[Comments][Κριτικές][Στοιχεία][Φωτό][Πόστερ][Βίντεο][Περισσότερα][Κορυφή]

|

ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ

Κριτικές της ταινίας
Στοιχεία ταινίας
Φωτογραφίες
Βίντεο
Περισότερες πληροφορίες

ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Η Βαθμολογία μου:

Από τις λίγες ελληνικές ταινίες που μπορώ άνετα να συστήνω στον οποιοδήποτε.

Ο Παντελής Βούλγαρης φτιάχνει μια ταινία για όλους τους Έλληνες, μια συγκινητική ιστορία δύο αδερφών, οι οποίοι καταλήγουν σε διαφορετικά στρατόπεδα, μέσα στην δίνη του εμφυλίου. Προσωπικά υποκλίνομαι σε ένα Έλληνα σκηνοθέτη που ξεφεύγει και από τις συνήθεις αρπαχτές του Ελληνικού σινεμά, αλλά και από την άλλη μεριά, από κάθε είδος επίδειξης ελιτισμού και τζάμπα κουλτούρας, τα δύο extreme δηλαδή καιρικά φαινόμενα που πλήττουν τον ελληνικό κινηματογράφο και δεν τον αφήνουν να ορθοποδήσει. Δεν υπάρχει ίχνος εθνικής εσωστρέφειας στον τρόπο που κινηματογραφεί, ενώ βρίσκει κανείς την κίνηση της κάμερας εξαιρετικά μοντέρνα σε ορισμένα πλάνα.

Οι λιγομίλητοι χαρακτήρες των δύο παιδιών-ηρώων, είναι τα δύο μάτια του θεατή. Τα δύο αδέρφια γίνονται απλά δύο ουδέτεροι αγωγοί, οι οποίοι μας μεταφέρουν την προσωπική τους ιστορία, αλλά έτσι γινόμαστε και μάρτυρες μια κεντρώας θεώρησης των γεγονότων του εμφυλίου.

Το σενάριο και η εκτέλεση του, μπορεί να είναι λαϊκού και συναισθηματικού προσανατολισμού (ίσως και λαϊκίστικου, πολλές φορές), όμως είναι ένα δυνατό σενάριο, από αυτά που λείπουν από την ελληνική κινηματογραφία. Η άριστη τομή μεταξύ εμπορικού και ποιοτικού σινεμά. Η σκηνοθεσία είναι άψογη, όπως και η φωτογραφία, μέσα στα φοβερά δάση του Γράμμου. Ειδική μνεία πρέπει να γίνει και στην εκπληκτική μουσική επένδυση του Αγγέλακα (Τρύπες αθάνατες!), που παίζει βασικό ρόλο στην δημιουργουμένη συγκινητική ατμόσφαιρα της ταινίας και θα μπορούσε να περιγραφεί ως κάτι ανάμεσα σε The Wrestler και Brokeback Mountain music themes, σε συνδυασμό με vocals ηπειρώτικου μοιρολογιού.

του Γιάννη Πεντσερετζίδη yannis.pentseretzidis@myfilm.gr

Η Βαθμολογία μου:

Η καινούργια ταινία του Παντελή Βούλγαρη, χωρίς να με εντυπωσιάσει, τουλάχιστον στο επίπεδο που μου συνέβη με την Στρέλλα και τον Κυνόδοντα, στέκεται σε ένα πάρα πολύ αξιοπρεπές επίπεδο. Χρησιμοποιώντας ένα σύγχρονο ύφος το οποίο δεν έχει ιδιαίτερη σχέση με παλιότερες προσπάθειες σκηνοθετών αλλά και του ίδιου στη δεκαετία του '70 και του '80, κάνει μια προσιτή στο κοινό ταινία. Μιλάει στον απλό λαό όταν στο παρελθόν οι ταινίες του Νέου Ελληνικού Κινηματογφράφου απευθύνονταν μονάχα σε λίγους σινεφίλ ή στις κλίκες των επαγγελματιών. Ζεστή και ανθρώπινη τολμά να πάρει ίσες αποστάσεις σε ένα ακανθώδες θέμα, το οποίο η φιλοαριστερή παρουσίαση του παρελθόντος εξέταζε, - δικαιολογημένα ως έναν βαθμό λόγω των διώξεων τις οποίες είχε υποστεί - εντελώς μονόπλευρα.

