 |
[Comments] [Κριτικές] [Στοιχεία] [Φωτό] [Πόστερ] [Βίντεο] [Περισσότερα] [Κυκλοφορία]
Χιονάτη
Blancanieves
του Πάμπλο Μπεργκέρ
με τους Μαριμπέλ Βερντού, Άντζελα Μολίνα, ΜακΑρένα Γκαρσία, Ντάνιελ Γκιμένεθ Κάσο, Πέρε Πονσέ
Υπόθεση:
Το παραμύθι της Χιονάτης (τη γνωστότερη εκδοχή του οποίου έχουμε μάθει από τους αδελφούς Γκριμ) αποφάσισε να μεταφέρει ο σκηνοθέτης Pablo Berger στη Σεβίλλη του 1920. Στην εποχή του βωβού κινηματογράφου και στη χώρα του Φλαμένκο και των ταυρομαχιών, μια νεαρή κοπέλα υποφέρει από τη ζωή στα χέρια της μητριάς της και αποφασίζει να φύγει με μία ομάδα νάνων ταυρομάχων.
|
ΚΡΙΤΙΚΕΣ Η Βαθμολογία μου:
Φόρος τιμής στον βωβό κινηματογράφο!
Μια ανατρεπτική ματιά στον μύθο της Χιονάτης. Ένας πραγματικά άγνωστος, αλλά και χωρίς σημαντική προηγούμενη δραστηριότητα καλλιτέχνης, ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης Pablo Berger στην τρίτη μόλις κινηματογραφική απόπειρά του, αποδεικνύει ότι το DNA του ισπανικού κινηματογράφου, όπως και γενικότερα της χώρας αυτής της Ιβηρικής είναι πραγματικά ιδιαίτερο.
Ο σκηνοθέτης αποδεικνύεται βαθύς μελετητής και γνώστης της ιστορίας αλλά και της πραγματικής ουσίας του βωβού κινηματογράφου. Με βάση λοιπόν το ταλέντο του, που είναι απαραίτητο για να δημιουργηθεί μια αξιόλογη καλλιτεχνική παραγωγή, αλλά και την γνώση για τον βωβό κινηματογράφο, παραδίδει στους θεατές μια ταινία που πραγματικά τους ξαναγυρίζει στις καλύτερες μέρες του βωβού κινηματογράφου. Με τρόπο βαθύ και ουσιαστικό, απολύτως διαφορετικό από τον επιφανειακό εντυπωσιασμό τον οποίο προσπάθησε να προσφέρει το εκτρωματικό "The Artist".
Όπως έχει συμβεί και σε δυο άλλες κινηματογραφικές παραγωγές που προβληθήκαν το τελευταίο χρονικό διάστημα από το Hollywood, το σενάριο προσεγγίζει τον γνωστό, αλλά όχι και τόσο αθώο μύθο της Χιονάτης, δίνοντας ένα πραγματικά ενδιαφέρον, αλλά αρκετά διαφοροποιημένο φινάλε. Και με μια ευρηματική προσέγγιση τον τοποθετεί στην Ισπανία της ανέμελης μεσοπολεμικής Belle Epoque, πριν από τον μαρτυρικό ισπανικό εμφύλιο.
Η ταινία είναι διανθισμένη με όσα θυμίζουν έντονα τις καλύτερες σουρεαλιστικές παραδόσεις του ισπανικού κινηματογράφου, με Goth αλλά και σαφείς, υπαινικτικά διατροφικές, ερωτικές αναφορές. Ο σκηνοθέτης με όλο το υποστηρικτικό επιτελείο του αναδεικνύει με πραγματικά υποδειγματικό, αλλά και γοητευτικό τρόπο, όλα εκείνα τα στοιχειά μια βωβής ταινίας, που κάνουν τους θεατές που έχουν κατάλληλες αναφορές να τις αναπολούν.
Η ταινία αποτελεί υποδειγματική δουλεία αναφορικά με το στήσιμο των σκηνών, την εικονοληψία και τους φωτισμούς.
Δουλεύοντας πάνω στο σενάριο που ακολουθεί την δομή των βωβών ταινιών αναφορικά με την πυκνότητα των ελάχιστων διαλόγων, κατορθώνει να διεξέλθει την εξιστόρηση μέσα από την εικόνα όπως αυτή αναδεικνύεται από το κοφτό μοντάζ και την μουσική υπόκρουση που λειτούργει ως υποκατάστατο του εκλιπόντος λόγου.
Αξιοσημείωτη είναι η ερμηνευτική ωριμότητα του cast, το οποίο ανταποκρίνεται υποδειγματικά στις ιδιαίτερες και απαιτητικότατες προδιαγραφές υποκριτικής του βωβού κινηματογράφου, όπου μέσα από τις πολύ κοντινές λήψεις και τους φωτισμούς αναδεικνύεται η συνοριακή ροή , υποκαθιστώντας την απουσία διαλόγων.
Τέλος, ιδιαίτερη αναφορά αξίζει στις ερμηνείες των πρωταγωνιστριών της Maribel Verdú στον ρόλο της κακιάς μητριάς και πρωτοεμφανιζόμενης Emilio Gavira στον ρόλο της Χιονάτης.
Για όσους λοιπόν αναζητούν, μια από τις πλέον αξιόλογες εναλλακτικές κινηματογραφικές προτάσεις της πρόσφατης ευρωπαϊκής παραγωγής, αλλά και για να διαπιστώσουν την ορθότητα της άποψης του Pedro Almodóvar, ότι πρόκειται για την «καλύτερη ταινία της χρονιάς», ας είναι το συγκεκριμένο φιλμ, μια από τις προτεραιότητες στις κινηματογραφικές σας επιλογές.

