Home myFILM
Select English    Επιλέξτε Ελληνικά
Αρχή ΝΕΑ Ταινίες Φεστιβάλ Βίντεο Φωτογραφίες DVD TV Συνεντεύξεις Διαγωνισμοί Box Office
  Εγγραφή / Σύνδεση
myFILM.gr toolbar
Σήμερα & προσεχώς
.: από 2/10/14 :.
. Το Κορίτσι που Εξαφανίστηκε
. Καλώς Ήρθες Στη Νέα Υόρκη
. Ρίο, Σ' Αγαπώ
. Ιστορίες για Αγρίους
. Ο Μικρός Νικόλας Πάει Διακοπές
. Γροθιές στους Τοίχους
. Xenia
. Ήσυχες Μέρες
.: από 9/10/14 :.
. Dracula Untold
. Ένα Γενναίο Ψέμα
. Φίλοι ή Κάτι Παραπάνω;
. Ο Φύλακας της Μνήμης
. Στο Σκοτάδι
.: από 16/10/14 :.
. Τα Τερατοκουτάκια
. Get On Up - The James Brown Story
. Annabelle
. '71
. Λάθος στο Λάθος
. Ένα ταξίδι 30,5 μέτρα μακριά
. Jimi: All Is by My Side
.: από 23/10/14 :.
. Ο Δικαστής
. Τα Χελωνονιντζάκια
. Kingsman: Η Μυστική Υπηρεσία
. Στα Καλά Καθούμενα
. Άπληστοι Γείτονες

Περιοχή μελών
Εγγραφή εδώ:
Χρήστης:
Συνθηματικό:
Κωδικός Ασφαλείας: Κωδικός Ασφαλείας
Γράψτε Κωδικό Ασφαλείας (6ψήφιος αριθμός εικόνας):
Members List Μέλη:
Τελευταία: prsemark's Profile prsemark
Σήμερα: 1
Χθές: 3
Συνολικά: 9771

Συνδεδεμένοι:
Επισκέπτες: 111
Μέλη: 1
Σύνολο: 112

Εγγραφή

ΔΩΡΕΑΝ Toolbar
Θέματα
BOX OFFICE Ελληνικό
BOX OFFICE USA
Δημοφιλή / Top50
Cine CULT
TV
CD
Θέατρο
Αρχείο
Αίθουσες
ανά εβδομάδα
με μια ματιά

Ο Λογαριασμός μου
Blogs
Λήψεις
Φωτογραφίες
Φόρουμ
Ημερολόγιο
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία
Αναζήτηση

Ανέκδοτα και Αστεία
Ποίηση
Παιχνίδια Flash

Άλλο Περιεχόμενο
Ενότητες
Βιβλίο
Casting
Φεστιβάλ / Διανομή
Δελτίο καιρού
Ξενοδοχεία
Χρήσιμα

Upcoming Events

-- Sponsored Links --
Dailymotion
Movies LTD
aggelospolidoros.blogspot.gr
AGATHI Art Gallery
cinefo.wordpress.comr

-- feeds'n'blogs --














Cinema: ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ (THE RED SHOES) των Μάικλ Πάουελ, Έμερικ Πρεσμπέργκερ (1948)

Ημερομηνία καταχώρησης: Πέμπτη, 22 Απρ. 2010 @ 10:33:00 MST - Συντάκτης : Jim Papamichos

[Comments][Περισσότερα][Κριτικές][Βίντεο][Φωτό][Πόστερ][Κυκλοφορία][Στοιχεία]

Μιούζικαλ

ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ
THE RED SHOES


των Μάικλ Πάουελ, Έμερικ Πρεσμπέργκερ
με τους Μάριους Γκέρινγκ, Μόϊρα Σίρερ, Τζιν Σορτ, Γκόρντον Λίτμαν

[1948 επανέκδοση]

