Home myFILM
Select English    Επιλέξτε Ελληνικά
Αρχή ΝΕΑ Ταινίες Φεστιβάλ Βίντεο Φωτογραφίες DVD TV Box Office
  Εγγραφή / Σύνδεση
myFILM.gr toolbar
Σήμερα & προσεχώς
.: από 27/11/14 :.
. Ouija Πίνακας Πνευμάτων
. Τα Θαύματα
. Οι Πιγκουίνοι της Μαδαγασκάρης
. Αφεντικά Για Σκότωμα 2
. Samba
. Η Έκρηξη
. Drive Hard
. Πρόμαχος
. Palikari
. Electra (από 1/12)
.: από 4/12/14 :.
. Jimmy's Hall
. Η Επέλαση των Βίκινγκς
. Ηλίθιος και Πανηλίθιος 2
. Από Έρωτα
. Μια Ζέβρα Και Μισή
. Η Νύχτα Πριν Πέσει Το Παρίσι
. Οι Σταθμοί του Σταυρού
. Η Εξέγερση του Δεκέμβρη
.: από 11/12/14 :.
. Η Έξοδος: Θεοί και Βασιλιάδες
. Ίρβιν Γιάλομ
. Καθηγητής Με Το Ζόρι
. Κοινός Παρονομαστής
. Λευκός Θεός
. Πάντινγκτον
. Foxcatcher
. Saint Laurent Η Χρυσή Εποχή
. Ο Επιφανής Άγνωστος
.: από 18/12/14 :.
. Ψυχρά και Ανάποδα «Τραγουδιστά»
. Χόμπιτ: Η Μάχη Των Πέντε Στρατών
. Serena
. Η Πρώτη Αγάπη
. Belle
. Το Αγόρι Και Ο Κόσμος
.: από 25/12/14 :.
. Η Γκρέις του Μονακό
. John Wick
. Μια Νύχτα Στο Μουσείο: Το Μυστικό Του Φαραώ
. Αστερίξ: Η Κατοικία των Θεών (3D)
. Ο Έβδομος Γιος
. To Μονοπάτι Tου θανάτου
. Μεγάλα Μάτια

Περιοχή μελών
Εγγραφή εδώ:
Χρήστης:
Συνθηματικό:
Κωδικός Ασφαλείας: Κωδικός Ασφαλείας
Γράψτε Κωδικό Ασφαλείας (6ψήφιος αριθμός εικόνας):
Members List Μέλη:
Τελευταία: lef0's Profile lef0
Σήμερα: 0
Χθές: 1
Συνολικά: 9805

Συνδεδεμένοι:
Επισκέπτες: 66
Μέλη: 0
Σύνολο: 66

Εγγραφή


Cinema: Django, ο Τιμωρός (Django Unchained) του Κουέντιν Ταραντίνο (2012)

Ημερομηνία καταχώρησης: Παρασκευή, 13 Απρ. 2012 @ 16:08:00 MST - Συντάκτης : Jim Papamichos

[Comments][Περισσότερα][Κριτικές][Βίντεο][Φωτό][Πόστερ][Κυκλοφορία][Στοιχεία]

Γουέστερν

Django, ο Τιμωρός
Django Unchained

του Κουέντιν Ταραντίνο
με τους Λεονάρντο Ντι Κάπριο, Κέρι Γουάσινγκτον, Σάμιουελ Λ. Τζάκσον, Σάσα Μπαρόν Κοέν, Κερτ Ράσελ, Κριστόφ Γουόλτζ, Τζέιμι Φοξ, Ντον Τζόνσον, RZA

