Home myFILM
Select English    Επιλέξτε Ελληνικά
Αρχή ΝΕΑ Ταινίες Φεστιβάλ Βίντεο Φωτογραφίες DVD TV Συνεντεύξεις Διαγωνισμοί Box Office
  Εγγραφή / Σύνδεση
myFILM.gr toolbar
Σήμερα & προσεχώς
.: από 18/9/14 :.
. Ο Λαβύρινθος
. Αμνησία
. Η Barbie στο Μυστικό Βασίλειο
. Η Ωραία Της Ημέρας (1967)
.: από 25/9/14 :.
. The Guest
. The Equalizer
. Το Παιδί με την Κουρδιστή Καρδιά
. Ο Αξέχαστος Μήνας
. Ένας Πύργος Στην Ιταλία
. Palo Alto
. Στο Σπίτι
.: από 2/10/14 :.
. Το Κορίτσι που Εξαφανίστηκε
. Starred Up
. Ιστορίες για Αγρίους
. Ο Μικρός Νικόλας Πάει Διακοπές
. Xenia
. Ήσυχες Μέρες
.: από 9/10/14 :.
. Dracula Untold
. Φίλοι ή Κάτι Παραπάνω;
. Ο Φύλακας της Μνήμης
.: από 16/10/14 :.
. Τα Τερατοκουτάκια
. Get On Up - Sex Machine: The James Brown Story
. Annabelle
. Ένα ταξίδι 30,5 μέτρα μακριά

Περιοχή μελών
Εγγραφή εδώ:
Χρήστης:
Συνθηματικό:
Κωδικός Ασφαλείας: Κωδικός Ασφαλείας
Γράψτε Κωδικό Ασφαλείας (6ψήφιος αριθμός εικόνας):
Members List Μέλη:
Τελευταία: enexuro123's Profile enexuro123
Σήμερα: 1
Χθές: 0
Συνολικά: 9760

Συνδεδεμένοι:
Επισκέπτες: 216
Μέλη: 0
Σύνολο: 216

Εγγραφή

ΔΩΡΕΑΝ Toolbar
Θέματα
BOX OFFICE Ελληνικό
BOX OFFICE USA
Δημοφιλή / Top50
Cine CULT
TV
CD
Θέατρο
Αρχείο
Αίθουσες
ανά εβδομάδα
με μια ματιά

Ο Λογαριασμός μου
Blogs
Λήψεις
Φωτογραφίες
Φόρουμ
Ημερολόγιο
Σύνδεσμοι
Επικοινωνία
Αναζήτηση

Ανέκδοτα και Αστεία
Ποίηση
Παιχνίδια Flash

¶λλο Περιεχόμενο
Ενότητες
Βιβλίο
Casting
Φεστιβάλ / Διανομή
Δελτίο καιρού
Ξενοδοχεία
Χρήσιμα

Upcoming Events

-- Sponsored Links --
Dailymotion
Movies LTD
aggelospolidoros.blogspot.gr
AGATHI Art Gallery
cinefo.wordpress.comr

-- feeds'n'blogs --














Cinema: Philomena του Στίβεν Φρίαρς (2013)

Ημερομηνία καταχώρησης: Πέμπτη, 15 Αύγ. 2013 @ 04:45:00 MST - Συντάκτης : Jim Papamichos

[Comments][Περισσότερα][Κριτικές][Βίντεο][Φωτό][Πόστερ][Κυκλοφορία][Στοιχεία]

Δραματική

Philomena

του Στίβεν Φρίαρς
με τους Στιβ Κούγκαν, Τζούντι Ντεντς, Τσάρλι Μέρφι, Σιμόν Λαμπιμπ, Σόφι Κένεντι Κλαρκ


Υπόθεση:
Η Philomena Lee ήταν έφηβη όταν έμεινε έγκυος στην Ιρλανδία του 1952. Θεωρήθηκε «έκπτωτη» και έζησε σε μοναστήρι, όπου της στέρησαν το παιδί της, όταν ήταν ακόμα νήπιο για να το στείλουν σε παρένθετη οικογένεια στην Αμερική. Η ταινία παρακολου-θεί την περιπέτεια και τις αναπάντεχες στιγμές που της επιφυλάσσει η αναζήτηση του γιου της για πενήντα ολόκληρα χρόνια.


ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Βραβείο σεναρίου, 70ο Φεστιβάλ Βενετίας 2013
Επίσημη συμμετοχή, Toronto Film Festival 2013

Το Philomena είναι σκέτη απόλαυση, Screendaily
Κρατήστε ένα ΄Οσκαρ για την Dench. Λάμπει, Time
Μια τρομερά συγκινητική ιστορία, Time Out
Ο Steve Coogan και η Judi Dench στα καλύτερα τους, Evening Standard

Από τον σκηνοθέτη της «Βασίλισσας» (2006) και βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα, η «Philomena» είναι ένα καθαρόαιμο δείγμα της δεξιοτεχνίας του Stephen Frears και των πρωταγωνιστών της, Judi Dench (Skyfall 007, The Best Exotic Marigold Hotel) και Steve Coogan (24 Hour Party People, The Trip).
Πρόκειται για μια συγκινητική ιστορία που διανθίζεται από εύστοχα στοιχεία χιούμορ, χάρη στους ευφυείς διαλόγους και την προσεγμένη της σκηνοθεσία, καταθέτοντας μια ανορθόδοξα αισιόδοξη ιστορία με δραματικά στοιχεία.
Η Judi Dench, δικαίως υποψήφια για ΄Οσκαρ, μεταμορφώνεται σε μια αφελή, αλλά αξιαγάπητη μικροαστή, ενώ ο Steve Coogan –σε ρόλο συν-σεναριογράφου και συμπρωταγωνιστή- λειτουργεί εξισορροπητικά, αξιοποιώντας τον κυνισμό και το βρετανικό του φλέγμα.

