ΣΤΡΕΛΛΑ
STRELLA / A WOMAN'S WAY του Πάνου Χ. Κούτρα
με τους Γιάννη Κοκιασμένο, Μίνα Ορφανού
Υπόθεση: O Γιώργος αποφυλακίζεται μετά από 15 χρόνια εγκλεισμού για ένα φόνο που ομολόγησε ότι διέπραξε στο χωριό όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε. Είναι 48 ετών και αποφασισμένος να κάνει μία καινούρια αρχή στην Αθήνα, μία πόλη άγνωστη γι’ αυτόν. Οι άμεσοι στόχοι του: να πουλήσει το πατρικό του σπίτι και να βρει το γιο του, Λεωνίδα, του οποίου τα ίχνη έχει χάσει από τη μέρα της καταδίκης του.
Το βράδυ της αποφυλάκισής του διανυκτερεύει σ’ ένα φτηνό ξενοδοχείο στην Ομόνοια. Εκεί γνωρίζει τη Στρέλλα, μία όμορφη νεαρή πόρνη τρανσέξουαλ. Στη νέα του ζωή όλα επιτρέπονται κι έτσι αποφασίζει να περάσει το βράδυ μαζί της. Η ιδιόμορφη ομορφιά της, η λαχτάρα της για ζωή και το κυνικό της χιούμορ τον γοητεύουν. Λίγες μέρες μετά θα την ξανασυναντήσει και δε θα αργήσουν να μείνουν μαζί.
Ωστόσο οι λογαριασμοί του Γιώργου με το παρελθόν είναι ακόμα ανοιχτοί.
Μία άλλη «φυλακή» τον περιμένει. Μαζί με τη Στρέλλα θα πρέπει να βρουν το δρόμο προς την έξοδο.
Είναι σαφές πως με τη Στρέλλα, αλλά και τον ΚΥΝΟΔΟΝΤΑ του
Λάνθιμου που σας είχαμε πρωτοπαρουσιάσει σε αναταπόκρισή μας από
το Φεστιβάλ των Καννών,
το ελληνικό σινεμά ξεφεύγει εντελώς πλέον από την μιζέρια και τις εσωστρεφείς
αναζητήσεις. Βρίσκει επιτέλους τον παλμό της επανασύνδεσής του με την κοινωνία,
αλλά και ταυτόχρονα - σημειώστε το - το δρόμο πρός τις καρδιές
ενός πλατύτερου
κοινού.
Εδώ δεν υπάρχει αυτοαναφορικότητα πια, αλλά συγγένεια πρώτου
βαθμού με σύγχρονα κινηματογραφικά ρεύματα (π.χ. της Κεντρικής Ευρώπης),
ενώ το νεύρο στο μοντάζ, η πολυδουλεμένη καθοδήγηση των ρόλων και
η καθημερινή ποίηση που καταγράφεται ωμά
από την κάμερα είναι διαρκώς
παρόντα.
Μετά τον υπέροχο Cult and trash "Μουσακά" και την "Αληθινή
ζωή" ο Κούτρας γυρίζει μια ερωτική ιστορία ανηλεώς, χωρίς
να "χαρίζεται" σε κανέναν.
Ο Γιώργος αποφυλακίζεται μετά από 15 χρόνια και βρίσκει πολύ
γρήγορα των έρωτα στο πρόσωπο μιας νεαρής τρανσέξουαλ πόρνης.
Δεν φαίνεται να
μπορεί εύκολα να ξεφύγει από το σκοτεινό παρελθόν του και η εξιλέωση είναι
ένα πικρό ποτήρι από κώνειο!
Μάλλον η καλύτερη ελληνική ταινία της χρονιάς, γιατί "ξύνει" ταμπού χωρίς να επιζητεί πρόκληση με ανορθόδοξους πειραματισμούς. Μια σπουδαία ταινία πάνω σε ένα θέμα "ιδιαίτερο" και βαθύτατα τραγικό. Ξεφεύγει από την πλειοψηφία της μιζέριας της εθνικής μας κινηματογραφικής παραγωγής που έχει βαθιά ριζωμένο το "στοιχειωμένο Βαλκανικό σύνδρομο" από ολοκληρωτικές συμπεριφορές και αντιζηλίες των "αποτυχημένων". Επιτέλους, μια ελληνική ταινία που δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από τις αντίστοιχες ευρωπαϊκές. Η σκηνοθετική βιρτουοζιτέ του Πάνου Κούτρα και το χτίσιμο των χαρακτήρων θεωρώ ότι αξίζουν "10 αστέρια". Όσο για το ευφυέστατο μυστικό της ταινίας, από την μία σοκάρει κι από την άλλη πλευρά μας δείχνει μία πραγματικότητα, που δεν πρέπει να κρύβουμε στο περιθώριο, γιατί μερικά πράγματα στη ζωή είναι υπεράνω όλων! Κι ο έρωτας ένα από αυτά...
