Home myFILM
Select English    Επιλέξτε Ελληνικά
Αρχή ΝΕΑ Ταινίες Φεστιβάλ Βίντεο Φωτογραφίες DVD TV Συνεντεύξεις Διαγωνισμοί Box Office
  Εγγραφή / Σύνδεση
myFILM.gr toolbar
Σήμερα & προσεχώς
.: από 28/8/14 :.
. Lucy
. Μαγεία στο Σεληνόφως
. Αεροπλάνα 2: Ιπτάμενοι Πυροσβέστες
.: από 4/9/14 :.
. Ο Νο1 Καταζητούμενος
. Step Up: All In
. Φύλακες του Γαλαξία
. The Lunchbox
. Παίζοντας Με Τη Φωτιά
. Η Άντουα και οι Φίλες της (1960)
.: από 11/9/14 :.
. Μεγαλώνοντας
. Αμαρτωλή Πόλη: Η Κυρία Θέλει Φόνο
. Η Τελική Αποπληρωμή
. Μέσα στον Κυκλώνα
. Ξόρκισε Το Κακό
. Η Ζωή είναι Ωραία με τα Μάτια Κλειστά
. Η Εγκληματική Ζωή του Αρτσιμπάλντο Ντε Λα Κρουζ (1955)
.: από 18/9/14 :.
. Ρίο, Σ' Αγαπώ
. Kidnapping Freddy Heineken
. Ο Λαβύρινθος
. Αμνησία
. Η Barbie στο Μυστικό Βασίλειο
.: από 25/9/14 :.
. Τα Χελωνονιντζάκια
. Ένας Πύργος Στην Ιταλία
. The Equalizer
. The Boy With The Cuckoo-Clock Heart
. Στο Σπίτι

Περιοχή μελών
Εγγραφή εδώ:
Χρήστης:
Συνθηματικό:
Κωδικός Ασφαλείας: Κωδικός Ασφαλείας
Γράψτε Κωδικό Ασφαλείας (6ψήφιος αριθμός εικόνας):
Members List Μέλη:
Τελευταία: katoikidio123's Profile katoikidio123
Σήμερα: 0
Χθές: 2
Συνολικά: 9734

Συνδεδεμένοι:
Επισκέπτες: 171
Μέλη: 1
Σύνολο: 172

Εγγραφή

ΔΩΡΕΑΝ Toolbar
Θέματα
BOX OFFICE Ελληνικό
BOX OFFICE USA
Δημοφιλή / Top50
Cine CULT
TV
CD
Θέατρο
Αρχείο
Αίθουσες
ανά εβδομάδα
με μια ματιά

Ο Λογαριασμός μου
Blogs
Λήψεις
Φωτογραφίες
Φόρουμ
Ημερολόγιο
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία
Αναζήτηση
Donation
Ανέκδοτα και Αστεία
Ποίηση
Παιχνίδια Flash
Πόστερ
Άλλο Περιεχόμενο
Ενότητες
Πρόσωπα
Βιβλίο
Casting
Φεστιβάλ / Διανομή
Ευκαιρίες Καριέρας
Δελτίο καιρού
Ξενοδοχεία
Χρήσιμα

Upcoming Events

-- Sponsored Links --
Dailymotion
AGATHI Art Gallery
cinefo.wordpress.comr
aggelospolidoros.blogspot.gr

-- feeds'n'blogs --














Cinema: Καμίλ Κλοντέλ 1915 (Camille Claudel 1915) του Μπρούνο Ντιμόντ (2013)

Ημερομηνία καταχώρησης: Κυριακή, 06 Οκτ. 2013 @ 16:21:00 MST - Συντάκτης : Jim Papamichos

[Comments][Περισσότερα][Κριτικές][Βίντεο][Φωτό][Πόστερ][Κυκλοφορία][Στοιχεία]

Δραματική

Καμίλ Κλοντέλ 1915
Camille Claudel 1915

του Μπρούνο Ντιμόντ
με τους Ζιλιέτ Μπινός, Ζαν Λικ Βενσάν, Εμανουέλ Κάουφμαν

Υπόθεση:
1915, χειμώνας στο άσυλο ανιάτων στο Μοντεβέργκ, στη Νότια Γαλλία. Η Καμίλ Κλοντέλ, γλύπτρια, μούσα και σύντροφος του Ροντέν, βρίσκεται έγκλειστη κατά παραγγελία των γονιών της, με μοναδικό φωτεινό σημάδι τις αραιές αλλά τακτικές επισκέψεις του αδελφού της, Πολ. Η Κλοντέλ θα ζήσει στο άσυλο τα τελευταία 29 χρόνια της ζωής της. Δε θα ξαναδημιουργήσει κανένα έργο. Το μοναδικά δημιουργικό μυαλό της θα σβήσει σιγά-σιγά μέσα στη μοναξιά και την υπαρξιακή απορία.


ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

 Ο Μπρουνό Ντιμόν, ο αναγνωρισμένος σκηνοθέτης φιλμ σαν το «L’ Humanité», τη «Φλάνδρη» και το «Hors Satan», στήνει μια ελλειπτική, φιλοσοφική ταινία, βασισμένος στα βιβλία του Πολ Κλοντέλ, την αλληλογραφία του με την αδελφή του, Καμίλ και τα ιατρικά αρχεία από την παρακολούθησή της. Τοποθετεί τη Ζιλιέτ Μπινός μέσα σε μια αληθινή ψυχιατρική κλινική, την περικυκλώνει με τους πραγματικούς ασθενείς και την αφήνει να παρουσιάσει μια σπάνιου βάθους ερμηνεία. Μια ταινία σκληρή και μοναχική που ξεδιπλώνεται ως ένα διαφορετικό, ακαταμάχητο αριστούργημα.

