Home myFILM
Select English    Επιλέξτε Ελληνικά
Αρχή ΝΕΑ Ταινίες Φεστιβάλ Βίντεο Φωτογραφίες DVD TV Συνεντεύξεις Διαγωνισμοί Box Office
  Εγγραφή / Σύνδεση
myFILM.gr toolbar
Σήμερα & προσεχώς
.: από 21/8/14 :.
. Sex Tape Μια Τρελή Βραδιά
. Σεφ
. Οι Αναλώσιμοι 3
. Ο Άνθρωπος Αντίγραφο
. Kapo (1960)
.: από 28/8/14 :.
. Lucy
. Μαγεία στο Σεληνόφως
. Αεροπλάνα 2: Ιπτάμενοι Πυροσβέστες
. Wild Tales
.: από 4/9/14 :.
. Ο Νο1 Καταζητούμενος
. Step Up: All In
. Φύλακες του Γαλαξία
. The Lunchbox
.: από 11/9/14 :.
. Μεγαλώνοντας
. Sin City: Η Κυρία Θέλει Φόνο
. Η Τελική Αποπληρωμή
. Μέσα στον Κυκλώνα
. Ξόρκισε Το Κακό
.: από 18/9/14 :.
. Ρίο, Σ' Αγαπώ
. Kidnapping Freddy Heineken
. Ο Λαβύρινθος
. Αμνησία
.: από 25/9/14 :.
. Τα Χελωνονιντζάκια
. Ένας Πύργος Στην Ιταλία
. The Equalizer
. The Boy With The Cuckoo-Clock Heart
. Στο Σπίτι

Περιοχή μελών
Εγγραφή εδώ:
Χρήστης:
Συνθηματικό:
Κωδικός Ασφαλείας: Κωδικός Ασφαλείας
Γράψτε Κωδικό Ασφαλείας (6ψήφιος αριθμός εικόνας):
Members List Μέλη:
Τελευταία: zenekbenek's Profile zenekbenek
Σήμερα: 0
Χθές: 0
Συνολικά: 9729

Συνδεδεμένοι:
Επισκέπτες: 163
Μέλη: 0
Σύνολο: 163

Εγγραφή

ΔΩΡΕΑΝ Toolbar
Θέματα
BOX OFFICE Ελληνικό
BOX OFFICE USA
Δημοφιλή / Top50
Cine CULT
TV
CD
Θέατρο
Αρχείο
Αίθουσες
ανά εβδομάδα
με μια ματιά

Ο Λογαριασμός μου
Blogs
Λήψεις
Φωτογραφίες
Φόρουμ
Ημερολόγιο
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία
Αναζήτηση
Donation
Ανέκδοτα και Αστεία
Ποίηση
Παιχνίδια Flash
Πόστερ
Άλλο Περιεχόμενο
Ενότητες
Πρόσωπα
Βιβλίο
Casting
Φεστιβάλ / Διανομή
Ευκαιρίες Καριέρας
Δελτίο καιρού
Ξενοδοχεία
Χρήσιμα

Upcoming Events

-- Sponsored Links --
Dailymotion
AGATHI Art Gallery
cinefo.wordpress.comr
aggelospolidoros.blogspot.gr

-- feeds'n'blogs --














Cinema: ΕΝΑΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ ΦΙΛΟΣ (DER AMERIKANISCHE FREUND / THE AMERICAN FRIEND) του Βιμ Βέντερς (1977)

Ημερομηνία καταχώρησης: Πέμπτη, 09 Σεπ. 2010 @ 16:41:00 MST - Συντάκτης : Jim Papamichos

[Comments][Περισσότερα][Κριτικές][Βίντεο][Φωτό][Πόστερ][Κυκλοφορία][Στοιχεία]

Δραματική

ΕΝΑΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΣ ΦΙΛΟΣ
DER AMERIKANISCHE FREUND / THE AMERICAN FRIEND

του Βιμ Βέντερς
με τους Ντένις Χόπερ, Μπρούνο Γκαντζ, Λίζα Κρόιζερ, Τζέραρντ Μπλεν, Νίκολας Ρέι, Σάμιουελ Φούλερ

[επανέκδοση]

Υπόθεση:   Ο Τομ Ρίπλεϊ είναι ένας Αμερικανός, που ζει στην Ευρώπη. Ο Ρίπλεϊ συνεργάζεται με έναν πλαστογράφο έργων τέχνης στο Αμβούργο, αποκτώντας έτσι σχέσεις με ανθρώπους του υποκόσμου. Ένας από αυτούς, ο Ραούλ Μινό, τον πλησιάζει μια μέρα και του προτείνει μια διαφορετική δουλειά. Όχι το συνηθισμένο εμπόριο πλαστών έργων, στο οποίο ειδικευόταν ο Ρίπλεϊ, αλλά τη δολοφονία ενός άντρα! Του ζητά λοιπόν να γίνει εκτελεστής και να σκοτώσει έναν μαφιόζο εχθρό του. Ο Ρίπλεϊ καταστρώνει τότε ένα σατανικό σχέδιο: σκέφτεται να μπλέξει στην υπόθεση τον Τζόναθαν Ζίμερμαν, έναν ήρεμο οικογενειάρχη και τεχνίτη κορνίζας, που γνωρίζει τυχαία σε μια δημοπρασία. Όταν ο Ρίπλεϊ μαθαίνει ότι ο Τζόναθαν είναι βαριά άρρωστος, παραποιεί τα ιατρικά στοιχεία ώστε να δείχνουν ότι δεν έχει καθόλου χρόνο ζωής, για τον πείσει να διαπράξει φόνο. Ο Τζόναθαν ανακαλύπτει μια εντελώς καινούργια πτυχή του εαυτού του και δελεάζεται από το μεγάλο χρηματικό ποσό που του προσφέρει ο Μινό για να εξασφαλίσει την οικογένειά του. Και, μη γνωρίζοντας τίποτα για την ανάμειξη του Ρίπλεϊ σε αυτή τη δολοπλοκία, γίνεται σιγά σιγά φίλος με τον Ρίπλεϊ, σε μια περίεργη όσο και μοιραία φιλία και για τους δύο...



Περισσότερα

ΤΟ ΜΠΕΣΤ-ΣΕΛΕΡ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΣΙΑ ΧΑΪΣΜΙΘ «ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟΥ ΡΙΠΛΕΪ» ΣΤΗΝ ΠΙΟ ΙΔΑΙΤΕΡΗ ΜΕΤΑΦΟΡΑ ΤΟΥ

ΕΝΑ ΦΟΝΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΓΙΑ ΔΥΟ
ΕΝΑ ΜΟΙΡΑΙΟ ΣΥΜΒΟΛΑΙΟ ΜΕ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ
ΠΟΥ ΘΑ ΟΔΗΓΗΣΕΙ ΣΕ ΜΙΑ ΜΟΙΡΑΙΑ ΦΙΛΙΑ...