Έχουμε λοιπόν μια ιστορία του Εμφυλίου, ουσιαστικά ιδωμένη σε δυο επίπεδα, από τα οποία το ένα είναι αυτό των δυο στρατολογηθέντων από τις αντίπαλες δυνάμεις αδελφών και το άλλο μέσα από τα μάτια του διοικητή ενός τάγματος του εθνικού στρατού και ενός ηγέτη μιας αντάρτικης ομάδας (τον οποίο εντυπωσιακά υποδύεται ο σημαντικότερος αυτή την στιγμή ηθοποιός του ελληνικού κινηματογράφου, ο εξαιρετικός Μουρίκης). Μέσα από κάμερα η οποία κινείται νευρικά - με "δάνεια" από το ύφος της παρουσίασης των συγκρούσεων σε ταινίες όπως το Γη και Ελευθερία (αναφερόμενο σε έναν άλλο, πολύ σημαντικότερο εμφύλιο, ο οποίος μπορεί να είχε αποτρέψει ακόμα και τον Β' Π.Π., εάν είχε άλλη κατάληξη) αλλά και του κινηματογράφου της πρώην Γιουγκοσλαβίας. Ταυτόχρονα περιγράφει προσωπικές εντυπώσεις και μνήμες, και μέσα από έναν μικρό αριθμό στιγμιότυπων, τις βασικές όψεις του ελληνικού εμφυλίου και τις ήττας (τόσο της στρατιωτικής όσο και των ψευδαισθήσεων του Δημοκρατικού Στρατού για Σοβιετική βοήθεια).

Η παρουσία των ηθοποιών και το συνολικό εγχείρημα έχει έναν συγκαλυμμένο εξπρεσιονισμό που θέλει να τονίσει περισσότερο τις ιδέες σύμβολα χωρίς όμως να γίνεται εύκολα βαρύγδουπος και αφελής. Ο ξένος παράγοντας μέσα από την παρουσία του (ΗΠΑ και δοκιμή των βομβών ναπάλμ στα ελληνικά βουνά για πρώτη φορά στην ιστορία) όσο και από την πλήρη απουσία του (η Σοβιετική Ένωση και οι μυστικές συμφωνίες μη επεμβάσεως του Στάλιν με τους δυτικούς, το κλείσιμο των συνόρων από τον Τίτο όταν είδε πως πλέον δεν τον συνέφερε η υποστήριξη του Δ.Σ.Ε αφού η πλάστιγγα έγερνε προς τους δυτικούς και το σλαβομακεδονικο κομμάτι της ελληνικής επικράτειας που υπολόγιζε να έχει επιρροή, αλλά δεν θα πέρναγε στον έλεγχό του αφού τον είχαν αποκηρύξει οι Σοβιετικοί Σύντροφοι). Δίνεται η εντύπωση, ενός γιγαντιαίου σκακιού όπου οι αλληλοσυγκρουόμενοι Έλληνες απλώς είναι τα γεωπολιτικά πιόνια. Σπαρακτική η παρουσία του Θανάση Βέγγου σε ένα από τα πιο δυνατά στιγμιότυπα της ταινίας όταν έρχεται σαν ένας άλλος Πρίαμος να ζητήσει τη σωρό του εγγονού του για να την πάει στο χωριό του και να την θάψει.

Το ερώτημα των νεαρών επιζησάντων πρωταγωνιστών τστο φινάλε, απλώς στέκεται σαν ένα μαύρο κωμικό σημείο, σαν ένα κομμάτι μιας τραγικής ειρωνείας, που όπως φαίνεται στοιχειώνει ακόμα τις ιδεολογικές ψευδαισθήσεις και το ασυνείδητο, αυτής της πλευράς των Ευρωβαλκανίων!

του Γιάννη Ραουζαίου giannis.raouzaios@myfilm.gr

Η Βαθμολογία μου:

Αν αξιολογούσα τις προθέσεις, θα τη θεωρούσα αριστούργημα. Ο Παντελής Βούλγαρης είναι από τους αγαπημένους μου Ελληνες σκηνοθέτες, όμως εδώ δεν απέδωσε σύμφωνα με τις μεγάλες του δυνατότητες (οι ΝΥΦΕΣ είχαν ανεβάσει τον πήχυ πολύ ψηλά). Αν και αποφεύχθηκε ο έντονος μελοδραματισμός λόγω θέματος (εμφύλιος σπαραγμός), τελικά προσχηματικά και βάση ιστορικών μελετών, έρευνας και τεκμηρίωσης παρήχθη ένας αποϊδεολογικοποιημένος κινηματογραφικός συμβιβασμός με ειδικό βάρος στο συναίσθημα παρά τις κοινωνικοπολιτικές συνθήκες και τα αίτια που οδήγησαν στην τραγωδία. Μία προσωπική ιστορία δύο αδερφιών (πολύ καλές οι ερμηνείες των δύο νεαρών) που συγκινεί, σε μια ταινία που θα την ήθελα περισσότερο πολιτική και τολμηρή. Ως παραγωγή είναι αξιοσέβαστη και οι συντελεστές της απέδωσαν το μάξιμουμ σε σχέση με το μέτριο κόστος της. Καλό, πάντως είναι, βλέποντας την ταινία να θυμηθούν οι παλιότεροι και να μάθουν οι νεώτεροι, γιατί "τρωγόμαστε" μεταξύ μας μέχρι θανάτου. Άλλωστε οι πληγές ενός εμφυλίου και οι συνέπειες είναι κατά πολύ βαρύτερες από έναν πόλεμο με ξένο κατακτητή. Κρατώντας αποστάσεις και μια ουδέτερη στάση, ο δημιουργός δεν εμβαθύνει στην ουσία της ιστορικής αναγκαιότητας της εποχής. Το πάθος του εμφυλιοπολεμικού μίσους ήταν πολύ πιο έντονο και βαθύ στην κοινωνία απ΄ ότι εμφανίζεται στην ταινία. Οι εμπειρίες που κουβαλάμε έχουν και γνώση και ιστορία και πρέπει να μένουν ζωντανές στο πέρασμα του χρόνου. Όταν αγγίζεις ένα θέμα που πληγώνει θα πρέπει να το "ξύσεις" για να αποκαλύψεις τα μυστικά εκ βάθρων και την αλήθεια, χωρίς φόβο.

του Δημήτρη Παπαμίχου me@myfilm.gr

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΙΝΙΑΣ

Πρωταγωνιστούν:

ΓΙΩΡΓΟΣ ΑΓΓΕΛΚΟΣ - Βλάσης
ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΡΤΕΡΗΣ - Ανέστης
ΑΝΝΑ ΠΑΡΤΣΑΝΗ – Φούλα
ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΜΟΥΡΙΚΗΣ – Καπετάν Ντούλας
ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΥΜΕΩΝΙΔΗΣ - Τριαντάφυλλος
ΒΙΚΤΩΡΙΑ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΟΥ – Γιαννούλα
ΚΩΣΤΑΣ ΚΛΕΦΤΟΓΙΑΝΝΗΣ - Ταξίαρχος
ΜΑΡΙΟΣ ΠΟΝΤΙΚΑΣ – Στρατηγός
ΜΙΛΤΟΣ ΠΟΛΥΒΙΟΥ – Βαν Φλήτ
IAN ROBERTSON – Τζων Λιούϊς
ΒΑΣΙΛΗΣ ΝΑΝΑΚΗΣ – Διαφωτιστής
ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΚΑΖΑΖΟΥ – Κούλα
ΚΛΕΑ ΣΑΜΑΝΤΑ – Ασυρματίστρια
ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΖΩΡΤΖΗΣ – Ασυρματιστής
ΙΟΥΛΙΟΣ ΤΖΙΑΤΑΣ – Καλαματιανός
ΑΡΓΥΡΩ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗ – Μάνα

Τιμητική Συμμετοχή ΘΑΝΑΣΗΣ ΒΕΓΓΟΣ

Σκηνοθεσία
ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ (Pantelis Voulgaris)

Σενάριο
ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ (Pantelis Voulgaris)

Παραγωγή
Giannis Iakovidis

Μουσική
Giannis Angelakas

Φωτογραφία
Simos Sarketzis

Μοντάζ
Panos Voutsaras

Σκηνικά
Apostolos Vettas

Κοστούμια
Loukia Hatzelou

Μακιγιάζ
Kyriaky Melidou

Βοηθός Σκηνοθέτη
Costas Athousakis
Danny Bolta

Ήχος
Stephanos Efthimiou

Εταιρείες Παραγωγής
Alco Films (co-production)
Black Orange
Graal (co-production)
Greek Film Center (co-production)
Greek Ministry of Culture (support)
Hellenic Radio & Television (ERT) (co-production)
Ministry of Education and Culture (MOEC) (co-production)
Ministry of Macedonia-Thrace (support)
Nova (co-production)