Η αρχή…
Γεννημένη το 1864 στο Αίν της Νότιας Γαλλίας, η Καμίλ Κλοντέλ είναι γλύπτρια και η μεγαλύτερη αδερφή του συγγραφέα Πωλ Κλοντέλ. Ξεκίνησε σαν μαθήτρια του Ωγκύστ Ροντέν και στη συνέχεια έγινε η ερωμένη του για 15 χρόνια, πριν τελικά τον αφήσει το 1895. Μετά το θάνατο του πατέρα της το 1913 και έχοντας περάσει τα τελευταία 10 χρόνια απομονωμένη στο στούντιο της στο Παρίσι, εισάγεται μετά από εντολή της οικογένειας της, πρώτα στο ψυχιατρικό ίδρυμα του Βιλ-Εβράρ κοντά στο Παρίσι και έπειτα στο άσυλο του Μοντβέργκ.

Σύνοψη
Χειμώνας 1915. Έγκλειστη από την οικογένεια της σε ένα άσυλο στη Βόρεια Γαλλία – όπου δεν θα δημιουργήσει ποτέ ξανά – το χρονικό της απομονωμένης ζωής της Καμίλ Κλοντέλ, ενώ περιμένει την επίσκεψη του αδελφού της, Πωλ Κλοντέλ.

Αντί επιλόγου…
Η Καμίλ Κλοντέλ θα περάσει τα τελευταία 29 χρόνια της ζωής της στο άσυλο όπου θα αφήσει και την τελευταία της πνοή στις 19 Οκτωβρίου 1943, σε ηλικία 79 ετών. Η ταφή της θα γίνει σε έναν κοινό τάφο με αποτέλεσμα το σώμα της να μην βρεθεί ποτέ. Ο αδερφός της Πωλ, ο οποίος πέθανε στις 23 Φεβρουαρίου 1955, παρά τις επισκέψεις του, μέχρι το τέλος της ζωής της, δεν θα παρευρεθεί στην κηδεία της.

 

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

ΚΑΜΙΛ ΚΛΟΝΤΕΛ: Ζιλιέτ Μπινός

Με πάνω από 50 ταινίες στο βιογραφικό της, η Γαλλίδα ηθοποιός δεν χρειάζεται συστάσεις. Έχει δουλέψει με μερικούς από τους σημαντικότερους σκηνοθέτες, όπως ο Ζαν Λυκ Γκοντάρ, ο Μίκαελ Χάνεκε και ο Κριστόφ Κισλόφσκι (που της χάρισε τον ρόλο της Ζουλί Βινιόν στην ταινία «Τρια Χρώματα: Μπλε»), χτίζοντας μια εντυπωσιακή πορεία, που την έχει καταξιώσει στο παγκόσμιο κινηματογραφικό στερέωμα. Μεταξύ των βραβείων που έχει κερδίσει είναι το OSCAR Β’ Γυναικείου Ρόλου για την ταινία «Ο Άγγλος Ασθενής» του Άντονι Μιγκέλα (ήταν επίσης υποψήφια για ΟSCAR A’ Γυναικείου Ρόλου για την ταινία «Chocolat») και το Βραβείο Καλύτερης Ηθοποιού στο Φεστιβάλ των Καννών για την ταινία «Γνήσιο Αντίγραφο» του Αμπάς Κιαροστάμι. Υποψήφια υπήρξε μεταξύ άλλων και για τρεις Χρυσές Σφαίρες. Η καριέρα της είναι μοιρασμένη σε Ευρώπη και Αμερική. Θα έχουμε την ευκαιρία να την απολαύσουμε σε πολλές ταινίες μέσα στο 2014, όπως επίσης και σε ένα μεγάλο αμερικάνικο blοckbuster, το «Godzilla», ένα είδος ταινιών που δεν μας έχει συνηθίσει.

ΠΩΛ ΚΛΟΝΤΕΛ: Ζαν Λυκ Βενσάντ

Ο Ζαν Λυκ Βενσάντ είναι ένας θεατρικός ηθοποιός και δραματουργός, συμμετέχει σε projects  που περιλαμβάνουν video art και εκδίδει άρθρα για την Γαλλική εκδοτική εταιρεία Gallimard Education. Εμπλέκεται με πολλούς τρόπους σε κάθε μορφή τέχνης, αλλά η μεγάλη του αγάπη είναι το θέατρο στο οποίο ασχολείται από το 1998. Έχει συνεργαστεί με αρκετούς σκηνοθέτες τόσο σαν ηθοποιός όσο και σαν βοηθός. Το «Καμίλ Κλοντέλ 1915» είναι η δεύτερη ταινία μεγάλου μήκους στην οποία συμμετέχει ενώ μέσα στο 2013 πρωταγωνίστησε και σε μια μικρού μήκους.

ΣΚΗΝΟΘΕΣΙΑ: Μπρούνο Ντιμόντ

Με 19 βραβεία στο βιογραφικό του (3 από αυτά μάλιστα έχουν δοθεί στο Φεστιβάλ των Καννών για 3 διαφορετικές ταινίες του), ο γεννημένος στο Bailleul το 1958 σκηνοθέτης, φημίζεται για τη ρεαλιστική απεικόνιση των χαρακτήρων του, την επιλογή ερασιτεχνών ηθοποιών και τον πειραματισμό με σκοπό να υπερβεί τα καθιερωμένα.

Με την ταινία «Η ζωή του Ιησού» καταγράφει ένα θέμα τόσο επίκαιρο ακόμα και στις μέρες μας: το ρατσισμό, τη μετανάστευση, την ανεργία.
Στην «Ανθρωπότητα» η τέχνη θα προσπαθήσει να αντισταθεί στην κακοποίηση μέσω της τέχνης. Το σοκαριστικό «29 Φοίνικες» είναι μια απρόβλεπτη no budget αλληγορία για τον έρωτα και την καταστροφή. Η αντιπολεμική «Φλάνδρα» κλείνει τον (έως τώρα) κύκλο των ταινιών του που γνώρισαν επιτυχία στην Ελλάδα.
Το «Χάντεβιτς» (2009) και το «Έξω Σατανά» (2011) κλείνουν ένα κύκλο πειραματισμού με τις βασικές ανθρώπινες αξίες που στις ταινίες του αμφισβητεί για να τις αναθεωρήσει.

