[Comments][Κριτικές][Στοιχεία][Φωτό][Βίντεο][Περισσότερα][Κορυφή]

Η ΣΚΟΤΕΙΝΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ
BROOKLYN'S FINEST

Κριτικές της ταινίας
Στοιχεία ταινίας
Φωτογραφίες
Βίντεο
Περισότερες πληροφορίες

ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Η Βαθμολογία μου:

Το 2001 ο Antoine Fuqua ήρθε από την αφάνεια και εξέπληξε παρουσιάζοντας το Training Day, μια ταινία που αποθεώθηκε από κοινό και κριτικούς. Από τότε, μπορεί το κασέ του να εκτοξεύτηκε αλλά οι ταινίες που παρουσίασε ήταν αρκετά κατώτερες της Ημέρας Εκπαίδευσης, και μπήκε στη λίστα με τους σκηνοθέτες της μίας φοράς. Με το Shooter όμως, πριν δύο χρόνια έδειξε σημάδια βελτίωσης και με το Brooklyn’s Finest, επιστρέφει στις ρίζες του και κάνει την ολική επαναφορά.

Τρεις αστυνομικοί στη Νέα Υόρκη. Τρεις διαφορετικές ιστορίες. Ο ένας, οικογενειάρχης με δύο παιδιά και άλλα δύο να έρχονται, ζει σε ένα παλιό σπίτι που είναι σε επικίνδυνα κακή κατάσταση και θέλει να μετακομίσει. Τα λεφτά όμως, ακόμα και για τη προκαταβολή, είναι πολλά και μπαίνει στη διαδικασία να κλέβει τα ναρκοδολλάρια από τις αποστολές σε γιάφκες. Ο δεύτερος, βετεράνος αστυνομικός στου 8ώρου, που απλά βγαίνει για να κάνει τη δουλειά του χωρίς να έχει σπουδαίο βιογραφικό και απλά περιμένει να περάσουν οι μέρες για να βγει στη σύνταξη. Και ο τρίτος, πιο μπερδεμένος από όλους, ανάμεσα στο νόμο και στη παρανομία με τους δεύτερους να τον υποστηρίζουν και τους πρώτους να τον απειλούν.

Το σχεδόν πρωτοφανές είναι οι ιστορίες δεν έχουν κανένα σεναριακό πλέξιμο. Αυτό μπορεί να μοιάζει λίγο σαν κλέψιμο γιατί ουσιαστικά έχεις τρεις διαφορετικές ταινίες και απλά παίζεις παρουσιάζοντάς τες εναλλάξ αλλά δεν είναι ακριβώς έτσι, αφού η, προ στιγμήν, άσχετη εισαγωγή περί “righter and wronger” βρίσκει την ουσιαστικής οπτικοποίησή της σε αυτούς τους τρεις ανθρώπους με τις τελείως διαφορετικές ιστορίες τους. Καλώς ή κακώς, καμία από τις τρεις ιστορίες δεν έχει τόσο πολύ “ζουμί” ώστε να μπορούσε να σταθεί αυτόνομη σε μια ταινία και έτσι, η λογική “τρία-σε-ένα” μοιάζει η ενδεδειγμένη και αποδεικνύεται λίρα εκατό αφού ο σκηνοθέτης παίζει μαεστρικά με τον ρυθμό, πηδώντας από τον σχεδόν νωχελικό ρυθμό της μίας, στον έντονο της δεύτερης και στον πιο “ουδέτερο” της τρίτης. Τουλάχιστον μέχρι τα 3/4 της ταινίας γιατί κάπου εκεί που έχεις ικανοποιηθεί πλήρως από τη ταινία και περιμένεις το αποκορύφωμα, η ταινία ξαφνικά ρίχνει στροφές και περίπου για ένα δεκαπεντάλεπτο γίνεται πολύ κουραστική, μέχρι να έρθει το πολυσυζητημένο φινάλε που αποτελεί άμεσο tribute στα cop-movies των ‘80s με ότι καλό ή κακό αυτό συνεπάγεται, δηλαδή την ανελέητη κρίση των πρωταγωνιστών από ένα είδος deus ex machina, που δυστυχώς καταλήγει σε ένα ξενέρωτο politically-correct αποτέλεσμα.

