[Comments][Κριτικές][Στοιχεία][Φωτό][Πόστερ][Βίντεο][Περισσότερα][Κορυφή]

|

ΜΙΑ ΚΑΠΟΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
AN EDUCATION

Κριτικές της ταινίας
Στοιχεία ταινίας
Φωτογραφίες
Βίντεο
Περισότερες πληροφορίες

ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Η Βαθμολογία μου:

Μια "κάποια οικογένεια" ή μια "κάποια εκπαίδευση";

Αστικό, σοφιστικέ δράμα με προσεγμένη σκηνοθεσία στις λεπτομέρεις και την αισθητική του χρόνου. Εξαιρετικές οι μουσικές - εμβόλιμες - επιλογές που χαρακτηρίζουν την εποχή της δεκαετίας του '60 (στη Μεγ. Βρεττανία). Όμως αυτό το ακαδημαϊκό "λούστρο", η επιτηδευμένη ελαφρότητα και το fun της ταινίας αντανακλούν μεν, ρεαλιστικά διλήμματα του τύπου "ζωή και οικογένεια ή καριέρα κι εκπαίδευση" αλλά δεσμεύονται επιφανειακά από το συναίσθημα και δεν αιτιολογούνται σε βάθος οι κοινωνικές συνιστώσες των ενεργειών. Δεν τονίζεται η οικονομική κατάσταση των ηρώων, που είναι ο κύριος παράγων, που π.χ. οι γονείς "σιωπηλά, ξεπουλούν" την κόρη τους στον πρώτο τυχάρπαστο playboy, που θα τους ξεγελάσει. Όλα κυλούν flat, προκαθορισμένα και προβλέψιμα. Η γοητεία και το μυστήριο της κοινωνικής κατάστασης (επαγγελματικά) του Ντέιβιντ (Πίτερ Σάρσγκαρντ) θα είχε αρκετό ενδιαφέρον αν παρουσιαζόταν πιο αναλυτικά (εκτός μιας σκηνής), ενώ κι η οικογένειά του, δείχνει να μην ξαφνιάζεται, σε μια επίσης σύντομη σκηνή. Αυτά τα ευκόλως εννοούμενα κι οι υπαινιγμοί θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση μιας πιο κριτικής ματιάς στη διαμόρφωση της μεσοαστικής τάξης που θα κυριαρχήσει τις επόμενες δεκαετίες.

H επανάσταση είναι σαν τον ... άνεμο

Η ίδια η ηρωίδα (μοναδική η ερμηνεία της Κάρεϊ Μάλιγκαν) ουσιαστικά ενηλικιώνεται και μαθαίνει μέσα από την αθωότητά της. Συγκρούεται με τις καταπιεσμένες επιθυμίες της κυνηγώντας το όνειρο, αλλά προσγειώνεται ...ανώμαλα. Η εν δυνάμη - φύση και θέση - εφηβική αντίδραση γκρεμίζεται σαν χάρτινος πύργος με την πρώτη - σοβαρή - ερωτική απογοήτευση. Το όνειρο της "ανεξαρτησίας" παίρνει την μορφή εφιάλτη που επιστρέφει με συντηρητικές αξίες βασισμένες στα πιο αυστηρά ηθικά πρότυπα της εποχής. Η Εκπαίδευση τελικά όχι μόνο δεν καταπιέζει, αλλά βοηθά το άτομο να κατανοήσει, με οποιοδήποτε κόστος - υλικό , ηθικό - την αξία της, όταν αντιληφτεί την ... απουσία της. Το κενό της δεν μπορεί να αναπληρωθεί από πρόσκαιρα, αφελή φλερτ και την υπόσχεση για μια άνετη, "μεγάλη" ζωή, στρωμένη στα ροδοπέταλα. Ιδεολογική αφετηρία και τερματισμός στο φιλμ αποτελεί η πλατφόρμα του αστικού τρόπου ζωής, ο οποίος και τελικά παρά τις όποιες μικροπεριπέτειες αποθεώνεται υπαρξιακά.
Γιατί οι οι περισσότεροι άνθρωποι δεν βιάζονταν να ενστερνιστούν σταδιακά, τις κοινωνικές αλλαγές και τα νέα σεξουαλικά ήθη (από φόβο, για το "νέο" που δεν έχει δοκιμαστεί στην πράξη;) με αποτέλεσμα η Βικτωριανή αντίληψη να έχει πάντα τον πρώτο λόγο. Εξυμνείται κι ο ουσιαστικός ρόλος της μιας "Κάποιας Οικογένειας". Το τέλος της ταινίας μας γυρνά πίσω σ΄αυτήν, αποτελώντας την βασική μου ιδεολογική διαφωνία.

