Home myFILM
Select English    Επιλέξτε Ελληνικά
Αρχή ΝΕΑ Ταινίες Φεστιβάλ Βίντεο Φωτογραφίες DVD TV Συνεντεύξεις Διαγωνισμοί Box Office
  Εγγραφή / Σύνδεση
myFILM.gr toolbar
Σήμερα & προσεχώς
.: από 23/10/14 :.
. Ο Δικαστής
. Τα Χελωνονιντζάκια
. Η Λέσχη Της Κομψής Αλητείας
. Στα Καλά Καθούμενα
. Άπληστοι Γείτονες
. Το Μαγικό σπίτι
.: από 30/10/14 :.
. Σκουπίδια
. Τα Θαύματα
. Η Κακή Μέρα Από Το Πρωί Φαίνεται
. St. Vincent ο αγαπημένος μου Άγιος
. Ida
. God's Pocket
.: από 6/11/14 :.
. Interstellar
. Οι Υπερέξι
. Συγκάλυψη
. We Are the Best!
. Τα Ερείπια είναι Πάντα Θλιμμένα
.: από 13/11/14 :.
. Ένα Περιστέρι Έκατσε Σε Ένα Κλαδί
. O Αγγελιοφόρος Πρέπει να Πεθάνει
. Δύο Ημέρες, Μία Νύχτα
. Δυο Ανάσες
.: από 20/11/14 :.
. The Hunger Games: Η Επανάσταση - Μέρος 1
. Party Girl
. Η Άλλη Μποβαρί
. Fury

Περιοχή μελών
Εγγραφή εδώ:
Χρήστης:
Συνθηματικό:
Κωδικός Ασφαλείας: Κωδικός Ασφαλείας
Γράψτε Κωδικό Ασφαλείας (6ψήφιος αριθμός εικόνας):
Members List Μέλη:
Τελευταία: kostanti's Profile kostanti
Σήμερα: 1
Χθές: 1
Συνολικά: 9782

Συνδεδεμένοι:
Επισκέπτες: 135
Μέλη: 2
Σύνολο: 137

Εγγραφή

-- Sponsored Links --
Dailymotion
Movies LTD
aggelospolidoros.blogspot.gr
AGATHI Art Gallery
cinefo.wordpress.comr


Cinema: ΜΑΥΡΟΣ ΚΥΚΝΟΣ (BLACK SWAN) του Ντάρεν Αρονόφσκι (2010)

Ημερομηνία καταχώρησης: Τετάρτη, 21 Ιούλ. 2010 @ 18:54:00 MST - Συντάκτης : Jim Papamichos

[Comments][Περισσότερα][Κριτικές][Βίντεο][Φωτό][Πόστερ][Κυκλοφορία][Στοιχεία]

Δραματική

ΜΑΥΡΟΣ ΚΥΚΝΟΣ
BLACK SWAN


του Ντάρεν Αρονόφσκι
με τους Μίλα Κούνις, Νάταλι Πόρτμαν, Κρίστοφερ Γκάρτιν, Γουινόνα Ράιντερ, Βενσάν Κασέλ, Μπάρμπαρα Χέρσεϊ

Υπόθεση:  
Η Νίνα είναι μια μπαλαρίνα στην Νέα Υόρκη και ο χορός παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο στη ζωή της, όπως γίνεται συνήθως στα επαγγέλματα αυτά. Ζει με την ψυχαναγκαστική πρώην μπαλαρίνα μητέρα της, η οποία της ασκεί ασφυκτική πίεση. Όταν ο καλλιτεχνικός διευθυντής Τόμας Λίροϊ αποφασίζει να αντικαταστήσει την πρίμα μπαλαρίνα για την παράσταση "Η Λίμνη των Κύκνων", η Νίνα είναι η πρώτη επιλαχούσα. Η Νίνα θα πρέπει να αποδείξει πως είναι ικανή να ενσαρκώσει, πέρα από τον Λευκό Κύκνο, και τον Μαύρο Κύκνο. Η Λίλι είναι νέα στην ομάδα χορού του Λίροϊ και αποτελεί την σημαντικότερη ανταγωνίστρια της Νίνα για τον περιζήτητο πρωταγωνιστικό ρόλο. Καθώς αναπτύσσεται μια ιδιόμορφη φιλία ανάμεσα στις δύο αντίπαλες χορεύτριες, η Νίνα έρχεται όλο και περισσότερο σε επαφή με την σκοτεινή της πλευρά…



ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ταινία Έναρξης Φεστιβάλ Βενετίας, Λήξης στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης 2010

Ο Ντάρεν Αρονόφσκι ("The Wrestler", "Requiem for a Dream"), ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους σκηνοθέτες, επιστρέφει με το πολυαναμενόμενο αυτό θρίλερ και συνεργάζεται με τους Νάταλι Πόρτμαν ("V for Vendetta"), Μίλα Κούνις ("The Book of Eli"), Βενσάν Κασέλ και Ουινόνα Ράιντερ. O "Μαύρος Κύκνος" προτάθηκε για 4 Χρυσές Σφαίρες: Καλύτερης Ταινίας, Καλύτερης Ηθοποιού σε Δραματική Ταινία για την Πόρτμαν, Β΄ Γυναικείου Ρόλου για την Κούνις και Καλύτερης Σκηνοθεσίας για τον Αρονόφσκι.
ΧΡΥΣΗ ΣΦΑΙΡΑ ΚΑΛΥΤΕΡΗΣ ΗΘΟΠΟΙΟΥ ΣΕ ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ ΤΑΙΝΙΑ (ΝΑΤΑΛΙ ΠΟΡΤΜΑΝ)
Ο Σκηνοθέτης

Ο Ντάρεν Αρονόφσκι γεννήθηκε το 1969 στο Μπρούκλιν και σπούδασε κινηματογράφο στο Χάρβαρντ. Η ταινία που γύρισε για την πτυχιακή του, με τίτλο "Supermarket Sweep", κέρδισε διάφορα βραβεία. Το ντεμπούτο του στην μεγάλη οθόνη έγινε το 1998 με το "Π". Η πρώτη του αυτή ταινία έλαβε διεθνή αναγνώριση και, μεταξύ άλλων, βραβεύτηκε με το βραβείο σκηνοθεσίας στο Sundance καθώς και με Independent Spirit Award για Καλύτερο Πρώτο Σενάριο. Το 2000 έκανε πρεμιέρα στις Κάνες η δεύτερη ταινία του, "Ρέκβιεμ για ένα Όνειρο", η οποία βρέθηκε σε περισσότερες από 150 Top Ten Lists, ενώ διακρίθηκε με πέντε υποψηφιότητες για Independent Spirit Awards, ανάμεσα στις οποίες και αυτή του Καλύτερου Σκηνοθέτη - η Έλεν Μπέρστιν πήρε το βραβείο της Καλύτερης Ηθοποιού. Το 2006 βγήκε στις αίθουσες η ταινία "The Fountain", ένα φιλόδοξο όραμα του Αρονόφσκι με πρωταγωνιστές την πρώην σύζυγο του, Ρέιτσελ Βάις, και τον Χιού Τζάκμαν. Το 2008 άνοιξε το Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βενετίας η νέα ταινία του Αρονόφσκι, "The Wrestler", η οποία κέρδισε και το Χρυσό Λιοντάρι. Η ταινία κέρδισε διάφορα βραβεία, ανάμεσά τους και το Independent Spirit Award Καλύτερης Ταινίας, καθώς και υποψηφιότητες για Όσκαρ για τους πρωταγωνιστές Μίκι Ρουρκ και Μαρίσα Τομέι. Προσεχώς ο Αρονόφσκι παίρνει μια απρόβλεπτη στροφή και δοκιμάζεται στο είδος της δράσης και στον κόσμο των κόμικ, σκηνοθετώντας την ταινία "The Wolverine", όπου συνεργάζεται για δεύτερη φορά με τον Χιου Τζάκμαν.