Διανομή
Village Films (2009) (Greece) (theatrical)

Ειδικά Εφέ
Alpha Stunts

Χρονολογία παραγωγής
2009

Χώρα παραγωγής
ΕΛΛΑΔΑ, ΚΥΠΡΟΣ

Γλώσσα
ΕΛΛΗΝΙΚΑ

Εικόνα
ΕΓΧΡΩΜΗ

Είδος ταινίας
ΔΡΑΜΑ, ΠΟΛΕΜΙΚΗ

Ήχος
Dolby

Καταλληλότητα


Τοποθεσίες Γυρισμάτων
Καστοριά, Ελλάδα

Διάρκεια
124'

Περισσότερα για την ταινία (Δελτίο Τύπου)

«Δύσκολο να πυροβολήσεις απέναντι όταν ξέρεις ότι εκεί μπορεί να βρίσκεται ο αδερφός σου».

1949, τρίτη χρονιά του Εμφυλίου Πολέμου.
Στα βουνά της Δυτικής Μακεδονίας σε μεγάλες και μικρές μάχες, μέρα και νύχτα, το αίμα κυλάει ποτάμι.
Δύο αδέρφια, ο Ανέστης 17 χρονών (Χρήστος Καρτέρης) και ο Βλάσης 14 (Γιώργος Αγγέλκος), βρίσκονται σε αντίπαλα στρατόπεδα. Ο πατέρας τους νεκρός από νάρκη, η μάνα τους σε στρατόπεδο αμάχων.
Τσοπανόπουλα που γνωρίζουν καλά τα υψώματα, τα δάση, τα ποτάμια και τα περάσματα, τα δύο παιδιά χρησιμοποιούνται ως οδηγοί, ο Ανέστης από τον ανθυπολοχαγό Τριαντάφυλλο του Εθνικού Στρατού (Γιώργος Συμεωνίδης) και ο Βλάσης από τον Καπετάν Ντούλα του Δημοκρατικού Στρατού (Βαγγέλης Μουρίκης).
Μοιραία βρίσκονται με όπλο στο χέρι σε ομάδες που πολεμούν απέναντι και βάλλουν η μία εναντίον της άλλης.
Στις τοποθεσίες Ψωριάρικα, Χαλασμένα Χωράφια, Μέγα Πλάι ζουν τη φωτιά του πολέμου, τις μάχες ανταρτών και φαντάρων σώμα με σώμα, τα πρόχειρα νοσοκομεία με σακατεμένους και ετοιμοθάνατους, την παράλογη καθημερινότητα του θανάτου, της βίας, της σύγχυσης, του πάθους, του τρόμου.
Χουχλιάζοντας συνθηματικά σαν πουλιά καταφέρνουν να συναντηθούν κρυφά τρεις φορές. Την τελευταία, ενώ οι Αμερικάνικες βόμβες Ναπάλμ καίνε ανθρώπους και δάση, ο μεγάλος προσπαθεί να πάρει τον μικρό αδερφό μαζί του.
Ο Βλάσης όμως έχει γίνει πια πολυβολητής, αποκαλείται συναγωνιστής Φλόγας και έχει τιμηθεί με το παράσημο του Γράμμου.
Στην ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ ο ανθυπολοχαγός, ο καπετάνιος, η πολυβολήτρια Γιαννούλα (Βικτώρια Χαραλαμπίδου), ο διαφωτιστής (Βασίλης Νανάκης), η 15χρόνη αντάρτισσα Φούλα (Άννα Παρτσάνη), ο δεκανέας Καλαματιανός (Ιούλιος Τζιάτας), ο στρατηγός (Μάριος Ποντίκας), ο ταγματάρχης (Κώστας Κλεφτόγιαννης), ο Βαν Φλητ (Μίλτος Πολυβίου), ο Τζων Λούϊς (Ian Robertson), η μάνα στο στρατόπεδο (Αργυρώ Αποστολίδου) και ο 80χρονος παππούς του νεκρού στρατιώτη (Θανάσης Βέγγος) γράφουν σελίδες στο κεφάλαιο της μοίρας και της ιστορίας των δύο παιδιών αλλά και της ιστορίας του τόπου.