του Δημήτρη Παπαμίχου me@myfilm.gr

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΙΝΙΑΣ

Πρωταγωνιστούν:

Peter Sarsgaard ... David
Carey Mulligan ... Jenny
Alfred Molina ... Jack
Dominic Cooper ... Danny
Rosamund Pike ... Helen
Olivia Williams ... Miss Stubbs
Emma Thompson ... Headmistress
Cara Seymour ... Majorie
Matthew Beard ... Graham
Sally Hawkins ... Sarah
Amanda Fairbank-Hynes ... Hattie
Ellie Kendrick ... Tina

Σκηνοθεσία
Lone Scherfig

Σενάριο
Nick Hornby

Παραγωγή
Finola Dwyer
Amanda Posey

Μουσική
Paul Englishby

Φωτογραφία
John de Borman

Μοντάζ
Barney Pilling

Casting
Lucy Bevan

Σχεδιασμός Παραγωγής
Andrew McAlpine

Καλλιτεχνική Διεύθυνση
Ben Smith

Σκηνικά
Anna Lynch-Robinson

Κοστούμια
Odile Dicks-Mireaux

Βοηθός Σκηνοθέτη
Joe Geary

Εταιρείες Παραγωγής
Odeon
BBC Films
Endgame Entertainment
Finola Dwyer Productions
Wildgaze Films

Διανομή
A-Film Distribution
Koch Entertainment
Sony Pictures Classics
Sony Pictures Home Entertainment

Ειδικά Εφέ
Baseblack

Χρονολογία παραγωγής
2009

Χώρα παραγωγής
ΜΕΓ. ΒΡΕΤΤΑΝΙΑ

Γλώσσα
ΑΓΓΛΙΚΑ

Εικόνα
ΕΓΧΡΩΜΗ

Είδος ταινίας
ΔΡΑΜΑ

Καταλληλότητα
USA:PG-13 | Australia:M | Ireland:15A

Τοποθεσίες Γυρισμάτων
Ealing, London, Αγγλία, Μεγ. Βρεττανία

Διάρκεια
95'

Περισσότερα για την ταινία (Δελτίο Τύπου)

Η διακεκριμένη σκηνοθέτιδα Λόνε Σέρφιγκ ("Wilbur Wants to Kill Himself") επιστρέφει με την ταινία "An Education", σε σενάριο του γνωστού συγγραφέα Νικ Χόρνμπι ("About a Boy", "High Fidelity"), που απέσπασε το Βραβείο Κοινού και το Βραβείο Φωτογραφίας στο Φεστιβάλ Sundance το 2009. Η νεαρή πρωταγωνίστρια Κάρεϊ Μάλιγκαν ("Public Enemies") έχει αποσπάσει διθυραμβικά σχόλια για την ερμηνεία της, ενώ πρωταγωνιστούν επίσης οι Πίτερ Σάρσγκααρντ ("Elegy"), Έμα Τόμσον ("Last Chance Harvey"), Άλφρεντ Μολίνα ("Spider-Man 2") και Ντόμινικ Κούπερ ("Mamma Mia").

Η Σκηνοθέτιδα

Η Λόνε Σέρφιγκ γεννήθηκε στην Κοπεγχάγη και έκανε σπουδές κινηματογράφου στο πανεπιστήμιο της Κοπεγχάγης, καθώς και στην εθνική σχολή κινηματογράφου της Δανίας. Έχει γράψει και σκηνοθετήσει ταινίες μικρού μήκους, ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές σειρές. Έχει αποσπάσει μέχρι στιγμής 22 βραβεία και 11 υποψηφιότητες για τις δουλειές της. Το φιλμ της, "Italian for Beginners", απέσπασε το βραβείο FIPRESCI και το μεγάλο βραβείο της επιτροπής (Αργυρή Άρκτο) στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου. Προηγούμενως είχε σκηνοθετήσει τις ταινίες "The Birthday Trip" και "On Our Own". Η πρώτη της αγγλόφωνη ταινία, "Wilbur Wants to Kill Himself", κέρδισε το βραβείο FIPRESCI και μια σειρά από άλλα διεθνή βραβεία. Η Σέρφιγκ δημιούργησε επίσης τους χαρακτήρες της ταινίας της Άντρεα Άρνολντ, "Red Road". Είναι κάτοχος του τιμητικού βραβείου Carl Dreyer της Δανίας. Η προηγούμενη ταινία της, "Just Like Home", προβλήθηκε στο φεστιβάλ του Τορόντο το 2007.

