του Μπίλι Γουάιλντερ
με τους Τζακ Λέμον, Γουόλτερ Ματάου, Σούζαν Σάραντον
[επανέκδοση 1974]
Υπόθεση: 1929. O σκληρός εκδότης της Chicago Examiner, Walter Burns (Waleter Matthau) και ο κορυφαίος δημοσιογράφος της εφημερίδας Hildy Jonson ( Jack Lemmon) είναι σίγουροι πως μπορούν να καλύψουν οποιοδήποτε θέμα. Αλλά ο δεύτερος αποφασίζει να παντρευτεί τη νεαρή χήρα Peggy (Susan Sarandon) και ν’ αφήσει την εφημερίδα προς απογοήτευση του εκδότη του. Την ημέρα που ο Hildy κερνάει τα αποχαιρετιστήρια ποτά στους συναδέλφους του, ενόσω περιμένουν την επερχόμενη εκτέλεση του δολοφόνου αστυνομικών Earl Williams, ο Williams δραπετεύει και το ένστικτο του Hildy τον ωθεί στο να βγάλει το πρώτος το λαβράκι. Εντωμεταξύ η Peggy περιμένει να παντρευτεί...
Εντός…
Μια κλασσική ταινία της δεκαετίας του ’70 σε σκηνοθεσία του, βραβευμένου με Όσκαρ, Μπίλι Γουάιλντερ που αποτυπώνει με δυναμισμό το πάθος ενός δημοσιογράφου για την είδηση και ενός εκδότη για την πρώτη σελίδα.
Μέχρι που μπορεί να φτάσει ένας εκδότης για να μην χάσει τον δημοσιογράφο που του φέρνει πάντα την πρώτη είδηση και πόσο αποφασισμένος μπορεί να είναι ένας «υπηρέτης της είδησης» για να την αφήσει για μια ήρεμη ζωή;
Ο Μπίλι Γουάιλντερ βάζει το θεατή να αναρωτιέται τα παραπάνω, ενώ, αυτός συνθέτει μια κωμωδία με πολύ συναίσθημα και δράμα που ενισχύεται από την αστυνομική πλοκή.
…Και επί τα αυτά!
Το 1929, ο Γουόλτερ Μπέρνς (Γουόλτερ Ματάου) είναι ο εκδότης της εφημερίδας Chicago Examiner. Είναι αδίστακτος και απόλυτα αφοσιωμένος στη δουλειά του, όπως και ο καλύτερος του δημοσιογράφος, ο Χίλντυ Τζόνσον (Τζάκ Λέμον).
Έρχεται, όμως, η μέρα που ο Χίλντυ αποφασίζει να αλλάξει ζωή και να διαλέξει μια πιο συμβατική και ήρεμη καθημερινότητα. Ανακοινώνει στον Γουόλτερ πως αφήνει τη δημοσιογραφία και την εφημερίδα για να παντρευτεί την αγαπημένη του (Σούζαν Σάραντον) και να ζήσει μαζί της σε άλλη πόλη.
Μπορεί όμως, ο Χίλντυ, να αποβάλλει το μικρόβιο του δημοσιογράφου, και αν μπορεί θα καταφέρει να γλιτώσει από τις παγίδες του Γουόλτερ που προσπαθεί απεγνωσμένα να τον κρατήσει κοντά του;
Η γρήγορη πλοκή, η ευρηματικότητα στο σενάριο, η εμμονή στη λεπτομέρεια που δίνει κι άλλη ένταση στους χαρακτήρες σε συνδυασμό με τις μοναδικές ερμηνείες του αχτύπητου διδύμου και το έξυπνα σαρκαστικό χιούμορ συνθέτουν μια ταινία που στο σύνολο της μπορεί να χαρακτηριστεί, απλά, αριστουργηματική.
