[Comments][Κριτικές][Στοιχεία][Φωτό][Πόστερ][Βίντεο][Περισσότερα][Κυκλοφορία]

| | |

ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ THE LIMITS OF CONTROL του Τζιμ Τζάρμους με τους Μπιλ Μάρεϊ, Τζον Χαρτ, Τίλντα Σουίντον, Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ, Γιούκι Κούντο Υπόθεση: Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από έναν μυστηριώδη και απόμακρο άντρα, οι πράξεις του οποίου ξεφεύγουν από τα όρια του Νόμου. Είναι στη διαδικασία ολοκλήρωσης μιας δουλειάς, δεν εμπιστεύεται κανέναν και οι στόχοι του δεν είναι ξεκάθαροι. Ξεκινά ένα ταξίδι που τον οδηγεί στην Ισπανία. Κι από εκεί, στην ίδια του την συνείδηση. Κριτικές της ταινίας Στοιχεία ταινίας Φωτογραφίες Βίντεο Άλλες Πηγές Περισότερες πληροφορίες

ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Η Βαθμολογία μου:

του Δημήτρη Παπαμίχου me@myfilm.gr

Ο καταξιωμένος σκηνοθέτης Τζίμ Τζάρμους μέσα από τη στοιχειώδη αφηγηματική γραφή του στην νέα του αυτή ταινία «ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΕΓΧΟΥ (THE LIMITS OF CONTROL)» .... 'ακροπατώντας μετέωρος σε τεντωμένο, σαν τρίχα, λεπτό σχοινί αφηγηματικής ισορροπίας, και μέσα σε ατμόσφαιρα λιτού και υποβόσκοντος κινηματογραφικού ύφους underground, στα όρια δηλαδή κατανόησης του θεατή' προσπαθεί, να βγάλει προς τα έξω τη δραματική αντίφαση να χαθεί ή να μην χαθεί η λευτεριά του Υποκειμένου μέσω του ελέγχου του από το ψευδεπίγραφο αντικειμενικό υποκείμενο! Τρόπος και μέσον κατ’ εξοχήν το οποίο χρησιμοποιεί στην ουσία το καπιταλιστικό σύστημα, ετούτη τη φορά, για να καπελώσει την ανεξαρτησία του Υποκειμένου. Στη ταινία, η φαντασία του Υποκειμένου μαζί με την εμβάθυνση του σε Βουδιστικές φιλοσοφικές πρακτικές ψυχεδελικού τύπου, όπως του τάι τσι και κουί κόνγκ, συμπυκνωμένες όλες μαζί στη μεταφορική μορφή της χορδής ενός μαγικού βιολιού, φαίνεται να αποτελούν το όπλο εξόντωσης της Βαρβαρότητας και του ελέγχου του κυρίαρχου συστήματος. Όμως και σε τελική και πιο βαθύτερη ανάλυση αναδεικνύεται από τον ίδιο τον σκηνοθέτη, πως μόνον η ίδια η διαχρονικώς επιμένουσα Στάση Ζωής και κυρίως η έμφυτη Γνώση του Υποκειμένου είναι μάλλον αυτά που τελικώς βάζουν τη θηλιά στον λαιμό του μεγάλου αδελφού, λίγο πριν και αμέσως μετά την επικράτηση του Νέου κόσμου του Όργουελ (1984). Ανάμεσα απ’ το αισιόδοξο και το απαισιόδοξο, με ανεπαίσθητο χιούμορ ερμηνευτικό και μόνον, Ταινία βαθειά ανατρεπτική και γι’ αυτό σταθερά κολλημένη στο χείλος του πουθενά και της τρυφερότητας. Μιας Πανανθρώπινης (sic) Yποκειμενικής τρυφερότητας. Ταινία? με λόγο και χωρίς λόγο? που όμως παντού μέσα της πλανιέται το αινιγματικό Υποκείμενο, σαν αόρατος Άγγελος, πάνω και μακριά στο Συμπάν που δεν έχει κέντρο και άκριες, κι ό οποίος αγναντεύοντας διαρκώς περιμένει τη στιγμή που αποφασιστικά και θλιμμένα θα τιμωρήσει τα ίδια του τα θαυμαστά αντικειμενικά έργα!

