Home myFILM
Select English    Επιλέξτε Ελληνικά
Αρχή ΝΕΑ Ταινίες Φεστιβάλ Βίντεο Φωτογραφίες DVD TV Συνεντεύξεις Διαγωνισμοί Box Office
  Εγγραφή / Σύνδεση
myFILM.gr toolbar
Σήμερα & προσεχώς
.: από 24/7/14 :.
. Το Κόλπο Της Ζωής Μας
. Ηρακλής
. Σε Λάθος Χρόνο
. Το Καλοκαίρι Της Ζωής Μας
. Alphaville (1965)
.: από 31/7/14 :.
. Parker
. Marina
. Έρωτας αλά Ισπανικά
. Σουπερχόνδριος
. Έλα Να Πάρεις Τον Καφέ Σε Μας (1970)
.: από 7/8/14 :.
. 22 Jump Street
. Σαββατοκύριακο στο Παρίσι
. Μία Τυχαία Συνάντηση
. Ρε, Μη
.: από 14/8/14 :.
. Λόγια και Εικόνες
. Θεϊκό Κόλπο
. Δείπνο Ηλιθίων (1998)
.: από 21/8/14 :.
. Sex Tape
. Σεφ

Περιοχή μελών
Εγγραφή εδώ:
Χρήστης:
Συνθηματικό:
Κωδικός Ασφαλείας: Κωδικός Ασφαλείας
Γράψτε Κωδικό Ασφαλείας (6ψήφιος αριθμός εικόνας):
Members List Μέλη:
Τελευταία: gabrielpaok's Profile gabrielpaok
Σήμερα: 0
Χθές: 0
Συνολικά: 9720

Συνδεδεμένοι:
Επισκέπτες: 146
Μέλη: 2
Σύνολο: 148

Εγγραφή

ΔΩΡΕΑΝ Toolbar
Θέματα
BOX OFFICE Ελληνικό
BOX OFFICE USA
Δημοφιλή / Top50
Cine CULT
TV
CD
Θέατρο
Αρχείο
Αίθουσες
ανά εβδομάδα
με μια ματιά

Ο Λογαριασμός μου
Blogs
Λήψεις
Φωτογραφίες
Φόρουμ
Ημερολόγιο
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία
Αναζήτηση
Donation
Ανέκδοτα και Αστεία
Ποίηση
Παιχνίδια Flash
Πόστερ
Άλλο Περιεχόμενο
Ενότητες
Πρόσωπα
Βιβλίο
Casting
Φεστιβάλ / Διανομή
Ευκαιρίες Καριέρας
Δελτίο καιρού
Ξενοδοχεία
Χρήσιμα

Upcoming Events

-- Sponsored Links --
Dailymotion
AGATHI Art Gallery
cinefo.wordpress.comr
aggelospolidoros.blogspot.gr

-- feeds'n'blogs --














Cinema: Ο ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ ΙΠΠΟΤΗΣ (THE DARK KNIGHT) του Κρίστοφερ Νόλαν (2008)

Ημερομηνία καταχώρησης: Τετάρτη, 30 Απρ. 2008 @ 22:49:02 MST - Συντάκτης : Jim Papamichos

[Comments][Περισσότερα][Κριτικές][Βίντεο][Φωτό][Πόστερ][Κυκλοφορία][Στοιχεία]

Δράσης

Ο ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ ΙΠΠΟΤΗΣ
THE DARK KNIGHT

του Κρίστοφερ Νόλαν
με τους Κρίστιαν Μπέιλ, Χιθ Λέτζερ, Άαρον Έκχαρτ

Υπόθεση: «Ο Σκοτεινός Ιππότης», το σίκουελ του επιτυχημένου «Batman Begins», ενώνει και πάλι το σκηνοθέτη Κρίστοφερ Νόλαν με τον Κρίστιαν Μπέιλ, ο οποίος θα ενσαρκώσει για δεύτερη φορά τον μασκοφόρο εκδικητή και μεγιστάνα της Γκόθαμ, Μπάτμαν (Μπρους Γουέιν). Στη νέα ταινία, ο Μπάτμαν θα βάλει ψηλότερα τον πήχη στον αγώνα για την πάταξη του εγκλήματος. Με την βοήθεια του Υπαρχηγού Τζιμ Γκόρντον και του Εισαγγελέα, Χάρβεϊ Ντεντ, θα επιχειρήσει να διαλύσει τις εναπομένουσες εγκληματικές οργανώσεις που μαστίζουν την πόλη. Η συνεργασία αποδεικνύεται αποτελεσματική, αλλά σύντομα, θα κληθούν να αντιμετωπίσουν ένα ανερχόμενο εγκληματικό μυαλό, γνωστό στους τρομοκρατημένους κατοίκους της Γκόθαμ, ως Τζόκερ. Στην ταινία πρωταγωνιστούν, επίσης, οι Μάικλ Κέιν (Άλφρεντ), Χιθ Λέτζερ (Τζόκερ), Γκάρι Όλντμαν (Υπαρχηγος Τζιμ Γκόρντον), Άαρον Έκχαρτ (Εισαγγελέας Χάρβει Ντεντ/Διπρόσωπος), Μάγκι Τζίλενχαλ (Ρέιτσελ Ντόους) και Μόργκαν Φρίμαν (Λούσιους Φοξ).



ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Έξι σκηνές της ταινίας «Ο Σκοτεινός Ιππότης» γυρίστηκαν με κάμερες IMAX, μέσα στις οποίες περιλαμβάνονται και τα πρώτα 6’ της ταινίας. Είναι η πρώτη φορά που ένα φιλμ του βεληνεκούς του «Σκοτεινού Ιππότη» γυρίζεται, έστω και εν μέρει, με αντίστοιχο format, σε μια επαναστατική σύγκλιση των διαφορετικών τεχνικών κινηματογράφησης.
Πληροφορίες σχετικά με την παραγωγή

«Μερικοί άνθρωποι δεν ψάχνουν στη ζωή τους για φυσιολογικά πράγματα, όπως τα χρήματα.
Κανείς δεν μπορεί να τους εξαγοράσει, να τους φοβερίσει, να τους φέρει στα λογικά τους ή να διαπραγματευτεί μαζί τους.
Μερικοί άνθρωποι απλά θέλουν να βλέπουν τον κόσμο να καίγεται.»

Με το «Batman Begins» ο σεναριογράφος/ σκηνοθέτης Κρίστοφερ Νόλαν άνοιξε ένα νέο κεφάλαιο στη σειρά ταινιών Batman, φέρνοντας το θρυλικό χαρακτήρα πίσω στον τόπο που γεννήθηκε και προσπαθώντας να εξερευνήσει γιατί και πώς ο δισεκατομμυριούχος βιομήχανος Μπρους Γουέιν έγινε ο αινιγματικός μαχητής του εγκλήματος, γνωστός στον κόσμο ως Batman. Στο «Σκοτεινό Ιππότη» ο Νόλαν επιστρέφει με το θρύλο του Batman έχοντας ένα χαρακτήρα, όπως και ο ίδιος λέει χαρακτηριστικά, «πλήρως διαμορφωμένο.»
Ο Νόλαν αναφέρει σχετικά, «Σκέφτηκα ότι αφήσαμε την ιστορία του Batman σε ένα ενδιαφέρον σημείο στην πρώτη ταινία, που άφηνε περιθώριο για να υπάρξει μία συναρπαστική συνέχεια.» Ο Νόλαν ανέπτυξε την ιστορία με τον Ντέιβιντ Σ. Γκόβερ, με τον οποίο είχε συνεργαστεί και στο σενάριο του Batman Begins. O Νόλαν και ο αδελφός του, Τζόναθαν, έπειτα συνεργάστηκαν για το σενάριο του «Σκοτεινού Ιππότη».

Στο «Σκοτεινό Ιππότη», ο Νόλαν λέει ότι εστίασε περισσότερο στον τρόπο με τον οποίο η ύπαρξη του Batman άλλαξε την πόλη Γκόθαμ… αν και, στην αρχή τουλάχιστον, όχι προς το καλύτερο. Ο παραγωγός Τσαρλς Ρόβεν πιστεύει ότι πλέον το θέμα είναι ακόμα πιο ευρύ και δεν αφορά μόνο τους παρανόμους της Γκόθαμ. «Αφ' ενός, ο Batman έχει αρχίσει να καθαρίζει την Γκόθαμ από το έγκλημα και τη διαφθορά που έχει μολύνει την πόλη, αλλά, δυστυχώς, το ’κενό’ που δημιούργησε φέρνει στην επιφάνεια ακόμα πιο ισχυρά εγκληματικά στοιχεία, που τώρα βλέπουν μία μεγάλη ευκαιρία για να κυριαρχήσουν στην πόλη.»


Οι παραγωγός Έμα Τόμας σημειώνει, «Στο Batman Begins επικεντρωθήκαμε κατά ένα μεγάλο μέρος στην προέλευση του χαρακτήρα - στο πώς ο Batman ‘ξεπετάχτηκε’ μέσα από τον Μπρους Γουέιν, τους φόβους του, το θυμό του και, τελικά, την απόφασή του να παλέψει το έγκλημα και τη διαφθορά. Στο «Σκοτεινό Ιππότη» ο Batman έχει γίνει γνωστός στην αστυνομία και τους πολίτες της πόλης Γκόθαμ, αλλά ενώ μερικοί τον θεωρούν ήρωα, άλλοι αναρωτιούνται εάν κάνει περισσότερη ζημιά από καλό. Και η άφιξη ενός νέου εγκληματία ‘ανάβει’ περισσότερο τη συζήτηση.»


«Εκείνο που είναι συναρπαστικό,» προσθέτει η Τόμας, «είναι ότι ο δισεκατομμυριούχος playboy Μπρους Γουέιν με τα μυθικά αυτοκίνητά του, με τις όμορφες γυναίκες στο πλευρό του και καμία ανησυχία - φαινομενικά - δεν είναι καθόλου αυτό που είναι στην ουσία αυτός ο άνδρας. Έτσι, ενώ ο Μπρους Γουέιν φορά μια μάσκα για να κρύψει την ταυτότητά του ως Batman, στην πραγματικότητα είναι ο Batman που καθορίζει την αληθινή ταυτότητα του Μπρους, και η δημόσια περσόνα του Μπρους Γουέιν είναι η «μάσκα» που φορά για να μπορέσουν αυτοί οι δύο να συνυπάρξουν σε αυτόν τον κόσμο.»


Όμως δεν άρχισαν όλα με αυτόν τον τρόπο. Επιστρέφοντας στο διπλό ρόλο του Μπρους Γουέιν/ Batman, ο Κρίστιαν Μπέιλ αναφέρει, «Πιστεύω ότι ο Μπρους σκεφτόταν ότι ο Batman θα χρησίμευε ως μια έμπνευση για την πόλη Γκόθαμ και ότι θα μακροπρόθεσμα θα ήταν σε θέση τελικά να αφήσει αυτόν τον χαρακτήρα που είχε εμπνευστεί. Αλλά τελικά καταλαβαίνει, όλο και περισσότερο, ότι αυτό δεν είναι κάτι από το οποίο μπορεί εύκολα να ξεφύγει… και τώρα και ενδεχομένως και για πάντα. Υπάρχουν νέοι εχθροί από τους οποίους πρέπει να προστατευτεί η πόλη.»