Οι Πρωταγωνιστές

Η Κάρεϊ Μάλιγκαν γεννήθηκε το 1985 στην Αγγλία. Έχει δηλώσει ότι το πάθος και η αγάπη της για την υποκριτική πρωτοεμφανίστηκαν στο σχολείο, όταν είχε πάρει μέρος σε μια σχολική παράσταση του "Sweet Charity" στο τελευταίο έτος. Από τον Αύγουστο του 2009 έχει σχέση με τον ηθοποιό Σία ΛαΜπεφ, με τον οποίο γνωρίστηκαν στα γυρίσματα της νέας ταινίας "Wall Street 2: Money Never Sleeps", που έρχεται στις αίθουσες το 2010. Έχει συμμετάσχει στις ταινίες "Public Enemies", του Μάικλ Μαν, "And When Did You Last See Your Father?", του Άναντ Τάκερ, και "Pride & Prejudice" του Τζο Ράιτ. Προσεχώς θα τη δούμε στις ταινίες "Brothers", του Τζιμ Σέρινταν, με τους Τζέικ Τζίλενχαλ και Νάταλι Πόρτμαν, και "Never Let Me Go" με την Κίρα Νάιτλι.
Ο Πίτερ Σάρσγκααρντ γεννήθηκε το Μάρτιο του 1971 στο Ιλινόις. Σπούδασε ιστορία και λογοτεχνία και στη συνέχεια εκπαιδεύτηκε στο Actor's Studio στη Νέα Υόρκη. Άρχισε να παίζει στο θέατρο και πρώτος σημαντικός κινηματογραφικός του ρόλος ήταν στο "Θα Ζήσω", του Τιμ Ρόμπινς, με την Σούζαν Σαράντον και τον Σον Πεν, ενώ στη συνέχεια συμμετείχε στο "Boy's Don't Cry", δίπλα στις Χίλαρι Σουάνκ και Κλόε Σέβινι. Η αποδοχή των κριτικών ήρθε με την ταινία "Shattered Glass", με συμπρωταγωνιστή τον Χέιντεν Κρίστενσεν, για την οποία τιμήθηκε με βραβεία από τις Ενώσεις Κριτικών της Βοστόνης, Σαν Φρανσίσκο, Τορόντο αλλά και με υποψηφιότητα για Χρυσή Σφαίρα. Τον έχουμε δει επίσης στις ταινίες "Kinsey", "The Garden State", "Jarhead", "Rendition", "Ελεγεία Ενός Έρωτα", "In the Electric Mist" και "Orphan". Το καλοκαίρι του 2010, θα τον απολαύσουμε στην κωμική περιπέτεια "Knight & Day", δίπλα στους Τομ Κρουζ και Κάμερον Ντίαζ.

Η Παραγωγή

ΤΟ ΣΕΝΑΡΙΟ

Ο βαθμός στον οποίο δεν του έθετα ποτέ ερωτήσεις είναι εκπληκτικός, ανασκοπώντας το παρελθόν - κατηγορώ τον Αλμπέρ Καμί... Ένας από τους κανόνες του υπαρξισμού, όπως εφαρμόστηκαν από μένα και τους μαθητές μου στο σχολείο Lady Eleanor Holles, ήταν ότι ποτέ δεν κάνεις ερωτήσεις. Το να ρωτάς δείχνει ότι είσαι αφελής και μεσοαστικός. Το να μην ρωτάς δείχνει ότι είσαι σοφιστικέ και Γάλλος. Κακώς ήθελα να είμαι σοφιστικέ.
Lynn Barber, An Education

"Δεν είμαι ακόμη απόλυτα σίγουρος τι ακριβώς από το κομμάτι αυτό της Λιν Μπάρμπερ μου άσκησε τόσο μεγάλη δύναμη, όμως ξεκάθαρα υπήρχε κάτι", δηλώνει ο σεναριογράφος Νικ Χόρνμπι. "Το διάβασα και το έδωσα στη σύζυγό μου, Αμάντα Πόσεϊ, που είναι μία εκ των παραγωγών, λέγοντάς της "Κοίτα, εδώ υπάρχει μια ταινία". Συμφώνησε και μαζί με τη συνάδερφό της, παραγωγό Φαϊνόλα Ντουάιερ, άρχισαν να ψάχνουν σεναριογράφους. Ήξερα ότι θα ζήλευα, π.χ. λέγοντας "για ποιον λόγο θες έναν αποτυχημένο σεναριογράφο;". κι έτσι τους είπα ότι ήθελα να το αναλάβω εγώ."

