Home myFILM
Select English    Επιλέξτε Ελληνικά
Αρχή ΝΕΑ Ταινίες Φεστιβάλ Βίντεο Φωτογραφίες DVD TV Συνεντεύξεις Διαγωνισμοί Box Office
  Εγγραφή / Σύνδεση
myFILM.gr toolbar
Σήμερα & προσεχώς
.: από 11/9/14 :.
. Ξόρκισε Το Κακό
. Μέσα στον Κυκλώνα
. Η Ζωή είναι Ωραία με τα Μάτια Κλειστά
. Μεγαλώνοντας
. Αμαρτωλή Πόλη: Η Κυρία Θέλει Φόνο
. Η Εγκληματική Ζωή του Αρτσιμπάλντο Ντε Λα Κρουζ (1955)
. Η Τελευταία Φάρσα
. Η Τελική Αποπληρωμή
.: από 18/9/14 :.
. Ο Λαβύρινθος
. Αμνησία
. Η Barbie στο Μυστικό Βασίλειο
. The Battery
. Η Ωραία Της Ημέρας (1967)
.: από 25/9/14 :.
. Ένας Πύργος Στην Ιταλία
. The Equalizer
. Το Παιδί με την Κουρδιστή Καρδιά
. Ο Αξέχαστος Μήνας
. Palo Alto
. The Guest
. Στο Σπίτι
.: από 2/10/14 :.
. Xenia
. Ιστορίες για Αγρίους
. Ο Μικρός Νικόλας Πάει Διακοπές
.: από 9/10/14 :.
. Dracula Untold
. Φίλοι ή Κάτι Παραπάνω;

Περιοχή μελών
Εγγραφή εδώ:
Χρήστης:
Συνθηματικό:
Κωδικός Ασφαλείας: Κωδικός Ασφαλείας
Γράψτε Κωδικό Ασφαλείας (6ψήφιος αριθμός εικόνας):
Members List Μέλη:
Τελευταία: primatogr123's Profile primatogr123
Σήμερα: 2
Χθές: 2
Συνολικά: 9750

Συνδεδεμένοι:
Επισκέπτες: 108
Μέλη: 0
Σύνολο: 108

Εγγραφή

ΔΩΡΕΑΝ Toolbar
Θέματα
BOX OFFICE Ελληνικό
BOX OFFICE USA
Δημοφιλή / Top50
Cine CULT
TV
CD
Θέατρο
Αρχείο
Αίθουσες
ανά εβδομάδα
με μια ματιά

Ο Λογαριασμός μου
Blogs
Λήψεις
Φωτογραφίες
Φόρουμ
Ημερολόγιο
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία
Αναζήτηση
Donation
Ανέκδοτα και Αστεία
Ποίηση
Παιχνίδια Flash
Πόστερ
Άλλο Περιεχόμενο
Ενότητες
Πρόσωπα
Βιβλίο
Casting
Φεστιβάλ / Διανομή
Ευκαιρίες Καριέρας
Δελτίο καιρού
Ξενοδοχεία
Χρήσιμα

Upcoming Events

-- Sponsored Links --
Dailymotion
Movies LTD
aggelospolidoros.blogspot.gr
AGATHI Art Gallery
cinefo.wordpress.comr

-- feeds'n'blogs --














Cinema: ΤΟ ΣΥΜΒΑΝ (THE HAPPENING) του Μ. Νάιτ Σιάμαλαν

Ημερομηνία καταχώρησης: Κυριακή, 18 Μάι. 2008 @ 19:30:33 MST - Συντάκτης : Jim Papamichos

[Comments][Περισσότερα][Κριτικές][Βίντεο][Φωτό][Πόστερ][Κυκλοφορία][Στοιχεία]

Arts & Culture

ΤΟ ΣΥΜΒΑΝ
THE HAPPENING
του Μ. Νάιτ Σιάμαλαν

Υπόθεση: Όλα αρχίζουν, μια μέρα σαν όλες τις άλλες και χωρίς καμιά προειδοποίηση, με τους μαζικούς θανάτους... Μέσα σε λίγα λεπτά αρχίζουν να εμφανίζονται αμέτρητα περιστατικά ανθρώπων που σκοτώνονται με τους πιο παράξενους και ανατριχιαστικούς τρόπους. Ενώ η ανθρωπότητα βρίσκεται στο χείλος της καταστροφής, ο Έλιοτ Μουρ προσπαθεί να σώσει την οικογένειά του και να κατανοήσει τι κρύβεται πίσω από το φρικιαστικό ανεξήγητο φαινόμενο. Το είχαμε διαισθανθεί όμως. Όλα τα σημάδια ήταν εκεί. Τώρα συμβαίνει...

Κριτικές της ταινίας
Στοιχεία ταινίας
Φωτογραφίες
Βίντεο
Άλλες Πηγές
Περισότερες πληροφορίες


Περισσότερα για την ταινία (Δελτίο Τύπου)

Κάθε νέα ταινία του Μ. Νάιτ Σιάμαλαν ("Η Έκτη Αίσθηση"), του μετρ του σύγχρονου τρόμου, αποτελεί γεγονός. Αυτή τη φορά ο Σιάμαλαν στρατολογεί έναν από τους πιο περιζήτητους ηθοποιούς του Χόλιγουντ, τον Μαρκ Ουόλμπεργκ ("Η Καταιγίδα", "Ο Πληροφοριοδότης") και μας δίνει ένα ακόμη ατμοσφαιρικό θρίλερ, γεμάτο τρομακτικά αινίγματα και ανατροπές.

Ο Σκηνοθέτης & Σεναριογράφος
Ο Μ. Νάιτ Σιάμαλαν γεννήθηκε το 1970 στην Ινδία αλλά μεγάλωσε στη Φιλαδέλφια. Ξεκίνησε να γυρίζει ταινίες μόλις στην ηλικία των 10 ετών, μιας και το αγαπημένο του παιχνίδι ήταν μια Super-8 κάμερα. Στην ηλικία των 16 ετών είχε ήδη γυρίσει 45 ταινίες μικρού μήκους ενώ στην ηλικία των 17 ετών, έχοντας λάβει υποτροφίες για μερικές από τις καλύτερες ιατρικές σχολές, ενημέρωσε τους γονείς του, οι οποίοι είναι και οι δύο γιατροί, πως αποφάσισε να σπουδάσει σκηνοθεσία στο New York University Tisch School of the Arts.

Το 1992, ο Σιάμαλαν κατάφερε να συγκεντρώσει το κεφάλαιο για τη δημιουργία της πρώτης του ταινίας, η οποία ήταν χαμηλού προϋπολογισμού, με τίτλο "Praying with Anger". Στην ταινία αυτή ο Σιάμαλαν τελούσε χρέη σκηνοθέτη, σεναριογράφου, παραγωγού αλλά και πρωταγωνιστή. Τον Ιούλιο του 1993, το "Praying with Anger" πήρε τον τίτλο "Debut Film of the Year" από το Αμερικανικό Κινηματογραφικό Ινστιτούτο του Λος Άντζελες. Το 1993 έγραψε το σενάριο για τη δημοφιλή παιδική ταινία "Stuart Little", ενώ το 1997 έγραψε και σκηνοθέτησε τη δεύτερη ταινία του, "Wide Awake", με τους Ρόζι Ο’ Ντόνελ και Ντένις Λίρι.

