Home myFILM
Select English    Επιλέξτε Ελληνικά
Αρχή ΝΕΑ Ταινίες Φεστιβάλ Βίντεο Φωτογραφίες DVD TV Box Office
  Εγγραφή / Σύνδεση
myFILM.gr toolbar
Σήμερα & προσεχώς
.: από 18/12/14 :.
. Χόμπιτ: Η Μάχη Των Πέντε Στρατών
. Serena
. Η Πρώτη Αγάπη
. Magical Girl
. Το Αγόρι Και Ο Κόσμος
. Η Αγάπη είναι Παράξενη
. Κελί από Χρυσάφι
. 10.000 Χιλιόμετρα
. Ψυχρά και Ανάποδα «Τραγουδιστά»
. Οι Αισθηματίες
. Ο Παραμυθάς Και Οι Ιστορίες του
.: από 25/12/14 :.
. Γκρέις του Μονακό
. Μια Νύχτα Στο Μουσείο: Το Μυστικό Του Φαραώ
. Αστερίξ: Η Κατοικία των Θεών (3D)
. Ο Έβδομος Γιος
. To Μονοπάτι Tου θανάτου
. Αγαπώντας, Πίνοντας και Τραγουδώντας
. Bekas
.: από 1/1/15 :.
. Αλύγιστος
. Μεγάλα Μάτια
. Τα Μυστικά Του Δάσους
. Απόψε Τρώμε στης Ιοκάστης
. Η Τίνκερμπελ και το Τέρας του Ποτέ
. Νορβηγία (από 3/1)
.: από 8/1/15 :.
. Big Bad Wolves: Στο Στόμα των Λύκων
. Ο Κύριος Τέρνερ
. Το Παιχνίδι Της Μίμησης
. Η Αρπαγή 3
. Περιπέτεια στο Αιγαίο
. Λύσσα Κακιά

Περιοχή μελών
Εγγραφή εδώ:
Χρήστης:
Συνθηματικό:
Κωδικός Ασφαλείας: Κωδικός Ασφαλείας
Γράψτε Κωδικό Ασφαλείας (6ψήφιος αριθμός εικόνας):
Members List Μέλη:
Τελευταία: pcsupports's Profile pcsupports
Σήμερα: 1
Χθές: 0
Συνολικά: 9814

Συνδεδεμένοι:
Επισκέπτες: 91
Μέλη: 0
Σύνολο: 91

Εγγραφή


Cinema: The Master του Πολ Τόμας Άντερσον (2012)

Ημερομηνία καταχώρησης: Τετάρτη, 20 Ιούν. 2012 @ 16:01:00 MST - Συντάκτης : Jim Papamichos

[Comments][Περισσότερα][Κριτικές][Βίντεο][Φωτό][Πόστερ][Κυκλοφορία][Στοιχεία]

Δραματική

The Master

του Πολ Τόμας Άντερσον
με τους Έιμι Άνταμς, Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν, Γιοακίν Φίνιξ, Λόρα Ντερν, Τζέσε Πλέμονς

Υπόθεση:
Με φόντο μια εντυπωσιακή εικονογραφία περιπλανώμενων και ανήσυχων ψυχών στη μεταπολεμική Αμερική, η ταινία “The Master” ακολουθεί το ταξίδι ενός βετεράνου αξιωματικού του Ναυτικού, που επιστρέφει στην πατρίδα μετά τον πόλεμο χωρίς σχέδια για το μέλλον. Κλονισμένος και γεμάτος αβεβαιότητα, γρήγορα θα υποκύψει στη γοητεία του Master, του χαρισματικού ηγέτη μιας θρησκευτικής οργάνωσης ονόματι The Cause, που αποκτά όλο και περισσότερους οπαδούς.



ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Αργυρός Λέοντας 69ου Φεστιβάλ Βενετίας 2012 Σκηνοθεσίας

O πέντε φορές υποψήφιος για Όσκαρ Πολ Τόμας Άντερσον (“Τhere Will Be Blood”, “Magnolia”, “Boogie Nights”) επιστρέφει με μια ταινία η οποία ανεπίσημα σκιαγραφεί τη Σαϊεντολογία και τον ηγέτη της Λ. Ρον Χάμπαρντ. Πρωταγωνιστούν ο βραβευμένος με Όσκαρ Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν (“Truman Capote”), ο δύο φορές υποψήφιος Χοακίν Φίνιξ (“Gladiator”, “Walk The Line”) και η Έιμι Άνταμς (“Doubt”, “The Fighter”).

Ο Σκηνοθέτης

Ο αμερικανός σεναριογράφος, σκηνοθέτης και παραγωγός Πολ Τόμας Άντερσον γεννήθηκε το 1970 στην Καλιφόρνια, από πατέρα ηθοποιό. Ξεκίνησε να κάνει φιλμάκια από 12 χρόνων, πειραματιζόμενος με το βίντεο και φιλμ 8mm. Η πρώτη του ταινία ήταν το 30λεπτο mockumentary “The Dirk Diggler Story” γύρω από τη ζωή ενός πορνοστάρ (με πρότυπο τον Τζον Χολμς), η οποία υπήρξε η έμπνευση για τη μετέπειτα επιτυχία του “Boogie Nights”. Οι πρώτες του δουλειές ήταν βοηθός παραγωγής στην τηλεόραση και σε μουσικά κλιπ. Στη συνέχεια, γύρισε με δικά του χρήματα μια μικρού μήκους που του χάρισε μια υποτροφία στο εργαστήρι του Sundance, κι εκεί το 1996 δημιούργησε την πρώτη ταινία μεγάλου μήκους, το “Hard Eight”, όπου πρωταγωνιστούν οι Γκουίνεθ Πάλτροου και ο Τζον Ράιλι και πήρε μέρος στο τμήμα Un Certain Regard των Καννών. Αμέσως μετά ακολούθησε η μεγάλη επιτυχία του “Boogie Nights”, με τον Μαρκ Γουόλμπεργκ στον πρωταγωνιστικό ρόλο και τους Τζούλιαν Μουρ και Μπαρτ Ρέινολντς σε δεύτερους ρόλους, για τους οποίους ήταν υποψήφιοι για Όσκαρ ερμηνείας. Η επόμενη ταινία ήταν το “Magnolia” το 1999, με τους Τομ Κρουζ, Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν, Γουίλιαμ Μέισι, Τζούλιαν Μουρ, που τιμήθηκε με 3 υποψηφιότητες. Το 2002 γύρισε το “Punch-Drunk Love” με τον Άνταμ Σάντλερ και την Έμιλι Γουότσον, με το οποίο κέρδισε το βραβείο σκηνοθεσίας στο φεστιβάλ των Καννών, ενώ το 2007 διασκεύασε το μυθιστόρημα “Oil!” του Άπτον Σινκλέρ: η ταινία “There Will Be Blood” ήταν υποψήφια σε 8 κατηγορίες, αποσπώντας το Όσκαρ Α’ ανδρικού ρόλου (Ντάνιελ Ντέι Λιούις) και Καλύτερης Φωτογραφίας, ενώ θεωρείται μία από τις καλύτερες ταινίες του αμερικανικού κινηματογράφου.