Ποτέ δεν ήμουν φίλος των corrupt-cop-movies και το Training Day παρά το διαολεμένο ρυθμό δε με είχε ενθουσιάσει στο τόσο μεγάλο βαθμό που παρουσιάστηκε και οι απαιτήσεις μου από το Brooklyn’s Finest ήταν απλά να με κρατήσει ξύπνιο στα 130 λεπτά του. Οι πολύ καλές ερμηνείες των Richard Gere, Don Cheadle και Ethan Hawke στους πρωταγωνιστικούς ρόλους όπως και οι Wesley Snipes και Ellen Barkin στους δεύτερους, μαζί με την, ίσως όχι 100%, αλλά ιδιαιτέρως ικανοποιητική σκηνοθεσία του Fuqua αλλά και το καλογραμένο σενάριο του Michael Martin, κράτησαν το ενδιαφέρον μου δυνατό σε όλη της τη διάρκεια και κατάφεραν να ξεπεράσουν τις προσδοκίες κατά πολύ, πλησιάζοντας πολύ, αν όχι αγγίζοντας τη ποιότητα της Ημέρας Εκπαίδευσης.

του Αλέξη Κυριαζή alexis.kyriazis@myfilm.gr

Η Βαθμολογία μου:

Συνολικά ενδιαφέρουσα η ταινία του Αντουάν Φουκουά, αλλά σε σχέση με τα προηγούμενα αξιόλογα έργα του, μέτρια.  Οι τρεις ήρωές της ταινίας, είναι αστυνομικοί της Νέας Υόρκης, με εντελώς διαφορετική προσέγγιση για το επάγγελμά τους - ο καθένας ξεχωριστά - και παράλληλα διαφορετική πορεία στην προσωπική τους ζωή. Αντιλαμβάνονται την καθημερινότητα μέσα από άγριες σκηνές βίας, εγκληματικότητας, διαφθοράς και γενικά κάθε είδους παραβατικότητας η οποία κυριαρχεί στην απρόσωπη κοινωνία της μεγαλούπολης. Το επιμύθιο είναι χιλιοειπωμένο και χιλιοειδωμένο. Υπάρχουν μερικές καλές στιγμές δράσης σε λίγες σκηνές, όπως και η ξεχωριστή ερμηνεία του Ίθαν Χοκ. Το σενάριο έχει ρυθμό, ακολουθεί τρεις διαφορετικές κατευθύνσεις πάνω στη γνωστή φόρμουλα κατά την οποία συγκλίνουν στο τέλος, είτε τυχαία είτε σκόπιμα, μέσα από την υπερφορτωμένη πλοκή του έργου... Συνιστάται ιδιαίτερα στους λάτρεις των κλασικών αστυνομικών ταινιών, των ωμών ρεαλιστικών θρίλερ και ακόμη περισσότερο, σε όσους υπηρετούν στα ...Σώματα Ασφαλείας της χώρας... Ομογάλακτοι και ομοσταυλίτες εδώ, αντιμετωπίζουν καταστάσεις που στην άλλη άκρη του Ατλαντικού θεωρούνται ξεπερασμένες, "παιδικές ασθένειες". Γιατί η σκοτεινή πλευρά του Νόμου είναι "βρώμικη", αλλά η ελπίδα να φωτιστεί μεγάλη. Ο κίνδυνος όμως ελλοχεύει στον ίδιο σου τον εαυτό, παρά από τον κακοποιό.

