Home myFILM Home myFILM Twitter Facebook Dailymotion YouTube

Bookmark and Share Subscribe
Select English    Επιλέξτε Ελληνικά
Αρχή ΝΕΑ Ταινίες Φεστιβάλ Βίντεο Φωτογραφίες DVD TV Συνεντεύξεις Διαγωνισμοί Box Office
  Εγγραφή / Σύνδεση

Σήμερα & προσεχώς
.: από 10/4/14 :.
. Ο Μόνος Επιζών
. Rio 2
. Καμίλ Κλοντέλ 1915
. Ο Θρύλος του Μάικλ Κόλχαας
. Χίτλερ: Μια Ταινία Από Την Γερμανία
. Senso
. Χαρά
.: από 17/4/14 :.
. Αγόρια της Διπλανής Πόρτας
. Nτομ Χέμινγουεϊ (από 20/4)
. Κυριαρχία (από 20/4)
. Oldboy (από 20/4)
. Η Τίνκερμπελ και οι Πειρατές (από 20/4)
. Η Πεντάμορφη Και Το Τέρας (από 20/4)
.: από 24/4/14 :.
. Snowpiercer
. Βαλέσα, Η Δύναμη Της Ελπίδας
. Το Θεώρημα του Μηδενός
. Διασταυρούμενες Ζωές
. Sacro GRA
. Η Τελική Αποπληρωμή
.: από 1/5/14 :.
. The Amazing Spider-Man 2
. Κάτω από το δέρμα
. Να Κάθεσαι Και Να Κοιτάς
. Ένας σκίουρος σούπερ - ήρωας
.: από 8/5/14 :.
. Η Άλλη Γυναίκα
. Ανυπόφοροι Γείτονες
. Κυνηγώντας το Όνειρο

Περιοχή μελών
Εγγραφή εδώ:
Χρήστης:
Συνθηματικό:
Κωδικός Ασφαλείας: Κωδικός Ασφαλείας
Γράψτε Κωδικό Ασφαλείας (6ψήφιος αριθμός εικόνας):
Members List Μέλη:
Τελευταία: Aman_Geo's Profile Aman_Geo
Σήμερα: 0
Χθές: 0
Συνολικά: 9698

Συνδεδεμένοι:
Επισκέπτες: 214
Μέλη: 0
Σύνολο: 214

Εγγραφή

ΔΩΡΕΑΝ Toolbar
Θέματα
BOX OFFICE Ελληνικό
BOX OFFICE USA
Δημοφιλή / Top50
Cine CULT
TV
CD
Θέατρο
Αρχείο
Αίθουσες
ανά εβδομάδα
με μια ματιά

Ο Λογαριασμός μου
Blogs
Λήψεις
Φωτογραφίες
Φόρουμ
Ημερολόγιο
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία
Αναζήτηση
Donation
Ανέκδοτα και Αστεία
Ποίηση
Παιχνίδια Flash
Πόστερ
Άλλο Περιεχόμενο
Ενότητες
Πρόσωπα
Βιβλίο
Casting
Φεστιβάλ / Διανομή
Ευκαιρίες Καριέρας
Δελτίο καιρού
Ξενοδοχεία
Χρήσιμα

Upcoming Events

-- Sponsored Links --
Dailymotion
AGATHI Art Gallery
cinefo.wordpress.comr
aggelospolidoros.blogspot.gr

-- feeds'n'blogs --














Cine News: Ανοικτή επιστολή στον Μάρτιν Σκορτσέζε του Ανδρέα Λούβη

Ημερομηνία καταχώρησης: Τρίτη, 03 Νοέ. 2009 @ 18:51:36 MST - Συντάκτης : Ανδρέας Λούβης

[Comments][Κριτικές][Στοιχεία][Φωτό][Πόστερ][Βίντεο][Περισσότερα][Κυκλοφορία]

Arts & Culture | | |



"Πώς είναι η αίσθηση του να είστε μισθοφόρος κ. Scorsese;"

Martin ScorseseΩς 21χρονος σινεφίλ, το 2000, άρχισα να παρακολουθώ ταινίες του Martin Scorsese φανατικά. Το βρήκα πολύ όμορφο το γεγονός ότι ερωτεύτηκα τον κινηματογράφο ενός τύπου, που δημιουργούσε εδώ και τρεις δεκαετίες. Με αυτό τον τρόπο, είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω όλες τις ταινίες του σε μια περίοδο μερικών εβδομάδων. Έτσι, στο τέλος εκείνου του καλοκαιριού, ήμουν άκρως εξοικειωμένος με όλη τη φιλμογραφία του, και επίσης ήμουν σε θέση να τοποθετήσω όλη την καριέρα του σε μια προοπτική...






