 |
ΤΟ ΒΙΟΛΙ 
EL VIOLIN
του Φρανσίσκο Βάργκας
Υπόθεση: Ο Δον Πλουτάρκο μαζί με τον γιο του Τζενάρο και τον εγγονό του Λούτσιο, αποτελούν μια ολόκληρη γενιά επιδέξιων μουσικών. Δεν έχουν όμως μόνο αυτή την ιδιότητα. Η ταπεινή αυτή οικογένεια αγροτών παράλληλα με το καλλιτεχνικό της ταλέντο, βοηθά κρυφά το ένοπλο κίνημα ανταρτών αγροτών, εναντίον της αυταρχικής κυβέρνησης. Όταν οι κυβερνητικές δυνάμεις καταλαμβάνουν το χωριό, οι επαναστάτες αναγκαστικά υποχωρούν προς τα γύρω βουνά, αφήνοντας πίσω τον οπλισμό και τα πυρομαχικά τους. Κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας των ανταρτών για αντεπίθεση, ο Δον Πλουτάρκο ετοιμάζει το δικό του σχέδιο. Εμφανίζεται πίσω στο χωριό σαν ακίνδυνος βιολονίστας, με σκοπό να ανακτήσει τον οπλισμό των ανταρτών που βρίσκεται θαμμένος στο χωράφι του. Οι μελωδίες του γοητεύουν τον επικεφαλή λοχαγό, ο οποίος διατάζει τον Δον Πλουτάρκο να έρχεται καθημερινά στο χωριό. Ο Δον Πλουτάρκο έχει την μουσική μέσα του, αλλά χρειάζεται απελπισμένα και τα όπλα. Ο λοχαγός θέλει να καταπνίξει την επανάσταση, αλλά αγαπά και την μουσική. Εξοπλισμοί και νότες παίζουν το παιχνίδι της γάτας με το ποντίκι, με κοινό παρονομαστή μια επώδυνη προδοσία.
ΚΡΙΤΙΚΕΣ Επαναστατικό μπαρόκ, αριστερός οξύς θυμός, προοδευτική οργή και σκληρό ροκ από το περιθώριο της αντιεξουσιαστικής πάλης, με πρόσχημα την κοινωνική δικαιοσύνη.
του Δημήτρη
Παπαμίχου
 
ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΙΝΙΑΣ Σκηνοθεσία: Φρανσίσκο Βάργκας
Σενάριο:Φρανσίσκο Βάργκας
Ηθοποιοί :Δον Άνχελ Ταβίρα (Don Ángel Tavira), Νταγκομπέρτο Γκάμα (Dagoberto Gama), Φερμίν Μαρτίνεθ (Fermín Martínez), Γκεράρδο Ταρασένα (Gerardo Taracena), Μάριο Γκαριμπάλντι (Mario Garibaldi)
Παραγωγή: Άνχελες Κάστρο, Ούγκο Ροντρίγκεζ, Φρανσίσκο Βάργκας
Εταιρείες Παραγωγής : Centro de Capacitación Cinematográfica (CCC), CÁMARA CARNAL FILMS
Μουσική :Κουαουτέμoκ Ταβίρα , Αρμάντο Ρόσας
Διεύθυνση Φωτογραφίας : Μαρτίν Μποέζ Παρέ
Μοντάζ :Φρανσίσκο Βάργκας Κεβέδο, Ρικάρντο Γκαρφίας
Κοστούμια :Ραφαέλ Ραβέλο
Ήχος: Ιζαμπέλ Μουνιόθ Κότα
Χώρα παραγωγής :Μεξικό
Χρονολογία παραγωγής : 2005
Γλώσσα : Ισπανικά
Διάρκεια : 98'
Εικόνα : Ασπρόμαυρη
Είδος: ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ
Καταλληλότητα: Brazil:16 / Argentina:16
Διανομή : MASTER

Περισσότερα για την ταινία
- ΒΡΑΒΕΙΟ ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΑΝΔΡΙΚΗΣ ΕΡΜΗΝΕΙΑΣ (DON ANGEL TAVIRA) ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΚΑΝΝΩΝ 2006 - ΕΝΑ ΚΑΠΟΙΟ ΒΛΕΜΜΑ
- ΒΡΑΒΕΙΟ ΠΡΩΤΟ ΕΜΦΑΝΙΖΟΜΕΝΟΥ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ, ΣΕΝΑΡΙΟΥ & Β’ ΑΝΔΡΙΚΟΥ ΡΟΛΟΥ - ARIEL AWARDS MEXICO
- ΕΙΔΙΚΗ ΜΝΕΙΑ ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΤΟΥ ΣΑΝ ΣΕΜΠΑΣΤΙΑΝ 2006 - ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ
- ΕΠΙΣΗΜΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΣΤΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Η ΤΑΙΝΙΑ ΕΧΕΙ ΣΑΡΩΣΕΙ ΤΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΣΤΑ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΠΟΥ ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΕ (17 ΒΡΑΒΕΙΑ ΣΥΝΟΛΙΚΑ)
Ο ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ ΦΡΑΝΣΙΣΚΟ ΒΑΡΓΚΑΣ ΕΞΟΜΟΛΟΓΕΙΤΑΙ
|
Φρανσίσκο Βάργκας (κλικ για μεγένθυση) |
|
Πάντοτε ήθελα να γράψω ένα σενάριο για την αγνοημένη πραγματικότητα του Μεξικό, όπως έκανε το 1950 και ο Λουί Μπουνιουέλ με το “Los Olvidados”. Ακόμη και σήμερα, αυτές οι καταπιεσμένες φωνές το γυρίζουν στον ένοπλο αγώνα για να ακουστούν. Να προσθέσω εδώ ότι πέρα από τον Μπουνιουέλ, βασικές επιρροές για την συγγραφή του σεναρίου, ήταν η μελέτη που έκανα πάνω στην ιστορία του αντάρτικου κινήματος στην Λατινική Αμερική, όπως και στο έργο του μεγάλου βιολονίστα Κάρλος Πριέτο. Η πηγαία δύναμη αυτού του μουσικού που πήγαινε κάθε μέρα στο στρατόπεδο του εχθρού να παίξει με το κατασχεμένο βιολί του, χαράχτηκε για πάντα στη μνήμη μου. Με έκανε να καταλάβω όλη τη φιλολογία στην οποία μουσική και πόλεμος διαπλέκονται σ’ ένα επικίνδυνο παιχνίδι.
Προσπαθήσαμε να ηχογραφήσουμε στο έπακρο τους φυσικούς ήχους του γύρω περιβάλλοντος. Αργότερα επενέβηκα στην επεξεργασία ήχου, έτσι ώστε εξελικτικά να έχω ένα εκλεπτυσμένο κρεσέντο από σιωπή σε μουσική. Ήθελα ο θεατής να έρθει αντιμέτωπος με το ειδικό βάρος της σιωπής στο δάσος των ανταρτών, το βάθος της νυχτόβιας ζωής. Ο θεατής ακούει την βαριά σιωπή κατά την διάρκεια της επέμβασης. Βιώνεται δια της ακοής η απειλή που προέρχεται από τους ήχους των κυβερνητικών στρατευμάτων.
Η εμπειρία μου ως ραδιοφωνικός παραγωγός, μου επέτρεψε να ανακαλύψω τον πλούτο της παραδοσιακής Μεξικάνικης μουσικής. Επέλεξα να δώσω στην παραδοσιακή μουσική, κυρίαρχη θέση στο φιλμ. Το ρεφρέν που ακούμε καθ’όλη την διάρκεια της ταινίας, αποτελεί μέρος ενός κλασσικού τραγουδιού, από την περιοχή της Γκερέρο. Σχεδόν όλα τα μουσικά μέρη της ταινίας έχουν γραφτεί από τον Κουαουτέμoκ Ντε Ταβίρα, το βαφτιστήρι του Δον Άνχελ Ταβίρα (που παίζει τον Δον Πλουτάρκο).
Λατρεύω το να γράφω διάλογους και να τους δουλεύω συνεχώς, μέχρι να αποκτήσουν την φυσικότητα της καθημερινότητας. Ήθελα να μείνω πιστός στον Μεξικάνικο προφορικό λόγο: λεκτική οικονομία, τοπικοί διάλεκτοι και ιδιωματισμοί. Ο Δον Πλουτάρκο είναι μια εμβληματική φιγούρα. Στην ομιλία του χρησιμοποιεί συχνά κομμάτια από τραγούδια, παροιμίες και βρισιές. Το τραγούδι και το παραμύθι που διδάσκει στον ανιψιό του Λούσιο, είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα παραδοσιακής Μεξικάνικης γλώσσας.