Αν είχε εμβαθύνει περισσότερο στο ψυχολογικό προφίλ των χαρακτήρων θα ήταν άριστη στο είδος της. Η προσωπικότητα του "διεφθαρμένου" ( ή μήπως αλλοτριωμένου από το Σύστημα) Σαλ (Ίθαν Χοκ) εξαντλείται περισσότερο σεναριακά, αφού και στον ίδιο δίνεται "μεγαλύτερος" ρόλος για να επιδείξει με άνεση , τα υποκριτικά του χαρίσματα, παρά στον "συνταξιούχο" πρώην αλκοολικό Έντι Ντάγκαν (Ρίτσαρντ Γκιρ). Όμως ο ρόλος κλειδί ανήκει στον "μυστικό" έγχρωμο Νον Τσιντλ, που ζει ανάμεσα σε δύο κόσμους, - που ναι μεν τους χωρίζει άβυσσος, αλλά στην πράξη μοιάζουν μεταξύ τους τόσο στη δομή της ιεραρχίας και στον κώδικα της εξουσίας - και ο οποίος θα γίνει αιτία για τα χειρότερα. Γιατί και οι δυο κόσμοι συγκρούονται για το χρήμα, την απληστία και την πλεονεξία, πάντα με την "τιμή των όπλων" ! Από διαφορετική αφετηρία. Το φινάλε, φυσικά είναι δραματοποιημένο, όχι κραυγαλέα φορτισμένο (μίνιμουμ η συγκίνηση) ενώ η αξιοπρεπής κορύφωσή του δημιουργείται σε συνθήκες έντασης και αγωνίας, χωρίς δάφνες πρωτοτυπίας. Το ηθικό δίδαγμα πολιτικώς ορθό, μια και ο έμπειρος, ...ο παλιός είναι πάντα "αλλιώς", ούτως ή άλλως. Ποιοί θα τη βγάλουν τελικά καθαρή;

Εν κατακλείδει, δίνεται η ευκαιρία, να καυτηριασθούν με λαϊκίστικο τρόπο τα κακώς κείμενα της Κρατικής Μηχανής, παράλληλα με τα γνωστά στερεότυπα περί ιδεαλιστικής πίστης στο Αμερικάνικο όνειρο, την οικογένεια και την αταξική κοινωνία. Θα μπορούσε να γίνει έπος, αν και σκόπιμα ...σκόνταψε στον AMERICAN GANGSTER του Ρίντλεϊ Σκοτ, που είδαμε το 2007. Στην προσπάθειά του να χωρέσει μέσα σε 140', τρεις ιστορίες με κοινά χαρακτηριστικά, υποβάλοντάς μας στο σκληρό δράμα, ο δημιουργός χρησιμοποίησε σωρεία απλοϊκών μηνυμάτων, που πηγάζουν από τους έντονα προσχηματικούς χαρακτήρες και το γραφικό, εν τέλει, προφίλ της ταινίας.

του Δημήτρη Παπαμίχου me@myfilm.gr

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΙΝΙΑΣ

Πρωταγωνιστούν:

Richard Gere ... Eddie Dugan
Don Cheadle ... Tango
Ethan Hawke ... Sal
Wesley Snipes ... Caz
Jesse Williams ... Eddie Quinlan
Lili Taylor ... Angela
Ellen Barkin
Will Patton ... Lt. Bill Hobarts
Brian F. O'Byrne ... Ronny Rosario
Vincent D'Onofrio ... Carlo
Joseph Adams ... Doctor
Wade Allain-Marcus ... C-Rayz
Jas Anderson ... K Rock
Nicoye Banks ... Slim
Ismail Bashey ... Radio Interviewer
Shaun B'Laurent ... Tim
James Thomas Bligh ... Detective Steve Ryan
Diana Bologna ... Italian Woman
Robert John Burke ... Trooper Scarborough
Raquel Castro ... Katherine
Carl Clemons ... Club Goon
Rosalyn Coleman ... Mother
Tawny Cypress ... Allisa Hughes
Isabella David ... Sarie's Friend
Paul Diomede ... The Italian
John D'Leo ... Vinny
Ramon Flowers ... Junky
Lebroz Ariel James ... Brooklyn Bruiser
Michael Jeremiah ... Narc
Hassan Johnson ... Beamer
Shannon Kane ... Chantel
Ebony J Lewis ... Shortie
Steve Lord ... FBI Wiretap Agent
Bruce MacVittie ... Father Scarpetti
Stella Maeve ... Cynthia
Logan Marshall-Green ... Melvin Panton
Tanda Mercer ... Shortie