Ο πιo επικίνδυνος από αυτούς είναι ο αιώνιος αντίπαλος του Batman, ο μανιακός και χωρίς καμία ενοχή Τζόκερ. «Ο Τζόκερ είναι ο απόλυτος κακός της μεγάλης οθόνης,» βεβαιώνει ο Νόλαν. «Με τον τρόπο του, ο Τζόκερ είναι σύμβολο, όπως και «Ο Σκοτεινός Ιππότης», και αυτό ήταν για εμάς τόσο μία ευκαιρία, όσο και μια πρόκληση, από την άποψη ότι θα εξερευνούσαμε το διαστρεβλωμένο αυτό χαρακτήρα. Αλλά θελήσαμε επίσης να δημιουργήσουμε έναν κακοποιό που, όσο εξοργιστικός και πολύπλοκος κι εάν είναι, είναι πραγματικός. Υιοθετώντας τη μορφή που του είχαμε δώσει και στο Batman Begins, τον παρουσιάσαμε σαν ένα αρκετά σοβαρό τύπο, παρά το γεγονός ότι τον λένε Τζόκερ (χωρατατζής/ φαρσέρ). Έτσι αρχίσαμε να του δίνουμε τη μορφή ενός ακραίου αναρχικού, μία προσωποποίηση του χάους, ενός αναίτιου εγκληματία χωρίς κανένα συγκεκριμένο σκοπό, ώστε να μην μπορεί κανείς να τον κατανοήσει. Δεν είναι απλά μια δύναμη μαζικής καταστροφής, αλλά παίρνει μεγάλη απόλαυση από τη δολοφονική φύση του, κάτι που είναι ιδιαιτέρως τρομακτικό.»


«Καθώς το σενάριο αναπτυσσόταν,» ο Νόλαν συνεχίζει, «αρχίσαμε να ερευνούμε την επίδραση που ένας άνθρωπος θα μπορούσε να έχει σε έναν ολόκληρο πληθυσμό- τους τρόπους με τους οποίους θα μπορούσε να ανατρέψει την ισορροπία των ανθρώπων να θέσει νέους κανόνες στη ζωής τους, στην ηθική τους, στις πεποιθήσεις τους, στην ανθρωπιά τους και να τους στρέψει εναντίον των ίδιων τους των εαυτών. Θα μπορούσατε να πείτε ότι έχουμε δει τέτοια παραδείγματα στον κόσμο μας, γεγονός που με έχει οδηγήσει να πιστέψω ότι η αναρχία και το χάος- ακόμα και η πιθανότητα αναρχίας ή χάους – είναι μεταξύ των πιο τρομακτικών πραγμάτων, που μπορούν να συμβούν, ειδικά σήμερα.»
«Ο Τζόκερ είναι κάποιος που δεν καταλαβαίνει από κανόνες,» σημειώνει ο Μπέιλ. «Πώς παλεύεις με κάποιον που έχει φυσική κλίση στην καταστροφή, ακόμα και στην αυτοκαταστροφή; Αυτός είναι ένας τρομερός εχθρός.» Ο ηθοποιός συνεχίζει λέγοντας ότι η απουσία οποιασδήποτε ηθικής στον Τζόκερ είναι ένα από τα πιο ισχυρά όπλα του στην κόντρα του με τον Batman επειδή, αντιθέτως, «ο Batman έχει έναν πολύ αυστηρό ηθικό κώδικα για ό,τι κάνει ή δεν κάνει, και ο Τζόκερ μπορεί να το χρησιμοποιήσει αυτό υπέρ του. Ο Batman έχει επίσης αυτό το τεράστιο απόθεμα θυμού και πόνου και ξέρει ότι θα μπορούσε εύκολα να τραβήξει πολύ το σχοινί, αλλά ότι δεν πρέπει να ξεπεράσει εκείνη την γραμμή. Πρέπει να είναι βέβαιος ότι κυνηγώντας ένα τέρας, δεν θα γίνει τέρας και ο ίδιος. Ο Κρις Νόλαν έχει θέσει ενδιαφέροντα ηθικά ερωτήματα σε αυτήν την ταινία σε σχέση με τις επιπλοκές που μπορεί να προκύψουν όταν κατέχεις εξουσία , αλλά και επιδιώκεις την εξουσία.»


Ο Μπέιλ, για τον οποίο «Ο Σκοτεινός Ιππότης είναι η τρίτη συνεργασία του με τον Νόλαν, προσθέτει, «Σκέφτομαι ότι ο Κρις έχει ένα μεγάλο ταλέντο στο να ψυχαγωγεί, δίνοντας ταυτόχρονα στο θεατή στιγμές μεγάλης προσωπικής σύγκρουσης και πολύπλοκους χαρακτήρες. Κατορθώνει να κάνει και τα δύο χωρίς να ρίχνει το ένα εις βάρος του άλλου.»
Ενώ ο Τζόκερ ξεσπά το χάος και το φόβο, ο ‘σταυροφόρος’ εισαγγελέας Χάρβεϊ Ντεντ είναι το νέο πρόσωπο που εκπροσωπεί το νόμο και την τάξη στην πόλη Γκόθαμ. «Ο Χάρβεϊ είναι ένας λαϊκός τύπος. Είναι ένας κλασικός Αμερικανός ήρωας, αλλά με διαφορετικό τρόπο απ΄ότι ο Batman,» λέει ο Νόλαν. «Έτσι, τώρα υπάρχει η τριανδρία Batman, Χάρβεϊ Ντεντ και υπαρχηγού Γκόρντον - το δικαστικό σώμα, ένας αυτόκλητος προστάτης του νόμου και η αστυνομία, που διαμορφώνουν μία συμμαχία για να πολεμήσουν το έγκλημα. Η παρουσία του Batman τους δίνει ένα πλεονέκτημα απέναντι σε αυτούς που κυνηγούν, αλλά η αστυνομία είναι εκείνη που θα πρέπει να τους συλλάβει, και έπειτα να τεθούν στην κρίση του δικαστικού συστήματος. Το θέμα που προκύπτει είναι το αν μπορείς να υπερπηδήσεις τους κανόνες, χωρίς να τους παραβείς. Και αυτό είναι και το άλλο κύριο ζήτημα που θέτει Ο Σκοτεινός Ιππότης


Η δυναμική μεταξύ των τριών αυτών μαχητών του εγκλήματος αλλάζει απότομα όταν μετά από μια απρόβλεπτη στροφή των γεγονότων ο ακλόνητος Εισαγγελέας Χάρβεϊ μεταλλάσσεται σε Διπρόσωπο. O Νόλαν σχολιάζει, «Η ελπίδα ότι ο Χάρβεϊ αντιπροσωπεύει την πόλη Γκόθαμ και έπειτα το τραγικό γεγονός που του συμβαίνει και η μετάλλαξή του σε Διπρόσωπο… είναι μια ενδιαφέρουσα ιστορία.»
Ο σκηνοθέτης παρατηρεί, «Ο Τζόκερ είναι ο πιο επιδεικτικός κακοποιός, έτσι τραβά την προσοχή. Αλλά περιέργως. ο Χάρβεϊ/ Διπρόσωπος είναι ο πιο συναρπαστικός χαρακτήρας επειδή κάνει τέτοια στροφή. Ο Τζόκερ δεν παρουσιάζει καμία εξέλιξη, είναι αυτό που είναι, αυτό που βλέπεις και τίποτε άλλο. Ο Τζόκερ και ο Χάρβεϊ είναι δύο από τους πιο συναρπαστικούς χαρακτήρες που εμφανίζονται στη σειρά κόμικς Batman. Έχουν μια σχεδόν μυθική υπόσταση και ήταν συναρπαστικό να τους βλέπει κανείς μέσα από το πρίσμα του κόσμου που δημιουργήσαμε.»


Οι παραγωγοί έκαναν επίσης και διάφορες άλλες αλλαγές στον κόσμο Batman: Το οικογενειακό σπίτι του Μπρους Γουεϊν, η οικία Γουεϊν, είχε καεί ολοσχερώς στο τέλος του Batman Begins, έτσι o Μπρους κατοικεί τώρα σε ένα σύγχρονο ρετιρέ με θέα την πόλη. Ο Batman έχει επίσης καινούρια στολή, που του δίνει μεγαλύτερη άνεση στην κίνηση και μεγαλύτερη ορατότητα «μπορώ πλέον να γυρίσω το κεφάλι μου,» λέει χαμογελώντας ο Μπέιλ.


Η αναζήτηση δικαιοσύνης από τον Batman τον αναγκάζει να ξεκινήσει μία οδύσσεια που φτάνει μέχρι το Χονγκ Κονγκ, σηματοδοτώντας έτσι την πρώτη φορά που ο σταυροφόρος με την κάπα αφήνει πίσω του την πόλη Γκόθαμ, στη μεγάλη οθόνη.
«Ο Κρις είχε μια πολύ συγκεκριμένη και συνολική άποψη αυτού που θέλησε να επιτύχει με αυτήν την ταινία, και ήταν σε θέση να πραγματοποιήσει αυτό του το όραμα και να το πάει ακόμα παρακάτω,» λέει Ρόβεν. «Είναι ένας από εκείνους τους σπάνιους σκηνοθέτες που, όταν εξηγεί τι προσπαθεί να κάνει, ανεξάρτητα από το πόσο φιλόδοξο μπορεί να είναι αυτό, μπορεί να σε πείσει ότι θα το φέρει σε πέρας, συνήθως ακόμα και καλύτερα και απ΄ότι εσύ μπορούσες να φανταστείς.»

“Είτε πεθαίνεις σαν ήρωας… είτε ζεις αρκετά για να δεις τον εαυτό σου να γίνεται ο κακός.”

Ο Σκοτεινός Ιππότης επανασυνδέει διάφορα μέλη του καστ του Batman Begins, με τον Κρίστιαν Μπέιλ στον πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο Μπέιλ λέει ότι ήταν πολύ χαρούμενος που είχε την ευκαιρία να ενσαρκώσει για άλλη μια φορά τη μοναχική φιγούρα του Batman, που χρειάστηκε να απαρνηθεί ένα μεγάλο μέρος της προσωπικής ταυτότητάς του για το κοινό καλό. Συνεχίζει, «ο Μπρους θυσιάζεται τόσο διανοητικά, όσο και φυσικά, ενσαρκώνοντας έναν Batman που έχει ξεπεράσει τα όρια και συχνά χάνει και τον έλεγχο. Περισσότερο από μία περσόνα, έχει δημιουργήσει ένα σύμβολο, και εκείνο το σύμβολο δεν μπορεί να έχει όρια. Δεν μπορεί να έχει ποτέ αδυναμίες. Έτσι υπάρχει σύγκρουση ανάμεσα σε αυτό που είναι καλό για τον Μπρους Γουέιν και αυτό που είναι σωστό για τον Batman, επειδή τα δύο αυτά δεν είναι πάντα συμβατά.»


«Η συνεργασία με τον Κρίστιαν είναι πάντα για μένα χαρά και μεγάλη διασκέδαση. Είναι μια δυνατή παρουσία στο σετ,» λέει ο Νόλαν. «Έχει επίσης μια ένταση ως χαρακτήρας. Επικεντρώνεται στο ψυχολογικό κομμάτι του χαρακτήρα που παίζει. Εφαρμόζει μία σταθερά πειθαρχημένη προσέγγιση για να βρει την αλήθεια αυτού του χαρακτήρα και μένει πιστός σε αυτήν. Αυτή είναι μια μεγάλη βοήθεια για μένα, όντας σκηνοθέτης, επειδή ξέρω ότι είναι έτοιμος και έχει έλεγχο του τρόπου με τον οποίο ο χαρακτήρας του πρόκειται να κινηθεί στην ιστορία. Στην πραγματικότητα, έχει πολλές ίδιες ιδιότητες με τον Μπρους Γουέιν, μεταλλάσσοντας τον εαυτό του από ένα συνηθισμένο άτομο, σε αυτήν τη συναρπαστική φιγούρα που είναι ταγμένη στην καταπολέμηση του εγκλήματος.»