Στην ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ ο Ανέστης και ο Βλάσης μέσα από τα περάσματα του θανάτου, τα δασωμένα του φόβου και τα υψώματα του ηρωισμού γίνονται σήμερα, 60 χρόνια μετά, και δικοί μας οδηγοί μνήμης και ώριμου στοχασμού για την τριετία που αφάνισε χιλιάδες νέους και σημάδεψε βαριά την χώρα.

Η ταινία γυρίστηκε στην Δυτική Μακεδονία, στον Νομό Καστοριάς το φθινόπωρο του 2008
Απόσκεπος, Λίμνη Αρρένες, Βίτσι, Βυσσινιά, Γράμμος, Ύψωμα Καζάνι, Κορέστεια, Κρανιώνας, Λιθιά, Μάνκοβιτς, Μαύροβο, Μαυρόκαμπος, Νεστόριο, Οξυά, Πολυκάρπη, Πολυκέρασο, Σιδηροχώρι, Τοιχιό, Χαλάρα, Ύψωμα Χάρος

ΣΗΜΕΙΩΜΑ ΤΟΥ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ

Σε ποιον θάνατο πήγες.
Περνούσε αεράκι από εκεί;
- Μάρκος Μέσκος -

Στα πεδία των μαχών των Βαλκανικών πολέμων χάθηκαν 12.000 έλληνες στρατιώτες, στη Μικρασιάτικη εκστρατεία 37.000, στην Ιταλογερμανική επίθεση 15.000 και στον Εμφύλιο 70.000, στρατιώτες και αντάρτες.

Ο αριθμός και μόνο συγκλονίζει.

Σε κάθε πόλεμο σκληραίνουν οι άνθρωποι, τα πρόσωπα σκοτεινιάζουν. Στον Εμφύλιο η διάσταση είναι πιο δραματική γιατί καμία εξήγηση δεν πείθει απόλυτα, δεν παρηγορεί. Η εμφύλια αναμέτρηση είναι η πιο τραγική εκδοχή πολέμου.

Αφήνει για χρόνια ανοιχτές πληγές.

Ο λαός και ο τόπος πληρώνουν πανάκριβο λογαριασμό.

Καμία πλευρά δεν μπορεί να είναι υπερήφανη, δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι όλα ήταν καλά καμωμένα. Από νέος ήθελα να κάνω μια ταινία γι’ αυτό το δύσκολο και οδυνηρό κεφάλαιο της σύγχρονης ιστορίας μας.

Την έκανα στα 68 μου.

Για τη συγγραφή του σεναρίου ανέβηκα πολλές φορές σε όλα τα χωριά και τις βουνοκορφές του Γράμμου και του Βιτσίου, όπου διαδραματίζεται η ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ. Απαιτήθηκε πολύχρονη έρευνα σε επίσημα ντοκουμέντα, επιστημονικές μελέτες, γραπτές και προφορικές μαρτυρίες, που συχνά απέδιδαν απροσδόκητα αποτελέσματα, αφορμές για στοχασμό και αναστοχασμό πάνω στα γεγονότα.

Δεν είμαι πολιτικός, ούτε ιστορικός, είμαι καλλιτέχνης και στην ταινία καταθέτω αυτό που μου αναλογεί, αυτό πού μέσα μου, επιμένει να με συγκλονίζει.

Τη μοίρα των απλών ανθρώπων, των από κάτω, των λησμονημένων θυμάτων.

Κινηματογράφησα μια κόλαση που διαδραματίστηκε στον παράδεισο, την ασύλληπτης ομορφιάς φύση της Δυτικής Μακεδονίας.

Εστίασα στα πρόσωπα και τις ιστορίες των ταπεινών, ανταρτών, στρατιωτικών και χωρικών της περιοχής.

Ιστορίες μεγάλης σκληράδας και μεγάλης ανθρωπιάς.

Ήρωες μου δύο αδέρφια, βοσκόπουλα, 17 και 14 χρονών. Η τύχη τους, τύχη των τότε καιρών.

Πολυβόλα, αμερικάνικες βόμβες Ναπάλμ, παράσημα ηρώων, στρατοδικεία.

Η ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ θα βγει στις αίθουσες τον Οκτώβρη του 2009, 60 χρόνια μετά τη λήξη του Εμφυλίου.