Σύνοψη:
Η Philomena Lee ήταν έφηβη ακόμα, όταν έμεινε έγκυος στην Ιρλανδία του 1952. Θεωρήθηκε έκπτωτη και κατέληξε έγκλειστη σε μοναστήρι, όπου της στέρησαν το παιδί της, όταν ήταν ακόμα νήπιο για να το στείλουν σε παρένθετη οικογένεια στην Αμερική. Η ταινία παρακολουθεί την περιπέτεια και τις αναπάντεχες στιγμές που της επιφυλάσσει η αναζήτηση του γιου της για πενήντα ολόκληρα χρόνια. Συνοδοιπόρος στο συναρπαστικό της ταξίδι θα είναι ένας εκλεπτυσμένος, κυνικός δημοσιογράφος, ο οποίος τη βοηθά να εντοπίσει τον γιο της.
Διάρκεια: 98Ά
27 Φεβρουαρίου στους κινηματογράφους από τη Feelgood


Συνέντευξη με τον Steve Coogan

Είστε παραγωγός, συνσεναριογράφος και ένας από τους πρωταγωνιστές στην ταινία. Πώς προέκυψαν όλα αυτά;

Το 2010, διάβασα ένα άρθρο στην Guardian, ενώ βρισκόμουν στη Νέα Υόρκη. Ο τίτλος έλεγε: «Η Καθολική Εκκλησία πούλησε το παιδί μου». Ήταν μια συνέντευξη με τον Martin Sixsmith  για το βιβλίο που είχε γράψει με τίτλο Το Χαμένο Παίδί της Philomena Lee, το οποίο περιείχε τις λεπτομέρειες και τον πυρήνα της ιστορίας. Με συγκίνησε πολύ αυτό το άρθρο. Πολύ σύντομα συνάντησα τυχαία την παραγωγό Gaby Tana και της είπα την ιστορία. Μου είπε ότι τη βρήκε φανταστική και αν ήθελα να κάνουμε μαζί την παραγωγή. Ήρθα σε επαφή με τον Martin, με ενημέρωσε ότι τα δικαιώματα ήταν διαθέσιμα και τα αγόρασα με την ελπίδα να αναλάβω αυτή την ταινία.

Τι ήταν αυτό που έκανε την ιστορία της Philomena τόσο ξεχωριστή για εσένα;

Ήθελα να ασχοληθώ με μια ταινία στην οποία πίστευα, και να κάνω κάτι για αυτήν, ανάμεσα στα άλλα πράγματα που κάνω, τα οποία είναι κυρίως κωμωδίες. Αυτή η ιστορία με άγγιξε και μίλησε στην καρδιά  μου σε σχέση με το καθολικό μου παρελθόν. Και πίστεψα ότι η ιστορία ήταν παγκόσμια. Αφορά τις μητέρες, τα μωρά, τα παιδιά, κάτι με το οποίο όλοι μπορούμε να ταυτιστούμε.
Επίσης, η ιστορία μας πήγε μέχρι την Αμερική και την Ιρλανδία, τον Παλαιό και τον Νέο Κόσμο. Θεώρησα ότι θα συνδέονταν πολλοί άνθρωποι, ειδικά εξαιτίας αυτής της ιρλανδοαμερικανικής σύνδεσης. Αυτό που τροφοδότησε τη φαντασία μου ήταν μια φωτογραφία του Martin δίπλα στη Philomena σε ένα παγκάκι. Και μου έδωσαν την εντύπωση ενός παράξενου ζευγαριού. Ο Martin ήταν δημοσιογράφος, διανοούμενος και μεσοαστός, ιδιαίτερα μορφωμένος, που χρειάστηκε να συναναστραφεί με αυτή τη συνταξιούχο  Ιρλανδή νοσοκόμα της εργατικής τάξης. Η σχέση τους μου φάνηκε πολύ ενδιαφέρουσα.

Το είδες από την αρχή σαν μια ευκαιρία που σου δόθηκε ως παραγωγός;

Ναι. Δεν ήθελα να γράψω το σενάριο στην αρχή. Αλλά ενώ έβρισκα το βιβλίο ενδιαφέρον, δεν ήταν ακριβώς η ιστορία που ήθελα να πω. Οπότε χρειάστηκε να βρω έναν συνσεναριογράφο. Η Gaby μου κανόνισε μια συνάντηση με τη Christine Langan στο BBC Films και αυτή μου πρότεινε τον σεναριογράφο Jeff Pope. Τον ήξερα και μου άρεσε η δουλειά του. Και όταν συναντηθήκαμε, τα πήγαμε περίφημα. Είχαμε πολλά κοινά και συνδεθήκαμε πραγματικά. Αυτό έδωσε φόρα στην ιστορία.  Αναπτύξαμε ένα σενάριο και το γράψαμε μαζί, ανάμεσα σε άλλες δουλειές. Ήταν ένα έργο αγάπης. Στήσαμε την ιστορία που εξελίχθηκε σε road movie με κάποιον τρόπο, για αυτούς τους δύο ανθρώπους που έχουν διαφορετικές απόψεις για τον κόσμο, αλλά αποδέχονται ο ένας τις απόψεις του άλλου και αλλάζουν τον τρόπο που ζουν τις ζωές τους. Δεν θέλω να ακουστώ πομπώδης, αλλά η ιστορία έχει να κάνει με την ανεκτικότητα και την κατανόηση. Στην πραγματικότητα, έχει να κάνει ακριβώς με αυτό.
Είναι ενδιαφέρουσα αυτή η κόντρα μεταξύ τους. Ο Martin είναι εκλεπτυσμένος, ξύπνιος και καλλιεργημένος, ενώ η Philomena έχει πιο ταπεινή καταγωγή και την εντυπωσιάζουν οι πολυτέλειες που αυτός παίρνει ως δεδομένες. ΠαρΆ όλα αυτά, εκείνη αντιλαμβάνεται κάποιες κοινωνικές καταστάσεις πιο καλά από αυτόν.
Σωστά. Ο Jeff κι εγώ θέλαμε η ιστορία να έχει να κάνει με την ενόραση σε αντιπαράθεση με τη νόηση. Συναντηθήκαμε με τη Philomena και τον Martin αρκετές φορές, συζητήσαμε μαζί τους και αντλήσαμε υλικό από αυτές τις συνευρέσεις. Πολλές από τις συζητήσεις στο σενάριο έχουν βασιστεί σε αυτές τις συναντήσεις.

Οπότε εκτός από την παραγωγή και τη συγγραφή του σεναρίου, τι σε έκανε να αποφασίσεις να υποδυθείτε τον Martin;

Καμιά φορά αισθάνεσαι παγιδευμένος. Μου αρέσει πολύ να κάνω κωμωδία, αλλά την έχω κάνει. Διψάς για κάτι άλλο. Μου αρέσει να κάνω τους ανθρώπους να γελάνε, αλλά δεν με προσδιορίζει η κωμικότητα. Δεν θα μου άρεσε καθόλου αυτό. Δεν θέλω να αράξω. Θέλω να κάνω πράγματα που είναι δημιουργικά και μου βάζουν προκλήσεις. Οπότε κάνεις πράγματα που δεν συνηθίζεις και που εμπεριέχουν ρίσκο. Θέλω να εξερευνήσω τη ζωή και τα διάφορα θέματα της. Προτιμώ να έχω την κωμωδία στο οπλοστάσιο μου για να κάνω άλλα πράγματα. Μπορεί να αξιοποιηθεί για να χρυσώσει το χάπι για να περάσουν πιο σοβαρά πράγματα. Πώς κάνεις μια ιστορία σαν αυτή μια ευχάριστη, τονωτική εμπειρία; Προκλήσεις σαν αυτή το κάνουν ιδιαίτερα ενδιαφέρον. Ένας τρόπος φυσικά είναι να εισάγουμε στοιχεία κωμωδίας ανάμεσα σε δυο ανθρώπους και αυτό σε κάνει να γελάς.