Σκηνοθεσία
Antoine Fuqua

Σενάριο
Michael C. Martin

Παραγωγή
Elie Cohn
Basil Iwanyk
John Langley
Avi Lerner
John Thompson

Μουσική
Marcelo Zarvos

Φωτογραφία
Patrick Murguia

Μοντάζ
Barbara Tulliver

Casting
Suzanne Smith
Mary Vernieu

Σχεδιασμός Παραγωγής
Therese DePrez

Καλλιτεχνική Διεύθυνση
Peter Baran

Σκηνικά
Mila Khalevich

Κοστούμια
Juliet Polcsa

Βοηθός Σκηνοθέτη
John Robert Mariani
Joe Napolitano

Εταιρείες Παραγωγής
Millennium Films
Thunder Road Productions

Διανομή
Odeon (Ελλάδα)
Senator Distribution
California Filmes
CatchPlay
IPA Asia Pacific
Kinowelt Filmverleih
Midget Entertainment
Noble Entertainment
Sony Pictures Entertainment

Ειδικά Εφέ
Brainstorm Digital

Χρονολογία παραγωγής
2009

Χώρα παραγωγής
ΗΠΑ

Γλώσσα
ΑΓΓΛΙΚΑ

Εικόνα
ΕΓΧΡΩΜΗ

Είδος ταινίας
ΔΡΑΜΑ, ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ, ΔΡΑΣΗΣ

Διάρκεια
140'

Περισσότερα για την ταινία (Δελτίο Τύπου)

Ο Σκηνοθέτης

Ο Αντουάν Φουκουά γεννήθηκε το 1966 στο Πίτσμπουργκ των ΗΠΑ. Σε λίγα μόλις χρόνια, έχει καθιερωθεί ως ένας από τους πιο σπουδαίους σκηνοθέτες της γενιάς του. Με την πρώτη του ταινία "Εφεδρικοί Δολοφόνοι" σύστησε τον Τσόου Γιουν Φατ στο αμερικανικό κοινό. Η μεγάλη του επιτυχία "Ημέρα Εκπαίδευσης" τον καθιέρωσε ως έναν από τους πολλά υποσχόμενους σκηνοθέτες. Στην ταινία πρωταγωνιστούσε ο Ντένζελ Ουάσινγκτον, που απέσπασε Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου και ο Ίθαν Χοκ, που προτάθηκε για Όσκαρ Β' Ανδρικού Ρόλου. Το 2007 σκηνοθέτησε τον Μαρκ Ουόλμπεργκ στο φιλμ "Shooter" και το 2003 τον Μπρους Γουίλις στα "Δάκρυα του Ήλιου". Επίσης έχει σκηνοθετήσει το φιλμ "Βασιλιάς Αρθούρος" με τους Κλάιβ Όουεν και Κίρα Νάιτλι και το ντοκιμαντέρ "Lightning in a Bottle". Ο Φουκουά έχει αναλάβει τη σκηνοθεσία και σε πολλά videoclips και διαφημιστικά.