Υπόθεση:
Δύο χρόνια πριν ξεσπάσει ο αμερικανικός εμφύλιος, ο Django, ένας μαύρος σκλάβος από τον Νότο (Jamie Foxx) συναντά τον Γερμανό κυνηγό επικηρυγμένων/οδοντίατρο Dr. King Schultz (Christoph Waltz), ο οποίος ακολουθεί τα ίχνη των φονικών αδελφών Brittles. Καθώς μόνο ο Django μπορεί να τον οδηγήσει σε αυτούς, ο ανορθόδοξος Schultz συνεργάζεται μαζί του με την υπόσχεση ότι θα τον ελευθερώσει με το πέρας της αποστολής. Αφού πετύχουν το σκοπό τους, ο Schultz απελευθερώνει τον Django και οι δύο τους αποφασίζουν να συνεχίσουν την καταδίωξη των πιο γνωστών εγκληματιών του νότου. Εντωμεταξύ ο Django ακονίζει τα μαχαίρια του για τον δικό του σκοπό: τη σωτηρία της Broomhilda (Kerry Washington), της γυναίκας του που έχασε σε σκλαβοπάζαρο πριν από καιρό. Η έρευνα του Django και του Schultz τους οδηγεί στον Calvin Candie (Leonardo DiCaprio), τον ιδιοκτήτη της “Candyland” μιας κακόφημης φυτείας, όπου οι σκλάβοι παλεύουν μεταξύ τους μέχρι θανάτου. Η παρουσία των δύο πρωταγωνιστών τραβάει την προσοχή του Stephen (Samuel L.Jackson), που είναι ο έμπιστος του Candie. Ο κλοιός αρχίζει να σφίγγει γύρω τους και οι δυο σύντροφοι θα πρέπει να διαλέξουν ανάμεσα στη θυσία και την επιβίωση.



ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

What’s not to like?

«Τολμηρό, πρωτότυπο, στυλάτο και κολασμένα διασκεδαστικό», New York Observer
«O Tarantino ξέρει πώς να ικανοποιεί τους οπαδούς του», Time Out New York
«Το “Django ο Τιμωρός” έχει συναρπαστική ορμή, είναι σκανδαλωδώς διασκεδαστικό και, διάολε, είναι εξωφρενικό», Rolling Stone
«Στα 49 του, μετά από οχτώ ταινίες, ο σεναριογράφος-σκηνοθέτης έχει εξελιχθεί σε ένα είδος από μόνος του, με παράξενες, βίαιες, μανιωδώς άρτιες παραλλαγές των φιλμ που αγάπησε», Time Magazine
«Η ταινία είναι αρκετά πλούσια για πολλαπλές προβολές, ενώ οι θεματικές κάνουν αυτό το ακανθώδες southern ίσως την πιο καλά μελετημένη δουλειά του Tarantino μέχρι σήμερα», Variety
«Η ιστορία ξαναγράφεται δραματικά, με το στυλ του Quentin Tarantino σε ένα αστείο, πληθωρικό, ιδιοσυγκρασιακό και εμπνευσμένο φιλμ που κάνει στους αφέντες των δούλων ό,τι έκαναν οι «Άδωξοι Μπάσταρδη» στους Ναζί. (…) Μόνο ο Tarantino θα σκεφτόταν ένα τόσο άγριο πολυπολιτισμικό συνονθύλευμα, μια ποικιλία από σπαγγέτι γουέστερν, γερμανικούς θρύλους, ιστορικά στοιχεία για τη δουλεία, σύγχρονη ραπ, τη μόδα στα πρώτα βήματα της Κου Κλουξ Κλαν, μια συνεύρεση ηθοποιών του 60 και του 70 και ένα πρωταγωνιστικό δίδυμο που θεωρείται οι μακρινοί πρόγονοι του John Shaft. Κι όλα αυτά όχι απλά ευκολοχώνευτα, αλλά και πολύ νόστιμα», Hollywood Reporter
«Εντυπωσιακά δομημένο και παράφορα εκτελεσμένο», SCREENDAILY.com
«Το Django δίνει αυτή τη συγκεκριμένη ναρκωτική και παραληρηματική ευχαρίστηση που ο Tarantino ακόμα ξέρει να σκαρώνει. Είναι ανθυγιεινό, ελεεινό και υπέροχο σαν απαγορευμένο τσιγάρο», Guardian
«Αναμφισβήτητα, η καλύτερη ταινία της χρονιάς», BET.com
«Απτόητος, αστείος, αιματοβαμμένος περίπατος με εκπληκτικές ερμηνείες, εξαιρετική δράση και σπουδαία ιστορία», CINEMABLEND.com
«Αυτό το φιλόδοξο, εκπληκτικό και αναπάντεχο φιλμ είναι το καλύτερο πράγμα που έχει κάνει ο Tarantino μετά το Pulp Fiction», Huffington Post