¶ρα, πόσο δύσκολο ήταν να υποδυθείς τον Martin;

Κάποιες πτυχές ήταν δύσκολες. Έχει κάτι από μένα και κάτι από τον πραγματικό Martin. Το μεγαλύτερο μέρος έχει προκύψει από την εμπειρία του Martin. Είναι μια σύνθεση στην πραγματικότητα. Το πιο δύσκολο πράγμα ήταν να αντισταθώ στα κωμικά μου ένστικτα. Ο Martin πολύ συχνά με επισκέφτηκε στο γύρισμα, όταν τον υποδυόμουν και του είπα να με επιτηρεί με το βλακόμετρο. Με κατηύθυνε σαν αυτοκίνητο στην κίνηση. Έλεγε λίγες κουβέντες, αλλά κουνούσε τα χέρια του για να πει «λιγότερο» ή «περισσότερο» σε σχέση με το πώς τον υποδυόμουν. Ο Martin είχε αρκετά σχόλια και σημειώσεις για το σενάριο και ήταν δημιουργικά και κρίσιμα. Δεν αφορούσαν απλώς τι έγινε και τι όχι. Ήταν περισσότερο σαν μια συμβουλή για το πώς να κάνουμε το σενάριο καλύτερο. Και φυσικά γνωρίζει καλά, γιατί είναι και ο ίδιος συγγραφέας.

Είναι κατόρθωμα ότι έχετε την Judi Dench να παίζει τη Philomena.

Καμία αμφιβολία. Όταν γράφαμε, είπα στον Jeff ότι θα ήταν καταπληκτικό να είχαμε μαζί μας τη Judi Dench  σε αυτή την ταινία, οπότε ας στοχεύσουμε ψηλά. Και φτάσαμε στην κορυφή, όταν δέχτηκε να το κάνει.

Και τι προσέφερε ο Stephen Frears στη διαδικασία;

Ο Stephen σε κάνει να δίνεις εξηγήσεις για τα πράγματα. Είναι επιλεκτικός και ενδελεχής με κάποιο τρόπο και αυτό είναι πολύ καλό. Με έχει τρομάξει κάπως στην αρχή, λόγω του έργου του. Κάναμε γόνιμες συζητήσεις για το σενάριο. Είναι πολύ πιο συνεργάσιμος απΆ ό,τι νόμιζα. Ήταν ένας καθαρός διάλογος. Μιλήσαμε πολύ για την ιστορία και το γεγονός ότι έχει τραγικά στοιχεία, καθώς και κωμικά. Ο Stephen ανέφερε ταινίες του Billy Wilder, που του αρέσει πολύ. Εγώ είμαι θαυμαστής του Jack Lemmon, που έχει εμφανιστεί σε πολλές ταινίες του Wilder. Μαζί έκαναν ταινίες που δεν προσδιορίζονται εύκολα. Είναι πολλά πράγματα. Κατάφεραν να κινηθούν στη λεπτή γραμμή ανάμεσα στο αστείο και το τραγικό.

Ένα παράξενο ζευγάρι: Steve Coogan και Judi Dench

«Έχω δουλέψει με τον Billy Connolly (κωμικός, μουσικός, παρουσιαστής, ηθοποιός,) στο Mrs. Brown» θυμάται η Judi Dench. «Ο Steve Coogan και ο Billy μοιάζουν πολύ με κάποιο τρόπο. Είναι και οι δύο πραγματικά κωμικοί και είναι τρομακτικά αφοσιωμένοι στη σοβαρή υποκριτική, κάτι που δεν είναι ακριβώς η φυσική τους τάση. Είναι και οι δύο πολύ καλοί. Ανάμεσα στις λήψεις φυσικά σε κάνουν να κλαις από τα γέλια. Όσο πιο έντονο είναι, τόσο καλύτερο. Ίσως αν κάναμε κωμωδία, θα κλαίγαμε συνεχώς ανάμεσα στις λήψεις. Αλλά ο Steve είναι ένας τόσο καταπληκτικός μίμος και έκανε μιμήσεις διάσημων ανθρώπων στο δρόμο για το γύρισμα».

Ο Coogan επιβεβαιώνει: «Πειράζαμε ο ένας τον άλλο, κοροϊδεύαμε ο ένας τον άλλο. Αυτό μας έκανε να αισθανόμαστε άνετα. Χώρεσε πολύ γέλιο σε ένα τόσο σοβαρό θέμα. Είχαμε γνωριστεί κάποτε και ήταν ωραία. Αλλά είσαι νευρικός, όπως και να έχει. Μιλάμε για την Dame Judi Dench,τέλος πάντων. Την είχα δει στο Iris και αυτός ο ρόλος μου είχε κολλήσει στο μυαλό. Έλπιζα ότι θα της άρεσε ότι η Philomena ήταν ένας διαφορετικός ρόλος. Είναι σπουδαίος ρόλος, ολοκληρωμένος».
ΠαρΆ όλα αυτά ο Coogan παραδέχεται ότι η συνεργασία με την Dame Judi τον μπλόκαρε. «Μια δύο φορές, έβγαλα φωτογραφίες μαζί της και τις έστειλα σε όλους μου τους γνωστούς». Αυτό το αίσθημα συνδυαζόταν με το δέος. «Όταν φόρεσε την περούκα, σκέφτηκα ότι πρέπει να ανασκουμπωθώ, να βάλω τον καλύτερο εαυτό μου, γιατί διαφορετικά θα με επισκίαζε εντελώς».

«ΠαρΆ όλα αυτά στο γύρισμα, πολύ σπάνια την είδα ως την Dame Judi Dench. Έμοιαζε με τη Philomena. Οπότε με μία έννοια, πηγαίνεις σε έναν διαφορετικό κόσμο μαζί της. Και ενώ γελούσαμε πολύ στο τέλος της ημέρας όλα ήταν πολύ επαγγελματικά. Η Judi κάνει αυτή τη δουλειά εδώ και πενήντα χρόνια. Κάνει τις σωστές ερωτήσεις και θέλει να κάνει καλή δουλειά».

Μια ιστορία που έγινε ταινία

Η Philomena Lee είχε εντυπωσιαστεί με την απήχηση που είχε το βιβλίο του Martix Sixsmith και το οποίο κατέγραφε την περιπέτεια αναζήτησης του γιου της. «Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι ο Martin έλαβε τόσα πολλά γράμματα, όταν εκδόθηκε το βιβλίο» σχολιάζει η ίδια. Το σοκ ήταν ακόμα μεγαλύτερο όταν συνειδητοποίησε ότι το βιβλίο θα γινόταν ταινία.