Οι Ηθοποιοί
  • Η Νάταλι Πόρτμαν γεννήθηκε το 1981 στην Ιερουσαλήμ και μετακόμισε σε πολύ νεαρή ηλικία στην Ουάσινγκτον με την οικογένειά της. Μετά από μερικές ακόμα μετακομίσεις, κατέληξαν με την οικογένειά της στην Νέα Υόρκη, όπου κατοικεί μέχρι και σήμερα. Χτίζοντας παράλληλα την καριέρα της ως ηθοποιός, η Πόρτμαν αποφοίτησε από το Χάρβαρντ με πτυχίο στην ψυχολογία, ενώ έχει σπουδάσει επίσης στο Εβραϊκό Πανεπιστήμιο στην Ιερουσαλήμ, όπου έμαθε Αραβικά και Εβραϊκά, ενώ σπούδασε Ανθρωπολογία της Βίας και Ισραηλινή Ιστορία.

Το κινηματογραφικό της ντεμπούτο έγινε το 1994 με την ταινία "Leon" του Λικ Μπεσόν, όπου η Πόρτμαν έκλεψε τις εντυπώσεις όντας ακόμα μικρό κορίτσι. Ακολούθησαν ρόλοι σε ταινίες όπως "Heat" του Μάικλ Μαν, "Everyone Says I Love You" του Γούντι Άλεν και "Mars Attacks!" του Τιμ Μπάρτον, ενώ κέρδισε παγκόσμια αναγνωρισιμότητα ως βασίλισσα Αμιντάλα στην prequel τριλογία του "Star Wars". Το 2005 κέρδισε διάφορα βραβεία, ανάμεσα στα οποία και τη Χρυσή Σφαίρα Β΄ Γυναικείου Ρόλου, και ήταν υποψήφια για Όσκαρ Β΄ Γυναικείου Ρόλου με την ταινία "Closer" του Μάικ Νίκολς. Έχει ήδη καταφέρει να χτίσει ένα εντυπωσιακό βιογραφικό με ταινίες κάθε είδους, όπως "Cold Mountain", "Garden State", "V for Vendetta", "Paris Je T’ Aime", "My Blueberry Nights", "The Darjeeling Limited", "The Other Boleyn Girl", "New York, I Love You" και "Brothers".

            Πίσω από τις κάμερες, η Πόρτμαν έχει δοκιμαστεί στην συγγραφή σεναρίου, στην σκηνοθεσία και στην παραγωγή. Έχει γράψει κι έχει σκηνοθετήσει την ταινία "EVE" με την Λορίν Μπακόλ, η οποία έκανε πρεμιέρα στο Κινηματογραφικό Φεστιβάλ Βενετίας το 2008, καθώς και μια ταινία μικρού μήκους για την συλλογή ταινιών μικρού μήκους με τίτλο "New York, I Love You". Προσεχώς θα την δούμε στις κωμωδίες "No Strings Attached" και "Your Highness", στην πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση του γνωστού ήρωα κόμικ "Thor", καθώς και στην κινηματογραφική μεταφορά του best seller του συγγραφέα Ντέιβιντ Μίτσελ, "Cloud Atlas", όπου θα συμπρωταγωνιστεί με τον Τομ Χανκς και την Χάλι Μπέρι.

  • Ο Βενσάν Κασέλ γεννήθηκε το 1966 στο Παρίσι και είναι γιος του διάσημου Γάλλου ηθοποιού Ζαν Πιερ Κασέλ. Η καριέρα του ξεκίνησε σε ηλικία 17 ετών ως χορευτής μπαλέτου και φοιτητής στο "The Fratellini Circus School". Ο θαυμασμός του για τον αμερικάνικο κινηματογράφο τον οδήγησε στο "Actor’s Institute" στην Νέα Υόρκη, όπου συνέχισε τις σπουδές του ως χορευτής αλλά και ως ηθοποιός. Όταν ήταν 20 ετών επέστρεψε στη Γαλλία και έπιασε δουλειά στο κλασικό θέατρο υπό την καθοδήγηση του θρυλικού σκηνοθέτη Ζαν Λουί Μπαρό. Άρχισε να συζητιέται το όνομα του μετά τη συμμετοχή του στην προκλητική ταινία "Το Μίσος" του Ματιέ Κασοβίτς, η οποία προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Κανών του 1995. Από τότε έχει συμμετάσχει σε πολυάριθμες ταινίες όπως "L’ Appartement", "Τα Πορφυρά Ποτάμια", "Η Αυτοκρατορία των Λύκων" καθώς και στην πολυσυζητημένη ταινία "Μη Αναστρέψιμος", στην οποία συμπρωταγωνίστησε με την σύζυγο του Μόνικα Μπελούτσι.

 

Ο Κασέλ δεν περιορίστηκε σε γαλλικές παραγωγές διότι σύντομα το Χόλιγουντ του χτύπησε την πόρτα. Έχει συμμετάσχει σε διάφορες Αμερικάνικες παραγωγές όπως οι ταινίες "Η Συμμορία των Δώδεκα" και "Η Συμμορία των Δεκατριών" του Στίβεν Σόντερμπεργκ, το "Εκτός Τροχιάς" με τον Κλάιβ Όουεν και την Τζένιφερ Άνιστον, "Επικίνδυνες Υποσχέσεις" του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ, ενώ δάνεισε τη φωνή του στην ταινία κινουμένων σχεδίων "Shrek". Τελευταία τον είδαμε στην γαλλική παραγωγή "Υπ’ Αριθμόν 1 Δημόσιος Κίνδυνος", για την οποία κέρδισε το βραβείο César Καλύτερου Ηθοποιού. Προσεχώς θα τον δούμε στο κινηματογραφικό ντεμπούτο του σκηνοθέτη Ρομέν Γαβρά, με τίτλο "Notre Jour Viendra", στην νέα ταινία του Ντέιβιντ Κρόνενμπεργκ "A Dangerous Method", καθώς και στην τρισδιάστατη ταινία δράσης "Fantomas", δίπλα στον Ζαν Ρενό.

  • Η Μίλα Κούνις γεννήθηκε το 1983 στην Ουκρανία και μετακόμισε με την οικογένειά της στο Λος Άντζελες σε ηλικία 7 ετών. Ο πατέρας της την έγραψε σε απογευματινά μαθήματα υποκριτικής στο Beverly Hills Studios, σε ηλικία μόλις 9 ετών. Ξεκίνησε την καριέρα της με συμμετοχές σε τηλεοπτικές σειρές όπως "Baywatch", "7th Heaven", ενώ έχει δανείσει τη φωνή της στην Μεγκ από την σειρά κινουμένων σχεδίων "Family Guy". Τελευταία έχει κερδίσει αναγνωρισιμότητα και έχει εξελιχθεί σε μια πολλά υποσχόμενη νέα πρωταγωνίστρια, έχοντας εμφανιστεί στις κινηματογραφικές ταινίες "Forgetting Sarah Marshall", "Max Payne", "Extract", "The Book of Eli" και "Date Night". Προσεχώς θα την δούμε στην κωμωδία "Friends With Benefits", όπου θα συμπρωταγωνιστεί με τον Τζάστιν Τίμπερλεϊκ.

Η ιστορία

Σε αντίθεση με τα κλασικά θρίλερ που έχουν ως φόντο τον κόσμο του εγκλήματος ή στοιχειωμένα σπίτια, ο Αρονόφσκι παρουσιάζει το πορτρέτο μιας γυναίκας που βρίσκεται στο επίκεντρο μιας επικίνδυνης ψύχωσης χρησιμοποιώντας ένα απροσδόκητο φόντο - τον καλλιτεχνικά ηλεκτρισμένο και σωματικά απαιτητικό κόσμο του επαγγελματικό μπαλέτου. Για τον Αρονόφσκι, αυτό ήταν το τέλειο φόντο για να ξετυλίξει μια οπτικά εκρηκτική ιστορία για την εμμονική πίεση του να είσαι τέλειος. Όπως και με τον "Παλαιστή", η ταινία αυτή του έδωσε την ευκαιρία να εισέλθει σε έναν άγνωστο κόσμο και να βρει αυτό που κάνει έναν αφοσιωμένο άνθρωπο να θυσιάζει τόσα πολλά.