Οι Πρωταγωνιστές

• Ο Ρίτσαρντ Γκιρ απέσπασε το 2002 την πρώτη του Χρυσή Σφαίρα στo "Σικάγο", ενώ μοιράστηκε το Screen Actors Guild Award με τις συμπρωταγωνίστριές του, Κάθριν Ζέτα Τζόουνς και Ρενέ Ζελβέγκερ. Ο Γκιρ πρωταγωνίστησε στη ρομαντική κωμωδία "Χορεύετε;" με τις Σούζαν Σαράντον και Τζένιφερ Λόπεζ, στην "Άπιστη" του Έντριαν Λάιν, "Ο Χρησμός της Πεταλούδας", "Ο Δρ. Τ και οι Γυναίκες του", "Φθινόπωρο στη Νέα Υόρκη", "Η Νύφη Το' Σκασε". Το ντεμπούτο στον κινηματογράφο έγινε το 1978 με την ταινία "Μέρες Ευτυχίας" του Τέρενς Μάλικ, για την οποία έλαβε το Ιταλικό Όσκαρ, David di Donatello. Ταινίες στις οποίες συμμετείχε και είχαν τεράστια απήχηση ήταν, μεταξύ άλλων, οι "Αναζητώντας τον Μίστερ Γκούντ-μπαρ", "Επάγγελμα: Ζιγκολό", "Ιπτάμενος και Τζέντλεμαν", "Χωρίς Ανάσα", "Pretty Woman". Στις ταινίες "Ο Κος Τζόουνς", "Τελική Ανάλυση" και "Sommersby" εκτός από πρωταγωνιστής συμμετείχε και στο τμήμα της παραγωγής. Το 1997 εκδόθηκε το πρώτο του βιβλίο με τίτλο "Pilgrim", μια συλλογή από εικόνες που απεικονίζουν το 25χρονο "ταξίδι" του στον Βουδισμό. Με έναν πρόλογο από τον ίδιο τον Δαλάι Λάμα, το βιβλίο αποτελεί την προσωπική οπτική του Γκιρ για τον Βουδισμό.

• Ο Ντον Τσιντλ γεννήθηκε το 1964 στο Κάνσας των ΗΠΑ. Από όταν κέρδισε το βραβείο Β' Ανδρικού Ρόλου από το Los Angeles Film Critics για την ερμηνεία του στην ταινία "Ο Διάβολος σε Μπλε Φόρεμα" το 1995, έχει αναλάβει σημαντικούς ρόλους στη μεγάλη οθόνη και στο θέατρο. Στο σινεμά τον έχουμε δει στις ταινίες "Talk to Me", "Crash", "Hotel Rwanda" (για την οποία προτάθηκε για Όσκαρ Α' Ανδρικού Ρόλου), "Η Συμμορία των Έντεκα", "Η Συμμορία των Δώδεκα", "Η Συμμορία των Δεκατριών", "Το Τελευταίο Κόλπο", "Η Δολοφονία του Ρίτσαρντ Νίξον", "Traffic", "Ξέφρενες Νύχτες". Επίσης έχει κάνει σημαντικές δουλειές στην τηλεόραση. Απέσπασε Χρυσή Σφαίρα για την τηλεταινία του HBO "The Rat Pack" και υποψηφιότητα για Έμι Β' Ανδρικού Ρόλου. Προσεχώς θα πάρει μέρος στην ταινία "Iron Man 2" του Τζον Φαβρό.

• Ηθοποιός, σκηνοθέτης, συγγραφέας αλλά και σεναριογράφος ο Ίθαν Χοκ έχει προταθεί 2 φορές για Όσκαρ (για Β' Ανδρικό Ρόλο στο "Ημέρα Εκπαίδευσης" και για Διασκευασμένο Σενάριο για το "Πριν το Ηλιοβασίλεμα"), καθώς και για διάφορα θεατρικά βραβεία. Έκανε την πρώτη μεγάλου μήκους ταινία του στα 14 με το "Explorers" (όπου έγινε φίλος με τον Ρίβερ Φίνιξ). Οι πιο σημαντικές ταινίες του είναι: "Ο Κύκλος των Χαμένων Ποιητών", "The Newton Boys", "Πριν το Ηλιοβασίλεμα", "Πριν το Ξημέρωμα", όπου συνεργάστηκε με τον Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ (στο πρώτο πρωταγωνιστούσε, ενώ στο δεύτερο ήταν συν-σεναριογράφος), "Νέοι, Ωραίοι και Άνεργοι", "Gattaca", "Μεγάλες Προσδοκίες", "Hamlet", "Ημέρα Εκπαίδευσης", "Επίθεση στο Σταθμό 13". Το 2001 έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με το "Chelsea Walls" με τους Κρις Κριστόφερσον, Ούμα Θέρμαν και Ροζάριο Ντόσον. Έγραψε το πρώτο του βιβλίο το 1996, "The Hottest State" το οποίο και μετέφερε στον κινηματογράφο (με τους Μαξ Βέμπερ και Καταλίνα Σαντίνο Μορένο), ενώ το δεύτερό του βιβλίο εκδόθηκε το 2002.
  