Η κόρη της Jane θυμάται: «Μου τηλεφώνησε ο Martin και είπε ότι ο Steve Coogan ενδιαφερόταν να κάνει ταινία. Θυμάμαι ότι σκέφτηκα Αλήθεια; Δεν ήξερα ότι μπορεί να παίξει έναν σοβαρό ρόλο».

«Όταν συναντήσαμε τον Steve στο σπίτι του Martin ήταν ένας αληθινός κύριος» ανακαλεί η Philomena. «Δεν ήξερα πολλά για αυτόν, δεν παρακολουθώ τους κωμικούς γενικά. Στην πραγματικότητα, τον είχα μπερδέψει με τον Rob Brydon!».
«Μου είπαν ότι θέλει να μεταφέρει το βιβλίο στη μεγάλη οθόνη. Την ιστορία μου! Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι κάτι τέτοιο θα καρποφορούσε». Η Jane προσθέτει: «Η μητέρα μου δεν πίστεψε ποτέ ότι η ιστορία της ήταν κάτι το σπουδαίο. Για την ίδια, ήταν απλώς η ζωή της».

«Αλλά ο Steve ήταν γνήσια συγκινημένος από την ιστορία» προσθέτει η Philomena. «Όταν βρεθήκαμε τη δεύτερη φορά, έπεσε στη συζήτηση ότι η Judi Dench ενδιαφερόταν να με υποδυθεί. Συγκλονίστηκα! Μου άρεσε πολύ. Δεν μπορούσα να το πιστέψω! Ήμουν τόσο ενθουσιασμένη και τόσο χαρούμενη που τη γνώρισα. Είναι μια αξιαγάπητη κυρία».

Ο Jeff Pope που συνεργάστηκε με τον Steve Coogan στο σενάριο αναφέρει: «Βασικά, είχαμε μια ιστορία για μια Ιρλανδή που έψαχνε το γιο της. Δεδομένου του παρελθόντος του Steve, είναι ενδιαφέρον ότι κάτι τέτοιο του τράβηξε την προσοχή. Ούτε για μια στιγμή δεν σκεφτήκαμε να γράψουμε μια αστεία ατάκα. Αυτό που θέλαμε ήταν να παίξουμε με το συναίσθημα αλλά και τη δημοσιογραφική διάσταση. Ξέραμε ότι το να διερευνήσουμε τη σύγκρουση ανάμεσα στις δύο κουλτούρες θα ήταν ενδιαφέρον. Αυτό που μου άρεσε ήταν η ιδέα του Steve να βάλουμε τον Martin στην ταινία. Ο Martin δεν είχε γράψει για τον εαυτό του στο βιβλίο. Οπότε ο Steve σκέφτηκε να κάνουμε μια ιστορία για έναν μεσοαστό, με υψηλό μορφωτικό επίπεδο, προσφιλή στην κυβέρνηση δημοσιογράφο και μια απλοική, μεγάλη σε ηλικία Ιρλανδή. Το να τους βάλουμε μαζί, ήταν το σημείο που άρχισαν όλα».

«Ο Martin αγκάλιασε την ιδέα. Μιλήσαμε με τη Philomena και της είπαμε ότι θέλαμε η ταινία να δείχνει πώς προέκυψε το βιβλίο. Ήταν ένα ενδιαφέρον ταξίδι και για την ίδια. Την ημέρα που ο γιος της θα έκλεινε τα πενήντα του χρόνια, εξομολογήθηκε στην κόρη της ότι είχε έναν γιο που χρειάστηκε να εγκαταλείψει και πέρασε μια ζωή να τον αναζητά. Δεν πιστεύω ότι της πέρασε ποτέ από το μυαλό ότι το ταξίδι θα κατέληγε έτσι. Έχει καθολική ανατροφή και κουβαλάει πολλή ενοχή για αυτό που της συνέβη. Ανησυχεί για το τι θα νομίζουν οι άλλοι για αυτή. Δεν ήθελε να φέρει την οικογένεια της σε δύσκολη θέση. Αλλά αυτό που νομίζω ότι τη βοήθησε είναι ότι της στρέψαμε την προσοχή στο ότι υπάρχουν ακόμα εκατοντάδες άνθρωποι σε παρόμοια κατάσταση. Οπότε μιλώντας για αυτό, αν μια μητέρα συναντήσει το παιδί της ως αποτέλεσμα αυτού, τότε αυτό είναι μια ανταμοιβή. Ακόμα και τώρα, δεν της έρχεται φυσικά. Δεν είναι διαχυτική ή κοινωνική. Είναι εσωστρεφής» σχολιάζει ο συνσεναριογράφος Jeff Pope.

O Martin Sixsmith λέει για το βιβλίο του: «Όπως όλες οι καλές ιστορίες, ξεκίνησε σαν σύμπτωση. Συνάντησα κάποιον σε ένα πάρτι που με ρώτησε αν είμαι δημοσιογράφος και μετά μου είπε την ιστορία της Philomena και του χαμένου της γιου. Ήταν τόσο φανταστική ιστορία που δεν υπήρχε περίπτωση να μην την γράψω. Έχει να κάνει με την αγάπη, την απώλεια, τον αποχωρισμό, τη λαχτάρα και τέλος τη λύτρωση. Και στο σενάριο, έχει να κάνει με το πώς δύο άνθρωποι γνωρίζονται. Έχω κάνει πολλά πράγματα στη ζωή μου. Έχω δουλέψει για την κυβέρνηση, για το BBC, έχω υπάρξει ιστορικός μελετητής. Αυτό ήταν κάτι που δεν έχω ξανακάνει, μια ανθρωποκεντρική ιστορία. Και όσο πιο πολύ δούλευα με τη Philomena, τόσο περισσότερο πειθόμουν ότι αξίζει τον κόπο. Ήταν μια ιστορία για ντετέκτιβ. Ξέραμε ότι ο γιος της είχε υιοθετηθεί και ότι είχε πάει στην Αμερική. Αλλά πώς ήταν η ζωή του;»

«Η Philomena είχε αντικρουόμενα συναισθήματα για το βιβλίο. Είχε ζήσει πενήντα χρόνια με την αίσθηση ότι είχε κάνει κάτι κακό και δεν μπορούσε να μιλήσει για αυτό. Αλλά εγώ είμαι δημοσιογράφος. Δεν είμαι Ιρλανδός, δεν είμαι καθολικός, οπότε μπορούσα να γράψω την ιστορία με λιγότερη συναισθηματική εμπλοκή. Ήθελα παράλληλα να βοηθήσω τη Philomena. Αυτή ήταν η κυριότερη ευθύνη μου και μετά ακολουθούσε το να γράψω την ιστορία της».
Βοήθησε πολύ που η Judi Dench είχε εμπλοκή αρκετά νωρίς. «Ο Steve ήρθε σε επαφή με τον ατζέντη μου. Μετά ήρθε να με δει, καθίσαμε στον κήπο, μου διάβασε το σενάριο και με συνεπήρε. Δεν έβλεπα την ώρα να ξεκινήσουμε. Το σενάριο μου έκανε απίστευτη εντύπωση. Θύμιζε μυθοπλασία, αλλά είχε συμβεί στ΄ αλήθεια» σχολιάζει η πρωταγωνίστρια.