«Ο Κρίστιαν έδωσε ό,τι καλύτερο μπορούσε για να αποδώσει το χαρακτήρα: το ανάστημα, το συναίσθημα, την πολυπλοκότητα,» σημειώνει ο Ρόουβεν. «Ήταν καταπληκτικό να είσαι στο σετ και να τον παρακολουθείς. Έφτασε το ρόλο σε ένα άλλο επίπεδο σε αυτήν την ταινία.»
Ο Νόλαν προσθέτει ότι αν και ο Μπέιλ απεικονίζει τον ίδιο χαρακτήρα στον «Σκοτεινό Ιππότη», όπως και στο Batman Begins οι δύο ταινίες έθεσαν για τον ηθοποιό πολύ διαφορετικές προκλήσεις. «Στο Batman Begins είχε να κάνει περισσότερο με τη φυσική του κατάσταση. Έπρεπε να βρίσκεται σε πολύ καλή φόρμα και να μάθει πολλές τεχνικές, όπως το πώς πολεμά ο Batman και πως κινείται. Σε αυτήν την ταινία, θα έλεγα ότι χρειάστηκε να διανύσει μία εσωτερική διαδικασία, επειδή ο Μπρους συνειδητοποιεί το προσωπικό τίμημα που πρέπει να πληρώσει επειδή ζει αυτήν τη διπλή ζωή και επανεξετάζει τις επιλογές που έχει κάνει. Ο Κρίστιαν εξωτερικεύει αυτήν τη συναισθηματική πάλη πολύ πειστικά, συχνά χωρίς να λέει ούτε μία λέξη.»


Εντούτοις, ο ρόλος του Batman έχει μία έμφυτη φυσικότητα, έτσι ο Μπέιλ πήρε μαθήματα για να γνωρίσει τη μέθοδο πάλης Κέισι (Keysi Fighting Method - KFM) που ο Batman υιοθετεί ενάντια στους εχθρούς του. Μια σχετικά νέα πολεμική τέχνη που στηρίζεται στην πειθαρχία, η KFM είναι μια διαισθητική μέθοδος πάλης με έμφαση στη διανοητική πλευρά. Παράλληλα, ο Μπέιλ έπρεπε να είναι και στην καλύτερη δυνατή φυσική κατάσταση. Εκπαιδεύτηκε από τους Άντι Νόρμαν και Χούστο Ντιέγκεζ ειδικούς στην πάλη Keysi, για δύο έως τρεις ώρες καθημερινά.
«Είναι μια συναρπαστική μέθοδος πάλης,» λέει ο Μπέιλ, «επειδή στηρίζεται στην αύξηση της αδρεναλίνης που ο καθένας αισθάνεται όταν βρίσκεται σε μία απειλητική ή βίαιη κατάσταση. Έχει να κάνει με το τσαγανό και το σθένος κάποιου. Δεν θυμίζει σε τίποτα την ηρεμία Zen, στην οποία μερικές πολεμικές τέχνες στηρίζονται. Η KFM είναι βασισμένη στο ζωώδες ένστικτο και στο ‘ακόνισμα’ αυτών των ενστίκτων, ώστε να είναι θανατηφόρα. Οπότε είναι ό,τι πρέπει για τον Batman.»


Αλλά ο Σκοτεινός Ιππότης είναι έτοιμος να αντιμετωπίσει έναν μοναδικό στο είδος του εγκληματία, τον Τζόκερ, ο οποίος δεν έχει κανένα σεβασμό για την Keysi ή για οποιαδήποτε άλλη μέθοδο πάλης. Σε μια δίκαιη πάλη, «ο Batman θα τον διέλυε,» ο Μπέιλ βεβαιώνει, «αλλά ο Τζόκερ δεν παλεύει δίκαια. Έχει άλλα τεχνάσματα κρυμμένα στο μανίκι του, έτσι η πάλη μεταξύ τους είναι περισσότερο ένα παιχνίδι μυαλού. Αλλά ο Τζόκερ θεωρεί ότι ο Batman είναι ένας πολύ άξιος αντίπαλος, και πιστεύω ότι το απολαμβάνει αυτό.»
Ο Χιθ Λέτζερ παίζει το ρόλο του Τζόκερ, του κακόβουλου κλόουν που είναι ίσως ο πιο αναγνωρίσιμος εχθρός του Batman. Διαλέγοντας ηθοποιό για το ρόλο, ο Νόλαν λέει ότι εκείνο το στοιχείο που έψαχνε στον ηθοποιό ήταν να είναι ατρόμητος. «Χρειαζόμουν ένα χαρακτηριστικό ηθοποιό, αλλά και κάποιον που να μην τον φοβίζει τίποτα, ώστε να μπορεί να αναλάβει έναν τέτοιο συμβολικό ρόλο. Ο Χιθ δημιούργησε κάτι εξ ολοκλήρου καινούριο. Σε Ζαλίζει, σε γοητεύει… αυτό πρόκειται να συνεπάρει το κοινό.»


Ο σκηνοθέτης θυμάται όταν πρωτοσυναντήθηκε με τον Λέτζερ για το ρόλο, πριν καλά-καλά υπάρξει σενάριο. «Μιλήσαμε για το πώς βλέπαμε αυτόν τον χαρακτήρα και είχαμε και οι δύο ακριβώς το ίδιο πράγμα στο μυαλό μας - ότι ο Τζόκερ προσωποποιούσε την απειλή της αναρχίας και διασκεδάζει με το να δημιουργεί χάος και να προκαλεί φόβο σε μια μεγάλη κλίμακα. Ο Χιθ φάνηκε να καταλαβαίνει ενστικτωδώς πώς να ενσαρκώσει αυτόν τον χαρακτήρα, αλλά με τρόπο διαφορετικό από ό,τι είχε γίνει στο παρελθόν.»


Ο Ρόουβεν αναλύει, «Ο Τζόκερ είναι ένας από τους πιο διαβόητους κακοποιούς στην ανθολογία των κόμικς: ψυχοπαθής, αινιγματικός, έξυπνος, διαβολικός, γοητευτικός, αστείος και πολύ ευχάριστος να τον παρακολουθείς. Ξέραμε ότι θα χρειαζόμασταν έναν εξαιρετικό ηθοποιό για να παίξει το ρόλο και ο Χιθ το κατάφερε αυτό και με το παραπάνω. Από φυσικής πλευράς, από φωνητικής πλευράς, η απόδοσή του ρόλου από τον Χιθ θα μείνει αξέχαστη στο κοινό.»


Στο «Σκοτεινό Ιππότη», ο Τζόκερ εμφανίζεται εκεί που δεν τον περιμένεις και αναρριχάται στην κορυφή του υπόκοσμου της πόλης Γκόθαμ. «Δεν θελήσαμε να κάνουμε μια ιστορία για το από που προέρχεται ο Τζόκερ σε αυτήν την ταινία, αλλά θελήσαμε να παρουσιάσουμε την άνοδο του Τζόκερ,» λέει ο Νόλαν. «Από μία άποψη, ο Τζόκερ είναι η λογική απάντηση στον Batman, εκείνος που έχει υποκινήσει αυτές τις ακραίες συμπεριφορές στην πόλη Γκόθαμ.»


Ο Μπέιλ προσθέτει, «Ο Τζόκερ θέλει να ‘λυγίσει’ τον Batman, για να αποδείξει ότι καθένας μας έχει μια τιμή και ακόμη και ο Batman μπορεί να χειραγωγηθεί με τέτοιο τρόπο ώστε να ‘πουλήσει΄ τις αρχές του. Σκέφτομαι πως στην πραγματικότητα τον ευχαριστεί να διαπιστώνει ότι ο Batman δεν θα το κάνει αυτό, καθώς δημιουργεί για αυτόν έναν ακόμα καλύτερο αντίπαλο σε αυτό το παιχνίδι που παίζει. Είναι συναρπαστικός χαρακτήρας, και ο Χιθ έκανε μια εξαιρετική δουλειά, ενσαρκώνοντάς τον. Δεν πιστεύω ότι η ταινία θα είχε βγει τόσο καλή εάν δεν είχαμε έναν ηθοποιό του βεληνεκούς του Χιθ Λέτζερ στο ρόλο αυτό.»


«Θέλαμε ο Τζόκερ να αντιπροσωπεύει το καθαρό, το ανόθευτο κακό, υπό την έννοια ότι οι πράξεις του δεν έχουν κανένα λογικό κίνητρο. Αυτό θέλαμε να εξαπολύσουμε και στην πόλη Γκόθαμ. Το απόλυτο κακό,» συνοψίζει με απλά λόγια ο Νόλαν.
Ωστόσο, παρατηρεί η Έμα Τόμας, «Είναι πολύ αστείος. Ξέρω ότι ηχεί κάπως παράξενο, επειδή πώς θα μπορούσε κάποιος τόσο λυπηρός να είναι αστείος; Όμως, η απόδοση του ρόλου από τον Χιθ ήταν ξεκαρδιστική, τόσο επί της ουσίας, αλλά και με έναν πεζό, σαρδόνιο τρόπο. Με τον Τζόκερ, σκέφτομαι ότι το κοινό θα τρομοκρατηθεί, αλλά και θα διασκεδάσει ταυτόχρονα.»


Στην άλλη πλευρά του νόμου, μία άλλη μορφή έχει ανέλθει στην ιεραρχία της πόλης Γκόθαμ: ο Χάρβεϊ Ντεντ, ο πρόσφατα εκλεγμένος εισαγγελέας, του οποίου αποστολή είναι να διαλύσει το οργανωμένο έγκλημα που έχει κυκλώσει ασφυκτικά την πόλη. Τον Χάρβεϊ Ντεντ παίζει ο Άαρον Έκχαρτ, που λέει, «ο Χάρβεϊ έχει χρεωθεί με την αντιμετώπιση του οργανωμένου εγκλήματος και τον ‘καθαρισμό’ των κακόφημων δρόμων της πόλης. Είναι η νέα ελπίδα της Γκόθαμ, ο ‘λευκός ιππότης’ καθώς τον αποκαλούν. Ξεκινά γεμάτος αισιοδοξία και ενθουσιασμό… αλλά καταλήγει κάπου εντελώς διαφορετικά,» υπαινίσσεται. «Είναι ένας μεγάλος ρόλος και είμαι ένας πιστός οπαδός του Κρις Νόλαν, έτσι όταν με πλησίασε για να κάνει την ταινία, δεν το σκέφτηκα ούτε στιγμή.»