Λίγα λόγια για την παραγωγή

Στον απόηχο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, μια ανήσυχη πλευρά της Αμερικής αναδύθηκε. Ήταν η εποχή μιας χωρίς προηγούμενο εθνικής ανάπτυξης και ιδεολογίας, επίσης όμως μια εποχή ξεριζωμού και υποβόσκουσας δυσαρέσκειας. Η τριβή ανάμεσα σ’ αυτά τα τόσο αντίθετα στοιχεία, δημιούργησαν τη σπίθα μιας κουλτούρας αναζήτησης και αμφισβήτησης, που συνεχίζει μέχρι και τον 21ο αιώνα. Νέοι άντρες που επέστρεψαν στην πατρίδα από το ακατανόητο σκότος του πολέμου, σφυρηλάτησαν ένα νέο, λαμπερό κόσμο καταναλωτισμού και αισιοδοξίας – παρ’ όλ’ αυτά, πολλοί επιθυμούσαν να βρουν περισσότερα από τη ζωή, ποθούσαν να πιαστούν από κάτι μεγαλύτερο από τους ίδιους, κάτι που να σταματήσει το άγχος, τη σύγχυση και την αγριότητα του μοντέρνου κόσμου.

Η έκτη ταινία μεγάλου μήκους του Πολ Τόμας Άντερσον, “The Master”, ξετυλίγει μια ανθρώπινη, ζωντανή ιστορία που λαμβάνει χώρα μέσα σ’ αυτή την ατμόσφαιρα πνευματικής λαχτάρας των αρχών της δεκαετίας του ’50. Η ταινία ακολουθεί τις πλανόδιες περιπέτειες του Φρέντι, τον οποίο υποδύεται ο Χοακίν Φίνιξ, ενός άστατου πρώην αξιωματικού του Ναυτικού, που αδυνατεί να κατασταλάξει σε μια σε μια ήρεμη ζωή ρουτίνας, καθώς και το απρόβλεπτο ταξίδι που αρχίζει όταν συναντάει ένα νεοσύστατο κίνημα που λέγεται The Cause. Νιώθοντας ξένος και ακαταστάλακτος, ο Φρέντι μπαίνει στο The Cause και θα καταλήξει να γίνει ο άτυπος ‘κληρονόμος’ του φλογερού αρχηγού, του Λάνκαστερ Ντοντ, ερμηνευμένου από τον Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν. Και παρόλο που το The Cause διερευνά τη δύναμη των ανθρώπινων συναισθημάτων, η συντροφικότητα μεταξύ Φρέντι και Ντοντ θα καταλήξει σε έναν άγριο και ενδόμυχο αγώνα βουλήσεων.
Η πρώτη ταινία που γυρίζεται σε φιλμ 65mm μετά από αρκετές δεκαετίες, “The Master”δημιουργήθηκε από ένα αφοσιωμένο καστ και συνεργείο, που χειροτέχνησαν μια οπτικά θελκτική και συναισθηματικά προκλητική εικονογραφία τριών ανθρώπων που κυνηγούν ένα όραμα προόδου.

