Η ΔΕΥΤΕΡΗ ΠΝΟΗ
LE DEUXIEME SOUFFLE / THE SECOND WIND του Αλαίν Κορνό
Υπόθεση: O Γκι (Ντανιέλ Οτέιγ) είναι ένας περιβόητος γκάνγκστερ
που μόλις δραπέτευσε από τη φυλακή. Η αστυνομία έχει εξαπολύσει ανθρωποκυνηγητό
εναντίον του. Ο Γκι, πριν εγκαταλείψει τη χώρα με τη γυναίκα που αγαπάει, τη
Μανούς (Μόνικα Μπελούτσι), πρέπει να διευθετήσει μια υπόθεση προκειμένου να
εξασφαλίσει κάποια χρήματα. Μία καλά στημένη επιχείρηση της αστυνομίας όμως,
θα χαλάσει τις σχέσεις του Γκι με τους συνεργάτες του. Αυτός θα πρέπει να κάνει
τα πάντα για να αποκαταστήσει την τιμή του.
Το αστυνομικό φιλμ έχει περάσει ημέρες δόξας, παλιότερα, στη Γαλλία και έτσι αρχικά είναι καλοδεχούμενη η προσπάθεια αναβίωσης του παλιού κλίματος από τον Alain Corneau. Η Δεύτερη Πνοή, όμως, δεν είναι ακριβώς μία αναβίωση, αλλά ένα ξαναδιάβασμα των πρώτων βημάτων του Corneau στην δική του καριέρα. Λίγοι θα θυμόνται σήμερα ταινίες σαν την Απειλή με τον Yves Montand και τους καλούς Δύο Δραπέτες με Montand, Depardieu και Deneuve. Αυτό όμως το είδος κινηματογράφου έφτιαξε τον 65χρονο δημιουργό και όχι το Όλα τα Πρωινά του Κόσμου.
Η ταινία ξεκινάει εντυπωσιακά με μία βουτιά του Daniel Auteuil στο κενό. Οι επόμενες δύο σκηνές ανανεώνουν την υπόσχεση πως μέσα στις επόμενες δύο και μισό ώρες θα δούμε κάτι το δυναμικό, κάτι το νοσταλγικά νουάρ. Όμως ο Corneau έχει γεράσει. Θα περάσει περισσότερο από μία και μισή ώρες και τίποτα επί της ουσίας δεν θα συμβεί. Η υπομονή μας μπορεί να βρίσκει επιβράβευση στο τελευταίο στάδιο του φιλμ, τίποτα όμως δεν έχει τελείως αναπληρώσει τον χαμένο χρόνο.
Το μεγαλύτερο ίσως πρόβλημα είναι ότι ο σκηνοθέτης έχει στο μυαλό του το μεγάλο, το πολύ. Έχει στο νου του τις ταινίες του Melville με τον Belmondo, αλλά σε πιο ευρεία κλίμακα. Ίσως πάλι στο πίσω μέρος του μυαλού του υπάρχει μια ματαιοδοξία στο να φτιάξει τον Σημαδεμένο αλά γαλλικά. Δείχνει να πιστεύει πως ανάμεσα σε τόσες μα τόσες συζητήσεις επί συζητήσεων των ηρώων υπάρχει ουσία. Αλίμονο, οι μηχανισμοί της γαλλικής μαφίας δεν έχουν τη δύναμη των παλιών ημερών και ο κεντρικός του χαρακτήρας φαντάζει λίγος μπροστά σε ένα Δολοφόνο με Αγγελικό Πρόσωπο.
Δεν είναι μονάχα όμως ο Corneau που έχει γεράσει, αλλά και ο Auteuil και μάλιστα απότομα. Παραδόξως η ερμηνεία του μοιάζει λιγάκι με ενήλικο κόμικ και κάποιοι δεύτεροι ρόλοι όπως αυτοί των δύο αστυνομικών, ειδικά του Michel Blanc, τον ξεπερνούν με ευκολία. Αλλά και η Bellucci που, εκτός του ότι της πάει πολύ το ξανθό, δίνει ένα ταιριαστό τραγικό τόνο, μακριά από αυτό μιας μοιραίας ενός νουάρ. Τα καλύτερα όλων θα έρθουν από τον έμπειρο φωτογράφο Yves Angelo, που ζωγραφίζει μέσα στο νυχτερινό τοπίο αλά Vittorio Storaro, και την μουσική του εξίσου έμπειρου Bruno Coulais, που ντύνει «ολόσωμα» την ταινία.