1968: Το σκηνοθετικό του ντεμπούτο, “Who’s that knocking at my door”. Αυτή η ταινία ήταν μια προειδοποίηση του τι επρόκειτο να ακολουθήσει. Το εκπαιδευμένο μάτι μπορεί να εντοπίσει ένα μεγάλο σκηνοθέτη που περιμένει μια ευκαιρία από τα μεγάλα στούντιο.

De Niro, Scorsese  duet...

Ο Μάρτιν στα νιάτα του, οργισμένος, ανήσυχος, δημιουργικός, ενάντια σε όλους και όλα!Τα 70’s: η πιο θυμωμένη και η πιο καινοτόμος δεκαετία του Scorsese. Αριστουργήματα που άλλαξαν τον αμερικάνικο κινηματογράφο. Κορυφαίες στιγμές:
Mean Streets”: αυτό το φιλμ διαθέτει μερικές από τις πιο ρεαλιστικές και αυθόρμητες ερμηνείες (συμπεριφορές) στην ιστορία του κινηματογράφου.
Taxi Driver”: η σημαντικότερη ταινία του· αυτό τα λέει όλα.

Τα 80’s: Έντονος πειραματισμός σ’αυτή τη περίοδο, αλλαγή στυλ, διάθεσης και γενικότερης προσέγγισης από ταινία σε ταινία. Ωστόσο, παραμένει κλασσικός Scorsese. Ο τύπος είναι ακόμη σε πόλεμο με τα μεγάλα στούντιο - εξαίρεση το “The Color of Money”. Κορυφαίες στιγμές:
Raging Bull”: σκοτεινό, ασυμβίβαστο. Χρειάζεται πολύ θράσος για να κάνεις ένα τέτοιο φιλμ το 1980.
The King of Comedy”: η πιο υποτιμημένη ταινία του. Δεκαετίες μπροστά από την εποχή της.
The Last Temptation of Christ”: βαθύτατα προσωπική και ειλικρινής ταινία. Υπερβατικός κινηματογράφος.

Τα 90’s: Λοιπόν, ξεκινά τη δεκαετία με την γκανγκστερική-ταινία-που-θα-τελειώσει-όλες-τις-γκανγκστερικές-ταινίες (“Goodfellas”) και την ολοκληρώνει με ένα αστικό δράμα που απορρίπτει τις συνηθισμένες αφηγηματικές τεχνικές (“Bringing out the Dead”) . Στο ενδιάμεσο, κάνει μία από τις ταχύτερες ταινίες στην ιστορία (“Casino”), και μια ταινία εποχής που κατορθώνει να είναι ταυτόχρονα ευαίσθητη και σκληρή (“The Age of Innocence”)· ένα ποίημα λεπτεπίλεπτων υπονοιών. Ο Scorsese εξακολουθεί να προσπαθεί τη διεύρυνση των ορίων του.

Ένα δίδυμο που σημα΄δεψε και τους δύο... Σκορτσέζε και Ντε ΝίροΑυτό που εκτιμούσα τόσο πολύ σχετικά με τις ταινίες του, ήταν το κύριο χαρακτηριστικό που τον διαφοροποιούσε από όλους τους άλλους mainstream αμερικανικούς σκηνοθέτες: μια αληθινή αίσθηση καλλιτεχνικής ακεραιότητας. Ενώ οι διάσημοι συνάδελφοί του ήταν απασχολημένοι με τη δημιουργία καρτουνίστικων ταινιών επιστημονικής φαντασίας και θρίλερ, με στόχο τίποτα περισσότερο από επιτυχία στο box-office και στα Όσκαρ, ο Scorsese παρέμενε πιστός στις ρίζες του. Ακόμη και όταν έκανε ταινίες όπως το “Cape Fear” ή το “The Color of Money” ή το “Alice doesn’t live here” -προφανείς προσπάθειες να προσελκύσει ένα ευρύτερο κοινό- εξακολουθούσε να καταφέρνει να προσθέτει το χαρακτηριστικό του “άγγιγμα”, και αυτά τα σενάρια τα προσέγγιζε με την πρόθεση να τα μετατρέψει σε σπουδές χαρακτήρων. Μερικές φορές επιτυχώς μερικές φορές όχι, αλλά συνολικά οι προθέσεις του ήταν προφανείς ακόμα και όταν αποτύγχανε.