ΟΤΑΝ Ο ΔΟΛΟΣ ΚΑΙ Η ΤΕΧΝΗ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΕΝΑ...

Συναρπαστικό σκοτεινό θρίλερ, που αναδείχτηκε σε καλτ φιλμ, με τη σκηνοθετική μαεστρία του Βιμ Βέντερς. Η ταινία είναι απολαυστική στην ιστορία της και πλούσια στην ουσία της. Έχει σε τόσα επίπεδα να διαβαστεί, ώστε η θέασή της καταλήγει μια συναρπαστική εμπειρία. Καταρχήν, η ταινία αποτελεί μια έξοχη μεταφορά του διάσημου μυθιστορήματος της Πατρίσια Χάισμιθ, «Το παιχνίδι του Ρίπλεϊ». Μέσα από την πλοκή της ταινίας, παρακολουθούμε έναν από τους πιο ενδιαφέροντες ήρωες του σύγχρονης λογοτεχνίας θρίλερ, τον σκοτεινό όσο και αγαπημένο μας Τομ Ρίπλεϊ. Σε δεύτερο επίπεδο, καταλαβαίνουμε ότι ο Βέντερς εξερευνά τον κόσμο του φιλμ νουάρ και του θρίλερ αλά Χίτσκοκ, φτιάχνοντας ένα φιλμ που αισθητικά πλησιάζει το χιτσκοκικό σύμπαν του έντονου σασπένς, του μυστηρίου και της ίντριγκας. Η ταινία φτάνει να αποτελεί ένα νέο-νουάρ και είναι εμφανώς επηρεασμένη από τον Άγνωστο του Εξπρές του Χίτσκοκ, που είχε παρόμοια θεματολογία και βασιζόταν και εκείνο σε μυθιστόρημα της Χάισμιθ.
Μια ανάγνωση σε ένα τρίτο επίπεδο αποκαλύπτει επίσης ότι ο Βέντερς στον Αμερικανό φίλο, δεν κάνει απλώς μια γοητευτικό θρίλερ αλλά και μια σπουδή πάνω στην ανθρώπινη ύπαρξη. Η ιστορία των δύο, λειψών συναισθηματικά ηρώων, του Ρίπλεϊ και του Τζόναθαν, προσφέρει το κατάλληλο πλαίσιο για να εξερευνήσουμε τις σκοτεινότερες πλευρές του ανθρώπινου χαρακτήρα, να αναρωτηθούμε για τα όρια της κάθε προσωπικότητας και να αναμετρηθούμε με τα βάθη τις ανθρώπινης ψυχής. Ο μοναχικός αλλά περιπετειώδης Ρίπλεϊ και ο φιλήσυχος και συγκρατημένος Τζόναθαν φαίνονται να βρίσκονται σε διαμετρικά αντίθετες θέσεις. Όμως, στην πραγματικότητα αλληλοσυμπληρώνονται. Ο παράνομος Ρίπλεϊ αρνείται να διαπράξει δολοφονία ενώ ο καλοσυνάτος οικογενειάρχης οδηγείται στο έγκλημα σχετικά εύκολα, έστω και μετά από δόλο. Ο Ρίπλεϊ στην εικόνα του Τζόναθαν βλέπει την οικογενειακή γαλήνη που του είναι ξένη, άρα και ελκυστική. Αλλά και για τον Τζόναθαν, ο Ρίπλεϊ αντιπροσωπεύει την περιπέτεια, όπως δεν είχε τολμήσει ποτέ να τη φανταστεί. Και όλα αυτά, κάτω από τη σκιά του θανάτου, καθώς αυτός αποτελεί το συνδετικό στοιχείο των δύο ηρώων: ο επικείμενος θάνατος του άρρωστου Τζόναθαν, ο θάνατος του μαφιόζου που αρνείται να αναλάβει ο Ρίπλεϊ και ο θάνατος που απειλεί και τους δύο ήρωες, όταν ενώνουν μαζί τις δυνάμεις τους σε μια κοινή, μοιραία περιπέτεια…
Όμως, ο Βέντερς δεν μένει μόνο εκεί. Σε ένα τέταρτο επίπεδο, κάνει και ένα σχόλιο για την αντιφατική σχέση μεταξύ Αμερικής και Ευρώπης. Δείχνει τις διαφορές και τις αντιθέσεις στην κουλτούρα τους και το συναίσθημα αγάπης-μίσους που είχε η Δυτική Γερμανία απέναντι στην Αμερική, εξαιτίας του ρόλου που διαδραμάτισε η Αμερική μεταπολεμικά στη Γερμανία. Από αυτή την άποψη, ο Τζόναθαν αντιπροσωπεύει τη Γερμανία και ο Ρίπλεϊ, ο διαφθορέας, την Αμερική. Βέβαια, η υπαρξιακή διάσταση της ταινίας θολώνει –πολύ σωστά- τα όρια μεταξύ θύματος-διαφθορέα. Ωστόσο, ο Βέντερς εξίσου λατρεύει και μισεί την Αμερική: η ταινία του είναι «εξαμερικανισμένη» στο σκηνοθετικό ύφος, τις χρωματικές επιλογές και την επιλογή διάσημων αμερικανών σκηνοθετών σε ρόλους ηθοποιών. Παράλληλα, όμως, αποτελεί και μια αλληγορία για τον «μαφιόζικο» ρόλο της αμερικανικής βιομηχανίας ψυχαγωγίας στη γερμανική κινηματογραφική βιομηχανία.
Τέλος, στην ταινία εμφανίζονται εφτά διαφορετικοί σκηνοθέτες σε ρόλους ηθοποιού, κάτι ασυνήθιστο, που όμως αποτελεί τον τρόπο με τον οποίο ο Βέντερς αποτίνει φόρο τιμής σε αγαπημένους του δημιουργούς. Αυτοί είναι οι: Nicholas Ray, Samuel Fuller, Peter Lilienthal, Daniel Schmid, Rudolf Schündler, Lou Castel, Jean Eustache.