Συνοπτικά ένα από τα καλύτερα μελοδράματα που έχω παρακολουθήσει (όχι μόνο ελληνικό), κι αξίζουν εύσημα στους συντελεστές της (οι ερμηνείες πολύ καλές και πειστικές). Θα περιμένω και την συνέχεια του δημιουργού της, γιατί πιστεύω ότι κάτι επιτέλους κινείται σε αυτό τον παράξενο τόπο, που "τρώει" τα ταλέντα!
Διανομή Films Distribution
Memento Films
Filmcenter (Ελλάδα)
AKA STRELLA
A WOMAN'S WAY
ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΓΥΡΙΣΜΑΤΩΝ Οκτώβριος 2007 - Αθήνα
Δεκέμβριος 2007 - Αθήνα
Μάρτιος 2008 - Πελοπόννησος, Αθήνα
Περισσότερα για την ταινία
<ι>«Με λένε Στέλλα. Οι φίλοι με φωνάζουν Στρέλλα, γιατί λένε ότι είμαι λίγο τρελλή.»
Επιβίωσε από την «Επίθεση του Γιγαντιαίου Μουσακά», αντιστάθηκε στην «Αληθινή Ζωή» και δεκατρία χρόνια μετά την εγκατάστασή του στην Ελλάδα, ο Πάνος Χ. Κούτρας μοιάζει επιτέλους να… στρελλάθηκε! Με συνεργάτη τη γαλλική Films Distribution και, στην πορεία, το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου, ολοκλήρωσε την τρίτη του ταινία μεγάλου μήκους «Στρέλλα»: μια ερωτική ιστορία ανάμεσα σε μια τρανσέξουαλ πόρνη κι έναν άντρα που, βγαίνοντας από τη φυλακή, προσπαθεί να προσδιορίσει την ταυτότητά του. Μια ταινία βαθιά ρομαντική, κοινωνικά προκλητική, αισθητικά μαγευτική – γυρισμένη σε φιλμ Super 16mm – που αποδεικνύει τον καθοριστικό ρόλο του Πάνου Χ. Κούτρα στα κινηματογραφικά πράγματα. Μια ταινία πολύπλοκη και απλή, σαν το καλοφυλαγμένο μυστικό στην εξέλιξη της πλοκής της, ή σαν τη δυσκολότερη αλήθεια που δέχεσαι με ευκολία όταν αγαπάς.
Η ταινία προβλήθηκε για πρώτη φορά στο επίσημο πρόγραμμα του Φεστιβάλ Βερολίνου 2009, στο τμήμα Πανόραμα. Από τότε, με το θάρρος της αγάπης του κοινού και των επιδοκιμαστικών κριτικών, η Στρέλλα ταξίδεψε και βραβεύτηκε σε πολλά Φεστιβάλ σε όλον τον κόσμο (βλ. ειδική ενότητα παρακάτω). Επιπλέον, η Στρέλλα, μαζί με τον Κυνόδοντα του Γιώργου Λάνθιμου, βρίσκεται ανάμεσα στις 48 ταινίες που είναι υποψήφιες για τα φετινά Βραβεία Ευρωπαΐκού Κινηματογράφου.
Η Στρέλλα βγήκε στις κινηματογραφικές αίθουσες της Γαλλίας στις 18 Νοεμβρίου, από την εταιρεία διανομής Memento Films και στην Ελλάδα στις 17 Δεκεμβρίου, σε συνεργασία με το Filmcenter του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου.
Σημείωμα σκηνοθέτη
Η ιστορία της «Στρέλλας» είναι από αυτές που θα μπορούσαμε να ακούσουμε
σε μία παρέα με την κοινότυπη εισαγωγή: «θα σας διηγηθώ μία απίθανη ιστορία
που άκουσα». Όπως συνήθως η δυναμική αυτών των ανεκδοτικών ιστοριών πηγάζει
από κάτι αρχετυπικό, κάτι με το οποίο μπορεί ο καθένας να ταυτιστεί. Παίρνοντας
σαν αφετηρία λοιπόν αυτό το αρχετυπικό σχήμα και τοποθετώντας το σε μία εποχή,
τη σημερινή, και μία κοινωνία, την ελληνική, όπου η αναζήτηση μίας νέας ταυτότητας
μέσα σε ένα επίσης νέο σύστημα αξιών έχει γίνει πιο επιτακτική από ποτέ,
θελήσαμε να αφηγηθούμε μία ιστορία η οποία δοκιμάζει τη φαντασία μας, τα
συναισθήματά μας και τις κεκτημένες αξίες μας. Μία ιστορία που έχει ως στόχο
να μιλήσει για τη σημασία της αποδοχής του διαφορετικού, την ανάγκη για συμφιλίωση,
τον αλληλοσεβασμό. Τέλος, για την αγάπη πέρα και πάνω από κάθε σύμβαση.