Η ταινία που εκτόξευσε τον Μ. Νάιτ Σιάμαλαν στην κορυφή της λίστας με τους πιο περιζήτητους δημιουργούς ήταν "Η Έκτη Αίσθηση", με πρωταγωνιστή τον Μπρους Ουίλις, ένα θρίλερ που έκανε ρεκόρ εισπράξεων στον κινηματογράφο αλλά και με την κυκλοφορία του σε DVD. Η ταινία έλαβε έξι υποψηφιότητες για Όσκαρ, δύο εκ των οποίων αφορούσαν τον Μ. Νάιτ Σιάμαλαν: το Όσκαρ Καλύτερης Σκηνοθεσίας και το Όσκαρ Καλύτερου Πρωτότυπου Σενάριου. Συνεργάστηκε ξανά με τον Μπρους Ουίλις στην επόμενη ταινία του, με τίτλο "Άφθαρτος". Γνώρισε για άλλη μια φορά παγκόσμια επιτυχία με το θρίλερ "Οιωνός", όπου συνεργάστηκε με τον Μελ Γκίμπσον και τον Χοακίν Φίνιξ, και στην συνέχεια έγραψε και σκηνοθέτησε τις ταινίες "Σκοτεινό Χωριό" και το "Lady in the Water".

Οι Ηθοποιοί

Ο Μαρκ Ουόλμπεργκ γεννήθηκε το 1971 σε μια φτωχογειτονιά της Βοστώνης, γνωστή ως Ντόρτσεστερ, και ήταν το νεότερο από 9 παιδιά. Μετά από μια δύσκολη παιδική ηλικία, μια επιτυχημένη μουσική καριέρα και μια πολυσυζητημένη διαφήμιση για εσώρουχα "Calvin Klein", ο Ουόλμπεργκ έστρεψε την προσοχή του στον κινηματογράφο λαμβάνοντας μέρος το 1994 στην ταινία "Εκπαιδευτής Κομάντο" της Πένι Μάρσαλ. Στη συνέχεια συμμετείχε στις ταινίες "Το Τέλος της Σεξουαλικής Αθωότητας" και "Ολέθριος Έρωτας".
Ο Ουόλμπεργκ εξέπληξε κοινό και κριτικούς, το 1997, με την ερμηνεία του στην ταινία "Ξέφρενες Νύχτες" του Πολ Τόμας Άντερσον. Έχει υποδυθεί μια πληθώρα διαφορετικών χαρακτήρων σε ταινίες κάθε είδους όπως "Τρεις Ήρωες", "The Yards", "Καταιγίδα", "Το Νόημα Της Ζωής Και Πώς Να Το Χάσετε", "Ο Εκτελεστής" καθώς και τα ριμέικ των ταινιών "Ο Πλανήτης των Πιθήκων" και "The Italian Job". Το 2006 έλαβε την πρώτη του υποψηφιότητα για Όσκαρ Β΄ Ανδρικού Ρόλου με την ερμηνεία του στην ταινία "Ο Πληροφοριοδότης" του Σκορσέζε.
Στην ταινία "We Own The Night" ο Ουόλμπεργκ συνεργάστηκε για δεύτερη φορά με τον Τζέιμς Γκρέι, μετά το "The Yards", και αυτή τη φορά είχε επίσης την ιδιότητα του παραγωγού. Ο ρόλος του παραγωγού δεν του ήταν άγνωστος όμως, αφού βρίσκεται πίσω από την παραγωγή της δημοφιλούς σειράς "Η Κουστωδία"(Entourage). Προσεχώς, θα τον δούμε να πρωταγωνιστεί στην κινηματογραφική μεταφορά του δημοφιλούς videogame "Max Payne", στην καινούρια ταινία του Πίτερ Τζάκσον, "The Lovely Bones", αλλά και στο sequel της ταινίας "The Italian Job", με τίτλο "The Brazilian Job".

Η Ζόι Ντεσάνελ γεννήθηκε το 1980 και η οικογενειά της ήταν μέσα στο χώρο του θεάματος. Ο πατέρας της, Κάλεμπ Ντεσάνελ, είναι γνωστός διευθυντής φωτογραφίας και έχει προταθεί πέντε φορές για Όσκαρ Καλύτερης Φωτογραφίας, ενώ η μητέρα της, Μέρι Τζο Ντεσάνελ, είναι ηθοποιός. Ο πρώτος της κινηματογραφικός ρόλος ήταν στην ταινία "Mumford", το 1999, που την προέτρεψε να παρατήσει το πανεπιστήμιο και να ασχοληθεί με την υποκριτική. Από το δεύτερο κιόλας ρόλο της, στην ταινία "Σχεδόν Διάσημοι" του Κάμερον Κρόου, είχε αρχίσει να κερδίζει αναγνωρισιμότητα αλλά και την προσοχή της κινηματογραφικής βιομηχανίας.
Το βιογραφικό της περιλαμβάνει τις ταινίες "Σαν Καλό Κορίτσι", "Κακός Μπελάς", "Σκοτεινή Απουσία", "Για Όλα τα Αληθινά Κορίτσια", "Το Ξωτικό των Χριστουγέννων", "Μια Τρελή Τρελή... Κηδεία!", "Γυρίστε τον Γαλαξία με Οτοστόπ", "30άρης από Σπίτι", "Η Γέφυρα για την Τεραμπίθια" και "Η Δολοφονία του Τζέσε Τζέιμς από τον Δειλό Ρόμπερτ Φορντ". Δάνεισε επίσης τη φωνή της στην ταινία κινουμένων σχεδίων "Ώρα για Σερφ", ενώ συμμετείχε και σε μερικά επεισόδια της δημοφιλούς τηλεοπτικής σειράς "Weeds". Θα τη δούμε προσεχώς δίπλα στον Τζιμ Κάρεϊ, στην ταινία "Yes Man".


