του Χρήστου Δήμα
με τους Ελένη Καστάνη, Ελισάβετ Κωνσταντινίδου, Βλαδίμηρο Κυριακίδη,
Τάνια Τρύπη, Δημήτρη Τζουμάκη, Κώστα Βουτσά
Υπόθεση: Η κλειστή κοινωνία ενός νησιού που όλα δείχνουν να
κυλάνε ήσυχα, αναστατώνεται από τον ξαφνικό και περίεργο θάνατο του άρχοντα του
τόπου, Θεμιστοκλή Δίκαιου,
που αφήνει πίσω του μια τεράστια περιουσία. Καθώς είναι άκληρος, όλοι αναρωτιούνται
σε ποιον θα μείνουν τόσα χρήματα.
Η διαθήκη τους επιφυλάσσει μεγάλες εκπλήξεις. Η περιουσία μοιράζεται στις τέσσερις
«εξουσίες» του χωριού. Τον πρόεδρο της κοινότητας, τον αστυνομικό διευθυντή,
τον δάσκαλο του σχολείου και τον ιερέα της εκκλησίας. Για να πάρουν όλοι τα χρήματα
θα πρέπει να δεχτούν να διαβαστούν, δημοσίως, στην πλατεία του χωριού τέσσερις
επιστολές-μία για τον καθένα- το περιεχόμενο των οποίων δεν το γνωρίζει κανείς,
παρά μόνο ο ίδιος ο Θεμιστοκλής Δίκαιος. Θα δεχτούν όμως και οι τέσσερις να διαβαστούν
οι συγκεκριμένες επιστολές; Μεγάλος ο πειρασμός... Από την μία η τεράστια περιουσία
και από την άλλη τα μυστικά... Γιατί και αυτά υπάρχουν στην κοινωνία τους...
Και
είναι πολλά....
Αν η "αχίλλειος πτέρνα" του ελληνικού σινεμά ήταν (και θα είναι) το "ταλαίπωρο"
...σενάριο,
βρέθηκε επιτέλους το αντίδοτο! ΝΗΣΟΣ το όνομά του.
Μια ταινία υποδειγματική για τον ελληνικό κινηματογράφο. Από τις καλύτερες
του εμπορικού κυκλώματος των τελευταίων ετών, ίσως η κορυφαία (μετά και το περσινό BANG BANK). Φαίνεται
ότι τα παθήματα έγιναν επιτέλους μαθήματα. Το σενάριο είναι η βάση μιας ταινίας.
Εδώ δουλεύτηκε σε κάθε λεπτομέρεια και χτίστηκε σε βάθος με τους πολυπρόσωπους
χαρακτήρες που αντιπροσωπεύουν την ελληνική κοινωνία.
Μια
σοφή παροιμία λέει "το ... ψάρι βρωμάει από το κεφάλι". Στην
ουσία μέσα από κωμικές καταστάσεις - χωρίς ποτέ να φτάνει σε υπερβολικές
ακρότητες και με ελάχιστα κλισέ
- καυτηριάζεται το ακανθώδες ζήτημα της ...διαφθοράς της εξουσίας, που είναι το μυστικό κάθε "κατεργάρη". Η
διαβρωτική ικανότητα του χρήματος βρίσκεται σε τροχιά σύγκρουσης με την ηθική,
την τιμή και την αξιοπρέπεια.
Εταιρείες Παραγωγής
Black Orange
Village Films (συμπαραγωγός)
Διανομή Village Films (Ελλάδα)
Χρονολογία παραγωγής 2009
Χώρα παραγωγής
ΕΛΛΑΔΑ
Γλώσσα ΕΛΛΗΝΙΚΑ
Εικόνα ΕΓΧΡΩΜΗ
Είδος ταινίας ΔΡΑΜΑ, ΚΩΜΩΔΙΑ
Τοποθεσίες Γυρισμάτων Σίφνος, ΕΛΛΑΔΑ
Διάρκεια 97'
Περισσότερα για την ταινία (Δελτίο Τύπου)
ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ
Πάντα γοητευόμουν από αληθινούς ανθρώπους. Ανθρώπους
που δεν κουβαλούν λάμψη ή τα όνειρα και τις φιλοδοξίες της μεγάλης πόλης.