Ο Νόλαν λέει ότι ενώ ο Έκχαρτ έχει εξωτερικά τη στόφα του γοητευτικού και χαρισματικού εισαγγελέα, οι λόγοι που τον έκαναν να τον επιλέξει για το ρόλο ήταν βαθύτεροι. «Ψάχναμε κάποιον που θα μπορούσε να ενσαρκώσει έναν κλασικά γοητευτικό τύπο, επειδή πρέπει να δείχνει πολύ ελκυστικός, ηρωικός στην αρχή της ταινίας. Αλλά έπρεπε επίσης να έχει ένα μικρό ελάττωμα: έπρεπε να διαθέτει αυτόν τον υπόγειο θυμό και σκοτεινό κομμάτι του Χάρβεϊ Ντεντ. Δεν μπορείς να έχεις έναν χαρακτήρα όπως αυτός, και να είναι άμεμπτος, χωρίς ρωγμές, χωρίς καμία σκοτεινή πλευρά. Ο Άαρον το συνειδητοποίησε και το απέδωσε αυτό πολύ καλά.»


Ως ο νέος εισαγγελέας της πόλης, ο Χάρβεϊ Ντεντ δεν έχει να αντιμετωπίσει μόνο την έξαρση του οργανωμένου εγκλήματος, αλλά και τον Batman. «Είναι μία ενδιαφέρουσα δυναμική,» παρατηρεί ο Έκχαρτ, «επειδή ο Χάρβεϊ βλέπει τον Batman να αντιμετωπίζει το έγκλημα στην πόλη με έναν τρόπο που θα ήθελε και ο ίδιος, αλλά δεν μπορεί. Εκείνος πρέπει να κινείται μέσα στα όρια του νόμου. Πρέπει να κάνει ανοικτά αυτό που οι Βatman κάνει συγκεκαλυμμένα. Θαυμάζει τις προθέσεις του Batman, ακόμα κι αν δεν μπορεί να υποστηρίξει δημόσια τις μεθόδους του. Αλλά αυτό που σκέφτεται για τον Μπρους Γουέιν είναι αρκετά διαφορετικό. Βλέπει τον Μπρους, ως ένα απλό playboy της πόλης χωρίς οποιαδήποτε πραγματική αξιοπιστία.»


«Ο Χάρβεϊ πιστεύει ότι ο Μπρους είναι ένας πλούσιος βλάκας, από αριστοκρατική οικογένεια,» λέει ο Νόλαν. «Θα έπεφτε από τα σύννεφα αν ανακάλυπτε ποιο είναι πραγματικά το άτομο πίσω από τη μάσκα.»


Μη γνωρίζοντας την άποψη του Ντεντ σχετικά με το πρόσωπό του, ο Μπρους Γουέιν εκτιμά τις προσπάθειες του νέου εισαγγελέα της πόλης. Ο Νόλαν σχολιάζει, «Μας φαινόταν πιο λογικό ο Μπρους να είδε αρχικά τον Batman σαν ένα σύμβολο, που θα μπορούσε να εμπνεύσει τους καλούς ανθρώπους της Γκόθαμ για να πάρουν πίσω την πόλη στα χέρια τους. Στο πρόσωπο του Χάρβεϊ Ντεντ, βλέπει τελικά την απάντηση που έψαχνε. Ο Χάρβεϊ είναι ο ήρωας που είχε ανάγκη η Γκόθαμ, ένας ήρωας με πρόσωπο, όχι ένας που φορά μια μάσκα.»


Αλλά, ο Τόμας λέει, «Υπάρχει μία υπόγεια πτυχή προσωπικής καιροσκοπίας εδώ, επειδή εάν ο Χάρβεϊ Ντεντ πετύχει, ίσως ο Μπρους να μπορεί να σταματήσει να είναι ο Batman. Ίσως υπάρχει ένας κόσμος στον οποίο θα μπορεί να έχει μια κανονική ζωή. Υπάρχει ένα μεγάλο μέρος του που θα επιθυμούσε να βγάλει τη στολή του. Το κατά πόσο ο Μπρους θα απολάμβανε πραγματικά να αφήσει τη στολή του σε αυτό το σημείο, δεν το ξέρω. Δεν πιστεύω ότι ξέρει και ο ίδιος. Αλλά υπάρχει σίγουρα ένα κομμάτι του που πιστεύει ότι έχει ξεκινήσει κάτι που έχει βγει εκτός ελέγχου και ότι ο Χάρβεϊ Ντεντ μπορεί να είναι η μόνη του ελπίδα για να βγει εκείνος από το παιχνίδι.»


Για τον Μπρους Γουέιν, μια πιθανότητα για μια κανονική ζωή σημαίνει επίσης μια πιθανότητα για κοινή ζωή με τον έρωτα της ζωής του, της Ρέιτσελ Ντόους, η οποία εργάζεται τώρα για τον Ντεντ, ως βοηθός εισαγγελέα. Από αυτήν την άποψη, ο εισαγγελέας εκτός από ελπίδα είναι και για αυτόν και ένα εμπόδιο, επειδή η Ρέιτσελ, εκτός από επαγγελματικά συνδέεται μαζί του και συναισθηματικά. «Όσον αφορά στην Ρέιτσελ, υπάρχει μια αντίφαση στα συναισθήματα του Μπρους για τον Ντεντ. Ενώ ο Μπρους σέβεται τον Ντεντ, ένα άλλο μέρος του θέλει να του ρίξει μπουνιά,» λέει ο Μπέιλ, γελώντας. «Έτσι η ιδεολογική πλευρά του Μπρους και η βαθύτερη ανθρώπινη πλευρά του είναι πάλι σε διαμάχη μεταξύ τους.»


Επιλεγμένη για το ρόλο της Ρέιτσελ, η Μάγκι Τζίλενχαλ σημειώνει, «Η Ρέιτσελ πήρε τη δύσκολη απόφαση ότι είναι αδύνατο για αυτήν να είναι με τον Μπρους, εφ' όσον αυτός είναι και ο Batman. Κατόπιν ο Χάρβεϊ Ντεντ μπήκε στη ζωή της, και είναι τρελή για αυτόν. Σκέφτομαι ότι εκείνο που θαυμάζει πραγματικά στον Χάρβεϊ, σε αντιδιαστολή με τον Batman - ή, μάλλον με αυτό που κάνει ο Μπρους Γουέιν ως Βatman- είναι ότι ο Χάρβεϊ δεν βάζει τον εαυτό του πάνω από το νόμο, επειδή θεωρεί ότι κάτι τέτοιο είναι τελικά καλύτερο για τους ανθρώπους της πόλης Γκόθαμ. Αντ' αυτού, ο Χάρβεϊ πιστεύει στο σύστημα, ακόμα κι αν έχει ελαττώματα, και σκοπεύει να το χρησιμοποιήσει για να αλλάξει τα πράγματα που είναι διεφθαρμένα. Σκέφτομαι ότι για αυτό η Ρέιτσελ τον αγαπά και σκέφτεται ότι είναι ήρωας με τον τρόπο του. Συγχρόνως, ακόμα αγαπά πραγματικά τον Μπρους και ξέρει προφανώς ότι και εκείνος είναι ακόμα ερωτευμένος μαζί της, έτσι είναι μια πραγματικά δυσάρεστη κατάσταση.


«Αλλά θεωρώ ότι ο Κρίστιαν Μπέιλ και ο Άαρον Έκχαρτ είναι τόσο συναρπαστικοί, που για μία ηθοποιό δεν είναι και τόσο δύσκολο να ζήσει σε αυτήν τη ‘δυσάρεστη κατάσταση’,»
λέει γελώντας η Τζίλενχαλ. «Η επιθυμία μου να είμαι ένα μέρος αυτής της ταινίας είχε να κάνει με τον Κρις Νόλαν, αλλά και όλους τους άλλους ηθοποιούς. Από την αρχή, ο Κρις ενδιαφερόταν για το πώς έβλεπα το ρόλο. Ήταν σαφής ότι ήθελε η Ρέιτσελ να είναι έξυπνη και ικανή και όχι απλά μία ‘δεσποινίς σε κίνδυνο’, παρόλο που κινδυνεύει πραγματικά μερικές φορές. Η συνεργασία μας δούλεψε επειδή θέλαμε λίγο πολύ τα ίδια πράγματα και ωθήσαμε ο ένας τον άλλον με διαφορετικούς τρόπους, ώστε να γίνει ο χαρακτήρας της Ρέιτσελ αυτό που θα δείτε.»


«Η Μάγκι είναι μία φανταστική ηθοποιός,» δηλώνει ο Νόλαν. «Αγαπούσα πάντα τη δουλειά της και ήθελα μια ευκαιρία να συνεργαστώ μαζί της, και ο ρόλος της Ρέιτσελ σε αυτήν την ταινία μου φάνηκε η τέλεια ευκαιρία. Η Μάγκι είναι έξυπνη και ώριμη και πολύ θερμή σαν άνθρωπος. Γίνεται πιστευτή σε αυτόν τον ρόλο. Σκέφτομαι ότι απέδωσε υπέροχα την εσωτερική σύγκρουση της Ρέιτσελ, η οποία στέκεται μεταξύ αυτών των δύο αντρών, στη ζωή της, και είναι προφανές και γιατί αυτοί οι δύο άντρες την ερωτεύτηκαν. Η ιστορία της Ρέιτσελ με τον Μπρους είναι μεγάλη και εκείνος θα είναι πάντα στην καρδιά της, αλλά αγαπά επίσης τον Χάρβεϊ και μπορεί να δει το μέλλον της μαζί του.»
Εντούτοις, όλα αλλάζουν μέσα σε μια στιγμή όταν μετά από ένα συγκλονιστικό γεγονός, ο κάποτε άμεμπτος Χάρβεϊ Ντεντ μεταμορφώνεται στον Διπρόσωπο, που νοιάζεται μόνο για ένα πράγμα: εκδίκηση. «Κάτι φοβερό συμβαίνει που αλλάζει τα πάντα στη ζωή του και η οργή τον κυριεύει,» λέει ο Έκχαρτ. «Παίρνει τη δύναμη από τη θλίψη του και τον πόνο του και ξεκινά να σκοτώνει τους κακούς… ή εκείνους που θεωρεί τώρα ότι είναι οι κακοί. Πιστεύει ακόμα στη δικαιοσύνη, αλλά έξω από τους νόμους. Δεν τον θεωρώ ως κακοποιό, τουλάχιστον όχι όπως είναι ο Τζόκερ. Αλλά όταν μεταλλάσσεται σε Διπρόσωπο, αλλάζει τόσο πολύ που αρχίζει να βλέπει τον Τζόκερ ως πνεύμα καλού… και έτσι ο Τζόκερ ξέρει ότι μπορεί να κάνει τον Χάρβεϊ ό,τι θέλει. Είναι μια μεγάλη σκηνή, και ο Χιθ την απέδωσε θαυμάσια. Ήταν συναρπαστικό να συνεργάζεσαι μαζί του. Η απόδοση του Χιθ είναι που θα κάνει τον Τζόκερ αξέχαστο στη μεγάλη οθόνη.»


Ο Νόλαν λέει, «Ο Τζόκερ είναι τρομακτικός επειδή δεν υπάρχει καμία λογική σε αυτά που κάνει. Είναι σαν μία λυσσασμένη δύναμη της φύσης. Μέσω του Διπρόσωπου, βλέπεις τη μετάλλαξή του και καταλαβαίνεις από πού πηγάζει ο θυμός και η θλίψη του. Ο Άαρον έκανε μια εξαιρετική απεικόνιση του τραγικού χαρακτήρα του Χάρβεϊ Ντεντ και του Διπρόσωπου και μπορεί και παρασύρει και το κοινό σε αυτό το συναισθηματικό ταξίδι.»