Με την «Καμίλ Κλοντέλ 1915», ο σημαντικός σκηνοθέτης κλείνει το μάτι στον θεατή, επιτρέποντας του να σχηματίσει εκείνος τη δική του γνώμη για το κατά πόσο η Καμίλ ήταν μια ψυχικά άρρωστη γυναίκα. Ακολουθώντας για ακόμα μία φορά τη σχολή του ρεαλισμού, χρησιμοποιεί στις σκηνές του άσυλου πραγματικές νοσηλεύτριες και ασθενείς (όπου οι ίδιοι – ή οι συγγενείς τους - έδωσαν γραπτή συγκατάθεση για τη συμμετοχή τους) που η συνύπαρξη τους προβληματίζει τους ηθοποιούς αλλά και τους εντάσσει περισσότερο στο κλίμα.

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ – ΘΕΑΤΡΟ – ΒΙΒΛΙΟ

Η ιστορία της Καμίλ Κλοντέλ έχει απασχολήσει και στο παρελθόν τον κινηματογράφο. Η  απόδοση του Bruno Nuytten to 1988 (με τίτλο «Camille Claudel») ανέδειξε την Izabele Anzani που εκείνη τη χρονιά κέρδισε η ίδια, μεταξύ άλλων, το βραβείο καλύτερης γυναικείας ερμηνείας στο Φεστιβάλ του Βερολίνου, το Σεζάρ και απέσπασε υποψηφιότητα για OSCAR. Η ταινία την ίδια χρονιά ήταν υποψήφια και για OSCAR και Χρυσή Σφαίρα καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας. Το 2001, η ταινία μικρού μήκους «Camille» κερδίζει το βραβείο Nova Autoria για καλύτερο σενάριο.

 

Στην Ελλάδα κυκλοφορεί από τις εκδόσεις του βιβλιοπωλείου της Εστίας, το βιβλίο «Μια Γυναίκα Καμίλλη Κλοντέλ» της Anne Delbee ενώ το βιβλίο της Σοφίας Βοϊκου «Στη Σκιά του Αυγερινού» από τις εκδόσεις Ψυχογιός, είναι εμπνευσμένο από το μεγάλο έρωτα της Κλοντέλ και του Ροντέν.

Δυο θεατρικά την τελευταία τριετία, φέρνουν στην επιφάνεια διαφορετικές πτυχές της ζωής της γλύπτριας. Το «Καμίλ Κλοντέλ: Το κύμα της τρέλας» του Στέλιου Κρασανάκη, χαρίζει μια εξαιρετική ερμηνεία στην Λυδία Φωτοπούλου σε ένα μονόλογο που με τόλμη αφήνει την ηρωίδα να απαντήσει στα ερωτήματα σχετικά με την πάθηση που της προσάπτει η ιστορία.

Το Camille Claudel MudNess του Γιάννη Λασπιά, μέσα από έναν υποθετικό διάλογο της Camille  Claudel και της ψυχιάτρου Constance Pascal, φέρνει στο προσκήνιο τον εγκλωβισμό των δυο γυναικών, σε μια εποχή που δεν ήταν έτοιμη να τις υπό-και από-δεχτεί.

Η ΖΩΗ ΕΝΟΣ ΘΡΥΛΟΥ

H Camille Claudel θεωρείται μια από τις σημαντικότερες γυναίκες της εποχής της, τόσο για την καλλιτεχνική της πορεία, σε έναν χώρο  που κατά κύριο λόγο θεωρείτο ανδροκρατούμενος, όσο και για την πολυτάραχη ζωή της και τις επιλογές της. Η ιστορία της ξεκινά με τη γέννηση της, το 1864, στην περιοχή της Καμπανίας, στη νότια Γαλλία. Ήταν κόρη του Louis Prosper Claudel και της Louise Athanaise Cécile Cerveaux και αδελφή του Γάλλου ποιητή και διπλωμάτη Paul Claudel. Η πρώτη επαφή της με την τέχνη της γλυπτικής έγινε σε πολύ νεαρή ηλικία. Ήδη από τα 12 της είχε ξεκινήσει να δημιουργεί μικρές φιγούρες.

Το 1879 η γνωριμία της με τον  γλύπτη Alfred Boucher, είναι ο λόγος για να ασχοληθεί πλέον σοβαρά με την αγαπημένη της τέχνη και να αποκτήσει ακαδημαϊκή μόρφωση. Το 1881 μαζί με την μητέρα και τα αδέλφια της μετακομίζει στο Παρίσι όπου ξεκινά σπουδές σχεδίου και ανατομίας στην ιδιωτική Ακαδημία Colarossi. Η Camille είναι από τις ελάχιστες γυναίκες της εποχής της που καταφέρνει να γίνει φοιτήτρια . Ο Boucher γίνεται δάσκαλος της και μαζί του ξεκινά να μελετά τα πορτρέτα. Μάλιστα εκείνη την περίοδο κάνει ένα πορτρέτο του αδερφού της σε ηλικία 13 ετών. Το 1882 νοικιάζει ένα εργαστήριο όπου μπορεί να δουλέψει τα έργα της.

Παράλληλα με τη βοήθεια του Boucher, γνωρίζει τον Paul Dubois, διευθυντή της Σχολής Καλών Τεχνών. Ένα χρόνο μετά, συναντά για πρώτη φορά τον Auguste Rodin ο οποίος στην αρχή γίνεται δάσκαλος της, αντικαθιστώντας τον Boucher ενώ σιγά σιγά αναπτύσσεται μια ερωτική σχέση. Τον ίδιο χρόνο, συμμετέχει για πρώτη φορά στην έκθεση της Société des Artistes Français, ενώ στον κατάλογο της έκθεσης αναφέρεται ως μαθήτρια των Rodin και Dubois. Το 1884 γίνεται πλέον επίσημα μαθήτρια του Rodin, μοντέλο και βοηθός του και το 1885 ξεκινά η συνεργασία τους.