Υπόθεση: Ο αυταρχικός ιμπρεσάριος Μπόρις Λερμοντόφ του ομώνυμου θιάσου, απαιτεί από τους συνεργάτες του απόλυτη αφοσίωση στην τέχνη τους αλλά και σε αυτόν τον ίδιο. Κάτω από αυτήν την αυστηρή καθοδήγηση, η νεαρή αριστοκρατικής καταγωγής μπαλαρίνα Βίκυ Πέιτζ βρίσκεται με την πρώτη της μόλις πρωταγωνιστική εμφάνιση να γνωρίζει τεράστια επιτυχία. Χορεύει τον κεντρικό ρόλο στη παράσταση -μεταφορά του παραμυθιού του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν "Τα Κόκκινα Παπούτσια" με την οποία τα Μπαλέτα Λερμοντόφ κάνουν μια εξαιρετικά επιτυχημένη πρεμιέρα στο Μόντε Κάρλο. Υπό την μέθη της επιτυχίας και της ειδυλλιακού τοπίου, η Βίκυ ερωτεύεται τον Τζούλιαν, τον νεαρό συνθέτη της μουσικής στα Κόκκινα Παπούτσια. Όταν ο Λερμοντόφ πληροφορείται τη σχέση των δύο νέων, εξοργίζεται και τους απομακρύνει από το θίασο ματαιώνοντας όλες τις παραστάσεις . Η Βίκυ με τον Τζούλιαν επιστρέφουν στο Λονδίνο όπου παντρεύονται και ο Τζούλιαν συνεχίζει να ασχολείται με επιτυχία με τη σύνθεση αντλώντας έμπνευση από τον έρωτά τους. Όμως η καριέρα της Βίκυ δεν θα έχει ανάλογη συνέχεια. Με τον καιρό αισθάνεται όλο και περισσότερο διχασμένη ανάμεσα στους όρους που της έχει θέσει ο Λερμοντόφ για να την δεχτεί πάλι κοντά του και στον έρωτά της για τον Τζούλιαν...



Περισσότερα για την ταινία (Δελτίο Τύπου)

2 Βραβεία Όσκαρ: Μουσικής & Σκηνικών

"Η σύλληψη των Πάουελ και Πρεσμπέργκερ για τη διασκευή στα ΚΟΚΚΙΝΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ είναι ανεπανάληπτη. Ειλικρινά είναι η πιο όμορφη τεχνικολόρ ταινία που γυρίστηκε ποτέ! Ένα από τα αληθινά θαύματα στην ιστορία του σινεμά"
Μάρτιν Σκορσέζε

Αποσπάσματα από την ταινία:

Μπόρις Λερμοντόφ (στην Βίκυ την πρώτη φορά που συναντιούνται): Γιατί θέλεις να χορεύεις;
Βίκυ: Γιατί θέλεις να ζήσεις;
Μπόρις: Ε, δεν ξέρω ακριβώς γιατί, αλλά... πρέπει.
Βίκυ: Αυτή είναι και η δική μου απάντηση.

Μπόρις Λερμοντόφ: Ο χορευτής που παραδίδεται στην "χαρά του έρωτα" δεν θα γίνει ποτέ ένας σπουδαίος χορευτής. Ποτέ!

===========

Αν και το σενάριο της ταινίας βασίζεται στο ομώνυμο παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν, εικάζεται ότι πηγή έμπνευσης ήταν η σχέση του διάσημου ιμπρεσάριου της εποχής Σεργκέι Νταγκιλέφ, ιδρυτή των Ρωσικών Μπαλέτων  και μέντορα του Νιζίνσκι, με τη βρετανίδα μπαλαρίνα Νταϊάνα Γκουντ. Οι Πάουελ & Πρεσμπέργκερ (γνωστοί και ως "Οι Άρτσερ") έχουν επίσης υποστηρίξει ότι στοιχεία του χαρακτήρα του Λερμοντόφ τα εμπνεύστηκαν από τον πρώτο τους μέντορα σκηνοθέτη Αλεξάντερ Κόρντα.

Ο Πρεσμπέργκερ αρχικά έγραψε το σενάριο το 1937 για τον Αλεξάντερ Κόρντα και τη μέλλουσα γυναίκα του Μερλ Όμπερον. Αφού όμως πέρασαν αρκετά χρόνια χωρίς να ξεκινά η παραγωγή της ταινίας, οι Πρεσμπέργκερ και Πάουελ αποφάσισαν να αποκτήσουν ξανά αγοράσουν τα δικαιώματα του σεναρίου και να το γυρίσουν μόνοι τους. Για να γίνει αυτό όμως προσποιήθηκαν ότι ήταν καθαρά για συναισθηματικούς λόγους αφού έχοντας συνεργαστεί με τον Κόρντα στο παρελθόν, ήξεραν ότι αν του έλεγαν την αλήθεια θα ανέβαζε πολύ το αντίτιμο.

