Home myFILM
Select English    Επιλέξτε Ελληνικά
Αρχή ΝΕΑ Ταινίες Φεστιβάλ Βίντεο Φωτογραφίες DVD TV Συνεντεύξεις Διαγωνισμοί Box Office
  Εγγραφή / Σύνδεση
myFILM.gr toolbar
Σήμερα & προσεχώς
.: από 17/7/14 :.
. Ο Πλανήτης των Πιθήκων: Η Αυγή
. Κι Όμως ... Γίνεται
. Rage
. Κάποτε στη Νέα Υόρκη
. Ο Μίτος της Αριάδνης
.: από 24/7/14 :.
. Το Κόλπο της Ζωής μας
. Ηρακλής: Οι Θρακικοί Πόλεμοι
. Σε Λάθος Χρόνο
. Το καλοκαίρι της ζωής μας
. Alphaville (1965)
.: από 31/7/14 :.
. Λάθος στο Λάθος
. Parker
. Marina
. Έρωτας αλά Ισπανικά
.: από 7/8/14 :.
. 22 Jump Street
. Σαββατοκύριακο στο Παρίσι
. Μία Τυχαία Συνάντηση
. Ρε, Μη
.: από 14/8/14 :.
. Λόγια και Εικόνες
. Θεϊκό Κόλπο
. Δείπνο Ηλιθίων (1998)

Περιοχή μελών
Εγγραφή εδώ:
Χρήστης:
Συνθηματικό:
Κωδικός Ασφαλείας: Κωδικός Ασφαλείας
Γράψτε Κωδικό Ασφαλείας (6ψήφιος αριθμός εικόνας):
Members List Μέλη:
Τελευταία: mixalis75's Profile mixalis75
Σήμερα: 0
Χθές: 1
Συνολικά: 9715

Συνδεδεμένοι:
Επισκέπτες: 86
Μέλη: 0
Σύνολο: 86

Εγγραφή

ΔΩΡΕΑΝ Toolbar
Θέματα
BOX OFFICE Ελληνικό
BOX OFFICE USA
Δημοφιλή / Top50
Cine CULT
TV
CD
Θέατρο
Αρχείο
Αίθουσες
ανά εβδομάδα
με μια ματιά

Ο Λογαριασμός μου
Blogs
Λήψεις
Φωτογραφίες
Φόρουμ
Ημερολόγιο
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία
Αναζήτηση
Donation
Ανέκδοτα και Αστεία
Ποίηση
Παιχνίδια Flash
Πόστερ
Άλλο Περιεχόμενο
Ενότητες
Πρόσωπα
Βιβλίο
Casting
Φεστιβάλ / Διανομή
Ευκαιρίες Καριέρας
Δελτίο καιρού
Ξενοδοχεία
Χρήσιμα

Upcoming Events

-- Sponsored Links --
Dailymotion
AGATHI Art Gallery
cinefo.wordpress.comr
aggelospolidoros.blogspot.gr

-- feeds'n'blogs --














Cinema: THE SOCIAL NETWORK του Ντέιβιντ Φίντσερ (2010)

Ημερομηνία καταχώρησης: Σάββατο, 13 Μάρ. 2010 @ 16:25:00 MST - Συντάκτης : Jim Papamichos

[Comments][Περισσότερα][Κριτικές][Βίντεο][Φωτό][Πόστερ][Κυκλοφορία][Στοιχεία]

Δραματική

THE SOCIAL NETWORK


του Ντέιβιντ Φίντσερ
με τους Τζέσι Άιζενμπεργκ, Τζάστιν Τιμπερλέικ, Άντριου Γκάρφιλντ, Ρούνι Μάρα, Ρασίντα Τζόουνς

Υπόθεση:
Κάποτε ήταν το ραδιόφωνο, το τηλέφωνο, το αυτοκίνητο, η τηλεόραση. Σήμερα είναι το Facebook. Όταν ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ (Τζέσι Άιζενμπεργκ), ο Εντουάρντο Σάβεριν (Άντριου Γκάρφιλντ), ο Σον Πάρκερ (Τζάστιν Τίμπερλεϊκ) και οι αδερφοί Γουίνκελβος (Άρμι Χάμερ και Τζος Πενς) εμπνεύστηκαν ένα διαφορετικό είδος κοινωνικής δικτύωσης, δεν ήξεραν ότι έβαζαν τα θεμέλια για το πιο επαναστατικό κοινωνικό φαινόμενο του 21ου αιώνα. Και σίγουρα δε φαντάζονταν την τροπή που θα έπαιρνε η φιλία τους, μπροστά στην επιτυχία. Υποκειμενικές ματιές, αντικρουόμενες ιστορίες, μηνύσεις και δικαστικές αναμετρήσεις: η ιστορία της δημιουργίας του Facebook μέσα από τα μάτια των εμπνευστών είναι στην πραγματικότητα τρεις διαφορετικές ιστορίες που αμφισβητούν την έννοια της μίας και μοναδικής αλήθειας.



ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ


FACEBOOK: ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΘΟΝΗ ΤΟΥ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΗ ΣΤΗ ΜΕΓΑΛΗ ΟΘΟΝΗ

«Πίστη, φιλία, δύναμη, χρήμα, κοινωνική καταξίωση, φθόνος: τα θέματα αυτής της ιστορίας είναι τόσο διαχρονικά όσο και η ίδια η μυθοπλασία. Αν ζούσε ο Αισχύλος ή ο Σέξπιρ, θα έγραφαν εκείνοι το έργο. Ευτυχώς για μένα, κανείς τους δεν ήταν διαθέσιμος οπότε το ανέλαβα εγώ». Όταν ο Άαρον Σόρκιν (σεναριογράφος του φιλμ ‘Παιχνίδια Εξουσίας’) διάβασε τη 14σέλιδη σύνοψη του βιβλίου του Μπεν Μέζριτς «The Accidental Billionaires», αμέσως δέχτηκε να γράψει το σενάριο της ταινίας “The Social network”. Αυτό που αρχικά τον συνεπήρε ήταν η απίστευτη εξέλιξη των χαρακτήρων, και κυρίως αυτή του συνιδρυτή του Facebook, Μαρκ Ζούκερμπεργκ, που από αναρχικός χάκερ μετατρέπεται σε μεγαλοεπιχειρηματίας του Ίντερνετ, μέσα σχεδόν σε μία νύχτα. «Ο Μαρκ είναι ένας αντι-ήρωας που στο τέλος της ταινίας μεταμορφώνεται σε τραγικό ήρωα, πληρώνοντας το τίμημα των επιλογών του: ένας νεαρός, οργισμένος χάκερ ο οποίος επαναστατεί ενάντια σε έναν κόσμο που τον κάνει δυστυχισμένο, και τελικά βλέπει το δημιούργημά του να γίνεται μαζικό αγαθό». Ο Σόρκιν εντυπωσιάστηκε από την πολυδιάστατη προσωπικότητα του Ζούκερμπεργκ, που μπορεί να μοιάζει ισχυρός ή αδύναμος, γενναίος ή φοβισμένος, οραματιστής ή συμφεροντολόγος, ανάλογα με τη θέση που υιοθετεί κανείς απέναντι στην ιστορία. Επίσης βρήκε ιδιαίτερα ενδιαφέρον το θέμα της εφεύρεσης που από τη μία αλλάζει τον κόσμο δημιουργώντας ένα νέο είδος κοινωνικής επαφής κι από την άλλη απομακρύνει τους βασικούς συντελεστές της, καταστρέφοντας τη φιλία τους μέσα από την αντιζηλία. Και για να αποκτήσει μία εμπεριστατωμένη άποψη για όλα αυτά, ο γνωστός σεναριογράφος ξεκίνησε μία εντατική προσωπική έρευνα πάνω στην ιστορία του Facebook.

ΠΟΛΛΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤHΝ ΙΔΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ

Αυτό που σήμερα γνωρίζουμε ως Facebook ξεκινά τον Οκτώβριο του 2003 στο Χάρβαρντ, όταν ο 19χρονος Μαρκ Ζούκερμπεργκ χωρίζει με την κοπέλα του και μπαίνει στο σύστημα των υπολογιστών του Πανεπιστημίου για να φτιάξει ένα site που λειτουργεί σα βάση δεδομένων με όλα τα κορίτσια του campus. Ο Ζούκερμπεργκ το ονομάζει Facemash και οι επισκέπτες του μπορούν να συγκρίνουν τις κοπέλες και να ψηφίζουν ποια είναι η πιο ‘καυτή’. Παρά το σάλο που δημιουργήθηκε και τις κατηγορίες προς τον Μαρκ για μισογυνισμό, παραβίαση του πανεπιστημιακού συστήματος και των προσωπικών δεδομένων, οι βάσεις για το Facebook είχαν ήδη τεθεί. Λίγο αργότερα, το Φεβρουάριο του 2004, ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ ανέβασε την ιστοσελίδα thefacebook.com: μέσα σε ένα μήνα είχαν γίνει μέλη της περισσότεροι από τους μισούς φοιτητές του Χάρβαρντ, ενώ μέχρι Δεκέμβριο του 2005 αριθμούσε περίπου 5,5 εκατομμύρια χρήστες, κυρίως σπουδαστές, που κοινοποιούσαν καθετί σχετικό με την προσωπική τους ζωή. Η μανία της νέας μορφής κοινωνικής δικτύωσης βγήκε από τα στενά πανεπιστημιακά πλαίσια και άγγιξε ολόκληρο τον κόσμο, φτάνοντας σήμερα τα 500 εκατομμύρια χρήστες – με άλλα λόγια, αν το Facebook ήταν κράτος, θα είχε μιάμιση φορά τον πληθυσμό της Αμερικής και θα αποτελούσε την τρίτη μεγαλύτερη χώρα στον κόσμο. Με ένα τέτοιο ρυθμό ανάπτυξης, η αξία του Facebook σήμερα εκτιμάται περί τα 25 δισεκατομμύρια δολάρια. Αυτή η ανέλπιστη επιτυχία όμως συνοδεύτηκε κι από μία σειρά νομικών διεκδικήσεων και μηνύσεων κατά του Ζούκερμπεργκ, που κατηγορήθηκε από τους αδερφούς Γουίνκελβος ότι έκλεψε την ιδέα τους και από τον συνιδρυτή του Facebook, Εντουάρτντο Σάβεριν, ότι τον απέκλεισε στην πορεία, παρότι ήταν αυτός που είχε χρηματοδοτήσει αρχικά το project.

Για να μάθει περισσότερα γύρω από τη δημιουργία του Facebook, ο Άαρον Σόρκιν έφτιαξε μια ιστοσελίδα ζητώντας την προσωπική οπτική των χρηστών, η οποία δέχτηκε 10.000 επισκέπτες προτού κατέβει. Επίσης διάβασε τις σημειώσεις του Μέζριτς (όχι όμως το βιβλίο, αφού αυτό γραφόταν παράλληλα με το σενάριο) και έκανε την προσωπική του έρευνα, μελετώντας δικογραφίες και παίρνοντας συνεντεύξεις από τα εμπλεκόμενα πρόσωπα. Ο Ζούκερμπεργκ δε δέχτηκε όμως να του μιλήσει, ενδεχομένως γιατί η ταινία δε σκόπευε να εκθέσει μόνο τη δική του οπτική γωνία. Η έρευνα του Σόρκιν κατέληξε σε μία σειρά από «αναξιόπιστες αφηγήσεις» γύρω από τη δημιουργία του Facebook, αφού οι βασικοί πρωταγωνιστές της ακόμα και σήμερα αδυνατούν να συμφωνήσουν στην πορεία των γεγονότων. «Οι αφηγήσεις ήταν αντικρουόμενες, οπότε αντί να αποφασίσουμε εμείς ποια ήταν η ‘πραγματική’, επιλέξαμε να τις παρουσιάσουμε όλες μαζί. Όλα αυτά τα πιθανά σενάρια, οι πιθανές πραγματικότητες, ταιριάζουν άλλωστε και με την ίδια τη φύση του Facebook, όπου ο καθένας έχει απεριόριστες δυνατότητες να κατασκευάσει τη δική του ‘αλήθεια’ γύρω από τον εαυτό του» λέει ο σεναριογράφος, που παράλληλα φρόντισε να αναδείξει τις προσωπικές προθέσεις και τις εσωτερικές αντιφάσεις κάθε χαρακτήρα, ιδιαίτερα έντονες στην περίπτωση του Ζούκερμπεργκ. Μία από τις πρώτες φράσεις που ακούμε από τον κινηματογραφικό Μαρκ Ζούκερμπεργκ είναι «Δεν έγιναν έτσι τα πράγματα», και αυτή σηματοδοτεί τη δομή της ταινίας. Το έργο τελικά αμφισβητεί την ύπαρξη της μίας και μοναδικής αλήθειας, και ο θεατής καλείται να αποφασίσει μόνος του τι έγινε πραγματικά, συνδυάζοντας τα γεγονότα και τις μαρτυρίες που παρατίθενται στην ταινία.