Εκτός από το προφανές παράδειγμα του Χάρβεϊ Ντεντ/ Διπρόωπου, ο σκηνοθέτης παρατηρεί, «υπάρχουν διάφορες δυαδικότητες σε αυτήν την ταινία, και υπάρχουν επίσης διάφορες σχέσεις - καθρέπτες. Η σχέση μεταξύ του Batman και του Τζόκερ είναι ενδιαφέρουσα, όπως είναι και η σχέση μεταξύ του Χάρβεϊ Ντεντ/ Διπρόσωπου και του αρχηγού Γκόρντον.»


Έχοντας τον ίδιο ρόλο όπως και στο Batman Begins, o Γκάρι Όλντμαν παίζει τον υπαρχηγό Τζιμ Γκόρντον, τον υπεύθυνο της αστυνομίας για την καταπολέμηση του εγκλήματος στην Γκόθαμ. «Ο Γκάρι είναι ένας αξιοπρόσεκτος ηθοποιός,» λέει ο Ρόουβεν. «Ο Γκόρντον θα μπορούσε να είναι ένας συγκριτικά απλός ρόλος, ειδικά εφόσον περιβάλλεται από άλλους πιο εκκεντρικούς και παράξενους χαρακτήρες, αλλά ο Γκάρι του έδωσε ιδιαίτερη υπόσταση με την απόδοσή του.»


Ο Νόλαν σχολιάζει, «Στην πρώτη ταινία, ο Γκόρντον ήταν πολύ συντηρητικός χαρακτήρας. Απαιτούσε έναν ηθοποιό που θα μπορούσε να διαδραματίσει έναν σημαντικό ρόλο, αλλά με έναν πολύ λεπτό και συγκρατημένο τρόπο. Χάρηκα πολύ που μπόρεσα να έχω πάλι τον Γκάρι στο ρόλο του Γκόρντον, αλλά σε μια ιστορία που προκαλεί το χαρακτήρα περισσότερο και αφήνει τον Γκάρι να ξεδιπλώσει περισσότερο το ταλέντο του.»


Στο «Σκοτεινό Ιππότη», ο υπαρχηγός Γκόρντον αντιμετωπίζει πίεση από όλες τις πλευρές αμέσως μετά την πρόσφατη κλιμάκωση του εγκλήματος, αλλά ένας αστυνομικός καριέρας, όπως αυτός, ξέρει ότι η πρώτη και καλύτερη επιλογή είναι να ακολουθήσει το βαθύτερο ένστικτό του, που στην προκειμένη περίπτωση του λέει να εμπιστευθεί τον Batman. Καταλαβαίνει ότι ο Batman θέτει σε κάποιο κίνδυνο την Γκόθαμ, αλλά θεωρεί ότι μπορεί τελικά να είναι και η σωτηρία της, ειδικά μετά την άφιξη του Τζόκερ. «Η αστυνομία δεν έχει αντιμετωπίσει ποτέ κανέναν που να μοιάζει με τον Τζόκερ,» λέει ο Όλντμαν. «Δεν ενδιαφέρεται για τα χρήματα ή για την εξουσία, υπό τη συνηθισμένη έννοια της λέξης. Ο Τζόκερ θέλει απλά να δημιουργεί το χάος κάνει ό,τι κάνει απλά για να διασκεδάζει. Πώς συλλαμβάνεις κάποιον σαν και αυτόν;»
Ο Τόμας προσθέτει ότι εκτός από αυτό «ο Γκόρντον δεν εμπιστεύεται εξ’ ολοκλήρου τον Χάρβεϊ Ντεντ, επειδή δεν έχει υπάρξει ποτέ ούτε ένας πολιτικός στην πόλη Γκόθαμ που να μην ήταν διεφθαρμένος με κάποιο τρόπο. Ξέρει ότι κάτι πρέπει να γίνει και καταλήγει στο ότι ο Batman είναι το πιο σίγουρο στοίχημά του επειδή ξέρει τις προθέσεις του και πιστεύει ότι τα πράγματα θα καλυτερέψουν μακροπρόθεσμα.»
Ο Μπρους Γουέιν έχει άλλους δύο έμπιστους συμμάχους στη ζωή του: τον πιστό οικονόμο του, Άλφρεντ Πένιγουορθ, που, δεδομένου ότι οι γονείς του δολοφονήθηκαν όταν ήταν μικρός, είναι ουσιαστικά ο μόνος πατέρας που γνώρισε και τον πανέξυπνο Λούσιους Φοξ, που είναι πλέον Διευθύνων Σύμβουλος στην Wayne Enterprises, και παράλληλα ο «αρχιτέκτονας» του οπλοστασίου υψηλής τεχνολογίας του Batman. Οι βραβευμένοι με Όσκαρ ηθοποιοί Μάικλ Κέιν και Μόργκαν Φρίμαν επιστρέφουν ως Άλφρεντ και Λούσιους, αντίστοιχα, καθώς είχαν διαδραματίσει τους ίδιους ρόλους και στο Batman Begins.


Ως οι πιο στενοί φίλοι του Μπρους Γουέιν, ο Άλφρεντ και ο Λούσιους ξέρουν την αληθινή ταυτότητα του Batman, αλλά αυτή η γνώση συνεπάγεται και ευθύνες. Ο καθένας με τον τρόπο του χρησιμεύει επίσης ως σύμβουλος, ένας συνήγορος, και μερικές φορές η ίδια η συνείδηση του Μπρους. «Ο δεσμός μεταξύ τους είναι πολύ σαφής, αλλά μπορεί κανείς να δει τις διαφορετικές πλευρές των σχέσεών τους,» λέει ο Νόλαν. «Ο Λούσιους Φοξ γνωρίζει πλήρως το τι κάνει ο Μπρους, ως Batman και το εγκρίνει σε μεγάλο βαθμό. Αλλά κατά τη διάρκεια της ταινίας, εξετάζουμε τα όρια αυτών που ο Λούσιους βρίσκει αποδεκτά.»


Ο Φρίμαν σημειώνει, «Βλέπω το πρακτικό μυαλό του Λούσιους που κάνει ό,τι πρέπει να γίνει προκειμένου να διευκολυνθεί η αποστολή του Batman. O Batman θεωρείται πλέον ο εκφραστής της δικαιοσύνης, και από τη στιγμή που έχει καθοριστεί ως τέτοιος και ο κόσμος βασίζεται σε αυτόν, πρέπει και εκείνος να ανταποκριθεί σε αυτόν το ρόλο. Αλλά ο Λούσιους αναρωτιέται αν υπάρχουν όρια σε αυτό που θα κάνει για να βοηθήσει τον Bruce να αντιμετωπίσει εκείνη την πρόκληση.»


Από την άλλη ο Νόλαν λέει, «ο Άλφρεντ είναι σταθερός οπαδός αυτών που κάνει ο Μπρους και τον ενθαρρύνει να πάει ακόμα παραπέρα εάν είναι απαραίτητο, επειδή ο Άλφρεντ θεωρεί ότι αυτό είναι το σωστό. Φυσικά, ο Άλφρεντ ενδιαφέρεται και για την ανθρώπινη πλευρά του Μπρους επειδή εκείνος τον ανέθρεψε από όταν ήταν παιδί, αλλά προσπαθεί να μην αφήσει τους φόβους του για την προσωπική ασφάλεια του Μπρους να σταθούν εμπόδιο στον αγώνα του.»


Ο Μπρους Γουέιν λέει στον Άλφρεντ ότι, ως σύμβολο, ο Batman δεν μπορεί να έχει όρια, αλλά «για τον Άλφρεντ, ο Μπρους είναι πραγματικό πρόσωπο και, στην πραγματικότητα, έχει όρια,» λέει ο Κέιν. «Ο Μπρους είναι για αυτόν σαν γιος του, και οι γονείς πάντα βλέπουν τα παιδιά τους ως παιδιά, ακόμα και όταν μεγαλώνουν. Έτσι, φυσικά, ο Άλφρεντ ανησυχεί για αυτό που κάνει. Σκέφτομαι ότι ο Άλφρεντ είναι ο φύλακας άγγελος του Μπρους, όχι μόνο φυσικά, αλλά και ψυχολογικά και ηθικά. Η σχέση του Άλφρεντ με τον Μπρους είναι η πιο ανθρώπινη και πιστεύω η πιο χιουμοριστική στην ταινία,» λέει χαμογελώντας ο Κέιν.


Ο σκηνοθέτης λέει ότι το χιούμορ του Άλφρεντ έρχεται φυσικά. «Ο Μάικλ είναι ένας πολύ αστείος τύπος Δεν έχω συνεργαστεί ποτέ με έναν ηθοποιό που θα μπορούσε να βγάλει γέλιο τόσο αβίαστα. Ξέρει ακριβώς πώς να αποδώσει μία φράση για να σε κάνει να σκάσεις στα γέλια.
Συνεργαζόμενος με βετεράνους όπως ο Μάικλ Κέιν και ο Μόργκαν Φρίμαν, ωφελούμαι από την εμπειρία τους,»
συνεχίζει ο Νόλαν. «Έχουν μια ήρεμη παρουσία στο σετ, που επιδρά θετικά σε όλους μας και εμπνέουν τον καθένα γύρω τους να βγάζει τον καλύτερο εαυτό του. Ήταν ένα προνόμιο να συνεργαστώ μαζί τους στην πρώτη ταινία και τιμή μου να δεχτούν να δουλέψουν ξανά για το Σκοτεινό Ιππότη».


Συνολικά, δηλώνει ο Νόλαν, «έχουμε μαζέψει μερικούς από τους πιο ταλαντούχους ηθοποιούς που παίζουν σήμερα στον κινηματογράφο σε αυτήν την ταινία, γεγονός που έκανε αυτήν την εμπειρία πολύ συναρπαστική για τον καθένα από εμάς. Δημιούργησε μία μοναδική ατμόσφαιρα στο σετ και ήταν μαγικό για βλέπει κάνεις ηθοποιούς με πολύ διαφορετικές προσεγγίσεις να συναντώνται και να εργάζονται τόσο σκληρά έχοντας τους ίδιους στόχους.»

ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΙ ΤΙΤΛΟΙ
Batman Begins 2 (λειτουργικός τίτλος)
The Dark Knight: The IMAX Experience (έκδοση IMAX)
Untitled Batman Begins Sequel (λειτουργικός τίτλος)


ΕΠΙΣΗΜΟ SITE :

http://thedarkknight.warnerbros.com/


ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ

http://www.imdb.com/
http://www.rottentomatoes.com/
http://www.allmovie.com/



top of the page


ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Η Βαθμολογία μου:

Η πλέον αναμενόμενη ταινία του καλοκαιριού και ίσως ολόκληρου του 2008, βρίσκεται μπροστά μας, για να "δοκιμασθεί" από το ευρύ και απαιτητικό κοινό στις σκοτεινές αίθουσες. Η ταινία που φέτος κράτησε την προσμονή στα ύψη και καλλιέργησε το μεγαλύτερο anxiety και ένταση, βρίσκεται τελικά μπροστά μας και κρίνεται γι΄αυτό που αντιπροσωπεύει.