Μια μέρα έλαβα μουσικό υλικό από την οικογένεια Ταβίρα. Είναι τραγουδιστές του δρόμου από την επαρχία Γκερέρο. Αποφάσισα να ταξιδέψω μέχρι το σπίτι τους στην Ιγκουάλα. Εκεί συνάντησα τον πατριάρχη της οικογένειας, τον βιολονίστα Δον Άνχελ, που αυτόματα στο μυαλό μου έγινε ο Δον Πλουτάρκο. Στα 70 του ο άνθρωπος αυτός ξεχείλιζε από ενέργεια. Του χρωστάω πολλά που με ενθάρρυνε να βρω και άλλους μη επαγγελματίες ηθοποιούς, για να δώσω την απαιτούμενη υφή του ντοκιμαντέρ στην ταινία μου.
Όταν σκηνοθετώ έχω μια εμμονή με την απλότητα στους διάλογους. Μερικοί από τους ηθοποιούς είχαν θεατρική εμπειρία, όπως και εγώ, έτσι δεν ήταν δύσκολο να τους εισάγω στο κόσμο της μονοσύλλαβης ατάκας και της σιωπής. Αυτοί που δεν ήταν επαγγελματίες ανταποκρίθηκαν με ενθουσιασμό, φτιάχνοντας μια μοναδική ατμόσφαιρα κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων που εξέπληξε και εμένα τον ίδιο. Η γνώση τους για τις τοποθεσίες, προσέδωσε στην συμπεριφορά τους την απαραίτητη αυθεντικότητα που χρειαζόταν ο σκληρός ρεαλισμός του φιλμ.
Διαμέσου του προμελετημένου ρεαλισμού, η ταινία κάνει ευθείες αναφορές στις αντάρτικες συγκρούσεις, οι οποίες καταλαμβάνουν μεγάλο μέρος της Μεξικάνικης πολιτικής σκηνής, του 20ου αιώνα. Το ιστορικό πλαίσιο της ταινίας, είναι ακόμα επίκαιρο στην παρούσα κατάσταση της χώρας. Αναφέρομαι στον ξεσηκωμό των φτωχών χωρικών του Γκερέρο στην δεκαετία του ’70. Αυτό το ουρλιαχτό των καταπιεσμένων ξέσπασε σαν έκρηξη, με στόχο να υπερασπίσει τα δικαιώματα της Ινδιάνικης κοινότητας, βρίσκοντας μάλιστα πρόσφορο έδαφος και στην κοινή γνώμη. Έχει ίδια χαρακτηριστικά με τον ξεσηκωμό της κοινότητας των Τσιάπας, που διευθύνεται από τον κομαντάτε Μάρκος, ιδρυτή του επαναστατικού EZLN (Egercito Zapatista de Liberacion National).
Αυτή τη στιγμή το Μεξικό βρίσκεται σε προεκλογική διαδικασία. Από την αρχή της προεκλογικής περιόδου, δημοκρατικές, εναλλακτικές φωνές, έχουν λογοκριθεί ή καλύτερα κατασταλεί. Οι άνθρωποι που είδαν την ταινία μου στο Μεξικό, θυμήθηκαν αμέσως τα πρόσφατα γεγονότα, με τις συγκρούσεις ανθρακωρύχων και στρατού, στο Ατένκο.
ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
ΦΡΑΝΣΙΣΚΟ ΒΑΡΓΚΑΣ
Σπούδασε θέατρο στο National Institute of Arts, επικοινωνία και Μ.Μ.Ε στο Universidad Autonoma Metropolitana, όπως και δραματική τέχνη στο Hugo Arguelles Workshop. To 1995 ξεκίνησε τις σπουδές του στην σκηνοθεσία και την φωτογραφία στο University Center of Cinematography Studies. Για πέντε χρόνια δούλευε ως ραδιοφωνικός παραγωγός με σκοπό τη διατήρηση και προώθηση της παραδοσιακής Μεξικάνικης μουσικής. Έχει δουλέψει ως σκηνοθέτης και διευθυντής φωτογραφίας σε αρκετά ντοκιμαντέρ και διαφημιστικά, ενώ έχει σκηνοθετήσει μερικές μικρού μήκους ταινίες όπως: “Conejo” και το εξαιρετικό ντοκιμαντέρ “Tierra Caliente”. Αυτή είναι η πρώτη του μεγάλου μήκους ταινία, και συμμετείχε στο φεστιβάλ Καννών στην κατηγορία «Ένα Κάποιο Βλέμμα» όπου και διακρίθηκε με το βραβείο Α΄Ανδρικού ρόλου. Την εκμετάλλευση του φιλμ έχει αναλάβει η εταιρία των Γκαέλ Γκαρθία Μπερνάλ και Ντιέγκο Λούνα (DEL TORO and CANANA FILMS).
