[Comments][Κριτικές][Στοιχεία][Φωτό][Πόστερ][Βίντεο][Περισσότερα][Κορυφή]

|

Η ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ
NANJING! NANJING! / CITY OF LIFE AND DEATH

Υπόθεση: Ακόμα και μετά από 70 χρόνια, η σφαγή στην τότε πρωτεύουσα της Κίνας Νανγίνγκ παραμένει μια σκοτεινή υπόθεση: η Κίνα ισχυρίζεται ότι βρήκαν το θάνατο γύρω στους 300.000 ανθρώπους, ενώ η Ιαπωνία παραδέχεται ότι σκοτώθηκαν οι μισοί και δεν έχει ακόμα απολογηθεί δημόσια γι΄αυτό το έγκλημα.

Κριτικές της ταινίας
Στοιχεία ταινίας
Φωτογραφίες
Βίντεο
Περισότερες πληροφορίες

ΚΡΙΤΙΚΕΣ

1937 Ο σινο-ιαπωνικός πόλεμος βρίσκεται στο αποκορύφωμα του και οι συγκρούσεις κλιμακώνονται στα κινεζικά εδάφη .Τα ιαπωνικά στρατεύματα εισβάλλουν στη πόλη της Ναντζίνγκ , πάλαι ποτέ πρωτεύουσας του κινεζικού κράτους και με πρωτοφανή αγριότητα αφανίζουν από προσώπου γης τους ένδοξους υπερασπιστές της και ένα μεγάλο κομμάτι άμαχου πληθυσμού , που εγκλωβίζεται στην κατ’ επίφαση ουδέτερη ζώνη της σύρραξης . Μέχρι σήμερα η ιαπωνική κυβέρνηση δεν έχει αναγνωρίσει επισήμως την μαζική σφαγή , ενώ το κινεζικό κράτος κάνει λόγο για 300.000 ανθρώπινες απώλειες στο βωμό του ιαπωνικού επεκτατισμού και της απάνθρωπης αναλγησίας των κατακτητών ..

Το αριστουργηματικό << Ναντζίνγκ >> δύσκολα υπάγεται σε κατηγοριοποιήσεις κινηματογραφικού τύπου , καθώς το αμφίσημο περιεχόμενο του εκκινεί τις καταβολές του από το αντιπολεμικό δράμα , εμπλουτισμένο με στοιχεία ιστορικού έπους και δραματοποιημένου ντοκιμαντέρ . Σε κάθε περίπτωση ο Λου Τσουάν παραθέτει ένα στιβαρό ιστορικό ντοκουμέντο , μια συγκλονιστική καταγραφή της αγριότητας και του ευτελισμού της ανθρώπινης ύπαρξης εν καιρώ πολέμου , ένα αμάλγαμα ωμότητας και φρίκης , μια απελπισμένη κραυγή καταγγελίας . Μέσα από ένα κατ’ επίφαση ντοκιμενταρίστικο πρίσμα , η εμβληματικά ωμή και ρεαλιστική τοιχογραφία αποκρυσταλλώνει τις αρετές του γνήσιου αντιπολεμικού δράματος .

Η εναρκτήρια σκηνή θα εντυπωσιάσει με το μαξιμαλιστικό της ύφος και την ασθματική της φόρμα . Ο σκηνοθέτης αποδομεί και ανασυντάσσει τη μακραίωνη παράδοση του εκφραστικού μοντάζ και τα ευφυή mis en scene τεχνάσματα των Ιαπώνων συναδέλφων του για να αναθεωρήσει ριζοσπαστικά το πολεμικό δράμα και να του προσδώσει έναν μυστηριακό , σχεδόν μεταφυσικό χαρακτήρα . Ο ακραιφνής ρεαλισμός και μια εμμονική σχεδόν προσκόλληση στα απειροελάχιστα σπαράγματα της κινηματογραφικής δράσης συμπορεύονται άρτια με τον ελεγειακό τόνο μιας ποιητικής γραφής συντελώντας στην ανάδειξη μιας αυθεντικής κινηματογραφικής τελετουργίας . Η φορμαλιστική κινηματογράφηση υποδεικνύεται από το χρωματικό κοντράστ λευκού και μαύρου , την ογκομετρική ισορροπία του κάδρου , την πνευματικότητα μέσα από καθαρές και λεπτές γραμμές και αποσκοπεί στην ανάδειξη της θεμελιώδους δραματουργικής αντίθεσης .