Jack Lemmon ... Hildy Johnson
Walter Matthau ... Walter Burns
Susan Sarandon ... Peggy Grant
Vincent Gardenia ... Sheriff
David Wayne ... Bensinger
Allen Garfield ... Kruger
Austin Pendleton ... Earl Williams
Charles Durning ... Murphy
Herb Edelman ... Schwartz
Martin Gabel ... Dr. Eggelhofer
Harold Gould ... The Mayor
Cliff Osmond ... Jacobi
Dick O'Neill ... McHugh
Jon Korkes ... Rudy Keppler
Lou Frizzell ... Endicott
Paul Benedict ... Plunkett
Doro Merande ... Jennie
Noam Pitlik ... Wilson
Joshua Shelley ... Cab Driver
Allen Jenkins ... Telegrapher
John Furlong ... Duffy
Biff Elliot ... Police Dispatcher
Barbara Davis ... Myrtle
Leonard Bremen ... Butch
Carol Burnett ... Mollie Malloy
Σενάριο Ben Hecht (θεατρικό έργο) Charles MacArthur (θεατρικό έργο) Billy Wilder
I.A.L. Diamond
Παραγωγή Paul Monash
Φωτογραφία Jordan Cronenwerth
Μοντάζ Ralph E. Winters
Καλλιτεχνική Διεύθυνση Henry Bumstead
Σκηνικά James W. Payne
Κοστούμια Burton Miller
Βοηθός Σκηνοθέτη Howard G. Kazanjian
Εταιρείες Παραγωγής Universal Pictures
Διανομή New Star (Ελλάδα)
Universal Pictures
Universal Studios Home Video
Cinema International Corporation (CIC)
Kinokuniya
Madman Entertainment
National Broadcasting Company (NBC)
ΜΙΑ ΞΕΚΑΡΔΙΣΤΙΚΗ ΚΩΜΩΔΙΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΡΑΒΕΥΜΕΝΟ ΜΕ ΟΣΚΑΡ BILLY WILDER ΒΑΣΙΣΜΕΝΟ ΣΤΗΝ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΘΕΑΤΡΙΚΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ ΠΟΥ ΕΣΠΑΣΕ ΤΑ ΤΑΜΕΙΑ ΣΤΟ BROADWAY
ΤΟ ΑΣΥΛΛΗΠΤΟ ΔΙΔΥΜΟ JACK LEMMON - WALTER MATTHAU ΞΑΝΑΧΤΥΠΑ
Η ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΚΩΜΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΣΤΗΝ ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΚΩΜΙΚΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!
Γεμάτη υπέροχα κωμικά στοιχεία, εκπληκτικές ατάκες και αβίαστο σύνολο, η Πρώτη Σελίδα βρίθει ταλέντων και από τις δυο πλευρές της κάμερας. Όπως γίνεται με τις καλές κωμωδίες, η βάση είναι σκοτεινή και δραματική, αλλά η εξιστόρηση και η προσέγγιση είναι καθαρά διασκεδαστική. Είναι αυτή η ματιά του Billy Wilder, που μέσα από κάθε κωμική σκηνή μας δίνει την οδυνηρή αλήθεια.
Δύο υπέροχοι χαρακτήρες δίνουν κίνηση στην ταινία: ο γεμάτος αυτοπεποίθηση ρεπόρτερ Jack Lemmon, που νομίζει πως μπορεί να ξεφύγει εύκολα από το μόνο που λατρεύει να κάνει και ο σκληροτράχηλος εκδότης Walter Matthau που γνωρίζει καλά ποιες ιστορίες πουλάνε. Η ταινία δεν αφορά τις εφημερίδες, αλλά την αυταπάτη του Hildy ότι μπορεί και να παντρευτεί το όμορφο κορίτσι και να έχει μια στρωτή και βατή δουλειά. Η αλήθεια είναι πως τίποτα δεν τον ιντριγκάρει πιο πολύ, από το ήχο των πλήκτρων τις γραφομηχανής που γεμίζουν σελίδες με σκληρές και αληθινές ειδήσεις. Αυτοί οι δύο γίγαντες της οθόνης κέρδισαν τη δόξα τους μέσα από τέτοιους ρόλους.