Η Camille υπήρξε η σημαντικότερη έμπνευση του Rodin και ο μεγάλος του έρωτας παρόλο που δεν μπόρεσε να ζήσει μαζί της λόγω της Rose Beuret που υπήρξε και η επίσημη σύντροφος του. Το 1894 η ερωτική τους σχέση τερματίζεται ενώ διακόπτουν και την συνεργασία τους το 1898. Μέχρι και το 1905 ακολουθεί την δική της πορεία στον  χώρο με μια σειρά από σημαντικά έργα και διακρίσεις. Αυτή όμως είναι και η χρονιά που τα πράγματα αλλάζουν στη ζωή της. Η απομόνωση και οι ψυχολογικές διαταραχές την οδηγούν στο να καταστρέψει μεγάλο μέρος από τα έργα της ενώ ταυτόχρονα αρχίζει να κατηγορεί τον Rodin  ότι κλέβει τις ιδέες της και εκμεταλλεύεται την δουλειά της. Το 1908 πραγματοποιείται μια έκθεση που τελικά είναι και η τελευταία της γιατί λόγω κακής ψυχολογικής αλλά και οικονομικής κατάστασης αναγκάζεται να αποσυρθεί.

Η κατάσταση θα γίνει ακόμα χειρότερη τα επόμενα χρόνια, με τον θάνατο του πατέρα της το 1913.  Η ίδια δεν ενημερώνεται από την οικογένεια της για τον θάνατο του και οκτώ μέρες μετά με πρωτοβουλία του αδερφού της, εισάγεται στην ψυχιατρική κλινική Maison de Santé. Ο Γαλλικός τύπος δημοσιεύει μια «κατηγορώ» προς την οικογένεια της για την καταστροφή μιας τόσο μεγάλης καλλιτέχνιδας. Ο Rodin συμμετέχει στην κάλυψη των εξόδων της ενώ μεταφέρει τα έργα της σε ένα δωμάτιο του ξενοδοχείου Biron για να τα προστατεύσει. Η Claudel πέρασε 30 χρόνια μέσα σε ιδρύματα έχοντας επικοινωνία μόνο με τον αδερφό της. Η μητέρα της δεν δέχτηκε ποτέ ούτε να την δει αλλά ούτε και να υπογράψει προκειμένου να επιστρέψει σπίτι της. Πέθανε το 1943 και η ταφή της έγινε στο κοιμητήριο της Monfavet.
Τα περισσότερα γλυπτά της καταστράφηκαν από την ίδια, παρόλα αυτά σώζονται περίπου 90 γλυπτά και σχέδια, πολλά από τα οποία ανήκουν στο μουσείο Rodin ενώ άλλα φιλοξενούνται σε μεγάλα μουσεία σε όλο τον κόσμο.

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΟΝ ΜΠΡΟΥΝΟ ΝΤΥΝΟΝΤ ΚΑΙ ΤΗΝ ΖΙΛΙΕΤ ΜΠΙΝΟΣ

Μπρούνο: Το πρότζεκτ αυτό ξεκίνησε από ένα τηλεφώνημα της Ζιλιέτ. Ήμουν στα γυρίσματα του «Outside Satan» όταν δέχτηκα το τηλεφώνημα της, στο οποίο μου είπε ότι ήθελε να συνεργαστούμε, παρόλο που δεν είχαμε γνωριστεί. Το θεώρησα λίγο παράτολμο από μέρους της και για καιρό αναρωτιόμουν πως θα μπορούσα να την αξιοποιήσω. Μου αρέσει πολύ να δουλεύω με τους ηθοποιούς αλλά δεν ξέρω πάντα πως να τους αξιοποιήσω σωστά.

Ζιλιέτ: Βρεθήκαμε με τον Μπρούνο, μερικές εβδομάδες μετά το τηλεφώνημα που του έκανα. Εγώ είχα στο μυαλό μου μια ιδέα, αλλά ο ίδιος μου είπε πιο συγκεκριμένα ότι ήθελε να κάνει μια ταινία για την απομόνωση. Για μια γυναίκα που είναι μόνη της, κλεισμένη μέσα σ’ ένα σπίτι.

Μπρούνο: Εκείνη την περίοδο διάβαζα ένα βιβλίο για την ζωή της Κλοντέλ κατά την διάρκεια του εγκλεισμού της και σκέφτηκα ότι είχε περίπου την ίδια ηλικία με την Ζιλιέτ. Τότε γεννήθηκε και ο βασικός πυρήνας, καθώς πέρα από κάποιες ιατρικές σημειώσεις δεν έχουμε άλλες πληροφορίες για την ζωή της, οπότε η ιδέα ενός σεναρίου που θα γραφόταν από το μηδέν για εκείνη την περίοδο της απομόνωσης, μου φάνηκε πολύ δελεαστική. Μια ταινία λοιπόν για μια γυναίκα που δεν κάνει και πολλά στην ζωή της, ήταν μια σκηνοθετική πρόκληση για μένα.  Έτσι η ιδέα να κινηματογραφήσω τρεις μέρες από την ζωή της Κλοντέλ, εμπεριέχοντας μέσα την εγκατάλειψη και την νεκρική ηρεμία, έγινε μια συνειδητή επιλογή, μέσα από την οποία δεν χρειάστηκε να περιγράψω όλη της την ζωή παρά μόνο τις συγκεκριμένες μέρες. Έφταναν μερικά δευτερόλεπτα για να πω την αλήθεια.