του Κωνσταντίνου Κομματά Facebook
Η Βαθμολογία μου:
Σε αυτήν την ταυρομαχία μια μεγάλη αγάπη θα σβήσει, όταν ο διάσημος matador Antonio Villalta (Daniel Giménez Cacho) βρεθεί κάτω από τα κέρατα του μανιασμένου ταύρου, ενώ την ίδια στιγμή η σύζυγός του Carmen (Inma Cuesta), που παρακολουθεί έντρομη από την εξέδρα την σκηνή, πεθαίνει φέρνοντας πρόωρα στον κόσμο την κόρη τους. Κάπως έτσι, ξεκινά η ζωή για την Carmencita (Sofía Oria/Macarena García), τη Χιονάτη της Σεβίλης του 1920.
Το παραμύθι των Αδελφών Γκριμ στους δύο αιώνες ζωής του έχει δοκιμάσει τα σημεία τήξης και πήξης του περνώντας από χίλια δυο τρικυμιώδη κινηματογραφικά πειράματα: του οικογενειακού θεάματος, της περιπέτειας, του τρόμου, της αυτοπαρωδίας. Φτάνοντας ωστόσο στις ακτές της Ανδαλουσίας ένας άλλος κόσμος ανοίγεται μπροστά του. Ασπρόμαυρος, χωρίς διαλόγους, μα γεμάτος λυρικά κλαρινέτα, ανάστατες καστανιέτες και παθιασμένες κιθάρες.
Μελετημένη video clip αφήγηση που μπλέκεται με εξαιρετική αισθητική και στυλ και άριστα φωτογραφημένα πρόσωπα που ακτινοβολούν και σκοτεινιάζουν, για να στάξουν στον μύθο, τους πιο τρυφερά μελαγχολικούς τους τόνους. Έτσι ονειρεύεται ο Berger τη Χιονάτη του, με ανάπηρο πατέρα, kinky μητριά, πολλές εναλλακτικές όψεις της ιστορίας – ανάμεσα σε αυτές τους 6 και όχι τους 7 νάνους, να αποτελούν ένα ιδιόρρυθμο τσίρκο ταυρομαχίας και να της δίνουν μπέρτα και σπαθί, για να παλέψει απέναντι στο δικαίωμά της για ευτυχία. Με σουρεαλισμό, μαύρο χιούμορ, όσο και πανανθρώπινη απόγνωση απέναντι στην αδικία, το όνειρο γίνεται εφιάλτης και στροβιλίζεται ιδανικά μαζί με όλη τη μυστηριακή δύναμη και τη θλίψη που κουβαλάει ο παλλόμενος πυρήνας της ισπανικής κουλτούρας, το φλαμένκο.
Maribel Verdú (Y Tu Mamá También/And Your Mother Too (2001)), Ángela Molina (Carne trémula/Live Flesh (1997), Los abrazos rotos/Broken Embraces (2009)) και Macarena García, που μπαίνει στην agenda για μεγάλη πορεία, αποτελούν τις θηλυκές όψεις του ίδιου γοητευτικού νομίσματος που γλιστρά με ευκολία στη μνήμη μας μαζί με την αναπάντεχη πικρή γεύση του δηλητηριασμένου μήλου του φινάλε.

