Υπόθεση: Οι ζωές πέντε γυναικών ξετυλίγονται μέσα σε ένα ...κομμωτήριο στο κέντρο της Βηρυτού. Η Λαγιάλ, βγαίνει με έναν παντρεμένο. Η Νισρίν όπου να 'ναι παντρεύεται (με μουσουλμανικό γάμο) αλλά ανησυχεί γιατί δεν πληρεί μία...προϋπόθεση. Η Ρίμα είναι ομοφυλόφιλη. Η Τζαμάλ έχει πάθει εμμονή με την ηλικία της και η Ρόουζ περνάει υπαρξιακή κρίση. Σε μία κοινωνία που πατάει με το ένα πόδι στη Δύση και το άλλο στο βαθύ ισλάμ, ο χώρος του κομμωτηρίου εξελίσσεται σε...εξομολογητήριο των πιο ενδόμυχων μυστικών τους...
Ευπρεπής Γαλλολιβανέζικη παραγωγή, στην αραβική γλώσσα που θυμίζει πετυχημένη τηλεοπτική σειρά... Πολύ καλές ερμηνείες, ευχάριστη, διασκεδαστική με έξυπνους διαλόγους αλλά ως εκεί. Είπαμε λειτουργεί στους ρυθμούς της TV με ελκυστικό "εξώφυλλο" ικανό να καμουφλάρει όλες τις αδυναμίες της, που δεν είναι και λίγες αν φτάσεις στην "μέση"...
Το σινεμά της Μέσης Ανατολής (πλην του ιρανικού) είναι ένα σινεμά κλεισμένο στον εαυτό του, τόσο που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και αυτάρεσκο. Έτσι το Caramel πέφτει κυριολεκτικά από τον ουρανό, αφού είναι μία ταινία ανοιχτόκαρδη, ανοιχτόχρωμη και κυρίως ανοιχτή σε όλους. Μου θύμισε τη δική μας περίπτωση της Πολίτικης Κουζίνας, και αποδεικνύεται ότι δεν χρειάζεται μία ταινία να είναι μεγάλη για να απλώσει την αγκαλιά της.
Δεν έχουν καθόλου άδικο που αποκαλούν τη Βηρυτό «Μικρό Παρίσι». Η ταινία της πρωτάρας Nadine Labaki θα μπορούσε να έχει γυριστεί από κάποιον γάλλο κινηματογραφιστή, ενώ ταυτόχρονα αποβάλει από πάνω της κάθε σύνδεση με αυτά που έχουμε δει από την Μέση Ανατολή. Δεν είναι μονάχα ότι οι Άραβες φοβούνται την κομεντί, είναι και η λεπτομερής επιμέλεια στην εικόνα και στον ήχο και η απομόνωση της ιστορίας από την πρόσφατη πονεμένη πολιτική-πολεμική ιστορία του τόπου τους, που δύσκολα, ως ακατόρθωτα, συναντάμε σε αυτό το σημείο του πλανήτη.
Η Labaki δεν είναι, όμως, πρωτάρα και στο να κρατάει κάμερα. Από τις αρχές αυτού του αιώνα ασχολείται επιμελώς με τη δημιουργία βίντεο-κλιπ και διαφημίσεων. Η σύνδεση της με τη μουσική (και την τεχνοτροπία ενός βίντεο-κλιπ) είναι καταλυτική για το Caramel, αφού ο ήχος παίζει άμεσα πρωταγωνιστικό ρόλο. Δημιουργεί ατμόσφαιρα, φανερώνει συναισθήματα, γεμίζει το χρώμα των πλάνων, μπαλώνει τις αδυναμίες… Έχει μάλιστα και τον τελευταίο λόγο, όταν με το φινάλε ακούγεται ένα υπέροχο τραγούδι απ’ την φωνή της Racah Rizk. Για την ιστορία, η μουσική είναι μια σύνθεση του Khaled Mouzannar και είναι η τρίτη του δουλειά στον κινηματογράφο.
Η Nadine Labaki είναι όμως και μία υπέροχη παρουσία στο πανί, αφού τόσο η ομορφιά της, όσο και το μπρίο της προκαλούν τα μάτια του θεατή. Του αρσενικού για ευνόητους λόγους, του θηλυκού γιατί εκπέμπει μία σπάνια οικειότητα. Πίσω της υπάρχει ένα αξιόλογο θηλυκό επιτελείο ηθοποιών, οι οποίες στην πραγματικότητα είναι ερασιτέχνισσες.