Η ΑΠΟΨΗ ΤΟΥ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ

Ο Ντέιβιντ Φίντσερ ήθελε να εξερευνήσει έναν τόσο σύγχρονο μύθο όπως το Facebook και, όπως ακριβώς ο Άαρον Σόρκιν, οραματίστηκε μία ταινία που θα φλέρταρε με τις αποχρώσεις του γκρι, όπου οι ήρωες και οι αντι-ήρωες αλλάζουν θέσεις ανάλογα με την αλήθεια του καθενός. «Η ταινία εξερευνά μία κλασική ιστορία, τη διαμάχη γύρω από τα πνευματικά δικαιώματα και την προσωπική συμβολή πίσω από μία μεγάλη εφεύρεση, δεν παίρνει όμως θέση. Κάθε ιστορία που βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα θα πρέπει να εξετάζεται από διαφορετικές οπτικές γωνίες, κάτι σαν το ‘Ρασομόν’, κι αυτό ήταν για μένα πολύ ενδιαφέρον» εξηγεί ο σκηνοθέτης. Ο Φίντσερ θεώρησε σημαντικό να αποτυπώσει όσο το δυνατόν καλύτερα το περιβάλλον όπου έλαβαν χώρα τα γεγονότα, το συγκεκριμένο χρόνο αλλά και το χώρο του Χάρβαρντ, που ενέπνευσε ένα 19χρονο να προχωρήσει σε μία τέτοια εφεύρεση. Και αφιέρωσε πολύ χρόνο για να συγκροτήσει το σωστό καστ. «Ήθελα να βρω ηθοποιούς ικανούς να εκφράσουν και τις δύο πλευρές των χαρακτήρων, αλλά και να δημιουργήσουν πραγματικές σχέσεις μεταξύ τους. Ηθοποιούς διαθέσιμους να πειραματιστούν, να μην ελέγχουν την κατάσταση, να ξεπεράσουν τον εαυτό τους και να καταλάβουν ότι δεν υπάρχει προκαθορισμένη έννοια του ποιοι είμαστε τελικά». Η διαδικασία του κάστινγκ πραγματοποιήθηκε σε πολλά διαδοχικά στάδια, και αφού επιλέχθηκαν οι ηθοποιοί, σχηματίστηκαν μικρές ομάδες που έκαναν πρόβες για αρκετές εβδομάδες προτού αρχίσει η παραγωγή. Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, ο Φίντσερ επέμεινε στην επανάληψη – ακόμα και 200 φορές για μία σκηνή! – ώστε οι διάλογοι να γίνουν απόλυτο κτήμα των ηθοποιών, να προκύπτουν οργανικά. «Ήθελα να φτάσουν στο σημείο να μιλούν με το ρυθμό και την απλότητα της καθημερινής ζωής, όπου συχνά απαντάμε προτού ο άλλος τελειώσει τη φράση του» εξηγεί ο σκηνοθέτης. Για να διατηρήσει την ένταση στις σκηνές, ο Φίντσερ συνειδητά καλλιεργούσε ίντριγκες ανάμεσα στους ηθοποιούς: τους μιλούσε προσωπικά, τονίζοντας τη δική τους αίσθηση του δικαίου και το πώς οι άλλοι χαρακτήρες προσπαθούσαν να τους εξαπατήσουν. Και τους απέτρεψε από το να αντιγράψουν τα πραγματικά πρόσωπα, θέλοντας η κάθε ερμηνεία να δημιουργεί μία ξεκάθαρη εντύπωση του χαρακτήρα προς το θεατή, όχι μία εύκολη απομίμηση. Από τους αληθινούς αυτούς χαρακτήρες που προέκυψαν, πηγάζουν και οι διαφορετικές οπτικές γωνίες: «οι διαφορετικές προοπτικές ήταν απαραίτητες για να διηγηθούμε αυτή την ιστορία» συνοψίζει ο σκηνοθέτης. «Κανένας άνθρωπος δεν είναι μόνο ένα πράγμα. Και αυτό φαίνεται μέσα από την ίδια τη δομή της ταινίας».

Ο ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ ΤΗΣ ΤΑΙΝΙΑΣ, ΝΤΕΪΒΙΝΤ ΦΙΝΤΣΕΡ

Διακρίσεις:

  • ‘Η Απίστευτη Ιστορία του Μπέντζαμιν Μπάτον’: 

Υποψήφιος για Όσκαρ Καλύτερου Σκηνοθέτη
Υποψήφιος για Χρυσή Σφαίρα Καλύτερου Σκηνοθέτη
Βραβείο Καλύτερου Σκηνοθέτη – National Board of Review
Σκηνοθετικό ντεμπούτο: ‘Άλιεν 3: Η Τελική Αναμέτρηση’
Άλλες ταινίες: ‘Zodiac’, ‘Δωμάτιο Πανικού’, ‘Fight Club’,  ‘Το Παιχνίδι’, ‘Se7en’. 
Αυτόν τον καιρό: Σκηνοθετεί την ταινία ‘The Girl with the Dragon Tattoo’.  

ΤΖΕΣΙ ΑΪΖΕΝΜΠΕΡΓΚ (Μαρκ Ζούκερμπεργκ)

Διακρίσεις:

  • ‘Δεσμοί Διαζυγίου’ :  Υποψήφιος για Βραβείο Independent Spirit Β’ Ανδρικού Ρόλου

    Υποψήφιος για Β’ Ανδρικού Ρόλου - Βραβείο Boston Film Critics

  • ‘Zombieland’  : Υποψήφιος για Βραβείο BAFTA
  • ‘Ζωή... σαν Λούνα Παρκ’ : Υποψήφιος για Βραβείο BAFTA

Κινηματογραφικό ντεμπούτο: ‘Μαθήματα Γοητείας’ (Υποψήφιος για Βραβείο Gotham)
Σύντομα: Θα είναι η πρωταγωνιστική φωνή στην ταινία animation ‘Rio’, που θα κυκλοφορήσει το 2011.
Αυτόν τον καιρό: Βρίσκεται στα γυρίσματα του φιλμ ‘30 Minutes or Less’.

ΑΝΤΡΙΟΥ ΓΚΑΡΦΙΛΝΤ (Εντουάρντο Σάβεριν)

Διακρίσεις:

  • ‘Boy A’ : Βραβείο BAFTA Καλύτερου Ηθοποιού 

Άλλες ταινίες: ‘I’m Here’, τριλογία ‘Red Riding’, ‘Ο Φανταστικός Κόσμος του Δρ. Παρνάσους’, ‘Λέοντες αντί Αμνών’.
Πρόσφατα: Συμμετείχε στην ταινία ‘Never Let Me Go’, με την Κίρα Νάιτλι.
Σύντομα: Θα τον δούμε στην ταινία ‘Spider-Man’, στο ρόλο του Πίτερ Πάρκερ.

ΕΠΙΣΗΜΟ SITE :

http://www.500millionfriends.com/

ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ

http://www.imdb.com/

 




top of the page


ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Η Βαθμολογία μου:

Η ταινία που αντιπροσωπεύει απόλυτα την μετάβασή μας στη νέα δεκαετία, τόσο σε προσωπικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο.

Με εκφράζει γνωρίζοντας και εξ' αντικειμένου τι όμορφο είναι  πράγματι να παραμετροποιείς έναν Apache (ξενυχτώντας κάποια άγρια Σαββατοκύριακα του 1998), με το μικρότερο κόστος ( ανοικτού κώδικα - εννοείται άνευ υποστήριξης) και πόσο εθιστικό είναι να αναπτύσσεις τις εφαρμογές με χρήση php και mySQL, παράλληλα με την συνεχή αναζήτηση ασφάλειας (ένας "μύθος" για αφελείς) προγραμματίζοντας από το μηδέν, έναν κώδικα που θα ξεδιπλώσει την δημιουργική σου φαντασία με τον πιο φιλικό τρόπο. Αυτό που έκανε ο Ζούκερμπεργκ    πρώτος είναι η υλοποίηση μιας σκέψης που υπήρχε πολλά χρόνια πριν αλλά χωρίς την σημερινή τεχνολογία θα φάνταζε ουτοπικό κι α-νόητο. Τουλάχιστον εγώ έχω την πολυτέλεια να το κάνω κι εδώ! Και είναι μια φλόγα που δε σβήνει ποτέ. Σαν τη δάδα των Ολυμπιακών Αγώνων.