της Ράνιας Ευδαίμων | cinefo.wordpress.com
Η Βαθμολογία μου:
Ευφυέστατη και πρωτότυπα ευρηματική στους συμβολισμούς
Η εξαιρετική "Χιονάτη" του Πάμπλο Μπεργκέρ, η οποία σάρωσε στα φετινά Γκόγια κερδίζοντας 10 Βραβεία (τα αντίστοιχα Ισπανικά Όσκαρ) - ανάμεσα στα οποία και της κορυφαίας ταινίας για το 2012, είναι μια ασπρόμαυρη και βωβή ντραμεντί που εκτυλίσσεται στη Σεβίλλη του 1920. Ένα νοσταλγικό μελόδραμα που ακολουθεί και προβάλλει την ίδια γοητευτική ρετρό αισθητική του περσινού, Οσκαρικού "The Artist". Αν ο τελευταίος ήταν ένα ερωτικό γράμμα προς την χρυσή εποχή του Χόλιγουντ, τούτη η Χιονάτη είναι ένα αντίστοιχο ερωτικό γράμμα προς την ίδια δεκαετία (του '20) επί ευρωπαϊκού εδάφους πλέον.
Συγκίνηση και νοσταλγία πλημμυρίζουν οι ασπρόμαυρες εικόνες που συνοδεύει υποδειγματικά η πρωτότυπη μουσική του Αλφόνσο ντε Βιλαλόνγκα.
Ταξιδεύοντας έναν αιώνα πίσω,, ο θεατής εύκολα θα ταυτιστεί με τις καταστάσεις και τους χαρακτήρες της ρεβιζιονιστικής "Χιονάτης" και θα εγκλιματιστεί στην υπέροχη ατμόσφαιρα που χτίζουν τα σκηνικά και κοστούμια της χρυσής εποχής.