Αν και ξεκίνησε να σκέφτεται την ιστορία αυτή περίπου δεκαπέντε χρόνια πριν, ο Αρονόφσκι σημειώνει πως ο "Μαύρος Κύκνος" συνδέεται σκόπιμα με την τελευταία του ταινία, "Ο Παλαιστής". Αν και η πάλη με το μπαλέτο δεν θα μπορούσαν φαινομενικά να είναι από πιο διαφορετικούς κόσμους, ο "Μαύρος Κύκνος" βουτά σε στιγμές ατόφιου ψυχολογικού τρόμου, με έναν τρόπο που δεν έχουμε ξαναδεί από τον Αρονόφσκι. Τις δύο ταινίες συνδέουν τα θέματα σωματικών προκλήσεων και ψυχών σε αναταραχή, αλλά και ένα ύφος κινηματογράφησης που παρασύρει το κοινό στους συναρπαστικούς εσωτερικούς κόσμους των χαρακτήρων.

"Μερικοί θεωρούν την πάλη ως τον πάτο των μορφών τέχνης, ενώ κάποιοι αποκαλούν το μπαλέτο ως το απόγειο των μορφών τέχνης, αλλά υπάρχει κάτι που είναι ουσιαστικά κοινό. Ο Μίκι Ρουρκ ως παλαιστής περνούσε κάτι παρόμοιο με αυτό που περνάει η Νάταλι Πόρτμαν ως μπαλαρίνα" εξηγεί ο Αρονόφσκι. "Είναι και οι δύο καλλιτέχνες που χρησιμοποιούν τα σώματά τους  για να εκφραστούν και απειλούνται κι οι δύο από φυσικούς τραυματισμούς, επειδή τα σώματά τους είναι το μοναδικό εργαλείο έκφρασης που έχουν."

Οι δύο ταινίες συνδέονται επίσης από μια κεντρική ερμηνεία που φτάνει πολύ πιο βαθιά από την επιφάνεια λέει ο Αρονόφσκι, ο οποίος συγκρίνει την αφοσίωση της Πόρτμαν με αυτήν του Ρουρκ. "Ο ρόλος της Νίνα είναι αρκετά διαφορετικός απ’ ότι είχε κάνει πριν η Νάταλι" σημειώνει ο Αρονόφσκι, "και τον ανέβασε σε ένα άλλο επίπεδο. Το να υποδύεται την Νίνα ήταν τόσο ένα αθλητικό κατόρθωμα όσο και κατόρθωμα υποκριτικής."

Οι προκλήσεις για την παραγωγή του "Μαύρου Κύκνου" ήταν επίσης παρόμοιες με την γεμάτη προκλήσεις παραγωγή του "Παλαιστή", ίσως κι ακόμα μεγαλύτερες. Όσο μυστικοπαθής κι αν είναι ο κόσμος της επαγγελματικής πάλης, ο Αρονόφσκι ανακάλυψε πως ο κόσμος του μπαλέτου ήταν ακόμα πιο απομονωμένος και κλειστός προς όσους είναι εκτός του χώρου. Η Νάταλι Πόρτμαν στο μεταξύ έπρεπε να περάσει από σκληρή προπόνηση, ώστε οι σκηνές του μπαλέτου να είναι γεμάτες λυρισμό αλλά και ένταση. "Το μπαλέτο είναι κάτι για το οποίο οι περισσότεροι άνθρωποι αρχίζουν να προπονούνται όταν είναι τεσσάρων ή πέντε ετών και, καθώς το ζουν, τα σώματά τους αλλάζουν, τους μεταμορφώνει" αναφέρει ο σκηνοθέτης. "Το να έχεις μια ηθοποιό, που δεν έχει περάσει όλα αυτά, να υποδυθεί πειστικά μια επαγγελματία μπαλαρίνα είναι τεράστια πρόκληση. Με κάποιο τρόπο όμως, με εξαιρετική θέληση και πειθαρχία, η Νάταλι έγινε χορεύτρια. Χρειάστηκαν δέκα μήνες έντονης δουλειάς, αλλά το σώμα της μεταμορφώθηκε και ακόμα κι οι πιο σοβαροί χορευτές είχαν εντυπωσιαστεί. Είμαι πεπεισμένος πως η φυσική της δουλειά την συνέδεσε επίσης με την συναισθηματική δουλειά." 

Ο Αρονόφσκι είχε τελικά την ευκαιρία να εκφράσει την ιδέα του για τον "Μαύρο Κύκνο" πριν δέκα χρόνια, μέσω ενός σεναρίου από τον Αντρέ Χάινς – ένα σκοτεινό δράμα που λαμβάνει χώρα στο Broadway και περιγράφει τον επικίνδυνο ανταγωνισμό ανάμεσα σε μια ηθοποιό και την μυστηριώδη αναπληρώτριά της. Ο Αρονόφσκι, όντας μάρτυρας καθώς μεγάλωνε στην συγκλονιστικά σκληρή προπόνηση της αδερφής του ως χορεύτρια μπαλέτου, ήθελε να αλλάξει το φόντο σε εκείνο μιας διακεκριμένης ομάδας μπαλέτου στην Νέα Υόρκη. Η αλλαγή αυτή οδήγησε στη δημιουργία της Νίνα και της Λίλι, δύο ανταγωνίστριες ανερχόμενες χορεύτριες, που ήταν πρόθυμες να θυσιάσουν τα πάντα για μια τέλεια απόδοση.

"Συζητούσαμε για χρόνια με τον Ντάρεν για ένα θρίλερ μπαλέτου" λέει ο σεναριογράφος Μαρκ Χέιμαν. " Αυτό που έκανα ήταν να πάρω το προσχέδιο του σεναρίου και να προσαρμόσω την πλοκή της "Λίμνης των Κύκνων" ακριβώς στο επίκεντρό του. Αυτό άλλαξε τα πάντα και αποτέλεσε το εναρκτήριο λάκτισμα για μια σύγχρονη Νέοϋρκέζικη ιστορία για την δυαδικότητα και για τον φόβο πως κάποιος καταλαμβάνει τη ζωή σου."

Από άνθρωπος σε κύκνο

Πριν ακόμα ολοκληρωθεί το σενάριο του "Μαύρου Κύκνου", ο Ντάρεν Αρονόφσκι ήξερε ποια θα υποδυόταν την Νίνα. Έπρεπε να είναι η Νάταλι Πόρτμαν, η οποία είχε κάνει μπαλέτο ως παιδί αλλά, κυρίως, είχε την αφοσίωση και το σθένος να ανταπεξέλθει στις τεράστιες φυσικές και ψυχολογικές απαιτήσεις ενός ρόλου. Ο Αρονόφσκι την είχε προσεγγίσει αρκετά χρόνια πριν και της είχε μιλήσει για την ταινία, όταν ακόμα αυτή ήταν σε πρώιμο στάδιο. "Πολύ σύντομα από την στιγμή που μου ήρθε για πρώτη φορά η ιδέα για τον "Μαύρο Κύκνο", συνάντησα την Νάταλι για καφέ στην Times Square" θυμάται ο σκηνοθέτης. "Είχε ασχοληθεί ιδιαίτερα με το μπαλέτο πριν γίνει ηθοποιός και το είχε συνεχίσει στην πάροδο του χρόνου ως γυμναστική. Μου είπε αμέσως πως ένα από τα πράγματα που πάντα ήθελε να κάνει ήταν να υποδυθεί μια χορεύτρια." Αν και χρειάστηκε να περάσουν δέκα χρόνια από την συνάντησή τους μέχρι την ολοκλήρωση του σεναρίου, όταν το διάβασε η Πόρτμαν, την καθήλωσε το ψυχολογικό ταξίδι της Νίνα.