Ανθρώπους που έχουν τη
δική τους στάση ζωής, και σε μια μικρή κοινωνία, όπως σ’ ένα νησί ή σε
κάποιο χωριό, πρέπει να βρουν ένα τρόπο να ζουν, να δουλεύουν, να μισούν,
να αγαπούν, να επικοινωνούν, να αντιδρούν και λίγο πολύ να «υπάρχουν»
με τον δικό τους τρόπο.
Το πρώτο πράγμα που με γοήτευσε σαν σκηνοθέτη και σαν αφηγητή σ’ αυτό
το έργο, είναι η υπόσχεση ενός «μυστικού».
Βρισκόμαστε σε κάποιο ελληνικό νησί στα τέλη της πρώτης δεκαετίας του 2000.
Μικρό νησί, αλλά όμορφο, όπου όλοι γνωρίζουν (ή νομίζουν ότι γνωρίζουν)
ο ένας τον άλλο.
Καλοφτιαγμένοι και μάλλον οικείοι χαρακτήρες, άντρες και
γυναίκες,
νέοι και ηλικιωμένοι, που έχουν μεγάλες φιλοδοξίες και ακόμα μεγαλύτερα
όνειρα. Αυτό που έχουν κοινό είναι ότι όλοι έχουν ένα μυστικό (μεγάλο
ή μικρό) από
το παρελθόν τους, ή μια παρανομία που η αποκάλυψή της στην ευρύτερη κοινότητα,
μπορεί να φέρει μοιραία αποτελέσματα, όχι μόνο στους ίδιους, αλλά και
στους ανθρώπους γύρω τους. Προκειμένου λοιπόν να κρατήσουν το μυστικό τους
ασφαλές
και να προστατεύσουν όλα τα παραπάνω, είναι διατεθειμένοι να ξεπεράσουν
τα όρια τους. Πρέπει να πληρώσουν ένα τίμημα προκειμένου να κρατήσουν
τον τρόπο
ζωής τους άθικτο.
Είναι επίσης μια ιστορία που μας υπενθυμίζει πόσο ευάλωτοι μπορούμε να
γίνουμε, όταν κάποιος που δεν μπορούμε να ελέγξουμε, μπορεί και αποκτά
πρόσβαση σ’
αυτά τα μυστικά. Είναι μια ελληνική ιστορία, γυρισμένη σ’ ένα ελληνικό
νησί, στην ελληνική γλώσσα, αλλά οι καταστάσεις και η θεματολογία είναι
μάλλον
παγκόσμια.
Ο δάσκαλος είναι ύποπτος για συμμετοχή σε μια αριστερή τρομοκρατική οργάνωση,
ο αστυνόμος ελέγχει τα λαθραία και τις παράνομες συναλλαγές της περιοχής,
ο πρόεδρος της κοινότητας ζει διπλή ζωή, ο ιερέας έχει μια αμαρτωλή ερωτική
ταυτότητα. Όλοι γνωρίζουν ο ένας τον άλλον, έχουν δυναμική στην αγάπη και
στο μίσος, αληθινά έντονοι χαρακτήρες.
Και γύρω απ’ αυτούς, ένας άλλος Μικρόκοσμος από γυναίκες, συζύγους, ερωμένες,
εραστές, τωρινούς και παλαιότερους, γιούς, κόρες, πατέρες, υπηρέτριες…
οι οποίοι κουβαλούν το δικό τους μικρό ή μεγάλο μυστικό.
Οπτικά η ιστορία με ενέπνευσε να αιχμαλωτίσω τα όμορφα τοπία: το μπλε της
θάλασσας του Αιγαίου που συναντά τους ορίζοντες του μεσογειακού ουρανού...
το έθνικ στοιχείο συναντά τον σύγχρονο κόσμο. Η κάμερα αιωρείται πάνω από
πέτρινα, στενά μονοπάτια και μπαίνει στα σπίτια, ακολουθεί τους ανθρώπους
και εισβάλλει στα ασφαλή τους δωμάτια.