Ζιλιέτ: Μου είπε «Αυτή η γυναίκα, δεν κάνει απολύτως τίποτα, είναι εντελώς ουδέτερη» (η λέξη ουδέτερη είναι μια από τις αγαπημένες του). Έτσι λοιπόν θα την ακολουθήσουμε σε αυτό το ταξίδι απραξίας. Για έναν ηθοποιό όμως ακόμα και στην απραξία υπάρχει ένας εσωτερικός κόσμος που πρέπει να βγει προς τα έξω και ανακαλείται σχεδόν αυτόματα, από τυχαία, μικρά γεγονότα. Η Κλοντέλ μπορεί να είναι ήρεμη επιφανειακά, αλλά μέσα της βράζει λόγω της ζωής που της έχει επιβληθεί στο άσυλο.

Μπρούνο: Η ιδέα ήταν να γυριστεί η ταινία με πραγματικούς ασθενείς που πάσχουν από ψυχικές ασθένειες και όχι ηθοποιούς. Έτσι λοιπόν έπρεπε να  βρούμε ένα νοσοκομείο όπου το προσωπικό θα συμφωνήσει να συμμετέχουν οι ασθενείς στα γυρίσματα. Όταν συνάντησα το νοσηλευτικό προσωπικό, πέρασα πολλές ώρες μαζί τους, ακούγοντας με προσοχή τις οδηγίες τους. Δεν είχα την έπαρση του σκηνοθέτη που κάνει μια ταινία. Δεν με ενδιέφερε να κατευθύνω τις γυναίκες αυτές για να γίνουν κάτι άλλο πέρα από αυτό που είναι.

Ζιλιέτ: Ο βασικός κανόνας που είχαμε από την αρχή ήταν όλοι να με φωνάζουν Καμίλ ώστε να μην υπάρξει κάποιο πρόβλημα κατά την διάρκεια των γυρισμάτων.  Έτσι ήταν πολύ πιο εύκολο και για τους ασθενείς για να μην μπερδεύονται με τα λόγια τους.

Μπρούνο: Ήταν εξαιρετική σκέψη να χρησιμοποιήσουμε τις νοσηλεύτριες στην ταινία. Στην αρχή δεν το είχα σκεφτεί και όταν κάποια στιγμή αναρωτιόμασταν τι θα γινόταν αν κάτι πήγαινε στραβά στα γυρίσματα, ο βοηθός μου, ο Κλοντ και εγώ, είπαμε ότι οι νοσηλεύτριες έπρεπε να παίξουν. Και ευτυχώς συμφώνησαν και αυτές και τα πράγματα μπήκαν σε μια ροή. Πιστεύω ότι αυτός ήταν και ο βασικός λόγος που πήραμε την άδεια από την διεύθυνση του ιδρύματος, γιατί ένιωθαν μια ασφάλεια που το προσωπικό τους θα ήταν εκεί.
Δεν έχουμε καμία εκπαίδευση πάνω στον ιατρικό κλάδο, οπότε η παρουσία τους και οι συμβουλές τους ήταν απαραίτητες. Ήξεραν πώς να χειριστούν τους ασθενείς, οπότε βοήθησαν πολύ με το έργο. Εγώ έπρεπε απλώς να τις εντάξω με τον σωστό τρόπο στην ταινία και τελικά έγιναν χαρακτήρες της ταινίας. Όσο έπαιζαν, δεν χρειάστηκαν ποτέ καμιά οδηγία από εμένα. Εγώ ήμουν εκεί και τραβούσα σκηνές με την κάμερα. Είναι φανταστικό το αποτέλεσμα που μου έδωσαν, κάτι που νομίζω ότι κανένας ηθοποιός δεν θα μπορούσε να μου δώσει.

Όμως οι ασθενείς, η Τζέσικα, η Μύριαμ και η Κριστιάν, είναι αυτές που θα πουν κάτι που ίσως να μην βγάζει νόημα και να μην επιδέχεται κάποιου σχόλιου και θα κάνουν πραγματικά την ανατροπή. Κάθε φορά που θα δώσω σήμα για να ξεκινήσει η λήψη, κάτι αναπάντεχο θα συμβεί, το οποίο είναι ευπρόσδεκτο φυσικά. Για την ακρίβεια είναι αυτό που χρειαζόμαστε ακόμα και σε μια δουλειά όπου τα πάντα είναι προσχεδιασμένα, όπως η σκηνοθεσία. Παρόλα αυτά υπάρχει ένα πολύ συγκεκριμένο πλαίσιο μέσα στο οποίο μπορείς να αφήσεις το αναπάντεχο να συμβεί. Αυτό είναι απαραίτητο για να υπάρξει ένα καλό αποτέλεσμα.

Πιστεύω ότι η ταινία οδηγεί το κοινό μέσα στην πραγματικότητα του εγκλεισμού χωρίς λέξεις, αφού το μόνο που υπάρχει είναι ο πόνος, οι κραυγές, η πλήξη, ο χρόνος που περνά άσκοπα και οι αναλαμπές στην ψυχική κατάσταση των ασθενών που δεν εκφράζονται με λέξεις. Από την άλλη πλευρά όμως έχουμε την Καμίλ και τον Πωλ που έχουν μια εξαιρετική ικανότητα να εκφράζονται και το βλέπουμε μέσα από τα γράμματα της Καμίλ και το βιβλίο του Πωλ. Έχουν την δυνατότητα να μπορούν να φτάσουν στον πυρήνα της ύπαρξης τους και καθώς η ταινία εστιάζει στην ακτίνα των συναισθημάτων που μπορεί να προσεγγίσει η Καμίλ, την βλέπουμε να φτάνει πραγματικά στα όρια της με έναν σχεδόν εξπρεσιονιστικό τρόπο μέσα από τις σκηνές πόνου. Αλλά ακολουθεί το κείμενο. Γιατί το κείμενο υπάρχει στα γράμματα της, οπότε παρόλο που είναι απαραίτητο για την Ζιλιέτ να σπάσει και να δώσει όλο τον πόνο, πρέπει να κρατήσει και την γραμμή που ορίζουν τα γράμματα της.

