[Comments][Κριτικές][Στοιχεία][Φωτό][Πόστερ][Βίντεο][Περισσότερα][Κυκλοφορία]

| | |

Trance του Ντάνι Μπόιλ με τους Τζέιμς Μακαβόι, Ροζάριο Ντόσον, Βενσάν Κασέλ, Τάπενς Μίντλετον Υπόθεση: Ο Σάιμον (Τζέιμς Μάκαβοϊ), ένας υπάλληλος οίκου δημοπρασιών, συνεργάζεται με μια συμμορία του υποκόσμου με σκοπό την κλοπή ενός πίνακα, αξίας εκατομμυρίων δολαρίων. Κατά τη διάρκεια της φοβερής αυτής επιχείρησης, η οποία αναμένεται να αλλάξει μια για πάντα τη ζωή του, ο Σάιμον δέχεται ένα ισχυρό χτύπημα στο κεφάλι, με αποτέλεσμα να χάσει την πρόσφατη μνήμη του και να μη θυμάται καθόλου που έχει κρύψει το ανεκτίμητο έργο. Όταν οι απειλές και τα βασανιστήρια αδυνατούν να φέρουν απαντήσεις, τότε ο αρχηγός της συμμορίας, Φράνκ (Βενσάν Κασέλ), αποφασίζει να ρίξει στο παιχνίδι το τελευταίο του χαρτί. Η πανούργα μέθοδος που σκέφτεται ο Φράνκ δεν είναι άλλη από την επιστράτευση της μυστηριώδους Ελίζαμπεθ (Ροζάριο Ντόσον), μιας σέξι υπνοθεραπεύτριας η οποία παίζοντας με το μυαλό και τον συναισθηματικό κόσμο του Σάιμον επιχειρεί να φτάσει στις πιο σκοτεινές πτυχές της ψυχής του. Όσο, όμως πιο βαθιά προχωράει η Ελίζαμπεθ, στο υποσυνείδητο του Σάιμον, τόσο περισσότερες ανατροπές θα υπάρξουν, με αποτέλεσμα να θολώνουν ολοένα και περισσότερο τα όρια μεταξύ της πραγματικότητας, της επιθυμίας και των παραισθήσεων. Πόσο υποκειμενική είναι τελική η “αλήθεια” και πόσο ελαστικά μπορούν να γίνουν τα όρια μεταξύ φαντασίας και πραγματικότητας;

ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Η Βαθμολογία μου:

Εκεί που έχεις αρχίσει να πιστεύεις ότι η ταινία είναι άλλη μια καλά οργανωμένη «ληστεία του αιώνα», με τους ληστές εφοδιασμένους με μεγάλο αριθμό ηλεκτρονικών gadget, να προσπαθούν να αποφύγουν τη σύλληψη και την αστυνομία (όπως συμβαίνει συχνά σ’ αυτού του είδους τα έργα) να πελαγοδρομεί, έρχεται η αμνησία του Σάιμον και η προσφυγή στον υπνωτισμό.

Ο δε υπνωτισμός αρχίζει να κάνει κύκλους και αναρωτιέται ο ευρισκόμενος στο μέσο θεατής: Τι γίνεται τώρα; Βλέπω τα αποτελέσματα του υπνωτισμού του ήρωά μας που έχει πάθει αμνησία; Ή εικόνες από τον υπνωτισμό των συνεργατών του; Άραγε, η υπνωτίστρια, έχει σχέση με τη ληστεία; Ή μήπως στο βάθος του μυαλού του Σάιμον υπάρχουν μεγάλα αποθέματα ευφυΐας και τους κοροϊδεύει όλους; Μήπως τελικά, υπάρχει και άλλο πρόσωπο, που θα εμφανιστεί στο τέλος ως από μηχανής θεός; Ή μήπως γι’ αλλού ο Ντάνι Μπόιλ ξεκίνησε κι’ αλλού η ζωή τον πάει;

Εν τω μεταξύ, μη ρωτήσετε για ερμηνείες ηθοποιών, όταν η ταινία έχει χαρακτηριστικά video-clip. Το θέμα δεν είναι οι ερμηνείες, αλλά το σενάριο, που είναι μεν πρωτότυπο, αλλά και δαιδαλώδες. Μόνο τη Ροζάριο Ντόσον ξεχώρισα και όχι μόνο για την ολόγυμνη εμφάνισή της (είναι θεϊκή η κοπέλα, από τον καιρό που ήταν μικρούλα και έπαιζε στο Death Proof του Ταραντίνο). Ο Βενσάν Κασέλ είναι αρκετά σκληρός και ο Τζέιμς Μακαβόι αρκετά μπούλης.