Πάντα πίστευα ότι η φιλμογραφία του Scorsese στο σύνολό της, ήταν μια προσβολή προς το χολυγουντιανό σύστημα. Λίγοι σκηνοθέτες θα είχαν το θράσος να κάνουν ταινίες με χαρακτήρες όπως ο Travis Bickle, ο Jake La Motta, ή ακόμα κι ο Rupert Pupkin. Προκειμένου να πολεμήσει τους δαίμονές του, ο Scorsese έκανε ταινίες που έκαναν πολλούς ανθρώπους στη βιομηχανία του κινηματογράφου να αισθάνονται πολύ άβολα. Ήταν σαν να φώναζε στο πρόσωπό τους "Να πάτε στο διάολο, δεν θέλω την αναγνώριση σας ή τα Όσκαρ σας, απλά θέλω τα χρήματά σας για να κάνω τις ταινίες που εγώ θέλω να κάνω". Αυτό λέγεται καλλιτεχνική ακεραιότητα. Και αυτό τελείωσε δέκα χρόνια πριν.

Gangs of New York: Leonardo DiCaprio, Martin ScorseseΌταν πρωτοείδα το “Gangs of New York”, ήξερα ακριβώς τι ήταν αυτό που δεν μου άρεσε στη ταινία: δεν ήταν μια ταινία του Scorsese. Ήταν απλώς μια ακόμα παραγωγή ενός μεγάλου στούντιο. Πίσω από όλα τα πυροτεχνήματα, τα εντυπωσιακά σκηνικά και τα πολύχρωμα κοστούμια, η ταινία δεν είχε τίποτα να προσφέρει. Οι χαρακτήρες με άφηναν παντελώς αδιάφορο, στην πραγματικότητα η ίδια η ταινία δεν είχε καθόλου χαρακτήρα, και στο τέλος της ημέρας, λειτουργούσε απλά ως μηχανισμός προώθησης του Leonardo Di Caprio και της Cameron Diaz. Αλλά αυτό που με ενοχλούσε πιο πολύ, ήταν το ότι ο Scorsese ήταν αόρατος. Ήταν σαφές σε μένα ότι ο άνθρωπος που καθοδηγούσε το πλοίο δεν ήταν ο σκηνοθέτης, ήταν οι παραγωγοί. Και για πρώτη φορά ένιωσα ότι ο Scorsese έκανε συνειδητούς συμβιβασμούς, προκειμένου να κερδίσει ένα Όσκαρ. "Τέλοσπαντων", σκέφτηκα, "ο τύπος ποτέ δεν κάνει δύο κακές ταινίες στη σειρά. Είμαι βέβαιος πως η επόμενη θα είναι κλασσικά Scorsese".

Cate Blanchett, Martin Scorsese, Leonardo Di CaprioΈγινα ακόμη πιο αισιόδοξος όταν διάβασα μια συνέντευξη που έδωσε ο Scorsese το 2003. Σε αυτή την συνέντευξη, είπε ότι σκεφτόταν σοβαρά να αρχίσει να κάνει "πολύ μικρότερες ταινίες". Η σκέψη πως ο Scorsese θα επέστρεφε στις πρώτες ημέρες του, και θα ξαναέκανε low-budget ταινίες, με ενθουσίασε πραγματικά. Και τότε ήρθε το 2004 ...

Μηχανισμός προώθησης νούμερο δύο: “The Aviator”. Αυτή τη φορά ο Di Caprio κάνει κουμάντο. Δίπλα του, το στούντιο κινεί τα νήματα και ο Scorsese είναι η μαριονέτα (δεν μπορώ να περιγράψω πόσο σπαρακτικό είναι για μένα να γράφω κάτι τέτοιο. Άλλωστε, ο τύπος έχει κάνει μερικές από τις αγαπημένες μου ταινίες. Τέλος πάντων ...). Για άλλη μια φορά έχουμε μια ταινία που εμπίπτει στην κατηγορία "Ακόμα μία παραγωγή ενός μεγάλου στούντιο". Υπερβολικό γκλάμουρ, χωρίς ουσία, χωρίς Scorsese. Η Cate Blanchett άρπαξε το Όσκαρ μιμούμενη την Katharine Hepburn, ο Di Caprio πήρε μια υποψηφιότητα με μια ερμηνεία χωρίς ρίσκα· εξάλλου, ολόκληρη η ταινία ήταν δομημένη γύρω από την προοπτική του να κερδίσει ένα Όσκαρ. Επιπλέον, ο Scorsese πήρε μια δεύτερη συνεχόμενη υποψηφιότητα για "Καλύτερης Σκηνοθεσία". "Τι πρέπει να κάνω για να κερδίσω;" θα πρέπει να σκέφτηκε. Η απάντηση ήρθε το 2006 ...