ΒΙΜ ΒΕΝΤΕΡΣ

Ο Έρνστ Βίλχελμ Βέντερς, όπως είναι το πλήρες όνομά του, γεννήθηκε στις 14 Αυγούστου του 1945 στο Ντίσελντορφ και μεγάλωσε στο Όμπερχαουζεν, όπου ο πατέρας του εργαζόταν ως γιατρός. Ακολουθώντας τα χνάρια του πατέρα του σπούδασε Ιατρική και Φιλοσοφία στο Μόναχο, το Φράιμπουργκ και το Ντίσελντορφ. Διέκοψε τις σπουδές του και το 1966 μετακόμισε στο Παρίσι για να γίνει ζωγράφος, απέτυχε όμως στις εισαγωγικές εξετάσεις στην Ακαδημία Τεχνών. Έτσι εργάστηκε ως λιθογράφος στο εργαστήρι του Αμερικανού καλλιτέχνη Τζόνι Φρίντλαντερ. Εκείνη την περίοδο έγινε τακτικός επισκέπτης της Γαλλικής Ταινιοθήκης βλέποντας πέντε ταινίες την ημέρα.
Επιστρέφοντας στη Γερμανία το 1967, έγινε δεκτός στη Σχολή Κινηματογράφου του Μονάχου (Hochschule für Fernsehen und Film), η οποία μόλις είχε ιδρυθεί. «Ήταν η εποχή της επανάστασης. Αμφισβητούσαμε τους καθηγητές και διαμορφώναμε μόνοι μας το πρόγραμμα σπουδών», λέει ο ίδιος για εκείνη την περίοδο. Ανάμεσα στο 1967 και το 1970, παράλληλα με τις σπουδές του, ο Βέντερς εργάστηκε σαν κριτικός κινηματογράφου και συνεργάστηκε με την κινηματογραφική επιθεώρηση Filmkritik, την ημερήσια εφημερίδα του Μονάχου Süddeutsche Zeitung, το περιοδικό Twen και το Spiegel. Την ίδια περίοδο, έκανε πολλές μικρού μήκους ταινίες και το «καυτό» ’68 συνελήφθη κατά τη διάρκεια μιας διαδήλωσης και φυλακίστηκε.
Ο Βέντερς αποφοίτησε από τη Σχολή με τη μεγάλου μήκους ασπρόμαυρη ταινία Καλοκαίρι στη πόλη, μια ταινία αφιερωμένη στο συγκρότημα Kinks, η οποία γεννήθηκε από την επιθυμία του να μεταφέρει στη μεγάλη οθόνη τα αγαπημένα του τραγούδια εκείνης της εποχής. Η ιστορία ενός ανθρώπου που αποφυλακίζεται και προσπαθεί να βάλει σε τάξη τη ζωή του, λειτούργησε περισσότερο σαν μια πρόφαση για να εντάξει στην ταινία σκηνές με τζουκ μποξ, μαγνητόφωνα, ραδιόφωνα αυτοκινήτων, ώστε να ακουστούν όσο το δυνατόν περισσότερα τραγούδια. Η ειρωνεία ήταν ότι δεν είχε εξασφαλίσει τα δικαιώματα των τραγουδιών και η ταινία δεν μπορούσε να προβληθεί...
Σε πρόσφατη συνέντευξή του ο Βιμ Βέντερς αναφέρθηκε στην επίδραση που ασκεί η μουσική στο έργο του:
«Αν δεν υπήρχαν οι Κινκς, ο Βαν Μόρισον, οι Μπητλς, οι Στόουνς και πάνω απ’ όλους ο Μπομπ Ντίλαν, δε θα τολμούσα ποτέ να εγκαταλείψω τις σπουδές ιατρικής και φιλοσοφίας για ν’ αφοσιωθώ σε κάτι τόσο αβέβαιο, όπως η καλλιτεχνική δημιουργία. Σαν σκηνοθέτης ασκεί κανείς ταυτόχρονα πολλά επαγγέλματα: είναι ψυχίατρος, λογιστής, δικηγόρος, ταξιδιωτικός πράκτορας, αρχιτέκτονας, φωτογράφος, αφηγητής, διαφημιστής, συγγραφέας και πολλά ακόμη τα οποία δεν είναι τόσο λαμπερά και δημιουργικά. Πίσω απ’ όλα αυτά υπάρχουν μόνο δύο αληθινοί προορισμοί: του ταξιδιώτη και του ονειροπόλου. Κανένα δεν μπορεί να διαχωριστεί από το άλλο. Οι ταινίες είναι πάντα ταξίδια είτε προς τα έξω, είτε προς τα μέσα. Και χωρίς να έχει πρώτα ονειρευτεί, κανείς ταξιδιώτης δεν ξεκινά το ταξίδι. Και οι δύο αυτές ασχολίες μου έχουν μια κοινή πηγή, από την οποία αναβλύζει διαρκώς έμπνευση και ενέργεια. Κι αυτή είναι η μουσική. Χωρίς αυτή δε θα ήμουν ούτε ταξιδιώτης ούτε ονειροπόλος και άρα ούτε σκηνοθέτης».
Η επαγγελματική του καριέρα εγκαινιάζεται με τον Φόβο του τερματοφύλακα πριν από το πέναλτι (1971), που βασίζεται στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Πέτερ Χάντκε και αφηγείται την ιστορία ενός επαγγελματία τερματοφύλακα που εγκαταλείπει ξαφνικά την ομάδα του στη διάρκεια ενός ποδοσφαιρικού αγώνα και ξεκινά μια οδύσσεια. Ταινία περιπλάνησης ενός ατόμου χωρίς ταυτότητα, ένα έργο για τα σύνορα, το όνειρο της Αμερικής, την απουσία συναισθημάτων και το πάθος του κινηματογράφου.
Το 1971 μαζί με άλλους 14 Γερμανούς κινηματογραφιστές, μεταξύ των οποίων τον Φασμπίντερ, ίδρυσε μια κοινοπραξία με το όνομα: «Filmverlag der Autoren», που έγινε ο πυρήνας του Νέου Γερμανικού Κινηματογράφου. «Σε αντίθεση με τη νουβέλ βαγκ, ουδέποτε σκεφτήκαμε, ελπίσαμε ή θελήσαμε να “βελτιώσουμε” ή να “ενταχθούμε” στην κινηματογραφική βιομηχανία της εποχής, ούτε καν να την υποκαταστήσουμε: θεωρούσαμε τη δραστηριότητά μας “εναλλακτική”. Δεν είχαμε ούτε πρότυπα, ούτε παράδοση, ούτε κανέναν που να θέλουμε να πάρουμε τη θέση του. Η Filmverlag λειτουργούσε σαν κοινοπραξία. Και ήταν πραγματικά θαυμάσια η μεταξύ μας αλληλεγγύη, που ουσιαστικά ήταν και το μοναδικό κεφάλαιο που διαθέταμε». Προκειμένου να χρηματοδοτήσει την κοινοπραξία αυτή, ο Βέντερς ανέλαβε να σκηνοθετήσει μια παραγωγή της Γερμανικής Τηλεόρασης Το πορφυρό γράμμα, μια ταινία που η δράση της εκτυλίσσεται στο 17ο αιώνα. Το γεγονός όμως ότι ήταν ταινία εποχής «εγκλώβισε» τον σκηνοθέτη: «Δε μου αρέσει πια να κάνω ταινίες όπου δεν επιτρέπεται να υπάρχουν τουλάχιστον ένα αυτοκίνητο, ένα βενζινάδικο, μια τηλεόραση, ένας τηλεφωνικός θάλαμος, κάποιο ταξίδι», λέει ο ίδιος. Το θέμα της μανίας για ταξίδια έμελλε να παίξει έναν κυρίαρχο ρόλο στις μετέπειτα ταινίες του, καθώς σκηνοθέτησε πολλά road movies.
Το 1978, μετά από πρόσκληση του Φράνσις Φορντ Κόπολα, πήγε στις ΗΠΑ για να γυρίσει το Ιδιωτικός ντετέκτιβ Χάμετ, που τον απασχόλησε παράλληλα με άλλες δουλειές μέχρι το 1982. Το εγχείρημα όμως να αποτίσει φόρο τιμής στον Αμερικανό συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων Ντάσιελ Σάμιουελ Χάμετ εξελίχθηκε σε τραυματική εμπειρία: Όπως και το One from the Heart του Κόπολα, που γυρίστηκε την ίδια χρονιά, έτσι και το Χάμετ είναι σήμερα περισσότερο γνωστό από τα προβλήματα στην παραγωγή του. Ο Κόπολα δεν έμεινε ικανοποιημένος από το αποτέλεσμα και ξαναγύρισε εκτεταμένα αποσπάσματα της ταινίας, καθυστερώντας την έξοδό της. Κατά τη διάρκεια της αναγκαστικής διακοπής των γυρισμάτων, ο Βέντερς θεματοποιεί την ίδια τη φιλμική δημιουργία κάνοντας την Αστραπή πάνω από το νερό, μια ταινία για τον ετοιμοθάνατο φίλο του σκηνοθέτη Νίκολας Ρέι, και αποτυπώνοντας το 1982 την εμπειρία του Χάμετ στην Κατάσταση των πραγμάτων. Η ταινία, η οποία βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Βενετίας, παρακολουθεί ένα κινηματογραφικό συνεργείο, που ενώ γυρίζει μια ταινία επιστημονικής φαντασίας, ο παραγωγός εξαφανίζεται χωρίς να αφήσει δεκάρα. Το γύρισμα σταματά και δίνει τη θέση του στην αναμονή. «Έπρεπε να κάνω μια ταινία με αφετηρία την κατάστασή μου, ανάμεσα στις δύο ηπείρους και να μιλήσω για την αγωνία του γυρίσματος μιας ταινίας στην Αμερική», εξηγεί ο Βιμ Βέντερς.
Το 1987 o Βέντερς επέστρεψε στη Γερμανία για να γυρίσει Τα φτερά του έρωτα, που διακρίθηκε στις Κάννες, με το βραβείο Καλύτερης Σκηνοθεσίας και του έφερε ευρύτατη αποδοχή. Αυτή η ταινία, με έντονο συναισθηματικό και μεταφυσικό χαρακτήρα, παρακολουθεί δύο αγγέλους στο διαιρεμένο Βερολίνο, και εμπεριέχει όλη την ιστορία της πόλης πριν από την πτώση του τείχους.
Ο Βιμ Βέντερς αναγορεύτηκε επίτιμος διδάκτορας του Πανεπιστημίου της Σορβόννης, είναι μέλος της Ακαδημίας Τεχνών του Βερολίνου, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Ακαδημίας Κινηματογράφου και, από το 1993, καθηγητής στη Σχολή Κινηματογράφου του Μονάχου. Σήμερα μοιράζει τη ζωή του ανάμεσα στο Λος Άντζελες και το Βερολίνο, μαζί με τη σύζυγό του Ντονάτα Βέντερς.