Η Ιστορία

Η θεματολογία των ταινιών του Πολ Τόμας Άντερσον βρίσκεται πάντα στην κόψη των συναισθηματικών, οικογενειακών και ιστορικών ορίων. Με το “The Master” ο Άντερσον ασχολήθηκε πολύ με το θέμα της γέννησης ενός νέου είδους αμερικανικής οικογένειας που γεννήθηκε μέσα στην αναστάτωση του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, μιας οικογένειας που μοιάζει με κολάζ: αυτής που αναμειγνύει την πνευματικά εναλλακτική φατρία με τις νεοσύστατες θρησκείες όλων των ειδών. Από τον ανατολίτικο ασκητισμό στη Σαϊεντολογία, η δεκαετία του ’50 ήταν η κατάλληλη εποχή όπου πολλοί άρχισαν να δημιουργούν Κινήματα Βάσης (Grassroots Communities), αφοσιωμένα στην πραγματοποίηση των μεγάλων οραμάτων του ανθρώπινου νου.
«Ήταν ένα γόνιμο έδαφος για να διηγηθώ μια δραματική και ελκυστική ιστορία», λέει ο Άντερσον εξηγώντας τι τον συνάρπασε σ’ εκείνη την εποχή πολιτιστικής αναστάτωσης και πνευματικού τυχοδιωκτισμού. «Η επιστροφή στις αρχές της δημιουργίας των καταστάσεων σου επιτρέπει να δεις καθαρά ποιες ήταν οι καλές προθέσεις, καθώς και ποια ήταν η σπίθα που άναψε στους ανθρώπους την επιθυμία για αλλαγή του εαυτού τους και του κόσμου που τους περιέβαλλε. Κατά τη μεταπολεμική περίοδο, οι άνθρωποι ανυπομονούσαν για το μέλλον με μεγάλη αισιοδοξία, αλλά ταυτόχρονα διαχειρίζονταν μεγάλο πόνο και τόσους θανάτους από το πολύ πρόσφατο παρελθόν». Και συνεχίζει: «Ο πατέρας μου επέστρεψε από τον πόλεμο και παρέμεινε ανήσυχος για το υπόλοιπο της ζωής του. Κάθε περίοδος είναι καλή περίοδος για να ξεκινήσεις μια καινούργια θρησκεία ή ένα πνευματικό κίνημα, αλλά η πιο γόνιμη στιγμή είναι ακριβώς μετά από έναν πόλεμο. Μετά από τόσο θάνατο και καταστροφή, οι άνθρωποι αναρωτιούνται τα δύο πιο σημαντικά ερωτήματα: ‘Γιατί άραγε;’ και ‘Πού πάνε οι νεκροί;’».
Το ερώτημα ‘Γιατί;’ Είναι που τον καθοδήγησε στη δημιουργία του χαρακτήρα του Φρέντι, που είναι έρμαιο της ζωής και μπαίνει σ’ ένα λαβύρινθο μεθυσμένης, λάγνας λήθης όταν πρωτογνωρίζει τον Λάνκαστερ Ντοντ, έναν επίσης αξιωματικό του Ναυτικού που πιστεύει ότι έχει ανακαλύψει μερικές σημαντικές απαντήσεις γύρω από το πώς το ανθρώπινο είδος μπορεί να ξεπεράσει τη σκοτεινή, ζωώδη πλευρά του. Με τον Φρέντι ως κεντρικό πρόσωπο η ιστορία γίνεται βαθιά προσωπική, ακολουθώντας τις αμφιταλαντεύσεις του μέσα στο The Cause και την πορεία του που είναι ταυτόχρονα πιστή και αντιδραστική, αισιόδοξη και καταστροφική, αβέβαιη και παθιασμένη, και γεμάτη με όνειρα και φαντασιώσεις που διαπερνούν το ρεαλισμό της αφήγησης.
H παραγωγός Τζόαν Σέλαρ, που συνεργάζεται με τον σκηνοθέτη από την εποχή του “Boogie Nights”, παρακολούθησε όλη τη δημιουργική εξέλιξη της ταινίας: «Τον Πολ τον ενδιέφερε ιδιαίτερα η ιδέα του τι σου προκαλεί ο πόλεμος, και πώς το 1950 όλοι αυτοί οι άντρες γύριζαν στην πατρίδα και έπρεπε να ξαναβρούν το δρόμο τους μέσα στον κόσμο. Ήταν μια εποχή χαμένων ψυχών που έψαχναν απαντήσεις, και οι τρόποι και οι λόγοι που οδήγησαν στη δημιουργία αυτών των νέων πνευματικών ομάδων συνάρπασαν τον Πολ. Φυσικά, δεν ετίθετο ζήτημα του να κάνει μια ταινία τεκμηρίωσης – δεν είναι αυτή η οπτική του. Γι’ αυτό και η έρευνα που έκανε μπορεί να τον επηρέασε στη δημιουργία του The Cause, αλλά η ιστορία τον οδήγησε σε μια εντελώς διαφορετική κατεύθυνση». Και συνεχίζει, «Κατάληξε να γίνει η ιστορία του Φρέντι, καθώς ο χαρακτήρας του αντιπροσωπεύει τον κλασικό ξένο που μπαίνει σε μια ομάδα και την αλλάζει – και το αποτέλεσμα είναι ένα είδος τραγικής ιστορίας αγάπης μεταξύ του Φρέντι και του Master. Ο Φρέντι λαχταρά να πάρει μέρος σε κάτι μεγαλύτερο από τον ίδιο, ταυτόχρονα όμως δεν καταφέρνει να δεσμευτεί. Και ο Master επιθυμεί τόσο να γίνει ο Φρέντι ο γιος που ποτέ δεν απέκτησε, αλλά δεν το κατορθώνει εντελώς».
«Όταν κοιτάζω τώρα την ταινία, βλέπω τον Φρέντι και τον Master ως δυο ανθρώπους που θέλουν απελπισμένα να συνδεθούν και να μείνουν μαζί», λέει ο Άντερσον για τους πρωταγωνιστές. «Νομίζω ότι βλέπουν δύναμη ο ένας στον άλλον και ταυτόχρονα έχουν την επιθυμία να βοηθήσουν ο ένας τον άλλον στις αδυναμίες τους. Μου φαίνονται δύο γενναιόδωροι άντρες που μεταδίδουν αυτό που έχουν να δώσουν με πολύ διαφορετικούς τρόπους». Και καθώς το σενάριο έπαιρνε μορφή και μετά πήρε ζωή, μετατράπηκε σε ένα είδος πυρετώδους ονείρου μεταπολεμικής θεματικής - κυρίως τα θέματα της αναζήτησης μιας αληθινής οικογένειας, πίστης, επιτυχίας και δεσμών –που ξετυλίγεται σ’ ένα φόντο που δεν έχουμε ξαναδεί. Ο παραγωγός Ντάνιελ Λούπι, που δούλεψε με τον Άντερσον από την αρχή της καριέρας του, αναφέρει: «Το σενάριο μας θύμισε πολύ το “Boogie Nights”, γιατί ενώ εκείνη η ταινία λαμβάνει χώρα στη βιομηχανία του πορνό, στην πραγματικότητα μιλάει για τις σχέσεις μεταξύ των μελών μιας ασυνήθιστης οικογένειας. Μια εξίσου περίπλοκη οικογένεια είναι και το The Cause».