Άμα, γυρίζοντας σπίτι, σκεφτείς καλά αυτή τη ταινία πιθανόν και να την συμπαθήσεις. Και αν έτσι συμβεί πάει να πει ότι κάτι κέρδισες απ’ την πάλη σου με τον ίδιο σου τον αντικειμενικό! (sic) εαυτό! Ταινία κυρίως για νεαρά Υποκείμενα που ελπίζουν καλύτερες κοινωνίες απ’ αυτές του σήμερα, αλλά και για μεγαλύτερα Υποκείμενα, που χωρίς να γλύφουν και να συμμαχούν με το σύστημα, περιμένουν εντός των ορίων ελέγχου κάποιος, κάποιοι; να το αλλάξουν! Το σκεπτικό του Τζίμ Τζάρμους τελικά μου θυμίζει την φιλοσοφία του Αιγύπτιου διανοούμενου Ναγκίμπ Μαχφούζ με τη διαφορά, ότι ο πρώτος βιασμένος, χωρίς εκδικητικές μικροεπιδιώξεις, επισπεύδει την Επανάσταση, με τον αρχηγικό και πλήρη αυτοέλεγχο του Υποκειμένου του, βασιζόμενος σε αποστασιοποιημένες απ’ την πεζή πραγματικότητα υπερβάσεις, υπερβάσεις αδοκίμαστες διαχρονικά, ο δεύτερος πιο απλουστευτικός και ίσως πιο αληθοφανής και πιο κοντά στα Ανθρώπινα βλέπει ότι η Επανάσταση συντελείται καθημερινά μέσα από την διαχρονική Στάση και Θέση Ζωής των Υποκειμένων. Βεβαίως και στις δύο περιπτώσεις, ας σημειωθεί σαν τελική διάκριση, το ότι μόνο ο δεύτερος τιμήθηκε με νόμπελ και όχι ο πρώτος. Μπορεί κι αυτό να έχει ή να μην έχει τη σημασία του!

Από εκεί και πέρα η Μαδρίτη, η Ισπανία σε πλάνα του Τζάρμους μου θύμισαν πίνακες του φίλου μου Σαράντη Καραβούζη και του de kiriko. Πίνακες της πραγματικής και της αρχαίας και βαθειάς θλίψης, στο επ’ άπειρον; του Υποκειμένου.

Η φωτογραφία Christopher Doyle επεξηγηματική και στις λεπτομέρειες της διακρίνεται και διαρκώς υποβοηθά την ηθελημένη σκηνογραφικά λιτότητα της αφήγησης.

Οι ηθοποιοί υπέροχοι στις ερμηνείες τους! Με τον Ισαάκ Ντε Μπανκολέ, ξεχωριστό και τέλειο, σαν, σε λαξευμένο γρανίτινο βράχο, εικόνα του εκτός ελέγχου Υποκειμένου. Με την Τίλντα Σουίντον, σαν πλάσμα εξωτικό και αιθέριο φιλοσοφημένης μεταφυσικής πραγματικότητας, στα όρια του εκτός ελέγχου κι αυτή. Και με όλους τους άλλους όπως τους: Τζον Χερτ, Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ, Μπιλ Μάρεϊ,
Γιούκι Κούντο, κ.α, σωστούς ο καθένας και εντυπωσιακούς ανάλογα με την ερμηνευτική θέση (μικρή ή μεγάλη) που γι’ αυτήν επιλέχτηκαν από τον πρωτοποριακό σκηνοθέτη Τζίμ Τζάρμους.