Η Susan Sarandon είναι αξιαγάπητη σ’ έναν μικρό αλλά καίριο ρόλο και μέσα απ’ αυτόν διαφαίνεται, ήδη, η μετέπειτα μεγάλη καριέρα της. Οι δεύτεροι ρόλοι, όπως του Austin Pendleton ως του καταδικασμένου δολοφόνου, του Vincent Gardenia ως καρτούν-Σερίφη και της Carol Burnett ως τραγικής πόρνης, είναι εξαιρετικοί σε αυτό το ταχύ, γλυκόπικρο κωμικό δράμα. Μια ταινία καθ’ αυτού κλασσική. Andrew L. Urban
BILLY WILDER
Ο εβραϊκής καταγωγής, Βιενέζος Μπίλι Γουάιλντερ (γεννήθηκε στις 22 Ιουνίου 1906), αποφάσισε στα 18 του χρόνια να αφοσιωθεί στη δημοσιογραφία, χάρη στην οποία μετακόμισε στο Βερολίνο για να εργαστεί σ' ένα μεγάλο ταμπλόιντ της πόλης. Στον κινηματογράφο στράφηκε το 1929, γράφοντας σενάρια για διάφορες ταινίες, ανάμεσά τους και την κλασική «Οι άνθρωποι την Κυριακή». Η άνοδος, όμως, του Χίτλερ στην εξουσία τον ανάγκασε να εγκαταλείψει το Βερολίνο και αφού παρέμεινε για ένα μικρό διάστημα το Παρίσι, να καταλήξει στο Χόλιγουντ, όπου θα παραμείνει μέχρι το θάνατό του το Μάρτιο του 2002.
Πολύ γρήγορα κατάφερε να μάθει την αγγλική γλώσσα (παρ' όλο που δεν έχασε ποτέ τη γερμανική προφορά του) και, το 1937, άρχισε να γράφει σενάρια για τον Ερνστ Λούμπιτς («Η 8η σύζυγος του Κυανοπώγωνα», «Νινότσκα»), δημιουργό που θαύμαζε και που σίγουρα τον επηρέασε στις όλο σαρκασμό και βιτριόλι κατοπινές κωμωδίες του. Σενάρια έξυπνα, με εύστροφους, καυστικούς, «σοφιστικέ» διαλόγους, που έγραφε με τον Τσαρλς Μπράκετ, συνεργάτη του σε 13 συνολικά ταινίες, γραμμένα για σκηνοθέτες με τους οποίους όμως ο Γουάιλντερ δεν ήταν ικανοποιημένος, με αποτέλεσμα να πείσει τελικά το στούντιο να του επιτρέψει να σκηνοθετήσει ο ίδιος την ταινία «Υπερφυσική μπεμπέκα» (1942). Το 1944 ο Γουάιλντερ συνεργάζεται με το συγγραφέα αστυνομικών μυθιστορημάτων Ρέιμοντ Τσάντλερ στην ταινία «Κολασμένη αγάπη», από τα πιο αντιπροσωπευτικά φιλμ νουάρ που έδωσε το Χόλιγουντ - από τις πιο θυελλώδεις συνεργασίες, με έναν εξοργισμένο Τσάντλερ να προσπαθεί πείσει το στούντιο να απολύσει τον Γουάιλντερ!
Δύο Οσκαρ
Στη συνέχεια, ο Γουάιλντερ γυρίζει το «Χαμένο Σαββατοκύριακο» (1945), μελέτη του αλκοολισμού, με σκηνές γυρισμένες στους δρόμους της Νέας Υόρκης, που χάρισε στον Γουάιλντερ δύο Όσκαρ (σκηνοθεσίας και σεναρίου), με την ταινία να κερδίζει άλλα δύο (καλύτερης ταινίας και της ερμηνείας του Ρέι Μιλάντ). Το 1949 γυρίζει τη σαρδόνια, μαύρη κωμωδία του «Η λεωφόρος της Δύσεως», καυστική ματιά πάνω στον κόσμο του Χόλιγουντ, που του χάρισε άλλο ένα Όσκαρ για το σενάριο (τελευταία του συνεργασία με τον Μπράκετ).