Ολόκληρο το νησί γίνεται ένα κινηματογραφικό σύνολο. Μια συνεχής κίνηση
της κάμερας. Στην πραγματικότητα δύο κάμερες ακολουθούν τη δράση, δίνοντας
στους
ηθοποιούς το χώρο και την ελευθερία να κινούνται, καταγράφοντας τα πάντα.
Και μιας και η ταινία έχει να κάνει με μυστικά, πρέπει με κάποιο τρόπο
η κάμερα να είναι αόρατη. Οι ηθοποιοί μας δεν παίζουν, αλλά κάνουν ότι
κάνουν
για να κρατήσουν το μυστικό τους ασφαλές. Μιλάνε και φέρονται σαν αληθινοί
άνθρωποι. Με κάποιο τρόπο, οι κάμερες και ο σκηνοθέτης έπρεπε να εξαφανιστούν
στο σύνολο του νησιού.
Το σενάριο της ταινίας είναι γρήγορο. Διαβάζοντας το, εντυπωσιάστηκα από
το πόσο καλοί ήταν οι διάλογοι. Γρήγορη κωμωδία που δεν βασίζεται σε χοντρά
αστεία, αλλά στον τρόπο που εξερευνούνται οι χαρακτήρες. Η ταινία μου έδωσε
την μεγάλη ευκαιρία να δουλέψω με εξαιρετικούς ηθοποιούς της ελληνικής
κινηματογραφικής βιομηχανίας.
Τα μεσογειακά τοπία (από την βραβευμένη με Όσκαρ Ξενόγλωσσης ταινίας, ιταλική
ταινία του Gabriele Salvatores, «Mediterraneo» ? 1991), συναντούν την οπτική
προσέγγιση του Steven Soderbergh (δυο κάμερες στο «Traffic» και στο «Erin
Brockovich»). Τα τοπία των ελληνικών νησιών, με πολλές εναέριες λήψεις
(όπως στο «Elizabeth», του Shekhar Kapur), δίνουν την αίσθηση ότι κάποιος
άγνωστος
στους πρωταγωνιστές, τους παρακολουθεί συνέχεια. Και όταν μπαίνουμε στα
δωμάτια έχουμε στο μυαλό τον τρόπο που σκηνοθέτησε ο Woody Allen το «Match
Point».
Επίσης, είναι εμφανής η επιρροή από τους αδερφούς Coen, καθώς αποτελούν
ένα εξαιρετικό παράδειγμα για το πώς μπορούν να οδηγούνται οι ιστορίες
μέσα από
τις πιο περίεργες καταστάσεις, κρατώντας σίγουρα τη μοναδική, σκοτεινή
και αστεία αφήγηση τους.
Η μουσική είναι εξίσου σημαντική. Έπρεπε να συνδυάσουμε τους μοντέρνους
ήχους μ’ ένα έθνικ ηχόχρωμα. Να ακολουθήσουμε μουσικά την ιστορία του κάθε
χαρακτήρα.
Αυτά τα τέσσερα, διαφορετικά, μεγάλα μυστικά έχουν το δικό τους μοτίβο.
Αλλά, εφόσον όλα και όλοι συναντώνται και αλληλεπιδρούν, χρειάστηκε να
βρούμε έναν
τρόπο να τα φέρουμε όλα μαζί σε έναν μοναδικό, νέο ήχο, χωρίς να προδώσουμε
τους ήχους του νησιού…
Το σκηνικό επιβλήθηκε από το ίδιο το νησί… αυτό που χρειάστηκε ήταν να
δώσουμε σε καθέναν από τον Μικρόκοσμο, την δική του μοναδική οπτική. Κάθε
χαρακτήρας
έχει το δικό του περιβάλλον, αναγνωρίσιμο και όχι μακριά από την πραγματικότητα.
Ο τρόπος που ήθελα να χρωματίσω το εσωτερικό των δωματίων, μου φέρνει στο
μυαλό το «Mamma Mia».