Λένε πως το γουέστερν, όπως και το αμφιλεγόμενο παρακλάδι του σπαγγέτι γουέστερν, είναι το πιο κωδικοποιημένο είδος του σινεμά. Με αυστηρά οριοθετημένο τόπο, χρόνο, σκηνικό, ήρωες, εξαρτήματα και θέμα το γούεστερν στα μάτια του Tarantino μάλλον πήγαινε γυρεύοντας.
Γνωστός για την ικανότητα του να αποθεώνει τις αγαπημένες του cult ταινίες –από τον καιρό που δούλευε σε βίντεο κλαμπ-, ενώ ταυτόχρονα τις υπονομεύει, ο Tarantino επιστρέφει με την όγδοη ταινία της καριέρας του πασπαλίζοντας το γούεστερν με τόσες αναφορές που όχι μόνο αποφορτίζουν το σημείο εκκίνησης τους, αλλά ξεπερνάνε σε θράσος και σινεφιλική φαντασία οποιοδήποτε είδος έχει καταπιαστεί με το θέμα της εκδίκησης και της παραβατικότητας.
Ο ίδιος ο Tarantino, επίσης, ξέρει πολύ καλά να σκοτώνει. Με σαφή προτίμηση στην πατροκτονία, τιμά τις κινηματογραφικές του καταβολές και αποτίνει φόρο τιμής στον θρυλικό Sergio Corbucci, μόνο και μόνο για να παρουσιάσει ένα αιρετικό γουέστερν νοθεύοντας το dna αυτού που ξέρουμε μέχρι σήμερα ως γουέστερν, με blaxploitation αναφορές και άλλους πολλούς αναχρονισμούς .
Έτσι, στο southern του (όπως αποκαλεί ο ίδιος την ταινία) πρωταγωνιστούν ένας Γερμανός τυχοδιώκτης και ένας μαύρος σκλάβος και προπάππους του Shaft, ενώ ανάμεσα σε νέα και παλιά μουσική του Ennio Morricone ξεπετάγονται τραγούδια των James Brown και Rick Ross. Και όλα αυτά στο ανατριχιαστικά ειδυλλιακό τοπίο του αμερικάνικου Νότου που έγραψε την ιστορία του σε βάρος εκατομμυρίων δούλων από την Αφρική. Άλλωστε, δεν είναι η πρώτη φορά που ο Tarantino ανοίγει διάλογο με τη βία στις σελίδες της ιστορίας. Μάλιστα, μπορεί στο «Άδωξοι Μπάσταρδη» να εικονογράφησε τη φρίκη του ναζισμού, στο «Django ο Τιμωρός» όμως είναι ένας Γερμανός που υπερασπίζεται τα ανθρώπινα δικαιώματα των σκλάβων, δεκαετίες πριν το Ολοκαύτωμα, και επιπλέον πιο ειλικρινά από τον ίδιο τον Django.
Η νέα ταινία του Tarantino δεν είναι, φυσικά, ιστορική, αποκλειστικά βίαιη ή απλά κυνική. Ούτε είναι ένα αντιπροσωπευτικό γούεστερν με την έννοια του κατεξοχήν αμερικάνικου κινηματογράφου. Είναι, όπως και οι προηγούμενες, μια ιδιοφυώς στυλιζαρισμένη παραποίηση του καλού και του κακού, με τις χαρισματικές στιγμές του Tarantino, όπου ακούγονται περίτεχνοι διάλογοι και αναπάντεχες μουσικές, η διανομή των ρόλων είναι σατανικά έξυπνη, καταναλώνονται πρόχειρα ή πολυτελή φαγητά με σαδιστική βραδύτητα, άτυχοι άνθρωποι βασανίζονται αποτρόπαια, κυριαρχούν τα φετίχ και τίποτα δεν εμποδίζει ακόμα και το πιο ευτελές υλικό να ηρωοποιηθεί.
Όπως λέει ο απελεύθερος και αποφασισμένος Django:
“Kill white people and get paid for it? What’s not to like?”