Κριτική Σύνοψη
Ίσως σας απογοήτευσα με τα παραπάνω, αλλά η αλήθεια είναι πως σε γενικό σύνολο η ταινία είναι ενδιαφέρουσα. Ο Corneau μπορεί να γίνεται λίγο κουραστικός επιδιδόμενος σε πολλούς στατικούς διαλόγους, δίνει όμως αυτό το παραπάνω στις σκηνές δράσης, που όταν έρχονται σε κάνουν να ανανεώνεις μέσα σου την υπομονή σου για περισσότερα. Η πολύ μεγάλη διάρκεια ίσως είναι αυτή που μας στερεί από μία στιβαρότερη ταινία, δείγμα του ότι στο μυαλό του σκηνοθέτη υπάρχει κάτι μεγαλύτερο από αυτό που τελικά μπορεί να αποδώσει. Ο σχετικά λίγος Auteuil αντισταθμίζεται από πολλούς καλούς δεύτερους ρόλους και η άψογη φωτογραφία του Angelo ευφραίνει τις βασικές αισθήσεις. Οι φίλοι της γαλλικής ταινίας θα ενοχληθούν λιγάκι από την παντελή έλλειψη φιλοσοφίας, αλλά θα θυμηθούν έστω και κάτι από τις παλιές καλές ημέρες που… οι κακοί είχαν την γοητεία τους….
Σκηνοθεσία: Alain Corneau
Σενάριο: Alain Corneau από τη νουβέλα του Jose Giovanni Πρωταγωνιστούν: Daniel Auteuil,
Monica Bellucci,
Michel Blanc,
Jacques Dutronc,
Eric Cantona,
Daniel Duval,
Gilbert Melki,
Nicolas Duvauchelle,
Jacques Bonnaffe,
Philippe Nahon,
Jean-Paul Bonnaire,
Francis Renaud,
Stephane Brel,
Philippe Chaine,
Gerald Laroche,
Fabrice Donnio,
Alexandre Faure,
Benoit Ferreux,
Cyrille Dobbels,
Didier Nobletz,
Christian Ameri,
Jean-Claude Dauphin,
Yves Lambrecht,
Michel Vivier,
Sandra Moreno,
Bernard Bolzinger,
Jean-Pierre Leclerc,
Virginie Theron,
Laurent Besancon,
Thierry Humbert,
Charlie Farnell Παραγωγή: Laurent Petin, Michele Petin Εταιρείες Παραγωγής : ARP Selection
TF1 Films Productions (co-production)
Canal+ (participation)
Cine Cinemas (participation)
Kiosque (participation)
Sofica Sogecinema 4 (participation)
Sogecinema 5 (participation)
Region Ile-de-France (support)
Centre National de la Cinematographie (CNC) (in partnership with)
Διεύθυνση
Φωτογραφίας: Yves Angelo
Μουσική: Bruno Coulais
Καλλιτεχνική Διεύθυνση:
Μοντάζ: Marie-Josephe Yoyotte
Casting:
Σχεδιασμός Παραγωγής : Thierry Flamand
Σκηνικά :
Κοστούμια : Μακιγιάζ: Laurent Bozzi, Jacques-Olivier Molon,
Pierre Olivier Persin, Pierre-Olivier Thevenin
Χρονολογία παραγωγής: 2007
Χώρα παραγωγής : ΓΑΛΛΙΑ
Γλώσσα : ΓΑΛΛΙΚΑ
Διάρκεια: 155'
Εικόνα: Έγχρωμη
Είδος ταινίας : ΘΡΙΛΕΡ, ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ, ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ, ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ
Ήχος : Dolby Digital Καταλληλότητα : Switzerland:14 (canton
of Geneva) / Switzerland:14 (canton of Vaud)
Διανομή: SPENTZOS (Rosebud) Greece, ARP Selection (2007) (France) (all
media), ARP Selection (2007) (France) (theatrical), Christal Films (2007) (Canada)
(all media)
Περισσότερα για την ταινία (Δελτίο Τύπου)
Επίσημη έναρξη Φεστιβάλ Ρώμης 2007
ΑΛΕΝ ΚΟΡΝΟ
Εργαζόταν ως μουσικός της τζαζ στην Νέα Υόρκη όταν αποφάσισε να σπουδάσει
κινηματογράφο στο Παρίσι. Το 1973 έκανε το ντεμπούτο του με την ιδιότητα του
σκηνοθέτη, με την ταινία “France Societe Anonyme” στο οποίο πρωταγωνιστούσε
η Κριστίν Μπουκέ. Οι Έλληνες θεατές τον αγάπησαν με την ταινία του “Όλα τα
Πρωινά του κόσμου”, με πρωταγωνιστή τον Ζεράρ Ντεπαρντιέ. Η ταινία είχε κερδίσει
δύο βραβεία Σεζάρ 1992, καλύτερης ταινίας και σκηνοθεσίας αλλά και το βραβείο
Λουί ΝτεΛικ 1991. Το αγαπημένο του είδος ταινιών είναι το φιλμ νουάρ. Επιλεκτική
φιλμογραφία: “Police Python 357” (1976), “La menace” (1977), “Serie noire”
(1979), “Le choix des armes” (1981), “Fort Saganne” (1984), “La mome” (1986),
“Nocturne Indien” (1989), “Le nouveau monde” (1994), “Le Cousin” (1997), “Le
Prince du Pacifique” (2000), “Stupeur et tremblements” (2002).