Η Διανομή των Ρόλων

Το κεντρικό δραματικό πρόσωπο στο “The Master” είναι ο Φρέντι, που επιστρέφει από την υπηρεσία του στο Ναυτικό κατά τη διάρκεια του πολέμου και βρίσκεται σε μια ετοιμόρροπη, στοιχειωμένη κατάσταση πλήρους αγριότητας. Είναι ένας περιπλανώμενος χωρίς σκοπό, ανίκανος να πάρει μια κατεύθυνση προς το μέλλον του, ή έστω να επιδείξει τον οποιοδήποτε αυτοέλεγχο. Παρόλο που προσπαθεί να ξεκινήσει μια σταδιοδρομία ως φωτογράφος, δεν μπορεί να διατηρήσει μια δουλειά, ή να ελέγξει τα αλκοολούχα ποτά που παρασκευάζει ο ίδιος, και καταλήγει λαθρεπιβάτης σ’ ένα πλοίο όπου πραγματοποιείται μια γαμήλια γιορτή, και κάνει έτσι τη μοιραία γνωριμία του με τον Λάνκαστερ Ντοντ. Και καθώς η φιλία τους μεγαλώνει, ο Φρέντι θα γίνει το ιδανικό πειραματόζωο για τις μεθοδολογίες του The Cause, ένα σαγηνευτικό alter ego του Ντοντ, και τέλος το δεξί του χέρι στην οργάνωση.
Ο δύο φορές υποψήφιος για Όσκαρ ερμηνείας Χοακίν Φίνιξ αποκαλύπτει τα ωμά, ζωώδη κίνητρα του Φρέντι που αναστατώνουν αλλά και ελκύουν τον Master. Ο Άντερσον λέει για τον πρωταγωνιστή του: «Καθώς δούλευα το σενάριο, ο Χοακίν ερχόταν συνέχεια στο μυαλό μου ως Φρέντι. Εδώ και 12 χρόνια του ζητούσα να πάρει μέρος στις ταινίες μου, κι εκείνος είχε πάντα μια δικαιολογία για ν’ αρνηθεί. Είμαι απλώς ευγνώμων που αυτή τη φορά είπε ‘Ναι’».
Ο Λάνκαστερ Ντοντ, ο αρχηγός του The Cause και συγγραφέας/δημιουργός της ιδεολογίας του, αμέσως συνεπαίρνει τον Φρέντι με τις φανερές του αντιφάσεις. Παρόλο που είναι χαρισματικός, έξυπνος, πολυμαθής και γεμάτος αυτοπεποίθηση, ταυτόχρονα υπάρχουν σημάδια κακίας, παράνοιας και ένδειας που γίνονται ορατά κάτω από την φλογερή, αποπλανητική επιφάνεια. Όλες αυτές οι αποχρώσεις αναμειγνύονται σ’ ένα μοναδικό χαρακτήρα που υποδύεται ο βραβευμένος με Όσκαρ Α’ ρόλου Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν, στην τρίτη συνεργασία του με τον σκηνοθέτη, μετά τα “Boogie Nights” και “Μagnolia”.
Κι ενώ ο Λάνκαστερ Ντοντ είναι το πρόσωπο του The Cause, μια άλλη ισχυρότατη δύναμη εξελίσσεται στα παρασκήνια: η φαινομενικά σεμνότυφη, αλλά σκληρή σύζυγός του, Πέγκι, την οποία ερμηνεύει η τρεις φορές υποψήφια για Όσκαρ Έιμι Άνταμς (“Junebug”, “Doubt” και “The Fighter”). Η Σέλαρ παρατηρεί: «Η Έιμι παίζει την Πέγκι Ντοντ σαν ένα είδος Λαίδης Μακμπέθ. Είναι η αυθεντική πιστή της ιστορίας».

Η Φωτογραφία

Παρόλο που το “The Master” είναι δημιούργημα της φαντασίας του, ο Άντερσον θέλησε να παρουσιάσει τον κόσμο της οργάνωσης με έναν ρεαλισμό που να παρασύρει το θεατή. Για να συλλάβουν την αυθεντικότητα των λεπτομερειών της εποχής και το περιβάλλον που φαντάστηκε, συνεργάστηκε με το αφοσιωμένο του συνεργείο, που κατά κάποιο τρόπο αποτελεί ένα είδος οικογένειας η οποία επανενώνεται κάθε φορά στις παραγωγές του.
Μια σημαντικότατη αν και ενστικτώδης απόφαση, που αμέσως επηρέασε την πορεία της ταινίας, ήταν να χρησιμοποιηθεί το σπάνιο, πλέον, φιλμ των 65mm που υπάρχει μόνο σε στοκ. Έχοντας μελετήσει τα παλλόμενα χρώματα κλασικών ταινιών του ’50 όπως το “Vertigo” και το “North By Northwest”, o Άντερσον θέλησε να καθρεφτίσει αυτή την υπερκορεσμένη θαλερότητα, ενώνοντάς την με το προσωπικό του στιλ του άκαμπτου λυρισμού. Με εικόνες που περιλαμβάνουν από την κυματώδη θάλασσα, μέχρι το κιαροσκούρο που παίζει με τους χαρακτήρες, το 65άρι μοιάζει η ιδανική επιλογή για τα ευρέα πλάνα της ιστορίας.
Ο Άντερσον λέει ότι η επιλογή αυτή ξεκίνησε σαν μια εξερεύνηση, που κατέληξε σε δέσμευση, μόλις είδε το ταίριασμα του φιλμ με την αφήγηση του “The Master”. «Την ιδέα μου την πρότεινε αρχικά ο Νταν Σασάκι, ο τεχνικός φακών της Panavision, όταν έψαχνα της κάμερες Vista Vision της δεκαετίας του ’50, περισσότερο σαν παιχνίδι, για να καταλάβω πώς οι ταινίες της εποχής είχαν αυτό το στιλ», εξηγεί ο σκηνοθέτης. «Αρχίσαμε να γυρίζουμε με μια 65άρα Studio Camera και όλα όσα βλέπαμε έμοιαζαν τόσο σωστά: σου δίνει μια υπέροχη, δυνατή εικόνα, που ταίριαζε τέλεια με την ιστορία και τους χαρακτήρες». Η Σέλαρ συμπληρώνει: «Ήταν για μας, ανάμεσα στα άλλα, μια διαδικασία εκμάθησης, γιατί πολλές από τις γνώσεις γύρω από το 65mm έχουν χαθεί κι έτσι συναντήσαμε απίστευτα εμπόδια. Καταφέραμε να βρούμε μόνο 3 κάμερες Panavision, κι όταν τυχόν χαλούσαν η επισκευή τους στο εργαστήριο ήταν εξαιρετικά περίπλοκη». Και ο Λούπι συμπληρώνει: «Η Panavision έκανε τα πάντα για να μας βοηθήσει να χρησιμοποιήσουμε κάμερες που είχαν μείνει αδρανείς για δεκαετίες ολόκληρες. Μερικές φορές μάλιστα, ένας τεχνικός της Panavision έμενε μαζί μας για να μπορεί να λύνει τα τεχνικά ζητήματα επί τόπου».