Έπρεπε να αποπνέουν ζωή και να έχουν πνοή Ελλάδας.
Το ίδιο και τα κοστούμια. Έπρεπε να φέρουμε το ελληνικό καλοκαίρι στα
φορέματα και τα ρούχα των αντρών. Κάθε χαρακτήρας πρέπει να είναι αναγνωρίσιμος
από τον τρόπο που φοράει το φόρεμα ή το πουκάμισο. Και αφού η ταινία
έχει
πολλούς
χαρακτήρες, έπρεπε να παρουσιάσουμε ιδέες για το πώς κάθε χαρακτήρας
μπορεί να είναι μοναδικός αλλά ταυτόχρονα και μέρος του όλου νησιωτικού σκηνικού.
Δεν ξέρω ποια είναι η συνταγή για μια καλή κωμωδία. Ούτε ποιο είναι το
μυστικό μιας εμπορικής ταινίας. Αυτό που ξέρω είναι ότι διαβάζοντας το
σενάριο, μπόρεσα
να αναγνωρίσω τον εαυτό μου, τον πατέρα μου, τη μητέρα μου, τον αδερφό
μου, τον γείτονα μου σε διαφορετικές όψεις. Και με έκανε να ονειρευτώ,
να γελάσω
και να σκεφτώ επίσης. Γι αυτό και ήθελα να πω αυτή την ιστορία. Θέλησα
να κάνω ταινία αυτά τα μυστικά.
ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ
ΕΛΕΝΗ ΚΑΣΤΑΝΗ – Ολυμπία
Για το πόσο κοντά είναι η μικροκοινωνία της ΝΗΣΟΥ στη σύγχρονη Ελλάδα.....
«Είναι τόσο κοντά, όσο και μακριά. Αυτά που για κάποιους είναι καθημερινότητα
, για άλλους είναι αδιανόητο να συμβούν. Το μόνο σίγουρο είναι πως η ΝΗΣΟΣ
μας
βρίσκεται κάπου στην Ελλάδα.»
ΒΛΑΔΙΜΗΡΟΣ ΚΥΡΙΑΚΙΔΗΣ – Μπάμπης
Για τον Χρήστο Δήμα και το υπόλοιπο συνεργείο:
«Από την αρχή ζήτησε από όλους να αποδώσουν στο peak τους... όπως κι έγινε.
Με γενικό μαέστρο τον σκηνοθέτη, τα υπόλοιπα όργανα ανταποκρίθηκαν
στις υψηλές απαιτήσεις του σεναρίου.»
ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΙΔΟΥ – Αγγέλα ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΑΡΙΝΟΣ – Παπά Λάμπρος
Για το συνεργείο και τους συναδέλφους της…
Όλοι δουλέψαμε με στόχο να φτιάξουμε μια ωραία ελληνική κωμωδία
με άρωμα καλοκαιριού
Η ΝΗΣΟΣ σε μια πρόταση:
« Ένα νησί με 16 μικρούς ήρωες, βγαλμένους σαν από παραμύθι, που καταφέρνουν
να κάνουν τις πιο τραγικές στιγμές της ζωής τους να φαντάζουν σκέτη κωμωδία.»
ΟΔΥΣΣΕΑΣ ΠΑΠΑΣΠΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ – Αποστόλης
Για την πολυμορφία των χαρακτήρων της ταινίας...
«Νομίζω ότι στην ταινία υπάρχουν χαρακτήρες που ο μέσος έλληνας θεατής
μπορεί εύκολα να αναγνωρίσει από τους γύρω του ή ακόμα και από τον ίδιο του
τον εαυτό. Η λαμογιά είναι μέσα μας. Αλλά και η αίσθηση δικαιοσύνης,επίσης.»
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΖΟΥΜΑΚΗΣ – Άγης
Ένας λόγος για να δουν οι θεατές τη ΝΗΣΟ:
«Για να δει ο κάθε «ψηφοφόρος» σε τι ανθρώπους εναποθέτει τη μοίρα του
και τη μοίρα της Φαμίλιας του.»