Επιλεγμένη φιλμογραφία

2005     Μην ξαναγυρίσεις
2004     Η γη της επαγγελίας
2003     The Soul of a Man
2000     The Million Dollar Hotel
1999     Buena Vista Social Club
1997     Το τέλος της βίας
1995     Οι αδερφοί Σκλαντανόφσκι
1995     Πέρα από τα σύννεφα
1994     Lisbon Story
1993     Τόσο μακριά, τόσο κοντά
1992     Αρίσα, Η αρκούδα και το πέτρινο δαχτυλίδι
1991     Μέχρι το τέλος του κόσμου
1989     Σημειώσεις για τις πόλεις και τα ρούχα
1987     Τα φτερά του έρωτα
1985     Tokyo-Ga (1985)
1984     Παρίσι, Τέξας
1982     Η κατάσταση των πραγμάτων
1982     Ιδιωτικός ντετέκτιβ
1982     Δωμάτιο 666
1980     Αστραπή πάνω από το νερό
1977     Ο Αμερικάνος φίλος
1976     Στο πέρασμα του χρόνου
1975     Λάθος κίνηση
1974     Η Αλίκη στις πόλεις
1973     Το πορφυρό γράμμα
1971     Ο φόβος του τερματοφύλακα πριν από το πέναλτι
1970     Summer in the City

ΝΤΕΝΙΣ ΧΟΠΕΡ

Πολυτάλαντος και αντισυμβατικός, ο Ντένις Χόπερ θεωρείται ένα από τα «τρομερά παιδιά» του Χόλλυγουντ. Γεννήθηκε το 1936 στο Κάνσας. Ασχολήθηκε με την ηθοποιία από μικρή ηλικία και πρωτοεμφανίστηκε σε τηλεοπτικά σόου τη δεκαετία του ’50. Ο πρώτος του κινηματογραφικός ρόλος ήταν στην ταινία Τζώννυ Γκιτάρ (1954) και σύντομα ακολούθησαν τα Επαναστάτης χωρίς αιτία και Γίγας, μέσα από τα οποία έγινε πολύ καλός φίλος με τον Τζέιμς Ντιν.
Ο Χόπερ ενσάρκωσε τον νεαρό Ναπολέοντα στον Κυρίαρχο της γης και συμμετείχε σε αρκετές ταινίες τη δεκαετία του ’60. Ωστόσο, η καριέρα του εκτοξεύεται το 1969, με την καλτ ταινία Ξένοιαστος καβαλάρης, στην οποία μας έχει μείνει αξέχαστος στο ρόλο του χίπι μοτοσικλετιστή. Ο Χόπερ σκηνοθέτησε αυτή την ταινία-μύθο της ροκ κουλτούρας και έγραψε το σενάριο μαζί με τον φίλο του Πίτερ Φόντα. Η ταινία ήταν εισπρακτικό φαινόμενο, καθώς εξέφραζε τη νεανική επανάσταση του ’60, και άλλαξε κυριολεκτικά εν μία νυκτί το τοπίο στο Χόλλυγουντ, κάνοντας μόδα ταινίες χαμηλού μπάτζετ με θέματα τους χίπι, τους ανυπότακτους στο Βιετνάμ και τους χρήστες ουσιών. Και ο ίδιος, όμως, είχε ενστερνιστεί αυτό το στυλ ζωής καταχρήσεων και είχε αποκτήσει προβλήματα υγείας, εμποδίζοντας έτσι την κινηματογραφική του καριέρα. Ωστόσο, προς το τέλος της δεκαετίας του ‘70, όντας καλύτερα πια, εμφανίστηκε σε δύο αριστουργήματα, την Αποκάλυψη τώρα του Κόπολα και τον Αμερικανό φίλο του Βέντερς. Τη δεκαετία του ’80 κέρδισε καταξίωση και ως σκηνοθέτης στις ταινίες «Οι ξεγραμμένοι» και «Τα χρώματα της βίας». Η καριέρα του γνώρισε τότε μια νέα άνθιση στο Χόλλυγουντ, κυρίως μέσα από δυνατές ερμηνείες στις ταινίες «Ο αταίριαστος» και «Όστερμαν, το 48ωρο των κατασκόπων» ενώ κλασική έχει μείνει και η εμφάνιση του στο Μπλε βελούδο του Ντέιβιντ Λιντς.
Πάντα σε ρόλους δύσκολους και ιδιόρρυθμους, τη δεκαετία του ’90 έπαιξε τον γκάνγκστερ στον Ιλιγγιώδη έρωτα (1993) και τον ψυχοπαθή κακοποιό στο μπλόκμπαστερ Speed (1994). Ο αινιγματικός και εκκεντρικός Χόπερ παρέμεινε ενεργός και στις αρχές του 2000, με ταινίες όπως The Night We Called It a Day (2003), και Land of the Dead (2005).
Παράλληλα με τα υποκριτικά/σκηνοθετικά του ταλέντα, ο Χόπερ ήταν και ένας ικανότατος φωτογράφος και ζωγράφος, με πολλούς πίνακές του να έχουν εκτεθεί σε γκαλερί στην Αμερική και αλλού. Ήταν μανιώδης συλλέκτης έργων μοντέρνας τέχνης και είχε στην κατοχή του μια από τις μεγαλύτερες συλλογές της Αμερικής.
Το 2010, ο «ξένοιαστος καβαλάρης» πέθανε σε ηλικία 74 ετών. Συνολικά στη ζωή του ήταν 2 φορές υποψήφιος για Όσκαρ, είχε τιμηθεί στις Κάννες για καλύτερη πρωτοεμφανιζόμενη σκηνοθετική δουλειά και είχε πολλές ακόμα υποψηφιότητες σε πολλά άλλα βραβεία.
Έχει ψηφιστεί στο περιοδικό Empire ένας από τους «100 μεγαλύτερους κινηματογραφικούς σταρ όλων των εποχών».