Απέμενε να αποφασιστεί ποιος θα σκηνοθετούσε την ταινία. Ο Stephen Frears δεν απάντησε αμέσως. Δούλεψε λίγο το σενάριο και μετά δεσμεύτηκε. Ο σκηνοθέτης σχολιάζει για την αφοσίωση που επέδειξε ο Coogan στην ιστορία: «Ο Steve αγόρασε τα δικαιώματα χωρίς καν να διαβάσει το βιβλίο! Φυσικά και μου άρεσε η ιστορία. Έχει δύο πράγματα. Την τραγική ιστορία αυτής της γυναίκας και κάτι από ρομαντική κομεντί. Οπότε υπάρχει η δυστυχία και η ευτυχία την ίδια στιγμή. Έχει ενδιαφέρον που συνυπάρχουν αυτά τα δύο».

Πρόκειται για την τέταρτη συνεργασία του Frears με την Dench. «Η Judi είναι καταπληκτική και πιστεύω ότι δίνει την καλύτερη ερμηνεία της ζωής της στην ταινία. Ο Steve παίζει τον ρόλο με βάθος και τα καταφέρνει. Είναι ένα παράξενο ζευγάρι, οπότε χρειάζεται κάποιον αλλόκοτο και εκκεντρικό όπως ο Steve. Είναι ενδιαφέρων και έξυπνος. Με ιντριγκάρει ο τρόπος που διηγήθηκε την ιστορία και πώς κατάφερε να είναι και μια αντανάκλαση της δικής του παρέκκλισης από τον καθολικισμό».

Ο σκηνοθέτης συναντήθηκε και με τη Philomena στο γύρισμα που γινόταν στο πλυσταριό στο μοναστήρι. «Της είπα ότι δεν πρέπει να βρίσκεσαι εδώ. Έχεις περάσει όλη σου τη ζωή προσπαθώντας να φύγεις από εδώ. Είναι φανταστική. Δεν σου περνάει από το μυαλό ότι έχει περάσει τέτοια τραγωδία. Δεν μεμψιμοιρεί. Δεν περιφέρεται με το τραύμα της. Είναι φοβερή και πολύ άμεση. Ο χαρακτήρας που έχτισε η Judi στην ταινία δεν έχει χάσει την πίστη, το ίδιο συμβαίνει και στη Philomena».

Η Judi Dench αναφέρει ότι αισθανόταν μεγάλη ευθύνη για τον ρόλο. «Κατά κάποιο τρόπο είναι σαν να υποδυόμουν την Iris ή την Elizabeth. Αλλά όταν κάποιος ζει, η ευθύνη είναι μεγαλύτερη. Θέλεις να είσαι αληθινός. Πρέπει να είναι πολύ αμήχανο να παρακολουθείς κάποιον να σε υποδύεται. Σε ένα πάρτι που κάναμε για τους ηθοποιούς και το συνεργείο μας έδειξαν σκηνές από την ταινία και η Philomena καθόταν πίσω μου και είχε το χέρι της στον ώμο μου. Είχα απόλυτη επίγνωση ότι αυτή η γυναίκα καθόταν πίσω μου και ότι είχαμε ευθύνη απέναντι της».
Την ίδια ευθύνη συμμερίστηκε και ο σκηνοθέτης σε σχέση με το πορτρέτο κάποιου που είναι στη ζωή. «Αλλά έχει απίστευτη προσωπικότητα. Είναι ένα καλό παράδειγμα. Μου φάνηκε ότι αν την αναλάμβανε η Judi τότε θα ήταν σε πολύ καλά χέρια».

Ο Jeff Pope σημειώνει: «Το πιο ενδιαφέρον σημείο της ταινίας είναι ότι ασχολείται με τη ζωή. Θέλουμε το κοινό να σοκαριστεί με αυτό που συνέβη. Αν παρακινηθούν κάποιες μητέρες και κάποια παιδιά από εκείνη την περίοδο να βρεθούν, αυτό είναι τέλειο. Αλλά επί της ουσίας έχει να κάνει με τον θρίαμβο του ανθρώπινου πνεύματος. Η Philomena έχει περάσει αυτή τη δοκιμασία, αλλά έχει ακόμα αγάπη μέσα της».

Παραλειπόμενα:

Η ταινία γυρίστηκε σε οχτώ εβδομάδες κοντά στο Λονδίνο, στις ΗΠΑ και στη βόρειο Ιρλανδία.

Η Judi Dench δεν δυσκολεύτηκε με την ιρλανδική προφορά της Philomena, καθώς η μητέρα της ήταν από το Δουβλίνο, ενώ μια από τις καλές της φίλες που ήταν και η αμπιγιέζ της για σαράντα χρόνια, ήταν επίσης από το Δουβλίνο, οπότε η διάσημη ηθοποιός μπορούσε να ανακαλέσει την προφορά του ρόλου σχετικά εύκολα.
Χάρη στην ιρλανδική της καταγωγή από την πλευρά της μητέρας της, η Judi Dench κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων στην Ιρλανδία, συνάντησε πολλά, άγνωστα μέχρι εκείνη τη στιγμή ξαδέρφια της.

Στα διαλείμματα ο Steve Coogan, γνωστός για τις μιμήσεις του, έκανε όποια προσωπικότητα του ζητούσαν με κορυφαία στιγμή τον Sean Connery, όχι τόσο στα νιάτα του όσο στην πιο πρόσφατη εκδοχή του.

Στην ταινία υπάρχουν flashbacks από  "home movies". Κάποια από αυτά δημιουργήθηκαν για την ταινία, ενώ κάποια είναι πραγματικά πλάνα από τον γιο της Philomena.

Στη σκηνή που ο Martin Sixsmith επισκέπτεται το μοναστήρι για πρώτη φορά βλέπει μια κρεμασμένη στον τοίχο υπογεγραμμένη φωτογραφία μιας Αμερικανίδας ηθοποιού και ρωτάει αν πρόκειται για την Jayne Mansfield, ενώ τον ενημερώνουν ότι είναι η Jane Russell. Έναν από τους χαρακτήρες που εμφανίζεται αργότερα στην ταινία, τον Pete Olsson, τον υποδύεται ο Peter Hermann που είναι παντρεμένος με την κόρη της Jayne Mansfield.