Ως γνωστό ο κανόνας που λέει πως ότι "κλειδώνει", ξεκλειδώνει" ισχύει κατά γράμμα στον σημερινό κόσμο. Στον δικό μας κόσμο για να νιώσουμε βαθιά μέσα στο πετσί την "ψευδαίσθηση" της ασφάλειας, το έχουμε συνήθειο να βάζουμε "λουκέτα", να κλειδώνουμε πόρτες, παράθυρα, αρχεία κι οτιδήποτε ευάλωτο στην κλοπή, πάντα πνευματική. Δεν είναι καθόλου φιλικό, θα πείτε, όμως απ΄ την άλλη ο κόσμος μας δεν είναι κι ... αγγελικά πλασμένος. Και η αντιγραφή στο πρόγραμμα είναι. Τις περισσότερες φορές κακέκτυπη, μίζερη. Στην προσπάθεια να ελαχιστοποιήσουμε τους κινδύνους που μας εκθέτουν γινόμαστε δύσχρηστοι, όμως η λειτουργία κλειστών λεσχών τύπου facebook, επιβεβαιώνει τις νέες ανάγκες, στις νέες τεχνολογίες, από τις νέες τάσεις, σε ομάδες με κοινούς κώδικες κι ένα αίσθημα σιγουριάς. Όμως δεν υπάρχει 100% ασφάλεια ούτε καν στο ...Πεντάγωνο. Νομίζετε πως το Facebook, δεν έχει καταρεύσει; Είστε πολύ γελασμένοι, μάλιστα η τελευταία φορά ήταν πολύ πρόσφατα. Το θυμάστε; Η εμπειρία λοιπόν, διδάσκει: να είσαι προετοιμασμένος και έτοιμος για παν ενδεχόμενο. Πρέπει να χτίζεις τις εναλλακτικές λύσεις, προτάσεις. Το να χρησιμοποιείς όμως ένα υπολογιστικό πρόγραμμα σαν προέκταση της "κλειδαρότρυπας" έχει άλλη (ηθική) αφετηρία. Τα προσωπικά δεδομένα από την άλλη, είναι ένας μύθος πίσω από τον φόβο του ανθρώπου να αντιμετωπίσει  την αλήθεια για το άτομό του. Την ανασφάλεια που νιώθεις ακούγοντας τις κριτικές των τρίτων και την ανάγκη περιχαράκωσης της ατομικής περιουσίας, του ιδωτικού κεφαλαίου δηλαδή των ατομικών σου δικαιωμάτων την χρησιμοποιείς ως ασπίδα στις επιθέσεις και ως κρυψώνα από τα αδιάκριτα βλέματα. Τα προσωπικά δεδομένα αποτελούν μια καλή δικαιολογία κι ένα προπέτασμα καπνού καθώς ενώ πρέπει να επιδεικνύουμε σεβασμό σ΄αυτά, εκφράζουν βαθύτερα ένα σύνδρομο αντίδρασης στον κόσμο της εξέλιξης, είναι τελικά ένα εμπόδιο στην πρόοδο του κοινωνικού συνόλου. Η κατηγορία που είχε, έχει και θα έχει αποδοθεί στο Facebook σχετικά με την καταπάτηση των προσωπικών δεδομένων είναι η αδυναμία κατανόησης πως τα δεδομένα δεν ανήκουν σε κανένα. Τα προσωπικά δεδομένα χρησιμοποιούνται κατά το δοκούν ως εμπορικός μηχανισμός εκμετάλευσης. Η κοινωνία είναι το σύνολο των προσωπικών δεδομένων και το Facebook η βάση που τα ταξινομεί ανάλογα με τις ανάγκες, τις πεποιθήσεις, τις προτιμήσεις. Η ιδιωτική ζωή άλλωστε είναι ένα αστικός, παρακμιακός μύθος.

Ο Ντέιβιντ Φίντσερ με αφορμή την ιστορία του Facebook δράττει της ευκαιρίας και σχολιάζει και τις τρεις πλευρές. Δεν χαϊδεύει αυτιά. Δεν εξυμνεί. Δεν κατηγορεί. Δεν αποθεώνει. Δεν δικαιολογεί.

Όλα τα άτομα, οποιασδήποτε τάξης, φυλής και μόρφωσης, έχουν ισότιμη αντιμετώπιση στο διαδίκτυο. Ο ψηλός, ο κοντός, ο χοντρός και ο λιγνός δεν θα ξεχωρίσουν για τις φυσικές, βιολογικές τους διαφορές.

Ο κεντρικός ήρωας της ταινίας είναι ένας χαρακτήρας που εξαντλείται σε όλο το εύρος της κοινωνικής συμπεριφοράς και της προσπάθειας να αιτιολογηθεί το κίνητρό του. Η σχέση με τους φίλους του, το στενό και οικείο του περιβάλλον αλλά κυρίως η σχέση με το πάθος της ανάπτυξης της εφαρμογής του αναπτύσσονται διεξοδικά. Η διαφορά του από άλλους πρωτοπόρους βρίσκεται στο περιβάλλον που γεννιέται και αναπτύσσεται η Ιδέα (και ο χρόνος). Μια Ιδέα δεν μπορείς να την αντιγράψεις. Κι αυτό γιατί η Ιδέα κουβαλά μέσα της τον άνθρωπο που την αρχικοποίησε! Με λίγα λόγια αν δεξιά κι αριστερά βρίσκετε π.χ.  δικά μου αντίγραφα, αυτό  ισχυροποιεί τον άνθρωπο που την επινόησε...

Μια ιδέα λοιπόν πρέπει πάντα να εξελίσσεται. Αναπτύσσεται, μεγαλώνει, επεκτείνεται από τον εφευρέτη της. Όσοι προσπάθησαν να κλέψουν μια "ξένη" Ιδέα είναι καταδικασμένοι στον αργό "θάνατό" της.

Ο/οι - δημιουργοί του Facebook, έκαναν στην πράξη κάτι που προϋπήρχε με άλλες ονομασίες παλιότερα, απλά αυτό το πρότυπο δικτύωσης εμπλουτίστηκε (και συνεχίζεται) με νέες εφαρμογές, κυρίως πολυμέσων και διασυνδέσεων με άλλες πλατφόρμες. Από ένα απλό σύστημα χαρακτηρισμών και αξιολόγησης/βαθμονόμησης γιγαντώθηκε σε μια πλατφόρμα που συνεχώς διαμορφώνεται, ανανεώνεται. Ο κώδικας καθημερινά αλλάζει, βελτιώνεται. Δε γίνεται να μείνει πίσω, ούτε δευτερόλεπτο. Όπως αλλάζουν και τα ανθρώπινα συναισθήματά μας. Ο άνθρωπος δε μένει στάσιμος πνευματικά, ψυχολογικά, συναισθηματικά, σωματικά. Έτσι και στην ιστορία μας, δίνεται η ευκαιρία στους χαρακτήρες να αποτυπώσουν την δική τους εκδοχή για το μέλλον σύμφωνα με την ιδιοσυγκρασία, τα πιστεύω, τις προτεραιότητες και τη θέληση να πετύχουν τα όνειρά τους. Ο καθένας από την πλευρά του πιστεύει πως έχει δίκιο. Ο καθένας υποστηρίζει το συμφέρον του. Εκείνος όμως που κάνει τομή στο συμφέρον μιας ευρύτερης κοινωνικής ομάδας, με κοινά ενδιαφέροντα ουσιαστικά συντελεί στην πρόοδο.

Γιατί η πρόοδος δεν έρχεται μόνο από τους φίλους. Αναγκαίο κακό οι εχθροί. Φυσικό συστατικό της προόδου καθώς δε μπορεί να είσαι αρεστός σε όλους. Λογικό. Η ισχύς του αντιπάλου είναι το κίνητρο της υπέρβασης, της αυτοβελτίωσης, της επιτυχίας. Χωρίς αντίπαλο, τα πράγματα χαλαρώνουν, μένουν στάσιμα, και η πρόοδος εκφυλίζεται.