ΤΑΝΙΑ ΤΡΥΠΗ – Λούλα
Για την αγαπημένη της σκηνή στην ταινία:
«Η σκηνή στο σπίτι της οικογένειας μας, μαζί με τον Βλαδίμηρο Κυριακίδη
και τον Σόλωνα Τσούνη. Ήταν η πρώτη μέρα γυρίσματος και γι αυτό ιδιαίτερα
σημαντική για όλους μας.»
ΖΕΤΑ ΔΟΥΚΑ – Αφροδίτη
Τι ξεχωρίζει από την συμμετοχή της στη ΝΗΣΟ;
“Το σενάριο, τους συντελεστές της ταινίας, την εταιρία παραγωγής (Black Orange)
και την Village Films, με τις οποίες συνεχίσαμε την άψογη συνεργασία που
είχε ξεκινήσει με «Το Φιλί της... Ζωής.»
ΔΑΦΝΗ ΛΑΜΠΡΟΓΙΑΝΝΗ – Εύα
Ένα περιστατικό που θυμάται από τα γυρίσματα...
«Θυμάμαι να βλέπω από μακριά τον Χρήστο Δήμα να κάθεται στο μικρό του μπαλκόνι,
μόνος του και να κοιτάει τη θάλασσα στο τέλος της μέρας, πορτοκαλής απ’ το
ηλιοβασίλεμα, με όλη την ταινία και τους ανθρώπους της και ποιος ξέρει τι
άλλα,
καθισμένα πάνω στο κεφάλι του. Σκεφτόμουνπω πω αυτό είναι σινεμά… Φοβερό!.»
ΠΑΥΛΟΣ ΟΡΚΟΠΟΥΛΟΣ – Θωμάς
ΝΗΣΟΣ ή αλλιώς… κωδίκελλος
«Μια λέξη που δεν ήξερε κανείς μας, έγινε σύνθημα και σημείο αναφοράς όλων
μας.
Τη χρησιμοποιούσαμε σε όλες μας τις φράσεις… όλες μας οι κουβέντες άρχιζαν
και τελείωναν με αυτή τη λέξη.»
ΝΤΟΡΕΤΤΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ – Ειρήνη
Ποια από τις τέσσερις «εξουσίες» θα της ταίριαζε:
« Μα πια άλλη… ο Ιερέας, δαγκωτό!»
ΑΝΤΙΝΟΟΣ ΑΛΜΠΑΝΗΣ – Στράτος
Για το συνεργείο και την παραγωγή:
«Ως προς το επίπεδο της παράγωγης, είμαι σίγουρος ότι όλοι θα ενθουσιαστούν.
Τόσο ο κ. Αργυροηλιόπουλος, όσο ο και κ. Δήμας φρόντισαν να μην φορτώσουν
την εικόνα με περιττά στοιχειά, αλλά να ακολουθήσουν τη φυσική ομορφιά του
νησιού, με τέτοιο τρόπο που η ταινία θα μπορούσε να είναι μέρος καμπάνιας
για την προβολή της χώρας μας στο εξωτερικό.»
ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΓΙΑΝΝΟΥ – Ιορδάνης
Για τα κοινά του στοιχεία με τον Ιορδάνη:
«Με τον Ιορδάνη; Όχι, δεν έχουμε κανένα κοινό στοιχείο. Βέβαια, τώρα που
το
ξανασκέφτομαι καλύτερα, ίσως και να μοιάζουμε λιγάκι. Τι λέω, ίδιοι είμαστε.
Λέτε να 'μαι εγώ;»
ΙΩΑΝΝΑ ΠΗΛΙΧΟΥ – Νένα
Για την εμπειρία των γυρισμάτων:
«Πιστεύω ότι ήταν μια ομάδα από ανθρώπους που γνώριζαν καλά τη δουλειά τους,
και γι/ αυτό το γλυκό έδεσε όπως έπρεπε! Ανυπομονώ να δω το αποτέλεσμα
και τα σχόλια του κόσμου, μόλις βγει η ταινία»
ΣΟΛΩΝ ΤΣΟΥΝΗΣ – Αλέξανδρος
Δυο στοιχεία που έχει κοινά με τον χαρακτήρα που υποδύεται στην ταινία:
«Όπως ο Αλέξανδρος, έχω μεγαλώσει σε μικρή κοινωνία επαρχιακής πόλης
κι ο πατέρας μου ήταν αστυνομικός.»