A world-weary political journalist picks up the story of a woman's search for her son, who was taken away from her decades ago after she became pregnant and was forced to live in a convent.

ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ:

IMDb Facebook Twitter Official site


top of the page


ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Η Βαθμολογία μου:

Η Πραγματικότητα  μερικές φορές μπορεί να γίνει αφορμή μιας νέας λογοτεχνικής ή και κινηματογραφικής δημιουργίας. Μη έχοντας ανάγκη να προστρέξουμε στη φαντασία μας για να δημιουργήσουμε αληθοφανείς καταστάσεις, όπως λόγου χάρη στη λογοτεχνία με το ρεαλισμό ή και τον νατουραλισμό, η ίδια η ζωή μπορεί να δώσει πολλά εναύσματα ούτως ώστε να μπορέσει ένας συγγραφέας να γράψει ένα  πολύ καλό μυθιστόρημα. Έτσι λοιπόν ο Martin Sixsmith έγραψε το μυθιστόρημα The True Story of a Mother and the Son She Had to Give Away το οποίο θα το μεταφράζαμε ελεύθερα  ως «Η αληθινή ιστορία μιας μητέρας και του γιου της τον οποίο αναγκάστηκε να δώσει». Πρόκειται για μια βιογραφία και εν μέρει αυτοβιογραφία καθόσον ο ίδιος ο συγγραφέας συμμετείχε σε αυτά τα γεγονότα. 

Εμπνευσμένος από αυτήν την αληθινή ιστορία ο Steve Coogan σκηνοθέτησε μία ταινία η οποία βασίζεται σε αυτό το μυθιστόρημα. Ωστόσο όμως ο ίδιος υποδύεται το ρόλο  του Sixsmith στο κινηματογραφικό έργο το οποίο εστιάζεται στην προσωπικότητα της  πρωταγωνίστριας  της οποίας το όνομα είναι και ο τίτλος του έργου. Ζώντας λοιπόν σε μια εποχή στην οποία τα σημαία αναφοράς έχουν εξασθενήσει, ο  σκηνοθέτης στηριζόμενος στο χαρακτήρα και στη προσωπικότητά της Φιλομένας  ο δημιουργός αυτού του έργου κατορθώνει να μας δώσει κάποια σταθερά ηθικά στοιχεία τα οποία θα μπορούσαν να γίνουν κοινώς αποδεκτά. Με ην αντιπαράθεση μεταξύ του καθολικισμού και του ουδέτερου κοσμικού πνεύματος  το οποίο κυριαρχεί στις σύγχρονες δυτικές Κοινωνίες, ο θεατής από την μια πλευρά αισθάνεται τον αποτρόπαιο χαρακτήρα του καθολικισμού και από την άλλη την  ατομικιστική και εγωκεντρική αντίληψη μιας κοσμικής κοινωνίας η οποία  δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες του ανθρώπου ούτε ασφαλώς μπορεί πράγματι να καλύψει όλες τις αδικίες οι οποίες συνθλίβουν το άτομο μέσα σε ένα εχθρικό σύνολο.

Το βασικό πρόσωπο Φιλόμενα ζει ανάμεσα στις αδικίες τις οποίες υπέστη στο μοναστήρι, αλλά και με κάποια απόσταση από αυτό βρίσκεται στην αναζήτηση της ολοκληρώσεως του μητρικού φίλτρου. Μη έχοντας έμπρακτα ζήσει την ουσία της Χριστιανικής Θρησκείας η οποία είναι η αγάπη και η συγχώρεση, αλλά με εμπειρίες οι οποίες ανταποκρίνονται ουσιαστικά στον ιανσενισμό , θεωρία η οποία περιορίζει την άφεση αμαρτιών, δεν υποκύπτει στα ευχάριστα κοσμικά μηνύματα τα οποία είναι εχθρικά ως προς τον καθολικισμό, ξέρει να συγχωρεί ακόμη και αυτούς που της στέρησαν το παιδί της, από αυτούς οι οποίοι στο όνομα της Χριστιανικής Θρησκείας πούλησαν το τέκνο της. Η στάση της είναι επικριτική απέναντι τόσο στους κοσμικούς όσο και στους θρησκευτικούς. Είναι επικριτική αλλά δεν κρίνει κανένα διότι αυτό ζητά η Χριστιανική πίστη. Βλέπει τον κόσμο με αγάπη ακόμη και στο μεγαλύτερο άλγος το οποίο διήρκεσε πενήντα χρόνια.

Η επιλογή αυτού του τίτλου ανταποκρίνεται στην ευαισθησία του σκηνοθέτη ο οποίος με άψογη τεχνική  εμβάθυνε στα νοήματα αυτής της ταινίας . Η Αφήγηση δεν είναι ποτέ ανιαρή και ο ρυθμός είναι σταθερός. Δεν κουράζει τον θεατή με την υπερβολική βραδύτητα που συναντάμε σε πολλές ταινίες οι οποίες απευθύνονται σε κινηματογραφόφιλο κοινό αλλά ούτε και στις κενόδοξες πράξεις οι οποίες αποσκοπούν στον εντυπωσιασμό . Οι διάλογοι είναι υψηλού επιπέδου ενώ οι εικόνες με τις εναλλαγές εποχών ανταποκρίνονται στο πνεύμα αυτού του κινηματογραφικού έργου

Η Ταινία Φιλόμενα είναι ένα έργο με χαρακτηριστικά μιας μεγάλης εμπνεύσεως η οποία προέρχεται από την καθημερινότητα η οποία πολλές φορές δεν είναι τόσο ανιαρή  και κοινότυπη όταν σΆ  αυτή υπάρχουν μεγάλες προσωπικότητες και αυτές γίνονται κατανοητές χάρις στις τέχνες τα γράμματα και τον κινηματογράφο. Πράγματι είναι αυτό το χαρακτηριστικό το οποίο μας επιτρέπει να εκτιμήσουμε αυτή την ταινία του Martin Sexmith.