Άλλωστε μυστηριακή η φύση του έργου , αινιγματικός και ο τίτλος του , προκαλεί τον θεατή να αποκωδικοποιήσει το βαθύτερο νόημα του , ενώ μας εισάγει στο υπαρξιακό δίπτυχο ζωής και θανάτου . Ο φιλοσοφικός άξονας του έργου εντοπίζεται σε ένα εύστοχο όσο και βασανιστικό συνονθύλευμα δραματουργικών αντιθέσεων . Οι κατακτητές και οι κατακτημένοι , ο αγώνας για επιβίωση και η παραίτηση , η ζωή και ο θάνατος , η ύπαρξη και το επέκεινα , η ευτυχία και η εξαθλίωση . Ο σκηνοθέτης δομεί ισομερώς κατανεμημένα ομοκεντρικά σύμπαντα με άμεσες σχέσεις αλληλεξάρτησης και αλληλεπίδρασης . Το κέντρο αυτού του κύκλου είναι ο γεωγραφικός χώρος με τις ιδιαίτερες προσλαμβάνουσες παραστάσεις του . Η απονεκρωμένη πόλη , τα ερείπια της οποίας δονούνται από την κλαγγή των όπλων και τον απόηχο των οβίδων , εισβάλλει δυναστευτικά και κυριαρχεί επί των ηρώων , μέχρι που και οι ίδιοι απεμπολούν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους και μεταβάλλονται σε συντρίμμια του πρότερου τους εαυτού . Ο κινηματογραφικός φακός ακίνητος , παθητικός δέκτης της φρικαλεότητας , σαν να μη θέλει να διασαλεύσει την προ πολλού απωλεσμένη ισορροπία αυτού του κόσμου , καταγράφει τον αντίκτυπο του ευρύτερου κοινωνικού περιβάλλοντος στις μορφές των ηρώων . Με ελάχιστη περιγραφικότητα στα κοντινά πλάνα , ο σκηνοθέτης δεν ψυχογραφεί , αλλά μεταφέρει αυτούσια την πνευματικότητα και τον εσωτερικό ρεαλισμό των ηρώων . Τον ενδιαφέρει περισσότερο η ανάπτυξη καταστάσεων , τα πολλαπλά προσωπικά δράματα που αποκτούν χαρακτήρα συμπαντικό . Οι ήρωες του καλούνται να διαχειριστούν τη μοίρα τους κινούμενοι πάνω στη λεπτή κόκκινη γραμμή του υπαρξιακού διλήμματος . Ο σκηνοθέτης δεν ηθικολογεί και δεν απομονώνει την προβληματική του πάνω στο δράμα των συμπατριωτών του . Αντιθέτως , δεν διστάζει να υιοθετήσει την οπτική του Ιάπωνα στρατιώτη και να του προσδώσει ένα αυθεντικά τραγικό υπόβαθρο . Ο ετερο-κατευθυνόμενος ήρωας , υποχείριο μιας αδίστακτης πολεμικής μηχανής , προσγειώνεται από την άγνοια και τον εφησυχασμό στη φρίκη του πεδίου της μάχης . Σταδιακά αποκτά πλήρη αίσθηση της προσωπικής και συλλογικής ευθύνης μέσα από ένα επώδυνο οδοιπορικό αυτοσυνειδησίας και επίγνωσης ...

Ο Λου Τσουάν , εξισορροπώντας τη ρεαλιστική καταγραφή με τον εικαστικό φορμαλισμό σε ένα έξοχο κινηματογραφικό στυλιζάρισμα, αποδίδει αριστουργηματικά το οικουμενικό και πανανθρώπινο μήνυμα της καταδικαστέας λογικής του πολέμου , μια εκκωφαντική κραυγή εναντίον της φρίκης και του αφανισμού .

της Μαρίνας Θεοδωροπούλου marina.theodoropoulou@myfilm.gr

Η Βαθμολογία μου:

Η ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ είναι μια καλή ευκαιρία για να αναζητήσουμε σε βάθος της αλήθεια για την σημασία ενός πολέμου, να αξιολογήσουμε αντικειμενικά βάση των γνώσεων, της εμπειρίας και της Ιστορίας του ανθρώπινου γένους την ανάγκη ύπαρξης ακραίων μεθόδων επιβολής κυριαρχίας σε έθνη, κράτη και λαούς.