Οι Πάουελ & Πρεσμπέργκερ είχαν επιλέξει να χρησιμοποιήσουν επαγγελματίες χορευτές με υποκριτικές ικανότητες, αντί για ηθοποιούς που θα μπορούσαν να χορέψουν λίγο, ώστε να δώσουν μια ρεαλιστική αίσθηση στην ταινία. Η Μόιρα Σίρερ , ο Λεονίντ Μασίν, ο Ρόμπερτ Χέλπμαν και η Λουντμίλα Τσερίνα που ερμηνεύουν τους βασικούς ρόλους χορευτών αλλά και υπόλοιποι χορευτές που εμφανίζονται, προέρχονταν από διάσημους θιάσους, όπως το  Royal Ballet.

Για το πρωταγωνιστικό ρόλο της Βίκι Πέιτζ οι Πάουελ και Πρεσμπέργκερ ήθελαν μία μπαλαρίνα που να έχει υποκριτικές ικανότητες αλλά να είναι και εκθαμβωτική. Όταν ανακάλυψαν την Μόιρα Σίρερ, δεύτερη στη σειρά στα Μπαλέτα Σάντλερ Ουέλς μετά την Μαργκότ Φοντέν, θεώρησαν ότι βρήκαν ακριβώς αυτό που έψαχναν. Προς μεγάλη τους έκπληξη όμως δυσκολεύτηκαν ιδιαίτερα στο να την πείσουν να δεχτεί. Για έναν χρόνο δεν τους έδινε θετική απάντηση και χρόνια αργότερα μάλιστα θα αναφερθεί στην εμπειρία της από τα γυρίσματα ως ιδιαίτερα δυσάρεστη: ο Πάουελ ήταν απόμακρος και υπερόπτης και δεν την βοήθησε με την ερμηνεία της και οι ατελείωτες ώρες χορού στα σκληρά πατώματα τής δημιούργησαν πρόβλημα στα πόδια.

Τη χορογραφία για τη σκηνή του μπαλέτου στα Κόκκινα Παπούτσια στην ταινία έκανε ο Ρόμπερτ Χέλπμαν, ο οποίος ερμηνεύει και το ρόλο του πρώτου χορευτή στα μπαλέτα Λερμοντόφ. Ο Λεονίντ Μασίν έκανε μόνος του τη χορογραφία για το ρόλου του παπουτσή που ερμηνεύει. Τόσο ο Χέλπμαν όσο και ο Μασίν ήταν πολύ διάσημοι χορευτές της εποχής.

Για την δεκαπεντάλεπτη περίπου σκηνή του "Μπαλέτου των Κόκκινων Παπουτσιών" χρειάστηκαν γυρίσματα έξι εβδομάδων, 53 χορευτές και ο ζωγράφος Χάιν Χέκροθ, που δούλεψε στην ταινία ως καλλιτεχνικός διευθυντής για πρώτη φορά, σχεδίασε 120 πίνακες για να χρησιμοποιηθούν ως σκηνικά. Ο Χάιν Χέκροθ μαζί με τον Άρθουρ Λόσον μάλιστα κέρδισαν το Όσκαρ για την καλλιτεχνική διεύθυνση της ταινίας.

Όλη η μουσική της ταινίας είναι αυθεντική σύνθεση του Μπράιαν Ήσντεϊλ ο οποίος έκανε και την ενορχήστρωση, εκτός από τη μουσική του μπαλέτου, της οποίας την ενορχήστρωση έκανε ο Σερ Τόμας Μπίτσαμ. Ο Μπράιαν Ήσντεϊλ για τη μουσική στα ΚΟΚΚΙΝΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ κέρδισε το Όσκαρ το 1948.

Η ταινία είναι πολύ διάσημη εκτός των άλλων για τη φωτογραφία της και ιδιαίτερα για τη χρήση του χρώματος. Στην εισαγωγή του ο Μάρτιν Σκορσέζε για το φιλμ του Ρενουάρ "Το ποτάμι" στην έκδοση DVD της Criterion αναφέρει πως αυτές οι δύο ταινίες είναι αναμφισβήτητα οι πιο όμορφες έγχρωμες ταινίες που γυρίστηκαν ποτέ.

Αν και τα ΚΟΚΚΙΝΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ έτυχαν θετικής υποδοχής από τους κριτικούς όταν η ταινία ξεκίνησε να προβάλλεται στην Αγγλία, η εισπρακτική της  επιτυχία ήταν μέτρια εξαιτίας της περιορισμένης προώθησης που έκανε η εταιρία διανομής Rank Organization, η οποία αντιμετώπιζε οικονομικά προβλήματα. Αρχικά στις ΗΠΑ η ταινία βγήκε σε περιορισμένη διανομή από την Universal, όμως η επιτυχία της ταινίας την κράτησε στις αίθουσες για 110 εβδομάδες συνολικά και το 1951 ήταν η πιο επιτυχημένη Βρετανική ταινία που είχε παιχτεί μέχρι τότε στην Αμερική.

Τα ΚΟΚΚΙΝΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ ήταν μία από τις πρώτες ταινίες που αντιμετώπισαν σοβαρά τον κλασικό χορό, ακόμα και οι κριτικοί μπαλέτου την αντιμετώπισαν πολύ θετικά. Μάλιστα ο Τζιν Κέλι προκειμένου να πείσει τους παραγωγούς της MGM να συμπεριλάβει μια σκηνή μπαλέτου στο φιλμ "Ένας Αμερικάνος στο Παρίσι", τούς έδειξε πολλές φορές τα ΚΟΚΚΙΝΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ.

Εκτός από τα δύο Όσκαρ που κέρδισε η ταινία (μουσικής και καλλιτεχνική διεύθυνσης)  είχε άλλες τρεις υποψηφιότητες: καλύτερης ταινίας, σεναρίου και μοντάζ.

Τον Μάιο του 2009 στο Φεστιβάλ των Καννών, το Ίδρυμα Μάρτιν Σκορσέζε και τα Αρχεία Κιν/φου του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια (UCLA) μετά από προσπάθειες χρόνων παρουσίασαν την ταινία πλήρως αποκατεστημένη με εξαιρετική υποδοχή. Αυτή η αποκατεστημένη εκδοχή θα προβληθεί στους Ελληνικούς κινηματογράφους.


"Στο παραμύθι του Χανς Κρίστιαν Άντερσεν με το σκληρό ηθικό δίδαγμα, τα κόκκινα παπούτσια που θέλει να φορέσει ένα κορίτσι θα το οδηγήσουν στην καταστροφή καθώς θα το υποχρεώσουν να χορέψει μέχρι τελικής πτώσης. Στην ταινία των Άρτσερς το κορίτσι ζει μια πιο σύνθετη εκδοχή της ιστορίας τόσο στη σκηνή και στη ζωή: χορεύοντας για έναν διεθνώς επιτυχημένο θίασο το ομώνυμο μπαλέτο "Τα Κόκκινα Παπούτσια" θα της φέρει δόξα και αγάπη, αλλά και πίεση να υποστεί τις απαιτήσεις του αυστηρού ιμπρεσάριου προκειμένου να ζήσει το όνειρό της. Το 1948 ήταν η επαναστατικό για το σινεμά να γυριστεί και να προβληθεί μια δεκαπεντάλεπτη σκηνή μπαλέτου, που θα μεταφέρει το θεατή από το εικονικό κόσμου της σκηνής σε αυτόν των επιθυμιών και των εσωτερικών συγκρούσεων της πρωταγωνίστριας.  Η μουσική του Ήσντεϊλ, τα σουρεαλιστικά σκηνικά του Χέκροθ, η χρήση του τεχνικόλορ από τον  Κάρντιφ στη διεύθυνση φωτογραφίας και η εμπνευσμένη σύμπραξη των κορυφαίων χορευτών Χέλπμαν και Μασίν με την Σίρερ, όλα συνδυάζονται μοναδικά ώστε να αναδειχθεί η ταινία ως ορόσημο στην ιστορία του παγκόσμιου κινηματογράφου και να γίνεται λόγος συνολικά για ένα "έργο τέχνης". Η ταινία έγινε άμεσα πηγή έμπνευσης και σημείο αναφοράς για τους σύγχρονους της εποχής κινηματογραφιστές όπως οι Βινσέντε Μινέλι και Στάνλεϊ Ντόνεν.  Όντας κάτι μοναδικό μεταξύ ενός avant-garde ψυχοδράματος της Μάγια Ντερέν όπως "Το Απόγευμα" (1943) και της ποιητικής αλληγορίας του Ζαν Κοκτό "Ορφέας" (1950), η ταινία ΤΑ ΚΟΚΚΙΝΑ ΠΑΠΟΥΤΣΙΑ πλέον αναγνωρίζεται ως σημαντικό επίτευγμα του νέο-ρομαντικού κινήματος της Βρετανίας, που συνήθως ταυτίζεται με την ζωγραφική και την ποίηση, αλλά εδώ μεταφέρθηκε θριαμβευτικά στο σινεμά.
Η ταινία επίσης υπήρξε για το κοινό, το οποίο ήταν κουρασμένο μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. μια υπενθύμιση του ευρύτερου κόσμου. Τα ταξίδια στο Παρίσι και τη Γαλλική Ριβιέρα, η φυσική ομορφιά της Μεσογείου ως φόντο της ρομαντικής σχέσης των νέων εραστών και η ανεμελιά της ζωής των μελών του θιάσου, ήταν τόσο μακρινά για τους περισσότερες θεατές το 1948 και αποτέλεσαν ευκαιρία για επαφή με το ωραίο στην εποχή της αυστηρής λιτότητας που ακολούθησε τον πόλεμο.
"
Ίαν Κρίστι (συγγραφέας και ιστορικός κινηματογράφου)

ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ

http://www.imdb.com/

 




top of the page


ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Η Βαθμολογία μου:

Εξαιρετικά χρώματα σε μια ταινία σταθμό που θαυμάζει κανείς με τον ίδιο τρόπο, όπως και πριν 62 χρόνια. Αξιοθαύμαστες σκηνές που έχουν ξεχωριστή θέση στην ανθολογία του παγκόσμιου σινεμά, θα βρείτε  πολλές - ιδιαίτερα εκείνες των χορευτικών.

Η ουσιαστική  διαχρονικότητα του φιλμ είναι συνυφασμένη με τον συμβολισμό της που υπερβαίνει τα στενά όρια της Τέχνης του  Κλασικού Χορού.

Η μεστή ακαδημαϊκή αφήγηση των ΚΟΚΙΝΩΝ ΠΑΠΟΥΤΣΙΩΝ   των Μάικλ Πάουελ, Έμερικ Πρεσμπέργκερ με τον  Μάριους Γκέρινγκ και  την Μόϊρα Σίρερ  (με τα  - δίκαια - 2 όσκαρ για τα σκηνικά και τη μουσική) που βασίζεται στο ομώνυμο  παραμύθι του Χανς  Κρίστιαν Άντερσεν μας προκαλεί να δούμε πιο εμπεριστατωμένα  τους λόγους για τους οποίους,  συνολικά,   ο Πολιτισμός προάγει τα ανθρώπινα ιδανικά, με ιδιαίτερη  ευαισθησία, την πνευματική δημιουργικότητα  και σμιλεύει τα ψυχικά χαρακτηριστικά μας με όραμα την ατομική υπέρβαση. Διακρίνονται μέσα από τα μάτια ξεχωριστών  ανθρώπων (ο αφοσιωμένος, ψυχρός επαγγελματίας της Τέχνης – που καταπιέζει τα  αισθήματά του αλλά ακούσια  αναβλύζει τα  χειρότερα: ζήλια και ανεξέλεγκτο πάθος - και  κείνος που δρα φορτισμένος συναισθηματικά) με διαφορετική ψυχοσύνθεση και αντίληψη για την κοινωνία, τις σχέσεις, την αγάπη. Απουσιάζει  η κοινωνική προέκταση στη δράση της εξέλιξης, όμως αυτό δεν ήταν το ζητούμενο, σε τούτη την εντυπωσιακά, όμορφη, ταινία.