Θ' ακολουθήσουν οι ταινίες: «Το τελευταίο ατού» (1951), το πορτρέτο ενός κυνικού ρεπόρτερ, «Θάλαμος εξοντώσεως 17» (1953), το δράμα των αιχμαλώτων πολέμου σε ναζιστικά στρατόπεδα, «Γλυκιά μου Σαμπρίνα» (1954), ρομαντική κωμωδία με την Οντρεϊ Χέπμπορν, «Εφτά χρόνια φαγούρα» (1955), σέξι κωμωδία, πρώτη συνεργασία του Γουάιλντερ με τη Μέριλιν Μονρόε, «Λίντμπεργκ» (1957), γύρω από το περιβόητο ταξίδι του Λίντμπεργκ πάνω από τον Ατλαντικό και «Μάρτυς κατηγορίας» (1957), δικαστικό θρίλερ της Αγκάθα Κρίστι με τη Μάρλεν Ντίτριχ και τον Τσαρλς Λότον.
Με την επόμενη ταινία του, «Αριάν» (1957), ρομαντική κομεντί και πάλι με την Οντρεϊ Χέπμπορν, ο Γουάιλντερ βρίσκει ένα νέο συνεργάτη στο σενάριο, τον Ι.Α.Λ. Ντάιαμοντ.
Μαζί του φτιάχνει μερικά από τα μεγάλα του αριστουργήματα: «Μερικοί το προτιμούν καυτό» (1959), παρωδία των γκανγκστερικών ταινιών, με το απολαυστικό τρίο Τζακ Λέμον-Μέριλιν Μονρόε-Τόνι Κέρτις, «Η γκαρσονιέρα» (1960), τολμηρή για τα χολιγουντιανά πρότυπα της εποχής δραματική κομεντί, «Ένα, δύο τρία» (1961), σατιρική κωμωδία με φόντο το «διχασμένο» Βερολίνο, «Γλυκιά μου Ίρμα» (1963), άλλη απολαυστική κωμωδία, διασκευή θεατρικού έργου, με τον Τζακ Λέμον και τη Σίρλεϊ ΜακΛέιν, «Φίλησέ με κουτέ» (1964), μια ακόμη προκλητική για τα τότε ήθη της Αμερικής κωμωδία και «Ένας υπέροχος απατεώνας» (1966), με τον Γουόλτερ Ματάου (Όσκαρ ερμηνείας) να ερμηνεύει τον αδίστακτο, αμοραλιστή δικηγόρο του Τζακ Λέμον.
Η δεκαετία του '70 αρχίζει με τις «Περιπέτειες του Σέρλοκ Χολμς» (1970), από την οποία οι παραγωγοί αφαίρεσαν ένα ολόκληρο επεισόδιο, ενώ ακολουθούν η ρομαντική, ειρωνική κωμωδία «Αβάντι» (1972), και πάλι με τον Τζακ Λέμον, και η καυστική για τον κιτρινισμό στον Τύπο κωμωδία «Η πρώτη σελίδα» (1974), με το δημοσιογράφο Λέμον να συγκρούεται με τον εκδότη του, Ματάου. Θα περάσουν όμως τέσσερα χρόνια πριν ο Γουάιλντερ μπορέσει να γυρίσει την επόμενη ταινία του, «Φεντόρα» (1978), ιστορία μιας απομονωμένης ηθοποιού, εμπνευσμένης από την Γκρέτα Γκάρμπο, που τμήμα της γυρίστηκε στην Ελλάδα. Η καριέρα του κλείνει με μια ακόμη απολαυστική κωμωδία, «Τα φιλαράκια» (1981), με το δίδυμο Λέμον-Ματάου.
ΤΖΑΚ ΛΕΜΟΝ
Ο Τζακ Λέμον γεννήθηκε στον ανελκυστήρα του νοσοκομείου Newton Mass με μια ελαφρά μορφή ίκτερου -κάτι που παρακίνησε τη μαία να παρατηρήσει: «Θεέ μου, είναι κίτρινος σαν λεμόνι (lemon)»!