Χωρίς συγκρούσεις, αντιπαραθέσεις, χωρίς πίστη και φιλία αλλά και χωρίς χρήμα και φθόνο, μια κοινωνία θα έτρωγε τις σάρκες της από την παρακμή. Σήμερα είναι το facebook. Σε 2-3 χρόνια κάτι άλλο. Δεν υπάρχει άλλωστε "τέλειο", πεπερασμένο στην πληροφορική. Και κανείς δεν μπορεί να επαναπαύεται στις δόξες του. Την τύχη του napster θα μπορούσε να έχει το facebook. Όπως σήμερα εξελίσσεται π.χ. η "html 5" αντικαθιστώντας την για πολλά χρόνια "βαρύτερη" γλώσσα προγραμματισμού του web ως ένα μικρό αλλά χαρακτηριστικό παράδειγμα "αφαίρεσης", απλοποιημένης ανασύνθεσης, καινούργιας γραφής - χρησιμοποιώντας λιγότερους πόρους με περισσότερη ευελιξία και απόδοση στα γραφικά - έτσι  και τα όρια αναδιαπραγματεύονται και επαναπροσδιορίζονται οι ρόλοι. Το θέμα της τεχνολογίας σήμερα είναι παρελθόν, αύριο. Χωρίς διακοπή.

Η ταινία του Ντέιβιντ Φίντσερ χρησιμοποιεί στην ανάπτυξή της τη μέθοδο της διαλεκτικής. Το ενδιαφέρον είναι αμείωτο, σ' όλη την διάρκεια. Σε κάθε σκηνή, υπάρχει ένα κλειδί. Το κλειδί αυτό φέρνει την ανατροπή, την έκπληξη, ξεκλειδώνει την δημιουργικότητα και το παραδίδει ως σκυτάλη στην σκηνή που ακολουθεί.

Το "ραντεβού με την σύγχρονη Ιστορία" δημιουργεί μια νέα αντίληψη. Η μέθοδος της κοινωνικοποιήσεως μέσω του διαδικτύου προσεγγίζεται διαλεκτικά. Η ταχύτητα, η προσαρμογή κι ο άμεσος εκσυγχρονισμός είναι τα αναμφισβήτητα πλεονεκτήματα  ακόμα κι αν χρειαστεί να δημιουργηθούν αντιζηλίες ή να καταστραφούν φιλίες. Το facebook επιτάχυνε τις διαδικασίες. Ο ρομαντισμός στην αφετηρία επιβράδυνε τις εξελίξεις. Και δεν υπάρχει μεγαλύτερο εμπόδιο από αυτό. Όταν ο Ζούκερμπεργκ μαθαίνει πως ο Σον Πάρκερ είναι εθισμένος "χρήστης", τελειώνει τη συνεργασία και τη φιλία του (υπαινικτικά). Γιατί προέχει η καλή φήμη, η τιμή, το άσπιλο όνομα. Οτιδήποτε συμβαίνει στα μέλη της ομάδας έχει αντίκτυπο στο συνολό της. Και κάποιος πρέπει να προφυλάσσει την ομάδα από τις παγίδες, τις ενέδρες, τις δολιοφθορές.

Έχω την εντύπωση πως ο Σόρκιν και ο Φίντσερ παρ' ότι ήθελαν να να μείνουν αντικειμενικοί απέναντι στις τρεις εκδοχές, τελικώς αποδέχονται περισσότερο ή αν θέλετε κάνοντας "λιγότερο αντιπαθητικό" τον Ζούκερμπεργκ παρά τον Σάβεριν ή τους αδερφούς Γουίνκλεβος, οι οποίοι σε τελική ανάλυση δεν δημιούργησαν παρά μόνο διεκδικούσαν! Έτσι;

Όσον αφορά το περιβάλλον του Χάρβαρντ, αποτυπώνεται πειστικά σε όλο του το εύρος. Οι ηθοποιοί που συμμετέχουν στο φιλμ, απλά πρέπει να το γράψουν στο βιογραφικό τους με χρυσά γράμματα. Δεν υστέρησε κανείς. Μια ταινία αριστούργημα, που κατά την ταπεινή μου γνώμη τα Όσκαρ φαντάζουν πολύ λίγα για να την "αποτιμήσουν". Όχι ότι θα μείνει εκτός. Το αντίθετο. Απλά σημασία έχει ο τρόπος που σου μεταδίδει τα γεγονότα, ο προβληματισμός και τα μηνύματα που σου μεταφέρει. Η βάση για το SOCIAL NETWORK είναι η επικοινωνία με τον κόσμο, μια χημεία που καταξιώνεται σιγά σιγά στη συνείδηση, από τον συντηρητικό ακαδημαϊκό έως τον προοδευτικό πρωτοπόρο. Προσέχτε δεν εκθειάζεται το Facebook, υπάρχει επιφυλακτικότητα, από την άλλη αυτό που ενδιαφέρει την παραγωγή είναι τα πρόσωπα και οι σχέσεις μεταξύ τους. Με την τραγική κατάληξη να συμπυκνώνεται στο πως ένας φίλος γίνεται ο καλύτερος εχθρός σου.

Στο Box Office των ΗΠΑ είχε μεγάλη επιτυχία μένοντας στο Νο.1 για 2 εβδομάδες. Κόστισε $50 εκατομμύρια και παγκοσμίως έχει συγκεντρώσει έως σήμερα $82.  

Jim Papamichos
του Δημήτρη Παπαμίχου me@myfilm.gr


Η Βαθμολογία μου:

 O David Fincher θεωρείται αναμφίβολα ένας από τους πιο ταλαντούχους σκηνοθέτες στην Αμερική τα τελευταία χρόνια και όχι άδικα πιστεύω. Προσωπικά θα έβαζα δίπλα του τον Christopher Nolan και τον Darren Aronofsky. Ξεκίνησαν σχεδόν και οι τρεις μαζί με ξεχωριστή προσωπικότητα ο καθένας, φρέσκιες ιδέες και πάντα περιμένω με ανυπομονησία κάθε νέο δείγμα δουλειάς τους.

Η αλήθεια είναι πως κρατούσα κάποιες επιφυλάξεις με το Social Network όταν έμαθα ότι το είχε αναλάβει ο Fincher και πώς να μην είμαι άλλωστε από την στιγμή που υπάρχουν στo βιογραφικό του ταινίες όπως τα Seven, Fight Club, The Game και το Zodiac που είχε αποσπάσει διθυραμβικές κριτικές από όλο τον κόσμο.

Η ταινία αφηγείται την ζωή ενός δευτεροετή φοιτητή του Harvard τον Mark Zuckerberg ο οποίος μετά από μια ερωτική απογοήτευση αποφασίζει να δημιουργήσει κάτι μεγάλο για να ξανακερδίσει την εκτίμηση της αγαπημένης του αλλά και για να τραφεί η ματαιοδοξία του. Έτσι μέσα στον θυμό και στην παραζάλη του δημιουργεί από το μια σελίδα κοινωνικής  διαδικτύωσης, το γνωστό πλέον facebook.

O Fincher χτίζει όπως και στο zodiac την πλοκή του στα «παρασκήνια» ψυχογραφώντας τους ήρωες του και (κατασκευαστές της σελίδας) αφήνοντας εκτός την επιμέρους χρήση του facebook από τους χρήστες και τις αλλαγές που επέφερε αυτό στην καθημερινότητά τους.