Ένα  καυτό  σχόλιο  σε βάθος για την αξία της Τέχνης, της δημιουργίας, της συμμετοχής, της μέθεξης και της αυτοθυσίας για το καλλιτεχνικό αποτέλεσμα με πρωτότυπη σύλληψη -  για την εποχή της - που είναι επίκαιρο. Ο κόσμος της, προβάλλει συνειδητά μια αχτίδα φωτός όταν αγγίζονται ευαίσθητες πλευρές των ορίων  της. Τα πλούσια συναισθήματα εναλλάσσονται και το ενδιαφέρον για τις αντιδράσεις των χαρακτήρων παραμένει αμείωτο, έως τέλους.

Δύο κόσμοι (Πάθος και Δημιουργία, Έρωτας και Τέχνη) που αρχικά συμπορεύονται , και σταδιακά απομακρύνονται - παράλληλα - έως ότου ξανασυναντηθούν με αντίθετες  κατευθύνσεις , προκαλώντας μια μετωπική σύγκρουση  η οποία θα  κορυφωθεί με το τραγικό (απρόσμενο)  φινάλε. Μέσα από τούτη την υπαρξιακή τραγωδία  ανατέλλει η ελπίδα, κι έτσι το χάπι-έντ περνάει από την μία πλευρά, στην άλλη  όψη του «νομίσματος», ως απάντηση στο τεχνητό δίλημμα «Τέχνη ή Ζωή»!

Jim Papamichos
του Δημήτρη Παπαμίχου me@myfilm.gr


Η Βαθμολογία μου:

Αν ο Χανς Κρίστιαν Άντερσεν βρισκόταν εν ζωή το 1948, κατά πάσα πιθανότητα θα είχε επιλέξει και ο ίδιος τους Μάικλ Πάουελ και Έμεριχ Πρεσμπέργκερ για την κινηματογραφική μεταφορά ενός από τα ομορφότερα παραμύθια του. Το φοβερό και τρομερό σκηνοθετικό δίδυμο, γνωστό με την επωνυμία «The Archers», δεν παρέλειψε εξάλλου να αποτίσει τον δέοντα φόρο τιμής στον μέγιστο παραμυθά, ο οποίος λαμβάνει περίοπτη θέση τόσο στο άνοιγμα όσο και στο κλείσιμο της αυλαίας, σε ένα έξοχο σχήμα κύκλου. Τι κατέστησε όμως αυτά τα διάσημα «κόκκινα παπούτσια» ένα κινηματογραφικό θρύλο, άφθαρτο και ολοζώντανο, ωθώντας και τον Μάρτιν Σκορσέζε να τα συμπεριλάβει στο προσωπικό του Top-5 από καταβολής κινηματογράφου και να πρωτοστατήσει στην πλήρη αποκατάσταση της κόπιας;

Η απάντηση δεν έγκειται στην θαυμαστή αφηγηματική οικονομία ή την καίρια χρήση της υπαινικτικής προοικονομίας με όχημα το μεγαλειώδες θέαμα του χορού, το οποίο από φορέας του μύθου μετατρέπεται σταδιακά σε εξιστορητής του. Δεν εντοπίζεται καν στο μανδύα του λαμπερού τεχνικόλορ χάρη στο οποίο το χρώμα μοιάζει να ξεπηδά από την οθόνη απειλώντας να μας πιτσιλήσει, γεμίζοντας αισθαντικότητα την παραμικρή κίνηση. Σίγουρα δεν εδράζεται στη μάλλον προσχηματική και ολίγον μελοδραματική διεκδίκηση του γυναικείου έρωτα από τους δύο άνδρες - μονομάχους. Το μυστικό συστατικό είναι απλούστατο αλλά ταυτόχρονα δυσεύρετο και ανεκτίμητο.

Κάθε πλάνο, κάθε κάδρο, κάθε αλληλουχία σκηνών είναι εμποτισμένη με πάθος τόσο ακτινοβόλο όσο το κόκκινο χρώμα των παπουτσιών, τόσο έντονο και αυθεντικό όσο το αίμα που βράζει. Το αποτέλεσμα είναι μία απαράμιλλη άσκηση ύφους, όπου επιτυγχάνεται το ζητούμενο της σμίλευσης της φόρμας και του περιεχομένου σε ένα αισθητικό οργασμό που αποτυπώνεται πρωτίστως στη δεκαπεντάλεπτη σκηνή του μπαλέτου, για την οποία χρειάστηκαν έξι εβδομάδες γυρισμάτων και χρησιμοποιήθηκαν 120 πίνακες που φιλοτεχνήθηκαν από τον ζωγράφο και παράλληλα καλλιτεχνικό διευθυντή της ταινίας, Χάιν Χέκροθ!

