Home myFILM
Select English    Επιλέξτε Ελληνικά
Αρχή ΝΕΑ Ταινίες Φεστιβάλ Βίντεο Φωτογραφίες DVD TV Box Office
  Εγγραφή / Σύνδεση
myFILM.gr toolbar
Σήμερα & προσεχώς
.: από 11/12/14 :.
. Η Έξοδος: Θεοί και Βασιλιάδες
. Ίρβιν Γιάλομ
. Κοινός Παρονομαστής
. Λευκός Θεός
. Πάντινγκτον
. Foxcatcher
. Saint Laurent Η Χρυσή Εποχή
. Ο Επιφανής Άγνωστος
. O Xειμώνας
. Καλάβρυτα - Άνθρωποι και Σκιές
.: από 18/12/14 :.
. Χόμπιτ: Η Μάχη Των Πέντε Στρατών
. Serena
. Η Πρώτη Αγάπη
. Magical Girl
. Το Αγόρι Και Ο Κόσμος
. Η Αγάπη είναι Παράξενη
. Κελί από Χρυσάφι
. 10.000 Χιλιόμετρα
. Ψυχρά και Ανάποδα «Τραγουδιστά»
. Οι Αισθηματίες
. Ο Παραμυθάς Και Οι Ιστορίες του
.: από 25/12/14 :.
. Η Γκρέις του Μονακό
. John Wick
. Μια Νύχτα Στο Μουσείο: Το Μυστικό Του Φαραώ
. Αστερίξ: Η Κατοικία των Θεών (3D)
. Ο Έβδομος Γιος
. To Μονοπάτι Tου θανάτου
. Αγαπώντας, Πίνοντας και Τραγουδώντας
. Μπέκας
.: από 1/1/15 :.
. Μεγάλα Μάτια
. Τα Μυστικά Του Δάσους
. Απόψε Τρώμε στης Ιοκάστης
. Αλύγιστος
. Η Τίνκερμπελ και το Τέρας του Ποτέ

Περιοχή μελών
Εγγραφή εδώ:
Χρήστης:
Συνθηματικό:
Κωδικός Ασφαλείας: Κωδικός Ασφαλείας
Γράψτε Κωδικό Ασφαλείας (6ψήφιος αριθμός εικόνας):
Members List Μέλη:
Τελευταία: myttas1's Profile myttas1
Σήμερα: 0
Χθές: 0
Συνολικά: 9813

Συνδεδεμένοι:
Επισκέπτες: 221
Μέλη: 2
Σύνολο: 223

Εγγραφή


Cinema: ΜΕΓΑΛΟΙ ΣΚΗΝΟΘΕΤΕΣ (GREAT DIRECTORS) της Άντζελας Ισμαήλου

Ημερομηνία καταχώρησης: Παρασκευή, 22 Μάι. 2009 @ 21:47:00 MST - Συντάκτης : Jim Papamichos

[Comments][Περισσότερα][Κριτικές][Βίντεο][Φωτό][Πόστερ][Κυκλοφορία][Στοιχεία]

Ντοκιμαντέρ

GREAT DIRECTORS
ΜΕΓΑΛΟΙ ΣΚΗΝΟΘΕΤΕΣ

της Άντζελας Ισμαήλου
με τους Μπερνάρντο Μπερτολούτσι, Ντέιβιντ Λιντς, Στίβεν Φρίαρς, Ανιές Βάρντα, Κεν Λόουτς, Λιλιάνα Καβάνι, Τοντ Χέινς, Καθρίν Μπριλά, Ρίτσαρντ Λικλέιτερ, Τζον Σέιλς

Υπόθεση: Το ντοκιμαντέρ GREAT DIRECTORS, είναι ένας ύμνος στον κινηματογράφο, με πρωταγωνιστές δέκα από τους πιο φημισμένους, ιδιαίτερους και προκλητικούς σκηνοθέτες εν ζωή. Είναι μια βαθύτατα προσωπική και οικεία ματιά στην τέχνη του κινηματογράφου και των καλλιτεχνών του. Το ντοκιμαντέρ, σε σκηνοθεσία της Άντζελας Ισμαήλου, έκανε παγκόσμια πρεμιέρα το 2009, στο Φεστιβάλ της Βενετίας. Περιλαμβάνει πρωτότυπες προσωπικές συνεντεύξεις με διεθνώς καταξιωμένους σκηνοθέτες όπως οι Μπερνάρντο Μπερτολούτσι, Ντέιβιντ Λιντς, Στίβεν Φρίαρς, Ανιές Βάρντα, Κεν Λόουτς, Λιλιάνα Καβάνι, Τοντ Χέινς, Καθρίν Μπριλά, Ρίτσαρντ Λικλέιτερ και Τζον Σέιλς. Οι συνεντεύξεις αυτές είναι κάτι περισσότερο από απλά χρονικά των συναντήσεων της Ισμαϊλος με δέκα αξιοσημείωτους άνδρες και γυναίκες. Το ντοκιμαντέρ διανθίζεται από εκτεταμένα αποσπάσματα και αρχειακό υλικό από το έργο των σκηνοθετών. Μας αποκαλύπτει τις ξεχωριστές προσωπικότητες που δημιούργησαν διαχρονικές κινηματογραφικές εικόνες, οι οποίες ενέπνευσαν τόσο την Ισμαήλου, όσο και όλους μας. Συνομιλώντας με τους κινηματογραφιστές με τρόπο ελεύθερο και συνειρμικό, η Ισμαίλου διερευνά την καλλιτεχνική εξέλιξη του καθενός, το ρόλο της πολιτικής και της ιστορίας στο έργο τους, τα συναισθήματά τους για τους μεγάλους σκηνοθέτες που τους ενέπνευσαν (ο Μπερτολούτσι αποτίνει φόρο τιμής στους Παζολίνι, Μπριλά, Μπέργκμαν, Χέινς, Φασμπίντερ κλπ.) και την αγωνία του καλλιτέχνη που χρησιμοποιεί ένα μέσο που είναι εμπορικό.