Και πάλι λεω, ότι η ταινία αν και δύσκολη σε πρώτη ματιά, εν τούτοις για τους νέους και τους μεγαλύτερους και όπως τους περιέγραψα πιο πάνω, σαφώς σκιαγραφεί την πρόοδο του Υποκειμένου και την Πανανθρώπινη διαχρονική Ελπίδα του να ξεπεράσει τον εαυτό του έξω απ’ τα όρια του ελέγχου κάθε συστήματος! Γι’ αυτό και την συνιστώ.

του Άγγελου Κότσαρη (19.11.2009)

Διαφήμιση

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΙΝΙΑΣ

Περισσότερα για την ταινία (Δελτίο Τύπου)

Ο σκηνοθέτης Τζιμ Τζάρμους ("Τσακισμένα Λουλούδια", "Καφές και Τσιγάρα") εκπλήσσει με την νέα του ταινία, ένα δραματικό θρίλερ, δοκιμάζοντας ένα ύφος στο οποίο δεν τον έχουμε συνηθίσει. Συνεργάζεται για τέταρτη φορά με τον ηθοποιό Ισαάκ Ντε Μπανκολέ ("Casino Royale"), αλλά και με ένα διεθνές cast εξαιρετικών ηθοποιών.

Ο Σκηνοθέτης

Τζιμ Τζάρμους: Ανεξάρτητος, αναρχικός, ευφυής, λάτρης της καλής μουσικής, της ασπρόμαυρης φωτογραφίας και των ακραίων χαρακτήρων. Ο Τζιμ Τζάρμους γεννιέται στο Άκρον του Οχάιο το 1953. Αρχικά γράφεται σε σχολή δημοσιογραφίας, όμως σύντομα εγκαταλείπει το Άκρον και πηγαίνει στο Columbia University για να σπουδάσει αγγλική και αμερικάνικη λογοτεχνία. Στα πλαίσια μιας διαπολιτιστικής αποστολής επισκέπτεται το Παρίσι. Εκεί μαγεύεται από το γαλλικό Κινηματογράφο, ενώ έχει την ευκαιρία να παρακολουθήσει και ταινίες μεγάλων δημιουργών από όλο τον κόσμο. Έτσι υποβάλει αίτηση για να εγγραφεί στο περίφημο κινηματογραφικό τμήμα του New York University. Όχι μόνο γίνεται δεκτός, αλλά καταφέρνει να δουλέψει δίπλα στον Νίκολας Ρέι ("Επαναστάτης Χωρίς Αιτία") και να γνωρίσει τον Βιμ Βέντερς. Η σπουδαστική του ταινία, "Διακοπές Διαρκείας" (1980), που κόστισε ελάχιστα χρήματα, βρίσκει διανομή στην Ευρώπη δύο χρόνια αργότερα αποκτώντας αμέσως φανατικούς θεατές. Ακολουθεί η μικρού μήκους "The New World" (1982) που αργότερα θα ενσωματωθεί στην ταινία του "Πέρα απ' τον Παράδεισο" (1983). Ο Τζάρμους για αυτή την ταινία θα αποσπάσει την Χρυσή Κάμερα πρωτοεμφανιζόμενου δημιουργού στο Φεστιβάλ των Κανών. Η επόμενη ταινία του, "Στην Παγίδα του Νόμου" (1986) λαμβάνει εξαιρετικές κριτικές, ενώ οι ταινίες "Mystery Train" (1989), "Μια Νύχτα στον Κόσμο" (1991), "Ο Νεκρός" (1995) και "Ghost Dog: Ο Τρόπος των Σαμουράι" (1999) τον καθιερώνουν ως σπουδαίο ανεξάρτητο κινηματογραφικό δημιουργό. Το 2003 προβλήθηκε στις αίθουσες το "Καφές και Τσιγάρα", μια συρραφή μικρών ιστοριών από το παρελθόν και το παρόν. Το 2005 σκηνοθετεί το "Τσακισμένα Λουλούδια", μια απρόσμενη κωμωδία χαρακτήρων, με τον Μπιλ Μάρεϊ να δίνει ρεσιτάλ ερμηνείας. Τώρα ο Τζάρμους ζει και εργάζεται στη Νέα Υόρκη.