Η Παραγωγή

Από το Σενάριο στη Μεγάλη Οθόνη

"Η Σκοτεινή Πλευρά του Νόμου" είναι μια ταινία που "έγινε κατά τύχη", δηλώνει ο σεναριογράφος Μάικλ Σ. Μάρτιν. Δουλεύοντας μέχρι πρότινος στο Μετρό της πόλης, ο Μάρτιν έγινε σεναριογράφος αφού τραυματίστηκε σε αυτοκινητικό δυστύχημα το 2005. Στη διάρκεια της ανάρρωσής του, χρειαζόταν να βρει τρόπο να κερδίσει κάποια έξτρα χρήματα ώστε να αντικαταστήσει το αυτοκίνητο που έχασε στο ατύχημα. "Σερφάροντας" στο Διαδίκτυο, βρήκε έναν διαγωνισμό σεναρίου με έπαθλο 10 χιλιάδες δολάρια μετρητά. Παρόλο που δεν είχε γράψει κάτι μέχρι τότε, είχε εγγραφεί στο τμήμα κινηματογράφου στο Brooklyn College, όμως δεν τέλειωσε όλα τα μαθήματα. Δεν περίμενε πραγματικά ότι θα γινόταν ταινία το σενάριο που θα έγραφε, ωστόσο είναι πλέον γεγονός. "Είχα όλον αυτό τον ελεύθερο χρόνο στη διάθεσή μου και πίστευα ότι ήταν η καλύτερη λύση να ασχοληθώ με το σενάριο για να πάρω καινούριο αυτοκίνητο. Ξεκίνησα λοιπόν να γράφω και το τέλειωσα την τελευταία ημέρα της προθεσμίας, οπότε και το παρέδωσα", θυμάται ο Μάρτιν.

Μέρος της έμπνευσης για την ιστορία του Μάρτιν προήλθε από έναν παλιό του συγκάτοικο, που ήταν στο αστυνομικό Σώμα και είχε βρεθεί σε ανάλογη κατάσταση με αυτή του Ντον Τσιντλ στην ταινία. Έναν μήνα μετά αφότου πήρε μέρος στον διαγωνισμό, ο Μάρτιν έλαβε ένα τηλεφώνημα, που του έλεγαν ότι ήταν φιναλίστ αλλά δεν είχε κερδίσει. Συναντήθηκε με κάποιους από τους κριτές και μάλιστα ένας παραγωγός ήθελε να στείλει το σενάριο σε διάφορα studios και του πρότεινε ότι θα του εξασφάλιζε έναν ατζέντη. Εκείνη τη στιγμή το μόνο που ενδιέφερε τον Μάρτιν ήταν ότι δεν κέρδισε τα μετρητά για το αυτοκίνητο που ήθελε. "Ακόμη δεν πίστευα ότι θα γινόταν ταινία. Κράτησα τη δουλειά που ήδη είχα, αλλά στο πίσω μέρος του μυαλού μου αναρωτιόμουν τι θα συνέβαινε", υποστηρίζει.

Σύντομα, το σενάριο στάλθηκε στη Warner Bros., όπου τράβηξε την προσοχή της Μαίρη Βιόλα, που αναζητούσε έναν νεαρό σεναριογράφο για ένα νέο project. Η Βιόλα διάλεξε το συγκεκριμένο σενάριο ανάμεσα σε αμέτρητα άλλα. Κι έτσι όλα πήραν τον δρόμο τους...