Περισσότερα

Το ντοκιμαντέρ, σε σκηνοθεσία της Άντζελα Ισμαήλου, έκανε παγκόσμια πρεμιέρα, το 2009, στο Φεστιβάλ της Βενετίας. Περιλαμβάνει πρωτότυπες προσωπικές συνεντεύξεις με διεθνώς καταξιωμένους σκηνοθέτες όπως οι Μπερνάρντο Μπερτολούτσι, Ντέιβιντ Λιντς, Στίβεν Φρίαρς, Ανιές Βάρντα, Κεν Λόουτς, Λιλιάνα Καβάνι, Τοντ Χέινς, Καθρίν Μπριλά, Ρίτσαρντ Λικλέιτερ και Τζον Σέιλς. Οι συνεντεύξεις αυτές είναι κάτι περισσότερο από απλά χρονικά των συναντήσεων της Ισμαήλου με δέκα αξιοσημείωτους άνδρες και γυναίκες. Το ντοκιμαντέρ διανθίζεται από εκτεταμένα αποσπάσματα και αρχειακό υλικό από το έργο των σκηνοθετών. Μας αποκαλύπτει τις ξεχωριστές προσωπικότητες που δημιούργησαν διαχρονικές κινηματογραφικές εικόνες, οι οποίες ενέπνευσαν τόσο την Ισμαϊλος όσο και όλους μας. Συνομιλώντας με τους κινηματογραφιστές με τρόπο ελεύθερο και συνειρμικό, η Ισμαήλου διερευνά την καλλιτεχνική εξέλιξη του καθενός, το ρόλο της πολιτικής και της ιστορίας στο έργο τους, τα συναισθήματά τους για τους μεγάλους σκηνοθέτες που τους ενέπνευσαν και την αγωνία του καλλιτέχνη που χρησιμοποιεί ένα μέσο που είναι εμπορικό.
ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΠΡΕΜΙΕΡΑ ΣΤΗ ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ 22-6-2010
Έπειτα από κριτικούς και σινεφίλ, το αριστουργηματικό «Great Directors» της ελληνίδας σκηνοθέτιδας Άντζελας Ισμαήλου κυκλοφορεί και στις σκοτεινές αίθουσες ανά τον κόσμο. Πρώτος σταθμός η Νέα Υόρκη, με μία πρεμιέρα που πραγματοποιήθηκε στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης της Νέα; Υόρκη;, στις 22 Ιουνίου 2010.
Την ταινία προλόγισαν ηθοποιοί που έλαβαν μέρος σε αυτή, καθώς και μεγάλα ονόματα της διεθνούς υποκριτικής, που επέλεξαν με τον τρόπο αυτό, να τιμήσουν την Ελληνίδα σκηνοθέτιδα. Ανάμεσά τους οι Γκλεν Γκλόουζ, Τζουλιάν Μουρ, Ρέιτσελ Βάις.
Η κυρία Ισμαήλου σχολίασε μεταξύ άλλων: «Έφτασε πλέον η ώρα να αποχαιρετίσω την ταινία. Τέσσερα χρόνια ετοιμασίας και γυρισμάτων με το πιο καταπληκτικό cast, το «Great Directors» ταξίδεψε στα κινηματογραφικά φεστιβάλ ανά τον κόσμο. Ένα ευρύτερο κοινό θα έχει την ευκαιρία τώρα να γίνει μέτοχος αυτού του κινηματογραφικού ταξιδιού».
Κάννες 19-5-2009

Ένα ιστορικά σημαντικό ντοκιμαντέρ, η σκηνοθετική ματιά της Άντζελας Ισμαήλου, με τίτλο «Μεγάλοι σκηνοθέτες», προβλήθηκε την Τρίτη, 19 Μαΐου 2009, στο Olympia Theater των Καννών. Απρόσμενη όχι, μεγαλειώδης ναι, η αποδοχή της ταινίας από θεατές και κριτικούς, το καλύτερο που θα μπορούσε να ελπίζει για το κινηματογραφικό της ντεμπούτο η πρωτοεμφανιζόμενη Ελληνίδα σκηνοθέτιδα.