Εν πάση περιπτώσει, περίμενα κάτι παραπάνω από τον Ντάνι Μπόιλ, αλλά μετά από το τέλος της ταινίας Slumdog millionaire με τα χορευτικά σε στυλ Bollywood, δεν ήμουν σίγουρος ότι θα έβλεπα και το αριστούργημα.

του Άγγελου Πολύδωρου   | blogspot

Η Βαθμολογία μου:

του Δημήτρη Παπαμίχου me@myfilm.gr

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΙΝΙΑΣ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ο βραβευμένος με Όσκαρ σκηνοθέτης των επιτυχημένων Trainspotting, Slumdog Millionaire και 127 Ώρες, Ντάνι Μπόιλ, αφού κατάφερε να κάνει τους πάντες να παραμιλούν, σκηνοθετώντας την τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων, επιστρέφει στη μεγάλη οθόνη με ένα θρίλερ που ανατρέπει όλα τα δεδομένα.

Τίποτα Δεν Είναι Όπως Φαίνεται

Όταν ο Ντάνι Μπόιλ ολοκλήρωσε τα γυρίσματα του βραβευμένου με 8 Όσκαρ «Slumdog Millionaire», ήξερε πως ήθελε να ασχοληθεί μόνο με 2 νέα κινηματογραφικά πρότζεκτς. Το πρώτο, με τίτλο «127 Ώρες», ολοκληρώθηκε το 2010 και προτάθηκε για 6 Όσκαρ, ενώ το δεύτερο αποτελεί, για τον ίδιο, ίσως το πιο ξεχωριστό θρίλερ που έχει γραφτεί ποτέ. Το «Trance» είναι εφοδιασμένο με τις πιο τρελές ιδέες και μια ομάδα από ακραία ελκυστικούς χαρακτήρες, οι οποίοι κατασκευάζουν ένα σύμπαν τόσο ανατρεπτικά υπερβατικό που θα σας κάνει να αναθεωρήσετε την οποιαδήποτε άποψη είχατε για τις σταθερές και τα δεδομένα της ανθρώπινης ύπαρξης. Είστε έτοιμοι για ένα ταξίδι χωρίς επιστροφή;

Η έμπνευση

Όταν ο Ντάνι Μπόιλ και ο παραγωγός του Κρίστιαν Κόλσον γύριζαν τις «127 Ώρες», είχαν αναθέσει παράλληλα στον πολυβραβευμένο Βρετανό σεναριογράφο Τζον Χότζ, να δουλέψει την ιδέα για το σενάριο του «Trance».
“Ήταν σαφές για μένα”, αναφέρει ο ίδιος ο σεναριογράφος, “πως η πρόθεση του Ντάνι για τη συγκεκριμένη ταινία, ήταν να αποδώσει τις πιο ακραίες μορφές ανθρώπινης συμπεριφοράς, μέσα από τρεις πλήρεις χαρακτήρες. Οι χαρακτήρες αυτοί καταφέρνουν να παντρέψουν δύσκολα και ετερόκλητα συναισθήματα, ταλαντευόμενοι κάθε φορά, ανάμεσα σε εξωφρενικά επικίνδυνες τακτικές δράσης και απληστίας, ενώ την ίδια στιγμή αδυνατούν να αποκρύψουν από τα βλέμματά τους, έκδηλη την αγωνία της επιβίωσης. Το γνωρίζαμε όλοι μας από την αρχή, πως αυτή η ιδέα του Ντάνι θα πρέπει να μας εξωθήσει στα άκρα, ωστόσο γνωρίζαμε επίσης πως δεν θα γευτούμε την αληθινή μαγεία αν δεν το τολμήσουμε”.
Αποφεύγοντας την παραδοσιακά διακριτική και σιωπηλή ατμόσφαιρα του φιλμ νουάρ, ο Μπόιλ θέλησε να εισαγάγει στο φιλμ του μια ιδιαίτερη συναισθηματική φόρτιση, φροντίζοντας παράλληλα να δώσει μια καινούρια έννοια στην κινηματογραφική “μοιραία γυναίκα”. Και ενώ η ταινία ξεκινάει με τον χαρακτήρα ενός heist movie, στην πορεία εξελίσσεται σε ένα πανέμορφο “τριπάρισμα”, γεμάτο οπτικές ψευδαισθήσεις και ερεθιστικά ερωτηματικά.
“Με ιντρίγκαρε η προοπτική της νουάρ αισθητικής και ήθελα στ’ αλήθεια να τη δοκιμάσω”, αναφέρει ο Ντάνι Μπόιλ, ενώ προσθέτει πως δεν θα ήθελε με τίποτα να κάνει ένα απλό φιλμ νουάρ και σίγουρα δεν θα τον ενδιέφερε σε καμία περίπτωση να κάνει κάτι πιστά αναφορικά, που να παραπέμπει σε κάτι ήδη γνωστό. “Ήθελα να κατακτήσω τον πλανήτη νουάρ και να διαμορφώσω τα χαρακτηριστικά του σε ένα δικό μου, εντελώς διαφορετικό, πλαίσιο. Και όταν αναφέρομαι σε διαμόρφωση των χαρακτηριστικών του, εννοώ φυσικά σε συναισθηματικό επίπεδο, καθώς αν παρατηρήσει κανείς τους χαρακτήρες της ταινίας θα δει κάτι εντελώς καινούριο, ανεξάρτητο και ελεύθερο από μανιέρες και τύπους. Θα δει τις πιο ελεύθερες μορφές, ανεξάρτητων και μοναχικών ανθρώπων. Αυτός είναι και ο λόγος που τέτοιου είδους ταινίες έχουν πάντοτε να κάνουν με έγκλημα… Άνθρωποι ελεύθεροι, αυτόνομοι που μάχονται ενάντια σε όλους και σε όλα, με μοναδικό σύμμαχο τον εαυτό τους”!