"Η Νίνα είναι αφοσιωμένη, εργατική αλλά και εμμονική" εξηγεί η Πόρτμαν. "Δεν έχει ακόμα τη δική της φωνή ως χορεύτρια, ως κοπέλα, αλλά σταδιακά αλλάζει καθώς ψάχνει να βρει τον αισθησιασμό της και την αίσθηση ελευθερίας. Αυτό που θέλει η Νίνα είναι η τελειότητα, κάτι το οποίο μπορεί να υπάρξει μόνο για μια στιγμή, μια σύντομη φευγαλέα στιγμή – αλλά, όπως όλοι οι καλλιτέχνες, ίσως θα πρέπει να καταστρέψει τον εαυτό της για να το βρει. Όταν προσπαθεί να γίνει ο Μαύρος Κύκνος, κάτι σκοτεινό αρχίζει να αναβλύζει μέσα της."

Μέσα στο σκοτάδι, η Πόρτμαν ήταν ενθουσιασμένη που είχε την ευκαιρία να εμπλακεί με τον κόσμο του μπαλέτο, τον οποίο - όπως και η Νίνα - ονειρευόταν ως κορίτσι. "Μου άρεσε πολύ η αυθεντικότητα όλων αυτών των πολύ αληθινών λεπτομερειών για τον κόσμο του μπαλέτου στο σενάριο" συνεχίζει η Πόρτμαν, "και λάτρεψα τους παραλληλισμούς ανάμεσα στην ιστορία της Νίνα και στην "Λίμνη των Κύκνων". Την είδα ως κάποια που προσπαθεί στην πραγματικότητα να απελευθερωθεί από ένα ξόρκι - προσπαθεί να απελευθερωθεί από όλους αυτούς που ορίζουν το ποια είναι και προσπαθεί να δει μέσα από όλα αυτά ποια πραγματικά είναι ως άνθρωπος και ως καλλιτέχνιδα."

Την Πόρτμαν ιντρίγκαρε επίσης η διεστραμμένη και γεμάτη ζήλια σχέση ανάμεσα στην Νίνα και στην Λίλι, η οποία λειτουργεί σε διάφορα επίπεδα. "Μου αρέσει το πώς όταν συναντιούνται για πρώτη φορά, η μία κοιτάει την άλλη από πάνω μέχρι κάτω, με τον τρόπο με τον οποίο το κάνουν τα κορίτσια και στην πραγματικότητα" δηλώνει η Πόρτμαν. "Είναι ένας μηχανισμός επιβίωσης, ώστε να ξεχωρίζεις το ποιος είναι ο μεγαλύτερος ανταγωνιστής σου και, στην περίπτωση αυτή, η Νίνα βλέπει αμέσως πως η Λίλι είναι πανέμορφη, ταλαντούχα και αποτελεί απειλή για τη θέση της. Δεν ξέρει όμως ακόμα ποια πραγματικά είναι η Λίλι."  

Για να απεικονίσει όλα αυτά, η Πόρτμαν πέρασε από αυστηρή φυσική και ψυχολογική προετοιμασία. Η φυσική προπόνηση ξεπέρασε ότι είχε φανταστεί, καθώς προπονούταν έντονα για πέντε ώρες καθημερινά, περίπου δέκα μήνες πριν καν αρχίσει η παραγωγή. Η προπόνηση γινόταν υπό την καθοδήγηση αρκετών επαγγελματιών δασκάλων και προπονητών - ανάμεσα στους οποίους κι η Μέρι Έλεν Μπόουερς, πρώην χορεύτρια του New York City Ballet - η οποία την πέρασε από πλήρη εκπαίδευση χορού σε χρόνο ρεκόρ.

"Χόρευα ατελείωτα, έκανα κολύμπι και προπόνηση με βάρη, καθώς και cross training, ώστε να μην τραυματιστώ επειδή ο χορός είναι πολύ σκληρός για το σώμα" εξηγεί η Πόρτμαν. "Είναι μεγάλη πρόκληση να προσπαθείς να πιάσεις ξανά το μπαλέτο στα 28. Ακόμα κι αν έχεις κάνει μαθήματα χορού πριν, δεν μπορείς να καταλάβεις πόση προσπάθεια χρειάζεται σε επαγγελματικό επίπεδο. Η παραμικρή κίνηση πρέπει να είναι τόσο ακριβής, τόσο ανάλαφρη και γεμάτη χάρη. Ήξερα πως επρόκειτο για πρόκληση, αλλά δεν περίμενα ποτέ πόσο δύσκολο σωματικά θα αποδεικνυόταν."

Σε συνδυασμό με σπουδές χορού, η Πόρτμαν έχει σπουδάσει ψυχολογία στο Χάρβαρντ, το οποίο την βοήθησε στο να είναι πιο διορατική ως προς τον υπό κατάρρευση ψυχισμό της Νίνα, επιτρέποντας στην ηθοποιό να εισέλθει βαθύτερα στην σουρεαλιστική εσωτερική εμπειρία της Νίνα. "Αντιλήφθηκα πως η Νίνα είναι παγιδευμένη σε έναν κύκλο εμμονής και καταναγκασμού" αναφέρει η Πόρτμαν. "Η θετική του πλευρά για καλλιτέχνες και χορευτές είναι πως όταν είσαι τόσο αφοσιωμένος μπορείς να γίνεις βιρτουόζος, αλλά υπάρχει και μια πολύ πιο σκοτεινή πλευρά, μια νοσηρή πλευρά, στην οποία μπορεί να χαθείς ολοκληρωτικά. Εκεί έπρεπε να πάω την Νίνα."

Πουέντ και τιμωρία

Για να βεβαιωθεί για την αληθοφάνεια των χορευτικών κινήσεων και για να αποδοθεί σωστά η "Λίμνη των Κύκνων", ο Αρονόφσκι προσέλαβε μια ομάδα μπαλέτου με αρχηγό τον χορογράφο Μπενζαμέν Μιλπιέ, ο οποίος είναι διάσημος χορευτής του The New York City Ballet αλλά και παγκοσμίως διακεκριμένος δημιουργός νέων μπαλέτων. Αν και χορογραφούσε πρώτη φορά για ταινία, ο Μιλπιέ προσαρμόστηκε αμέσως. "Αναμείχθηκα σε όλη τη διαδικασία και με ενθουσίασαν οι ηθοποιοί" λέει ο Μιλπιέ. Ο Μιλπιέ απόλαυσε επίσης το να βρίσκεται μπροστά από την κάμερα για τον ρόλο του Ντέιβιντ, του βασικού χορευτή.

Ο Μιλπιέ έπρεπε να επιλέξει καταλυτικές στιγμές της "Λίμνης των Κύκνων" και να τις χορογραφήσει με τέτοιο τρόπο, ώστε να ταιριάζουν τέλεια με το όραμα του Αρονόφσκι για την ωμή παραγωγή του Τομά, ενώ ταυτόχρονα θα πρέπει να είναι εφικτό για τις δύο ηθοποιούς να το χορέψουν, οι οποίες μπορεί να είναι αφοσιωμένες αλλά δεν είναι επαγγελματίες μπαλαρίνες. "Ήταν πολύ σημαντικό για τον Ντάρεν να είναι πιστός στην πραγματική "Λίμνη των Κύκνων"" εξηγεί ο Μιλπιέ. "Γνωρίζαμε όμως κι οι δύο πως δεν μπορείς να εκπαιδεύσεις κάποια να γίνει πρίμα μπαλαρίνα σε έξι μήνες, οπότε δουλέψαμε πολύ σκληρά στο να επιλέξουμε συγκεκριμένες κινήσεις για την Νάταλι Πόρτμαν και την Μίλα Κούνις, οι οποίες θα ταίριαζαν στην ταινία. Η Νάταλι είχε ήδη ξεκινήσει μαθήματα χορού πριν την γνωρίσω και έκανε επίσης μερικά μαθήματα στην παιδική της ηλικία, αλλά η Μίλα δεν είχε κάνει ποτέ προπόνηση. Ο ρόλος μου λοιπόν στην πραγματικότητα ήταν το να ραφινάρω τις κινήσεις τους και να χρησιμοποιήσω τη χορογραφία ώστε να βγάλω αυτό ακριβώς που χρειαζόταν. Ευτυχώς, ο Ντάρεν έχει μεγάλη κατανόηση του τι είναι καλός χορός, οπότε η δουλειά μου ήταν πολύ πιο εύκολη."