Στο πλευρό της Άντζελας Ισμαήλου, τιμητική η παρουσία της ομότεχνης Γαλλίδας, Catherine Breillat, μιας αντισυμβατικής δημιουργού που τολμάει να ταυτίζεται κινηματογραφικά με αυτό που ορίζεται ως ανήσυχη θηλυκή ματιά.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ

Το «Μεγάλοι σκηνοθέτες» της Άντζελας Ισμαήλου παρουσιάζει μία εκ βαθέων συνομιλία της με τους αναγνωρισμένους σκηνοθέτες Bernardo Bertolucci, David Lynch, Stephen Frears, Agnes Varda, Ken Loach, Todd Haynes, Catherine Breillat, Richard Linklater και John Sayles. Στο «Μεγάλοι Σκηνοθέτες» η Άντζελα Ισμαήλου ξεκινάει μια περιπλάνηση με σταθμούς τις συναντήσεις της με κάποιους από τους μεγαλύτερους εν ζωή σκηνοθέτες της εποχής μας. Στόχος του ταξιδιού της να αποκαλύψει τις προσωπικότητες των δημιουργών πίσω από την κάμερα. Ένα έργο που εξερευνεί την καλλιτεχνική εξέλιξη των σκηνοθετών, την ιδιαίτερη ταυτότητά τους και τις θέσεις τους πάνω στην πολιτική, τον κινηματογράφο και την ιστορία.

Ασχολείται επίσης με την πρόκληση του να είσαι καλλιτέχνης (auteur) σε καιρούς εμπορικότητας και παγκοσμιοποίησης. Το ντοκιμαντέρ εξιχνιάζει την επιρροή που ασκούν τα κινηματογραφικά κινήματα και οι εμβληματικοί κινηματογραφιστές στο έργο των Μεγάλων σκηνοθετών –από το ρόλο του Νεο-ρεαλισμού στην εξέλιξη του Bertolucci ως την επίδραση που έχει ο Fellini πάνω στο έργο του David Lynch και από εκεί στον Fassbinder και την επιρροή του στην τέχνη του Todd Haynes–. Οι Bernardo Bertolucci, Catherine Breillat, Ken Loach, Stephen Frears, David Lynch, Todd Haynes, John Sayles και Richard Linklater αφήνονται …on camera στην Άντζελα Ισμαήλου ώστε να φωτίσει επιδέξια τις άγνωστες πλευρές της προσωπικότητάς τους, τις αγωνίες και τα διλήμματα τους ως καλλιτέχνες, τις πολιτικές τους θέσεις και τη σημαντική επίδραση της καταγωγής τους όπως αυτή αποτυπώνεται στο έργο τους.

Το ντοκιμαντέρ εξετάζει τα ρεύματα μετά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο, το Σινεμά του Νεορεαλισμού, το γαλλικό Νέο Κύμα, τον Βρετανικό Κινηματογράφο και το BBC, τον Αμερικανικό Κινηματογράφο τέλος, και την κυρίαρχη επιβολή του στην παγκόσμια κουλτούρα.

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΚΗΝΟΘΕΤΙΔΑ

Η Άντζελα Ισμαήλου γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Μετά την αποφοίτηση της από τη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών συνέχισε τις σπουδές της στο Columbia University της Νέας Υόρκης. Η πολυετής ενασχόληση της με την Τέχνη, τη σκηνοθεσία και την όπερα σε επίπεδο σπουδών, έφερε ως φυσικό επακόλουθο την πολύπλευρη εμπλοκή της στο χώρο του Κινηματογράφου. Είναι η σκηνοθέτιδα και η παραγωγός του «Μεγάλοι Σκηνοθέτες», ένα ντοκιμαντέρ ιστορικής φύσης που αποτελεί μία προσωπική αφήγηση παράλληλα με μια μακρά και εκ βαθέων συνομιλία της με τους σημαντικότερους εν ζωή σκηνοθέτες της εποχής μας. Για την ίδια ο Κινηματογράφος είναι μια Ζωντανή Ύλη (Live Material) όπου στη διαμόρφωση του μετέχουν ταυτόχρονα σκηνοθέτες και κοινό.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗ

Την Ισμαήλου, φανατική σινεφίλ, εισήγαγε για πρώτη φορά στη μαγεία του κινηματογράφου ο πατέρας της, τον οποίο χαρακτηρίζει ως "παθιασμένο σινεφίλ" (και στον οποίο αφιερώνει το ντοκιμαντέρ). Όπως θυμάται, "ήταν αυτός που με έφερε σε επαφή με όλα τα είδη του κινηματογράφου από πολύ μικρή ηλικία, από τις πρώτες βουβές ταινίες του Ζαν Ρενουάρ σε εκείνες του Αϊζενστάιν, από το νεορεαλισμό του Ροσελίνι στη Nouvelle Vague του Γκοντάρ, από τον Ντζίγκα Βέρτοφ στον Ζαν Κοκτώ, από τον Σόι Ιμαμούρα στον Μπέργκμαν, τον Μπουνιουέλ, τον Ντρέγερ, τον Ταρκόφσκι, τον Κουροσάβα, τον Φελίνι, τον Αντονιόνι, και ούτω καθεξής. Ήταν ο δάσκαλός μου!" Αν και σπούδασε κινηματογράφο και σκηνοθεσία στο NYU και στο New York Film Academy και εργάστηκε σε διάφορα σετ στο Λος Άντζελες, η Ισμαΐλου συνειδητοποίησε ότι "η σκηνοθεσία δεν είναι κάτι που μαθαίνεις στο σχολείο." Όπως και πολλοί άλλοι επίδοξοι κινηματογραφιστές, κατάλαβε ότι το ντοκιμαντέρ ήταν ένα είδος που θα μπορούσε να ακολουθήσει αυτόνομα και καθώς ο θαυμασμός της για επιμέρους κινηματογραφιστές ήταν αυτό που την ενέπνευσε να ασχοληθεί με τον κινηματογράφο, ήταν φυσικό οι σκηνοθέτες να αποτελέσουν και το πρώτο της θέμα.