Ο ΣΚΟΤΕΙΝΟΣ ΙΠΠΟΤΗΣ λοιπόν, αποτελεί το σίκουελ του επιτυχημένου «Batman Begins», φέρνοντας κοντά το σκηνοθέτη Κρίστοφερ Νόλαν με τον Κρίστιαν Μπέιλ, ο οποίος ενσαρκώνει για δεύτερη φορά τον μασκοφόρο εκδικητή και μεγιστάνα της Γκόθαμ, Μπάτμαν (Μπρους Γουέιν). Στην ταινία πρωταγωνιστούν, επίσης, οι Μάικλ Κέιν (Άλφρεντ), Χιθ Λέτζερ (Τζόκερ), Γκάρι Όλντμαν (Υπαρχηγος Τζιμ Γκόρντον), Άαρον Έκχαρτ (Εισαγγελέας Χάρβει Ντεντ/Διπρόσωπος), Μάγκι Τζίλενχαλ (Ρέιτσελ Ντόους) και Μόργκαν Φρίμαν (Λούσιους Φοξ). Στην ταινία γινόμαστε μάρτυρες μιας από τις σπουδαιότερες ερμηνείες - κινηματογραφικά - όλων των εποχών, αυτή του Τζόκερ, από τον Χιθ Λέτζερ, ενός πραγματικά "κακού". Ως ένας Φάουστ που συνάπτει σύμφωνο αμοιβαίας υποστήριξης και συμμαχίας με τον Διάβολο, με τον ίδιο τρόπο η ζωή του πολυτάραχου Τζόκερ, κινείται σε ανάλογους ρυθμούς. Ένας Φάουστ και Ρομπέν των Δασών, που αντιλαμβάνεται την εξάπλωση της διαφθοράς και του οργανωμένου εγκλήματος, ως μία ευκαιρία να αντιμετωπίσει τον μόνιμό του αντίπαλο, εύπορο επιχειρηματία και υπερασπιστή της δικαιοσύνης, Μπρους! Δεν είναι υπερβολή αυτό που ακούστηκε, δηλ. πως ο Χιθ Λέτζερ με την ερμηνεία του αυτή, έβαλε την παρακαταθήκη του για την "αθανασία" ως ένα άλλος Τζέιμς Ντιν του 21ου αιώνα.

Σίγουρα είναι λυπηρό, που χάθηκε τόσο πρόωρα και άδοξα, από την άλλη είμαστε τυχεροί, όπως και η οικογένειά του που τον καμάρωσε, στον τελευταίο ρόλο της ζωής του, βλέποντας έναν Τζόκερ πραγματικά ταυτόσημο με την έννοιά του, έναν χαρακτήρα κομμένο και ραμμένα στα μέτρα του Χιθ. Τον "έζησε" και τον υποδύθηκε, τόσο ρεαλιστικά, που "τρομάζεις" βλέποντάς τον... Η Θεωρία του Χάους που πρεσβεύει τούτο το villain, είναι εντυπωσιακή στην ανάπτυξή της και στην απρόβλεπτη ιδιοσυγκρασία της. Ο μηδενισμός, η αναρχία και η απουσία συνειδητοποιημένης ιδεολογίας και συναισθημάτων, συγκρούονται και εκφράζονται απόλυτα σ΄ ένα υπερφυσικά μισάνθρωπο ον, το οποίο δεν έχει καμμία απολύτως υλιστική φιλοδοξία. Η απόδοσή του, από τον Χιθ φτάνει στα όρια της παράνοιας, τόσο που ένα "μεταθανάτιο όσκαρ" θα ήταν η μικρότερη ένδειξη τιμής και αναγνώρισης για την ερμηνεία του. Είναι ο ρόλος της ζωής του, που ίσως μείνει αξεπέραστος για πολλά χρόνια, παίρνοντας μυθικές πια, διαστάσεις, τοποθετώντας τον στην αιωνιότητα της Τέχνης. Και ναι, είμαστε ευτυχείς που ζούμε τον "μύθο" του σήμερα, όπως κάποτε κάποιοι άλλοι έζησαν τον μύθο του Τζέιμς Ντιν χθες.

Η ταινία του Κρίστοφερ Νόλαν είναι κατά την προσωπική μου άποψη, η καλύτερη ίσως ταινία μεταφοράς κόμικ, όλων των εποχών. Είναι σίγουρα επίσης, το καλύτερο του είδους BATMAN. Το σημαντικότερο όμως για μένα είναι πως έχουμε απέναντί μας ένα φιλμ, πολυεπίπεδο, δηλαδή μία ταινία που μπορεί να αναγνωσθεί από τον καθένα μας διαφορετικά και να βγάλουμε νοήματα, και συμπεράσματα που "φτάνουν μακρύτερα" απ' ότι αφήνεται να εννοηθεί από το είδος και τον χαρακτήρα της ταινίας. Άλλωστε για τις αντιφάσεις του Συστήματος, την δύναμη της Εξουσίας, την Διαφθορά, την Τιμωρία και το Έγκλημα, πολλοί κινηματογραφιστές έχουν προσπαθήσει, στο παρελθόν να αποδώσουν με ρεαλισμό , όμως στον ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΙΠΠΟΤΗ, αυτή η προσπάθεια μοιάζει να είναι η τελική, και σε μέγεθος blockbuster. Σε τελική ανάλυση Batman , χωρίς Τζόκερ, δε γίνεται, όπως το Καλό δε ζει μόνο του χωρίς το Κακό και με το υπαρξιακό ζήτημα να επικεντρώνεται στην έλξη των ανώτατων ετερωνύμων (Θεός και Διάβολος). Η διάκριση των ρόλων και η αναγκαία συνύπαρξη των δύο αμφίδρομων δυνάμεων έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά , κορύφωση και ύφεση, ακμή και παρακμή. Ο αιώνιος, αρχέγονος πόλεμος, δεν έχει μόνιμο νικητή.

Χωρίς να κουράζει σε κανένα σημείο η ταινία διάρκειας 152 λεπτών, αποτίει ένα ύστατο φόρο τιμής σε έναν άνθρωπο που πλήρωσε με την ίδια του την ζωή, τις αδυναμίες και τα πάθη του. Χωρίς να γίνεται "βαριά" από το πλήθος μηνυμάτων που εισπράτει ο θεατής αλλά και χωρίς την "μαυρίλα" που πιθανώς κάποιος αναμένει από κάτι τόσο ΣΚΟΤΕΙΝΟ. Το γενικότερο κλίμα του κόμικ στην Γκόθαμ Σίτι, αποδίδεται πιστά, κινηματογραφικά με την αφήγηση να σε κερδίζει από το πρώτο λεπτό. Οι ενέργειες του μασκοφόρου εκδικητή και των αντιπάλων του συντελούν στο δείγμα γραφής του Κρίστοφερ Νόλαν, που αντιμετωπίζονται με σοβαρότητα, αλληλοσεβασμό και ψυχολογική επιχειρηματολογία χωρίς εξεζητημένες υπερβολές. Ο Τζόκερ, σε καμία περίπτωση δε γίνεται μισητός - εξαιτίας του προσώπου που τον υποδύεται - είναι αληθινός, ανθρώπινος, μοναχικός αντικοινωνικός, ένας Οιδίπους Τύραννος, μυθικός μα καθόλου υπερβολικός. Ένας αρνητικός ήρωας, που αναγνωρίζεται με "θεϊκή", παρά "διαβολική" υπόσταση στα μάτια του κόσμου, δικαιολογώντας και δίνοντας άλλοθι στην ακυβερνησία και την ύπαρξη ενός κόσμου χωρίς αρχές και χωρίς νόμους. Τα συναισθήματα που βιώνουν οι ήρωές μας ποικίλλουν, είναι έντονα και οδηγούνται στην τελική σύγκρουση, την λύτρωση.

Στο τέλος τέλος, δεν μιλάμε απλά, με όρους διασκεδαστικού ποπ-κορν φιλμ, αλλά εγκεφαλικής ψυχαγωγίας, μια και οι βαθύτερες ανησυχίες και προβληματισμοί της ανθρωπότητας, λαμβάνουν χώρα σε όλη την διάρκειά του, επίκαιρα και αποτελεσματικά. Μια ταινία που δεν πρόκειται να μισήσει ποτέ, κανείς και μάλλον θα αγαπηθεί όσο κανένα άλλο comic film, ακόμα κι αν δεν είναι τόσο dark, όσο το περιμέναμε. Ένα μοναδικά αξιοπερίεργο κατόρθωμα, που δεν έχει όμοιό του στην Τέχνη της κινούμενης εικόνας. Από τα ελάχιστα αρνητικά, οι υπερβολές των κόμικ όσον αφορά την υπερφυσική τους κίνηση, δύναμη και μεταμόρφωση, με λίγα λόγια το εύκολο προσπέρασμα της έννοιας του χρόνου και της επούλωσης των πάσης φύσεως τραυμάτων.

Jim Papamichos
του Δημήτρη Παπαμίχου me@myfilm.gr


Είναι ο Μπάτμαν ο πιο ουσιαστικός σούπερ ήρωας;

Η Βαθμολογία μου:

Το έκτο της μακριάς σειράς των κινηματογραφικών Μπάτμαν είναι ισάξιο με το καλύτερο, ως τώρα, δεύτερο, αλλά τα χρόνια έχουν περάσει και οι διαφορές είναι τεράστιες. Εκεί που ο Tim Burton υπερτερεί είναι ό,τι ο δικός του Μπάτμαν είναι πιο σκοτεινός… από τον Σκοτεινό Ιππότη, αλλά αυτός του Nolan είναι το blockbuster που δε θα σε αφήσει ασυγκίνητο και αδρανή…

Το μυστικό της επιτυχίας αυτού του μέρους δεν είναι ο Nolan, ένας σκηνοθέτης που έχει αποδείξει την αξία του, αλλά η εκμετάλλευση της ίδιας της υπόστασης του σούπερ ήρωα. Σε ένα μεγιστάνα λάτρη της τεχνολογίας ταιριάζει αυτό το σύγχρονο σκηνικό, περισσότερο από το παραμυθένιο του παρελθόντος. Ο ρεαλισμός και η πραγματικότητα μπορεί να είναι πιο επικίνδυνα από τα τρικ των υπερβατικών εχθρών του ήρωα. Η Γκόθαμ Σίτυ μοιάζει πλέον ολοφάνερα με τη σύγχρονη Μητρόπολη (Νέα Υόρκη, Λονδίνο, Παρίσι, ό,τι θέλετε διαλέγετε) και οι εχθροί της είναι πολύ κοντά σε αυτό που φανταζόμαστε κανονικά. Ο Τζόκερ του Νόλαν είναι πιο επικίνδυνος από τον Τζόκερ του Μπάρτον επειδή είναι ιδεολόγος οπαδός του χάους και όχι ένας ψυχολογικά ασταθής εγκληματίας-καρτούν.

Η ταινία είναι δυόμιση ώρες και φυσικά θα έχετε την απορία, αν κάνει κοιλιές στην δράση. Ας το πάρουμε χρονικά. Αρχικά η ταινία σε παίρνει κάπως από τα «μούτρα» προβάλλοντας άφθονη δράση, αντί ανάπτυξης χαρακτήρων. Ταυτόχρονα, όμως, απλώνει τους ήρωες της σαν βεντάλια και τους τοποθετεί στις καίριες θέσεις για την επερχόμενη μάχη. Για περίπου δύο ώρες η δράση είναι τακτή, αλλά υπάρχουν και οι αναμενόμενες κοιλιές, που όμως είναι αναγκαίες για να μην γίνει πλαστικό και ανούσιο ψυχολογικά το θέαμα. Εκεί σε ένα σημείο μηδέν, αυτό που ο Τζόκερ έχει επιβάλει πανικό στην πόλη, η ταινία συναντά το μεγαλείο της. Το φίνις δεν είναι ότι πιο θεαματικό θα θέλαμε, αλλά το γραμμάτιο του να περάσουμε τόση ώρα σαν να «πίνουμε» κινηματογραφικό νερό έχει ξεπληρωθεί…

Και αν ο Christian Bale-Μπάτμαν δεν μας λέει και πολλά πράγματα, μπορούμε να αφιερώσουμε διθυράμβους στον Heath Ledger-Τζόκερ. Μια συγκρατημένη παράνοια, που κάνει τον Jack Nicholson να ζηλεύει για τις υπερβολές της γενιάς του. Ο απόλυτος «κακός» του σήμερα, η αποτύπωση μιας γενιάς που βλέπει σαν μόνη επιλογή την καταστροφή και όχι την δημιουργία. Λεπτές εκφράσεις, εσωτερικός τρόμος και μια ερμηνεία που θα βρει μιμητές.