ΜΠΡΟΥΝΟ ΓΚΑΝΖ

Ο Μπρούνο Γκανζ γεννήθηκε στη Ζυρίχη το 1941. Πρόκειται για έναν από τους πιο καταξιωμένους σύγχρονους ευρωπαίους ηθοποιούς. Ο Γκανζ δεν ακολούθησε την καριέρα του ηθοποιού νωρίς αλλά όταν βρέθηκε στο πανεπιστήμιο. Γοητευόταν από το θέατρο και τον κινηματογράφο εξίσου και, το 1961, κατέκτησε τον πρώτο του μικρό κινηματογραφικό ρόλο. Τον επόμενο χρόνο έκανε το θεατρικό του ντεμπούτο και αφοσιώθηκε με πάθος στο θέατρο σχεδόν για δύο ολόκληρες δεκαετίες. Το 1970, έγινε ένα από τα ιδρυτικά μέλη του ιστορικού πια Berliner Schaubühne και, τρία χρόνια μετά, πρωταγωνίστησε στο θεατρικό φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ, κερδίζοντας το 1973 τον τίτλο του «Ηθοποιού της χρονιάς».
Μετά από χρόνια θεατρικής εμπειρίας και αρκετές τηλεοπτικές παραγωγές, ακολούθησε και η καριέρα στον κινηματογράφο, το 1976, με την ταινία Sommergäste του Πίτερ Στάιν. Από τότε ξεκίνησε μια κινηματογραφική πορεία, που τον έφερε κοντά σε μεγάλους σκηνοθέτες, όπως Βέρνερ Χέρτζοκ, Βιμ Βέντερς, Ερίκ Ρομέρ, Φράνσις Φορντ Κόπολα αλλά και τον δικό μας, Θεόδωρο Αγγελόπουλο, στην ταινία Μια αιωνιότητα και μια μέρα.
Η πρώτη μεγάλη αναγνώριση ήρθε με την ταινία του Βέντερς Ο Αμερικανός φίλος, με την οποία «συστήθηκε» και στο αμερικανικό κοινό. Ο ρόλος, ωστόσο, που τον καθιέρωσε στη μνήμη όλων μας είναι αυτός του καλού αγγέλλου Ντάμιελ, στην κλασική πια ταινία, του Βέντερς επίσης, Τα φτερά του έρωτα.
Το 2004 είχε άλλη μια αξιομνημόνευτη ερμηνεία στην ταινία Η πτώση, υποδυόμενος τον Χίτλερ με αξέχαστο τρόπο.
Από τους πιο πρόσφατους ρόλους του ήταν, τέλος, στις ταινίες Σφραγισμένα χείλη και Το σύμπλεγμα Baader Meinhof, υποψήφιες και οι δύο για Όσκαρ. Έχει τιμηθεί με διακρίσεις σε διάφορα ευρωπαϊκά φεστιβάλ, ανάμεσά τους στα Γερμανικά, Ελβετικά, Βερολινέζικα και Βαυαρικά κινηματογραφικά βραβεία.

Φιλμογραφία Βιμ Βέντερς

1967 Shauplatze
1967 Same Players Shoots Again
1968 Silver City
1968 Polizeifilm
1969 Alabama: 2000 Light Years From Home
1969 3 American LPs
1970 Summer in the City
1971 Η αγωνία του τερματοφύλακα πριν από το πέναλτι
1972 Der Scharlachrote Buchstabe / Το πορφυρό γράμμα
1973 Alice in den Städten / Η Αλίκη στις πόλεις
1974 Aus der Familie der Panzerechsen - Die Insel / Από την οικογένεια των κροκοδείλων - Το Νησί
1975 Falsche Bewegung / Λάθος κίνηση
1976 Im Lauf der Zeit / Στο πέρασμα του χρόνου
1977 Der Amerikanische Freund / Ένας αμερικανός φίλος
1980 Αστραπή πάνω από το νερό
1982 Ιδιωτικός ντετέκτιβ Χάμετ
1982 Der Stand der Dinge / Η κατάσταση
των πραγμάτων
1982 Reverse Angle
1982 Δωμάτιο 666
1984 Παρίσι, Τέξας
1985 Tokyo-Ga
1987 Der Himmel über Berlin / Τα φτερά του έρωτα
1989 Aufzeichnungen zu Kleidern und Städten / Σημειώσεις για τις πόλεις και τα ρούχα
1991 Bis ans Ende der Welt / Μέχρι το τέλος
του κόσμου
1992 Arisha, der Bär und der Steinerne Ring / Αρίσα, η αρκούδα και το πέτρινο δαχτυλίδι
1993 In Weiter Ferne, So Nah! / Τόσο μακριά, τόσο κοντά
1994 Lisbon Story
1995 Al di là delle nuvole / Πέρα από τα σύννεφα
1996 Die Gebrüder Skladanowsky / Οι αδελφοί Σκλαντανόφσκι
1996 Lumière et Companie
1997 Το τέλος της βίας
1998 Willie Nelson at the Teatro
1998 Buena Vista Social Club
2000 The Million Dollar Hotel
2001 Viel Passiert – Der Bap Film
2002 Δέκα λεπτά αργότερα – Η τρομπέτα
2003 The Soul of a Man
2004 Η γη της Επαγγελίας
2005 Μην ξαναγυρίσεις
2007 Invisibles (σκετς "Invisible Crimes")
2007 To Each His Own Cinema (Chacun son cinéma ou Ce petit coup au coeur quand la lumière s'éteint et que le film commence) (σκετς "War in Peace")
2008 Palermo Shooting
2008 "8" (σκετς "Person to Person")
2010 If Buildings Could Talk
2011 Pina



ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ

IMDb http://www.imdb.com/




top of the page


ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Ελάχιστοι λογοτεχνικοί ήρωες έχουν ασκήσει τόσο έντονη γοητεία στην κινηματογραφική τέχνη όσο ο αμοραλιστής Τομ Ρίπλεϋ της Πατρίσια Χάισμιθ. Από το «Γυμνοί στον ήλιο» του Ρενέ Κλεμάν ως τα πρόσφατα «Ο Ταλαντούχος κύριος Ρίπλεϋ» και «Το παιχνίδι του κυρίου Ρίπλεϋ» των Άντονι Μινγκέλα και Λιλιάνα Καβάνι, αντίστοιχα. Καμία όμως εξ αυτών των κινηματογραφικών μεταφορών του «Ripley’s Game», δεν αποτυπώθηκε τόσο εμφατικά στις σινεφίλ συνειδήσεις όσο ο, δια χειρός Βιμ Βέντερς, «Αμερικάνος φίλος» εν έτει 1977. Μια στρεβλή και προδιαγεγραμμένα καταστροφική διαδρομή με σημείο εκκίνησης το γκανγκστερικό φιλμ νουάρ και τελικό προορισμό την ωδή στην ανθρώπινη μελαγχολία και μοναξιά.

Όλες οι βαθύτερες προεκτάσεις απορρέουν από τη σύμπλευση - σύγκρουση των δύο βασικών χαρακτήρων του φιλμ, οι οποίοι αν και ολότελα διαφορετικοί μοιράζονται ένα κοινό στοιχείο. Το αχανές υπαρξιακό αδιέξοδο, τον εγκλωβισμό σε μία αχαρτογράφητη περιοχή οιονεί ανυπαρξίας, την αιώρηση στο κενό, την αδυναμία έστω και να φανταστούν την επόμενή τους κίνηση. Από τη μία, ο κοσμοπολίτης δανδής ευρισκόμενος μονίμως σε ένα καθεστώς σκιώδους παρανομίας, δίχως σταθερές που να τον περιορίζουν (οικογένεια, εργασία, κατοικία), ακραία ατομικιστής και τυχοδιώκτης αλλά και με εξάρσεις ενός προσωπικού κώδικα τιμής, κινούμενος σε ένα σύγχρονο, αστικό φαρ - ουέστ. Από την άλλη, ο πράος, εσωστρεφής, φοβισμένος, διαρκώς εξαπατώμενος οικογενειάρχης, κορνιζαδόρος στο επάγγελμα, με τόπο κατοικίας το Αμβούργο, σε ένα μουντό, απαισιόδοξο και ομιχλώδες σκηνικό. Ο πρώτος (Ντένις Χόπερ), από γενεσιουργός αιτία των βασάνων του δεύτερου (Μπρούνο Γκαντς), θα μετατραπεί ξάφνου σε φύλακα - προστάτη του, θα γίνει ο βαθύτατα αμφιλεγόμενος «Αμερικάνος φίλος» του. Θα του μεταδώσει την εγκεφαλική του σύγχυση, την παραληρηματική του παρόρμηση, θα λάβει από αυτόν την ανθρωπινή υπόσταση, τον γήινο πανικό.

Σε δεύτερο επίπεδο, η σκιαγράφηση των χαρακτήρων παραπέμπει σε μία γνώριμη για τον Βέντερς πολιτική αλληγορία, με την οποία είχε καταπιαστεί ανά στιγμές και στην τριλογία της «αποξένωσης» που είχε προηγηθεί («Η Αλίκη στις πόλεις», «Λάθος κίνηση», «Στο πέρασμα του χρόνου»). Την νέο-αποικιοκρατική σχέση μεταξύ ΗΠΑ και μεταπολεμικής Γερμανίας ―αλλά και Ευρώπης γενικότερα―, την αμερικάνικη διείσδυση σε μία έντρομη από την ηθική αυτοχειρία του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, ηττημένη, κατάκοπη και φοβική Γερμανία, τόσο σε υλικό όσο και σε πνευματικό - υποσυνείδητο επίπεδο..

Η πολύσημη φύση όλων των κινήτρων, όλων των σχέσεων και επιθυμιών, παραμένει ακέραιη ως το τέλος, αποκλείοντας πάσης φύσεως εφησυχασμό ή βεβαιότητα. Σε μία έξοχη σκηνή που πρέπει να διδάσκεται σε κάθε σχολή κινηματογράφου, ο Μπρούνο Γκαντς προσπαθεί απεγνωσμένα να κορνιζάρει τον εαυτό του, να καδράρει την ίδια του την ύπαρξη, ψάχνοντας μάταια να ορίσει τις συντεταγμένες της. Το παιχνίδι (για να θυμηθούμε και τον λογοτεχνικό τίτλο) συνεχίζεται μέχρις εσχάτων μέσα από ένα πλέγμα εκβιασμών, ψεμάτων και πλήρους και ολοκληρωτικής ηθικής διάβρωσης, σε ένα φαύλο κύκλο δίχως διαφυγή, όπου η ζωή προσφέρεται ως αντάλλαγμα για το θάνατο και αντιστρόφως. Η ψυχική απομόνωση και ασφυξία κυριαρχούν, έτσι όπως καθρεφτίζονται σε κάθε καχύποπτη ανταλλαγή βλεμμάτων, σε κάθε ψιθυριστό και ημιτελή διάλογο, στις ξεθωριασμένες αποχρώσεις, στο αδιόρατο μουσικό περίβλημα, στην παγωμένη ατμόσφαιρα. Σε ένα φινάλε αλληλουχίας εικόνων ποιητικών και υπερβατικών, το πείραμα της ιδιόμορφης αυτή φιλίας αποτυγχάνει και μοναξιά φαντάζει η μόνη οδός και λύτρωση…

Γιώργος Παπαδημητρίου
του Γιώργου Παπαδημητρίου giorgos.papadim@myfilm.gr


Η Βαθμολογία μου:

Jim Papamichos
του Δημήτρη Παπαμίχου me@myfilm.gr


Ο Αμερικανός φίλος είναι η έβδομη μεγάλου μήκους ταινία του Βέντερς, γυρισμένη το 1977, με πλήρη οικονομική και συνακόλουθα τεχνική άνεση που συνεπάγεται μια φήμη συνεχώς αυξανόμενη από το 1966 που γύρισε την πρώτη του ταινία σε ηλικία μόνο 29 ετών.
Υπάρχει ένα είδος επίμονης προκατάληψης για την αδυναμία της εικόνας να γίνει φορέας ιδεών, ανάλογων μ’ αυτών του γραπτού φιλοσοφικού δοκιμίου. Η εικόνα θεωρείται το καταλληλότερο μέσο για την περιγραφή και την κατάδειξη (και για ένα στοχασμό που «απορρέει» από την περιγραφή και την κατάδειξη), αλλά εντελώς ακατάλληλη για «λεπτούς στοχασμούς» ανάλογους μ’ αυτούς που βρίσκει κανείς στο φιλοσοφικό δοκίμιο. Ο φιλοσοφημένος Βέντερς ανέτρεψε εν πολλοίς την προκατάληψη, μέχρι το βαθμό τουλάχιστον που ο εγγενής στην εικόνα «ρεαλιστικός πυρήνας» αντιστέκεται επίμονα στην ολική θεωρητικοποίηση. Εν πάση περιπτώσει δεν είναι τα δρώμενα αυτό που κατ’ αρχήν ενδιαφέρει τον Βέντερς ούτε η χαρακτηρολογία.
Θα δούμε πως τελείται αυτή η «θεωρητικοποίηση» στον Αμερικανό φίλο, ταινία της οποίας το σενάριο είναι παρμένο από αστυνομικό μυθιστόρημα της Πατρίτσια Χάισμιθ, δηλαδή ένα παραφιλολογικό είδος κατ’ εξοχήν αντιστοχαστικό: 1) Κατ’ αρχήν, η παραδοσιακή ίντριγκα του αστυνομικού μυθιστορήματος αναιρείται σε μεγάλο βαθμό και τελικά δε μένει απ’ αυτήν παρά ένας μίτος. Συνεπώς, θα ήταν λάθος να αντιμετωπίσουμε τούτη την ταινία ως «αστυνομική». 2) Αυτό που γοητεύει τον Βέντερς στην Πατρίτσια Χάισμιθ είναι η φαινομενολογία της. Μια συσσώρευση φαινομενικά ασήμαντων μικρολεπτομερειών, οι οποίες δένονται σαν «κρόσια» στην αστυνομική ίντριγκα, που ο Βέντερς τις υπερτονίζει ανεξάρτητα από αυτήν με τη βοήθεια του εκπληκτικού φωτογράφου Ρόμπι Μίλερ. Ο σκηνοθέτης θα δομήσει την ταινία του πάνω σε τούτες τις φαινομενικά ασήμαντες μικρολεπτομέρειες που δεν υπηρετούν μόνο την ίντριγκα, αλλά κυρίως τη φιλοσοφική του θέση. 3) Ένα αστυνομικό μυθιστόρημα είναι γεμάτο θανάτους, αλλά δεν είναι το γεγονός του θανάτου αυτό που κυρίως ενδιαφέρει το μυθιστοριογράφο και συνακόλουθα τον αναγνώστη. Αντίθετα, τον Βέντερς τον ενδιαφέρει εδώ αποκλειστικά και μόνο το βιολογικό φαινόμενο του θανάτου και, κυρίως, οι υπαρξιακές-φιλοσοφικές προεκτάσεις αυτού του φαινομένου πάνω στο ζωντανό άνθρωπο. 4) Υπάρχουν στην ταινία δύο «υποψήφιοι νεκροί». Ο πρώτος (Μπρούνο Γκαντζ, στο ρόλο του Γιόναθαν) είναι ήδη καταδικασμένος από την ανίατη αρρώστια του αίματος και γι’ αυτό δέχεται να «αξιοποιήσει» το θάνατό του γινόμενος πληρωμένος δολοφόνος, ώστε να εξασφαλίσει οικονομικά την οικογένειά του. Στην πραγματικότητα πουλάει το θάνατό του όσο είναι ακόμα ζωντανός, όπως περίπου γίνεται και με τις «αξιοπρεπείς» ασφάλειες ζωής. Ο δεύτερος (Ντένις Χόπερ, ο Αμερικανός φίλος) φαίνεται να έχει καταδικάσει ο ίδιος τον εαυτό του σε θάνατο. Βρίσκεται στα πρόθυρα της αυτοκτονίας και γι’ αυτό αδιαφορεί κυνικά για τον κίνδυνο. Μ’ άλλα λόγια, οι δύο άντρες έχουν «βίους παράλληλους». Από εδώ και η παράξενη θανατερή φιλία τους που αναπτύσσεται ανάμεσά τους. Οι δύο φίλοι που προσπαθούν να δώσουν μια «χρησιμότητα» στο θάνατό τους θα γίνουν εύκολα υποχείρια των γκάνγκστερ.
Τα πάντα τελικά σε αυτό το συνταρακτικό φιλμ είναι διαποτισμένα από την ιδέα και την έννοια του θανάτου. Που παραστατικοποιείται πληρέστατα με τις απότομες εναλλαγές μιας σχεδόν πλήρους στατικότητας με μια απόλυτη κινητικότητα. (Το ντεκόρ, κυρίως το φυσικό ντεκόρ της πόλης, καθώς και το σπίτι του Γιόναθαν, είναι διαποτισμένο από μια απόλυτη νεκρική ακινησία.)
Ο χώρος είναι νεκρός από την ίδια του τη «χωρική» φύση. Η κίνηση είναι το κύριο εξωτερικό (φαινομενολογικό) γνώρισμα της ζωής. Κι αφού η κίνηση είναι στην ουσία της χρόνος, ο χρόνος δεν μπορεί παρά να είναι ζωή. Συνεπώς, ο χρόνος είναι η πεμπτουσία της ζωής. Και οι δύο ζωντανοί νεκροί, «υπάρχουν» ήδη έξω από το χρόνο.
Ήδη αγγίξαμε ακροθιγώς τη φιλοσοφική προβληματική της ταινίας. Ο Βέντερς έγραψε με εικόνες ένα έξοχο δοκίμιο πάνω στην έννοια του θανάτου, νοούμενου ως ανυπαρξία χρόνου.
του ΒΑΣΙΛΗ ΡΑΦΑΗΛΙΔΗ - «Το Βήμα», 6-12-1977