"Τους ήξερα μόνο μέσα από τις ταινίες τους", λέει, "και ήθελα να τους γνωρίσω και προσωπικά. Ήθελα να εξερευνήσω τους ανθρώπους πίσω από την κάμερα, ανθρώπους από διαφορετικά έθνη, πολιτισμικό υπόβαθρο, διαφορετικές πολιτικές απόψεις. Σκοπός μου ήταν να βρούμε ένα κοινό νήμα που να τους συνδέει."


Αν και είναι ελληνικής καταγωγής, η Ισμαήλου κατοικεί στη Νέα Υόρκη και το Παρίσι, οπότε είναι φυσικό να την έλκουν οι Ευρωπαίοι και Αμερικανοί κινηματογραφιστές, και μέρος της έρευνάς της ήταν να ανακαλύψει και να βρει τις ομοιότητες και τις διαφορές τους. «Οι πρώτοι σκηνοθέτες στους οποίους ζήτησα να συμμετάσχουν και που δέχτηκαν,», θυμάται, «ήταν οι Μπερνάρντο Μπερτολούτσι και Ρόμπερτ Άλτμαν. Ο Άλτμαν ήταν ο πρώτος που δέχτηκε, ωστόσο, λόγω της κακής υγείας του, οι υπεύθυνοι του γραφείου του μου ανέβαλαν συνεχώς το γύρισμα. Ο Μπερνάρντο ήταν ο δεύτερος που δέχτηκε. Μου τηλεφώνησε προσωπικά αφού έλαβε την επιστολή μου και είπε: «Ο τρόπος που σκέπτεστε με συγκίνησε πολύ. Πότε θέλετε να έρθετε στη Ρώμη;".

Για να προετοιμαστεί η Ισμαΐλου και το συνεργείο της έφτασαν στη Ρώμη δύο ημέρες πιο νωρίς και έψαξαν για εξωτερικές τοποθεσίες παντού στην πόλη, από το Βατικανό μέχρι τα Ισπανικά σκαλιά, από την Φοντάνα ντι Τρέβι και τη Βία Βένετο, μέχρι την Cinecitta. Όλες οι τοποθεσίες που επιλέχτηκαν είχαν αποτελέσει ορόσημα του ιταλικού κινηματογράφου. Επειδή ο Μπερτολούτσι ήταν μέλος του Ιταλικού Κομμουνιστικού Κόμματος για πολλά χρόνια, η Ισμαΐλου αποφάσισε ότι έπρεπε να μελετήσει την εξέλιξη του Κομμουνιστικού Κόμματος στην Ευρώπη πριν συζητήσει για πολιτική με τον πρώτο της συνεντευξιαζόμενο. "Την προηγούμενη νύχτα," εξομολογείται, «ξενύχτησα για να διαβάσω το Κομμουνιστικό μανιφέστο του Μαρξ και του Ένγκελς. Έπρεπε να είμαι στο σπίτι του Μπερτολούτσι στις 11:00 π.μ." Παρά την μεγάλη προετοιμασία της, η Ισμαΐλου δεν άργησε να καταλάβει ότι βασική αρχή της σκηνοθεσίας είναι ότι "σκηνοθέτης γίνεσαι κατά τη διάρκεια του γυρίσματος, όταν έρχεσαι κατά μέτωπο με το αντικείμενό σου."

Από την αρχή η Ισμαΐλου αποφάσισε ότι θα χρησιμοποιεί δύο κάμερες για τα γυρίσματα, "μία κάμερα που θα επικεντρώνεται αποκλειστικά στον σκηνοθέτη, και μία σε όλα τα υπόλοιπα." Όμως ο Μπερτολούτσι της ζήτησε να καθίσει μαζί του στο κάδρο. "Ήταν μεγάλη τιμή και όφελος για μένα το να κάθομαι δίπλα στον σκηνοθέτη", θυμάται, "σε αντίθεση με το να είμαι πίσω από την κάμερα. Ο σκηνοθέτης αισθάνθηκε πολύ άνετα και ανοίχτηκε. Ένιωσε σαν να μιλούσε σε έναν άλλο σκηνοθέτη, και όχι σε ένα δημοσιογράφο. Στη συνέχεια, ρύθμισα τη σκηνή και τις γωνίες της κάμερας, κάθισα δίπλα του, και η ιστορία εξελίχτηκε πολύ φυσικά." Ο Μπερτολούτσι αναφέρθηκε στις πολιτικές του απόψεις και το πώς αυτές αντανακλώνται στις ταινίες του, που στη συνέχεια η Ισμαΐλου «έντυσε» με εκτενή αποσπάσματα από την ταινία «1900».


Μιλάει ακόμα για την ταινία "Last Tango in Paris", (από την οποία υπάρχουν επίσης αποσπάσματα), αναφέροντας ότι ήθελε να κάνει και ταινίες για ψυχαγωγία, και όχι μόνο για πολιτική. Το σημαντικότερο ήταν ότι μίλησε εκτενώς για τις σχέσεις του με τον Πιερ Πάολο Παζολίνι, τον ποιητή και πρωτοπόρο αρνησίθρησκο κινηματογραφιστή που από γείτονάς του κατέληξε να γίνει μέντορας και φίλος του. Η σχέση μεταξύ ενός σκηνοθέτη και ενός άλλου, και η εξερεύνηση του πως η ζωή και η δουλειά ενός σκηνοθέτη μπορούν να επηρεάσουν και να εμπνεύσουν έναν άλλο, καθιέρωσε ένα πρότυπο, το οποίο η Ισμαΐλου εφάρμοσε και σε όλες τις άλλες συνεντεύξεις της.