Ο Τζον Λεγκουιζάμο γεννήθηκε το 1964 στην Μπογκοτά της Κολομβίας. Εχοντας ήδη ένα βραβείο Έμι για την ερμηνεία του στο τηλεοπτικό "Freak" του Σπάικ Λι, ο Λεγκουιζάμο έχει εδραιώσει μια καριέρα ηθοποιού που δεν ανήκει σε κάποια συγκεκριμένη κατηγορία. Έχει συμμετάσχει σε πολλές και διαφορετικές μεταξύ τους ταινίες, ανάμεσα στις οποίες η μαύρη κωμωδία "Εξάρτηση" του Τζόνας Άκερλουντ, δίπλα στους Μίκι Ρουρκ και Μίνα Σουβάρι, "Ριψοκίνδυνος Ελιγμός" με τον Γουέσλι Σνάιπς, "Moulin Rouge" με τους Νικόλ Κίντμαν και Γιούαν Μακ Γκρέγκορ (όπου ήταν και υποψήφιος για βραβείο Alma), "Το Καλοκαίρι του Σαμ" του Σπάικ Λι, "Ρωμαίος και Ιουλιέτα" του Μπαζ Λούρμαν, "Executive Decision" με τον Κερτ Ράσελ, "Θανάσιμη Καταδίωξη" με τον Άρνολντ Σβαρτσενέγκερ, "Ο Νόμος του Καρλίτο" και "Απώλειες Πολέμου" του Μπράιαν Ντε Πάλμα, καθώς και η κινηματογραφική μεταφορά του κλασικού μυθιστορήματος "Ο Έρωτας στα Χρόνια της Χολέρας". Προσεχώς θα εμφάνιστει δίπλα σε δύο από τα ιερά τέρατα του Χόλιγουντ, τον Ρόμπερτ Ντε Νίρο και τον Αλ Πατσίνο, στην ταινία "Righteous Kill".

Τώρα Συμβαίνει...

Με το "Συμβάν", ο Μ. Νάιτ Σιάμαλαν επιστρέφει στις ρίζες του, δημιουργώντας μια ανατριχιαστική και αμείλικτη ταινία τρόμου – μια ιστορία καταστροφής όπου η φύση έρχεται σε θανάσιμη σύγκρουση με την ανθρωπότητα. Η κεντρική ιστορία είναι φαινομενικά απλή: ένας άντρας, μια γυναίκα κι ένα παιδί που προσπαθούν να ξεφύγουν από μια άγνωστη και αόρατη απειλή. Παράλληλα όμως παρουσιάζει με τόλμη ένα σενάριο επικής αποκάλυψης, η οποία δεν προέρχεται άμεσα από τις ενέργειες ανθρώπων αλλά από το φυσικό κόσμο. Η ταινία θέτει το εξής ερώτημα: τι συμβαίνει όταν κάτι πάει στραβά με το βασικότερο ανθρώπινο ένστικτο, το ένστικτο της επιβίωσης; Εξερευνά επίσης το πως η αγάπη κι η τρυφερότητα ίσως να μας βοηθήσουν να επιβιώσουμε από πιο σκοτεινές και επικίνδυνες καταστάσεις.

Η ιδέα της ταινίας ήρθε στον Σιάμαλαν ενώ οδηγούσε στην εξοχή, στο Νιου Τζέρσι, παρακολουθώντας την πλούσια βλάστηση έξω από το παρμπρίζ του. "Ήμουν στο δρόμο για Νέα Υόρκη," θυμάται ο σκηνοθέτης, "ήταν μια όμορφη μέρα και τα δέντρα έφταναν μέχρι την άκρη της λεωφόρου. Ξαφνικά, σκέφτηκα "Τι θα γινόταν αν μια μέρα η φύση στρεφόταν εναντίον μας;". Το ίδιο κιόλας λεπτό σχηματίστηκε στο μυαλό μου ολόκληρη η δομή της ιστορίας, ενώ μπορούσα να δώ ξεκάθαρα τους χαρακτήρες. Ήταν ένα απίστευτο συναίσθημα διότι οι ταινίες είναι πάντα πολύ πιο προσιτές όταν το κυριάρχο στοιχείο τους είναι η δομή." Από τις πρώτες κιόλας στιγμές της έμπνευσης, πριν από τη γραφή του σεναρίου, ο Σιάμαλαν είχε ένα πολύ συγκεκριμένο ύφος στο μυαλό του για την ταινία αυτή. "Ήξερα πως ήθελα να γυρίσω μια ταινία που θα ήταν δυναμική και θα μετέδιδε στο θεατή την αίσθηση της τεταμένης ατμόσφαιρας."

Αν και το πρώτο draft του σεναρίου ήταν ήδη ιδιαίτερα έντονο, η "Twentieth Century Fox" πρότεινε στον Σιάμαλαν να πάει την ιστορία ακόμα πιο πέρα, δίνοντάς του τη δυνατότητα να γυρίσει την ταινία ως ακατάλληλη για ανήλικους κάτω των 17 που δεν συνοδεύονται από κηδεμόνα. Ο Σιάμαλαν μπορούσε πλέον να φτάσει σε ένα επίπεδο έντασης και τρόμου, στο οποίο δεν είχε πλησιάσει ποτέ μέχρι σήμερα. Ήταν μια πολύ ευχάριστη έκπληξη για εκείνον και είχε πλέον το κίνητρο, αλλά και την ελευθερία, ώστε να αποδεσμεύσει τη φαντασία του και να φτάσει σε νέα άκρα. "Όταν το σκέφτηκα, κατέληξα στο ότι αυτός ήταν ο σωστός τρόπος για να γυριστεί η ταινία αυτή, μιας και πρόκειται για μια ιστορία που αφορά τα ταμπού. Αν δηλαδή προσπαθούσες να γυρίσεις τον "Εξορκιστή" ως μια ταινία κατάλληλη για όλους, θα ήταν πολύ δύσκολο να φανταστώ το αποτέλεσμα" λέει ο Σιάμαλαν.

Ο Σιάμαλαν είχε στο μυαλό του τη δημιουργία μιας σύγχρονης εκδοχής των θρίλερ που είχαν ως κεντρικό θέμα την παράνοια του Ψυχρού Πολέμου, τα οποία άνθισαν την εποχή των 50's και 60's. Τα θρίλερ αυτά ψυχαγωγούσαν και καλλιεργούσαν το φόβο με την αίσθηση επικείμενης καταστροφής, ενώ παράλληλα αμφισβητούσαν τη λογική πίσω από την κατεύθυνση της σύγχρονης κοινωνίας. Από τα εκδικητικά "Πουλιά" του Χίτσκοκ, μέχρι το πυρηνικό δημιούργημα "Γκοτζίλα" και τους "Ανθρώπους του Τρόμου" του Ντον Σίγκελ, πολλές από τις κλασικές αυτές ιστορίες τρόμου παρουσίαζαν στο κοινό το όραμα ενός νέου κόσμου, όπου η γη εξακολουθεί να υπάρχει αλλά το ανθρώπινο είδος μπορεί να μην τα καταφέρει.
Ο Σιάμαλαν ήξερε πως, όπως με τις ταινίες αυτές, η κινητήρια δύναμη πίσω από "Το Συμβάν" θα ήταν ένα έντονο συναίσθημα αβεβαιότητας και φόβου. Πήγε όμως ένα βήμα πιο πέρα, επινοώντας το πιο αφάνταστο είδος καταστροφής για την ανθρωπότητα. "Νομίζω πως αυτό που τρομάζει ιδιαίτερα στο "Συμβάν", είναι πως οι άνθρωποι έχουν μια εντελώς αντίθετη συμπεριφορά από αυτήν που έχουν συνήθως" εξηγεί ο σκηνοθέτης. "Η ανεξήγητη συμπεριφορά είναι πάντα τρομακτική, ενώ στην ιστορία βλέπουμε και πολλές συμπεριφορές που θεωρούνται ταμπού. Εν τέλει, ποιό είναι το ένα πράγμα που διατηρεί το ανθρώπινο είδος ζωντανό – το ένστικτο της αποφυγής επιβλαβών πραγμάτων, της προστασίας του εαυτού μας αλλά και των άλλων. Τι θα συμβεί αν χαθεί το ένστικτο αυτό; Θα έρθουν τα πάνω κάτα πάρα πολύ γρήγορα."