Κριτική Σύνοψη
Στο Caramel θα ήταν όλα γλυκά και ωραία, αν δεν υπήρχε ένα οφθαλμοφανές μειονέκτημα, που ακολουθάει τη ταινία κατά πόδας. Ανάμεσα σε καλοδουλεμένες εικόνες, όμορφους ήχους και ευχάριστες παρουσίες υποβόσκει ένα πολύ αδύναμο σενάριο. Δεν υπάρχει αυτό το κάτι που θα δυναμώσει την ιστορία και θα την βγάλει από το επίπεδο της αέναης απλότητας και της αδυναμίας στην αφήγηση. Οι αρετές της γραφής στέκουν μονάχα σε επιμέρους στιγμιότυπα-κουβέντες, χωρίς και πάλι να μπορούν να συνθέσουν μία ξεχωριστή σκηνή. Μήπως μετά από αυτό το άνοιγμα, οι Λιβανέζοι αρχίσουν να αναζητούν σενάρια, όπως κι εμείς; Η Nadine Labaski είναι μία καλλιτέχνιδα που θα αναζητήσουμε στο μέλλον, τόσο σαν σκηνοθέτιδα όσο και ως ερμηνεύτρια. Ο τρόπος που κρατάει την κάμερα φανερώνει μεγάλη παιδία στον χώρο και η άποψη της είναι το λιγότερο καλόκαρδη. Κυρίως, όμως, το Caramel είναι μία ταινία για γυναίκες που θέλουν να ξεφύγουν από τη ρουτίνα τους και να ονειρευτούν έναν πιο πολύχρωμο κόσμο. Αυτές ίσως και να εκτιμήσουν καλύτερα τη διπλή χρησιμότητα της καραμέλας, τόσο στο στόμα, όσο και… στα πόδια!
Σκηνοθεσία: Ναντίν Λαμπακί
Σενάριο: Rodney El Haddad, Jihad Hojeily, Nadine Labaki
Παραγωγή: Anne-Dominique Toussaint
Ηθοποιοί: Ναντίν Λαμπακί, Γιασμίν Ελμασρί, Τζοάνα Μουκαρζέλ, Ζιζέλ Αουάντ, Αζίζα Σεμαάν, Σιχάμ Χαντάντ,
Φωτογραφία: Yves Sehnaoui
Μοντάζ: Laure Gardette
Μουσική: Khaled Mouzannar
Εταιρείες Παραγωγής : Les Films des Tournelles,
Bac Films,
Centre National de la Cinématographie (CNC) (participation),
Les Films de Beyrouth,
Ministère des Affaires Étrangères (co-production),
Roissy Films,
Sunnyland,
arte France Cinéma
Καλλιτεχνική Διεύθυνση :
Casting:
Σχεδιασμός Παραγωγής : Cynthia Zahar
Σκηνικά :
Κοστούμια : Caroline Labaki
Χρονολογία παραγωγής : 2007
Χώρα παραγωγής : ΓΑΛΛΙΑ, ΛΙΒΑΝΟΣ
Γλώσσα : ΑΡΑΒΙΚΑ, ΓΑΛΛΙΚΑ Διάρκεια : 95'
Εικόνα : ΕΓΧΡΩΜΗ
Είδος ταινίας :ΚΩΜΩΔΙΑ, ΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ Ήχος : Dolby Digital Καταλληλότητα : Switzerland:10 (canton of Geneva) / USA:PG / Switzerland:10 (canton of Vaud) / Argentina:Atp Διανομή : ROSEBUD
Περισσότερα για την ταινία (Δελτίο Τύπου)
Επίσημη Συμμετοχή Φεστιβάλ Κανών 2007 - Δεκαπενθήμερο Σκηνοθετών Φεστιβάλ Σαν Σεμπαστιάν 2007, Βραβείο Κοινού
Λίγα λόγια από την Ναντίν Λαμπακί για τις πέντε γυναίκες
Για τη Νισρίν...
Η εικοσιοχτάχρονη Νισρίν, είναι φίλη της Λαγιάλ και δουλεύει στο κομμωτήριο. Ετοιμάζεται να παντρευτεί έναν άντρα, μουσουλμάνο, ο οποίος δεν γνωρίζει ότι δεν είναι παρθένα. Αυτό αποτελεί και το μεγάλο της πρόβλημα.
Για τη Λαγιάλ...
Η Λαγιάλ είναι η τριαντάρα ιδιοκτήτρια του κομμωτηρίου που μένει με τους γονείς της (όπως άλλωστε όλες οι ανύπαντρες κοπέλες που μένουν στη Βηρυτό). Είναι ένα κορίτσι παραδοσιακό, με βαθιά χριστιανική πίστη, που όμως τα 'χει με έναν παντρεμένο. Η ζωή της, είναι ενδεικτική του διχασμού που επικρατεί σε αυτή τη χώρα.
Για τη Ρίμα...
Η εικοσιτετράχρονη Ρίμα, δεν είναι μια τυπική υπάλληλος κομμωτηρίου. Η Ρίμα, είναι ένα λιγομίλητο και εσωστρεφές αγοροκόριτσο που δεν έχει καμία σχέση με την υπόλοιπη παρέα του κομμωτηρίου. Στη διάρκεια της ταινίας συνειδητοποιούμε ότι έχει ομοφυλοφιλικές τάσεις. Αυτό που δεν είναι ξεκάθαρο είναι αν το έχει συνειδητοποιήσει και η ίδια.
Για τη Ρόουζ...
Η Ρόουζ είναι η γειτόνισσα του κομμωτηρίου. Χριστιανή και αυτή στη θρησκεία δεν παντρεύτηκε ποτέ, για να φροντίσει την αγαπημένη της αδελφή. Όταν μια μέρα θα της χτυπήσει την πόρτα ο έρωτας αυτή θα του γυρίσει την πλάτη....