Ζιλιέτ: Ο Μπρούνο μου έδωσε τα γράμματα, λέγοντας μου ότι πρέπει να τα κάνω δικά μου. Έτσι λοιπόν άρχισα να τα ξαναγράφω με έναν δικό μου τρόπο και του τα έστειλα περιμένοντας μια απάντηση. Δεδομένου ότι δεν είχα κάποιο σενάριο στα χέρια μου, δεν ήξερα πώς να προσεγγίσω την διαδικασία. Μου απάντησε ότι δεν ήταν αυτός ο στόχος και τότε κατάλαβα ότι ήθελε να αυτοσχεδιάσω διατηρώντας όμως μια απόλυτη ακρίβεια σε ότι έκανα.

Μπρούνο: Δεν μπορώ να τοποθετήσω λόγια στο στόμα της Καμίλ, που δεν έχει πει η ίδια. Επίσης έχω ένα πρόβλημα με τους ηθοποιούς που αποστηθίζουν ένα κείμενο αν και τους καταλαβαίνω γιατί έχουν μάθει να ακολουθούν ένα κείμενο.

Ζιλιέτ: Η δυσκολία της ταινίας ήταν ότι στο μεγαλύτερο μέρος της είναι σιωπηλή και σε μια ή δύο σκηνές έχει πολύ κείμενο, σαν να βγαίνουν πιεσμένες όλες οι λέξεις που δεν λέει η Καμίλ μέσα στην ταινία. Στις πρόβες, ο Μπρούνο αφαίρεσε το κείμενο και μου ζήτησε να αυτοσχεδιάσω. Δεν μου ήταν εύκολο αλλά ήταν μια πολύ ενδιαφέρουσα πρόκληση!

Μπρούνο: Δεν χρειάζομαι μια απόλυτα στημένη ηθοποιό. Η Ζιλιέτ είναι πολύ καλή σε αυτό, παρόλο που κάποιες φορές την αποσταθεροποιεί. Αλλά είναι καλό να έχω μια μη σταθερή ηθοποιό γιατί υποδύεται έναν μη σταθερό χαρακτήρα και έτσι τον ενισχύει. Το κοινό μπορεί να δικαιολογήσει την αδυναμία από έναν χαρακτήρα πολύ ευαίσθητο και βασανισμένο. Ταυτόχρονα η Ζιλιέτ σχεδόν σπάει από το βάρος ορισμένων δύσκολων σκηνών. Όλα αυτά δημιουργούν πόνο που τροφοδοτούν την Καμίλ σαν ηρωίδα και αυτό με ικανοποιεί απόλυτα.


Winter, 1915. Confined by her family to an asylum in the South of France - where she will never sculpt again - the chronicle of Camille Claudel's reclusive life, as she waits for a visit from her brother, Paul Claudel.

 

ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ:

IMDb Facebook Twitter Official site


top of the page


ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Η Βαθμολογία μου:

Η αγαπημένη μου Ζιλιέτ Μπινός, μέσα σε ένα καταθλιπτικό άσυλο της Καθολικής Εκκλησίας, περιτριγυρισμένη από άτομα που πάσχουν από κάθε είδος ψυχική ασθένεια, ελπίζει στις καλύτερες μέρες μόνον μέσα από τις επισκέψεις του αδερφού της, ο οποίος όμως καθώς διαφαίνεται άλλη όρεξη δεν έχει από το να ελευθερώσει την αδερφή του. Άλλωστε αυτός και η μητέρα την έστειλαν εκεί.
Μέρα μπαίνει μέρα βγαίνει η ηρωίδα υπομονετικά αντιπαρέρχεται κάθε δυσκολία αυτής της τραγικής ρουτίνας, αλλά δυστυχώς, φως δεν υπάρχει από πουθενά.

Σκοτεινή ταινία, καταθλιπτική και απαισιόδοξη. Και να σκεφτείτε ότι αυτά που βλέπουμε είναι μόλις ο τρίτος χρόνος του εγκλεισμού της, της απομόνωσης, της απόγνωσης, της απονέκρωσης, της ξενότητας, της σιωπής, του σπαραγμού και τελικά του οριστικού μαρασμού, που θα είναι η μοίρα της Καμίλ Κλοντέλ.
Έτσι και σκεφτεί ο θεατής ότι υπολείπονται άλλα παρόμοια 26 χρόνια, μπορεί να πάθει ο ίδιος κατάθλιψη και το μόνο που του μένει είναι η πραγματικά συγκλονιστική ερμηνεία της Ζιλιέτ Μπινός.

 

Άγγελος Πολύδωρος
του Άγγελου Πολύδωρου   | blogspot

 


Η Βαθμολογία μου:

Χρονικό της ανθρώπινης αποδόμησης

Μια απόλυτα καταθλιπτική κινηματογραφική αφήγηση πάνω στα γεγονότα που βιώνει η ταλαντούχα αλλά παραγνωρισμένη γαλλίδα γλύπτρια Camille Claudel.
Η ταινία με ξεκάθαρα βιογραφικό προσανατολισμό και επιδιώξεις, διαδραματίζεται σχεδόν στο σύνολό της στο εσωτερικό ενός ασύλου της Καθολικής Εκκλησίας στην Νότια Γαλλία το οποίο  περιθάλπει φρενοβλαβείς.

Μέσα σε ένα περιβάλλον όπου η Camille Claudel  με εμμονές καταδίωξης ζει το δεύτερο μισό  της ζωής της έγκλειστη και περιτριγυρισμένη από τροφίμους με βαρύτατες νευρολογικές παθήσεις, η ταινία δίνει την ευκαιρία στην Juliette Binoche να ξεδιπλώσει μια πραγματικά συγκλονιστική ερμηνεία που αποτελεί και το κυριότερο κίνητρο για να παρακολουθήσει κανείς αυτό το φιλμ.

Και αυτό γιατί η προσέγγιση της ηρωίδας από το σενάριο είναι ιδιαίτερα απλουστευτική καθώς το μεγαλύτερο μέρος της διάρκειας του φιλμ αποτυπώνει την καθημερινή ρουτίνα της ηρωίδας μέσα στο άσυλο και το υπόλοιπο το θρησκευτικό παραλήρημα του αδελφού της Paul Claudel.