του Δημήτρη
Παπαμίχου me@myfilm.gr

Διαφήμιση |
|

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΙΝΙΑΣ >>CAST<<
Πρωταγωνιστούν:
Maribel Verdú ... Encarna
Daniel Giménez Cacho ... Antonio Villalta
Ángela Molina ... Doña Concha
Pere Ponce ... Genaro
Macarena García ... Carmen
Sofía Oria ... Carmencita
Josep Maria Pou ... Don Carlos
Inma Cuesta ... Carmen de Triana
Ramón Barea ... Don Martín
Emilio Gavira ... Jesusín
Sergio Dorado ... Rafita
Jinson Añazco ... Juanín
Carmen Belloch
Manel Castillejos
Itziar Castro ... Tocino de Cielo
Pep Ferrer
Michal Lagosz ... Manolín
Carlos Lasarte
Alberto Martínez ... Josefa
Ignacio Mateos
Carmen Segarra ... Cocinera
Pere Vall
Oriol Vila ... Joven Arrogante
>>CREDITS<<
Είδος ταινίας
Δράμα, Φαντασίας
Σκηνοθεσία
Pablo Berger
Σενάριο
Pablo Berger
Παραγωγή
Pablo Berger
Ibon Cormenzana
Jérôme Vidal
Μουσική
Alfonso de Vilallonga
Φωτογραφία
Kiko de la Rica
Μοντάζ
Fernando Franco
Casting
Rosa Estévez
Σχεδιασμός Παραγωγής
Alain Bainée
Κοστούμια
Paco Delgado
Εταιρείες Παραγωγής
The Sabi Company
Διανομή
Strada Films (Ελλάδα)
Cohen Media Group
Rézo Films
Wanda Distribución Cinematográfica de Films S.A.
Ειδικά Εφέ
Imasblue (digital effects)
Χρονολογία παραγωγής
2012
Χώρα παραγωγής
Ισπανία
Γλώσσα
Ισπανικά
Εικόνα
Ασπρόμαυρη
Διάρκεια
104'
Ήχος
Βωβή
Τοποθεσίες γυρισμάτων
AKA
Καταλληλότητα
USA:PG-13
Κόστος
Εισπράξεις
|


ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
Η ευφάνταστη μεταφορά του παραμυθιού της Χιονάτης από τον Berger σε άσπρο - μαύρο και βουβό φιλμ, δεν είναι απλώς μία επίκληση στο συναίσθημα της νοσταλγίας και του ρετρό με την οποία γοήτευσε το κοινό αλλά και τα μέλη της Ακαδημίας την περασμένη χρονιά το Artist. Αυτή η Χιονάτη είναι ένα ερωτικό γράμμα προς τη δεκαετία του 1920, μία πραγματική ευρωπαϊκή ταινία που αναμειγνύει γενναιόδωρα χιούμορ και το μελόδραμα.
Επίσημη πρόταση της Ισπανίας στα Όσκαρ 2013 για Βραβείο Καλύτερης Ξενόγλωσσης Ταινίας
10 Βραβεία Goya:
- Καλύτερης Ταινίας,
- Γυναικείας Ερμηνείας- Maribel Verdú,
- Πρωτότυπου Σεναρίου - Pablo Berger,
- Φωτογραφίας - Kiko de la Rica,
- Πρωτότυπης Μουσικής Alfonso de Villalonga,
- Πρωτότυπου Τραγουδιού - No Te Puedo Encontrar,
- Σκηνικών - Alain Bainée,
- Πρωτοεμφανιζόμενης Ηθοποιού - Macarena García,
- Κοστούμια- Paco Delgado,
- Μακιγιάζ και Κόμμωση - Sylvie Imbert and Fermín Galán
Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σαν Σεμπαστιάν
- Αργυρό Κοχύλι - Βραβείο Καλύτερης Γυναικείας Ερμηνείας για την Macarena García,
- Ειδικό Βραβείο της Επιτροπής για τον σκηνοθέτη Pablo Berger
Επίσημη συμμετοχή στο Διεθνές Φεστιβάλ του Τορόντο
A twist on the Snow White fairy tale that is set in 1920s Seville and centered on a female bullfighter.
Once upon a time there was a little girl who had never known her mother. She learned the art of her father, a famous bullfighter, but was hated by her evil stepmother. One day she ran away with a troupe of dwarves, and became a legend.
ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ:


PHOTOS - POSTERS

Διαφήμιση |
|

VIDEO CLIPS, TRAILER, TEASER, SCREENING PREVIEW

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ / ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ Κυκλοφορία:
8/9/2012(Καναδάς, Φεστιβάλ Τορόντο)
28/9/2012 (Ισπανία)
23/1/2013 (Γαλλία)
28/3/2013 (Ελλάδα)
29/3/2013 (ΗΠΑ)
18/4/2013 (Ρωσία)
|


|