ΚΩΣΤΑΣ ΒΟΥΤΣΑΣ – Παππούς Αποστόλης
Τι είναι η ΝΗΣΟΣ;
«Μια ηθογραφική κωμωδία που θυμίζει κάτι από παλιό, καλό ελληνικό σινεμά
του Φίνου και του Τζαβέλλα.»
ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ
Για την εμπειρία των γυρισμάτων…
«6 βδομάδες. 6 μέρες τη βδομάδα. 12 ώρες την ημέρα. Ξύπνημα από τις 4.30.
Ύπνος στις 10.30 με μια σχεδόν μοναστική προσήλωση για να είμαι έτοιμος
για το γύρισμα της επόμενης ημέρας. Κάθε μέρα και νέος σχεδόν χώρος. Η
διαδρομή με τον «ματρακά» μου από το δωμάτιο της Φραντζέσκας στον Αρτεμώνα
ή στην Απολλωνία ή στο Κάστρο.... Μέχρι να φτάσω είχα να πω 10 καλημέρες
σε ανθρώπους του νησιού που δεν με ήξεραν πέρα του ότι είμαι και εγώ ένας
από αυτούς τους Αθηναίους που ήρθαν να κάνουν ταινία στο νησί τους. Το
ηλιοβασίλεμα από το μπαλκόνι μου. Τα αυγά και το ξιδάτο χταπόδι στην ταβέρνα
του Αργύρη. Η καλντέρα στην Απολλωνία που την κάναμε άνω?κάτω με τα «Μοτέρ,
Κατ και... Πάμε»... Το νησί και οι άνθρωποι της Σίφνου μας αγκάλιασαν.
Ήταν τόσο υπέροχος και συγκινητικός ο τρόπος που μας δέχτηκαν μέσα στα
σπίτια τους και στα τραπέζια τους. Θα τους χρωστώ το πιο όμορφο καλοκαίρι
της ζωής μου.»
ΧΡΗΣΤΟΣ ΔΗΜΑΣ
Γεννήθηκε στην Ελευσίνα το 1969. Σπούδασε Πολιτικές
Επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Το 1995 σκηνοθετεί την πρώτη μικρού
μήκους ταινία του με τίτλο, «ΕΝΑΣ
ΟΥΡΑΝΟΣ ΓΕΜΑΤΟΣ ΑΣΤΕΡΙΑ». Η ταινία προβάλλεται στο Φεστιβάλ της Δράμας,
παίρνει τη Διάκριση του Ελληνικού Κέντρου κινηματογράφου και παίζεται επίσης
στα
Φεστιβάλ: Ανζέρ Παρίσι, Aιξ εν Προβάνς, Λονδίνο, Μοντεκατίνι, Βουδαπέστη,
Σιάτλ, Σαν Φρανσίσκο, Σίδνεϊ.
Το 1997 σκηνοθετεί την μικρού μήκους ταινία «TENDER» (Τρυφερότητα). Συμμετέχει
το Φεστιβάλ Δράμας, καθώς και σε φεστιβάλ στο Σαν Φρανσίσκο, στο Σικάγο,
στο Brooklyn Museum of Arts στη Νέα Υόρκη και στο Όκλαντ της Νέας Ζηλανδίας.
Παίρνει το βραβείο Καλύτερης Ταινίας και Ήχου στο Φεστιβάλ του Μύλου.