Το πάθος λοιπόν ενσωματώνεται σαν φίλτρο στον κινηματογραφικό φακό και στην ουσία αποτελεί τον σκελετό αυτού του ―μονάχα υπό στενή έννοια― ερωτικού τριγώνου. Στις κορυφές αυτού του, ενίοτε ισόπλευρου ενίοτε σκαληνού, τριγώνου επί της ουσίας εγκαθίστανται η ζωή, η αναπαράστασή της και η τέχνη, σχηματίζοντας μία διαδρομή διπλής κατεύθυνσης, όπου η αφετηρία και το τέρμα εναλλάσσονται αδιάκοπα και παντοτινά, όπως μαρτυρά και το μαγευτικό παράλληλο μοντάζ στο γκραν φινάλε.
Η μεγάλη, όσο μεγαλύτερη γίνεται, οθόνη και η σκοτεινή αίθουσα είναι αναγκαία εργαλεία για την εξερεύνηση κινηματογραφικών διαστάσεων που δεν βολεύονται με τη λογική και το μέσο όρο, που δεν ανέχονται να στριμωχτούν ή να συρρικνωθούν, και θα υπάρχουν πάντα για να μας θυμίζουν ευτυχώς ότι κάποια πράγματα παραμένουν αναντικατάστατα.

Γιώργος Παπαδημητρίου
του Γιώργου Παπαδημητρίου giorgos.papadim@myfilm.gr


"Μια κλασική ταινία για το ανεκπλήρωτο πάθος..."
Peter Bradshaw, THE GUARDIAN


top of the page

blog comments powered by Disqus



top of the page


VIDEO CLIPS, TRAILER, TEASER, SCREENING PREVIEW


top of the page


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Κυκλοφορία: 22/7/2010


top of the page




PHOTOS - POSTERS

PhotosΦωτογραφικό υλικό
Τύπος: Εικόνα .jpg .jpeg .gif (κλικ για μεγέθυνση)
Περισσότερες φωτό ΕΔΩ
Red_shoes 4.jpg
Red_shoes _Moira Shearer_ Anton Walbrook.jpg
The Red Shoes 000.jpg
The Red Shoes 003.jpg
The Red Shoes 004.jpg
The Red Shoes 009.jpg
The Red Shoes 01.jpg
The Red Shoes 02.jpg
The Red Shoes 03.jpg
The Red Shoes 04.jpg
The Red Shoes 05.jpg
The Red Shoes 06.jpg
The Red Shoes 07.jpg
The Red Shoes 08.jpg
The Red Shoes 09.jpg
The Red Shoes 10.jpg
The Red Shoes 11.jpg
The Red Shoes 12.jpg
The Red Shoes 13.jpg
The Red Shoes 14.jpg
The Red Shoes 15.jpg
The Red Shoes 16.jpg
THE RED SHOES poster greek.jpg
THE RED SHOES _Moira Shearer_ Anton Walbrook.jpg
 


top of the page


ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΙΝΙΑΣ / ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

>>CAST<<

Πρωταγωνιστούν:

    Marius Goring ... Julian Craster
    Moira Shearer ... Victoria Page
    Jean Short ... Terry
    Gordon Littmann ... Ike
    Anton Walbrook ... Boris Lermontov
    Julia Lang ... A Balletomane
    Bill Shine ... Her Mate
    Léonide Massine ... Ljubov
    Austin Trevor ... Professor Palmer
    Esmond Knight ... Livy
    Eric Berry ... Dimitri
    Irene Browne ... Lady Neston
    Ludmilla Tchérina ... Boronskaja
    Jerry Verno ... George - the stage-door keeper
    Robert Helpmann ... Ivan Boleslawsky
    Albert Bassermann ... Ratov
    Derek Elphinstone ... Lord Oldham
    Marie Rambert ... Madame Rambert
    Joy Rawlins ... Gwladys - Vicky's friend
>>CREDITS<<

Σκηνοθεσία
Michael Powell
Emeric Pressburger


Σενάριο
Hans Christian Andersen
Emeric Pressburger
Keith Winter
Michael Powell
Emeric Pressburger