Κριτική Σύνοψη

Ένα blockbuster που, παρότι δεν αποποιείται τον όρο, σέβεται απόλυτα τον εαυτό του. Πολλή, αλλά κάπως μονοδιάστατη δράση, που ξεπληρώνεται από την πολύ καλή ανάπτυξη δεύτερων χαρακτήρων και δεύτερων επιπέδων από ψυχολογικής πλευράς, ώστε να παρασύρει τον θεατή στα σκοτεινά του θέλγητρα. Όχι, ο Nolan δεν είναι πιο σκοτεινός από τον Burton, αλλά τοποθετεί την δράση σε ένα ρεαλιστικό σύμπαν, που αναζητεί εσωτερικούς-υπαρκτούς φόβους. Άψογη ερμηνεία από τον αδικοχαμένο Heath Ledger, μία από τις καλύτερες του είδους της στο σινεμά και μία υποψία πως τα Όσκαρ θα τιμήσουν αυτόν που θα μπορούσε, ελλείψει άλλων, να ονομαστεί «James Dean της γενιάς των 2000». Δεν θα βαρεθείτε, δεν θα κουραστείτε από την μεγάλη διάρκεια, αλλά θα διχαστείτε ανάμεσα στις έννοιες χάους-δημιουργίας και ίσως κάποιοι θα αναρωτηθείτε για το αν αξίζουμε να σωθούμε ή όχι, παρότι δίνεται θετική απάντηση στην ταινία…

Σταύρος Γανωτής
του Σταύρου Γανωτή stavros.ganotis@myfilm.gr


Η Βαθμολογία μου:

Εξαιρετική δουλειά από έναν - πλέον χωρίς καμιά αμφιβολία - μάστερ της αφήγησης μέσα από την εικόνα, που μάλιστα, και συγχωρήστε μου τον ενθουσιασμό, αγγίζει τα όρια του κλασικού!

Από πού, να το πάρεις και πού, να το αφήσεις αυτό το αριστούργημα της σύνθεσης "κόμικ και δράματος", αφήγησης μέσα από λέξεις, και αφήγησης μέσα από εικόνες, προσωπικού και κοινωνικού, ρεαλιστικού και μεταφυσικού, μηδενισμού και ρομαντισμού.

Ο Νόλαν μας εισάγει σταδιακά σε μια προβληματική του ατόμου και της επιλογής , όπου ενώ αρχικά τα χρήματα και η εξουσία, στη σύγκρουση του εισαγγελέα και του Μπάτμαν με την Μαφία και τον Τζόκερ, του εκπληκτικού στην ερμηνεία του Χηθ Λέτζερ, μοιάζουν να είναι ο αποκλειστικός στόχος του τελευταίου, σιγά σιγά, το όλο ζήτημα μας αποκαλύπτεται στις πραγματικές διαστάσεις που ο σκηνοθέτης-δημιουργός θέλει να αγγίξει.

Μιας, τελικά, οντολογίας γύρω από την σύγκρουση του χάους και της τάξης, όπου ο μεταφυσικός προβληματισμός απλώνεται στη νύχτα που κυριαρχεί στον χώρο, για να μολύνει εν τέλει τον «καθαρό» ήρωα του Χάρβει Ντέντ, και να μας οδηγήσει σε μια πικρή αποδοχή της ανάγκης ενός - ίσως του καθενός από εμάς - ήρωα αντιήρωα, ως μέτρο της θυσίας του προσώπου απέναντι στην ανάγκη της προσφοράς προς τους άλλους.

Σε σημεία, τολμώ να πω, πως στην παλιρροϊκή περιδίνηση στην οποία μας οδηγεί ο Νόλαν, υπάρχουν κοινά στοιχεία με μια άλλη ταινία που ίσως με ακόμα πιο ακραίο τρόπο συνθέτει το τοπίο με την συνείδηση και το ταξίδι στον χώρο με το ταξίδι προς την αυτογνωσία ενός μύστη, και αυτή δεν είναι άλλη από την μνημειώδη «Αποκάλυψη τώρα», του Φράνσις Φόρντ Κόπολα, όπου πάλι τηρουμένων των αναλογιών πάντα, και γνωρίζοντας τη διαφορά μεγεθών, έχουμε την οδυνηρή τελική αποδοχή ,ενός αναγκαστικά «λερωμένου», ήρωα μύστη στο φινάλε, που με κάποιον όμως σύμφυτο με την εσώτερη φύση των φαινομένων τρόπο, οι πράξεις και η στάση καθαιρούνται. Επίσης, παρατηρήστε τον τρόπο που και στους δύο σκηνοθέτες έχουμε την περιγραφή της κατάδυσης στο ασυνείδητο.
Από την επιφάνεια της αντίληψης (Η σύγκρουση με έναν τρελό που θέλει να πάρει τον έλεγχο του εγκλήματος στην Γκόθαμ σίτυ σύγκρουση με έναν παρανοϊκό αξιωματικό που θέλει να καταστρέψει απόλυτα τον αντίπαλο εξαπολύοντας έναν ολοκληρωτικό πόλεμο, στο Βιετνάμ απέναντι σε όλες τις παρατάξεις.), φτάνουμε με προσεκτικά χορογραφημένα βήματα, στον πυρήνα όχι πλέον των συνειδητών αλλά των ασυνείδητων δυνάμεων που μορφοποιούν τα φαινόμενα και αυτά δεν μπορούν ποτέ να είναι απλώς ατομικά αλλά υπερβαίνοντας τα όρια της προσωπικότητας βυθίζονται μέσα στο συλλογικό, φέρνοντας μας την γνώση αλλά και τον πόνο μέσα από την κατάδυση στο σκοτάδι.

Ο Νόλαν σε όλες του τις ταινίες συνδέει το χώρο με τον ψυχισμό των εκάστοτε ηρώων, αναγνωρίζοντάς τον ως μία απόδοση. Μία προβολή. Ας θυμηθούμε το λευκό της ημέρας και του χιονιού, σε ένωση με την βασανισμένη από την ενοχή συνείδηση, του Αλ Πατσίνο, στο «Insomnia». Εδώ, έχουμε την τελειοποίηση αυτής της φόρμας, και μάλιστα με έναν πολυεπίπεδο τρόπο, που καταφέρνει να διατηρεί το θέαμα και την επαφή του με το μεγάλο κοινό, πετυχαίνοντας μια πολύ πιο σύνθετη λειτουργία , αυτή του προβληματισμού που δρα σαν ωρολογιακή βόμβα στο πίσω μέρος του κεφαλιού του θεατή, και που ενδεχομένως θα ήταν πολύ πιο δύσκολο να αγγίξει εάν ήταν απλά ένα κλειστό, υπέροχο αλλά στενά διανοουμενίστικο έργο.

Η εικόνα ενός κυνηγημένου πλέον, σκοτεινού ήρωα, έχοντας αποδεχτεί τον αρχετυπικό θυσιαστικό του ρόλο ήρωα εκδικητή, απέναντι σε έναν Τζόκερ κάτοπτρο που φυσικά και δεν έχει ηττηθεί εντελώς κάπως σαν τον Εωσφόρο, συμπληρώνει αυτή την φούγκα της βίας και του ασυνείδητου, και δεν μπορεί παρά να μας κάνει να βγαίνουμε από την σκοτεινή αίθουσα παραμιλώντας! Απλώς ο καλύτερος Μπάτμαν που έχουμε δει ποτέ (και όχι μόνον...)!


του Γιάννη Ραουζαίου giannis.raouzaios@myfilm.gr


Η Βαθμολογία μου:


του Γιάννη Παπουτσάκη


Η Βαθμολογία μου:

Ο Σκοτεινός Ιππότης ξαναγύρισε!
Η νέα ταινία του Μπάτμαν παρουσιάζει μια νέα εκδοχή πιο μοντέρνα και σκοτεινή απο αυτές που έχουμε συνηθίσει. Συμβαδίζει άλλωστε και περισσότερο με την εποχή μας, καθώς προσφέρει κάτι πιο ρεαλιστικό, αφού η ταινία είναι βασισμένη στη μάχη του καλού με το κακό, ανάμεσα στην τάξη και το συνταγματικό δίκαιο και την αναρχία, τη διαφθορά και το οργανωμένο έγκλημα.
Για μια ακόμη φορά το Γκόθαμ Σίτι βρίσκεται σε χαώδη κατάσταση, η οποία αυτή τη φορά οφείλεται στον Τζόκερ. Τον χαρακτήρα του Τζόκερ ζωντανεύει, ο Χιθ Λέτζερ, για να μην πω ανασταίνεται προσφέροντας μια παντελώς διαφορετκή όψη απο τους προηγούμενους Τζόκερ π.χ Τζακ Νίκολσον που ναι μεν φαινόταν "αρρωστημένο μυαλό", αλλά ταυτόχρονα και ..."γελοίος".
Ο Χιθ Λέτζερ κατάφερε να ενσαρκώσει τη ψυχοπαθητική ταυτότητα του Τζόκερ, χωρίς αστεία, βασίζοντας την ιδεολογία και τη ψυχοσύνθεση του στη λογική του αναρχικού μυαλού. Κοινώς δεν είναι ο καθημερινός τρελός, αλλά τρελός με άποψη.
Με τη παραμικρή λεπτομέρεια προσεγμένη καθώς το καστ αποτελείται απο πολύ καλούς ηθοποιούς όπως ο Κρίστιαν Μπέιλ και ο Άαρον Έκχαρτ ακόμη όμως και οι δεύτεροι ρόλοι αναλαμβάνονται απο μεγάλα ονόματα (βλέπε Μάικλ Κέιν ως πιστό υπηρέτη αλλά και συμβουλάτορα του Μπάτμαν αλλά και τον Μόργκαν Φρίμαν τον γκάτζετμαν!)
Αποτελεί ατού στα φετινά όσκαρ καθώς εκτός απο το πολυσυζητημένο όσκαρ που μπορεί να απονεμηθεί στον Χιθ Λέτζερ που δεν είναι πλέον μαζί μας, μπορεί κάλλιστα να προταθεί και η φανταστική σκηνοθεσία του Κρίστοφερ Νόλαν.


της Χριστίνας Καριποπούλουchristina.kari@myfilm.gr


Μια ακόμα μεγάλη ταινία από το Nolan, στην παράδοση των υπόλοιπων ταινιών του με κατατρεγμένους ψυχοσυναισθηματικά ήρωες που έρχονται αντιμέτωποι με τις δραματικές καταστάσεις που οι ίδιοι προκαλούν υπό την κινηματογραφική περιβολή της περιπέτειας/ θρίλερ (Memento, Insomnia, The Prestige). Εδώ, το απόλυτο κακό (Joker/ Heath Ledger) συναντά το απόλυτο καλό (Harvey Dent/ Aaron Eckhart) με φόντο την Gotham City-σε εντελώς άλλο κλίμα από το γοτθικό σύμπαν του Burton και την καρτουνίστικη προσέγγιση του Nicholson σε ένα φαρσέρ Τζόκερ.