"Το Συμβάν" ήταν μια ευκαιρία για τον Σιάμαλαν να απομακρυνθεί από το στερεότυπο που τον ακολουθεί σε όλες τις ταινίες του: το ανατρεπτικό φινάλε. Έβλεπε πάντα την ταινία αυτή ως μια ιστορία που ξετυλίγεται μέσα σε 36 ώρες, η πλοκή εκτοξεύεται αμέσως από τα πρώτα στάδια της καταστροφής σε μια καταιγιστική κλιμάκωση, χωρίς καμιά παράκαμψη, και το κοινό μένει με κομμένη την ανάσα. ""Το Συμβάν" είναι ουσιαστικά μια ιστορία για μια οικογένεια που προσπαθεί να επιβιώσει, ενώ στην προσπάθεια αυτή μαθαίνουν να αγαπούν ο ένας τον άλλον. Αυτό είναι που μου τράβηξε περισσότερο το ενδιαφέρον στην ιστορία αυτή" αναφέρει ο Σιάμαλαν. "Ο στόχος μου ήταν να γυρίσω μια γρήγορη ταινία όπου ο θεατής θα βγαίνει από την αίθουσα νιώθοντας μια δόση παράνοιας για όσα συμβαίνουν στον κόσμο και δεν τα είχε σκεφτεί ποτέ μέχρι σήμερα."

Οι Χαρακτήρες

Ο Μ. Νάιτ Σιάμαλαν είχε πάντα στο μυαλό του τον Μαρκ Ουόλμπεργκ για τον κεντρικό χαρακτήρα, Έλιοτ Μουρ. Ο Έλιοτ όμως δεν μοιάζει με κανέναν από τους χαρακτήρες που έχει υποδυθεί ο Ουόλμπεργκ μέχρι σήμερα. Είναι ένας ήσυχος και ευαίσθητος δάσκαλος, που οδηγείται μέσα σε λίγες ώρες στα άκρα εξαιτίας ανεξήγητων φαινομένων. "Γνωρίζω τον Μαρκ και πάντα τον έβλεπα ως αυτό το είδος ανθρώπου" εξηγεί ο Σιάμαλαν. "Δε γνωρίζω τον τύπο από τη Βοστώνη που μπλέκεται συχνά σε καβγάδες, γνωρίζω έναν άλλο άνθρωπο. Υπάρχουν στιγμές όπου οι χαρακτήρες που έχει υποδυθεί ο Μαρκ αποκαλύπτουν την ευαισθησία τους, όπως για παραδειγμά η σκηνή στην ταινία "Τρεις Ήρωες" όπου τηλεφωνεί στη σύζυγό του από το Ιράκ. Ήθελα να γυρίσω μια ταινία όπου, καθ΄ όλη τη διάρκειά της, ο Μαρκ θα υποδύεται έναν τέτοιο ευαίσθητο χαρακτήρα. Πιστεύω επίσης πως ο Μαρκ είναι ένας από τους πιο συμπαθείς ανθρώπους στο Χόλιγουντ και αυτό τον έκανε το τέλειο αντίβαρο απέναντι σε όλα τα σκοτεινά και ταμπού γεγονότα που εκτυλίσσονται γύρω από τον Έλιοτ."

Ο Ουόλμπεργκ περίμενε καιρό για την ευκαιρία συνεργασίας με τον Σιάμαλαν. "Είχε δουλέψει με τον αδερφό μου και τον Χοακίν Φίνιξ και πάντα τους ζήλευα για το λόγο αυτό" ομολογεί ο Ουόλμπεργκ. "Ήμουν ενθουσιασμένος όταν μου είπε πως είχε εμένα συγκεκριμένα στο μυαλό του για το ρόλο αυτό. Μου αρέσουν οι προκλήσεις αλλά αυτός ήταν με διαφορά ο πιο απαιτητικός ρόλος που έχω αναλάβει μέχρι σήμερα. Ο Σιάμαλαν φαινόταν απόλυτα πεπεισμένος ότι θα μπορούσα να είμαι αυτός ο πολύ άθωος χαρακτήρας, αλλά σίγουρα δεν είμαι τόσο αθώος όσο ο Έλιοτ. Είχα προβλήματα με τον νόμο και έμπλεκα σε διαφόρων ειδών μπελάδες, αλλά φαντάζομαι πως ο Σιάμαλαν είδε πως οι προθέσεις μου είναι πάντα καλές."

Ο Σιάμαλαν είδε στο πρόσωπο της Ζόι Ντεσάνελ το χαρακτήρα της Άλμα. "Ήθελα κάποια που το κοινό θα συμπαθούσε αμέσως, ενώ θα συμπαθούσε ακόμα περισσότερο τον Μαρκ που την παντρεύτηκε" εξηγεί ο σκηνοθέτης. "Η Ζόι και ο Μαρκ φαίνονται τόσο ευάλωτοι και τόσο γοητευτικοί όταν είναι μαζί στην οθόνη που πραγματικά αγωνιάς για το αν θα επιβιώσουν από την καταστροφή αυτή."

"Η Άλμα είναι ο πιο ώριμος χαρακτήρας που έχω υποδυθεί" δηλώνει η Ντεσάνελ. "Νομίζω πως η Άλμα βρίσκεται σε ένα στάδιο όπου ωριμάζει σιγά σιγά και χαίρομαι που η δουλειά μου συμπίπτει με την πραγματική μου ζωή στην προκειμένη φάση. Μου αρέσει που είναι τόσο έξυπνη και που χρησιμοποιεί το χιούμορ της για να αντιμετωπίζει ορισμένες καταστάσεις. Είναι γεμάτη από νευρική ενέργεια και ήταν ενδιαφέρον για μένα να εξερευνήσω την πλευρά της αυτή."

Ο Τζον Λεγκουιζάμο προσθέτει ένα μοναδικό συνδυασμό χιούμορ και ευαισθησίας, υποδυόμενος τον καλύτερο φίλο και συνάδελφο του Έλιοτ, Τζούλιαν. "Πιστεύω πως μπορώ να κατανοήσω το είδος του τρόμου που νιώθει ένας γονιός σε στιγμές καταστροφής, κυρίως επειδή ήμουν στη Νέα Υόρκη στις 11 Σεπτεμβρίου" αναφέρει ο ηθοποιός. "Νομίζω πως όλοι ζουν με το φόβο πως κάτι τρομερό μπορεί να συμβεί οποιαδήποτε στιγμή, οπότε πιστεύω πως μια τέτοια ταινία μας βοηθάει να εξορκίσουμε το φόβο αυτό. Λατρεύω τον τρόπο με τον οποίο ο Σιάμαλαν δημιουργεί αυτούς τους ευφάνταστους εφιάλτες και σε βοηθά να εκτονωθείς."