 

Γεώργιος Κόκκινος
Georges KOKKINOS de DEMOSTHENE
του Γεωργίου Δημοσθένους Κόκκινουavignonais@pathfinder.gr


Η Βαθμολογία μου:

Η Φιλομένα μια μικροαστή, συνταξιούχος και θρησκευόμενη νοσοκόμα που όταν ήταν 14 ετών σε μοναστήρι, της πήραν το παιδί της (ως «καρπό αμαρτίας») βάζει σκοπό στη ζωή της να το βρει. ΣΆ αυτό θα προσπαθήσει να τη βοηθήσει ένας μεσοαστός, κυνικός, εκλεπτυσμένος και μορφωμένος δημοσιογράφος (πρώην εργαζόμενος για το BBC). Οι διαφορές μεταξύ τους τεράστιες, αλλά ο κοινός σκοπός τους (για τον καθένα με διαφορετικά κριτήρια) θα τους φέρει κοντά και θα τους γίνει μάθημα: η Φιλομένα θα ζήσει από κοντά τους τρόπους, τους οποίους χρησιμοποιεί η δημοσιογραφία για να δημιουργεί και να συντηρεί θέματα και ο Σίξσμιθ, ο πρώην δημοσιογράφος, θα καταλάβει πως διαμορφώνονται και εξελίσσονται οι χαρακτήρες των θρησκευόμενων ανθρώπων, οι οποίοι έχουν και αυτοί δικαίωμα να είναι σκληροί κάποτε, ή και κυνικοί. Πέραν από το γεγονός ότι μπορεί να διαθέτουν και βιτριολικό χιούμορ.

Η Τζούντι Ντεντς κλέβει την παράσταση ως Φιλομένα, μια τρυφερή ηλικιωμένη γυναίκα με σκληρά χαρακτηριστικά, μεγαλωμένη με αυστηρά θρησκευτικές αρχές, η οποία αν και δέχθηκε σκληρό κτύπημα από το περιβάλλον της, διατηρεί το χιούμορ της και έχει τη δύναμη να συγχωρεί, σε αντίθεση με τον Στιβ Κούγκαν, του οποίου ο κυνισμός δεν του επιτρέπει τέτοιες πολυτέλειες.

Ο Στίβεν Φρίαρς με τη μαεστρία που τον διακρίνει, έχει καταφέρει να φέρει κοντά αυτούς τους δυο αντιφατικούς και τελείως διαφορετικούς χαρακτήρες, διατηρώντας το χαρακτηριστικό του, που είναι να κάνει μέσα από τις ταινίες του, αυστηρό σχολιασμό. Στην ταινία αυτή, χρησιμοποιώντας το χαρακτήρα της Φιλομένα, μας περνάει το μήνυμα ότι η πίστη και η ελπίδα μπορούν να υπερνικήσουν τον κυνισμό και το στυγνό ρεαλισμό.

Οι διάλογοι είναι πανέξυπνοι και μοιρασμένοι τόσο έξυπνα, ώστε το δράμα και το χιούμορ διαπλέκονται σε ένα γοητευτικό, τρυφερό σύνολο, εκεί δε που ο θεατής τείνει να λυπηθεί τη Φιλομένα, έρχεται μια έξυπνη ατάκα της και του θυμίζει ότι είναι και αυτή άνθρωπος με κρυφές πτυχές, που μπορεί να τη βοηθούν να ξεπερνάει τις δύσκολες καταστάσεις, σε αντίθεση με τον κυνικό, ωμό δημοσιογράφο που όμως μπαίνει σε σκέψεις, αλλά είναι υποχρεωμένος, εκ των πραγμάτων, να διατηρεί την εικόνα του ρεαλιστή.

Εξαιρετική ταινία από όλες τις απόψεις.

¶γγελος Πολύδωρος
του ¶γγελου Πολύδωρου   | blogspot

 


 

Η Βαθμολογία μου:

Κινηματογραφική απογοήτευση.
Μια ακόμη ταινία που αξιοποιεί ένα πραγματικό γεγονός, αλλά δεν κατορθώνει να αξιοποιήσει την ευκαιρία ώστε να προσφέρει ένα αποτέλεσμα με πραγματικό περιεχόμενο. Η κοινή κινηματογραφική προσπάθεια του σημαντικού βρετανού σκηνοθέτη Stephen Frears με τον Steve Coogan, ο οποίος εκτός από τον πρωταγωνιστικό ρόλο συμβάλλει στο σενάριο, δυστυχώς, δεν αποτελεί και το δυνατό σημείο του φιλμ καθώς προσπαθεί να προσεγγίσει με έναν τρόπο επιδερμικό  μια σκοτεινή πτυχή, ένα από τα βρόμικα μυστικά της ιρλανδικής καθολικής πραγματικότητας μιας εποχής όχι και τόσο μακρινής.

Όσοι θυμούνται την συγκλονιστική δημιουργία του 2002 του Peter Mullan «The Magdalene Sisters», μάλλον θα βρουν γλυκανάλατη και πολύ επιδερμική την προσέγγιση που επιχειρείται σΆ αυτό το φιλμ πάνω στα μοναστήρια – στρατόπεδα καταναγκαστικής εργασίας που λειτουργούσαν έως πρόσφατα στην Ιρλανδική Δημοκρατία αποτελώντας άλλο ένα σημάδι ντροπής του αναπτυγμένου χριστιανικού κόσμου. Ενώ και το θέμα της αρπαγής των βρεφών από τα έγκλειστα σΆ αυτά τα κολαστήρια κορίτσια -  μητέρες και η πώλησή τους έναντι αμοιβής σε ανάδοχες οικογένειες στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής γίνεται με όρους ανώδυνης γλυκανάλατης τηλεταινίας.

Τελικά ένα θέμα που και για τους Έλληνες ξυπνά αναμνήσεις καθώς είναι νωπές οι μνήμες για ανάλογες βαρβαρότητες ελληνικών ιδρυμάτων που μεταπολεμικά υπό την υψηλή προστασία της Βασίλισσας Φρειδερίκης «μεγαλούργησαν» με παρόμοιες υιοθεσίες παιδιών από οικογένειες θύματα του εμφύλιου, ξεδοντιάζεται και χάνει σημαντικό μέρος από την δυναμική της ιστορίας την οποία ενσωματώνει, εξαιτίας του συνειδητά συντηρητικού και με βρετανικό άρωμα, σεναρίου.

Πάντως ακόμη και αποδυναμωμένη από νοήματα η ταινία ξεχωρίζει κυρίως για την ερμηνεία της Judi Dench στον πρωταγωνιστικό ρόλο της ηλικιωμένης πλέον πρώην τρόφιμης του μοναστηριού – κάτεργου, όπου μακριά από το ύφος με το οποίο μας είχε συνηθίσει υποδυόμενη την «Μ» στις ταινίες «James Bond», εδώ αποδίδει υποδειγματικά την ταλαιπωρημένη και χαμηλής μόρφωσης Ιρλανδή επαρχιώτισσα, ενώ και η ερμηνεία του συμπρωταγωνιστή της Steve Coogan κινείται επίσης σε ικανοποιητική στάθμη.