Η Στρέλλα αλλάζει το φύλο της, την ταυτότητά της. Με την ορμή και την αυθάδεια
της νεότητας, αλλά και με την ανάγκη για επαναπροσδιορισμό και συμφιλίωση
με το παρελθόν, ξεκινάει μία παράτολμη πορεία. Στο δρόμο της θα κινδυνεύσει
η ίδια και θα θέσει σε κίνδυνο και ό,τι αγαπά. Στη σκοτεινή γωνιά του υπνοδωματίου
η τρέλλα την αφουγκράζεται, καθώς σε αυτή την ισορροπία αντίπαλός της είναι
η ύβρις αλλά σύμμαχός της η επιθυμία για συμφιλίωση και αγάπη.
Ο Γιώργος αποφυλακίζεται μετά από δεκαπέντε χρόνια εγκλεισμού. Τα πρώτα
του βήματα στην ελεύθερη ζωή αποδεικνύονται αβέβαια και μοιραία. Στη μέση
της ζωής του συνειδητοποιεί ότι αυτά που είχε αφήσει έξω περιμένουν υπομονετικά
να τον συναντήσουν, ζητώντας του εξηγήσεις και βάζοντάς τον στην πιο οδυνηρή
θέση που έχει βρεθεί ποτέ. Αυτή του να αναμετρηθεί για άλλη μια φορά με τις
πράξεις του παρελθόντος αλλά και με τις πιο σκοτεινές επιθυμίες του.
Το παρελθόν είναι αυτό που ο Γιώργος και η Στρέλλα θέλουν να προσπεράσουν.
Να όμως που σε κάθε τους βήμα μπροστά σα να κτυπάνε σε ένα ελατήριο που τους
πετάει πίσω. Το παρελθόν, όμως, είναι αυτό που κρατάει τα κλειδιά και που
καμιά φορά τα αποκαλύπτει σα μία εικόνα μέσα σε ένα παράδοξο όνειρο. Για
να μπορέσουν να φτάσουν εκεί όπου ξεκίνησαν όλα, η περιπλάνησή τους είναι
αναπόφευκτη.
Η ταινία γυρίστηκε σε φιλμ Super 16mm και έχει μεταγραφεί σε φιλμ 35mm.
Η κάμερα στο χέρι ακολουθεί τους ήρωες στην τελετουργική πορεία τους προς
τη σύγκρουση και από κει στη συμφιλίωση. Τα επίμονα κοντινά πλάνα στα πρόσωπά
τους προσπαθούν να αποκρυπτογραφήσουν τις επιθυμίες τους, τις αποφάσεις τους.
Η «Στρέλλα» είναι ένα δράμα που δεν αποκλείει το χιούμορ, ακόμα κι αν αυτό
είναι πικρό, ούτε την ελαφρότητα, ακόμα κι αν αυτή φαίνεται παράδοξη. Εξάλλου
η ισορροπία στις αντιθέσεις είναι ο τρόπος με τον οποίο επιβιώνουν οι ήρωες.
Το φως της ημέρας είναι φθινοπωρινό, και τα χρώματα κρύα. Η νύχτα ωστόσο
είναι σαγηνευτική, σχεδόν υπνωτική από τις πολύχρωμες, κινούμενες πηγές φωτός
(Μπαρ Κούκλες, διαμέρισμα Στρέλλας, Χριστούγεννα). Είναι ένας κόσμος τεχνητής
λάμψης, αυτής που οι ίδιοι κατασκευάζουν για να φωτίζουν τις σκοτεινές πλευρές
της έγκλειστης ζωής τους.
Η Αθήνα είναι η πόλη που επιλέγουν οι ήρωες. Η πόλη που αψηφά την ιστορία
της, το παρελθόν της και κοιτάζει στο μέλλον με την άγνοια και το θράσος
ενός εφήβου. Μία πόλη τόσο αρχαία όσο και μοντέρνα, τόσο δεκτική όσο και
επιθετική, εγκλωβίζει τους ήρωες μέσα στους δρόμους της και τις κλειστές
πολυκατοικίες. Αυτοί όμως θα καταφέρουν να δραπετεύσουν, επανεφευρίσκοντας
μία «δική τους» πόλη, πιο ανθρώπινη, πιο προστατευτική. Αυτή που τελικά θα
κερδίσουν, αυτή που θα γίνει το σπίτι τους.