Στον Λεγκουιζάμο άρεσε επίσης η ιδέα του να υποδυθεί έναν απλό άνθρωπο, ο οποίος αναγκάζεται να πάρει ακραίες αποφάσεις όταν βρίσκεται στην μέση μιας εθνικής κρίσης. "Ο Τζούλιαν είναι δάσκαλος γυμνασίου, ένας έξυπνος τύπος που έχει έναν καλό γάμο, αλλά είναι σε κάτι τέτοιες στιγμές που ο αληθινός χαρακτήρας ενός ανθρώπου βγαίνει στην επιφάνεια – όταν πρέπει να απαντήσεις στην ερώτηση του τι είδος ανθρώπου είσαι και μέχρι πού μπορείς να φτάσεις γι’ αυτούς που αγαπάς."


ΕΠΙΣΗΜΟ SITE :

http://www.thehappeningmovie.com/


ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ

http://www.imdb.com/
http://www.rottentomatoes.com/
http://www.allmovie.com/



top of the page


ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Η Βαθμολογία μου:
Ο Μ. Νάιτ Σιάμαλαν είναι μια ιδιάζουσα περίπτωση δημιουργού. Η φαντασία του τον οδηγεί στη συγγραφή των σεναρίων του από την ίδια αφετηρία που ξεκινάει και ο Γκιγιέρμο Ντελ Τόρο. Ο Σιάμαλαν, μετά την πρωτότυπη ιδέα που θα συλλάβει το ευφυές μυαλό του και αφού επεξεργαστεί όλες τις πληροφορίες και αξιολογήσει όλα τα δεδομένα θα αρχίσει την ανάπτυξη του σχεδίου του με εξαντλητικό ρυθμό, προς μια κατεύθυνση με στροφή 45 μοιρών από τον Μεξικανό παραμυθά - τραβώντας το μεταφυσικό στοιχείο κυριολεκτικά από τα «μαλλιά».

Γοητευτική ιδέα, εξαιρετικός πρόλογος, θαυμάσια μουσική επένδυση που θυμίζει Χέρμαν, μυστικισμός , ένταση και αγωνία αλλά όλα αυτά έως το πρώτο μέρος. Στο δεύτερο δε συμβαίνει απολύτως τίποτα. Μια επανάληψη του πρώτου, απλά με διαφορετικούς νέους χαρακτήρες στο δρόμο της «αγίας τριάδας» προς τη σωτηρία. Από το ομαδικό στο ειδικό (κοινωνία – οικογένεια). Από τις μεγάλες πόλεις στις μικρές. Από τους πολλούς στους λίγους.

Εδώ απουσιάζει το θεολογικό στοιχείο, η εξωγήινη απειλή και η παραφιλολογία με το άγνωστο, ενώ οργιάζουν οι υπερφυσικές, δυνάμεις του ανεξήγητου … Παρ’ ότι επιχειρείται μια αληθοφανής επιστημονική τεκμηρίωση του «συμβάντος» (από τον/τους καθηγητές) αυτή πέφτει στο κενό… (πολύ φαντασιόπληκτος αυτός ο μελετητής σεναριογράφος, μα ποιος είναι… ο Σιάμαλαν, είναι;)
Ότι και να θέλει να πει, πάντως, ότι και να θέλει να εκφράσει, ο θεατής το ανακαλύπτει πολύ γρήγορα, γιατί δε κρύβει τους γρίφους του όπως στο ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΧΩΡΙΟ π.χ.!

Ούτε εμπλέκει ή περιπλέκει περισσότερο την μονοδιάστατη ανάπτυξη της μεγάλου μήκους ταινίας του, θεωρώντας ότι η αισθητική του θα αλλοιωθεί και ο κεντρικός προβληματισμός θα αποδυναμωθεί . Με πολύ σκληρό τρόπο έως αρκετά τρομακτικό, οι θάνατοι αυτοκτονιών από τον ιό (έτσι νομίζουμε στην αρχή) που έχουν σπείρει οι τρομοκράτες (η εύκολη λύση, τρομοϋστερία γαρ από 9/11, στο ίδιο επίπεδο που είχαμε τον φόβο από τον ψυχρό πόλεμο και την κομμμουνιστοφοβία στο παρελθόν), και αφού σιγά σιγά τα γεγονότα δείξουν ότι η μετάδοση των «τοξικών αερίων», δεν προέρχονται από κάποια άμεση επέμβαση του ανθρώπου, αλλά από την φύση… τότε σβήνουν οι «μηχανές» και αρχίζει να μπάζει νερά το καράβι που μας ταξίδευε, ομολογουμένως με πολύ επιδέξιο τρόπο, ο πηδαλιούχος του Ινδός. Ρίχνει το καράβι στη «ξέρα». Καλός ο φόβος αλλά η επανάληψη είναι το χαρακτηριστικό του δεύτερου μισού... Για να αναφέρουμε και τα θετικά, διαφοροποιείται λίγο από το παρελθόν του μια και «δείχνει» τις σκηνές των αυτοκτονιών με φυσικό τρόπο (ίσως δε και ενοχλητικό σε κάποιους ευαίσθητους), αρκετά ευρηματικό, θα έλεγα στο επίπεδο ενός cult b’ movie… Και μόλις είχε αρχίσει να μας παρουσιάζει μία μία τις επιρροές του ξεκινώντας από τον Όρσον Γουέλς και την ψυχροπολεμική λογική ως την αιτία των δεινών μας...

Βασικά ότι ήθελε να πει, θα μπορούσε να το τελειώσει μέσα σε 1 ώρα. Δεν υπάρχει η «περισσότερη» πλοκή που μας έχει συνηθίσει, δεν έχει ανατροπές, δεν έχει το «απρόβλεπτο τέλος» που θα ήθελαν οι φανατικοί υποστηρικτές του. Μάλλον απογοητεύει τους περισσότερους, αλλά όχι και μένα… Δε μπορεί να «κάηκε» τόσο μικρός, τούτος οι δημιουργός, είναι αδύνατον… Δεν το πιστεύω!
Συνεχίζω να θεωρώ καλύτερο έργο του την ΕΚΤΗ ΑΙΣΘΗΣΗ και χειρότερο το προτελευταίο του LADY IN THE WATER. Μου αρέσει ο τρόπος σκέψης του, ο προβληματισμός του , οι συμβολισμοί και τα μηνύματα που τελικά περνάει - επίκαιρα πλέον – για το κακό που κάνει ο άνθρωπος στη φύση, με αποτέλεσμα αυτή να τον εκδικείται ! Δεν απέχει και πολύ από την αντικειμενική αλήθεια η σκέψη του κι ας διαφωνώ για το τελείωμά του… ή το γιατί επέλεξε να την παρουσιάσει τόσο σχηματικά και επαναλαμβανόμενα. Το κουβάρι που ξεπλέκει αποδεικνύεται ελλειμματικό μεν εντυπωσιάζοντας δύο τρεις φορές, αλλά το παιχνίδι δεν παίζεται έτσι σήμερα. Τον δικαιολογώ σε ότι έχει σχέση με τη μουσική, μια και βλέποντάς το ολοκληρωμένα, έχεις την ψευδαίσθηση πως «βλέπεις» μία «μουσική συμφωνία» σε βίντεο κλιπ, με λούπες στα όγδοα.