Επικεντρώνεται κυρίως στον αινιγματικό χαρακτήρα του Mark Zuckerberg που ενσαρκώνει έξοχα ο Jesse Eisenberg. Η ψυχρότητα, η εγωπάθεια, η εφευρετικότητα μιας ιδιοφυίας όπου μοναδικό του κίνητρο μοιάζει το απωθημένο του έρωτά του.

Σε όλα αυτά ο Fincher μας δίνει μια σκηνοθεσία μοντέρνα με γρήγορο ρυθμό και σε στιγμές νευρωτικό θα έλεγα, όπως φυσικά ορίζει το concept μιας νεανικής κολεγιακής ατμόσφαιρας και ντύνοντας το  περίφημα με ρυθμούς ηλεκτρονικής μουσικής.

Ως επιστέγασμα, θεωρώ ότι πρόκειται για μια αρκετά καλή ταινία που όμως δεν την συγκαταλέγω στις καλύτερες του σπουδαίου αυτού σκηνοθέτη. Η έλλειψη των στοιχείων που θα μετέτρεπαν την ταινία σε μια πολυεπίπεδη σπουδή πάνω στην χρήση του διαδικτύου - και στις κοινωνικές ομάδες που εξελίσσονται γύρω από αυτό - την καθιστούν αδύνατη να αντέξει στον χρόνο (κατά την προσωπική μου άποψη) 

Άρης Λεχουρίτης
του Άρη  Λεχουρίτηaris.lechou@myfilm.gr


Με πρώτη ύλη το βιβλίο του Μπεν Μέζριτς (Ben Mezrich), με τον μακροσκελέστατο τίτλο «The accidental billionaires: the founding of Facebook, a tale of sex, money, genius and betrayal», ο απολαυστικός Ντέιβιντ Φίντσερ καταπιάνεται, σε πρώτο επίπεδο τουλάχιστον, με τον ιδρυτή του Facebook και νεότερο ever δισεκατομμυριούχο, Μαρκ Ζάκερμπεργκ. Σε δεύτερο επίπεδο, τα γνώριμα μυστικά συστατικά της σκηνοθετικής του συνταγής. Οι αλληγορίες, η έμφαση στις ψυχώσεις, οι αληθινές εικόνες που κρύβονται και καμουφλάρονται από ένα ευρύτερο και παραπλανητικό τοπίο, η ξαφνική γιγάντωση που κατεδαφίζεται πάντα με πάταγο, όλα πασπαλισμένα με μία δεξιοτεχνία τόσο αβίαστη και φυσική που εξασφαλίζει την επιτυχία σε ένα εγχείρημα εξόχως πολύπλοκο. Να πει κανείς τα πολύπλοκα πράγματα με τρόπο απλό.

Ο Φίντσερ λοιπόν, ξεκινά την περιπλάνησή του ορμώμενος από μία αληθινή ιστορία, από μία σύγχρονη πραγματικότητα που μετέβαλε (;) την αντίληψη και τα δεδομένα περί φιλίας, επικοινωνίας και ιδιωτικότητας. Ο προορισμός του όμως τοποθετείται πολύ μακρύτερα, πολύ βαθύτερα από τον επιφανειακό εντυπωσιασμό, μακριά από κοινότυπες διεγερτικές εξάρσεις ή γεγονοτικά  δέλεαρ. Ο πρωτογενής αγώνας για ανέλιξη από οποιοδήποτε είδους κοινωνικό περιθώριο, το οποίο κάθε φορά ορίζεται από τα όρια του χαρτογραφημένου μικρόκοσμου (οι σπασίκλες του Χάρβαρντ επί παραδείγματι, οι οποίοι ανά στιγμές ενδέχεται να πείθουν τους εαυτούς τους ότι είναι περισσότερο απόκληροι και από τους κατοίκους των παρισινών προαστίων). Η έπαρση της ηγεσίας και της καταξίωσης, οι «προβλεπόμενες απώλειες», οι φοβίες που ποτέ δεν αιχμαλωτίζονται καθότι άυλες και πανταχού παρούσες.

Υπεράνω όλων όμως, η κορυφή της πυραμίδας των εμμονών του Φίντσερ, η ίδια η εθιστική οσμή της εμμονής ή για να γίνουμε ακόμη πιο συγκεκριμένοι, η εκ προοιμίου καταδικασμένη σύγκρουση μίας ρήξης μάλλον ψευδαισθησιακής με το αδιαπέραστο τείχος που υψώνουν οι, ανθεκτικές σαν κατσαρίδες σε πυρηνική καταστροφή, εμμονές. Το τελικό απόσταγμα που προκύπτει σε κάθε παρόμοια «φιντσερική» αναμέτρηση είναι ένα μετέωρο βήμα στο κενό, μία αβεβαιότητα για την τελική έκβαση, μία πλήρης αδυναμία διατύπωσης εναλλακτικών προτάσεων ή εξεύρεσης λύσεων, μία αμηχανία όχι ακριβώς μπροστά στο φάσμα της ήττας αλλά ενώπιον της αμφιβολίας αν διεξήχθη ποτέ μάχη.

Μία μικρή αναδρομή στο σύμπαν των ηρώων του Φίντσερ θα μας επιτρέψει να ψηλαφίσουμε τις ομοιότητες, να αφουγκραστούμε την κοινή ηχώ. Στο «Fight Club», ο Τζακ, αφότου πρώτα αναμετρηθεί εξαντλητικά με τον Τάιλερ Ντέρντεν, θα πιάσει τρυφερά το χέρι της Μάρλα και θα παρακολουθήσει από προνομιακή VIP θέση τις εκρήξεις του μυαλού του, αδυνατώντας έστω και να φανταστεί πως θα ξημερώσει η επόμενη ημέρα.  Στο «Zodiac» ας θυμηθούμε το ανατριχιαστικό βλέμμα κενότητας του Ρόμπερτ όταν εν τέλει αντικρίζει το αντικείμενο της ιδεοληψίας του, καθώς και την τσακισμένη του απόσυρση όταν φτάνει στο τέλος του, επώδυνου και γεμάτου τραύματα, ταξιδιού του. Όσο για τη δική μας, ομολογουμένως πιο ανάλαφρα δοσμένη, περίπτωση; Σε μία αίθουσα δικαστικής διαμάχης, σκοπίμως λουσμένη από μία αποστειρωμένη αίσθηση νοσοκομείου, το τελικό πόρισμα πιστοποιεί πως ο σαρωτικός φόβος της ανθρώπινης μοναξιάς δεν γιατρεύεται ούτε από μία τονωτική ένεση εκατομμυρίων ανθρώπων…

Γιώργος Παπαδημητρίου
του Γιώργου Παπαδημητρίου giorgos.papadim@myfilm.gr


Η Βαθμολογία μου:

Πολλές φορές είναι πολύ πιο δύσκολο να γράψεις για μια μέτρια παρά για μια πραγματικά καλή ταινία. Τι μπορείς να γράψεις για τη νέα ταινία του David Fincher; Μετά το ελαφρώς μεγαλομανιακό The Curious Case of Benjamin Button, ο γνωστός σκηνοθέτης επιστρέφει με την ιστορία του Mark Zuckerberg και τη δημιουργία της σελίδας κοινωνικής δικτύωσης, Facebook.