Οι Ηθοποιοί

Ο Ισαάκ Ντε Μπανκολέ γεννήθηκε το 1957 στην Ακτή Ελεφαντοστού. Τον ανακάλυψε ένας κινηματογραφιστής στους δρόμους του Παρισιού ενώ έκανε μαθήματα για να γίνει πιλότος. Πήρε Master στα Μαθηματικά και έπειτα παρακολούθησε μαθήματα σε δραματική σχολή. Είναι η τέταρτη φορά που συνεργάζεται με τον Τζιμ Τζάρμους, μιας και έχει πάρει μέρος στις ταινίες του "Μια Νύχτα στον Κόσμο", "Ghost Dog: Ο Τρόπος των Σαμουράι" και "Καφές και Τσιγάρα". Είχε επίσης μια μεγάλη συνεργασία με άλλον έναν σεναριογράφο/ σκηνοθέτη, τον Κλερ Ντένις, στα φιλμ "No Fear, No Die", "White Material", "Chocolat". Έχει συμμετάσχει, μεταξύ άλλων, στις ταινίες "A Soldier's Daughter Never Cries", "Manderlay", "Miami Vice", "Casino Royale", "Battle in Seattle", "Το Σκάφανδρο και η Πεταλούδα". Στην τηλεόραση έκανε γκεστ εμφάνιση στον έβδομο κύκλο του "24".

Η Σκοτσέζα ηθοποιός Τίλντα Σουίντον έγινε γνωστή από τις συμμετοχές της στις ταινίες του Άγγλου σκηνοθέτη Ντέρεκ Τζάρμαν, όπως το "Edward II" (1992) στο ρόλο της ψυχρής και καταπιεσμένης βασίλισσας Ισαβέλλας, για τον οποίο κέρδισε βραβείο καλύτερης γυναικείας ερμηνείας στο φεστιβάλ της Βενετίας. Καθιερώθηκε με την ταινία "Oρλάντο" της Σάλι Πότερ, την εκπληκτική μεταφορά του βιβλίου της Βιρτζίνια Γουλφ. Επίσης, την έχουμε δει στα "The War Zone" του Τιμ Ροθ, "Αγάπη είναι ο Διάβολος", το κινηματογραφικό πορτρέτο της ζωής του ζωγράφου Φράνσις Μπέικον από τον Τζον Μέιμπερι, "H Παραλία" του Ντάνι Μπόιλ, "The Deep End", "Vanilla Sky" του Κάμερον Κρόου, "Adaptation" του Σπάικ Τζόνζι, "Τσακισμένα Λουλούδια" του Τζιμ Τζάρμους, "Καυτό Απόρρητο" των αδερφών Κοέν, "The Curious Case of Benjamin Button" του Ντέιβιντ Φίντσερ. Το 2003 συνεργάστηκε με τον Γιούαν ΜακΓκρέγκορ και τον Πίτερ Μάλαν στην κινηματογραφική μεταφορά του μυθιστορήματος του Αλεξάντερ Τρόκι από τον Ντέιβιντ Μακένζι, "Ο Νεαρός Αδάμ". To 2005 συνεργάστηκε δύο φορές με τον Κιάνου Ριβς στις ταινίες "Thumbsucker" του Μάικ Μιλς και "Constantine". Στην απονομή των Όσκαρ το 2008, απέσπασε, εντελώς αναπάντεχα όπως η ίδια έχει πει, το πρώτο της αγαλματίδιο, Όσκαρ Β' Γυναικείου ρόλου για την ερμηνεία της στο "Μάικλ Κλέιτον".