Για να βοηθήσει την Πόρτμαν και την Κούνις στην προπόνησή τους, ο Μιλπιέ έφερε μια ομάδα από προπονητές μπαλέτου, ανάμεσα στους οποίους κι η θρυλική Τζορτζίνα Πάρκινσον, διάσημη χορεύτρια του Royal Ballet και διευθύντρια του American Ballet Theatre εδώ και 30 χρόνια, η οποία δυστυχώς απεβίωσε μόλις δύο εβδομάδες πριν το τέλος των γυρισμάτων.  Με τις ηθοποιούς δούλεψαν επίσης οι διευθύντριες μπαλέτου Μαρίνα Σταβίτσκαγια, διευθύντρια του κλασικού ρεπερτορίου για το Manhattan Youth Ballet, και Όλγκα Κοστρίτσκι, ανάμεσα στους παλιούς μαθητές της οποίας συμπεριλαμβάνονται οι Μιχαίλ Μπαρίσνικοφ και Τζοκ Σότο. Έσπρωξαν την Πόρτμαν και την Κούνις στο να κάνουν πράγματα με το σώμα τους τα οποία ποτέ δεν γνώριζαν πως είναι εφικτά – και οι δύο πλήρωσαν το φυσικό τίμημα. "Λατρεύω το χορό, νόμιζα πως θα ήταν τόσο διασκεδαστικό το να χορεύω στη δουλειά" αναφέρει η Πόρτμαν. "Δεν είχα ιδέα πόσο δύσκολο θα ήταν."

Οι δύο πρωταγωνίστριες είχαν να αντιμετωπίσουν τραυματισμούς και εξάντληση από την εντατική προπόνηση, καθώς πλησίαζε η έναρξη των γυρισμάτων. "Μετά από δύο σκισμένους συνδέσμους και έναν εξαρθρωμένο ώμο, αναρωτιόμουν "Τι κάνω;"" θυμάται η Κούνις. "Τα παπούτσια πουέντ είναι ιδιαίτερα κτηνώδη. Δεν μπορούσα να τα φοράω για περισσότερα από 20 λεπτά. Δεν χρειάζεται ούτε καν να είσαι en pointe για να σε πονέσουν. Το μόνο που χρειάζεται να κάνεις είναι να περπατήσεις. Τα πόδια σου δεν μπορούν να προχωρήσουν διότι υπάρχει ένα ξύλινο κουτί στην άκρη. Σκοντάφτεις συνέχεια. Αν τα φοράς όλη μέρα, τα πόδια σου πρήζονται και μελανιάζουν."

Η Πόρτμαν, η οποία χορεύει σε περισσότερες από το 90% των σκηνών της, έπαθε έναν άσχημο τραυματισμό στα πλευρά κατά τη διάρκεια της προπόνησης. "Ήταν αρκετά έντονο διότι έπρεπε να το αντιμετωπίσω για ένα μεγάλο μέρος των γυρισμάτων" παραδέχεται η Πόρτμαν. "Είναι δύσκολο όμως να παραπονεθείς όταν βλέπεις τι υπομένουν οι επαγγελματίες χορευτές όλη την ώρα. Χορεύουν συνεχώς με πολύ σοβαρούς τραυματισμούς, όπως διαστρέμματα. Έχουν συνηθίσει να ξεπερνούν τον πόνο χορεύοντας."

Παρά τις δυσκολίες, οι δύο γυναίκες καθοδηγήθηκαν από έμπειρα χέρια, έγιναν ακόμα πιο δυνατές και γεμάτες αυτοπεποίθηση χορεύτριες. "Ήταν ένα από τα πιο δύσκολα πράγματα που νομίζω πως θα κάνω ποτέ στη ζωή μου" λέει η Κούνις. "Πιστεύω επίσης πως το μπαλέτο δεν έχει πάρει τη θέση που του αξίζει ως ένα από τα δυσκολότερα αθλήματα στον κόσμο. Αυτό που είναι πραγματικό εκπληκτικό είναι όταν καταλαβαίνεις πως όλη αυτή η σκληρή δουλειά και ο πόνος μπορούν να παράγουν μια τέχνη που μοιάζει τόσο αβίαστη."

"Ήταν εκπληκτικό να βλέπεις την πρόοδο της Νάταλι και της Μίλα" σχολιάζει ο Μιλπιέ. "Θέσαμε πολύ ψηλά τον πήχη κι εκείνες τα κατάφεραν." Για να συνοδεύσουν τις δύο ηθοποιούς στην σκηνή, ο Μιλπιέ και ο παραγωγός Άρι Χάντελ έφεραν μια ομάδα επαγγελματιών χορευτών από το Pennsylvania Ballet – συμπεριλαμβανομένου και του πρωταγωνιστή Σέρτζιο Τοράντο, ο οποίος υποδύεται τον Βον Ρόθμπαρτ στην "Λίμνη των Κύκνων" της ταινίας. Εξαιτίας του timing, αποδείχθηκε πολύ πιο δύσκολη η αναζήτηση της κατάλληλης ομάδας μπαλέτου από την αναζήτηση των πρωταγωνιστών.

Ανακαλύψαμε πως πολλές ομάδες, όπως το New York City Ballet και το ABT διένυαν την σαιζόν τους οπότε δεν τους περίσσευαν χορευτές για μας" εξηγεί ο παραγωγός Σκοτ Φράνκλιν. "Ευτυχώς που το Pennsylvania Ballet ήταν διαθέσιμο. Συμφώνησαν να δουλέψουν μαζί μας λίγες εβδομάδες πριν την έναρξη των γυρισμάτων.

"Ήμασταν ενθουσιασμένοι που μπορέσαμε να πραγματοποιήσουμε την συνεργασία αυτή" δηλώνει ο Ρόι Κάιζερ, Καλλιτεχνικός Διευθυντής του Pennsylvania Ballet. "Είναι ένα εξαιρετικό project και μια εκπληκτική εμπειρία για τους χορευτές. Είχαν την ευκαιρία να βοηθήσουν στη ρεαλιστική απεικόνιση του μπαλέτου και ήταν πολύ ενθουσιώδεις που δούλευαν με το εκπληκτικό αυτό cast."