Γιατί σήμερα πια μια τέτοια ταινία;

Γιατί όταν η ιστορία φεύγει από τα αρχεία με τις διαταγές και τους αριθμούς, και «γράφεται» πάνω σε ζωντανά πρόσωπα και κορμιά μιλάει διαχρονικά, θυμίζει, προβληματίζει. Γιατί η τέχνη αντλεί από την ανθρώπινη περιπέτεια.

Με ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ λοιπόν για τα παρακάτω της ζωής και του σινεμά.

ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΣ

Τo κινηματογραφικό συνεργείο επιστρέφει. Σαράντα καλλιτεχνικοί συνεργάτες και τεχνικοί μαζεύουμε τα μηχανήματα, τα σενάρια, τα όπλα, το βεστιάριο, τα σκηνικά, τα τιμολόγια, τα προσωπικά μας είδη. Φορτώνουμε τα τσίπουρα, τα όσπρια, τα πιπέρια και τα μανιτάρια που ψωνίσαμε στις ντόπιες αγορές. Αποχαιρετούμε τους φίλους που κάναμε εδώ και συνδεθήκαμε μαζί τους πάνω στην δουλειά.

Από τα παράθυρα των ξενώνων του Σιδηροχωρίου κοιτάζουμε για άλλη μια φορά την υπέροχη θέα της λίμνης της Καστοριάς, το πράσινο, τα σύννεφα. Και μπαίνουμε στα αμάξια για την Αθήνα. Με βαριά καρδιά. Ο τόπος εδώ μας έδωσε μεγάλες ανάσες.

Τα γυρίσματα της ταινίας ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ κράτησαν εννέα εβδομάδες. Κάποιοι από εμάς τα προετοιμάζαμε επί τόπου αρκετούς μήνες πριν. Μάθαμε τα κόλπα της πόλης, βρήκαμε τους ανθρώπους-κλειδιά, περπατήσαμε τους χωματόδρομους και τα μονοπάτια στον Γράμμο και το Βίτσι.

Ο λόγος που γράφω αυτά τα λόγια είναι για να εκφράσω δημόσια την ευγνωμοσύνη μου προς τους πολλούς φορείς, αλλά και τους μεμονωμένους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής της Δυτικής Μακεδονίας για την θερμή υποστήριξη και την αληθινά αποτελεσματική συμβολή τους στην ολοκλήρωση των γυρισμάτων της ταινίας. Η Νομαρχία Καστοριάς, ο Δήμος Καστοριάς, οι Δήμοι Νεστορίου, Βιτσίου, Κορεστίων και Μακεδνών, οι Κοινότητες Πολυκέρασου, Σιδηροχωρίου, Βισσινιάς, Απόσκεπου, Μαυρόκαμπου, Άργους Ορεστικού, Αγίων Αναργύρων, Μεσοποταμίας, Λυθίας, Κορυσού, η Διεύθυνση Δασών, 15η Ταξιαρχία Πεζικού, Ε.Δ.Η.Κ.Α., η Αστυνομική Διεύθυνση Καστοριάς, η Πυροσβεστική Καστοριάς, οι γιατροί και νοσοκόμοι του Νοσοκομείου Καστοριάς, οι εθελοντές γιατροί, η Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρεία «Τεχνοπία», οι μαγείρισσες του Κέντρου Νεότητας, οι δάσκαλοι, οι καθηγητές, οι μαθητές, οι φοιτητές, οι οικονομικοί μετανάστες, οι συνοριοφύλακες, οι υλοτόμοι, οι χορευτές και οι μουσικοί του Λαογραφικού Συλλόγου, ο «Αρκτούρος» και οι εθελοντές φίλοι της πόλης της Καστοριάς και όσοι κατέφθασαν από Πτολεμαίδα, Κοζάνη, Γρεβενά, Σέρβια, Ελασσόνα, έφτιαξαν μαζί μας την ταινία.

Οφείλω να τους ευχαριστήσω. Και να δηλώσω πώς μία δύσκολη παραγωγή με εξωτερικά και εσωτερικά γυρίσματα σε δεκάδες διαφορετικούς χώρους, με πολλούς ηθοποιούς και εκατοντάδες κομπάρσους, έγινε πραγματικότητα γιατί ο κόσμος της περιοχής συνέπραξε με κατανόηση, με ενθουσιασμό και σεβασμό για την τέχνη του κινηματογράφου.