Η δεύτερη συνέντευξη της Ισμαΐλου ήταν με τον θρυλικό Βρετανό σκηνοθέτη Κεν Λόουτς. ο οποίος, όπως ο Μπερτολούτσι, είναι έντονα πολιτικοποιημένος. Σε αντίθεση, όμως με τον Μπερτολούτσι, ο ακραίος του νατουραλισμός αντιπροσωπεύει το αντίθετο άκρο του φάσματος από το έντονα οπερατικό ύφος του Ιταλού σκηνοθέτη. Όπως σημειώνει η Ισμαΐλου, "η μόνιμη ανησυχία του Λόουτς είναι ο αγώνας της βρετανικής εργατικής τάξης και η μάχη να εξασφαλίσει τα βασικά αγαθά." Θυμάται, ότι η συνέντευξη πραγματοποιήθηκε σε ένα υπέροχο εξωτερικό σετ στα Pinewood Studios, έξω από το Λονδίνο. Πριν ξεκινήσουν, ο Λόουτς της ξεκαθάρισε ότι δεν θα ήθελε σε καμία περίπτωση να δοθεί η εντύπωση ότι κάνουν βόλτα στον ιδιωτικό του κήπο!" "Είχε τόσο χιούμορ," θυμάται η Ισμαΐλου, "αλλά ήταν και έντονα πολιτικοποιημένος. Στην αρχή, ήταν ιδιαίτερα επιφυλακτικός, αλλά ‘ανοίχτηκε’ και μοιράστηκε πολλές προσωπικές ιστορίες και στιγμές του μαζί μου."

Έχοντας εξασφαλίσει δύο από τους πιο δημοφιλείς και αναγνωρισμένους κινηματογραφιστές του κόσμου, η πρόσβαση της Ισμαΐλου και σε άλλους σκηνοθέτες παγκόσμιου βεληνεκούς ήταν πλέον πιο εύκολη. Η γεωγραφία, το χρονοδιάγραμμα, οι απαιτήσεις των συνεντευξιαζόμενων, αλλά και η ανάγκη να εντάξει κάθε έναν από αυτούς στο ευρύτερο μωσαϊκό του ντοκιμαντέρ, ήταν οι παράγοντες που οριστικοποίησαν τους ‘ηθοποιούς’ της.
Παρά το γεγονός ότι κατάφερε να συγκεντρώσει τόσους λαμπρούς σκηνοθέτες, άντρες και γυναίκες που αντιπροσώπευαν ένα ευρύ φάσμα στιλ και κινηματογραφικών γενεών, υπήρχαν και ορισμένοι σκηνοθέτες τους οποίους προσπάθησε να συμπεριλάβει, αλλά οι οποίοι, είτε δεν ήθελαν, είτε δεν μπορούσαν να συμμετάσχουν. Μεταξύ αυτών, αναφέρει τους Αμπάς Κιαροστάμι, το συμπατριώτη της Θόδωρο Αγγελόπουλο, τον Βέρνερ Χέρτζογκ, τον Νίκολας Ρέγκ, τον Μάικλ Χάνεκε, τον Βιμ Βέντερς, τον Φράνσις Φορντ Κόπολα, τον Ερίκ Ρομέρ, τον Λαρς φον Τρίερ, τον Γουόνγκ Καρ Βάι, τον Ζαν Γιμού. Περιοριζόμενη σε σκηνοθέτες από την Ευρώπη και την Αμερική, ξεκίνησε ένα ατελείωτο πέρα δώθε μεταξύ των δύο ηπείρων και γυρίσματα σε τοποθεσίες τόσο διαφορετικές μεταξύ τους, όπως η Ρώμη, το Παρίσι, το Λονδίνο, το Λος Άντζελες, το Πόρτλαντ και το Ώστιν του Τέξας.

Κάθε συνέντευξη ήταν διαφορετική. «Ακόμα και η διάρκειά τους διέφερε," παρατηρεί η Ισμαΐλου, "καθώς δεν υπήρχε ατζέντα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι σκηνοθέτες μου έδιναν την ευκαιρία να εξερευνήσω μαζί τους την πόλη για μία ή δύο ημέρες. Άλλοι συμφωνούσαν αρχικά για δύο ώρες που μετά κατέληγαν να περνούν μαζί μου έξι ή επτά. Σε άλλες περιπτώσεις, κάναμε πολλά γυρίσματα σε διαφορετικές τοποθεσίες, έτσι περνούσα μαζί τους μία ολόκληρη ημέρα." Περιγράφοντας το πώς λειτούργησε η διαδικασία, η Ισμαΐλου σημειώνει ότι "κατά την άφιξή της στο σετ, ανακάλυπτε τους περιορισμούς και τις δυνατότητες που είχε να συνδεθεί με αυτόν που είχε απέναντί της. Είχα πολύ περιορισμένο χρόνο, αλλά με είχαν συνεπάρει τόσο οι συνεντεύξεις, που δεν τον υπολόγιζα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, συνδεόμουν τόσο στενά με τους σκηνοθέτες, ώστε συζητούσαμε και off-camera, επειδή είχαμε μία κοινή περιέργεια για κάτι, ή είχαμε κοινές απόψεις. Ο κινηματογράφος ήταν ο συνδετικός μας κρίκος. Σε τελική ανάλυση, δεν θα μπορούσαν να είναι πιο γενναιόδωροι με το χρόνο τους και είμαι τόσο ευγνώμων απέναντι τους."