Ο κακός του Ledger είναι ένας ψυχωτικός, διαταραγμένος από κάθε άποψη, που αποσκοπεί στην πρόκληση του χάους στην πόλη. Εκδηλώνει βήμα-βήμα τη συμπεριφορά του μέσα από τρικ και καταστάσεις που σκηνοθετούνται με χιούμορ από το Nolan οπότε του δίνουν παράλληλα το χώρο να προσπεράσει το αστείο στην ερμηνεία και να διεισδύσει στον ψυχοπαθή χαρακτήρα που δεν αντιλαμβάνεται τίποτα με τη λογική αλλά με το παράλογο συναίσθημα και το μάλλον σωστό ένστικτο για τον αμοραλισμό του σύγχρονου κόσμου. Ο Ledger γράφει ιστορία κι ανταποδίδει τη χάρη στο σκηνοθέτη του που του έχει δώσει σαφείς τις σεναριακές οδηγίες,  βουτώντας βαθιά μέσα τους και κολυμπώντας μακριά με τον ιδιοφυή αυτοσχεδιασμό! Και κλείνει με την εντυπωσιακή, α λα «Σε βλέπω» σκηνή με τα δυο φορτωμένα με επιβάτες πλοία που πρέπει να ανατινάξουν το ένα το άλλο πριν να’ ναι πολύ αργά, φωτογραφίζοντας τα ένστικτα της επιβίωσης, της (ποιας;) ηθικής, του εναπομείναντα ηρωισμού και της δικής του κινησιολογικής κι εγκεφαλικής αλλοφροσύνης.

O Harvey Dent απ’ την άλλη, είναι το αγνό καλό, ο χλευαζόμενος «μα καλά πού ζεις;» ήρωας, με τα πιστεύω και τα βαριά guts που χωρίς μάσκες, στολές και φιοριτούρες έχει όραμα και το υπηρετεί μέχρι θανάτου. Ή μέχρι σχεδόν θανάτου. Διότι μετά εμφανίζεται ο άλλος εαυτός (διά της ώθησης από τον Τζόκερ που ισχυρίζεται πως η τρέλα λειτουργεί όπως η βαρύτητα, “it needs just a push”) και η πόλη απειλείται να τιναχτεί στον αέρα κυριολεκτικά. O Dent συμβολίζει το προσωπικό σύμπαν σε αντίστιξη με το γενικό, την ατομική βάση που με γνώμονα το (συν)αίσθημα μπορεί να καθορίσει μια νέα συμπεριφορά στο ύψος της προσωπικής εκδίκησης και στο βάθος μιας ευρύτερης παράνοιας.

Κάπου ανάμεσά τους η ζυγαριά που κρατά τις ισορροπίες: o Batman. O Christian Bale ανέκφραστος κι ήδη βαθιά σκαμμένος σεναριακά απ’ την πρώτη ταινία δίνει εδώ χώρο στους δυο συμπρωταγωνιστές του να εμβαθύνουν στους χαρακτήρες τους γύρω από το film. Είναι όμως αυτός που θα γείρει την πλάστιγγα προς τη μία ή την άλλη πλευρά και θα πάρει την ηρωική απόφαση που θα σημάνει το συναγερμό ότι όλοι έχουμε ανάγκη να πιστέψουμε κάπου, έστω κι ελαφρώς παραπλανητικά. O Batman του δεν είναι ήρωας. Δεν υπάρχουν ήρωες άλλωστε. Όλοι κουβαλούν το αρνητικό τους αντίβαρο. Είναι ακόμα ένα freak, ο καταραμένος με το πιο προσωπικό βάσανο, με την ενοχή να τον οδηγεί στη διττή του ταυτότητα και στην προφανή απώλεια του κάτι παραπάνω. O Bale σε ρόλο ακριβώς απέναντι απ’ αυτόν του “American Psycho”.

Το “Dark Knight” προσεγγίζει την ηθική, τον κόσμο των αντρών και των ηρώων απ’ την ανάποδη σε σχέση με το “No country for old men”. Εκεί που οι Κοέν έθεσαν το δαίμονα στο μέσον της νηνεμίας κι έριξαν comic αποχρώσεις στους υπαρξιακά χαμένους ήρωες, ο Nolan κράτησε τους τελευταίους κι έθεσε τους δαίμονες στο μέσον μιας comic ιστορίας προσδίδοντας γκανγκστερικές πινελιές και σκληραίνοντας το παιχνίδι στα όρια του θρίλερ. Το σενάριο είναι γεμάτο όπλα που σκοτώνουν, οι καλά κρυμμένοι άσοι βρίσκονται βέβαια στα μανίκια του Ledger.


του Θανάση Αγγελόπουλου


top of the page

blog comments powered by Disqus



top of the page


VIDEO CLIPS, TRAILER, TEASER, SCREENING PREVIEW

Get Flash to see this player.


top of the page


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Κυκλοφορία:
17/7/2008 (Ελλάδα)


top of the page




PHOTOS - POSTERS



DK-03298.jpg
DK-05556.jpg
DK-06886.111
DK-07919.111
DK-16813r_v2.jpg
DK-FC-00021.jpg
DK-FC-00027.111
o-DK-11861-v004.jpg


top of the page


ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΙΝΙΑΣ / ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Πρωταγωνιστούν:

    Christian Bale .... Bruce Wayne/Batman
    Michael Caine .... Alfred Pennyworth
    Heath Ledger .... The Joker
    Aaron Eckhart .... Harvey Dent
    Maggie Gyllenhaal .... Rachel Dawes
    Gary Oldman .... Lt. James Gordon
    Morgan Freeman .... Lucius Fox
    Eric Roberts .... Salvatore Maroni
    Cillian Murphy .... Dr. Jonathan Crane/The Scarecrow
    Anthony Michael Hall .... Mike Engel
    Monique Curnen .... Det. Ramirez
    Nestor Carbonell .... Mayor
    Joshua Harto .... Reese
    Michael Jai White .... Gamble
    Colin McFarlane .... Commissioner Gillian B. Loeb
    Chucky Venice .... Gamble's Bodyguard
    Nydia Rodriguez Terracina .... Gotham Judge
    Melinda McGraw .... Barbara Gordon
    Nathan Gamble .... James Gordon Jr.
    Danny Goldring .... Maroni's henchman
    Chin Han .... Lau
    William Fichtner .... Gotham National Bank Manager
    Vincenzo Nicoli .... The Chechen
    Beatrice Rosen .... Natascha

Σκηνοθεσία: Christopher Nolan
Σενάριο: Jonathan Nolan, Christopher Nolan, David S. Goyer, Bob Kane (χαρακτήρες)
Παραγωγή: Christopher Nolan, Charles Roven, Emma Thomas
Εταιρείες Παραγωγής: Warner Bros. Pictures, Legendary Pictures, DC Comics, Syncopy
Διεύθυνση Φωτογραφίας: Wally Pfister
Μουσική: James Newton Howard, Hans Zimmer
Μοντάζ:Lee Smith
Σχεδιασμός Παραγωγής : Nathan Crowley
Καλλιτεχνική Διεύθυνση: Mark Bartholomew, James Hambidge, Kevin Kavanaugh, Simon Lamont, Steven Lawrence, Naaman Marshall
Casting: John Papsidera
Διεύθυνση Παραγωγής : Jan Foster, David E. Hall, Thomas Hayslip, Michael Murray, Susan Towner
Σκηνικά : Peter Lando
Κοστούμια : Lindy Hemming
Μακιγιάζ: Janice Alexander, John Caglione Jr., Conor O'Sullivan, Susie O'Sullivan, Linda Rizzuto, Peter Robb-King, Sue Robb-King, Kimberley Spiteri, Robert Trenton, Vicki Vacca
Βοηθός σκηνοθέτη: Michael T. McNerney, Nilo Otero, Julian Brain
Ειδικά Εφφέ: BUF, Double Negative, Gentle Giant Studios, New Deal Studios
Χρονολογία παραγωγής: 2008
Χώρα παραγωγής: ΗΠΑ
Γλώσσα : ΑΓΓΛΙΚΑ
Διάρκεια: 152'
Εικόνα: ΕΓΧΡΩΜΗ
Είδος ταινίας : ΔΡΑΣΗΣ, ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΑ, ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ, ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ, ΘΡΙΛΕΡ, ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ
Ήχος : SDDS / DTS / Dolby Digital
Καταλληλότητα :
Διανομή: VILLAGE FILMS (2008) (Greece) (theatrical), Karo Premiere (2008) (Russia) (theatrical), Turner Network Television (TNT) (2010) (USA) (TV), Warner Bros. Pictures (2008) (USA) (theatrical), Warner Bros. (2008) (Argentina) (theatrical), Warner Bros. (2008) (UK) (theatrical), Warner Bros. (2008) (Japan) (theatrical), Warner Bros. (2008) (Netherlands) (theatrical), Warner Bros. (2008) (Singapore) (theatrical)


top of the page









 
Βαθμολογία Κοινού
Μέσος Όρος: 4.53
Αριθμός Ψήφων: 15


Αξιολόγηση :

Εξαιρετικό
Πολύ καλό
Καλό
Μέτριο
Κακό



Επιλογές
  Go Back [ Προηγούμενο ]

 Προεπισκόπηση Προεπισκόπηση

 Προωθήστε το Προωθήστε το



Σχετικοί Σύνδεσμοι

· Αναζήτηση σε: Δράσης
· Περισσότερα για Κατηγορία
· ΘΕΜΑΤΑ
· Ταινίες που προβάλλονται
· Τελευταία Τρέιλερ
· ΑΙΘΟΥΣΕΣ
· BOX OFFICE USA
· BOX OFFICE Ελληνικό
· Internet Movie Database
· Rotten Tomatoes

Εγκαταστήστε το myFILM.gr toolbar ΤΩΡΑ! Όλο το internet σε μια γραμμή εργαλείων - Δωρεάν λήψη

Συνδεδεμένα Θέματα

ΠεριπέτειαΘρίλερΔραματικήΔράσηςΦαντασίας


Advertisement


top of the page


ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΡΗΤΑ Η ΜΕΡΙΚΗ Ή ΟΛΙΚΗ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ, ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥ
Το πρωτότυπο περιεχόμενο του myFILM.gr, είναι αποτέλεσμα δημοσιογραφικής έρευνας και εργασίας και προστατεύεται από το νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων και διανόησης.
All logos, trademarks and content in this site are property of their respective owner, the comments and reviews of their posters.
Όλες οι δημοσιεύσεις σε αυτές τις ιστοσελίδες εκφράζουν τις απόψεις και τη γνώμη των συντακτών τους και όχι του εκδότη ή
αρχισυντάκτη, των διαχειριστών ή συντονιστών (εκτός των δημοσιεύσεων των ιδίων) και ως εκ τούτου δεν φέρουν καμία ευθύνη για αυτές.
myfilm.gr | xms24.com

| AdBrite - Advertise on myFILM.gr

Info | Feedback | Statistics | Topics | Submit News | Recommend Us | Advertising | Flag inappropriate copy-theft | RSS feed 2.0 | RSS feed 0.9 | Atom feed | twitter | facebook | myspace | Add in Google homepage


Related Posts with Thumbnails