 [Comments][Κριτικές][Στοιχεία][Φωτό][Πόστερ][Βίντεο][Περισσότερα][Κυκλοφορία]
62ο Φεστιβάλ Καννών 2009
Ανταπόκριση: Γιάννης Ραουζαίος
Τελικά το 62ο Φεστιβάλ Κινηματογράφου στις Κάννες – παρά τις διαφωνίες κάποιων
συναδέλφων - μάλλον ήταν το καλύτερο των τελευταίων δέκα ετών.
Αυτό φυσικά το υποστηρίζω από το σύνολο των κινηματογραφικών έργων που είχα
την ευκαιρία να παρακολουθήσω και όχι μόνο εξαιτίας της εξαιρετικής καλλιτεχνικής
έκφρασης του αγαπημένου μου παραμυθά Terry Gilliam... |
Διαφήμιση |
|
Μην χάσετε λοιπόν, το THE IMAGINARIUM OF DOCTOR PARNASSUS (προβλήθηκε
εκτός συναγωνισμού) όταν βγει στις αίθουσες γιατί σ' αυτό το έργο ο
Gilliam βγαίνει από μια δύσκολη επαγγελματική περίοδο και
μας λούζει στο "φως", σε
ένα...χμ...εναλλακτικό Λονδίνο, έχοντας μάλιστα, χάσει τον πρωταγωνιστή του
Heath Ledger στα πρώτα γυρίσματα.
Πολύ ενδιαφέρον το "μέσα από την κόλαση" φιλμ του Gaspar Noe "ENTER
THE VOID" - που περιγράφει μια σκοτεινή ιστορία πληρωμένων
εκτελεστών και απαγορευμένου έρωτα. Αν και το βρήκαμε λίγο υπερβολικό
κι επιδεικτικό στην ουσία,
διαθέτει όλα τα στοιχεία που αναδεικνύουν τη δεινή ικανότητά
του στην σκηνοθετική γραφή.
Η καινούργια ταινία της Isabel Coixet - MAP OF THE SOUNDS OF TOKYO δεν
μας εντυπωσίασε ιδιαίτερα, παρ' ότι έχει συγκροτημένο ύφος και την απαιτούμενη
φαντασία για
να "πλανάται πάνω από το Τόκιο", αλλά για την ταινία του Γιώργου Λάνθιμου "Ο ΚΥΝΟΔΟΝΤΑΣ (DOGTOOTH)" -
το ελληνικό κλού - που πήρε το πρώτο βραβείο στο τμήμα "ΕΝΑ ΚΑΠΟΙΟ
ΒΛΕΜΜΑ"
- χωρίς να είναι η καλύτερη ταινία όλων των εποχών - φέρνει θεματολογικά
και εικαστικά τα δρώμενα πιό κοντά στην Ευρωπαϊκή Μητρόπολη του Κινηματογράφου.
Μάλιστα
έχει εξασφαλίσει ήδη και πολύ καλή διανομή από
εταιρεία του
εξωτερικού. Τα δικά μας ξυπνοπούλια βέβαια επιμένουν στις τηλεοπτικού επιπέδου "φαρσοκωμωδίες" που
κατά 90 τα εκατό έχουμε χορτάσει τα τελευταία χρόνια ή στις "δήθεν ποιητικές" ματιές
καλλιτεχνικού αχταρμά. (Σ.Σ.: σκεφτείτε, άμα δεν με είχε "ψήσει" ο Τάσος
ο Θεοδωρόπουλος του "Πρώτου Θέματος", δεν θα είχα πάει καν
να την δω!).
Ο Park Chan Wook, επέλεξε να μας χαρίσει μια ελεγεία
στο γνώριμο, σκοτεινό κι άθεο ύφος
του στην ταινία BAK-JWI (THIRST),
ως ένας από τους μεγάλους σύγχρονους auteur. Απέσπασε το "μισό" βραβείο
της Κριτικής Επιτροπής, το άλλο μισό "πήγε" στο FISH TANK της
Andrea
Arnold που με έπεισε ελάχιστα καθώς όλα αυτά τα έχω ξαναδεί και μακάρι
να τα έβλεπα σε έκδοση "τριών ταινιών μικρού μήκους"... Πιο πειραματικό και
ενδιαφέρον θα το είχα βρει.
Ο Jacques Audiard που κάποτε έβλεπε τους
"Άντρες να Πέφτουν" (Regarde les hommes
tomber -1994), απλά υπέγραψε
την καλύτερη γαλλική ταινία της νέας σεζόν μέσα από
τα "οράματα" του
προφήτη (UN PROPHETE). Ειδικό Βραβείο
συνολικής συνεισφοράς στην καταπληκτική νέα ταινία του Alain Resnais
LES HERBES FOLLES (WILD GRASS /
ΑΓΡΙΟΧΟΡΤΑ ο ελληνικός
τίτλος) για την οποία έχω αναφερθεί εκτενώς την ημέρα προβολής της και που
θα βρείτε στην κριτική μέσα στο άρθρο.
Όσο για το αριστούργημα DAS WEISSE BAND (THE WHITE
RIBBON) από τον Michael Haneke, ο Χρυσός Φοίνικας ήταν πέρα
για πέρα δίκαιος (αν και Πρόεδρος της Επιτροπής ήταν η Γαλλίδα ηθοποιός
Isabelle Huppert) όπως γράψαμε και
την
ημέρα
που το είδαμε στο άρθρο που αφορά την ταινία.
του ανταποκριτή Γιάννη
Ραουζαίου  giannis.raouzaios@myfilm.gr
Διαφήμιση |
|
|
Τελευταία: 
Συνδεδεμένοι: 