Συνολικά τα γυρίσματα διήρκεσαν δυόμισι χρόνια. Το μοντάζ ήταν μια διαδικασία που διήρκεσε περισσότερο από δύο έτη. Δεν ήταν μόνο ότι υπήρχαν πάνω από 250 ώρες διαλόγου που έπρεπε να μπουν σε μία σειρά και να συνδεθούν, υπήρξε επίσης η ανάγκη να συνοδευτούν με υλικό από τις ταινίες του κάθε σκηνοθέτη. Η έρευνα, η επιλογή και η άδεια για τη χρησιμοποίηση αυτών των αποσπασμάτων από ταινίες που έχουν γυριστεί σαράντα χρόνια πριν ήταν ένα πολύ δύσκολο έργο. Όπως σημειώνει η Ισμαΐλου, "η αρχική ιδέα και η πορεία της ταινίας άλλαζε συνεχώς. Είχα τόσο πολύ υλικό, και η ταινία θα μπορούσε να πάει σε τόσες πολλές διαφορετικές κατευθύνσεις. Οι μοντέρ μου και εγώ εργαστήκαμε πάνω σε πολλά διαφορετικά σενάρια για να δούμε πως θα συνδέσουμε τα διάφορα στοιχεία, και να αποφασίσουμε τι θα σβήσουμε από εκατοντάδες ώρες φιλμ. Αυτή ήταν μία πολύ σκληρή δουλειά που συνοδεύτηκε από καταπληκτικές ιδέες, αλλά και ανησυχίες, αλλά και που από μόνη της, είναι η μαγεία του να κάνεις κινηματογράφο. Αποφασίσαμε, ύστερα από πολλές ώρες εργασίας και συζήτησης ότι το ντοκιμαντέρ θα ήταν τόσο μια προσωπική συγγνώμη και μια προσωπική διαδρομή, και ότι η παρουσία μου στην ταινία ήταν αναπόφευκτη, καθώς ήταν ο συνδετικός κρίκος για όλα τα υπόλοιπα. Ακόμη και τώρα που η ταινία έχει ολοκληρωθεί, κάθε φορά που τη βλέπω, παρατηρώ κάτι που θα ήθελα να αλλάξει - να προσθέσω αυτό, να αφαιρέσω κάτι άλλο, ή να παρουσιάσω κάτι διαφορετικά ώστε να έχει μεγαλύτερη διάρκεια. Τελικά, αποφάσισα να σταματήσω, γιατί εμπλεκόμουν πολύ συναισθηματικά και μου είχε γίνει εμμονή. "

"Αυτό το προσωπικό ταξίδι που έκανα εδώ και τέσσερα χρόνια είναι ένας ύμνος στη δημιουργική διαδικασία, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο οι σκηνοθέτες πρέπει να παραμείνουν πιστοί στις ιδέες τους», παρατηρεί η Ισμαΐλου. Συνταιριάζοντας αυτήν τη συγκεκριμένη αίσθηση δέσμευσης με τη δική της, σημειώνει ότι, «η ολοκλήρωση αυτής της ταινίας σήμανε το τέλος ενός κύκλου της ζωής μου, και μια διαδικασία αυτοπραγμάτωσης. Το ντοκιμαντέρ GREAT DIRECTORS ήταν το όνειρό μου, και άλλαξε τη ζωή μου εντελώς, σε τόσα πολλά επίπεδα. "Σημειώνοντας ότι μια από τις κυριότερες λειτουργίες ενός ντοκιμαντέρ είναι η ενημέρωση και ευαισθητοποίηση, η Ισμαΐλου ομολογεί ότι η ταινία ήταν το ίδιο εκπαιδευτική για αυτήν όσο θα μπορούσε να είναι και για το κοινό της. Ανάμεσα στα μαθήματα που πήρε - και ελπίζει να μοιραστεί με το κοινό - είναι ότι "το να γνωρίσεις τον τρόπο με τον οποίο κάποιος κάνει κινηματογράφο και να κατανοήσεις τη δουλειά του, είναι εντελώς διαφορετικό από το να τον γνωρίσεις αυτοπροσώπως πίσω από την κάμερα."
Δεδομένου ότι οι μεγάλες ταινίες αντανακλούν πάντα το προσωπικό όραμα του σκηνοθέτη τους, η Ισμαΐλου πίστευε ότι η βασική της ευθύνη ήταν να μας συστήσει αυτούς τους δέκα σκηνοθέτες και να συνδέσει στη μεγάλη οθόνη το ποιοι είναι σαν άνθρωποι, με το έργο τους, ως καλλιτέχνες. Εξετάζοντας αυτούς τους μεγάλους «σκηνοθέτες» αναφέρει ότι, "όλοι έχουν ορισμένα κοινά χαρακτηριστικά, χαρακτηριστικά που έχουν όλοι οι σκηνοθέτες, των οποίων τη δουλειά σέβομαι. Είναι ασυμβίβαστοι. Κάνουν τις ταινίες που θέλουν να κάνουν, όπως θέλουν να τις κάνουν". Συνοψίζοντας την ουσία που ήλπιζε να βρει, όταν άρχισε τη διαδικασία, η Ισμαΐλου λέει, «ένας μεγάλος σκηνοθέτης θα προσπαθεί πάντα να δημιουργεί ακριβώς αυτό που θέλει χωρίς να κάνει εκπτώσεις σκεπτόμενος την εμπορικότητα, τη δημοτικότητα, ή τις προκαταλήψεις των άλλων ανθρώπων, για το τι είδους κινηματογράφο θα έπρεπε να κάνει."