Το 1998 σκηνοθετεί την ταινία «Ανάσα». Παίζεται στην Δράμα, τιμάται με
την διάκριση του Υπουργείου Πολιτισμού, τα Βραβείο Κοινού στο Τορίνο, Καλύτερη
ταινίας, Σκηνοθεσίας και B’ γυναικείου Ρόλου στο Φεστιβάλ του Μύλου, Καλύτερης
μικρού μήκους ταινίας στο Τορόντο και επίσης παίζεται στο Φεστιβάλ του
Σιάτλ,
του Σαν Φρανσίσκο, της Νέας Υόρκης, της Νέας Ορλεάνης, του Σικάγο, της
Μελβούρνης, της Φιλαδέλφειας και της Κολωνίας.
Το 1999 σκηνοθετεί την ταινία «Αμερικάνος». Τιμάται στο Φεστιβάλ της Δράμας
με το Β’ Βραβείο, παίρνει το Α’ Κρατικό Βραβείο από το Υπουργείο Πολιτισμού,
Βραβείο Καλύτερης Ταινίας στο Μιλγουόκι. Παίζεται επίσης στα Φεστιβάλ του
Κλερμόντ Φερράντ, του Σάο Πάολο, της Villa de Conte, της Φλορεντίας, του
Μονπελιέ, της Κολωνίας, της Μασσαλίας, του Σαν Φρανσίσκο, της Νέας Υόρκης,
του Όστιν και του Ρότσεστερ. Παίρνει το Βραβείο Καλύτερου Νέου Καλλιτέχνη
από τη Σχολή Βακαλό. Η ταινία αγοράζεται από το CANAL PLUS.
Το καλοκαίρι του 2000 βγαίνει στις αίθουσες η ταινία ΤΕΣΣΕΡΑ, συρραφή των
τεσσάρων μικρού μήκους ταινιών του με κάποιο ενδιάμεσο συνδετικό υλικό.
Εργάζεται σαν σεναριογράφος και σκηνοθέτης στην σειρά του ALPHA «Κόκκινος
Κύκλος».
(Υποψήφιος για Βραβείο Σεναρίου Καλύτερης Δραματικής σειράς στα Τηλεοπτικά
Βραβεία 2001)
Το 2001 σκηνοθετεί τη μεγάλου μήκους ταινία «ΟΙ ΑΚΡΟΒΑΤΕΣ ΤΟΥ ΚΗΠΟΥ». Βραβείο
Β’ Γυναικείου Ρόλου για τη Θέμις Μπαζάκα. Τo περιοδικό Variety την ανακηρύσσει
μια από τις 10 καλύτερες ευρωπαϊκές ταινίες της χρονιάς. Η ταινία βασίζεται
στο ομώνυμο βιβλίο του που κυκλοφόρησε το 1998 από τις Εκδόσεις Καστανιώτη.
Το 2002 σκηνοθετεί την παράσταση «Καληνύχτα Μητέρα» της Marsha Norman στο
Θέατρο Αργώ. Τo 2002 σκηνοθετεί 15λεπτο ντοκιμαντέρ για την Πολιτιστική
Ολυμπιάδα του 2004. Το 2003 σκηνοθετεί στο Κρατικό θέατρο Βορείου Ελλάδος
την παράσταση
«Ανυπακοή» της Μαρίας Ευσταθιάδη. Τo 2004 σκηνοθετεί την σειρά ΜΠΑΜΠΑΛΟΥ
για την τηλεόραση του ALPHA. Το 2005 σκηνοθετεί για το MEGA τον πρώτο κύκλο
της τηλεοπτικής σειράς «Δυο Μέρες Μόνο». Το 2006?2007 σκηνοθετεί επεισόδια
για την σειρά «10η εντολή» στον ALPHA. Βραβείο σκηνοθεσίας στα τηλεοπτικά
βραβεία 2007. Το 2007 συνεργάζεται με τον Δημήτρη Μαυρίκιο για την παράσταση
του Εθνικού Θεάτρου «Ανδρομάχη» του Ρακίνα. Το 2007?2008 διδάσκει σκηνοθεσία
στο ΙΕΚ ΑΚΜΗ. Τo 2008 εκδίδεται το διήγημα του «ΑΝΑΣΑ» από τις εκδόσεις
ΠΟΛΥΧΡΩΜΟΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ. Το 2008 σκηνοθετεί για την ψηφιακή τηλεόραση της ΕΡΤ
επεισόδια