Παραγωγή
Michael Powell
Emeric Pressburger


Μουσική
Brian Easdale

Φωτογραφία
Jack Cardiff

Mοντάζ
Reginald Mills

Σχεδιασμός Παραγωγής
Hein Heckroth

Καλλιτεχνική Διεύθυνση
Arthur Lawson

Κοστούμια
Hein Heckroth

Βοηθός Σκηνοθέτη
Sydney Streeter

Εταιρείες Παραγωγής
The Archers
Independent Producers

Διανομή
Filmtrade (Ελλάδα)
General Film Distributors
Eagle-Lion Films
Universal Pictures
J. Arthur Rank Film Distributors
American Broadcasting Company
Paramount Home Video
Warner Home Video
Pickwick Video
Chapel Distribution
J. Arthur Rank Film
Park Circus
Pathé Consortium Cinéma
Atlantic Film
Carlton Visual Entertainment
Continental Home Vídeo
The Criterion Collection
Epix Media
F.J. Lucas
Filmax International
Homescreen
ITV DVD
Magna Pacific

Χρονολογία παραγωγής
1948

Χώρα παραγωγής
ΜΕΓ. ΒΡΕΤΤΑΝΙΑ

Γλώσσα
ΑΓΓΛΙΚΑ, ΓΑΛΛΙΚΑ

Εικόνα
ΕΓΧΡΩΜΗ 1.37: 1

Είδος ταινίας
ΔΡΑΜΑ, ΜΙΟΥΖΙΚΑΛ

Διάρκεια
135'

Ήχος
MONO (Western Electric Recording)

Τοποθεσίες Γυρισμάτων
Λονδίνο - Μεγ. Βρεττανία, Παρίσι - Γαλλία

AKA


Καταλληλότητα
Iceland:L | South Korea:12 | Sweden:Btl | West Germany:12 | Australia:G | Finland:S | UK:U | Spain:T | Ireland:G


top of the page









 
Βαθμολογία Κοινού
Μέσος Όρος: 4.5
Αριθμός Ψήφων: 2


Αξιολόγηση :

Εξαιρετικό
Πολύ καλό
Καλό
Μέτριο
Κακό



Επιλογές
  Go Back [ Προηγούμενο ]

 Προεπισκόπηση Προεπισκόπηση

 Προωθήστε το Προωθήστε το



Σχετικοί Σύνδεσμοι

· Αναζήτηση σε: Μιούζικαλ
· Περισσότερα για Κατηγορία
· ΘΕΜΑΤΑ
· Ταινίες που προβάλλονται
· Τελευταία Τρέιλερ
· ΑΙΘΟΥΣΕΣ
· BOX OFFICE USA
· BOX OFFICE Ελληνικό
· Internet Movie Database
· Rotten Tomatoes

Εγκαταστήστε το myFILM.gr toolbar ΤΩΡΑ! Όλο το internet σε μια γραμμή εργαλείων - Δωρεάν λήψη

Συνδεδεμένα Θέματα

ΜιούζικαλΔραματική


Advertisement


top of the page


ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΡΗΤΑ Η ΜΕΡΙΚΗ Ή ΟΛΙΚΗ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ, ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥ
Το πρωτότυπο περιεχόμενο του myFILM.gr, είναι αποτέλεσμα δημοσιογραφικής έρευνας και εργασίας και προστατεύεται από το νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων και διανόησης.
All logos, trademarks and content in this site are property of their respective owner, the comments and reviews of their posters.
Όλες οι δημοσιεύσεις σε αυτές τις ιστοσελίδες εκφράζουν τις απόψεις και τη γνώμη των συντακτών τους και όχι του εκδότη ή
αρχισυντάκτη, των διαχειριστών ή συντονιστών (εκτός των δημοσιεύσεων των ιδίων) και ως εκ τούτου δεν φέρουν καμία ευθύνη για αυτές.
myfilm.gr | xms24.com

| AdBrite - Advertise on myFILM.gr

Info | Feedback | Statistics | Topics | Submit News | Recommend Us | Advertising | Flag inappropriate copy-theft | RSS feed 2.0 | RSS feed 0.9 | Atom feed | twitter | facebook | myspace | Add in Google homepage


Related Posts with Thumbnails