ΕΠΙΣΗΜΟ SITE :

Official site

ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ

IMDb http://www.imdb.com/



top of the page


ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Η Βαθμολογία μου:

Χαλαρά, ενημερωτικού περιεχομένου ντοκιμαντέρ, με αναμενόμενη δομή που απλώνεται σε "ήρεμα νερά". Λείπουν highlights, κακές στιγμές, δύσκολες ερωτήσεις. Σε όλους σχεδόν τους ερωτηθέντες σκηνοθέτες (φυσικά λείπουν αρκετοί) ακολουθείται η δοκιμασμένη συνταγή από λίγο - πολύ στερεότυπες ερωτήσεις, που απλά μεταβάλλεται αναλόγως της γεωγραφικής καταγωγής, της κοινωνικής τάξης, των ιδεολογικών τοποθετήσεων και της γενικότερης αισθητικής αντίληψης για την 7η Τέχνη και τους στόχους του καθενός πριν και τώρα. Ο Ντέιβιντ Λιντς κλέβει την παράσταση καθώς του δίνεται ο περισσότερος χρόνος (όχι άδικα) να αποτυπώσει την  "κινηματο-κοσμοθεωρία" του. Αντιθέτως ο Τζον Σέιλς, έχει τον λιγότερο χρόνο, από τις ατέλειωτες ώρες που κόπηκαν στο τελικό μοντάζ.

Η επικοινωνία των Μεγάλων Σκηνοθετών με το ευρύ κοινό είναι ένα ζήτημα που δεν επεκτείνεται. Τελικώς, βγαίνει μια περισσότερο θριαμβολογική και άκρως "χαϊδευτική" αίσθηση, πράγμα που από μόνο του περιορίζει το ενδιαφέρον. Επειδή ο τίτλος προσδίδει αυτή την "επική βαρύτητα" δε σημαίνει πως και το συνολικό τους έργο πρέπει να "αγιοποιηθεί". Στο βάθος πέρα από την έμπνευση και το κίνητρο του καθενός στο ξεκίνημα της δημιουργίας, θα έπρεπε να τονιστούν οι κοινωνικές διαφορές των ίδιων και η συνολικότερη κοινωνικοοικονομική κατάσταση της εποχής τους, κάτι για το οποίο εν μέρει άγγιξε η ενότητα με τον Μπερτολούτσι.

Επειδή, είναι τεράστιας διάρκειας οι κουβέντες που μπορείς να κάνεις με τον καθένα - που να θες βιβλία ολόκληρα για να καλύψεις, όσα ήθελε να πει και χιλιάδες ώρες προβολής  - είμαι της άποψης πως έπρεπε να "εξειδικευθεί" σ' έναν τομέα, κοινό σε όλους. Ώστε και κενά να μην αφήσει  και να μην "ξεφύγει" και ο θεατής να μην νιώσει ανικανοποίητος που είδε και έμαθε ελάχιστα. Το ντοκιμαντέρ προσιδιάζει στην τελική του μορφή έναν επικό θαυμασμό που προέρχεται από κάποιον ενθουσιώδη σινεφίλ. Και ως εκ τούτου εξιδανικεύει πολύ επιφανειακά έναν κόσμο που πολλές φορές είναι αντίθετος από τη μορφή που παρουσιάζεται.

Συνολικά, πάντως πρόκειται για μια συμπαθητική προσπάθεια, με σοβαρή δουλειά στην έρευνα και την επιλογή σπάνιου αρχειακού υλικού. Αξιόπιστη, με περίσσεια "εξυμνητική διάθεση" αλλά χωρίς κορύφωση, ανατροπή και συγκλονιστικές αποκαλύψεις... Κρατάμε ως θετικό την δίψα της Ισμαήλος για εξαντλητική δημιουργία με συνεχή αυτοβελτίωση και γνώση / εμπειρία / πρακτική.