Το όνομά του τον... καταδίωκε! «Jack, you lemon!» (Τζακ το λεμόνι) τού φώναζαν οι συμμαθητές του· και όταν έπιασε για την πρώτη του μεγάλη δουλειά, το 1947 στην Columbia, ο διευθυντής του στούντιο, Χάρι Κον, τον είπε κατά λάθος Lennon. «Θαυμάσια!» εξεμάνη ο Λέμον, «όπως ο Ρώσος Λένιν. Θα λένε ότι είμαι κομμουνιστής!»
Στην παιδική του ηλικία υπέστη 13 εγχειρίσεις, αλλά η αδύναμη φύση του δεν τον κράτησε μακριά από τον αθλητισμό: έγινε ικανότατος δρομέας, κάτι που άφησε όταν έγινε δεκτός στη φημισμένο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ.
Εκεί είχε μέτριους βαθμούς σε όλα πλην των θεατρικών σπουδών. Σκέφτηκε έτσι να σπάσει την οικογενειακή παράδοση (ο πατέρας του ήταν φούρναρης) και να επιδιώξει να υπηρετήσει την υποκριτική τέχνη. Μοιάζει άλλωστε σαν κινηματογραφική σκηνή η στιγμή που γνωστοποίησε στο σπίτι την απόφασή του:
«Πρέπει να το δοκιμάσω, ειδάλλως θα αναρωτιέμαι σε όλη μου τη ζωή» είπε στον πατέρα του, ζητώντας του να τον αφήσει να γίνει ηθοποιός. Όταν απάντησε καταφατικά στην ερώτηση εάν αγαπά την υποκριτική, τον άκουσε να του λέει πως «αυτό είναι καλό, γιατί την ημέρα που εγώ θα σταματήσω να είμαι ερωτευμένος με μια φρατζόλα ψωμί, θα παραιτηθώ»...
Δύο και να... καίνε!
Η καριέρα του Λέμον σημαδεύτηκε από το ντουέτο του με τον Ουόλτερ Ματάου. Οι δύο τους δημιουργούσαν... χάος στην οθόνη, πρωταγωνιστώντας σε αξέχαστες κωμωδίες: στο Κουλουράκι της τύχης (βραβείο Β' ρόλου για τον Ματάου), στο Παράξενο ζευγάρι, στην Πρώτη σελίδα...
Ο Λέμον, συνώνυμος σχεδόν με την κωμωδία, εξέπληξε κοινό και κριτικούς το 1962, στην πρώτη του απόπειρα να ερμηνεύσει δραματικό ρόλο: ήταν στις Ημέρες κρασιού και λουλουδιών, όπου ενσάρκωσε έναν αλκοολικό που επιδιώκει να σύρει τη γυναίκα του (Λι Ρέμικ) στη συνήθειά του. Η ερμηνεία του τού απέφερε την πρώτη υποψηφιότητά του για Όσκαρ πρώτου ανδρικού ρόλου.
Και συνολικά είχε επτά «πρώτες» υποψηφιότητες, δύο για κωμωδίες και πέντε για δραματικές ταινίες. Στον Κύριο Ρόμπερτς (1955) πήρε το πρώτο Όσκαρ Β' ανδρικού ρόλου και στο Σώστε τον τίγρη (1973) πήρε το αγαλματάκι Α' ρόλου, υποδυόμενος έναν κατασκευαστή ρούχων που -παρά τα ιδανικά της νιότης του- υιοθετεί σκοτεινές μεθόδους στη δουλειά του.
Το φιλμ είχε απορριφθεί από τα περισσότερα στούντιο προτού η Paramount αποφασίσει να το υλοποιήσει -και, όταν το έκανε, έθεσε τον προϋπολογισμό μόλις στο ένα εκατ. δολάρια. Απτόητος ο Λέμον δέχθηκε να παίξει το ρόλο που επιθυμούσε, περικόπτοντας την αμοιβή του στα 165 δολάρια εβδομαδιαίως.