«Ένα συναρπαστικό χιτσκοκικό θρίλερ»
TV Guide's Movie Guide

«Έξοχη μεταφορά της νουβέλας της Πατρίσια Χάισμιθ»
Time Out

«Περίτεχνο και ευφυέστατο»
The Sunday Telegraph

«Έξοχο... Ο Γκανζ δίνει μια ολότελα εντυπωσιακή ερμηνεία…»
The Guardian

«Συναρπαστικό… εξαιρετικά δυνατό… Ο Μπρούνο Γκανζ είναι υπέροχος»
Empire


top of the page

blog comments powered by Disqus



top of the page


VIDEO CLIPS, TRAILER, TEASER, SCREENING PREVIEW


top of the page


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Κυκλοφορία: 16/9/2010 (Ελλάδα, επανέκδοση)
24/6/1977 (Δυτ. Γερμανία)
26/9/1977 (ΗΠΑ, περιορισμένη διανομή)


top of the page




PHOTOS - POSTERS

PhotosΦωτογραφικό υλικό
Τύπος: Εικόνα .jpg .jpeg .gif (κλικ για μεγέθυνση)
Περισσότερες φωτό ΕΔΩ
Der Amerikanische Freund 0001.jpg
Der Amerikanische Freund 0002.jpg
Der Amerikanische Freund 0003.jpg
Der Amerikanische Freund 0004.jpg
Der Amerikanische Freund 0005.jpg
Der Amerikanische Freund 0006.jpg
Der Amerikanische Freund 0007.jpg
Der Amerikanische Freund 0008.jpg
Der Amerikanische Freund 0009.jpg
Der Amerikanische Freund 0010.jpg
Der Amerikanische Freund 0011.jpg
Der Amerikanische Freund 0012.jpg
Der Amerikanische Freund 0013.jpg
Der Amerikanische Freund 0014.jpg
Der Amerikanische Freund 0015.jpg
Der Amerikanische Freund 0016.jpg
Der Amerikanische Freund 0017.jpg
Der Amerikanische Freund 0018.jpg
Der Amerikanische Freund 0019.jpg
Der Amerikanische Freund 0020.jpg
Der Amerikanische Freund 0021.jpg
Der Amerikanische Freund 0022.jpg
     


top of the page


ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΙΝΙΑΣ / ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

>>CAST<<

Πρωταγωνιστούν:

    Dennis Hopper ... Tom Ripley
    Bruno Ganz ... Jonathan Zimmermann
    Lisa Kreuzer ... Marianne Zimmermann
    Gérard Blain ... Raoul Minot
    Nicholas Ray ... Derwatt
    Samuel Fuller ... Der Amerikaner
    Peter Lilienthal ... Marcangelo
    Daniel Schmid ... Igraham
    Sandy Whitelaw ... Arzt in Paris
    Jean Eustache ... Freundlicher Mann
    Lou Castel ... Rodolphe
    Andreas Dedecke ... Daniel
    David Blue ... Allan Winter
    Stefan Lennert ... Auktionator
    Rudolf Schündler ... Gantner
    Gerty Molzen ... Alte Dame
    Heinz Joachim Klein ... Dr. Gabriel
    Heinrich Marmann ... Herr im zug
    Satya De La Manitou ... Angie
    Axel Schiessler ... Lippo
    Adolf Hansen ... Schaffner
    Rosemarie Heinikel ... Mona

>>CREDITS<<

Σκηνοθεσία
Wim Wenders

Σενάριο
Patricia Highsmith (μυθιστόρημα "Ripley's Game")
Wim Wenders

Παραγωγή
Joachim von Mengershausen (WDR)
Wim Wenders

Μουσική
Jürgen Knieper

Φωτογραφία
Robby Müller

Μοντάζ
Peter Przygodda

Καλλιτεχνική Διεύθυνση
Heidi Lüdi
Toni Lüdi

Κοστούμια
Isolde Nist

Βοηθός Σκηνοθέτη
Emmanuel Clot
Fritz Müller-Scherz
Philippe Schwartz

Εταιρείες Παραγωγής
Filmverlag der Autoren
Les Films du Losange
Moli Films
Road Movies Filmproduktion
Westdeutscher Rundfunk (WDR)
Wim Wenders Productions

Διανομή
New Star
(Ελλάδα)
Filmverlag der Autoren
New Yorker Films
Dianafilmi
Svenska Filminstitutet (SFI)
Palace Video
Mainostelevisio (MTV)
New Yorker Video
Anchor Bay Entertainment
Kinowelt Home Entertainment
Ripley's Home Video
Madman Entertainment
Sandrew Metronome Distribution
Facets Multimedia Distribution
German Language Video Center
Ingram International Films
Jota Home Vídeo
Pacific Arts

Χρονολογία παραγωγής
1977

Χώρα παραγωγής
ΔΥΤ. ΓΕΡΜΑΝΙΑ

Γλώσσα
ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ, ΑΓΓΛΙΚΑ

Εικόνα
ΕΓΧΡΩΜΗ (Eastmancolor) 1.85 : 1

Είδος ταινίας
ΔΡΑΜΑ, ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ, ΜΥΣΤΗΡΙΟΥ, ΘΡΙΛΕΡ

Διάρκεια
125'

Ήχος
Mono


Τοποθεσίες Γυρισμάτων
Αμβούργο - ΓΕΡΜΑΝΙΑ

AKA
Der amerikanische Freund

Καταλληλότητα
Australia:M | France:-12 | Brazil:14 | Argentina:18 | Finland:K-16 | Sweden:15 | UK:15 | West Germany:16 (f)


top of the page









 
Βαθμολογία Κοινού
Μέσος Όρος: 4.6
Αριθμός Ψήφων: 10


Αξιολόγηση :

Εξαιρετικό
Πολύ καλό
Καλό
Μέτριο
Κακό



Επιλογές
  Go Back [ Προηγούμενο ]

 Προεπισκόπηση Προεπισκόπηση

 Προωθήστε το Προωθήστε το



Σχετικοί Σύνδεσμοι

· Αναζήτηση σε: Δραματική
· Περισσότερα για Κατηγορία
· ΘΕΜΑΤΑ
· Ταινίες που προβάλλονται
· Τελευταία Τρέιλερ
· ΑΙΘΟΥΣΕΣ
· BOX OFFICE USA
· BOX OFFICE Ελληνικό
· Internet Movie Database
· Rotten Tomatoes

Εγκαταστήστε το myFILM.gr toolbar ΤΩΡΑ! Όλο το internet σε μια γραμμή εργαλείων - Δωρεάν λήψη

Συνδεδεμένα Θέματα

ΑστυνομικήΘρίλερΜυστηρίουΔραματική


Advertisement


top of the page


ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΡΗΤΑ Η ΜΕΡΙΚΗ Ή ΟΛΙΚΗ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ, ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥ
Το πρωτότυπο περιεχόμενο του myFILM.gr, είναι αποτέλεσμα δημοσιογραφικής έρευνας και εργασίας και προστατεύεται από το νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων και διανόησης.
All logos, trademarks and content in this site are property of their respective owner, the comments and reviews of their posters.
Όλες οι δημοσιεύσεις σε αυτές τις ιστοσελίδες εκφράζουν τις απόψεις και τη γνώμη των συντακτών τους και όχι του εκδότη ή
αρχισυντάκτη, των διαχειριστών ή συντονιστών (εκτός των δημοσιεύσεων των ιδίων) και ως εκ τούτου δεν φέρουν καμία ευθύνη για αυτές.
myfilm.gr | xms24.com

| AdBrite - Advertise on myFILM.gr

Info | Feedback | Statistics | Topics | Submit News | Recommend Us | Advertising | Flag inappropriate copy-theft | RSS feed 2.0 | RSS feed 0.9 | Atom feed | twitter | facebook | myspace | Add in Google homepage


Related Posts with Thumbnails