Jim Papamichos
του Δημήτρη Παπαμίχου me@myfilm.gr


top of the page

blog comments powered by Disqus



top of the page


VIDEO CLIPS, TRAILER, TEASER, SCREENING PREVIEW


top of the page


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Κυκλοφορία: 2/7/2010 (ΗΠΑ)
30/9/2010 (Ελλάδα)


top of the page




PHOTOS - POSTERS

PhotosΦωτογραφικό υλικό
Τύπος: Εικόνα .jpg .jpeg .gif (κλικ για μεγέθυνση)
Περισσότερες φωτό ΕΔΩ
305_3023_Dir.Doc_J.Sayles098.jpg
305_3025_Dir.Docc_J.Sayles106.jpg
305_3026_Dir.Docc_J.Sayles132.jpg
305_3040_Greatdirectors-Paris 109.jpg
305_3041_GreatdirectorsParis 24.jpg
ANGELA ISMAILOS.jpg
antzela.jpg
Great Directors 0001.jpg
Great Directors 0002.jpg
Great Directors 0003.jpg
Great Directors 0004.jpg
Great Directors 0005.jpg
Great Directors 0006.jpg
Great Directors 0007.jpg
Great Directors 0008.jpg
Great Directors 0009.jpg
Great Directors 0010.jpg
Great Directors 0011.jpg
Great Directors 0012.jpg
Great Directors 0013.jpg
Great Directors 0014.jpg
Great Directors 0015.jpg
Great Directors 0016.jpg
Great Directors 0017.jpg
Great Directors 0018.jpg
Great Directors 0019.jpg
Great Directors 0020.jpg
Great Directors 0021.jpg
great directors 01.jpg
great directors 1.jpg
great directors 4.jpg
Great Directors Poster 1.jpg
Great Directors Poster 2.jpg
Great Directors Poster 3.jpg
great directors.jpg
great_directors.jpg
TODD HAYNES-ANGELA ISMAILOS-JOHN SAYLES.jpg
     


top of the page


ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΙΝΙΑΣ / ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

>>CAST<<

Πρωταγωνιστούν:

    Bernardo Bertolucci
    Catherine Breillat
    Liliana Cavani
    Stephen Frears
    Todd Haynes
    Angela Ismailos
    Richard Linklater
    Ken Loach
    David Lynch
    John Sayles
    Agnès Varda
>>CREDITS<<

Σκηνοθεσία
Άντζελα Ισμαήλου

Σενάριο
Άντζελα Ισμαήλου

Μουσική
Joel Douek

Φωτογραφία
John Pirozzi

Μοντάζ
Christina Burchard
Sabine Hoffmann


Εταιρείες Παραγωγής
ANISMA FILMS

Διανομή
Village Films (Ελλάδα)
Paladin (II)

Χρονολογία παραγωγής
2009

Χώρα παραγωγής
ΗΠΑ

Γλώσσα
ΑΓΓΛΙΚΑ

Εικόνα
ΕΓΧΡΩΜΗ

Είδος ταινίας
ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ

Διάρκεια
90'

Ήχος
Dolby Digital


top of the page










 
Βαθμολογία Κοινού
Μέσος Όρος: 0
Αριθμός Ψήφων: 0

Αξιολόγηση :

Αριστούργημα
Πολύ καλό
Καλό
Μέτριο
Κακό



Επιλογές
  Go Back [ Προηγούμενο ]

 Προεπισκόπηση Προεπισκόπηση

 Προωθήστε το Προωθήστε το



Σχετικοί Σύνδεσμοι

· Αναζήτηση σε: Ντοκιμαντέρ
· Περισσότερα για Κατηγορία
· Ταινίες που προβάλλονται
· Τελευταία Τρέιλερ
· Box Office

· IMDb   
· RT

· ΘΕΜΑΤΑ

Εγκαταστήστε το myFILM.gr toolbar ΤΩΡΑ! Όλο το internet σε μια γραμμή εργαλείων - Δωρεάν λήψη


Ανά Είδος

· Δραματική
· Αισθηματική
· Κωμωδία
· Αστυνομική
· Μυστηρίου
· Φιλμ Νουάρ
· Θρίλερ
· Δράσης
· Περιπέτεια
· Φαντασίας
· Επιστημονικής Φαντασίας
· Τρόμου
· Βιογραφική
· Ντοκιμαντέρ
· Κινούμενα Σχέδια
· Μιούζικαλ
· Οικογενειακή
· Ιστορική
· Αθλητική
· Γουέστερν
· Πολεμική
· Ερωτική
· Μικρού Μήκους
· 3D
· Ασπρόμαυρη
· Βωβή

Συνδεδεμένα Θέματα

Ντοκιμαντέρ


Advertisement



top of the page


-- Sponsored Links --

Dailymotion Movies LTD aggelospolidoros.blogspot.gr AGATHI Art Gallery cinefo.wordpress.comr

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΡΗΤΑ Η ΜΕΡΙΚΗ Ή ΟΛΙΚΗ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ, ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥ
Το πρωτότυπο περιεχόμενο του myFILM.gr, είναι αποτέλεσμα δημοσιογραφικής έρευνας και εργασίας και προστατεύεται από το νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων και διανόησης.
All logos, trademarks and content in this site are property of their respective owner, the comments and reviews of their posters.
Όλες οι δημοσιεύσεις σε αυτές τις ιστοσελίδες εκφράζουν τις απόψεις και τη γνώμη των συντακτών τους και όχι του εκδότη ή
αρχισυντάκτη, των διαχειριστών ή συντονιστών (εκτός των δημοσιεύσεων των ιδίων) και ως εκ τούτου δεν φέρουν καμία ευθύνη για αυτές.
myfilm.gr

| AdBrite - Advertise on myFILM.gr


Info | Feedback | Statistics | Topics | Submit News | Recommend Us | Advertising | Flag inappropriate copy-theft | RSS feed 2.0 | RSS feed 0.9 | Atom feed | twitter | facebook | myspace | Add in Google homepage


Related Posts with Thumbnails