωτιόμαστε 'είναι αυτό το άτομο φιλικό;'. με αυτό το δεδομένο, η Κρίστεν και ο Τζέιμς είναι περισσότερο τρωτοί." Οι μάσκες των δύο κοριτσιών (Dollface και Pin-Up Girl) φτιάχτηκαν από πλαστικό, ενώ του αγοριού (Man in the Mask) από βαμβάκι.

ΕΠΙΣΗΜΟ SITE :

http://www.thestrangersmovie.com/

ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ

http://www.imdb.com/
http://www.rottentomatoes.com/

PHOTOS - POSTERS

Διαφήμιση

VIDEO CLIPS, TRAILER, TEASER, SCREENING PREVIEW

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ / ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