O Mark Zuckerberg είναι μακάκας. Δεν είναι απλά nerd, ενοχλητικός, αντικοινωνικός, είναι plain and simple μακάκας. Ένας εκνευριστικά πανέξυπνος 19χρονος φοιτητής του Harvard που χρησιμοποιεί (κλέβει;) την ιδέα δύο συμφοιτητών του για τη δημιουργία μιας low-level σελίδας δικτύωσης των φοιτητών του Harvard. Ο Mark αν και συμφωνεί να τους βοηθήσει, παίρνει την ιδέα και με την οικονομική βοήθεια του μοναδικού του φίλου Eduardo Saverin, την εκτινάσσει στα επίπεδα του theFacebook, όπως είχε αρχικά ονομαστεί. Εξακόσιοι νέοι χρήστες σε μόλις 24 ώρες, και 22 χιλιάδες μέσα σε λίγες εβδομάδες μόνο μέσα στο πανεπιστήμιο του Harvard. Το theFacebook είναι το next big thing, μπαίνει στο λεξιλόγιο όλων των φοιτητών και οι δημιουργοί του γίνονται πιο διάσημοι και από την Natalie Portman! Όμως το facebook, έστω και σε πολύ διαφορετική μορφή ήταν ιδέα άλλων και έτσι μαζί με τους φίλους αυξάνονται και οι εχθροί. Αρχίζουν οι μηνύσεις, οι απειλές αλλά το Facebook δεν έχει σταματημό, γρήγορα εξαπλώνεται σε πολλά πανεπιστήμια της χώρας και πριν καλά το καταλάβουν σε όλο το κόσμο. Μέσα σε λίγα χρόνια γίνεται ο νεότερος δισεκατομμυριούχος αλλά ταυτόχρονα βρίσκεται και σε δύο μεγάλες εξωδικαστικές διαμάχες με τους φοιτητές που είχαν την αρχική ιδέα αλλά και με τον πρώην καλύτερό του φίλο.

Το μεγαλύτερο ερώτημα που ίσως εγείρω το The Social Network, είναι κατά πόσο ενδιαφέρουσα και κατανοητή είναι μια ταινία για την ιστορία μιας ιστοσελίδας σε αυτούς που δεν έχουν ιδέα τι είναι facebook, έστω και αν αυτοί είναι λίγοι. Η απάντηση είναι ναι και όχι. Η εκπληκτική σκηνοθεσία του David Fincher μιας τόσο “απλής" ιστορίας δίνει μια τρομερή ταχύτητα στο ρυθμό της ταινίας με μόνο μειονέκτημα ότι αυτός ο διαολεμένος ρυθμός πέφτει σε δύο-τρία σημεία της, τα οποία γίνονται άμεσα και έντονα κουραστικά. Υπερηχητικά γρήγοροι διάλογοι που τονίζουν την ευφυΐα, την αντικοινωνικότητα, την ειρωνεία της τεχνολογίας που σε κάνουν να ανατριχιάζεις. Όλα αυτά σε συνδυασμό με τη μουσική του Trent Reznor και τις εξαιρετικές ερμηνείες των Jesse Eisenberg, Andrew Garfield αλλά και του Justin Timberlake, δημιουργούν ένα αποτέλεσμα που σπάνια βλέπουμε πια.

Το The Social Network ΕΙΝΑΙ μια ταινία για το Facebook και δε μπορώ να εγγυηθώ ότι αν δεν έχετε καμία σχέση με το θέμα θα την ευχαριστηθείτε τόσο πολύ αλλά σίγουρα έχει τόσα “τυπικά” συστατικά που δε μπορείς παρά να μείνεις άναυδος με μια τόσο ενδιαφέρουσα ιστορία που πραγματικά μπορείς να πιστέψεις ότι είναι αληθινή, όσο εξωπραγματική και αν φαίνεται. Ο Fincher επιστρέφει και αξίζει να τον απολαύσετε.

Αλέξης Κυριαζής
του Αλέξη Κυριαζή alexis.kyriazis@myfilm.gr


  • H TAINIA ΠOY ΚΑΘΟΡΙΖΕΙ ΤΗ ΔΕΚΑΕΤΙΑ.

Peter Travers, Rolling Stone


  • ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΤΑΙΝΙΑ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΕΚΘΑΜΒΩΤΙΚΟ ΤΗΣ ΣΤΥΛ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΚΑΛΟΦΤΙΑΓΜΕΝΗ.

Roger Ebert, Chicago Sun-Times


  • ΕΝΑ ΜΕΘΥΣΤΙΚΟ ΠΟΡΤΡΑΙΤΟ. ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΔΕΙΣ ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ.

Kirk Honeycutt, The Hollywood Reporter


  • ΕΠΙΚΟ ΚΑΙ ΟΙΚΕΙΟ.

Christie Lemire, Associated Press


  • ΠΑΝΕΞΥΠΝΑ ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΤΙΚΟ. ΜΙΑ ΤΑΙΝΙΑ ΕΜΒΛΗΜΑΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΜΑΣ.

David Denby, The New Yorker


  • Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΤΑΙΝΙΑ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ.

Peter Sciretta, Slashfilm


  • Η ΚΑΛΥΤΕΡΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΤΟΥ ΦΙΝΤΣΕΡ.

Sasha Stone, Awardsdaily.com


  • ΔΙΑΣΚΕΔΑΣΤΙΚΟ. ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ.

Erik Davis, Cinematical


  • ΤΟ “THE SOCIAL NETWORK” EINAI ΚΑΘΗΛΩΤΙΚΟ.

Andrew Pulver, Guardian



top of the page

blog comments powered by Disqus



top of the page


VIDEO CLIPS, TRAILER, TEASER, SCREENING PREVIEW


top of the page


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Κυκλοφορία:
15/10/2010 (ΗΠΑ)
27/10/2010 (Ελλάδα)


top of the page




PHOTOS - POSTERS

DF-02533r2.jpg
DF-02857r2.jpg
SOCIAL NETWOR REGULAR POSTER GREEK.jpg
SOCIAL NETWOR titlos.jpg
SOCIAL NETWORK TEASER POSTER.jpg
Social_Network_Intl_DF-00133r.jpg
Social_Network_Intl_DF-00537r.jpg
Social_Network_Intl_DF-00800r.jpg
Social_Network_Intl_DF-00838r.jpg
Social_Network_Intl_DF-01647r.jpg
Social_Network_Intl_DF-02907r.jpg
Social_Network_Intl_DF-02933r.jpg
Social_Network_Intl_DF-02939r.JPG
Social_Network_Intl_DF-03056r.JPG
Social_Network_Intl_DF-04296r.jpg
Social_Network_Intl_DF-04700r.jpg
Social_Network_Intl_DF-05366.jpg
Social_Network_Intl_DF-05960.jpg
Social_Network_Intl_DF-06449.jpg
Social_Network_Intl_DF-06736.jpg
Social_Network_Intl_DF-06839_r.jpg
Social_Network_Intl_DF-07080.JPG
Social_Network_Intl_DF-07284r.jpg
Social_Network_Intl_DF-08139_r.JPG
Social_Network_Intl_DF-08229.jpg
Social_Network_Intl_DF-09090r.jpg
Social_Network_Intl_DF-09198r.jpg
Social_Network_Intl_DF-10058r.JPG
Social_Network_Intl_DF-10356r.jpg
Social_Network_Intl_DF-6813r2.jpg
THE SOCIAL NETWORK 001.jpg
THE SOCIAL NETWORK 002.jpg
THE SOCIAL NETWORK 003.jpg
THE SOCIAL NETWORK 004.jpg
THE SOCIAL NETWORK 005.jpg
THE SOCIAL NETWORK 006.jpg
       


top of the page


ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΙΝΙΑΣ / ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