Σκηνικά και Κουστούμια

«Ο Πολ αφιέρωσε πολύ χρόνο κοιτάζοντας παλιές φωτογραφίες της εποχής, για να αποκτήσει την αίσθηση του τόπου και του χρόνου», λέει ο Λούπι. «Τελικά το μεγαλύτερο μέρος των γυρισμάτων το κάναμε στην Καλιφόρνια, τόσο στην Bay Area όσο και στις ερήμους της Νότιας Καλιφόρνιας. Επίσης πραγματοποιήσαμε ένα ταξίδι στη Χαβάη για τις σκηνές της παραλίας».
Ο σκηνογράφος Τζακ Φισκ, που ήταν υποψήφιος για τη δουλειά του στην ταινία “There Will Be Βlood”, ήθελε πάνω απ’ όλα ο κόσμος του Φρέντι να μοιάζει οργανικός και ‘βιωμένος’. «Πιστεύω ότι η σκηνογραφική πρόκληση μιας ταινίας τόσο φυσικής όσο το “The Master”, είναι το να μη μοιάζει κατασκευασμένη. Πρέπει να αφαιρέσεις κάθε περιττό στοιχείο που θα αποσπάσει την προσοχή του κοινού από τις ανθρώπινες σχέσεις». Έτσι, για το πλοίο του Ντοντ χρησιμοποίησαν το ιστορικό πλοίο USS Potomac που χρησιμοποιούσε ο Ρούζβελτ ως Προεδρικό σκάφος την περίοδο 1936-1945, στη συνέχεια αγοράστηκε από τον Έλβις Πρίσλεϊ και αργότερα δωρίστηκε σε φιλανθρωπία. Σήμερα είναι μουσείο και βρίσκεται στο Όκλαντ.
Στο Βαγιέχο, η σκηνογραφική ομάδα επέλεξε το επέλεξε το σπίτι της οργάνωσης. Ο Φισκ ήθελε ένα κάπως παραδοσιακό σπίτι, μέσα στο οποίο μπορεί να εκτυλιχθεί ένα αφανές δράμα. «Γνωρίζω καλά πόσο βαθιά ψάχνουν οι άνθρωποι απαντήσεις και νόημα στη ζωή τους», λέει ο σκηνογράφος. «Ψάξαμε πολλά κτίρια τα οποία έχουν καταλάβει μικρές θρησκευτικές οργανώσεις, για να έχουμε μια ιδέα του πώς μπορεί να είναι τα μέρη αυτά, και πραγματικά εξεπλάγην από τις ομοιότητές τους με το κτίριο που φτιάξαμε για το αρχηγείο του The Cause».
Όσο για τα κουστούμια, ο υπεύθυνος Μαρκ Μπρίτζες εξηγεί: «Η δεκαετία του’50 είχε τεράστιες αλλαγές στη μόδα και την κουλτούρα. Έτσι έχεις πολλά στοιχεία ακόμα από το ’40, όπως τα ρούχα με βάτες, αλλά η καινούργια μόδα σου χτυπάει την πόρτα». Για τον Χόφμαν χρησιμοποίησαν ένα κομψό πράσινο κουστούμι, το οποίο φοράει την πρώτη φορά που συναντάει τον Φρέντι. «Θέλαμε να μοιάζει με συγγραφέα. Το πράσινο ταιριάζει με τα χρώματα του Φίλιπ, ταυτόχρονα όμως υποδεικνύει ότι αυτό το άτομο έχει κάτι το διαφορετικό. Έχει μια εμφάνιση που θυμίζει λίγο επιχειρηματία, έχει μια πολύ νεότερη σύζυγο, αλλά έχει και κάτι το πολύ ανησυχητικό πάνω του». Άλλη μια ιδιαίτερη εμφάνιση του Χόφμαν είναι αυτή με τις κόκκινες πιτζάμες του: «Έχουν κάτι το ιδιαίτερα έντονο: θα μπορούσε να είναι ο διάβολος, θα μπορούσε να είναι ένας μεσσίας – αλλά ό,τι κι αν είναι τελικά, η σκηνή αυτή που μιλάει στον Φρέντι είναι πολύ συγκινητική.»
Ο Φρέντι πάλι έχει μια διαφορετική ευαισθησία, αφού μόλις βγήκε από την ομοιομορφία των στρατιωτικών στολών και υιοθετεί την ύπαρξη ενός τυχοδιώκτη. Η πρώτη του δουλειά είναι φωτογράφος σ’ ένα μαγαζί και τον βρίσκουμε με πολύ κομψά ρούχα, μέσα στα οποία όμως δεν αισθάνεται καθόλου άνετα. «Βρήκαμε μερικά πολύ εκκεντρικά σπορ παλτά του ’43, φτιαγμένα από χοντρό μαλλί και με τεράστιους ώμους, από αυτά που δεν υπάρχουν πια. Ήταν τέλεια για εκείνη τη στιγμή στη ζωή του Φρέντι, γιατί έτσι τον νιώθεις να ασφυκτιά μέσα σ’ αυτά τα ρούχα, και την ανάγκη του να τα βγάλει από πάνω του». Μέχρι να συναντηθεί με τον Ντοντ, ο Φρέντι έχει τινάξει από πάνω του αυτή την περσόνα: «Όταν ο Φρέντι πρωτομπαίνει στο The Cause, θέλαμε να νιώθει σαν αλήτης, φορώντας ρούχα που του έδωσαν άλλοι άνθρωποι τα οποία δεν φοράνε πια. Καθώς όμως ανεβαίνει στην κλίμακα, τα ρούχα του γίνονται όλο και πιο ραφινάτα».