"Πάντοτε σκεφτόμουν ότι πρέπει να θυμηθώ κάποια στιγμή να γράψω όλη την ιστορία για το πρώτο μου αγόρι, μιας και πάντοτε πίστευα ότι ήταν ασυνήθιστη", δηλώνει η δημοσιογράφος Λιν Μπάρμπερ. "Το μόνο άτομο στο οποίο είχα πει την ιστορία ήταν ο άνδρας μου, γιατί επρόκειτο για μια μεγάλη και περίπλοκη ιστορία - δεν μπορούσες να τη διηγηθείς σε κάποιον τυχαία σε ένα δείπνο ή κάτι τέτοιο. Ήταν σχεδόν σαν ένα μυστικό που κουβαλούσα πάντοτε μαζί μου."

"Ίσως αυτό που με ιντριγκάρισε περισσότερο απ' όλα, ήταν το ότι η Λιν Μπάρμπερ έχει μια πολύ δυνατή φωνή στα γραπτά της, επομένως όταν είδα ότι είχε γράψει για τα νεανικά της χρόνια, σκέφτηκα "Ω, θα ήθελα να μάθω γι' αυτό!", εξηγεί ο Χόρνμπι. "Οι άνθρωποι που την διαβάζουν εκφράζουν μεγάλο ενδιαφέρον γι' αυτήν, όμως η Λιν έχει αφήσει τον εαυτό της πάντα εκτός των άρθρων της, γι' αυτό και ήμουν περίεργος να μάθω την ιστορία της... Πάντοτε ήταν ένα μεγάλο στοίχημα η μεταφορά στην οθόνη ενός λογοτεχνικού κειμένου, ήταν όμως και μια δουλειά γεμάτη αγάπη. Νομίζω ότι κατάλαβα τη ζωή της Τζένι. Εγώ ήμουν ένα παιδί των προαστίων και οι γονείς μου δεν είχαν πάει στο πανεπιστήμιο. Μου άρεσε το δίλημμα "ζωή ή εκπαίδευση". Ήμουν δάσκαλος και αυτό ήταν κάτι που κατέληξα να σκέφτομαι αρκετά συχνά. Είχα πειστεί ότι μπορούσα να γράψω ένα σενάριο που θα στηριζόταν στο κείμενο της Μπάρμπερ και θα ήταν ενδιαφέρον κινηματογραφικά."

ΤΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ΤΗΣ ΕΠΟΧΗΣ

Περιγράφοντας την περίοδο που τοποθετείται χρονικά το "Μια Κάποια Εκπαίδευση", όλοι οι συντελεστές τονίζουν ότι η Βρετανία δεν είχε ξεκινήσει να κουνιέται στους ρυθμούς του σουίνγκ το 1961. Τέσσερα χρόνια μετά τη δήλωση του Πρωθυπουργού Χάρολντ Μακμίλαν ότι "οι περισσότεροι κάτοικοι ποτέ δεν ήταν καλύτερα", η μέση αγγλική οικογένεια συνέχισε να ζει μια επιφυλακτική, φειδωλή ζωή. Καθώς ήταν απασχολημένοι με τα κοινωνικά και σεξουαλικά ήθη που άλλαζαν, οι περισσότεροι άνθρωποι ωστόσο δεν βιάζονταν να τα ενστερνιστούν.

"Κάθε φορά που ο κόσμος μιλά για τα '60s, θέλω να ουρλιάξω", λέει η Μπάρμπερ. "Τα '60s ουσιαστικά ξεκίνησαν γύρω στο '63 ή '64. Ήταν αρκετά μονότονα πριν."
" Για μένα, ένα από τα σημαντικά σημεία της ταινίας ήταν ότι το 1962, ήμασταν ακόμη κολλημένοι στη μεταπολεμική αυστηρή Βρετανία", τονίζει ο Χόρνμπι. "Εκείνη την περίοδο, η Αγγλία ήταν μια υπερβολικά απομονωμένη χώρα, μια αρκετά φτωχή χώρα. Ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος που έκανε η Αμερική και η δεκαετία του '50 - τα μεγάλα αυτοκίνητα και το ροκ'ν'ρολ - ήταν περίοδοι προόδου. Εκεί σημασία είχαν οι Κάντιλακ. Εδώ στη Βρετανία, ακόμη περιμέναμε το λεωφορείο."