>>CAST<<

Πρωταγωνιστούν:

    Jesse Eisenberg ... Mark Zuckerberg
    Rashida Jones
    Justin Timberlake ... Sean Parker
    Rooney Mara ... Erica
    Brenda Song
    Joseph Mazzello ... Dustin Moskovitz
    Max Minghella
    Andrew Garfield ... Eduardo Saverin
    Malese Jow ... Alice
    Trevor Wright
    Dakota Johnson
    Natalina Maggio ... Model
    Liam Ferguson ... Brian
    Adina Porter ... Gretchen's Associate
    John Getz ... Sy
    David Selby
    Marcella Lentz-Pope ... Erica's Roommate
    Cherilyn Wilson ... Coke Girl
    Crystal Hoang ... Hacker Shot Girl
    Mark Saul ... Bob
    Armie Hammer ... Cameron Winklevoss
    Stream ... Pedestrian
    Pamela Roylance ... Administrator
    Lacey Beeman ... Tina
    Brian Palermo ... Harvard Professor
    Adrienne Rusk ... Club 66 Girl
    Julianna Milton ... Facebook Employee
    Oliver Muirhead ... Mr. Ken Wright
    Tia Robinson ... Club Waitress
    Annabelle Amirav ... Model
    Dustin Fitzsimons ... Club President
    Tessa Sugay ... Dancer
    Carrie Armstrong ... Court Reporter
    Josh Pence ... Tyler Winklevoss
    Toby Meuli ... Will Johnson
    James Shanklin ... Prince Albert
    Eamon Brooks ... Bobby
    Taigtus Woods ... Club 66 Stud
    Caitlin Gerard ... Ashleigh
    Eric Naroyan ... Harvard Administrator
    Melanie Booth ... Sorority girl
    Naina Michaud ... Final Club Girl
    Noah Baron ... College Student
    Hesley Harps ... Final Club Girl
    Vincent Rivera ... Waiter
    Christopher Khai ... Steven
    Nikki Mata ... Sorority Girl
    Brett A. Newton ... Harvard College Student
    Caleb Landry Jones ... Fraternity Guy
    Lindsay Stuart ... Cocktail Waitress
    John Hayden ... Mr. Winklevoss
    Kyle Fain ... Eric
    Katie Watkins ... Club 66 Patron
    Yoko Okumura ... Hot Asian Girl
    Kelley Koski ... Dancer
    Alexandra Ruddy ... Ruby Skye Waitress
    Jayk Gallagher ... Male Student B
    Abhi Sinha ... Vikram
    Denise Grayson ... Gretchen
    Bryan Barter ... Billy Olsen
    Nick Smoke ... Divya's Male Friend
    Tyler Corbin ... Harvard girl
    Ian Verdun ... Facebook Employee
    Chad Davis ... BU Bra Guy #2
    Andrew Thacher ... Policeman #2
    Alex Reznik ... Aide to Prince Albert
    Franco Vega ... Policeman
    Michael L. Bash ... Bob
    Patrick Mapel ... Chris Hughes
    Jeff Rosick ... Dorm Room Guy #2
    Jonathan Baron ... Harvard Student
    Ben Cho ... Dorm Room Guy #3
    Burke Walton ... Harvard Krokodiloe

>>CREDITS<<

Σκηνοθεσία
David Fincher

Σενάριο
Ben Mezrich (μυθιστόρημα)
Aaron Sorkin

Παραγωγή
Dana Brunetti
Ceán Chaffin
Michael De Luca
Scott Rudin

Φωτογραφία
Jeff Cronenweth

Μοντάζ
Kirk Baxter
Angus Wall

Casting
Laray Mayfield

Σχεδιασμός Παραγωγής
Donald Graham Burt

Καλλιτεχνική Διεύθυνση
Curt Beech

Σκηνικά
Victor J. Zolfo


Βοηθός Σκηνοθέτη
Bob Wagner

Εταιρείες Παραγωγής
Michael De Luca Productions
Scott Rudin Productions
Trigger Street Productions

Διανομή
Audiovisual Enterprises (Ελλάδα)
Columbia Pictures
Sony Pictures Releasing


Χρονολογία παραγωγής
2010

Χώρα παραγωγής
ΗΠΑ

Γλώσσα
ΑΓΓΛΙΚΑ

Εικόνα
ΕΓΧΡΩΜΗ 2.35 : 1

Είδος ταινίας
ΔΡΑΜΑ, ΚΩΜΩΔΙΑ, ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΗ, ΙΣΤΟΡΙΚΗ

Διάρκεια
120'

Ήχος
DTS | Dolby Digital

Τοποθεσίες Γυρισμάτων
Los Angeles, California - Massachusetts, ΗΠΑ

AKA


Καταλληλότητα


top of the page









 
Βαθμολογία Κοινού
Μέσος Όρος: 4.12
Αριθμός Ψήφων: 8


Αξιολόγηση :

Εξαιρετικό
Πολύ καλό
Καλό
Μέτριο
Κακό



Επιλογές
  Go Back [ Προηγούμενο ]

 Προεπισκόπηση Προεπισκόπηση

 Προωθήστε το Προωθήστε το



Σχετικοί Σύνδεσμοι

· Αναζήτηση σε: Δραματική
· Περισσότερα για Κατηγορία
· ΘΕΜΑΤΑ
· Ταινίες που προβάλλονται
· Τελευταία Τρέιλερ
· ΑΙΘΟΥΣΕΣ
· BOX OFFICE USA
· BOX OFFICE Ελληνικό
· Internet Movie Database
· Rotten Tomatoes

Εγκαταστήστε το myFILM.gr toolbar ΤΩΡΑ! Όλο το internet σε μια γραμμή εργαλείων - Δωρεάν λήψη

Συνδεδεμένα Θέματα

ΒιογραφικήΙστορικήΚωμωδίαΔραματική


Advertisement


top of the page


ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΡΗΤΑ Η ΜΕΡΙΚΗ Ή ΟΛΙΚΗ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ, ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥ
Το πρωτότυπο περιεχόμενο του myFILM.gr, είναι αποτέλεσμα δημοσιογραφικής έρευνας και εργασίας και προστατεύεται από το νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων και διανόησης.
All logos, trademarks and content in this site are property of their respective owner, the comments and reviews of their posters.
Όλες οι δημοσιεύσεις σε αυτές τις ιστοσελίδες εκφράζουν τις απόψεις και τη γνώμη των συντακτών τους και όχι του εκδότη ή
αρχισυντάκτη, των διαχειριστών ή συντονιστών (εκτός των δημοσιεύσεων των ιδίων) και ως εκ τούτου δεν φέρουν καμία ευθύνη για αυτές.
myfilm.gr | xms24.com

| AdBrite - Advertise on myFILM.gr

Info | Feedback | Statistics | Topics | Submit News | Recommend Us | Advertising | Flag inappropriate copy-theft | RSS feed 2.0 | RSS feed 0.9 | Atom feed | twitter | facebook | myspace | Add in Google homepage


Related Posts with Thumbnails