Όμως έχει στοιχεία και αναφορές σε ταινίες που θα αναφέρω παρακάτω και που κάνουν όποιον θέλει να ψάξει βαθύτερα , όπως σε πολλές σκηνές έξω από τα σπίτια στα οποία στρατοπέδευαν, κυνηγημένοι στην ύπαιθρο οι ήρωες μας, τα δέντρα , γινόντουσαν απειλή, όπως τα ΠΟΥΛΙΑ του Χίτσκοκ. Σε πολλές σκηνές, το αίσθημα του φόβου των ΠΟΥΛΙΩΝ είναι κραυγαλέα... Η ακινητοποίηση δε, των ανθρώπων στα πάρκα εξαιτίας των τοξικών ουσιών των «φυτών», επίσης, θυμίζει τον τρόπο δράσης του εχθρού του BATMAN, τον Mr. Freeze, ενώ οι σκηνές που σαν ώριμα φρούτα πέφτουν από την οικοδομή οι εργάτες, είναι εξαιρετικής σύλληψης ως μοναδικό - εντυπωσιακό και τρομακτικό - εύρημα, που δεν έχουμε ξαναδεί. Από κει και έπειτα «κόλλησε» θυμίζοντας χωρίς να το επιδιώκει την ΟΜΙΧΛΗ του Ντάραμποντ με το τέλος του να είναι πανομοιότυπο με το 28 ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ ΜΕΤΑ όσον αφορά τα υπονοούμενα που αφήνει. Τι κι αν ο ιός δεν είναι λύσσα , όπως στο 28 ΗΜΕΡΕΣ ΜΕΤΑ, τι κι αν δεν προέρχεται από "εξωγήινη" μόλυνση του περιβάλλοντος, τι κι αν δεν έχει σχέση με τον ιό του DOOMSDAY, ή μεταμορφώνει τους ανθρώπους σε ζόμπι όπως στο 30 ΜΕΡΕΣ ΝΥΧΤΑ ή τον ΖΩΝΤΑΝΟ ΘΡΥΛΟ, αφού την ΕΙΣΒΟΛΗ την είδαμε στον ΟΙΩΝΟ και τον φόβο τον εμπεδώσαμε στην ΕΚΤΗ ΑΙΣΘΗΣΗ του, ένα και το αυτό !

Ο ΕΞΟΡΚΙΣΤΗΣ επίσης ως αναφορά, τιμάται αναλόγως, ενώ σε ελάχιστες περιπτώσεις θα διακρίνετε και ένα ανορθόδοξο φουτουριστικό γουέστερν - όπως οι κυνηγημένοι στα σπαγγέτι του Λεόνε , περιόδευαν από πόλη σε πόλη και από χωριό σε χωρίο για να γλιτώσουν ωσάν επικηρυγμένοι, υπό τους ήχους του εξαιρετικού σκορ του φορμαρισμένου Τζέιμς Νιούτον Χάουαρντ, που μάλλον είναι στο στοιχείο του αποζημιώνοντάς μας, διονυσιακά! Η πρωτότυπη αλλά αδιόρατη απειλή της εκδίκησης των φυτών, κυριολεκτικά παραμερίζει την ορατή και σοβαρότερη απειλή του πυρηνικού ολέθρου! Τα πεδία δοκιμών άπειρα, διάσπαρτα στον πλανήτη μας, με τα «σπιτάκια μοντέλα» στα πεδία βολής (ακόμα και στον ΙΝΤΥ 4 το είδαμε), να σου θυμίζουν την καταραμένη δύναμη του ανθρώπινου εγκεφάλου, και την απληστία της Υπερδύναμης που τυφλώνει μεταφορικά!

Παρόμοια τακτική ακολούθησε και ο Μεϊρέγιες στο BLINDNESS. Ο ιός εξαπλώνεται με τον ίδιο τρόπο όπου όλοι οι μολυσμένοι τυφλώνονται, κυριολεκτικά (και σε συμβολικό επίπεδο, απλοϊκά). Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Η φιλοσοφία που εξάγεται προς αναπαραγωγή από την φαιά ουσία των παραμυθάδων είναι ίδια. Ομαδικά προς την καταστροφή, η ανθρωπότητα βαδίζει προς το τέλος της. Όλες οι απόψεις συγκλίνουν προς την κάθοδό μας στην ...Κόλαση του Δάντη.

Ναι, οι ταινίες καταστροφής, μου αρέσουν , είναι ένα θέμα που επειδή έχει σοβαρές αιτίες που την προκαλούν, το αποτελέσμα το ζούμε καθημερινά, τις κλιματικές αλλαγές, το φαινόμενο του θερμοκηπίου κοκ. Η δημιουργική σκέψη πρέπει να είναι σε θέση να προτείνει και λύσεις για να φύγουμε από το αδιέξοδο, και αυτά να καταλήγουν με ρεαλισμό στο σήμερα γιατί τον κόσμο τύπου ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ δε θα θέλαμε ποτέ να τον ζήσουμε, όσο συχνά και να βλέπουμε το σενάριό του στη μεγάλη οθόνη …

Αν και ελπίδα δεν φαίνεται στο τέλος του τούνελ, ούτε αξιόπιστες λύσεις παίρνουμε, καταγράφεται το πρόβλημα που εκμεταλλεύεται και εξαντλεί στα όρια του σπλάτερ, πετυχαίνοντας να σε φοβίσει, θέτοντάς σου μια καλή ερώτηση: «αν ήσουν και εσύ μολυσμένος, ποιο τρόπο θα διάλεγες να αυτοκτονήσεις;»

Σε γενικές γραμμές, ο αμφιλεγόμενος Σιάμαλαν καταφέρνει και φτιάχνει ταινίες που συζητιούνται, ακόμη κι αν ιδεολογικά - φιλοσοφικά, οι αναζητήσεις τον οδηγούν σε εκ διαμέτρου αντίθετες συντεταγμένες από τις δικές μου. Του βγάζω το καπέλο γιατί είναι «μάστορας», ακόμα κι αν επαναλαμβάνεται στη θεματική του, έχει το δικό του μυσταγωγικό στυλ, που σε προκαλεί να τον «κοιτάξεις». Πολλά πράγματα δεν εξηγούνται, παραμένουν ανεξήγητα, άγνωστα, …μαγικά και ποιητικά, κάνοντας τους ανθρώπους να επινοούν ένα σωρό ιστορίες, μύθους και θρύλους ενσυνείδητα και υποσυνείδητα. Ανακαλύπτουν δοξασίες και θεωρίες που είτε δεν έχουν επιχειρηματολογική βάση είτε στηρίζονται στην υποκειμενική εμπειρία και άποψη.