Σύμφωνα με τον σκηνοθέτη Αντουάν Φουκουά, "η ταινία δεν έχει ως θέμα της διεφθαρμένους αστυνομικούς, αλλά τρεις αποτυχημένους αστυνομικούς. Ο καθένας έχει τα δικά του πράγματα που πρέπει να κατακτήσει, τα δικά του προσωπικά θέματα, επομένως η ταινία έχει να κάνει περισσότερο με την ψυχολογική κατάσταση στην οποία βρίσκονται παρά με τη δουλειά τους". Αυτό που τον ιντρίγκαρε επίσης ήταν ότι η ιστορία ταυτίζεται με τη σημερινή Νέα Υόρκη, "όπου όλο και περισσότεροι αστυνομικοί σκοτώνονται την ώρα του καθήκοντος", κάτι που το βρίσκει πολύ ενοχλητικό.

Η Επιλογή του Καστ

Ο Φουκουά εξαρχής ήθελε τον Ίθαν Χοκ να πρωταγωνιστήσει στην ταινία του. Είχαν συνεργαστεί ξανά στην "Ημέρα Εκπαίδευσης" και ήθελαν να συνεργαστούν και πάλι σε κάτι καινούργιο. Ο Χοκ υπέγραψε αμέσως μόλις διάβασε το σενάριο. Όπως υποστηρίζει, "Πάντα μου άρεσαν τα δράματα, ιδιαίτερα οι νεοϋορκέζικες ταινίες που έβλεπα παιδί με τους Ντε Νίρο, Πατσίνο και Χάκμαν". Περιγράφει τον ήρωα που υποδύεται ως "έναν άνδρα που πολεμά με την περηφάνια του. Η ζωή έχει υπάρξει βαθιά απογοητευτική για τον Σαλ. Έχει δουλέψει σκληρά κι έχει κάνει όλα τα σωστά πράγματα, όμως τίποτα δεν έγινε όπως θα έπρεπε να γίνει".

"Ο Σαλ δεν είναι απλά ένα άτομο που τριγυρνά κλέβοντας χρήματα" δηλώνει ο Φουκουά. "Προσπαθεί να σώσει την οικογένειά του και η επιδίωξη αυτή τον τυφλώνει, μπροστά σε άλλες επιλογές. Είναι δύσκολο να βρίσκεσαι σε ένα δωμάτιο γεμάτο με χρήματα και η οικογένειά σου να κινδυνεύει την ίδια στιγμή".

Ο Ρίτσαρντ Γκιρ επίσης εκτίμησε ιδιαίτερα το ευρηματικό σενάριο της ταινίας. για τον χαρακτήρα του λέει ότι "προσπαθεί να καταλάβει γιατί στον κόσμο επιτρέπεται τόσος πόνος και τόση δυστυχία. Ο ήρωας εξελίσσεται κατά τη διάρκεια της ταινίας. Υπάρχει αρκετή αυτο-απέχθεια στον Έντι, θυμός και οργή αλλά επίσης και κάποια ευαισθησία".

"Ο Γκιρ υποδύεται μια βασανισμένη ψυχή, που ανήκει στην κατηγορία αυτών που εγώ αποκαλώ "δύτες"", υποστηρίζει ο Φουκουά. "Βλέπουν τα χειρότερα, γίνονται συναισθηματικά αναίσθητοι και ψάχνουν να βρουν εναλλακτικούς τρόπους να αντιμετωπίσουν τα πράγματα, όπως το να βρεθούν με μια πόρνη".

Ο Ντον Τσιντλ από την πλευρά του ταυτίστηκε αρκετά με τον ήρωα που υποδύεται, τον Τάνγκο, έναν σκληρά εργαζόμενο αστυνομικό που τα τελευταία 3 χρόνια δουλεύει μυστικά και ο οποίος βρίσκεται σε μια αρκετά δυσάρεστη θέση όταν ο καλύτερός του φίλος, Καζ (Γουέσλι Σνάιπς), ένας έμπορος ναρκωτικών, γίνεται ο κύριος στόχος της έρευνάς του. Αν τον παραδώσει στις αρχές, θα πάρει την πολυπόθητη προαγωγή που ονειρεύεται και ίσως κερδίσει και πάλι τη γυναίκα του.