ΕΠΙΣΗΜΟ SITE :

Official site

ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ

http://www.imdb.com/




top of the page


ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Η Βαθμολογία μου:

Υπάρχει η τελειότητα;

Κανείς να μην φοβάται την τελειότητα, διότι, ποτέ δεν θα την προσεγγίσει, έλεγε ο Σαλβαντόρ Νταλί , και όμως ο Ντάρρεν Αρονόφσκι, την προσέγγισε  κατά πολύ με τον Μαύρο Κύκνο του, με άκρως γοητευτικό αποτέλεσμα. Στόχος: να πραγματοποιηθεί η σύγχρονη παράσταση μπαλέτου του πασίγνωστου έργου της «Λίμνης των Κύκνων» και ειδικότερα η Nina Sayers, ( Natalie Portman) , χορεύτρια, που πασχίζει να επιβιώσει στο αδυσώπητα ανταγωνιστικό περιβάλλον της Νέας Υόρκης, να πάρει τον πρωταγωνιστικό ρόλο στην παράσταση.  Καθώς επιδιώκονται τα παραπάνω, παρακολουθεί ο θεατής, να ξεδιπλώνεται μια υπόθεση, με αρκετά παρόμοια στοιχεία, εμπνευσμένα από το θέμα του περίφημου παραμυθιού.
Είναι μια σύγχρονη « Λίμνη των Κύκνων». Θα μπορούσε να υποστηρίξει κανείς, ότι πρόκειται για μια κινηματογραφική παράσταση, κατά την οποία η Natalie Portman, δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας, χωρίς διακοπή, έως ότου η ερμηνεία αυτή , φτάσει στην κορύφωσή της. Η Nina είναι εντελώς δοσμένη στο αντικείμενο της, είναι παθιασμένη με αυτό, αφήνει το μυαλό της να εγκαταλείψει κάθε ίχνος λογικής.

Κι όμως η μητέρα της  Erica  (Barbara Hershey),  είναι εκείνη, που φροντίζει για την χορευτική καριέρα της. Την καριέρα, που δεν μπόρεσε να δημιουργήσει εκείνη, ως χορεύτρια. Συμπεριφέρεται περίεργα και καταστρατηγεί την προσωπικότητα της. Δεν της επιτρέπει να αφεθεί, ίσως διότι δεν έχει δικαίωμα να μην πετύχει η κόρη της, αυτό, που δεν πέτυχε εκείνη στα νιάτα της. Ίσως, διότι η κόρη της, στάθηκε εμπόδιο στα δικά της χορευτικά βήματα και  τα απωθημένα της μεταμφιέζονται σε αυταρχικότητα, υπερπροστασία και μη φυσιολογική στάση μητέρας προς την ενήλικη πλέον κόρη της. Όπως και να έχει, η ιδιόρρυθμη συμπεριφορά της, συμβάλλει σε μεγάλο βαθμό τόσο στην έντονη καταπίεση, που υφίσταται η Νίνα, όσο και στην διακαή αναζήτηση της τέλειας τεχνικής εκ μέρους της.

Ο Thomas Leroy (Vincent Cassel), θυμίζει τον χαρακτήρα του Boris Lermontov (Anton Walbrook),  στο «The Red Shoes» (1948),  ο οποίος μεντοράρει το νέο ταλέντο, που ανακάλυψε και προσπαθεί να του εκμαιεύσει αυτό, που επιζητά για την παράσταση του σε επίπεδο ερμηνείας. Αναπτύσσει μαζί με την καινούρια του ανακάλυψη, μία σχέση, όχι ακριβώς ερωτική, αλλά πασπαλισμένη με λίγο ερωτισμό, πολλή απαίτηση και υπεροψία σε ορισμένες φάσεις, από την πλευρά του . Ενώ η Lily ( Mila Kunis), αναζωπυρώνει το ανταγωνιστικό αίσθημα της Nina απέναντι της και την οδηγεί εν τέλει στην υπέρβαση του ίδιου της του εαυτού.

Ο Μαύρος Κύκνος, του οποίου το σενάριο, κέντησαν αριστοτεχνικά οι Mark Heyman, Andres Heinz and John J. McLaughlin, ρίχνει τους προβολείς, όχι μόνο στην εμμονή της Nina, αλλά και στις συνθήκες διαβίωσης και εργασίας των χορευτών μπαλέτου στον πλανήτη της Νέας Υόρκης. Διαπλέκονται η ακατάπαυστη προσπάθεια για μια θέση στον ήλιο με τον ανελέητο ανταγωνισμό και την αιματηρή δουλειά. Όταν φτάσει σε μια συγκεκριμένη ηλικία η  πρώην πρωταγωνίστρια Beth (Winona Ryder),την οποία αντικαθιστά η Nina Sayers είναι πεταμένο χαρτί και οδηγείται στην απελπισία και στην αυτοκαταστροφή. H Nina, αποδεικνύει με τα πληγωμένα δάχτυλα των ποδιών της και την τάση της να ξερνάει το λιγοστό φαγητό της, αλλά και η μητέρα της Erica, που αναγκάζεται, λόγω εγκυμοσύνης, να σταματήσει το μπαλέτο, όχι κατ’επιλογήν, αλλά γιατί απορρίπτεται, λόγω κατάστασης, την τραχύτητα των  θυσιών, που πραγματοποιούν οι καλλιτέχνες του μπαλέτου.

Η ταινία ανοίγει με ένα  όνειρο, που υλοποιείται, αλλά μέσα στην πραγματικότητα παρεμβαίνει συχνά το όραμα και ο παραλογισμός.  Κυριαρχούν σκηνοθετικά, οι ψευδαισθήσεις-είδωλα σε καθρέφτη, η παραλλαγή της Nina στον κακό της εαυτό, τα πρόσωπα, που μοιάζουν, η ανάμειξη της υψηλής αισθητικής και του ρομαντισμού με τα σκοτεινά και ανατριχιαστικά στοιχεία, η σεξουαλικότητα ως απελευθέρωση της τρομερής πίεσης και ως αποκύημα παράνοιας. Επιπλέον, επικρατεί και μία κλειστοφοβική ατμόσφαιρα τόσο στη σκηνή στον υπόνομο, όσο και στο διαμέρισμα της Nina, ενδεχομένως, για να αποκαλυφθεί η ένταση, που κατείχε το μυαλό της πρωταγωνίστριας, αλλά και ο περιορισμός, που υφίστατο. Ο David Aronofski, συνεργάζεται με τον κινηματογραφιστή του Matthew Libatique, ο οποίος τραβάει πολύ σε  16 mm φίλμ δια χειρός, αλλά και ψηφιακά.

Είναι δύσκολο να περιγράψει κανείς τόσο πάθος με λέξεις. Ο Aronofski σκηνοθετεί με πάθος , η Natalie ερμηνεύει με πάθος έναν σχιζοφρενικά παθιασμένο με την τέχνη του χαρακτήρα και όλα οδηγούν σε έναν κόσμο, που μετεωρίζεται ανάμεσα σε πραγματικότητα και όνειρα.  Το στοιχείο αυτό, άλλωστε συναντάται συχνά, σε ταινίες του, όπως στο « The Wrestler», όπου ο Randy Robinson (Mickey Rourke), ξεπερνάει τον εαυτό του  και τα δίνει όλα για όλα, όντας πολιορκημένος από το πάθος του για την προσέγγιση του τέλειου. Το ίδιο συμβαίνει και με την Nina, παρ’όλο, που βρίσκονται σε δύο διαφορετικές φάσεις στην ζωή τους. Μόνο, που η Nina, εξερευνά κάθε πτυχή του εαυτού της, συγχίζεται, εκρήγνυται και στο τέλος μεγαλουργεί, καταλήγοντας στο υπέρτατο σημείο, μια στιγμή, που διαρκεί λίγο, αλλά αρκεί για να σαγηνεύσει, ακόμα και τον πιο δύσκολο θεατή.