Σχετικά με την παραγωγή

Το ταξίδι του Django μέχρι τη μεγάλη οθόνη ξεκίνησε πριν από δέκα χρόνια, όταν ο σεναριογράφος-σκηνοθέτης Quentin Tarantino σκέφτηκε για πρώτη φορά τον πρωταγωνιστή της ταινίας εν ονόματι Django. «Το μικρόβιο για την ταινία προέκυψε από την ιδέα ενός σκλάβου που γίνεται κυνηγός επικηρυγμένων και μετά τα βάζει με επιτηρητές φυτειών», θυμάται ο Tarantino. «Ήθελα απλά να ξεκινήσω να γράφω και ο Django εμφανίστηκε. Στην αρχή, ήταν απλά ο έκτος από επτά παραταγμένους, αλυσοδεμένους σκλάβους. Αλλά συνέχισε να μου αποκαλύπτεται ολοένα και περισσότερο, καθώς έγραφα».
Παρόλο που η ταινία διαδραματίζεται στον αμερικάνικο Νότο πριν τον εμφύλιο, ο Tarantino θεώρησε ότι η ιστορία του Django πρέπει να παρουσιαστεί σαν γούεστερν. «Πάντα ήθελα να κάνω ένα γουέστερν. Μου αρέσουν όλα τα είδη των γουέστερν, αλλά καθώς τα σπαγγέτι γουέστερν είναι τα αγαπημένα μου, σκέφτηκα ότι αν κάποτε κάνω το δικό μου, τότε θα ανήκει στο σύμπαν του Sergio Corbucci», εξομολογείται ο σκηνοθέτης.
Για τον Tarantino, τα γουέστερν είναι μεγαλειώδεις απεικονίσεις του καλού και του κακού. Θεώρησε ότι οι δυνατότητες και η δομή του είδους αυτού ταίριαζε με την ιστορία ενός άντρα που παλεύει να διεισδύσει σε μια φυτεία προκειμένου να σώσει τη γυναίκα του. «Δεν μπορεί να είναι πιο εφιαλτικό από ότι στην πραγματικότητα. Ούτε πιο σουρεαλιστικό. Ούτε πιο εξωφρενικό», εξηγεί ο Tarantino. «Είναι αδιανόητος ο πόνος και τα βάσανα που περνούσε κάποιος σ’ αυτή τη χώρα. Κι αυτό καθιστά την ιστορία τέλεια για μια διαφορετική ερμηνεία στα σπαγγέτι γουέστερν».
Ο παραγωγός Reginald Hudlin συμφωνεί ότι το είδος ήταν, αν και αντισυμβατικό ως επιλογή, ταιριαστό με την ιστορία. «Η ηθική που ολισθαίνει, οι σκοτεινές γωνίες και η πολυπλοκότητα τόσο του «Για μια χούφτα δολάρια» όσο και των ταινιών του Corbucci άσκησαν μεγάλη επιρροή στην αφήγηση του Tarantino. Ο Quentin μελέτησε εντατικά το είδος και κατέληξε στην ιδέα να αναμείξει τις ιστορίες των σκλάβων με το σπαγγέτι γουέστερν, το οποίο συνθέτει μια ταινία που δεν έχουμε ξαναδεί».
Αμέσως μετά την κυκλοφορία της ταινίας «Άδωξοι Μπάσταρδη», o Tarantino άρχισε να δουλεύει εντατικά για το σενάριο του «Django ο Τιμωρός». O Christoph Waltz, ο Αυστριακός ηθοποιός που ήταν υποψήφιος για Όσκαρ για το «Άδωξοι Μπάσταρδη», ήταν παρών στο μεγαλύτερο μέρος της δημιουργικής διαδικασίας. «Διάβασα το σενάριο, καθώς γραφόταν», θυμάται ο Waltz, που υποδύεται τον Dr. King Shcultz. «Ξετυλιγόταν μπροστά μου. Επισκέφτηκα τον Quentin και με έβαλε να καθίσω δίνοντας μου τις σελίδες. Με παρατηρούσε καθώς διάβαζα. Ήταν μια φανταστική ιεροτελεστία. Ήμουν πολύ συγκινημένος που με άφησε να συμμετάσχω, όχι στη γέννηση της ιστορίας, αλλά στην εξέλιξη της σκέψης του».