Για τη Τζαμάλ...
Η Τζαμάλ είναι μια από τις καλύτερες πελάτισσες του κομμωτηρίου. Έχει γίνει φίλη με όλες τις κοπέλες αφού επισκέπτεται τόσο συχνά το κομμωτήριο, καθώς έχει το φόβο ότι γερνάει. Αντιπροσωπεύει πολλές Λιβανέζες γυναίκες. Η εξωτερική εμφάνιση στις γυναίκες παίζει πολύ μεγάλη σημασία στη χώρα μας. Η Τζαμάλ, θυσίασε όλη της τη ζωή για την οικογένειά της μέχρι που ανακάλυψε ότι ο άντρας της την απατούσε με μία κοπέλα κατά πολλά χρόνια μικρότερή της. Η ίδια, αποφάσισε ότι ήρθε η ώρα να λάμψει και θέλει να παίξει στο θέατρο.
Για τη Λίλι...
Η Λίλι είναι ένα θείο δώρο. Τον χαρακτήρα της τον εμπνεύστηκα από μια γυναίκα που είχα γνωρίσει κάποτε. Είχε ερωτευτεί έναν Γάλλο αξιωματικό και όταν αυτός έφυγε, της έγραφε καθημερινά γράμματα τα οποία όμως της έκρυβαν οι γονείς της. Όταν πλέον τα ανακάλυψε, ήταν πια αργά....Η ηθοποιός που κάνει την Λίλι, είναι ογδόντα πέντε χρονών, χριστιανή που μιλάει μόνο αραβικά και είναι η Λίλι που πάντα ονειρευόμουν..
Για τους άντρες ...
Είναι όλοι τους τρυφεροί, ρομαντικοί και καλοί. Έτσι θα ήθελα να είναι και στην πραγματικότητα...
ΟΙ ΠΕΝΤΕ ΓΥΝΑΙΚΕΣ.....
Η ΝΙΣΡΙΝ
Η Νισρίν δεν είναι επαγγελματίας ηθοποιός. Είναι μια πολύ καλή φίλη που γνώρισα στο Παρίσι, σπούδασε Καλές Τέχνες και ανατολίτικους χορούς. Ο ρόλος της είναι απόλυτα ταυτισμένος με τη ζωή της.
Η ΡΙΜΑ
Στην πραγματικότητα δουλεύει σε μια εταιρία με ηλεκτρικές συσκευές.
Η ΡΟΟΥΖ
Στην πραγματικότητα είναι νοικοκυρά.
Η ΤΖΑΜΑΛ
Η κοπέλα που υποδύεται την Τζαμάλ δουλεύει στην παραγωγή, είναι ένας πολύ ανοιχτόκαρδος και γενναιόδωρος άνθρωπος.
Η ΛΙΛΙ
Στην πραγματικότητα είναι σοφή και πολύ αστεία.
Η ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΣ ΝΑΝΤΙΝ ΛΑΜΠΑΚΙ
Για τον αραβικό κόσμο, είναι μια καταξιωμένη ηθοποιός και σκηνοθέτις, κυρίως από μουσικά βιντεοκλίπ. Η πανέμορφη Ναντίν Λαμπακί, γεννήθηκε στο Baabdet του Λιβάνου και ξεκίνησε την καριέρα της στην αρχή της δεκαετίας του 1990. Από τότε έχει σκηνοθετήσει πολλά βίντεοκλιπ, κάνει διαφημιστικά για την Coca Cola και έχει δοκιμάσει τις δυνάμεις της και ως ηθοποιός.
ΚΡΙΤΙΚΕΣ
Όπως υποδηλώνει και ο τίτλος της, το Caramel είναι μια πολύ γλυκιά ταινία. Jay Weissberg, Variety
Μία ευχάριστη κωμωδία από την πρωτοεμφανιζόμενη Ναντίν Λαμπακί. Hollywood Reporter
ΓΕΝΙΚΑ
Το Caramel ήταν μία από τις μεγαλύτερες εισπρακτικές επιτυχίες στη Βηρυτό.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΡΗΤΑ Η ΜΕΡΙΚΗ Ή ΟΛΙΚΗ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ, ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥ Το πρωτότυπο περιεχόμενο του myFILM.gr, είναι αποτέλεσμα δημοσιογραφικής έρευνας και εργασίας και προστατεύεται από το νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων και διανόησης.
All logos, trademarks and content in this site are property of their respective owner, the comments and reviews of their posters. Όλες οι δημοσιεύσεις σε αυτές τις ιστοσελίδες εκφράζουν τις απόψεις και τη γνώμη των συντακτών τους και όχι του εκδότη ή αρχισυντάκτη, των διαχειριστών ή συντονιστών (εκτός των δημοσιεύσεων των ιδίων) και ως εκ τούτου δεν φέρουν καμία ευθύνη για αυτές. myfilm.gr | themovie.gr | cinestar.gr | thestarmovie.com | thestarfilm.com | xms24.com
Τελευταία: 
Συνδεδεμένοι: 
.jpg "CAVEMAN")