Η Αγία Τριάς ! Michael Mann, Martin Scorsese, Klint EastwoodΜηχανισμός προώθησης του Di Caprio νούμερο τρία: “The Departed”. Αυτή τη φορά, ο Matt Damon και ο Mark Wahlberg ανεβαίνουν στο άρμα επίσης. Οι προθέσεις του Scorsese είναι σαφείς: θέλει επιτέλους να κερδίσει ένα Όσκαρ. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο. Και πώς να το επιτύχει; ΑΠΟΛΥΤΟΣ ΣΥΜΒΙΒΑΣΜΟΣ. Με το να τους δώσει αυτό που θέλουν. Μια τηλε-σειρά μεταμφιεσμένη ως "ταινία" μεγάλου μήκους. Αυτό είναι το είδος της "ταινίας" που επιλέγει η Ακαδημία για να μοιράζει τα Όσκαρ σήμερα. Θυμάμαι την πρώτη φορά που την είδα, χωρίς να μπορώ να πιστέψω τα μάτια μου. Μια "ταινία" με τόσο λεπτούς - ασήμαντους - "χαρακτήρες" και μια τόσο πολύπλοκη υπόθεση. Μια ταινία του Scorcese βασισμένη στην πλοκή!

Ήταν πλέον επίσημο: Ο μαιτρ του προσωπικού κινηματογράφου ήταν νεκρός. Είχε εξελιχθεί στον αγαπημένο σκηνοθέτη του Χόλυγουντ. Το Όσκαρ ήταν δικό του, επιτέλους. Το 1981 ένας κριτικός κινηματογράφου ήταν άκρως εύστοχος, όταν έγραφε ότι "Ο Scorsese κάνει ταινίες για χαρακτήρες που δεν θέλουμε να συζητάμε". Σήμερα, αυτό το σχόλιο ακούγεται ως το πιο ξεκαρδιστικό κινηματογραφικό αστείο.

Είκοσι χρόνια πριν, ένιωθες πως οι κινηματογραφικοί χαρακτήρες του Scorsese ήταν μια αντανάκλαση του εαυτού του. Σήμερα, αυτή η σύνδεση μεταξύ του Scorsese και του πρωταγωνιστή του είναι ανύπαρκτη. Στο “Raging Bull” όλα ήταν βασισμένα στους χαρακτήρες. Στο “The Departed” η πλοκή υποσκελίζει τους χαρακτήρες. Ο Scorsese απλά διηγείται μια ιστορία.

Di Caprio, Scorcese, αχώριστοι πλέον, ένα πακέτοΔεν πιστεύω πως η κατάσταση είναι αναστρέψιμη. Αυτό που μ’ έχει κάνει να χάσω κάθε πίστη στον Scorsese, είναι το ότι δείχνει τόσο ικανοποιημένος με τα πρόσφατα έργα του. Είναι λες και έχει εθιστεί στη μετριότητα. Κάθε φορά που ακούω τον Scorsese να λέει πόσο θέλει να συνεχίσει να κάνει ταινίες με τον Leonardo Di Caprio, τα μάτια μου γυρνάνε ανάποδα. Αν το σκεφτεί κανείς, ο τύπος έχει συνεργαστεί με τους Robert De Niro, Harvey Keitel, Ellen Burstyn στα καλύτερά τους. Και τώρα προσπαθεί να μας πείσει, ότι το χρυσό αγόρι των tabloids, ένας μέτριος ηθοποιός στη καλύτερη των περιπτώσεων, έχει ανανεώσει την καλλιτεχνική του φλόγα; Υποθέτω ότι ο τίτλος: "Ο Scorsese ανυπομονεί να συνεργαστεί με την Paris Hilton" δεν θα αργήσει να έρθει…

Πως θα πάρω ΌΣΚΑΡ; κάλλιο αργά παρά ποτέ...!Το τελευταίο έργο του "ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΩΝ ΚΑΤΑΡΑΜΕΝΩΝ (SHUTTER ISLAND)" , είναι μια ταινία εποχής, με πρωταγωνιστή (γυρνάνε τα μάτια) τον Di Caprio· απ’ ό,τι ακούω είναι ένα εγκληματικό θρίλερ που λαμβάνει χώρα το 1954. Μυρίζω μια ιστορία βασισμένη στη πλοκή και ασήμαντους χαρακτήρες, για άλλη μια φορά. Ακόμα μερικές υποψηφιότητες για Όσκαρ δεν πρόκειται να με εκπλήξουν επίσης. Δεν αποκλείεται να μην μπω καν στον κόπο να πάω να το δω. Είμαι τόσο απογοητευμένος με τον Scorsese. Επαναλαμβάνω, η κατάσταση φαίνεται μη αναστρέψιμη.