Ο Τζον Χερτ γεννήθηκε το 1940 στην Αγγλία. Έκανε το ντεμπούτο του στο θεατρικό σανίδι το 1962 στο West End και έχει εμφανιστεί από τότε σε αμέτρητες σπουδαίες θεατρικές παραγωγές. Στην τηλεόραση υποδύθηκε τον Καλιγούλα και τον Ρασκόλνικοφ στις μίνι σειρές "Εγώ, ο Κλαύδιος" και "Έγκλημα και Τιμωρία" αντίστοιχα. Έχει προταθεί 2 φορές για Όσκαρ (Α' Ανδρικού Ρόλου για το "The Elephant Man" το 1981 και Β' Ανδρικού Ρόλου για "Το Εξπρές του Μεσονυχτίου" το 1979). Έχει πάρει μέρος, μεταξύ άλλων, στις ταινίες "The Hit", "A Man For All Seasons", "Alien", "The Field", "Indiana Jones and the Kingdom of the Crystal Skull", "Dead Man", "V For Vendetta", "Το Μαντολίνο του Λοχαγού Κορέλι", "Ο Χάρι Πότερ και η Φιλοσοφική Λίθος". Προσεχώς θα τον δούμε στις ταινίες "Lou", "Tron Legacy" και στις δύο τελευταίες ταινίες της σειράς "Χάρι Πότερ".

Ο Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ γεννήθηκε τo 1978 στην Γκουανταλαχάρα του Μεξικού από γονείς ηθοποιούς κι έτσι ήρθε σ' επαφή με τον κόσμο της υποκριτικής από μικρή ηλικία. Ξεκίνησε την καριέρα του στην τηλεόραση με την σειρά "Τερέζα" και από τότε έχει συμμετάσχει σε παραγωγές πολλών χωρών στο Μεξικό, την Ισπανία, την Αγγλία. Σπούδασε στην Κεντρική Σχολή Λόγου και Δραματικής Τέχνης στο Λονδίνο. Η πρώτη σημαντική ταινία που πρωταγωνίστησε ήταν το "Αmores Perros" σε σκηνοθεσία Aλεχάντρο Γκονζάλες Ινιαρίτου και ακολούθησαν τα "No News from God" (Aγκουστίν Ντίαζ Γιάνες), "Θέλω και τη Μαμά σου" (Αλφόνσο Κουαρόν), "Vidas Privadas" (Φίτο Πάεζ) και "Τhe Crime of Padre Amaro" (Kάρλος Καρέρα). Το υποκριτικό του ταλέντο έγινε πλέον ευδιάκριτο από την "Κακή Εκπαίδευση" σε σκηνοθεσία Πέδρο Αλμοδόβαρ και ακολούθησαν τα "Μοtorcycle Diaries" του Βάλτερ Σάλες και το "The King" του Τζέιμς Μαρς. Το 2001 κέρδισε το βραβείο Μαρτσέλο Μαστρογιάνι στο Φεστιβάλ της Βενετίας. Ο Γκαέλ Γκαρσία Μπερνάλ είναι από τους πιο περιζήτητους νέους ηθοποιούς του Χόλιγουντ σήμερα. Σύντομα θα τον δούμε στη νέα ταινία του Λούκας Μούντισον με τίτλο "Mammoth" πλάι στην Μισέλ Ουίλιαμς και στο "Rudo y Cursi" από τον Κάρλος Κουαρόν, αδελφό του Αλφόνσο. Τέλος, έκανε το σκηνοθετικό του ντεμπούτο με το "Deficit", ένα φιλμ χαμηλού προϋπολογισμού που γυρίστηκε στο Μεξικό.