Δήμητρα Φωτεινοπούλου
της Δήμητρας Φωτεινοπούλου FacebookDimitra Foteinopoulou


Η Βαθμολογία μου:

"Ο ΠΑΛΑΙΣΤΗΣ" (The Wrestler) του ....Μπαλέτου

Ότι ήταν "Ο ΠΑΛΑΙΣΤΗΣ" (The Wrestler) για τον Μίκι Ρουρκ, είναι ο "ΜΑΥΡΟΣ ΚΥΚΝΟΣ" για την εξαιρετική (άξια Υποψηφιότητας Όσκαρ, τουλάχιστον) Νάταλι Πόρτμαν και το altert ego της Μίλα Κούνις. Το background και η αντιστροφή των φύλων δεν διαφοροποιούν σε μεγάλο βαθμό το BLACK SWAN από τους συμβολισμούς και την πορεία του ΠΑΛΑΙΣΤΗ, μόνο που εδώ υπάρχουν και οι κρυφοί άσοι στο μανίκι του Ντάρεν. Ιδιαίτερα όσον αφορά τις αντίρροπες εκδοχές των ερμηνειών στον ίδιο ρόλο, ανάλογα με την προσωπικότητα του κάθε ατόμου, ξεχωριστά. Ευφυέστατο σενάριο και σκηνοθεσία που δε σε αφήνει χαλαρό ούτε δευτερόλεπτο. Από τις αγαπημένες μου φετινές ταινίες must-to-see.

Ο Αρονόφσκι ...μοιράζει Όσκαρ στους ηθοποιούς του! Η Νάταλι Πόρτμαν βάζει υποψηφιότητα ... εγκαινιάζοντας την περίοδο των Βραβείων, όπως πριν δυο χρόνια ο Μίκι Ρουρκ, πάλι από Βενετία, Τορόντο και Νέα Υόρκη.

Jim Papamichos
του Δημήτρη Παπαμίχου me@myfilm.gr


(Σ.Σ. Κριτική από την ανταπόκριση του 67ου Φεστιβάλ Βενετίας, την Κυριακή 5/9/2010)

Το ιδιότυπο θρίλερ του - ούτως η άλλως - αγαπημένου μας Ντάρεν Αρονόφσκι "BLACK SWAN" (ταινία έναρξης του Φεστιβάλ την Τετάρτη 1/9), με πρωταγωνίστρια την Νάταλι Πόρτμαν, τον Βενσάν Κασέλ και την Γουινόνα Ράιντερ είναι μια σκοτεινή ιστορία της σύγκρουσης ενός παρελθόντος (αρχικά «υπόγειας» και μετά «ανοικτής») που δεν θέλει να ξεχαστεί και ενός μέλλοντος που έρχεται, αντανακλώντας στον χώρο του μπαλέτου στην σύγχρονη Νέα Υόρκη.
Η αναζήτηση μιας μπαλαρίνας της «σκοτεινής πλευράς» που θα ολοκληρώσει στα μάτια του σκηνοθέτη το ρόλο του "Κύκνου", ανάμεσα στην «λευκή» και την «μαύρη» διάστασή του, και η άσπονδη φιλία που αναπτύσσεται με την ανταγωνίστριά της για τον ρόλο (αλλά και συμπλήρωμά της) - όντας η νέα μούσα του σκηνοθέτη - μας εισάγουν σ' ένα θρίλερ όπου η έκρηξη του ασυνείδητου και των ανεκπλήρωτων επιθυμιών οδηγούν τον κεντρικό χαρακτήρα στην εσωτερική διαστροφή και σε μονοπάτια που μοιάζουν να μην έχουν γυρισμό.

Γιάννης Ραουζαίος
του Γιάννη Ραουζαίου giannis.raouzaios@myfilm.gr


Η Βαθμολογία μου:

Μετά την τεράστια κριτική επιτυχία του The Wrestler, η οποία παρεμπιπτόντως με βρίσκει τελείως αντίθετο, ο Darren Aronofsky επιστρέφει με το Black Swan, παρουσιάζοντας το μπαλέτο όπως δεν το έχουμε ξαναδεί ποτέ.

Ο κεντρικός χαρακτήρας του Μαύρου Κύκνου είναι η Nina, μια επαγγελματίας μπαλαρίνα που έχει περάσει την πρώτη νιότη και αγωνιά αν θα καταφέρει να γίνει πρίμα. Η αποχώρηση της Beth, προηγούμενης πρώτης του μπαλέτου, της δίνει την ευκαιρία να πάρει τη θέση της - κάνοντας τα πάντα για να την κερδίσει. Το έργο που ανεβάζει ο σκηνοθέτης Thomas Leroy είναι η Λίμνη των Κύκνων, με την πρίμα να πρέπει να χορέψει δύο εντελώς διαφορετικούς ρόλους, την αθώα καλοκάγαθη Odette αλλά και την άγρια, διεκδικητική Odile. Η υπερβολική υπακοή της στην τεχνική την κάνει ιδανική ως λευκό κύκνο αλλά όχι και για τον μαύρο που απαιτεί μεγαλύτερη ελευθερία. Μέχρι που η Lily, μια νεαρή μπαλαρίνα με σχετικά έξαλλη ζωή, εντελώς αντίθετη στην απόλυτη επαγγελματική αφοσίωση της Nina έρχεται να διεκδικήσει το ρόλο και μια περίεργη ανταγωνιστική, άρρωστη φιλία αναπτύσσεται μεταξύ των δύο γυναικών που θα φέρει την Nina στα όρια της.

Μετά το αποτυχημένο Wrestler, που δε κατάφερε να με συγκινήσει σε κανένα σημείο του και με κανένα τρόπο, έρχεται το Black Swan να μου υπενθυμίσει γιατί λάτρεψα τον Aronofsky τόσο φυσικά στο Requiem for a Dream αλλά και στο Fountain που τόσο πολύ υποτιμήθηκε, έστω και αν δεν καταφέρνει να φτάσει τα δυσθεώρητα ποιοτικά επίπεδα των προαναφερομένων ταινιών.

Με αφορμή τον επαγγελματικό ανταγωνισμό, παρακολουθούμε ένα διαστροφικό εφιαλτικό παραμύθι που εντυπωσιάζει με τον τρόπο που παίζει με την όραση και την συναισθηματική μας αντίληψη. Προσθέτοντας το στοιχείο του υπερφυσικού, μας δελεάζει να μπούμε σε άλλα μονοπάτια σκέψης ενώ ταυτόχρονα αγνοεί την κακή συνήθειά μας του να θέλουμε να καταλάβουμε τι πραγματικά συμβαίνει. Στο Black Swan εκτιμάς αυτό που βλέπεις εκείνη τη στιγμή, τα σημάδια στη πλάτη της Nina, το βραδινό της ξέσπασμα με την Lily μέχρι την πλήρη κατάρρευσή της, όλα στο όνομα ενός πρωταγωνιστικού ρόλου υπό την ασφυκτική πίεση της μητέρας που πιέζει τη κόρη της να πετύχει ότι δε πέτυχε εκείνη. Με αποκορύφωμα δύο αισθησιακές και βίαιες σεκάνς στο δεύτερο μισό της ταινίας, όσο και να προσπαθούμε, δε μπορούμε να ξεκολλήσουμε τα μάτια μας από το δημιούργημα του Aronofsky.

Στο δεύτερο μισό της ταινίας, είπα; Δυστυχώς ναι, αφού το πρώτο μισό είναι υποτονικό, εισαγωγικό με αρκετά μεγάλες σκηνές προβών μπαλέτου που μπορεί να επιδεικνύει τη δουλειά που έριξε η Natalie Portman αλλά ταυτόχρονα κουράζει αρκετά σε σημείο που απορείς και ελπίζεις κάποια στιγμή να δεις αυτό που περιμένεις, ή μάλλον αυτό που δεν περιμένεις. Έστω και αργά, η Mila Kunis κάνει την είσοδό της και η άγρια ομορφιά του μαύρου κύκνου βγαίνει στην επιφάνεια.