Το σίγουρο είναι πως πρόκειται για άνισο αλλά πολύ ενδιαφέρον φιλμ, σε επινοητικό άξονα , μία σεβαστή άποψη από ένα βιρτουόζο στην ατμόσφαιρα του μυστηρίου και του σασπένς, συνεχιστή της κοσμοθεωρίας Χίτσκοκ… Απολαύστε την διαδρομή στη διάρκεια των 90’ έστω και χωρίς την πολυπόθητη "λύση" και ίσως καταλάβετε και σεις γιατί «ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ»!

Jim Papamichos
του Δημήτρη Παπαμίχου me@myfilm.gr


Ίσως και να συμβαίνει ήδη…

Ξεχάστε τους τρομοκράτες, ξεχάστε τους εξωγήινους, ξεχάστε τους ρώσους κατάσκοπους, ο νέος εχθρός είναι εδώ δισεκατομμύρια χρόνια πριν από εμάς και ονομάζεται φύση. Μήπως όμως φροντίσαμε εμείς, οι άνθρωποι του 20ου αιώνα, να κάνουμε την φύση εχθρό και οι αντιδράσεις της δεν είναι τίποτα περισσότερο από φυσιολογικές και ακούσιες αντεξάρσεις;

Τον ινδό-αμερικανό M. Night Shyamalan τον γνωρίζουμε, μόλις, από το 1999 και παρότι η πορεία του δεν παράγει αριστουργήματα, κάθε νέα του ταινία αποκτά τον τίτλο της πολύ-αναμενόμενης. Δικαιολογείται, όμως, αυτό μετά από μια ταινία-ιδέα, την Έκτη Αίσθηση, δύο μετριότητες, τον Άφθαρτο και τον Οιωνό, μία αμφιλεγόμενη, το Σκοτεινό Χωριό και μία παταγώδη αποτυχία, το Lady in the Water; Η απάντηση είναι ναι, επειδή πιάνει τον σφυγμό των ενδόμυχων αγωνιών ενός φαντασιόπληκτου (με την καλή έννοια) πλανήτη, που μέσα σε αυτήν την απόλυτα λογική εποχή, αναζητά διεξόδους προς κάθε τι παραμένει εκτός συνόρων επιστημονικής πραγματικότητας. Ίσως δεν το έχουμε πολυκαταλάβει, αλλά ζούμε πάλι στα 1950, όπου η πλαστή ευημερία αναζητούσε κινδύνους πέρα από το ορατό, που τότε ονομαζότανε πυρηνικός όλεθρος, τώρα οικονομική εξαθλίωση και χάσιμο ταυτότητας. Και τότε το αμερικανικό σινεμά ανακάλυπτε κινδύνους από παντού και σε οποιαδήποτε μορφή.

Έτσι και το Συμβάν, που αν γυριζότανε στα 1950 ίσως και να θεωρούταν καλτ αριστούργημα, όπως η Μακάβρια Εισβολή. Ο Shyamalan κάνει επίδειξη λιτότητας μέσων και ειδικών εφέ, χρησιμοποιεί τον αόρατο, υπαινικτικό (κατά Jacques Tourneur) τρόμο και παρουσιάζει έναν εχθρό που δεν μπορείς να νικήσεις, αλλά ούτε καν να αγγίξει-κατανοήσεις. Η ταινία στα πρώτα δέκα λεπτά επιβάλει μια εφιαλτική κατάσταση, ένα συνδυασμό αγωνιώδους απορροίας και απόλυτης τραγωδίας, που αν αφήσεις, ως θεατής, να σε καταβάλει, θα βρεθείς σε πολύ δυσχερή ψυχολογική κατάσταση. Μόνο ο Danny Boyle στο 28 Μέρες Μετά αποτύπωνε τόσο καλά μια τέτοια έναρξη απόγνωσης. Ειδικά η σκηνή που πέφτουν σαν τα ώριμα φρούτα οι εργάτες από την οικοδομή είναι απλά αριστουργηματική.

Όμως η καλή αρχή φέρνει μια συνεχή καθίζηση και όσο περνάει η ώρα γίνεται σαφές πως ολόκληρη η ταινία είπε ήδη ότι είχε να πει. Όπως και κάθε άλλος αμερικανός, ο Shyamalan επιλέγει να μικρογραφήσει το στόρι του, μέσα από την ιστορία μια μικρής ομάδας ανθρώπων και όχι να το ανοίξει σαν βεντάλια, που σπέρνει τον πανικό. Έτσι έχουμε μικρά περιστατικά, που προσωπικά μου έδωσαν την εντύπωση του γεμίσματος της ώρας και όχι ενός οργανωμένου σεναρίου. Όλα αυτά για να καταλήξει στο πολυπόθητο ζουμί και σε ένα ευφυές, πράγματι, οικολογικό συμπέρασμα, που με λίγα λόγια επισημαίνει πως η φύση είναι κατά πολύ δυνατότερη μας και δεν είμαστε έτοιμοι να την κατανοήσουμε πλήρως. Μια σαφή υπόνοια πως έχουμε κάνει κάτι λάθος, που απορρέει και από το γεγονός πως μονάχα οι άνθρωποι βάλλονται φονικά από το κακό και όχι τα ζώα ή τα φυτά.

Κριτική Σύνοψη

Μια χαμένη ευκαιρία για ένα σύγχρονο αριστούργημα της επιστημονικής φαντασίας, ακριβώς επειδή αυτή η φαντασία είναι πραγματιστική και έχει λογικές βάσεις. Ένα εξαίσιο εναρκτήριο δεκάλεπτο αφήνει την θέση του σε μια φθίνουσα σεναριακή πορεία και όλη η ταινία καταλήγει να περικλείεται σε μία πρόταση λίγων λέξεων. Το οικολογικό μήνυμα θα έλεγα πως λειτουργεί και θα μπορούσε να κάνει τη δουλειά του, αν ήμασταν μαθημένοι, ως ανθρώπινο γένος, να διδασκόμαστε από τα λάθη μας, αλλά φοβάμαι πως συμβαίνει κάτι το εντελώς διαφορετικό. Λιτό και μαζεμένο για block-buster (υπό αυτήν την προσδοκία, θα μπορούσε να θεωρηθεί και φιάσκο), συνηθισμένο τελικά για τύπου Stephen King έργο και μια ακόμα χαμένη προσπάθεια του Shyamalan να εκδηλώσει το φανερό του ταλέντο. Παρόλα αυτά θα το πρότεινα σε όλους, ακριβώς γιατί όταν το μήνυμα συνδυάζεται με την επιστημονική φαντασία βγαίνει πάντα κάτι το ουσιαστικό. Και μια συμβουλή… αποφεύγετε τα πάρκα μέχρι να είμαστε σίγουροι… γιατί εγώ δεν είμαι!