της σειράς «Λύσε τη Σιωπή». Το τέλος του 2008 σκηνοθετεί επεισόδια της
σειράς BETA QUEEN για τον ALPHA. Τo 2009 σκηνοθετεί επεισόδια για την σειρά
του
ΑΝΤ1 «Κλειδί του Παραδείσου». Το 2009 σκηνοθετεί την ταινία «ΝΗΣΟΣ», μια
παραγωγή της BLACK ORANGE, σε συμπαραγωγή της VILLAGE FILMS. Το καλοκαίρι
του 2009, σκηνοθετεί επεισόδια για τη σειρά Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΑΣΤΡΩΝ, για τον
ΑΝΤ1. Επίσης, έχει σκηνοθετήσει βιντεοκλίπ για τους: Πλούταρχο, Ρέμο, Κότσιρα,
Νταλάρα, Μαρινέλλα, Γαλάνη, Τερζή, Βαρδή) και διαφημιστικές ταινίες (ALPHA
BANK ΚΥΠΡΟΥ, διαφημιστική καμπάνια Alpha, Ιn style, Filmcenter)
Re: ΝΗΣΟΣ Της Ελενας Σολωμού και του Κωστη Παπαδόπουλου (Βαθμολογία αναγνωστών: 1) από GrandBalar Δευτέρα, 14 Δεκ. 2009 @ 10:59:25 MST (Πληροφορίες χρήστη | Αποστολή μηνύματος)
Ετυχε να γνωρίζω σχεδον τα παντα για την ταινια απο την πρωτη στιγμη που αυτα τα ταλαντουχα παιδια (Ελενα Και Κωστης) αρχισαν να την γραφουν .
Ομολογουμενως εμεινα εκπληκτος απο το πανεξυπνο σεναριο.Θαυμασα αυτην την ευρυματικοτητα στο παντρεμα του μυστηριου και του γελιου,κανοντας με να εμπεδωνω οτι οταν θα ερθει η στιγμη της προβολής της ταινιας ,θα πιστοποιήση οτι το ελληνικο ΣΙΝΕΜΑ ζει και αμα θελουμε ΘΑ ΒΑΣΙΛΕΨΕΙ (ΘΕΛΟΥΜΕ, ΘΕΛΟΥΜΕ)
Μενει μονο η απορια αν ο σκηνοθετης καταφερει να μεταφερει τον ρεαλισμο και την ποιοτητα του σεναριου στο πανι.
ειδομεν ΟΣΩΝΟΥΠΩ.........
Ελενα γλυκεια μου και Κωστη μου. ΜΗΝ ΞΑΝΑΔΩΣΕΤΕ ΔΟΥΛΕΙΑ ΣΤΑ ΣΟΥΡΓΕΛΟΚΑΝΑΛΑ ΤΗΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ
ΕΜΠΡΟΣ ΓΕΡΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΕΥΤΕΡΗ ΤΑΙΝΙΑ ΣΑΣ...........ΤΟ ΑΞΙΖΕΤΕ....!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΡΗΤΑ Η ΜΕΡΙΚΗ Ή ΟΛΙΚΗ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ, ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥ Το πρωτότυπο περιεχόμενο του myFILM.gr, είναι αποτέλεσμα δημοσιογραφικής έρευνας και εργασίας και προστατεύεται από το νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων και διανόησης.
All logos, trademarks and content in this site are property of their respective owner, the comments and reviews of their posters. Όλες οι δημοσιεύσεις σε αυτές τις ιστοσελίδες εκφράζουν τις απόψεις και τη γνώμη των συντακτών τους και όχι του εκδότη ή αρχισυντάκτη, των διαχειριστών ή συντονιστών (εκτός των δημοσιεύσεων των ιδίων) και ως εκ τούτου δεν φέρουν καμία ευθύνη για αυτές. myfilm.gr | themovie.gr | cinestar.gr | thestarmovie.com | thestarfilm.com | xms24.com