Το κάνω και γιατί θέλω οι επόμενοι σκηνοθέτες που θα έρθουν εδώ ή σε άλλες περιοχές της Ελλάδας να βρουν κι εκείνοι τις πόρτες ανοιχτές. Η επαρχία δίνει λύσεις, ιδέες και ζωντάνια. ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ ήταν ένα σύνθημα του ΕΛΑΣ. Στην ταινία μου είναι η κραυγή των ανταρτών του Δημοκρατικού Στρατού στις μάχες. Στην μίζερη σύγχρονη καθημερινότητα, στην συχνά στεγνή και άψυχη ζωή μας, σκέφτομαι πως το σύνθημα «Ψυχή Βαθιά» μπορεί να είναι ευχή, χαιρετισμός, η καίρια κουβέντα που θα εμπνέει όχι μόνον τον αγώνα για ένα καλύτερο αύριο, αλλά και την προσπάθεια για σχέσεις με περισσότερη ουσία και ανθρωπιά.

Στην Καστοριά όλον αυτόν τον καιρό, το «ψυχή βαθιά» ήταν η καλημέρα και η καληνύχτα μεταξύ μας, συνόδευε το τσούγκρισμα των ποτηριών, την αποφασιστικότητα να πετύχουμε τις δύσκολες σκηνές, τις απανωτές μετακινήσεις σε πολυβολεία, ποτάμια, πυκνά δάση, γκρεμούς και ρημαγμένα χωριά. Η Καστοριά μας φιλοξένησε με «ψυχή βαθιά» και ανταποδίδω τα συναισθήματα εκ μέρους όλων των συνεργατών μου στην ταινία.

ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΒΟΥΛΓΑΡΗΣ
ΣΚΗΝΟΘΕΤΗΣ

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1940. Σπούδασε κινηματογράφο στη σχολή Σταυράκου και ξεκίνησε ως βοηθός σκηνοθέτη. Οι ταινίες του έχουν προβληθεί σε πολλά φεστιβάλ και έχουν αποσπάσει πολλά βραβεία και διακρίσεις. Παράλληλα με τον κινηματογράφο, έχει δουλέψει και στην τηλεόραση, σκηνοθετώντας δύο σήριαλ και πολλά ντοκιμαντέρ, ανάμεσα τους και ένα ντοκιμαντέρ για τον Γιάννη Ρίτσο, για λογαριασμό της Γερμανικής τηλεόρασης WDR. Έχει κάνει πολλές θεατρικές σκηνοθεσίες. Το 1995 τιμήθηκε από το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέας Υόρκης με μία αναδρομική παρουσίαση του συνόλου του έργου του.

2009 ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ, ταινία μεγάλου μήκους, 16mm, έγχρωμη, 140’

2009 ΑΚΡΟΠΟΛΗ – ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΩΝ ΓΛΥΠΤΩΝ, ντοκιμαντέρ, 60’

2004 ΝΥΦΕΣ, ταινία μεγάλου μήκους, 3mm, έγχρωμη, 128’

1998 ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΔΡΟΜΟΣ, ταινία μεγάλου μήκους, 3mm, έγχρωμη, 118’

1995 ΑΚΡΟΠΟΛ, ταινία μεγάλου μήκους, 3mm, έγχρωμη, 130’

1991 ΗΣΥΧΕΣ ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ, ταινία μεγάλου μήκους, 3mm, έγχρωμη, 108’

1988 Η ΦΑΝΕΛΑ ΜΕ ΤΟ ΕΝΝΕΑ, ταινία μεγάλου μήκους, 3mm, έγχρωμη, 117’

1985 ΠΕΤΡΙΝΑ ΧΡΟΝΙΑ, ταινία μεγάλου μήκους, 3mm, έγχρωμη, 135’

1982 Ο ΚΗΠΟΣ ΜΕ ΤΑ ΑΓΑΛΜΑΤΑ, παιδική σειρά για την ελληνική τηλεόραση

1980 ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ, ταινία μεγάλου μήκους, 3mm, έγχρωμη, 125’

1976 HAPPY DAY, ταινία μεγάλου μήκους, 3mm, έγχρωμη, 120’

1973 ΜΕΓΑΛΟΣ ΕΡΩΤΙΚΟΣ, ταινία μεγάλου μήκους, 3mm, έγχρωμη, 110’

1972 ΠΡΟΞΕΝΙΟ ΤΗΣ ΑΝΝΑΣ, ταινία μεγάλου μήκους, 3mm, έγχρωμη, 110’

ΕΠΙΛΕΚΤΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΤΟΥ ΣΚΗΝΟΘΕΤΗ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΙΝΙΑ «ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ»

«Το Υγειονομικό του Δημοκρατικού Στρατού», Επαμεινώνδας Σακελλάριου
«Διαθέσαμε τη ζωή μας», Επαμεινώνδας Σακελλάριου
«Ο δρόμος είναι άσωτος», Γιώργος Χουλιάρας
«Ημερολόγιο 1947 -1949», Δημήτρης Βλαντάς
«Οι Άγγλοι Εργατικοί και ο Εμφύλιος Πόλεμος στην Ελλάδα», Θανάσης Σφήκας
«Το Κιβώτιο» Άρη Αλεξάνδρου
«Ο Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος», Γιώργος Μαργαρίτης
«Ο Α2», Ρένος Αποστολίδης
«Η Ελλάδα ’36 – ‘49», Χάγκεν Φλάισερ
«Το χρονικό μιας εποποιίας», Βασίλης Αποστολόπουλος
«Αντάρτες στ’ Άγραφα» (1946 – 1950) Τάκης Ψημένος
«Το ημερολόγιο ενός καπαπίτη από τον Εμφύλιο», Μήτσος Καρατζάς
«Αναμνήσεις από το βουνό», Παπά-Καρτέρη
«Η Αγγλο-αμερικάνικη πολιτική και το Ελληνικό Πρόβλημα» (1945 – 1949), Β. Κόντης
«Γ. Σεφέρης», Πολιτικό Ημερολόγιο (1935 – 1940)
«Σαράντα Χρόνια Στρατιώτης», Θρασύβουλος Τσακαλώτος
«Φωτιά και Τσεκούρι», Ευάγγελος Αβέρωφ
«Ο Εμφύλιος Πόλεμος», Γ. Μπλάνας
«Ο αντισυμμοριακός αγών», Δημήτρης Ζαφειρόπουλος
«Ανταρτόπουλο στο ΔΣΕ», Τρ. Γεροζήσης
«Ένας Δάσκαλος Καπετάνιος» Βασίλης Γκανάτσιος – Χείμαρος
«Η Νεκρή Μεραρχία», Κωνσταντίνου Παπακωνσταντίνου
«Μουργκάνα», Κωνσταντίνος Τσαντίνης
«Ο Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος» Ντέιβιντ Κλόουζ
«Εμπειρίες Ένοπλων Αγώνων», Αλ. Παπαγεωργίου
«Η επέμβαση των Άγγλων στην Ελλάδα», Heinz Richter
«Η Γυναίκα της Αντίστασης», Τασούλα Βερβενιώτη
«Μαχήτριες του Δημοκρατικού Στρατού», Κώστας Γκριτσώνας
«Εκ Βαθέων», Πάνος Δημητρίου
«Το δόγμα Τρούμαν και το Σχέδιο Μαρσάλ», Γιώργος Σταθάκης
«Οι Δράκοι», Σπύρος Λαμπρίδης
«Πτυχές του Εμφυλίου Πολέμου», Κλ. Κουτσούκης – Ι. Σάκας
«Η Τραγική Αναμέτρηση», Αλέξανδρος Ζαούσης
«Το Ημερολόγιο ενός Αντάρτη του ΔΣΕ», Δημήτρης Κατσής
«292 ημέρες μετά το Γράμμο – Βίτσι», Γ. Τρικαλινού
«Από την Κατοχή στον Εμφύλιο», Άγγελος Αγγελόπουλος
«Μελέτες για τον Εμφύλιο Πόλεμο», Lars Baerentzen, Γιάννης Γιατρίδης
«Ο Ελληνικός Εμφύλιος Πόλεμος – Η Εμπλοκή του ΚΚΕ», Φίλιππος Ηλίου

ΕΠΙΣΗΜΟ SITE :

ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ

http://www.imdb.com

PHOTOS - POSTERS

Φωτογραφικό υλικό

Τύπος: Εικόνα .jpg .jpeg .gif (κλικ για μεγέθυνση)
Περισσότερες φωτό ΕΔΩ

VIDEO CLIPS, TRAILER, TEASER, SCREENING PREVIEW

Video Type: Flash Get Flash to see this player.

Σημείωση:   -- Κυκλοφορία: 22/10/2009

Διαφήμιση