Η μόνη μου ένσταση στο φιλμ είναι η μονόπλευρη ματιά των κινέζων στην άνανδρη "σφαγή". Εν προκειμένω για μια πιο αντικειμενική προσέγγιση θα ήταν δυνατόν να δοθεί μια ευκαιρία στον αντίλογο, της αντιπέρα όχθης, ώστε η προοπτική της παρουσίασης των Ιστορικών γεγονότων, πέραν της δικαιολογημένα - απολύτως - συναισθηματικής αξίας να είχε και μια αναμφισβήτητη ιδεολογική υπεροχή, μαζί με την ήδη υπάρχουσα ανθρωπιστική. Η αντιδραστική στάση του ολοκληρωτικού καθεστώτος της Ιαπωνίας μετά της συμμάχου του Ναζιστικής Γερμανίας, πληρώθηκε πολύ ακριβά στη συνέχεια με το πυρηνικό ολοκαύτωμα. Βαρύ το τίμημα. Γιατί όμως φτάσαμε εκεί; Γιατί τα ιμπεριαλιστικά σχέδια της Ιαπωνίας είχαν την αποδοχή όχι μόνο του λαού της δια μέσου της αυτοκρατορικής εξουσίας αλλά και πολλών τρίτων, των οποίων τα συμφέροντα έσπρωχναν την χώρα σε αδιέξοδο; Αυτό και πάλι από μόνο του δεν είναι αρκετό για να αποδώσει ευθύνες. Για να αποδεχθεί ένας άνθρωπος την ιδέα της λύσης διαφορών μέσω της πολεμικής σύρραξης, και να συνεισφέρει χωρίς αντιρρήσεις, πολλά πράγματα ταυτόχρονα πρέπει να συμβούν.

Η Κίνα υπήρξε σαφώς θύμα της οικονομικής πολιτικής - κυρίως - τα ταραγμένα αυτά χρόνια. Όμως κοιτώντας με ψυχρό μάτι και κρατώντας ασφαλείς αποστάσεις από τη συγκινησιακή φόρτιση που δημιουργείται υποκειμενικά μέσα από την προπαγανδιστική σφαίρα μιας μινιμαλιστικά δραματοποιημένης κινηματογράφησης, μπορούμε να αναρωτηθούμε βαθύτερα για τα αίτια της κατάληξης, βάση της θεωρίας του εφικτού και του αναγκαίου κακού. Γιατί όταν ξεχειλίσει το ποτήρι είναι αργά, για δράση κι αντίδραση. Η δρομολόγηση ενός πολέμου συμπυκνώνεται στην περιχαράκωση της εθνικής ταυτότητας και της περιφερειακής οικονομικής ύφεσης. Λόγοι που μένουν στο σκοτάδι, αφού εξυπηρετούν τα συμφέροντα τρίτων, παρά των εμπόλεμων ζωνών!

Παίρνοντας αφορμή από τα γεγονότα που εξιστορεί το φιλμ, θ' αναφερθώ εκτενώς σ' έναν άνθρωπο του οποίου η θεωρία πιστεύω πως συγκλίνει στην αντικειμενικότητα των περιστάσεων.

Η πολεμική θεωρία του Καρλ Φον Κλάουζεβιτς (γενν. το 1780) αποτελεί μέγα έργο και απασχολεί ερευνητικά και όχι μόνο την Πολιτική Επιστήμη, τις Στρατηγικές Σπουδές και τις Διεθνείς Σχέσεις. Στον Κλαούζεβιτς ανήκει η φράση ότι «ο πόλεμος αποτελεί τη συνέχιση της πολιτικής με άλλα μέσα».

Τι είδους σχέση όμως μπορεί να συνδέει ένα Στρατιωτικό του 18ου αιώνα με ένα σύγχρονο πολιτικό, που ασκεί άμεσα εξουσία; Αυτό θα το δούμε στη συνέχεια.

Το να προσπαθείς να προσαρμόσεις τις μεθόδους της στρατιωτικής θεωρίας στην καθημερινή πολιτική ίσως να αποτελεί κατάχρηση ενώ η επιστημονική προσέγγιση μπορεί να θεωρηθεί αιρετική. Ο παραλληλισμός όμως βρίσκει έδαφος σε περιπτώσεις έντονου πολιτικοστρατιωτικού ανταγωνισμού, και υπάρχουν πολλά παραδείγματα στην Ιστορία.