Ο Φουκουά, αναφερόμενος στην εσωτερική πάλη που βιώνουν όλοι οι ήρωές του, τονίζει ότι "και οι 3 χαρακτήρες είναι καταδικασμένοι. Είναι και οι 3 άνδρες που κάποια στιγμή της ζωής τους σταμάτησαν να αγαπούν τους εαυτούς τους και ξέχασαν ποιοι ήταν. Αυτό έχει να κάνει με την έλλειψη υποστήριξης. Ο περισσότερος κόσμος δεν γουστάρει τους αστυνομικούς, δεν τους εμπιστεύεται και δεν τους υποστηρίζει".

Τα Γυρίσματα

Η ιστορία διαδραματίζεται στις λαϊκές κατοικίες του Ανατολικού Μπρούκλιν, όπου και μεγάλωσε ο σεναριογράφος, Μάικλ Σ. Μάρτιν. Η γιαγιά του ζει πολύ κοντά από το σημείο όπου πραγματοποιήθηκαν τα γυρίσματα. "Μεγαλώνεις στη Νέα Υόρκη και δουλεύεις στο Μετρό, οπότε συναντάς πολλούς ανθρώπους", υποστηρίζει ο Μάρτιν. "Κατανοείς καλά τους ανθρώπους και τις διαφορές τους, τις συγκρούσεις μεταξύ τους, τις αντιλήψεις τους για τη ζωή, τη θρησκεία, την πολιτική".

Σύμφωνα με τον παραγωγό Τζον Λάνγκλεϊ, "ο Μάρτιν συλλαμβάνει κάτι που οι σεναριογράφοι του Χόλιγουντ δεν πρόκειται να συλλάβουν ποτέ: την οσμή, τη γεύση, την αίσθηση, την πραγματικότητα, το περιβάλλον, όλα αυτά τα πράγματα που δεν μπορείς συνήθως να πάρεις από τους ανθρώπους που κάθονται και γράφουν σενάρια".

Τα γυρίσματα κράτησαν πάνω από 5 εβδομάδες. Το μεγαλύτερο μέρος τους πραγματοποιήθηκε στο Ανατολικό Μπρούκλιν και στα περίχωρα, στις εργατικές κατοικίες του Brownsville's Van Dyke, που αποτελούνται από 23 κτίρια. Το ποσοστό εγκλημάτων είναι υψηλό σε αυτή την περιοχή. Αρχικά οι συντελεστές είχαν ενημερωθεί για τους κινδύνους της κινηματογράφησης στο μέρος αυτό και τους είχαν συμβουλέψει να μην κάνουν γυρίσματα. "Οι αστυνομικοί δεν μας ήθελαν εκεί, μας είπαν ότι ήταν μια πολύ βίαιη και διεφθαρμένη περιοχή", θυμάται ο Φουκουά, ο οποίος επέμενε ότι το φιλμ δεν μπορούσε να γυριστεί αλλού. "Ήθελα να γίνουν τα γυρίσματα εκεί και να είναι όσο πιο αληθινό γίνεται. Το πιο σημαντικό, όταν γυρίζεις μια ταινία, είναι να πραγματοποιούνται τα γυρίσματα στις πραγματικές τοποθεσίες που συνέβησαν τα γεγονότα".

ΕΠΙΣΗΜΟ SITE :

http://www.brooklynsfinestthemovie.com/

ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ

http://www.imdb.com

PHOTOS

Φωτογραφικό υλικό

Τύπος: Εικόνα .jpg .jpeg .gif (κλικ για μεγέθυνση)
Περισσότερες φωτό ΕΔΩ

VIDEO CLIPS, TRAILER, TEASER, SCREENING PREVIEW

Video Type: Flash Get Flash to see this player.

Σημείωση:   -- Κυκλοφορία: 4/3/2010