Γεννήθηκε και ζει στην Αθήνα. Σπούδασε στο Λονδίνο, στο London Film School
και στο Παρίσι, στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης, Paris 1. Από το 1985 ως το
1995 έζησε στο Παρίσι και το Λονδίνο και σκηνοθέτησε μικρού μήκους ταινίες,
οι οποίες παρουσιάστηκαν σε διεθνή Φεστιβάλ, όπως στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου
του Λονδίνου (LFF) και στο Φεστιβάλ Μεσογειακού Κινηματογράφου (Festival
du Cinema Mediterraneen), όπου η ταινία «The Fall and Rise of Lydia von Burer»
απέσπασε το πρώτο βραβείο. Το 1995 ίδρυσε στην Αθήνα την εταιρεία παραγωγής
«100% Synthetic Films» και ξεκίνησε να δουλεύει την πρώτη του ταινία μεγάλου
μήκους ως σκηνοθέτης, σεναριογράφος και παραγωγός. Η «Επίθεση του Γιγαντιαίου
Μουσακά» (www.mousakas.com) ολοκληρώθηκε το 1999. Πέρα από την Ελλάδα, κατέκτησε
διανομή στις αίθουσες της Ιαπωνίας και της Γαλλίας (Films Distribution) και
συμμετείχε σε περισσότερα από είκοσι αναγνωρισμένα διεθνή φεστιβάλ, επιβάλλοντας
το όνομα του σκηνοθέτη της. Παράλληλα εργάζεται ως παραγωγός και σκηνοθέτης
σε διαφημιστικά στην Ελλάδα αλλά και ως σκηνοθέτης σε θεατρικές παραστάσεις
στο Παρίσι. Η «Αληθινή Ζωή», (www.alithinizoi.gr), η δεύτερη μεγάλου μήκους
ταινία του, ήταν μία συμπαραγωγή Ελλάδας και Γαλλίας. Συμμετείχε το Φθινόπωρο
του 2004 στο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τορόντο στο τμήμα Contemporary
World Cinema και την ίδια χρονιά βραβεύτηκε με το βραβείο της Πανελλήνιας
Ενωσης Κριτικών Κινηματογράφου (ΠΕΚΚ) στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. H Στρέλλα
είναι η τρίτη μεγάλου μήκους ταινία του.
Συμμετοχή σε Διεθνή Φεστιβάλ
-59o Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Βερολίνου - Πανόραμα
-25o Schwule Filmwoche Freiburg
-28 Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Κωνσταντινούπολης
-35ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σιάτλ
-4ο Διεθνές LGBT Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Τελ Αβίβ
(Πρώτο βραβείο καλύτερης ταινίας)
-37ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Λα Ροσέλ
-19ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Espoo Cine (Φινλανδία)
-16ο Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου (Αυστραλία)
-Φεστιβάλ Ελληνικού Κινηματογράφου (Pau – Γαλλία)
-13o Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Gay And Lesbian της Λισαβόνας
(Βραβείο Γυναικείας Ερμηνείας στη Μίνα Ορφανού)
-15o Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου της Αθήνας – Νύχτες Πρεμιέρας
-20ο Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Gay And Lesbian του Αμβούργου
- 19ο Διεθνές Φεστιβάλ Gay And Lesbian του Οσλο
(Πρώτο βραβείο καλύτερης ταινίας)
-45o Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σικάγο
-16o Φεστιβάλ Ευρωπαϊκού Κινηματογράφου στην Οσάκα (Ιαπωνία)
-15o Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Gay And Lesbian στο Παρίσι
-7o Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου Gay And Lesbian στην Φλωρεντία
-Cinema Europa (Μεξικό)
-8ο Pink Screens Film Festival (Βρυξέλλες)
-31ο Φεστιβάλ Μεσογειακού Κινηματογράφου (Μονπελιέ)
ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΡΗΤΑ Η ΜΕΡΙΚΗ Ή ΟΛΙΚΗ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ, ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥ Το πρωτότυπο περιεχόμενο του myFILM.gr, είναι αποτέλεσμα δημοσιογραφικής έρευνας και εργασίας και προστατεύεται από το νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων και διανόησης.
All logos, trademarks and content in this site are property of their respective owner, the comments and reviews of their posters. Όλες οι δημοσιεύσεις σε αυτές τις ιστοσελίδες εκφράζουν τις απόψεις και τη γνώμη των συντακτών τους και όχι του εκδότη ή αρχισυντάκτη, των διαχειριστών ή συντονιστών (εκτός των δημοσιεύσεων των ιδίων) και ως εκ τούτου δεν φέρουν καμία ευθύνη για αυτές. myfilm.gr | themovie.gr | cinestar.gr | thestarmovie.com | thestarfilm.com | xms24.com
Τελευταία: 
Συνδεδεμένοι: 
.jpg "CAVEMAN")