Με τα Λόγια του Σκηνοθέτη

Ο τίτλος της ταινίας προέρχεται από ένα δοκίμιο ("The Limits of Control") που έγραψε το 1970 ο Γουίλιαμ Σ. Μπιρό. Το δοκίμιο είχε ως θέμα του τη γλώσσα ως μηχανισμό ελέγχου: "οι λέξεις είναι ακόμη τα κύρια εργαλεία του ελέγχου. Οι προτάσεις είναι λέξεις. Οι ιδέες είναι λέξεις. Οι εντολές είναι λέξεις. Καμία μηχανή ελέγχου που έχει εφευρεθεί ως τώρα δεν μπορεί να λειτουργήσει χωρίς λέξεις, και οποιαδήποτε τέτοια μηχανή προσπαθεί να κάνει κάτι τέτοιο στηριζόμενη εντελώς σε εξωτερικές δυνάμεις ή στον φυσικό έλεγχο του μυαλού, θα έρθει σύντομα αντιμέτωπη με τα όρια του ελέγχου". Ενώ όλο αυτό με ενέπνευσε στο να σκεφτώ πώς αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα και πώς αυτά υπόκεινται σε έλεγχο, δεν χρησιμοποίησα το θέμα του δοκιμίου στην ταινία, αλλά μόνο τον τίτλο του.
Τα φυσικά τοπία στα νότια της Ισπανίας, όπου περιφέρεται ο Ισαάκ Ντε Μπανκολέ, ήταν πολύ περίεργα και μαγικά μέρη για μας. Η Σεβίλλη είναι μια από τις αγαπημένες μου πόλεις στον κόσμο και πάντοτε με γοήτευε. Θυμάμαι ότι πήγα εκεί για πρώτη φορά το 1980 με τους Fab Five Freddy και τη νύχτα που επιστρέψαμε στη Νέα Υόρκη, άνοιξα την τηλεόραση και είδα τον Όρσον Ουέλς σε ένα talk show. Τον ρώτησαν "Έχετε γυρίσει όλο τον κόσμο, ποια είναι όμως η αγαπημένη σας πόλη;". Χωρίς δισταγμό, ο Ουέλς απάντησε "Αναμφισβήτητα η Σεβίλλη".
Η Τίλντα Σουίντον είναι το φετίχ μου. Μου αρέσει να την μεταμορφώνω στις ταινίες μου και είναι ιδιαίτερα προσαρμοστική σε αυτό. Είναι άψογη στη συνεργασία. Έχω πολλά περισσότερα σχέδια γι' αυτήν στο μέλλον.

Δεν είμαι θρησκευόμενος, όμως με τον "Νεκρό" και πιο πριν, με μια ταινία που είχε κάνει ο Μίκα Καουρισμάκι ("Tigrero: A Film That Was Never Made"), άρχισα να ανοίγομαι σε διαφορετικές φιλοσοφίες. Κυρίως στον Βουδισμό, όχι με κάποιον πειθαρχημένο τρόπο, αλλά φιλοσοφικά. Έτσι ήρθα αντιμέτωπος με τη βασική ιδέα ότι τα πάντα στο σύμπαν είναι ένα πράγμα, και ότι το μόνο πράγμα που έχουμε είναι το παρόν. Παρόλο που δεν είμαι ενεργός βουδιστής, ως επέκταση αυτής της φιλοσοφίας προσπαθώ να κάνω τάι τσι και κουί κονγκ, όπως και ο χαρακτήρας που υποδύεται ο Ισαάκ Ντε Μπανκολέ στην ταινία.

ΕΠΙΣΗΜΟ SITE :

http://www.thelimitsofcontrol.com/

ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ

http://www.imdb.com/
http://www.rottentomatoes.com/
http://www.allmovie.com/

PHOTOS - POSTERS

Φωτογραφικό υλικό

Τύπος:	Εικόνα .jpg .jpeg .gif (κλικ για μεγέθυνση)

Διαφήμιση

VIDEO CLIPS, TRAILER, TEASER, SCREENING PREVIEW

Video Type: Flash Get Flash to see this player.

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ / ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