Τέλος το συνολικό κινηματογραφικό δημιούργημα  αποτελεί μια ξεχωριστή προσέγγιση καθώς ο σκηνοθέτης Bruno Dumont χρησιμοποιεί  πραγματικούς ασθενείς που πάσχουν από ψυχικές ασθένειες και όχι ηθοποιούς  καθώς και τους νοσηλευτές τους, κάτι που κάνει ακόμη μεγαλύτερη την πρόκληση αλλά και τον άθλο της ερμηνείας για την Binoche ως πρωταγωνίστριας.

Τυπικό δείγμα του γαλλικού κινηματογράφου και των εμμονών του πάνω στις βιογραφικές αναζητήσεις του ενδόξου παρελθόντος  που έχει ένα ιδιαίτερα σκοτεινό περιεχόμενο για το οποίο θα πρέπει κανείς να είναι προετοιμασμένος.

 

Konstantinos Kommatas
του Κωνσταντίνου Κομματά kostakom@gmail.com

 


ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΤΟΥ ΔΙΑΝΟΜΕΑ

Καμίλ Κλοντέλ 1915 ή το προοίμιο του Μεγάλου Εγκλεισμού. Ενός εγκλεισμού που αποφασίστηκε για την ιδιοφυή – όπως χαρακτηρίστηκε – Γαλλίδα γλύπτρια, από την ίδια την οικογένειά της – μητέρα και αδελφό – που, μια μέρα, την εναπόθεσαν στο άσυλο ανιάτων, ως ανυπόφορο οικογενειακό άχθος και την απολησμόνησαν εκεί. Αν η συνείδηση αδυνατεί να είναι καθαρή, οφείλει τουλάχιστον να σιγά.

Ο Μπρούνο Ντυμόντ, αξιοποιώντας σεναριακά την πρώτη ύλη των αυθεντικών επιστολών που αντάλλαξαν τα αδέλφια Κλοντέλ, παρακολουθεί με αυτοκυρίαρχη ενσυναίσθηση τις άνευ έργων ημέρες της άλλοτε μεσουρανούσας δημιουργού και πάλαι ποτέ συντρόφου του καθαγιασμένου, πια, Αυγούστου Ροντέν, τον τρίτο χρόνο της κάθειρξης που της επιφύλαξαν, ομονοώντας μεταφυσικά, η Τρέλα από τη μια, και ο οικογενειακός Λόγος από την άλλη, ιδανικά ενσαρκωμένος από τον ευσταλή λογοτέχνη αδελφό της, Πωλ Κλοντέλ.

Προσοχή! Είναι μόλις ο τρίτος χρόνος. Της μόνωσης, της απόγνωσης, της απονέκρωσης, της ξενότητας, της σιωπής, του σπαραγμού και τελικά του οριστικού μαρασμού, που θα είναι η μοίρα της Καμίλ Κλοντέλ, μια μοίρα που η ίδια δείχνει ακόμη να αγνοεί. Κι είναι αυτή η φονική άγνοια που θα την καθιστούσε άλλη μια γνήσια τραγική ηρωίδα στα μάτια μας. Μα λείπει ακόμα κάτι καθοριστικό, κι αυτό δεν είναι άλλο από την εξέγερση. Την εξέγερση του τραγικού ήρωα απέναντι στο πεπρωμένο του. Είναι λοιπόν η Καμίλ Κλοντέλ μια τραγική ηρωίδα; Ή μήπως είναι, πολύ περισσότερο, μια απολύτως σύγχρονη και συνάμα προφητική ηρωίδα, σε βαθμό που να εξωθεί τον θεατή του 2015, παραφράζοντας τον άλλο σημαντικό Γάλλο, να αναφωνήσει : Η Καμίλ Κλοντέλ 1915 είμαι εγώ;

Γίνεται, εξάλλου, φανερό ότι για την Καμίλ, ένα πλάσμα δίχως βάρος, ένα πλάσμα όλο ασυνέχειες, φωνές και σιωπές, εφάμιλλο περισσότερο με σκαρίφημα γλυπτού παρά με γλυπτό η ίδια, που το υποδύεται σοφά η Ζιλιέτ Μπινός στη σημαντικότερη, ίσως, ερμηνεία της κινηματογραφικής της διαδρομής, η διάδραση με τους σημαντικούς άνδρες- φορείς- του- Λόγου της ζωής της και τελικά με το κοινωνικό της περιβάλλον, ένα πράγμα μπορεί να αποφέρει. Συντριβή. Η ίδια το λέει ρητά. Είναι έγκλειστη γιατί η ύπαρξή της ως γυναίκας, ως καλλιτέχνιδος, ως μοναχικής γυναίκας καλλιτέχνιδος, συνιστά για τους Άλλους, εναντίον τους μομφή (μήπως, οποιοσδήποτε δεν ικανοποιεί τη νόρμα, δεν συνιστά για τους Άλλους μομφή;). Κι Εκείνοι, κάνουν αυτό που μπορούν, επιτελώντας αναπόδραστα τον ρόλο τους. Την τιμωρούν. Κι  Εκείνη, κάνει αυτό που ξέρει, επιτελώντας τον δικό της. Λυγίζει. Και λυγίζοντας, τους προσφέρει το άλλοθι της ορθοφροσύνης τους. Αλήθεια, πόσο σπάταλο εκ μέρους της, όταν ήδη Εκείνοι ανάγουν τη μακάρια νηφαλιότητά τους στον ίδιο το θεϊκό Λόγο, τον έμπλεο σκληρής καλοσύνης. Και αλήθεια, τελικά, πόσο κοινό το πεπρωμένο των απανταχού καταδικασμένων από τον κυρίαρχο, κανονιστικό Λόγο, των παντοιοτρόπως εγκάθειρκτων, των σωμάτων που συντρίφτηκαν από το βάρους Του, που εξαναγκάστηκαν σε μια Γυμνή Ζωή (το φάντασμα του Φλωμπέρ επιστρέφει στη σκηνή).