ΔΟΝ ΑΝΧΕΛ ΤΑΒΙΡΑ
Γεννήθηκε στο Κοραλφάλσο της επαρχίας Γκερέρο το 1924. Ανήκει σε μια πολυμελή οικογένεια παραδοσιακών μουσικών με μεγάλη ιστορία, ξεκινώντας από τον παππού του Μπερτόλιο στα μέσα του 19ου αιώνα. Άρχισε να παίζει βιολί από την ηλικία των 6 χρόνων. Στα 13 του η ζωή του άλλαξε δραστικά όταν σε ένα ατύχημα έχασε το δεξί του χέρι. Παρόλα αυτά, συνέχισε να κάνει αυτό που αγαπά περισσότερο, να παίζει βιολί. Μεταξύ των άλλων, έχει υπάρξει αγρότης, μουσικός, δάσκαλος, καθηγητής, κλπ. Έχει αφιερώσει τη ζωή του στην εκπαίδευση νέων μουσικών, με απώτερο σκοπό την διάσωση της παραδοσιακής μουσικής. Για να συνεχίσει να ζει το όνειρο του διευθύνει επίσης το συγκρότημα “Hermanos Tavira Band” και ταξιδεύει σε όλη τη χώρα, διαδίδοντας τις ρίζες των Μεξικάνικων ρυθμών. Η πρώτη του κινηματογραφική εμπειρία ήταν η συμμετοχή του στην προηγούμενη μικρού μήκους ταινία του Φρανσίσκο Βάργκας, “Tierra Caliente”.
ΝΤΑΓΚΟΜΠΕΡΤΟ ΓΚΑΜΑ
Γεννήθηκε το 1959. Από το 1986 έχει παίξει σε παραπάνω από 20 μεξικάνικες ταινίες και 20 θεατρικές παραγωγές. Ξεχωρίζει η συμμετοχή του στα “The Crime Of Father Amaro” (Κ.Καρερα, 2002) και “Amores Perros” (Α.Γκ.Ινιαρίτου, 2000).
ΓΚΕΡΑΡΔΟ ΤΑΡΑΣΕΝΑ
Γεννήθηκε το 1970 και από το 1993 μπήκε ενεργά στην κινηματογραφία και στο θέατρο. Το βιογραφικό του περιλαμβάνει ταινίες όπως: Sin Dejar Huella (Μ.Νοβαρο, 2000), American Family (Γκ.Ναβα, 2002), Man On Fire (Τ.Σκοτ, 2004).
ΚΡΙΤΙΚΕΣ
«Η ταινία «Το Βιολί» είναι ένα καταπληκτικό και γενναίο ντεμπούτο, μοναδικό στα πρόσφατα χρονικά του Μεξικάνικου Κινηματογράφου. Σας εκλιπαρώ δείτε αυτή τη ταινία. Με την ιδιότητα του σινεφίλ, επί χρόνια θαύμαζα την δουλειά του Φρανσίσκο Βάργκας. Πιστεύω πως η προσέγγισή του είναι εξαιρετική, γνήσια και άγνωστη για τον περισσότερο κόσμο. Αυτή η αγνότητα αξίζει να διατηρηθεί».
ΓΚΙΓΙΕΡΜΟ ΝΤΕΛ ΤΟΡΟ (για λογαριασμό της “LIBERATION”)
«Ένα ρωμαλέο δράμα που σε απορροφά αμέσως. Το στόρι ακολουθεί έναν γηραιό Μεξικάνο μουσικό (πανέμορφη ερμηνεία από τον Δον Άνχελ Ταβίρα) δεξιοτέχνη του βιολιού, καταμεσής των αγροτικών εξεγέρσεων στην δεκαετία του ’70. Το στέρεο σενάριο μαζί με την άψογη σκηνοθεσία των αξιών του σοσιαλιστικού ρεαλισμού, κάνουν το φιλμ ένα πραγματικό διαμάντι».
VARIETY
«Η βάναυση στρατιωτική καταστολή, είναι ίδια παντού στο κόσμο και το εντυπωσιακό όσο και ποιητικό φιλμ του Φρανσίσκο Βάργκας «Το Βιολί», προσφέρει απλόχερα μια πηγαία και αληθινή συγκίνηση».
HOLLYWOOD REPORTER
«Ένας υπέροχος ασπρόμαυρος καμβάς».
CAHIERS DU CINEMA
«Το φιλμ «Το Βιολί» είναι ένα δυνατό παραμύθι, που πραγματεύεται την ανυπακοή ενώ αναδεικνύει τις αρετές του εξπρεσιονισμού στον κινηματογράφο».
PREMIERE
ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ
http://www.imdb.com/
http://www.rottentomatoes.com/
http://www.allmovie.com/

PHOTOS |
 |