Από πολλούς, το Black Swan θεωρείται ήδη από τα πιο δυνατά άλογα στη κούρσα των Όσκαρ, και μάλιστα σε αρκετές κατηγορίες και δεν έχουν άδικο. Με μια γρήγορη σκέψη, πέντε υποψηφιότητες για καλύτερη ταινία, καλύτερη σκηνοθεσία, α’ και β’ γυναικείου αλλά και του υποτιμημένου Vincent Cassel στο β’ ανδρικού, είναι πολύ πιθανές και απολύτως δικαιολογημένες. Αν θα πόνταρα σε κάποιο από αυτά, δε ξέρω αφού ακόμα και η Portman που έπεισε και τους πιο άπιστους, δεν ήταν αλάνθαστη με ελάχιστες μεν σκηνές, όπου όμως η ερμηνεία της έπεφτε σε σχετικά χαμηλά επίπεδα. Προσωπικό πουλέν, η Mila Kunis που μετά την εξαιρετική ερμηνεία ως την πιο πολυδιάστατη χαζούλα που έχω δει στο The Book of Eli, εδώ για μια ακόμη φορά εντυπωσιάζει με την απλότητά και την αυθεντικότητά της.

Μισή ταινία μέτρια και μισή ταινία αριστούργημα, δύσκολο να βγάλεις ένα μέσο όρο, όμως σίγουρα το δεύτερο μέρος είναι πραγματικά τόσο καλό που αποζημιώνει και, εν μέρη, δικαιολογεί τον σχεδόν ακριβή 50-50 διαχωρισμό της ταινίας, θέλοντας να τονίζει ακόμα περισσότερα τις δύο πλευρές του ίδιου ανθρώπου, το alter ego, το λευκό και τον μαύρο κύκνο. Για δεύτερη συνεχόμενη φορά, ο Aronofsky δε καταφέρνει να μου αποσπάσει το χαρακτηρισμό αριστούργημα αλλά βρίσκεται πραγματικά πάρα πολύ κοντά.

Και ένα ρητορικό ερώτημα για το τέλος. Μετά από μια τέτοια ταινία, τι να περιμένω από το Wolverine 2;

Αλέξης Κυριαζής
του Αλέξη Κυριαζή alexis.kyriazis@myfilm.gr


top of the page

blog comments powered by Disqus



top of the page


VIDEO CLIPS, TRAILER, TEASER, SCREENING PREVIEW


top of the page


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Κυκλοφορία:
1/12/2010 (HΠΑ)
27/1/2011 (Ελλάδα)


top of the page




PHOTOS - POSTERS

Black Swan 0000.jpg
Black Swan 0001.jpg
Black Swan 0002.jpg
Black Swan 0007.jpg
Black Swan 0008.jpg
Black Swan 0009.jpg
Black Swan 0010.jpg
Black Swan 0011.jpg
Black Swan 0012.jpg
Black Swan 0013.jpg
Black Swan 0014.jpg
Black Swan 0015.jpg
Black Swan 0016.jpg
black swan poster 1.jpg
black swan poster 2.jpg
black swan poster 3.jpg
black swan poster 4.jpg
black swan poster 5.jpg
black swan poster 6.jpg
black swan poster.jpg
DARREN ARONOFSKY.jpg
       


top of the page


ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΙΝΙΑΣ / ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

>>CAST<<

Πρωταγωνιστούν:

    Mila Kunis ... Lilly
    Natalie Portman ... Nina
    Christopher Gartin ... Handsome scott
    Winona Ryder ... Beth
    Sebastian Stan
    Vincent Cassel ... Korolyevna
    Barbara Hershey
    Janet Montgomery ... Madeline
    Toby Hemingway ... Tom
    Kristina Anapau ... Galina
    Ksenia Solo ... Veronica
    Adriene Couvillion ... Violinist
    Shaun O'Hagan ... Stage Manager
    Marty Krzywonos ... Orchestra Conductor

>>CREDITS<<

Σκηνοθεσία
Darren Aronofsky


Σενάριο
Andres Heinz
Mark Heyman

Παραγωγή
Scott Franklin
Mike Medavoy
Arnold Messer
Brian Oliver


Μουσική
Clint Mansell

Φωτογραφία
Matthew Libatique

Μοντάζ
Andrew Weisblum

Casting
Mary Vernieu

Σχεδιασμός Παραγωγής
Thérèse DePrez

Καλλιτεχνική Διεύθυνση
David Stein

Σκηνικά
Tora Peterson

Κοστούμια
Amy Westcott

Βοηθός Σκηνοθέτη
Joseph P. Reidy

Εταιρείες Παραγωγής
Cross Creek Pictures
Phoenix Pictures
Protozoa Pictures

Διανομή
Odeon (Ελλάδα)
Fox Searchlight Pictures

Χρονολογία παραγωγής
2010

Χώρα παραγωγής
ΗΠΑ

Γλώσσα
ΑΓΓΛΙΚΑ

Εικόνα
ΕΓΧΡΩΜΗ

Είδος ταινίας
ΔΡΑΜΑ, ΘΡΙΛΕΡ

Διάρκεια
108'

Ήχος


Τοποθεσίες Γυρισμάτων
Νέα Υόρκη, ΗΠΑ


AKA

Καταλληλότητα


top of the page









 
Βαθμολογία Κοινού
Μέσος Όρος: 4.54
Αριθμός Ψήφων: 50


Αξιολόγηση :

Εξαιρετικό
Πολύ καλό
Καλό
Μέτριο
Κακό



Επιλογές
  Go Back [ Προηγούμενο ]

 Προεπισκόπηση Προεπισκόπηση

 Προωθήστε το Προωθήστε το



Σχετικοί Σύνδεσμοι

· Αναζήτηση σε: Δραματική
· Περισσότερα για Κατηγορία
· ΘΕΜΑΤΑ
· Ταινίες που προβάλλονται
· Τελευταία Τρέιλερ
· ΑΙΘΟΥΣΕΣ
· BOX OFFICE USA
· BOX OFFICE Ελληνικό
· Internet Movie Database
· Rotten Tomatoes

Εγκαταστήστε το myFILM.gr toolbar ΤΩΡΑ! Όλο το internet σε μια γραμμή εργαλείων - Δωρεάν λήψη

Συνδεδεμένα Θέματα

ΘρίλερΔραματική


Advertisement


top of the page


         
. Θέματα . ΔΩΡΕΑΝ Toolbar . Ο Λογαριασμός μου . Ανέκδοτα και Αστεία . Άλλο Περιεχόμενο
. BOX OFFICE Ελληνικό   . Blogs . Ποίηση . Ενότητες
. BOX OFFICE USA . ανά εβδομάδα . Λήψεις . Παιχνίδια Flash . Casting
. Δημοφιλή / Top50 . με μια ματιά . Φωτογραφίες   . Φεστιβάλ / Διανομή
. Cine CULT . Αίθουσες . Φόρουμ   . Δελτίο καιρού
. TV . Αναζήτηση . Ημερολόγιο   . Ξενοδοχεία
. CD . Αρχείο . Σύνδεσμοι   . Χρήσιμα
. Θέατρο   . Επικοινωνία    
. Βιβλίο        
         

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΡΗΤΑ Η ΜΕΡΙΚΗ Ή ΟΛΙΚΗ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ, ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥ
Το πρωτότυπο περιεχόμενο του myFILM.gr, είναι αποτέλεσμα δημοσιογραφικής έρευνας και εργασίας και προστατεύεται από το νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων και διανόησης.
All logos, trademarks and content in this site are property of their respective owner, the comments and reviews of their posters.
Όλες οι δημοσιεύσεις σε αυτές τις ιστοσελίδες εκφράζουν τις απόψεις και τη γνώμη των συντακτών τους και όχι του εκδότη ή
αρχισυντάκτη, των διαχειριστών ή συντονιστών (εκτός των δημοσιεύσεων των ιδίων) και ως εκ τούτου δεν φέρουν καμία ευθύνη για αυτές.
myfilm.gr | xms24.com

| AdBrite - Advertise on myFILM.gr

Info | Feedback | Statistics | Topics | Submit News | Recommend Us | Advertising | Flag inappropriate copy-theft | RSS feed 2.0 | RSS feed 0.9 | Atom feed | twitter | facebook | myspace | Add in Google homepage


Related Posts with Thumbnails