Επιστρέφοντας εμείς στην Καμίλ Κλοντέλ 1915, διαπιστώνουμε μοιραία, ότι όταν  Εκείνη είχε επιλέξει ως συνομιλητή της όχι το θεό αλλά τις γάτες, όταν  είχε υποπέσει, ενώπιον των δυνατών, στο αμάρτημα της αδυναμίας, όταν, τελικά, είχε τολμήσει να είναι αυτή που ήταν, η τρελή Καμίλ, η ετυμηγορία δε θα μπορούσε παρά να είναι: Να καεί! Και να καεί αργά… Γιατί η Καμίλ θα παραμείνει στη φυλακή της για άλλα 26 χρόνια. Θα παραμείνει μέχρι το τέλος. Όταν μας κοιτάζει ή μας αφήνει  να την κοιτάξουμε στην τελευταία σκηνή της ταινίας, όπως είπαμε, το αγνοεί. Το αγνοεί ή δεν το πιστεύει;

Αλλά ποιος ζωντανός μπορεί να πιστεύει ότι θα πεθάνει στη φυλακή;

Τ. Σ. για τη videorama films

 


top of the page

blog comments powered by Disqus



top of the page


VIDEO CLIPS, TRAILER, TEASER, SCREENING PREVIEW




top of the page


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Κυκλοφορία:
12/2/2013 (Γερμανία, Φεστιβάλ Βερολίνου)
13/3/2013 (Γαλλία)
29/6/2013 (Τσεχία, Φεστιβάλ Κάρλοβι Βάρι)
11/7/2013 (Ρωσία)
16/10/2013 (ΗΠΑ, περιορισμένη διανομή)
10/4/2014 (Ελλάδα)


top of the page




PHOTOS - POSTERS


top of the page


ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΙΝΙΑΣ / ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

>>CAST<<

Πρωταγωνιστούν:

    Juliette Binoche ... Camille Claudel
    Jean-Luc Vincent ... Paul Claudel
    Emmanuel Kauffman ... Le prêtre
    Marion Keller ... Mlle Blanc
    Robert Leroy ... Le médecin
    Armelle Leroy-Rolland ... La jeune soeur novice

>>CREDITS<<

Είδος ταινίας
Βιογραφική, Δράμα

Σκηνοθεσία
Bruno Dumont

Σενάριο
Bruno Dumont

Παραγωγή
Rachid Bouchareb
Jean Bréhat
Muriel Merlin

Φωτογραφία
Guillaume Deffontaines


Μοντάζ
Basile Belkhiri
Bruno Dumont

Σχεδιασμός Παραγωγής
Riton Dupire-Clément

Καλλιτεχνική Διεύθυνση
Riton Dupire-Clément

Κοστούμια
Alexandra Charles
Brigitte Massay-Sersour

Εταιρείες Παραγωγής
3B Productions
arte France Cinéma (in association with)
C.R.R.A.V. Nord Pas de Calais (with the participation of)
Canal+ (with the participation of)
Region PACA (with the participation of)

Διανομή
Videorama, Odeon
(Ελλάδα)
Kino Lorber
ARP Sélection
Rialto Distribution
Niagara Films

Χρονολογία παραγωγής
2013

Χώρα παραγωγής
Γαλλία

Γλώσσα
Γαλλικά

Εικόνα
Έγχρωμη 2.35 : 1

Διάρκεια
95'

Ήχος
Dolby Digital

Τοποθεσίες γυρισμάτων

AKA

Καταλληλότητα
Portugal:M/12

Κόστος
€3,2 εκατομμύρια

Εισπράξεις


top of the page









 
Βαθμολογία Κοινού
Μέσος Όρος: 0
Αριθμός Ψήφων: 0

Αξιολόγηση :

Εξαιρετικό
Πολύ καλό
Καλό
Μέτριο
Κακό



Επιλογές
  Go Back [ Προηγούμενο ]

 Προεπισκόπηση Προεπισκόπηση

 Προωθήστε το Προωθήστε το



Σχετικοί Σύνδεσμοι

· Αναζήτηση σε: Δραματική
· Περισσότερα για Κατηγορία
· ΘΕΜΑΤΑ
· Ταινίες που προβάλλονται
· Τελευταία Τρέιλερ
· ΑΙΘΟΥΣΕΣ
· BOX OFFICE USA
· BOX OFFICE Ελληνικό
· Internet Movie Database
· Rotten Tomatoes

Εγκαταστήστε το myFILM.gr toolbar ΤΩΡΑ! Όλο το internet σε μια γραμμή εργαλείων - Δωρεάν λήψη

Συνδεδεμένα Θέματα

ΒιογραφικήΔραματική


Advertisement


top of the page


ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΡΗΤΑ Η ΜΕΡΙΚΗ Ή ΟΛΙΚΗ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ, ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥ
Το πρωτότυπο περιεχόμενο του myFILM.gr, είναι αποτέλεσμα δημοσιογραφικής έρευνας και εργασίας και προστατεύεται από το νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων και διανόησης.
All logos, trademarks and content in this site are property of their respective owner, the comments and reviews of their posters.
Όλες οι δημοσιεύσεις σε αυτές τις ιστοσελίδες εκφράζουν τις απόψεις και τη γνώμη των συντακτών τους και όχι του εκδότη ή
αρχισυντάκτη, των διαχειριστών ή συντονιστών (εκτός των δημοσιεύσεων των ιδίων) και ως εκ τούτου δεν φέρουν καμία ευθύνη για αυτές.
myfilm.gr | xms24.com

| AdBrite - Advertise on myFILM.gr

Info | Feedback | Statistics | Topics | Submit News | Recommend Us | Advertising | Flag inappropriate copy-theft | RSS feed 2.0 | RSS feed 0.9 | Atom feed | twitter | facebook | myspace | Add in Google homepage


Related Posts with Thumbnails