Η Βαθμολογία μου:

Σταύρος Γανωτής
του Σταύρου Γανωτή stavros.ganotis@myfilm.gr


Η Βαθμολογία μου:


του Γιάννη Ραουζαίου giannis.raouzaios@myfilm.gr


Η Βαθμολογία μου:


του Μιχάλη Κωνσταντέλληmike.konstantellis@myfilm.gr


top of the page

blog comments powered by Disqus



top of the page


VIDEO CLIPS, TRAILER, TEASER, SCREENING PREVIEW

Video Flash Video Trailer
Type: Flash

Get Flash to see this player.


top of the page


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Κυκλοφορία: 12/6/2008


top of the page




PHOTOS - POSTERS

Photos Φωτογραφικό υλικό
Τύπος:
Εικόνα .jpg .jpeg .gif (κλικ για μεγέθυνση)
1.jpg
2.jpg
3.jpg
4.jpg
5.jpg
6.jpg
7.jpg
8.jpg
8 pictures on 1 page(s)


top of the page


ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΙΝΙΑΣ / ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Πρωταγωνιστούν:

    Mark Wahlberg .... Elliot Moore
    Zooey Deschanel .... Alma Moore
    Robert Bailey Jr.
    Spencer Breslin
    Betty Buckley
    Lyman Chen .... Passenger #3
    Rich Chew .... Convertible Passenger #2
    Victoria Clark
    Frank Collison
    Stephane Debac
    Joel de la Fuente
    Tony Devon .... Simon
    Derege Harding .... Train Conductor
    Edward James Hyland .... Professor Wallace
    John Leguizamo .... Julian
    Shayna Levine .... Teen Girl
    Susan Moses .... Sally
    Brian O'Halloran .... Convertible Driver
    Ashlyn Sanchez .... Jess
    Charlie Saxton .... Global Warming Kid
    Jeremy Strong
    Cyrille Thouvenin .... French Friend
    Cornell Womack .... Foreman
    Sharon Carpenter-Rose .... Train Passenger (uncredited)
    Chelsea Connell .... High School Student (uncredited)
    David Kneeream .... Diner Local (uncredited)
    Roberto Lombardi .... Father in Elliot's Group (uncredited)
    Vincent Riviezzo .... Traveler (uncredited)
    Jennifer Wiener .... Screaming Mother (uncredited)

Σκηνοθεσία: M. Night Shyamalan
Σενάριο: M. Night Shyamalan
Παραγωγή: Barry Mendel, Sam Mercer, M. Night Shyamalan
Εταιρείες Παραγωγής: Blinding Edge Pictures, Spyglass Entertainment, Twentieth Century-Fox Film Corporation, UTV Motion Pictures, UTV
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Tak Fujimoto
Μοντάζ: Conrad Buff IV
Μουσική: James Newton Howard
Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Anthony Dunne
Σχεδιασμός Παραγωγής : Jeannine Claudia Oppewall
Casting: Douglas Aibel, Stephanie Holbrook
Διεύθυνση Παραγωγής : Sam Mercer, Gerald Scaife, Lauren Scott
Σκηνικά : Jay Hart
Κοστούμια : Betsy Heimann
Μακιγιάζ: Ozzy Alvarez, Qodi Armstrong, Christian Beckman, Roland Blancaflor, Sophia Coronado, Tom Denier Jr., Robert Kato DeStefan, Diane Dixon, Megan Flagg, Steve Koch, Craig Lyman, Clayton Martinez, Donald Mowat, Danielle Noe, Justin Raleigh
Βοηθός σκηνοθέτη: Marjorie Marramaque
Ειδικά Εφφέ: CafeFX, Industrial Light & Magic (ILM), Quantum Creation FX (special make-up effects), Third Floor, The (pre-visualization)
Χρονολογία παραγωγής: 2008
Χώρα παραγωγής: ΗΠΑ, ΙΝΔΙΑ
Γλώσσα : ΑΓΓΛΙΚΑ
Διάρκεια: 91'
Εικόνα: ΕΓΧΡΩΜΗ
Είδος ταινίας : ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ, ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ
Ήχος : Dolby Digital EX / DTS-ES
Καταλληλότητα : South Korea:18 / USA:R
Διανομή: ODEON (2008) (Greece) (theatrical), 20th Century Fox (2008) (Singapore) (theatrical), 20th Century Fox de Argentina (2008) (Argentina) (theatrical), Twentieth Century Fox C.I.S. (2008) (Russia) (theatrical), Twentieth Century-Fox Film Corporation (2008) (USA) (theatrical), UTV Motion Pictures (2008) (India) (all media), Warner Bros. (2008) (Netherlands) (theatrical)


top of the page









 
Βαθμολογία Κοινού
Μέσος Όρος: 2.5
Αριθμός Ψήφων: 4


Αξιολόγηση :

Εξαιρετικό
Πολύ καλό
Καλό
Μέτριο
Κακό



Επιλογές
  Go Back [ Προηγούμενο ]

 Προεπισκόπηση Προεπισκόπηση

 Προωθήστε το Προωθήστε το



Σχετικοί Σύνδεσμοι

· Αναζήτηση σε: Arts & Culture
· Περισσότερα για Κατηγορία
· ΘΕΜΑΤΑ
· Ταινίες που προβάλλονται
· Τελευταία Τρέιλερ
· ΑΙΘΟΥΣΕΣ
· BOX OFFICE USA
· BOX OFFICE Ελληνικό
· Internet Movie Database
· Rotten Tomatoes

Εγκαταστήστε το myFILM.gr toolbar ΤΩΡΑ! Όλο το internet σε μια γραμμή εργαλείων - Δωρεάν λήψη

Συνδεδεμένα Θέματα

Arts & CultureRestricted


Advertisement


top of the page


ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΡΗΤΑ Η ΜΕΡΙΚΗ Ή ΟΛΙΚΗ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ, ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥ
Το πρωτότυπο περιεχόμενο του myFILM.gr, είναι αποτέλεσμα δημοσιογραφικής έρευνας και εργασίας και προστατεύεται από το νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων και διανόησης.
All logos, trademarks and content in this site are property of their respective owner, the comments and reviews of their posters.
Όλες οι δημοσιεύσεις σε αυτές τις ιστοσελίδες εκφράζουν τις απόψεις και τη γνώμη των συντακτών τους και όχι του εκδότη ή
αρχισυντάκτη, των διαχειριστών ή συντονιστών (εκτός των δημοσιεύσεων των ιδίων) και ως εκ τούτου δεν φέρουν καμία ευθύνη για αυτές.
myfilm.gr | xms24.com

| AdBrite - Advertise on myFILM.gr

Info | Feedback | Statistics | Topics | Submit News | Recommend Us | Advertising | Flag inappropriate copy-theft | RSS feed 2.0 | RSS feed 0.9 | Atom feed | twitter | facebook | myspace | Add in Google homepage


Related Posts with Thumbnails