ΜΟΝΙΚΑ ΜΠΕΛΟΥΤΣΙ
Γεννήθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου του 1964 στην Ούμπρια της Ιταλίας και σε ηλικία
16 ετών ξεκίνησε το μόντελινγκ. Αποφάσισε να σπουδάσει νομικά στην Περούτζια
αλλά σε ηλικία 22 ετών αποφάσισε να μετακομίσει στο Μιλάνο και να ασχοληθεί
αποκλειστικά με την καριέρα της ως μοντέλο. Ένα χρόνο αργότερα και αφού είχε
εδραιωθεί στην Ευρώπη και την Αμερική ως μοντέλο, αποφάσισε να παρακολουθήσει
μαθήματα υποκριτικής. Οι πιο γνωστές της ταινίες είναι: “The Apartment” (1996),
“Malena” (2000), “Irreversible”, “Asterix et Obelix: Mission Cleopatre” (2002),
“The Matrix Revolutions”, “The Matrix Reloaded” (2003), “The Passion of the
Christ” (2004), “The Brothers Grimm” (2005), “Shoot'em up” (2007).
ΝΤΑΝΙΕΛ ΟΤΕΙΓ
Θεωρείτaι από τους καλύτερους ηθοποιούς του γαλλικού σινεμά. Γεννημένος σε
οικογένεια καλλιτεχνών στο μακρινό Αλγέρι (οι γονείς του ήταν τραγουδιστές
της όπερας), ο 17χρονος Ντανιέλ δεν έγινε δεκτός στο σεβαστό και φημισμένο
Conservatoire National Superieur d'art dramatique. Παρόλ' αυτά το ταλέντο του
αναγνωρίστηκε γρήγορα από τη Γαλλική Ακαδημία και το 1986 κέρδισε δύο βραβεία
Σεζάρ Καλύτερου Ηθοποιού για τις ταινίες “Jean de Florette” και “Manon de sources”.
Οι πιο σημαντικές του ταινίες είναι: “Cache” (2005), “L'un reste l'autre part”
(2005), “L'Adversaire” (2002), “La Veuve de Saint Pierre” (2000), “La fille
sur le pont” (1999), “La Reine Margot” (1994), “Un Coeur en Hiver” (1992).
ΓΕΝΙΚΑ
Η ταινία είναι βασισμένη στο βιβλίο του Ζοζέ Τζιοβανί “Η Δεύτερη Πνοή”, η
οποία και έγινε ταινία το 1966 από τον Ζαν Πιέρ Μελβίλ.
Ο Ζοζέ Τζιοβανί, έγραψε τη “Δεύτερη Πνοή” το 1958, έχοντας μόλις εκτίσει μια
ποινή 12 ετών για συμμετοχή σε συμμορία.
Ο Ερίκ Καντονά, γνωστός και ως “βασιλιάς”, είναι ένας από τους σημαντικότερους
ποδοσφαιριστές του διεθνούς ποδοσφαίρου. Ο Γάλλος παίκτης, του οποίου η καριέρα
ταυτίστηκε με την Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, εγκατέλειψε τα γήπεδα το 1997 γιατί
ήθελε να αφοσιωθεί στην ζωγραφική και την ηθοποιία.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΡΗΤΑ Η ΜΕΡΙΚΗ Ή ΟΛΙΚΗ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ, ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥ Το πρωτότυπο περιεχόμενο του myFILM.gr, είναι αποτέλεσμα δημοσιογραφικής έρευνας και εργασίας και προστατεύεται από το νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων και διανόησης.
All logos, trademarks and content in this site are property of their respective owner, the comments and reviews of their posters. Όλες οι δημοσιεύσεις σε αυτές τις ιστοσελίδες εκφράζουν τις απόψεις και τη γνώμη των συντακτών τους και όχι του εκδότη ή αρχισυντάκτη, των διαχειριστών ή συντονιστών (εκτός των δημοσιεύσεων των ιδίων) και ως εκ τούτου δεν φέρουν καμία ευθύνη για αυτές. myfilm.gr | themovie.gr | cinestar.gr | thestarmovie.com | thestarfilm.com | xms24.com