Ίσως το πρόβλημα με τον Scorsese είναι πως δεν έχει τίποτε άλλο να πει. Υπάρχει μια μεγάλη διαφορά μεταξύ του "πρέπει" να κάνω μια ταινία και "θέλω" να κάνω μια ταινία. Όλες οι ταινίες που έπρεπε να κάνει ο Scorsese τις έκανε, και τώρα απλά σκοτώνει το χρόνο του με την κάμερα, ενώ ενθουσιάζεται με Οσκαρ-ικού τύπου projects, τα οποία θα θεωρούσε γελοία πριν από είκοσι χρόνια. Πολύ απλά, από το 2001 και μετά ο Scorsese έχει προσβληθεί από τον "ιό των σύγχρονων σκηνοθετών": χρησιμοποιεί τον κινηματογράφο του ως δικαιολογία για να δίνει συνεντεύξεις και να γεμίζει τα DVD-extras.

Μερικά χρόνια πριν, σκεφτόμουν τι φοβερή εμπειρία θα ήταν, αν είχα την ευκαιρία να πάρω συνέντευξη από τον άνθρωπο. Υπήρχαν τόσα πολλά που ήθελα να τον ρωτήσω: "Πως πήρες αυτό το πλάνο;", "Πώς έβγαλες αυτή την ερμηνεία από τον De Niro σε αυτή τη σκηνή;", "Πόσο δύσκολο ήταν να πάρει χρηματοδότηση αυτή η ταινία;», δεκάδες ερωτήσεις. Με θλίβει που παραδέχομαι, ότι το μόνο πράγμα που θα ήθελα να ρωτήσω τον άνθρωπο σήμερα, αν είχα την ευκαιρία, θα ήταν: «Πώς είναι η αίσθηση του να είστε ένας ακόμη μισθοφόρος του Χόλυγουντ κ. Scorsese;"



του Ανδρέα Λούβη andreas.louvis@myfilm.gr

top of the page





ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ / ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

Το άρθρο στην αγγλική γλώσσα εδώ


top of the page

blog comments powered by Disqus



top of the page






 
Χώρος Διαφήμισης
 




 
Βαθμολογία Κοινού
Μέσος Όρος: 0
Αριθμός Ψήφων: 0

Αξιολόγηση :

Εξαιρετικό
Πολύ καλό
Καλό
Μέτριο
Κακό



Επιλογές
  Go Back [ Προηγούμενο ]

 Προεπισκόπηση Προεπισκόπηση

 Προωθήστε το Προωθήστε το



Σχετικοί Σύνδεσμοι

· Αναζήτηση σε: Arts & Culture
· Περισσότερα για Κατηγορία
· ΘΕΜΑΤΑ
· Ταινίες που προβάλλονται
· Τελευταία Τρέιλερ
· ΑΙΘΟΥΣΕΣ
· BOX OFFICE USA
· BOX OFFICE Ελληνικό
· Internet Movie Database
· Rotten Tomatoes

Εγκαταστήστε το myFILM.gr toolbar ΤΩΡΑ! Όλο το internet σε μια γραμμή εργαλείων - Δωρεάν λήψη

top of the page


ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΡΗΤΑ Η ΜΕΡΙΚΗ Ή ΟΛΙΚΗ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ, ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥ
Το πρωτότυπο περιεχόμενο του myFILM.gr, είναι αποτέλεσμα δημοσιογραφικής έρευνας και εργασίας και προστατεύεται από το νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων και διανόησης.
All logos, trademarks and content in this site are property of their respective owner, the comments and reviews of their posters.
Όλες οι δημοσιεύσεις σε αυτές τις ιστοσελίδες εκφράζουν τις απόψεις και τη γνώμη των συντακτών τους και όχι του εκδότη ή
αρχισυντάκτη, των διαχειριστών ή συντονιστών (εκτός των δημοσιεύσεων των ιδίων) και ως εκ τούτου δεν φέρουν καμία ευθύνη για αυτές.
myfilm.gr | xms24.com

| AdBrite - Advertise on myFILM.gr

Info | Feedback | Statistics | Topics | Submit News | Recommend Us | Advertising | Flag inappropriate copy-theft | RSS feed 2.0 | RSS feed 0.9 | Atom feed | twitter | facebook | myspace | Add in Google homepage


Related Posts with Thumbnails