Οι ηθοποιοί

“Το Trance περιέχει τρεις φοβερά ισχυρές παρουσίες στο εσωτερικό του, κι αυτό είναι πάντοτε φοβερά χρήσιμο σε μια ταινία. Από το Shallow Grave συνειδητοποίησα πως αυτός ο αριθμός λειτουργεί τέλεια, καθώς όταν έχεις τρεις ισχυρές και απόλυτα διαφορετικές πλευρές να μάχονται για την εδραίωση μιας άτυπης κυριαρχίας, τότε προκύπτει μια πολύ ιδιαίτερη ισορροπία. Πρόκειται για μια ξεχωριστή δυναμική που σε κάνει συνεχώς να αναρωτιέσαι, αν και προς τα πού, τελικά, συγκλίνει πραγματικά η ιστορία σου.” Αυτά είναι επί λέξει τα λόγια του πολυβραβευμένου σκηνοθέτη, ο οποίος για τη συγκεκριμένη ισορροπία επέλεξε τρεις σπουδαίους και διάσημους ηθοποιούς.
Τζέιμς Μάκαβοϊ:
Τρεις πολύ ξεχωριστοί ρόλοι στην καριέρα του, τον έχουν τοποθετήσει στην κεφαλή των X-Men, στο δεξί χέρι του Ιντί Αμίν (Φόρεστ Γουίτακερ), στο «The Last King Of Scotland» και στην καρδιά της Σεσίλια (Κίρα Νάιτλι), στο «Atonement». “Όταν πρωτοδιάβασα το σενάριο έπαθα σοκ από την άνεση με την οποία συνδύαζε τόση πολλή πληροφορία. Έπαιζε τόσο πολύ με το μυαλό μου, που, από κάποιο σημείο και μετά, δε μπορούσα να βάλω τις σκέψεις μου σε σειρά!”
Βενσάν Κασέλ:
Χωρίς ανάγκη για ιδιαίτερες συστάσεις, ο απόλυτος Γάλλος σταρ, έχοντας λάμψει σε μερικές από τις σημαντικότερες Γαλλικές παραγωγές των τελευταίων 20 χρόνων, δηλώνει πως αυτό που του άρεσε περισσότερο στην ταινία ήταν η ψευδαίσθηση της φυσιολογικής εκκίνησης. “Είναι από εκείνες τις περιπτώσεις, στις οποίες, από την 25η σελίδα του σεναρίου και μετά, νιώθεις ότι διαβάζεις κάτι εντελώς διαφορετικό και τρέχεις μάταια να συμμαζέψεις το μυαλό σου!”
Ροζάριο Ντόσον:
Έχει παρελάσει μπροστά από σημαντικότατους κινηματογραφικούς φακούς, όπως αυτοί του Σπάικ Λι, του Κουέντιν Ταραντίνο, του Τόνι Σκότ και του Κρις Κολόμπους.

Simon (James McAvoy), a fine art auctioneer, teams up with a criminal gang to steal a Goya painting worth millions of dollars, but after suffering a blow to the head during the heist he awakens to discover he has no memory of where he hid the painting. When physical threats and torture fail to produce answers, the gang’s leader Frank (Vincent Cassel) hires hypnotherapist Elizabeth Lamb (Rosario Dawson) to delve into the darkest recesses of Simon’s psyche. As Elizabeth begins to unravel Simon’s broken subconscious, the lines between truth, suggestion, and deceit begin to blur.

ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ:

Official site

PHOTOS - POSTERS

Διαφήμιση

VIDEO CLIPS, TRAILER, TEASER, SCREENING PREVIEW

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ / ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