Konstantinos Kommatas
του Κωνσταντίνου Κομματά kostakom@gmail.com


top of the page

blog comments powered by Disqus



top of the page


VIDEO CLIPS, TRAILER, TEASER, SCREENING PREVIEW






top of the page


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Κυκλοφορία:
1/11/2013 (Ηνωμένο Βασίλειο)
6/2/2014 (Ιταλία)
27/2/2014 (Ελλάδα)


top of the page




PHOTOS - POSTERS


top of the page


ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΙΝΙΑΣ / ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

>>CAST<<

Πρωταγωνιστούν:

    Steve Coogan ... Martin Sixsmith
    Judi Dench ... Philomena Lee
    Charlie Murphy ... Kathleen
    Simone Lahbib ... Kate Sixsmith
    Sophie Kennedy Clark ... Young Philomena
    Neve Gachev ... NYC Traveller
    Charles Edwards ... David
    Xavier Atkins ... Michael Hess Aged 14
    Charlotte Rickard ... Waitress
    Stuart Matthews ... Fairgoer
    Ruth McCabe ... Mother Barbara
    Wunmi Mosaku ... Young Nun
    Alan Davis ... Lincoln Memorial Tourist
    Julie Vollono ... Passenger
    Nichola Fynn ... Waitress
    Amy McAllister ... Sister Anunciata
    Sean Mahon ... Michael Hess
    Paris Arrowsmith ... Sam the Bellboy
    Graham Curry ... Fairgoer
    Eddie Ruben ... Airport Customer
    John Jillard Sr. ... Lincoln Memorial Tourist
    Cathy Belton ... Sr claire
    Gary Lilburn ... Priest
    Al Sotto ... Pedestrian
    Hannah Blamires ... Party Guest
    Jon L. Morris ... Churchgoer
    Nika McGuigan ... Sister Annunciata
    Shawn Gonzalez ... Hotel vallet
    Aaron Marcus ... Priest
    Mark Vincent ... Jogging Guy
    Paul Castleman ... Fairgoer
    Victoria Jane Appleton ... Irish Waitress
    Jon Wennington ... Congregation member
    Patricia Mantuano ... Hotel Guest
    Charlotte Krinks ... Fallen Girl
    Dónal Haughey ... Declan
    Florence Keith-Roach ... Check In Operator
    Ryan Wick ... Michael's Colleague
    Fiaz Ali ... Harvester Customer
    Amie Cazel ... Smiling Girl
    Vaughn Johseph ... Hotel Receptionist
    Bella Gachev ... Stansted Passenger
    Roland Watson ... Airline Passenger
    Romeo Julio ... Passenger
    Francesca Bennett ... Congregation member

>>CREDITS<<

Είδος ταινίας
Δράμα

Σκηνοθεσία
Stephen Frears

Σενάριο
Steve Coogan
Jeff Pope
Martin Sixsmith
(βιβλίο "The Lost Child of Philomena Lee")

Παραγωγή
Steve Coogan
Tracey Seaward
Gabrielle Tana

Μουσική
Alexandre Desplat

Φωτογραφία
Robbie Ryan

Μοντάζ
Valerio Bonelli


Σχεδιασμός Παραγωγής
Alan MacDonald

Καλλιτεχνική Διεύθυνση
Rod McLean
Sarah Stuart


Σκηνικά
Barbara Herman-Skelding

Κοστούμια
Consolata Boyle

Εταιρείες Παραγωγής
BBC Films
Baby Cow Productions
British Film Institute (BFI)
Magnolia Mae Films
Pathé

Διανομή
Feelgood (Ελλάδα)
The Weinstein Company

Ειδικά Εφέ
Snow Business International (snow effects)
Union Visual Effects

Χρονολογία παραγωγής
2013

Χώρα παραγωγής
ΗΠΑ, Ηνωμένο Βασίλειο, Γαλλία

Γλώσσα
Αγγλικά

Εικόνα
Έγχρωμη 1.85 : 1

Διάρκεια
98'

Ήχος
Dolby Digital

Τοποθεσίες γυρισμάτων
Ηνωμένο Βασίλειο (Λονδίνο)

AKA
The Lost Child of Philomena Lee

Καταλληλότητα
Argentina:13 | Brazil:10 | Canada:PG (British Columbia) | Canada:PG (Ontario) | Denmark:7 | France:U | Germany:6 | Hong Kong:IIA | Hungary:12 | Ireland:12A | Japan:G | Mexico:B | Netherlands:12 | Norway:7 | Peru:PT | Portugal:M/12 | Singapore:NC-16 | Sweden:Btl | Switzerland:10 | UK:12A | USA:PG-13

Κόστος


top of the page









 
Βαθμολογία Κοινού
Μέσος Όρος: 3.33
Αριθμός Ψήφων: 3


Αξιολόγηση :

Εξαιρετικό
Πολύ καλό
Καλό
Μέτριο
Κακό



Επιλογές
  Go Back [ Προηγούμενο ]

 Προεπισκόπηση Προεπισκόπηση

 Προωθήστε το Προωθήστε το



Σχετικοί Σύνδεσμοι

· Αναζήτηση σε: Δραματική
· Περισσότερα για Κατηγορία
· ΘΕΜΑΤΑ
· Ταινίες που προβάλλονται
· Τελευταία Τρέιλερ
· ΑΙΘΟΥΣΕΣ
· BOX OFFICE USA
· BOX OFFICE Ελληνικό
· Internet Movie Database
· Rotten Tomatoes

Εγκαταστήστε το myFILM.gr toolbar ΤΩΡΑ! Όλο το internet σε μια γραμμή εργαλείων - Δωρεάν λήψη

Συνδεδεμένα Θέματα

Parents Strongly CautionedΔραματική


Advertisement


top of the page


ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΡΗΤΑ Η ΜΕΡΙΚΗ Ή ΟΛΙΚΗ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ, ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥ
Το πρωτότυπο περιεχόμενο του myFILM.gr, είναι αποτέλεσμα δημοσιογραφικής έρευνας και εργασίας και προστατεύεται από το νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων και διανόησης.
All logos, trademarks and content in this site are property of their respective owner, the comments and reviews of their posters.
Όλες οι δημοσιεύσεις σε αυτές τις ιστοσελίδες εκφράζουν τις απόψεις και τη γνώμη των συντακτών τους και όχι του εκδότη ή
αρχισυντάκτη, των διαχειριστών ή συντονιστών (εκτός των δημοσιεύσεων των ιδίων) και ως εκ τούτου δεν φέρουν καμία ευθύνη για αυτές.
myfilm.gr | xms24.com

| AdBrite - Advertise on myFILM.gr

Info | Feedback | Statistics | Topics | Submit News | Recommend Us | Advertising | Flag inappropriate copy-theft | RSS feed 2.0 | RSS feed 0.9 | Atom feed | twitter | facebook | myspace | Add in Google homepage


Related Posts with Thumbnails