Ο Κλάουζεβιτς εχει συνδέσει το όνομα του με την πολεμική στρατηγική της εκμηδένισης. Προϋπόθεση αυτής της στρατηγικής είναι η αναγνώριση του βασικού αντιπάλου και ο καθορισμός του ως βασικού πόλου αντιπαράθεσης. Η τακτική που εφαρμόζεται είναι η πλήρης προσήλωση έναντι αυτού του στόχου και η συνεχής κατά μέτωπο επίθεση, με κάθε μέσο, μέχρι την οριστική εκμηδένιση του αντίπαλου. Αυτή ήταν η τακτική που υιοθέτησε η Ιαπωνία και όχι μόνο αυτή. Εφάρμοσε μια ισχυρή επίθεση κόντρα στους γείτονές της, χρησιμοποιώντας κάθε πολιτικό, μη πολιτικό και πολλές φορές μη ηθικό μέσο, αποδεχόμενη τις αρχές του κλασσικού ρεαλισμού ότι «ο σκοπός αγιάζει τα μέσα» και «η ηθική έχει αξία στο βαθμό που τα συμφέροντα σου δεν επηρεάζονται». Η διαστρέβλωση της πραγματικότητας, οι συνομωσίες κατά της εθνικής ασφάλειας, η δράση αντεθνικών ιδεολογιών,  η αποσιώπηση αντιστασιακών κινημάτων, η διάδοση ειδήσεων προπαγανδιστικού περιεχομένου, η επιστράτευση του κομμουνιστικού κίνδυνου και του αθεϊσμού ήταν στοιχεία που στόχευαν στην πρόκληση των κατωτέρων αισθημάτων του λαού, του φόβου και της ανασφάλειας και χρησιμοποιήθηκαν ως όπλα στην κατά μέτωπο επίθεση.

Εκεί που αποτυγχάνει η διπλωματία, πετυχαίνει ο πόλεμος ή ο πόλεμος είναι είδος "διπλωματίας" με όπλα και όχι "κοστούμια". Και είναι αναγκαίος από αμυντικής πλευράς, όταν απαιτείται η υπεράσπιση των συνόρων από τον κατακτητή. Είναι όμως αναγκαίο για τον επιτιθέμενο; Προς τι προσδοκά; Να εξασφαλίσει περισσότερο πλούτο; ή μήπως τα αίτια είναι βαθύτερα αγγίζοντας αρχαίες φιλοσοφικές θεωρίες;

Η αλήθεια που σπάνια λέγεται, είναι πως τις περισσότερες φορές ο πόλεμος δρα "λυτρωτικά" και στις δύο πλευρές. Και στον αμυνόμενο και στον επιτιθέμενο. Οι απώλειες είναι δεδομένες μια και ο σχεδιασμός της στρατηγικής επικεντρώνεται στην εκμηδένιση του αντιπάλου με κάθε κόστος, μικρό ή μεγάλο. Το τέλος της σύρραξης με την έκβαση της τελικής μάχης καθορίζει το μέλλον των αντιπάλων στο γεωγραφικό χάρτη. Η πρακτική θεωρία που πρεσβεύει την αυτοθυσία ως μέσο επίλυσης πολιτικών, πολτισμικών, ιδεολογικών και κοινωνικών διαφορών είναι αναμφισβήτητη και μπορεί να διερευνηθεί σε  βάθος αν δικαιολογεί με αντικειμενικά επιχειρήματα την αποτυχία του πολιτικού συστήματος και της διπλωματικής οδού.

Ο πόλεμος δεν τελειώνει ποτέ. Υπήρχε από αρχαιοτάτων χρόνων. Είναι συνυφασμένος με τη φύση του ανθρώπου. Την πολεμοχαρή, θα πείτε. Την "κακή" φύση ορισμένων τυχαίων ανθρώπων, μεμονωμένα ή μήπως μιας κοινωνίας που αρνείται να αντιληφτεί την προοπτική σε βάθος και να αναλάβει τις ευθύνες της; Το Τυχαίο συμβάν κάτω από ορισμένες περιστάσεις βαφτίζεται Πεπρωμένο! Από Τύχη, δεν ξεκινάει ένας πόλεμος κι ούτε ένας άνθρωπος μπορεί να κάνει πόλεμο ή επανάσταση μόνος του. Χρειάζεται τυφλή υπακοή, στρατιωτική πειθαρχία και προπαγανδιστικά επιχειρήματα για να ακολουθήσουν οι μάζες. Ούτε "υπνωτισμός", ούτε "αρρώστεια" αποτελούν την πρακτική εκμηδένισης. Ένας πετυχημένος πόλεμος οδηγεί πάντα σε έναν νέο. Η υπαρξιακή ατέλεια δεν οριοθετεί το χάος.