Η Μουσική

Ο Τζόνι Γκρίνγουντ, κιθαρίστας των Radiohead, συνέθεσε και πάλι τη μουσική της ταινίας, μετά τη συνεργασία του με το σκηνοθέτη στο “There Will Be Blood”. Έτσι γεννήθηκε μια παρόμοια αντιστικτική συνεργία μεταξύ των νέτων, ηχηρών εικόνων του Άντερσον και των πλούσιων παραφωνιών του Γκρίνγουντ, αλλά με εντελώς καινούργιους τρόπους.
«Δούλεψα με βάση την αισιοδοξία της περιόδου εκείνης: αυτή η χαρισματική φιγούρα, η αίσθηση ότι υπήρχαν νέοι τρόποι να γιατρευτεί η ‘αρρώστια’, και όλοι αυτοί οι ενθουσιώδεις οπαδοί, στάθηκαν η έμπνευση», λέει ο συνθέτης. «Υπάρχει μια γλύκα σε όλο αυτό. Όλοι αυτοί οι μεσοαστοί Αμερικάνοι, στην αρχή μιας νέας και περίεργης κατάστασης – και στη μέση όλων, ο Φρέντι να στέκεται εκεί, με τα χέρια πίσω από την πλάτη, προσπαθώντας να βγάλει ένα νόημα».
Συνθέτης και σκηνοθέτης μίλησαν πολύ γύρω από τη μουσική του Ότο Λουένινγκ, που στη δεκαετία του ’50 υπήρξε ένας από τους πρωτοπόρους της ηλεκτρονικής μουσικής και ανακάλυψε πρωτάκουστους ήχους, κάνοντας πειραματισμούς με μαγνητικές ταινίες και μικρόφωνα. «Κάποιες από τις μουσικές της ταινίας ηχογραφήθηκαν με την ίδια τεχνολογία», εξηγεί ο Γκρίνγουντ. «Παίξαμε με τις ταχύτητες της μαγνητικής ταινίας, τις κατευθύνσεις της, και με απίθανες μικροφωνικές τεχνικές».
Άλλη πηγή έμπνευσης υπήρξε επίσης η τζαζ και η κλασική μουσική της δεκαετίας. Το πιο σημαντικό όμως για τον Γκρίνγουντ ήταν να συλλάβει τους χαρακτήρες από την οπτική του Άντερσον. «Αυτό που μου τόνισε ο Πολ ήταν ότι ο χαρακτήρας του Φρέντι, παρά τη βία και το αλκοόλ, είναι κατά βάθος αξιαγάπητος. ‘Μην ξεχνάς τη γλυκύτητα του Φρέντι’ ήταν το σχόλιο που μου επαναλάμβανε».

 


A 1950s-set drama centered on the relationship between a charismatic intellectual known as "the Master" whose faith-based organization begins to catch on in America, and a young drifter who becomes his right-hand man.


ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ:

IMDb Facebook Twitter Official site



top of the page


ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Η Βαθμολογία μου:

Μια διεισδυτική ματιά  στο σκοτεινό πρόσωπο της μεταπολεμικής Αμερικής!

Η τόσο πολλά υποσχόμενη αυτή κινηματογραφική παραγωγή αποτελεί πραγματικά ό,τι καλύτερο θα μπορούσε να παρακολουθήσει ο θεατής από πολλές πλευρές.

Μια πραγματικά άψογη ταινία, στην οποία απολαμβάνουμε ένα ρεσιτάλ υποκριτικής από τους δυο πρωταγωνιστές, τον Philip Seymour Hoffman και ιδιαίτερα τον καταπληκτικό, στον ρόλο του σχιζοειδούς και εξαιρετικά προβληματικού χαρακτήρα, Joaquin Phoenix, όπως αυτές οι ερμηνείες αναδεικνύονται υπό την εξαιρετική  την σκηνοθετική καθοδήγηση του σκηνοθέτη Paul Thomas Anderson ο οποίος δικαίως απέσπασε την τιμητική διάκριση στο πρόσφατο Φεστιβάλ της Βενετίας.

Η προσπάθεια της παραγωγής να αναπαραστήσει κινηματογραφικά την Αμερική του 1950 επιτυγχάνεται απόλυτα με την καταπληκτική φωτογραφία η οποία αποτυπώνεται σε film 65 mm, τα προσεγμένα σε σημείο τελειότητας σκηνικά και κοστούμια και την απόλυτα ταιριαστή για την ταινία, μουσική υπόκρουση.

Παρ' όλα αυτά υπάρχει η ένσταση σχετικά με την ουσία της ταινίας.
Η επί 137 λεπτά ενασχόληση της ταινίας με το θέμα των αιρέσεων της «ιδιωτικής πρωτοβουλίας» οι οποίες βρίσκουν τόσο μεγάλη άνθηση στην συντηρητική Αμερική κουράζει και μπορεί να εκτιμηθεί ως φλυαρία. Και σε κάθε περίπτωση οι αιρέσεις δεν αποτέλεσαν  κυρίαρχο φαινόμενο ούτε καν στην μεταπολεμική Αμερική όπου η εσωτερική αλλά και διεθνής κυριαρχία χτίσθηκε με πολύ πιο ενδιαφέροντες και αποτελεσματικούς τρόπους και  εργαλεία. Πολύ περισσότερο δε, η αναπτυσσόμενη προβληματική αφήνει παγερά αδιάφορο τόσο τον Έλληνα όσο και τον Ευρωπαίο γενικότερα θεατή  που ευτυχώς ζουν σε μια ήπειρο όπου τα θέματα των αιρέσεων έχουν λυθεί τελεσίδικά από την εποχή του Διαφωτισμού .

Konstantinos Kommatas
του Κωνσταντίνου Κομματά Facebook


Η Βαθμολογία μου:

Jim Papamichos
του Δημήτρη Παπαμίχου me@myfilm.gr

 


Η Βαθμολογία μου:

 Ίσως, στο αμερικανικό κοινό, αυτή η ταινία να έχει μια καταλυτική επίδραση.

Πρόκειται ουσιαστικά για μια αποδόμηση όλων αυτών των σωτήρων, που κατακλύζουν την αμερικανική ύπαιθρο (από την εποχή που ζούσα στην Καλιφόρνια, θυμάμαι τον Μπίλι Γκράχαμ κάθε Κυριακή στην τηλεόραση, να ωρύεται μπροστά στο φακό να πείσει το κοινό του, ότι έχει μιλήσει και με τον ίδιο το θεό, προκειμένου να τους σώσει).

Στη χώρα μας, που ευτυχώς ανήκει στην «πεφωτισμένη Ευρώπη», από αυτή την πραγματικά καλοστημένη και αυθεντική (από άποψη ντεκόρ, κοστουμιών και της γενικής ατμόσφαιρας της μεταπολεμικής Αμερικής) ταινία, το μόνο που αποκομίζει ο θεατής, είναι οι πραγματικά εκπληκτικές ερμηνείες του Γιοακίν Φίνιξ και του Φίλιπ Σέιμουρ Χόφμαν. Οι άνθρωποι δεν συγκρίνονται.

Αλλά δύο εξαιρετικές ερμηνείες, σε μια 2 και κάτι ωρών ταινία, δεν τη σώζουν από τη φλυαρία και προκαλούν βαρεμάρα.

