ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΤΑΓΚΟ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ
LAST TANGO IN PARIS / ULTIMO TANGO IN PARIGI / LE DERNIER TANGO À PARIS
του Μπερνάντο Μπερτολούτσι
με τους Μάρλον Μπράντο, Μαρία Σνάιντερ, Μαρία Μίτσι, Τζοβάνα Τζαλέτι [επανέκδοση]
Υπόθεση: Ένας μεσήλικας προσπαθεί να ξεπεράσει το θάνατο της γυναίκας του, δημιουργώντας μια σχέση καθαρά σαρκική με μια άγνωστη νεαρή, σε ένα άδειο διαμέρισμα στο κέντρο του Παρισιού. Μια σπουδαία καταγραφή της απώλειας και της ανθρώπινης δύναμης της αυτοσυντήρησης και ταυτόχρονα μια καταβύθιση στον ανομολόγητο κόσμο του αρσενικού ψυχισμού και της επιθυμίας. Ρεσιτάλ ηθοποιίας του Μάρλον Μπράντο και πρώτη κινηματογραφική εμφάνιση της Μαρίας Σνάιντερ.
Ένας μεσήλικας Αμερικανός που η γυναίκα του αυτοκτόνησε συνάπτει σεξουαλική σχέση με νεαρή Γαλλίδα που πρόκειται να παντρευτεί έναν σκηνοθέτη σε ένα ακατοίκητο διαμέρισμα στο Παρίσι.
Η Ζαν ρωτάει τον Πολ τι ακριβώς συμβαίνει μεταξύ τους και εκείνος της απαντά ότι παίζουν τις κούκλες σε πορνό έκδοση. Μια ειρωνική απάντηση που απηχεί όμως το στίγμα του σκανδάλου που προκάλεσε η ταινία όταν κυκλοφόρησε εξαιτίας της τολμηρής οπτικής της.
Ο Ζαν Λουί Τρεντινιάν και η Ντομινίκ Σαντά που ήταν οι αρχικές επιλογές αρνήθηκαν για διαφορετικούς λόγους τη συμμετοχή τους. Ο Μπράντο αποδέχτηκε τη πρόταση και αφέθηκε (;) ξανά στις οδηγίες ενός Ιταλού σκηνοθέτη που μόλις είχε ακουστεί διεθνώς με τις ταινίες του Η ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΤΗΣ ΑΡΑΧΝΗΣ και κυρίως με το υποψήφιο για Όσκαρ Ο ΚΟΜΦΟΡΜΙΣΤΑΣ έπειτα από την συνεργασία του με τον Τζίλο Ποντερκόβο στο QUEIMADA . Φυσικά ο 32χρονος τότε Μπερτολούτσι δεν άφησε ανεκμετάλλευτη την ευκαιρία και αποφάσισε να ταράξει τα νερά. Υπό το φόβο ο Μπράντο να εγκαταλείψει το πρότζεκτ ή να το αποκηρύξει μετά την ολοκλήρωση του εγκαταλείπει την αρχική ιδέα σύμφωνα με δική του εξομολόγηση να διηγηθεί μια παθιασμένη σχέση δύο αγνώστων που διατηρώντας την ανωνυμία τους, βιώνουν μέσω αυτής τις φαντασιώσεις τους, ένα θέμα επίκαιρο με το ρεύμα της σεξουαλικής απελευθέρωσης της εποχής. Mε την συνδρομή του Φράνκο Αρκάλι στο σενάριο και της Ανιές Βαρντά στους διαλόγους επικεντρώνεται στην ιστορία ενός συντετριμμένου και πενθούντα άνδρα προκειμένου να εκμεταλλευτεί στο έπακρο το ερμηνευτικό εκτόπισμα του πρωταγωνιστή του. Ο Πολ ήδη μεταφορικά νεκρός από την απώλεια της συντρόφου του ανακαλύπτει τυχαία διέξοδο στο ερωτικό πάθος . Η αδιαφορία , η αγριότητα ή ο μισογυνισμός του δεν κρύβουν ούτε αναιρούν το κενό και τη μοναξιά του. Σταδιακά θα νιώσει την αγάπη χωρίς όμως να συλλάβει όσα συνθέτουν την γυναικεία φύση με συνέπεια την οριστική προδοσία του .
Η αδυναμία κατανόησης μιας αυτοκτονίας, η ωμή και ακραία ερωτική συμπεριφορά , το άγχος της παρακμής και των γηρατειών (έξοχη η σχετική σκηνή διαξιφισμού του Μπράντο με τον Μάσιμο Τζιρότι που υποδύεται τον κρυφό εραστή της συζύγου) διερευνούνται από τη σκοπιά του ευάλωτου αρσενικού και εναλλάσσονται με προκλητικές ερωτικές πόζες του πρωταγωνιστικού ζευγαριού. Παράλληλα ο Μπερτολούτσι θυσιάζει την ενότητα ύφους και προσθέτει τις προσωπικές του αμφιβολίες και ανησυχίες για το ρόλο και την αποτελεσματικότητα του σκηνοθέτη να μετατρέψει τη ζωή σε τέχνη μέσω του χαρακτήρα που ενσαρκώνει ο Ζαν Πιέρ Λεό έστω κι αν ο τελευταίος θυμίζει υπερβολικά φιγούρα που διέφυγε από ταινία του Γκοντάρ ή του Τριφό. Ο Μπράντο ταυτίζεται απόλυτα με την εσωστρεφή και φαλλοκρατική πλευρά του ήρωα του, ο οποίος βιώνει την υπαρξιακή κρίση αναζητώντας τις λύσεις μέσα του και όχι στους άλλους επιστρέφοντας με ένα ακόμη ρεσιτάλ υποκριτικής θριαμβευτικά στο προσκήνιο σε μια χρονιά ορόσημο στη καριέρα του αφού πρωταγωνίστησε και στο ΝΟΝΟ του Κόπολα . Η πληθωρική Σνάιντερ είναι σκόπιμα ο ερμηνευτικός αδύναμος κρίκος γεγονός βέβαια που δεν θα σταθεί εμπόδιο μια τριετία αργότερα για να συνεργαστεί και πάλι με ένα κορυφαίο Ιταλό δημιουργό τον Μικελάντζελο Αντονιόνι και ένα Αμερικανό πρωταγωνιστή τον Τζακ Νίκολσον στο εξίσου επιδραστικό για τη δεκαετία του ’70 ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΡΕΠΟΡΤΕΡ.
Το ερώτημα αν ο Μπερτολούτσι εκπλήρωσε το προσωπικό του όραμα ή υπόκυψε στους συμβιβασμούς για χάρη του πρωταγωνιστή του πιθανόν να παίρνει μια απάντηση από το director’s cut των 250 λεπτών ίσως και όχι. Σημασία έχει ότι το φιλμ έχει ελάχιστα φθαρεί από το πέρασμα του χρόνου, συνεχίζει να συμβολίζει μια ολόκληρη εποχή και συγκινεί όσους το έχουν ξαναδεί από τους τίτλους έναρξης και το ελεγειακό jazz μοτίβο του Γκάτο Μπαρμπιέρι.
Marlon Brando ... Paul
Maria Schneider ... Jeanne
Maria Michi ... Rosa's Mother / La mère de Rosa
Giovanna Galletti ... Prostitute / La prostituée
Gitt Magrini ... Jeanne's Mother / La mère de Jeanne
Catherine Allégret ... Catherine
Luce Marquand ... Olympia
Marie-Hélène Breillat ... Monique
Catherine Breillat ... Mouchette
Dan Diament ... TV Sound Engineer / L'ingénieur du son
Catherine Sola ... TV Script Girl / La script-girl
Mauro Marchetti ... TV Cameraman / Le cameraman
Jean-Pierre Léaud ... Tom - un cinéaste, le fiancé de Jeanne
Massimo Girotti ... Marcel
Peter Schommer ... TV Assistant Cameraman / L'assistant-opérateur
Veronica Lazar ... Rosa
Rachel Kesterber ... Christine
Ramón Mendizábal ... Tango Orchestra Leader / Le chanteur de l'orchestre de tango
Mimi Pinson ... President of Tango Jury / Le président du concours de tango
Darling Légitimus ... La concierge
Gérard Lepennec ... Un déménageur
Stéphan Koziak ... Un déménageur
Armand Abplanalp ... Prostitute's Client / Le client de la prostituée
Εταιρείες Παραγωγής Les Productions Artistes Associés (co-production)
Produzioni Europee Associati (PEA) (co-production) (as PEA Produzioni Europee Associate s.a.s.)
Διανομή Seven Films (Ελλάδα, 2010)
United Artists
MGM Home Entertainment
Chapel Distribution
Cinema Mondo
Park Circus
20th Century Fox Home Entertainment
Asociace Ceských Filmových Klubu
The Criterion Collection
Eagle Pictures
Gativideo
Warner Home Vídeo
"Η πιο δυνατή ερωτική ταινία που έχει γυριστεί ποτε!" - Pauline Kael, New Yorker
"Μπείτε στον αισθησιακό και ατμοσφαιρικό σύμπαν που έπλασε ο Μπερνάντο Μπερτολούτσι και ανακαλύψτε από μόνοι σας το λόγο που το "Tελευταίο Ταγκό στο Παρίσι" έχει χαρακτηριστεί ως "η πιο αμφιλεγόμενη ταινία στο είδος της" (Λέοναρντ Μάλτιν).
2 υποψηφιότητες για Όσκαρ - Καλύτερης Σκηνοθεσίας (Μπερνάντο Μπερτολούτσι) και Α' Ανδρικού Ρόλου (Μάρλον Μπράντο)
Η ταινία δημιούργησε σκάνδαλο για κάποιες τολμηρές σκηνές της στην εποχή της, δε παύει όμως παρά τα 38 χρόνια που πέρασαν να αποτελεί μια σημαντική καταγραφή αυτού που υποστηρίζει η συστημική ψυχιατρική ως social construction (κοινωνική κατασκευή) και την εξωτερίκευση του θυμού μας για την απώλεια, μέσα από τη σεξουαλική μας απελευθέρωση, για την ικανοποίηση της επιθυμίας. Ένας ειλικρινής ύμνος ενάντια στην ψευδεπίγραφη μονογαμία και η πρώτη καθαρά τολμηρή κινηματογραφική καταγραφή με αναμφισβήτητα διανοουμενίστικο τρόπο.
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΡΗΤΑ Η ΜΕΡΙΚΗ Ή ΟΛΙΚΗ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ, ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥ Το πρωτότυπο περιεχόμενο του myFILM.gr, είναι αποτέλεσμα δημοσιογραφικής έρευνας και εργασίας και προστατεύεται από το νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων και διανόησης.
All logos, trademarks and content in this site are property of their respective owner, the comments and reviews of their posters. Όλες οι δημοσιεύσεις σε αυτές τις ιστοσελίδες εκφράζουν τις απόψεις και τη γνώμη των συντακτών τους και όχι του εκδότη ή αρχισυντάκτη, των διαχειριστών ή συντονιστών (εκτός των δημοσιεύσεων των ιδίων) και ως εκ τούτου δεν φέρουν καμία ευθύνη για αυτές. myfilm.gr | xms24.com