Η κοινωνία, αυτό το συλλογικό υποσυνείδητο του πολιτισμού μας τρέφεται από τον ανθρώπινο ανταγωνισμό, είτε βουβά, σκεπτικιστικά, εγκεφαλικά και ψυχικά είτε αυθεντικά και φανερά με την πολεμική τακτική του Κλάουζεβιτς.

του Δημήτρη Παπαμίχου me@myfilm.gr

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΙΝΙΑΣ

Πρωταγωνιστούν:

Ye Liu ... Lu Jianxiong
Yuanyuan Gao ... Miss Jiang
Hideo Nakaizumi ... Kadokawa
Wei Fan ... Mr. Tang
Yiyan Jiang ... Xiao Jiang
Ryu Kohata ... Ida
Bin Liu ... Xiaodouzi
Yuko Miyamoto
John Paisley ... John Rabe
Beverly Peckous ... Minnie Vautrin
Lan Qin ... Mrs. Tang
Sam Voutas ... Durdin
Di Yao ... Tang Xiaomei
Yisui Zhao ... Shunzi

Σκηνοθεσία
Chuan Lu

Σενάριο
Chuan Lu

Παραγωγή
Sanping Han

Μουσική
Tong Liu

Φωτογραφία
Yu Cao

Μοντάζ
Yun Teng

Σχεδιασμός Παραγωγής
Yi Hao

Εταιρείες Παραγωγής
China Film Group
Jiangsu Broadcasting System
Media Asia Films
Stellar Megamedia

Διανομή
Nutopia (Ελλάδα)
Media Asia Distribution
Applause Entertainment
Lark Films Distribution
National Geographic Entertainment
Shaw Organisation
Carmen Video
Golden Screen
High Fliers Distribution
Karma Films
Mega Star Video Distribution
Rose Media and Entertainment

Χρονολογία παραγωγής
2009

Χώρα παραγωγής
ΚΙΝΑ, ΧΟΝΓΚ ΚΟΝΓΚ

Γλώσσα
ΚΙΝΕΖΙΚΑ

Εικόνα
ΑΣΠΡΟΜΑΥΡΗ 2.35 : 1

Είδος ταινίας
ΔΡΑΜΑΤΙΚΗ, ΙΣΤΟΡΙΚΗ, ΠΟΛΕΜΙΚΗ

Διάρκεια
132'

Καταλληλότητα
Hong Kong:IIB | Singapore:M18 | UK:15 | USA:R | Argentina:16 | New Zealand:R18

Τοποθεσίες Γυρισμάτων
Changchun, Κίνα

Ήχος
Dolby Digital

AKA
Nanjing! Nanjing!
Nanking Nanking

Περισσότερα για την ταινία (Δελτίο Τύπου)

Με την τρίτη του ταινία, ο Λου Τσουάν πετυχαίνει μια επική ταινία, διαφορετική από τις περισσότερες του είδους.

ΔΙΑΚΡΙΣΕΙΣ - ΣΥΜΜΕΤΟΧΕΣ:

Η ταινία κέρδισε το Βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο Φεστιβάλ του Σαν Σεμπαστιάν
Συμμετοχή στις Νύχτες Πρεμιέρας 2009

Βιογραφικό Σκηνοθέτη

Φιλμογραφία:

1. 2002 - The Missing Gun (寻枪)
2. 2004 - Kekexili: Mountain Patrol (可可西里)
3. 2009 - City of Life and Death/ Η Πόλη της Ζωής και του Θανάτου (南京！南京！)

ΕΠΙΣΗΜΟ SITE :

ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ

http://www.imdb.com/

PHOTOS - POSTERS

Φωτογραφικό υλικό

Τύπος: Εικόνα .jpg .jpeg .gif (κλικ για μεγέθυνση)
Περισσότερες φωτό ΕΔΩ

VIDEO CLIPS, TRAILER, TEASER, SCREENING PREVIEW

Video Type: Flash Get Flash to see this player.

Σημείωση:   -- Κυκλοφορία: 28/1/2010

Διαφήμιση

Get the Flash Player to see this player.

Διαφήμιση