Αλλά το βράδυ του 1955 που κράτησε στα χέρια του για πρώτη φορά το πολύτιμο αγαλματίδιο είχε το στυλ που περίμενε κανείς από τον Τζακ Λέμον: κατάφερε να μετατρέψει τη βραδιά σε... κωμωδία! «Περίμενα ακουμπώντας σε μια ράμπα να με φωνάξουν για μια συνέντευξη -και μόνο μόλις προχώρησα είδα την πινακίδα που έγραφε "φρεσκοβαμμένο". Έτσι ανέβηκα να παραλάβω το Όσκαρ με μια λευκή λουρίδα χρώματος στο πίσω μέρος του σμόκιν μου»...
Ο ορισμός του «καυτού»
Ο Τζακ Λέμον πετύχαινε να ενσαρκώνει στην οθόνη μοναδικά τον τύπο του καθημερινού ανθρώπου που ξαφνικά δέχεται το χτύπημα κάποιας (φυσιολογικής ή... όχι) καταστροφής: ενδεικτικός είναι ο «ρόλος ζωής» για το αμίμητο ντουέτο: Μερικοί το προτιμούν καυτό... Ήταν, για την ακρίβεια, τρίο: οι δύο ηθοποιοί και ο θρυλικός σκηνοθέτης Μπίλι Ουάιλντερ, που συνεργάστηκε με τον Λέμον επτά φορές και ήταν όλες επιτυχίες: Μερικοί το προτιμούν καυτό, Η γκαρσονιέρα, Ίρμα αγάπη μου, Το κουλουράκι της τύχης, Avanti!, Η πρώτη σελίδα και Buddy buddy.
ΓΟΥΟΛΤΕΡ ΜΑΤΑΟΥ
Ο Ματάου γεννήθηκε το 1920 στη Νέα Υόρκη από γονείς Ρωσοεβραίους μετανάστες. Εκανε διάφορα επαγγέλματα για το μεροκάματο και με την έναρξη του Β` Παγκοσμίου Πολέμου θα υπηρετήσει στην Ευρώπη και θα παρασημοφορηθεί έξι φορές. Αποστρατεύεται και αρχίζει σπουδές στο Δραματικό Εργαστήρι του Ερβιν Πισκάτορ στη Νέα Υόρκη. Στα 28 του χρόνια, θα έρθει ο πρώτος ρόλος στο Μπροντγουέι, στο έργο «Η Αννα των χιλίων ημερών». Το 1955, θα ξεκινήσει η κινηματογραφική του καριέρα σε ρόλους «κακών», ενώ αναδείχτηκε ένας από τους καλύτερους καρατερίστες του Χόλιγουντ. Το 1966 θα συμπρωταγωνιστήσει με τον Τζακ Λέμον στο «Ενας υπέροχος απατεώνας», που, εκτός από το «Οσκαρ», θα ανατρέψει εντελώς την καριέρα του, χαρίζοντάς μας έναν από τους πλέον χαρισματικούς κωμικούς ηθοποιούς του Χόλιγουντ. Ακολουθούν οι αξεπέραστες ερμηνείες του σε μια σειρά κωμωδίες με τον Λέμον όπως το «Πρώτη Σελίδα»`, αλλά και σε ταινίες, όπως «Αλό Ντόλι» με την Στρέιζαντ, «Το αγκάθι» με την Μπέργκμαν κ.ά. Το 1988 θα συμπρωταγωνιστήσει με τον Μπενίνι στον «Διαβολάκο», ενώ η τελευταία του ταινία είναι «Η κλήση σας προωθείται»
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΡΗΤΑ Η ΜΕΡΙΚΗ Ή ΟΛΙΚΗ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ, ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥ Το πρωτότυπο περιεχόμενο του myFILM.gr, είναι αποτέλεσμα δημοσιογραφικής έρευνας και εργασίας και προστατεύεται από το νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων και διανόησης.
All logos, trademarks and content in this site are property of their respective owner, the comments and reviews of their posters. Όλες οι δημοσιεύσεις σε αυτές τις ιστοσελίδες εκφράζουν τις απόψεις και τη γνώμη των συντακτών τους και όχι του εκδότη ή αρχισυντάκτη, των διαχειριστών ή συντονιστών (εκτός των δημοσιεύσεων των ιδίων) και ως εκ τούτου δεν φέρουν καμία ευθύνη για αυτές. myfilm.gr | xms24.com