"Είχα κάνει πριν μια ταινία που λάμβανε χώρα στη Δανία του 1957, επομένως γνωρίζω κάτι για τον φόβο της υπερβολής, τη σκιά του πολέμου και τις πολύ απλές ζωές που είχαν οι άνθρωποι τότε", υποστηρίζει η σκηνοθέτιδα Λόνε Σέρφιγκ. "Όμως ασφαλώς δεν γνώριζα το Λονδίνο, επομένως ήμουν προσεκτική ώστε να γίνουν όλα σωστά. Προσπάθησα ώστε οποιοσδήποτε που δεν ήταν Άγγλος ή από το Τουίκενχαμ ή δεν ήταν 16 ετών το 1962 να μπορούσε να καταλάβει τι ακριβώς συνέβαινε. Προσπαθήσαμε επίσης να αποδώσουμε την ατμόσφαιρα της εποχής, γιατί, σε έναν συγκεκριμένο βαθμό, πιστεύαμε ότι η ιστορία θα μπορούσε να γίνει κατανοητή αν οι θεατές τη συνέδεαν με το παρόν."

"Είναι πολύ δύσκολο για μας τώρα να συνειδητοποιήσουμε πόσο γρήγορα συνέβαιναν όλα. Αν κοιτάξουμε προς τα πίσω, από το παρόν ως τη δεκαετία του '80 για παράδειγμα, φαίνονται όλα πολύ πρόσφατα σε ανθρώπους της ηλικίας μας", ομολογεί ο Χόρνμπι. "Αυτή είναι η απόσταση ανάμεσα σε αυτή την περίοδο και τις αρχές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Στα μέσα της δεκαετίας του '50, ήταν πολύ δύσκολο να ταξιδέψει κανείς στο εξωτερικό λόγω νομισματικών ρυθμίσεων, ενώ υπήρχε πολύ μικρή ποικιλία τροφών - υπήρχαν τόσα πολλά πράγματα που δεν είχαμε σε αυτή τη χώρα."

Η ενδυματολόγος Οντίλ Ντικς-Μιρό εμπνεύστηκε αρκετά από ταινίες της εποχής, όπου διαδραματίζεται η ταινία, και συγκεκριμένα για τον ρόλο του Πίτερ Σάρσγκααρντ, πηγή έμπνευσης ήταν ο πρωταγωνιστής της ταινίας του 1962, "Dr.No", Σον Κόνερι.

Η 16ΧΡΟΝΗ ΤΖΕΝΙ

Για την Κάρεϊ Μάλιγκαν, που ήταν 22 χρονών την περίοδο των γυρισμάτων, η ιδέα τού να υποδυθεί ένα 16χρονο κορίτσι αρχικά της προκάλεσε πανικό. "Με στεναχωρούσε ότι έπρεπε να τα καταφέρω να προσποιηθώ ότι είμαι μια teenager. Έπειτα σκέφτηκα πώς όταν ήμουν στα 16 μου, τα πράγματα δεν ήταν πολύ διαφορετικά. Φαντάστηκα ότι θα έπρεπε να είχα δυνατή φωνή και να είμαι μια χαζοχαρούμενη, αλλά δεν ήμουν. Αυτό που είναι διαφορετικό στην ηλικία των 16, είναι ότι δεν καταλαβαίνεις πως μπορεί να πληγώσεις ανθρώπους με αυτά που λες και είσαι λιγότερο ικανός να καλύψεις καταστάσεις, καθώς και να εκτιμήσεις τον εαυτό σου... Ένιωσα απαίσια φορώντας τη σχολική στολή. Το συνεργείο άρχισε να μου συμπεριφέρεται σαν να ήμουν 12χρονο κοριτσάκι. Σταμάτησαν να βλαστημούν μπροστά μου. Στη διάρκεια μιας σκηνής μέσα στην τάξη, σκεφτόμουν "Θεέ μου, πόσο βαρετά είναι!". Συνειδητοποίησα έγκαιρα ότι είχα μπει στο πετσί του ρόλου της μαθήτριας και έπρεπε να συνέλθω."

ΕΠΙΣΗΜΟ SITE :

http://www.sonyclassics.com/aneducation/

ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ

http://www.imdb.com

PHOTOS - POSTERS

Φωτογραφικό υλικό

Τύπος: Εικόνα .jpg .jpeg .gif (κλικ για μεγέθυνση)
Περισσότερες φωτό ΕΔΩ

VIDEO CLIPS, TRAILER, TEASER, SCREENING PREVIEW

Video Type: Flash Get Flash to see this player.

Σημείωση:   -- Κυκλοφορία: 10/12/2009

Διαφήμιση