Άγγελος Πολύδωρος
του Άγγελου Πολύδωρου   | blogspot

 


Η Βαθμολογία μου:

Το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου επιστρέφει στην αμερικανική κοινωνία τον βετεράνο ναύτη Freddie Quell (Joaquin Phoenix), έναν διαταραγμένο αλκοολικό, που δεν μπορεί να στεριώσει σε καμιά δουλειά και να δημιουργήσει νορμάλ ανθρώπινες σχέσεις.  Το μοναδικό του ταλέντο είναι να φτιάχνει κοκτέιλ-μπόμπες από οποιοδήποτε υγρό, να τις καταναλώνει και να τις κερνά αδιακρίτως.  Αφού δηλητηριάσει ένα συνάδελφο, και κυνηγημένος πια από τις Αρχές, τρυπώνει λαθραία στην “Alithea”, ένα πλοίο αραγμένο στο San Francisco.  Εκεί θα γνωρίσει τον ιδρυτή μιας νέας θρησκείας με το όνομα «The Cause», τον Lancaster Dodd (Philip Seymour Hoffman).

Είναι οι αρχές τις δεκαετίας του ’50.  Οι Ηνωμένες Πολιτείες πατάνε και πάλι το reset στην ανοικοδόμησή τους, θέλουν χέρια, αμέτρητα χέρια, ακόμη και αν αυτά είναι κολλημένα σε τραυματισμένους ανθρώπους με αγριεμένα μάτια από την παράνοια του πολέμου και καμπουριαστά κορμιά από τα βάρη μιας χώρας σε συνειδησιακή σύγχυση.  Όπως αυτά του Freddie, που γεμίζει την κενότητά του με πράξεις καταστροφής προς όλους, γονατίζοντας πρώτα απ’ όλα, τον εαυτό του.  Μια άβουλη σκιά που περιφέρεται τρικλίζοντας άναρχα με μυρωδιά εύκολα αναγνωρίσιμη από τον Αφέντη.

Εκείνος καλοταϊσμένος, καλοντυμένος, ανήκει στην ομάδα των λίγων.  Αυτήν που προορίζεται να παίρνει αποφάσεις, να επηρεάζει και να κινεί τα νήματα.  Με βλέμμα αυτάρεσκο του συστήνεται ως γιατρός, φιλόσοφος, φυσικός, συγγραφέας, και ό,τι άλλο βολεύει την περίσταση.  Του ρίχνει μια ματιά, πίνει από το ποτό του και βγάζει διάγνωση.  Είναι φτιαγμένος από εκείνη την κοινή πάστα απελπισίας που γέννησε και τον ίδιο.  Μόνο που ο Dodd τον θέλει για πειραματόζωο, για υπηρέτη, μα βασικά, για να εξασκεί την ανάγκη του για εξουσία.  Του παρουσιάζεται ως πατέρας-καθοδηγητής, εραστής-λυτρωτής και του δίνει ρόλο και θέση στην ομάδα-οικογένεια.  Σε εκείνο το αποπροσανατολισμένο ποίμνιο που κυλιέται ανάμεσα στα παπατζίδικα κόλπα του Master, που υπόσχεται θεραπεία διά πάσα νόσον και πάσαν μαλακίαν, με το βλέμμα στραμμένο στο εύκολο κέρδος.

Μια σχέση τοποθετημένη σε εναλλασσόμενο βάθος, κινηματογραφημένη άριστα σε θεαματικότατο 70mm από τον Anderson (Boogie Nights (1997), Magnolia (1999), There Will Be Blood (2007)), δύο ερμηνείες τίποτα λιγότερο από συγκλονιστικές (Phoenix-Hoffman μοιράστηκαν το Best Actor στη Βενετία και τρέχουν αγκαζέ για τα Όσκαρ) και μια Αμερική στυγνή εκμεταλλεύτρια της τρέλας που παράγει.  Από εκεί και πέρα, ένα σενάριο πολλών, μπερδεμένων και αχρείαστων όψεων, όμοιο με φλύαρο μουρμούρισμα χωρίς αρχή, μέση, τέλος, με υπερβολικά αφαιρετικές αναφορές στη Σαϊεντολογία.  Ανοίγει συνεχώς πόρτες χωρίς να μπαίνει ποτέ στον κόπο να δει αν ακολουθείς.  Ούτε σε πλησιάζει, ούτε σου εξηγεί, ούτε σου δικαιολογεί τα κουραστικά 144 λεπτά που του αφιερώνεις.

Ράνια Ευδαίμων
της Ράνιας Ευδαίμων   | cinefo.wordpress.com

 


top of the page

blog comments powered by Disqus



top of the page


VIDEO CLIPS, TRAILER, TEASER, SCREENING PREVIEW








top of the page


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Κυκλοφορία:
9/2012 (Ιταλία, Φεστιβάλ Βενετίας)
14/9/2012 (ΗΠΑ)
9/11/2012 (Μεγ. Βρεττανία)
6/12/2012 (Ελλάδα)


top of the page




PHOTOS - POSTERS

UW_10466.jpg UW_12369.jpg UW_10096.jpg UW_12506.jpg UW_12363.jpg UW_12392.jpg UW_12603.jpg UW_09933.jpg UW_09926.jpg UW_09509.jpg UW_05373.jpg UW_09445.jpg UW_09731.jpg UW_02902.jpg UW_02834.jpg UW_01786.jpg UW_02105.jpg UW_01797.jpg UW_01284.jpg UW_01079.jpg UW_01057.jpg UW_01048.jpg UW_00865.jpg UW_00855.jpg UW_00999.jpg UW_00661.jpg UW_00396.jpg UW_00394.jpg UW_00271.jpg UW_00075.jpg UW_00244.jpg the master poster.jpg 142-1.jpg 129N-1.jpg 121P-1-1.jpg 113A-1.jpg 112K-2-2.jpg 112K-2-1.jpg 56D-1.jpg 56B-2-F.jpg 32-1-3.jpg 32-1-2.jpg 32A-4.jpg 32-1-1.jpg 25D-1.jpg 21A-1.jpg The Master Poster #6.jpg res-the-master-27.jpg res-the-master-21.jpg res-the-master-18.jpg The Master Poster greek small.jpg res-the-master-41.jpg res-the-master-35.jpg res-the-master-15.jpg res-the-master-13.jpg The Master Poster 5.jpg The Master Poster 4.jpg The Master Poster 3.jpg UW_03910.jpg 121N-1.jpg


top of the page


ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΙΝΙΑΣ / ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

>>CAST<<

Πρωταγωνιστούν:

    Amy Adams ... Mary Sue Dodd
    Philip Seymour Hoffman ... Lancaster Dodd
    Joaquin Phoenix ... Freddie Sutton
    Laura Dern ... Helen
    Jesse Plemons ... Val Dodd
    Rami Malek ... Clark
    Jillian Bell ... Susan
    Kevin J. O'Connor ... Bill White
    W. Earl Brown ... Bus
    Lena Endre ... Mrs. Solstad
    Fiona Dourif
    Ambyr Childers ... Elizabeth
    Joshua Close ... Wayne
    Darren Le Gallo ... Master's Dinner Guest
    Madisen Beaty ... Doris Solstad
    Katie Boland ... Young Woman
    David Warshofsky
    Josh Fadem ... Young Man
    Bill Blair ... Man At the Bar
    Keenan Johnston ... Bosun's Mate Johnson
    Mimi Cozzens ... Poppy
    Barlow Jacobs ... James Sullivan
    Jill Andre ... Beatrice
    Aaron Farb
    Kevin J. Walsh
    Martin Dew ... Norman Conrad
    Dan Brown ... Navy Buddy
    Franklin Ruehl ... Follower
    Jennifer Neala Page ... Winn Manchester
    Matthew Skomo ... Navy XO
    Brendan Norman ... Sailor
    Brian Fong ... Filipino Farm Laborer
    Mike Howard ... VA Doc
    Lourdes Nadres ... Filipino
    James Barbour ... Master's Cadet
    Frank Bettag ... Sick Old Man
    Steve Chapman ... Sailor
    Ken Venzke ... Boston Dock Worker
    Jesse Soares ... US Army Veteran
    Jeff Rankin ... Dock Worker
    Joe Foley ... Phoenix Follower
    Terry Lane ... Hiring Hall Dispatcher
    Harold Rudolph ... Follower
    Scott J. Allen ... Dock Worker
    Nicholas Cederlind ... Sailor
    Kevin Hudnell ... Businessman
    Paul Yeatman ... Follower

>>CREDITS<<

Είδος ταινίας
Δράμα

Σκηνοθεσία
Paul Thomas Anderson

Σενάριο
Paul Thomas Anderson

Παραγωγή
Paul Thomas Anderson
Megan Ellison
Daniel Lupi
JoAnne Sellar

Μουσική
Jonny Greenwood

Φωτογραφία
Mihai Malaimare Jr.

Μοντάζ
Leslie Jones
Peter McNulty

Casting
Cassandra Kulukundis

Σχεδιασμός Παραγωγής
David Crank
Jack Fisk

Σκηνικά
Amy Wells

Κοστούμια
Mark Bridges

Βοηθός Σκηνοθέτη
Adam Somner
Wainani Young-Tomich

Εταιρείες Παραγωγής
Annapurna Pictures
Ghoulardi Film Company

Διανομή
Odeon (Ελλάδα)
The Weinstein Company
Ascot Elite Entertainment Group
Tanweer Films

Χρονολογία παραγωγής
2012

Χώρα παραγωγής
ΗΠΑ

Γλώσσα
Αγγλικά

Εικόνα
Έγχρωμη 1.85 : 1

Διάρκεια
137'

Ήχος
Datasat | Dolby Digital

Τοποθεσίες γυρισμάτων
Μπέρκλεϊ, Λος Άντζελες, Χαβάη, Σαν Φραντσίσκο, Κρόκετ - ΗΠΑ

AKA

Καταλληλότητα
USA:R

Κόστος
$40 εκατομμύρια

Εισπράξεις


top of the page










 
Βαθμολογία Κοινού
Μέσος Όρος: 4
Αριθμός Ψήφων: 1


Αξιολόγηση :

Αριστούργημα
Πολύ καλό
Καλό
Μέτριο
Κακό



Επιλογές
  Go Back [ Προηγούμενο ]

 Προεπισκόπηση Προεπισκόπηση

 Προωθήστε το Προωθήστε το



Σχετικοί Σύνδεσμοι

· Αναζήτηση σε: Δραματική
· Περισσότερα για Κατηγορία
· Ταινίες που προβάλλονται
· Τελευταία Τρέιλερ
· Box Office

· IMDb   
· RT

· ΘΕΜΑΤΑ

Εγκαταστήστε το myFILM.gr toolbar ΤΩΡΑ! Όλο το internet σε μια γραμμή εργαλείων - Δωρεάν λήψη


Ανά Είδος

· Δραματική
· Αισθηματική
· Κωμωδία
· Αστυνομική
· Μυστηρίου
· Φιλμ Νουάρ
· Θρίλερ
· Δράσης
· Περιπέτεια
· Φαντασίας
· Επιστημονικής Φαντασίας
· Τρόμου
· Βιογραφική
· Ντοκιμαντέρ
· Κινούμενα Σχέδια
· Μιούζικαλ
· Οικογενειακή
· Ιστορική
· Αθλητική
· Γουέστερν
· Πολεμική
· Ερωτική
· Μικρού Μήκους
· 3D
· Ασπρόμαυρη
· Βωβή

Συνδεδεμένα Θέματα

RestrictedΔραματική


Advertisement



top of the page


-- Sponsored Links --

Dailymotion Movies LTD aggelospolidoros.blogspot.gr AGATHI Art Gallery cinefo.wordpress.comr

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΡΗΤΑ Η ΜΕΡΙΚΗ Ή ΟΛΙΚΗ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ, ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥ
Το πρωτότυπο περιεχόμενο του myFILM.gr, είναι αποτέλεσμα δημοσιογραφικής έρευνας και εργασίας και προστατεύεται από το νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων και διανόησης.
All logos, trademarks and content in this site are property of their respective owner, the comments and reviews of their posters.
Όλες οι δημοσιεύσεις σε αυτές τις ιστοσελίδες εκφράζουν τις απόψεις και τη γνώμη των συντακτών τους και όχι του εκδότη ή
αρχισυντάκτη, των διαχειριστών ή συντονιστών (εκτός των δημοσιεύσεων των ιδίων) και ως εκ τούτου δεν φέρουν καμία ευθύνη για αυτές.
myfilm.gr

| AdBrite - Advertise on myFILM.gr


Info | Feedback | Statistics | Topics | Submit News | Recommend Us | Advertising | Flag inappropriate copy-theft | RSS feed 2.0 | RSS feed 0.9 | Atom feed | twitter | facebook | myspace | Add in Google homepage


Related Posts with Thumbnails