Ως θαυμαστής των σπαγγέτι γουέστερν, ο Waltz είναι ενθουσιασμένος με τη στενή σχέση της ταινίας με το συγκεκριμένο είδος. «Το απόγειο των σπαγγέτι γουέστερν ήταν το διάστημα που άρχισα, ως παιδί, να ασχολούμαι με τον κινηματογράφο. Τέλη δεκαετίας ’60, αρχές δεκαετίας ’70».
Το όνομα Django είναι οικείο για τους οπαδούς των σπαγγέτι γουέστερν: ο συγκεκριμένος χαρακτήρας αποδόθηκε από τον Franco Nero για πρώτη φορά το 1966 στην περίφημη ταινία «Django». Ο Nero μάλιστα παίρνει μέρος στην ταινία με μια έκτακτη εμφάνιση. «Για τους Αυστριακούς, το όνομα Django είναι πασίγνωστο. Όχι απαραίτητα ο Franco Nero, αλλά ο Django» μας λέει ο Waltz. «Κάθε σπαγγέτι γουέστερν που κυκλοφορούσε, ακόμα και το λιγότερο γνωστό, στη γερμανική του έκδοση έφερε το όνομα Django, γιατί ήταν η λέξη κλειδί, σαν να λέμε το όνομα του είδους. Αν μια ταινία είχε τη λέξη Django στον τίτλο, τότε ήταν σπαγγέτι γουέστερν».
«Μου αρέσει που επαναφέρω το Django για όλα αυτά που σημαίνει για το σπαγγέτι γουέστερν και την μυθολογία τους», αναφέρει ο σκηνοθέτης. «Εντωμεταξύ, υπάρχει μια σειρά από 40 ταινίες που συνεχίζουν την παράδοση του Django που έχουν αφήσει το δικό τους σημάδι στην ιστορία των σπαγγέτι γουέστερν. Είμαι περήφανος που είμαστε μια νέα έκδοση αυτής της συνέχειας».
Και πράγματι, το «Django» ήταν τόσο δημοφιλές που διάφορες ταινίες δανείστηκαν το όνομα για λόγους marketing. Οι πιο ευφάνταστοι τίτλοι περιλαμβάνουν: «Django, Kill», «Viva! Django» και το «Ballad of Django».
Ο Tarantino ολοκλήρωσε το σενάριο στις 26 Απριλίου του 2011 και άρχισε να το μοιράζεται με φίλους και συναδέλφους. Εντωμεταξύ, οι παραγωγοί άρχισαν να βάζουν μπρος την παραγωγή. Η υποδοχή του σεναρίου ήταν θερμή. Ο παραγωγός Reginald Hudlin θαύμασε την μοναδική και τίμια απεικόνιση της δουλείας πριν τον εμφύλιο πόλεμο. «Δεν πρέπει να θυμόμαστε μόνο τα καλά μας στοιχεία, αλλά και τα κακά μας», σχολιάζει ο παραγωγός. «Δεν μπορούμε να εκτιμήσουμε τον καλύτερο μας εαυτό παρά μόνο αν αναγνωρίσουμε τον ηρωισμό εκείνων που είδαν το κακό και το πάταξαν. Παρόλο που αυτοί οι χαρακτήρες είναι επινοημένοι, αντιπροσωπεύουν εκατοντάδες, αν όχι παραπάνω, πραγματικούς ανθρώπους, λευκούς και μαύρους που αντιτάχθηκαν στο κακό».
Με το πέρας το σεναρίου ο Tarantino ξεκίνησε να ψάχνει τους κατάλληλους ηθοποιούς. Τον ρόλο του Django κέρδισε ο βραβευμένος με Όσκαρ για το «Ray» Jamie Foxx. «Συναντηθήκαμε και ήταν τέλεια», θυμάται ο σκηνοθέτης. «Κατάλαβε την ιστορία, το πλαίσιο και την ιστορική σημασία της ταινίας. Κατάλαβε το 100%. Είναι ένας καταπληκτικός ηθοποιός και η εμφάνιση του ταιριάζει στον χαρακτήρα, αλλά έχει και κάτι από καουμπόι. Όταν τον συνάντησα, φαντάστηκα πως αν έψαχναν για μαύρους ηθοποιούς τη δεκαετία του εξήντα για να πρωταγωνιστήσουν σε γουέστερν, τότε σίγουρα ο Jamie θα ήταν υποψήφιος για τηλεοπτική σειρά. Δείχνει καλός πάνω σε άλογο, όπως και με το αντίστοιχο ντύσιμο».
Ο Foxx ανταποκρίθηκε στην ειλικρινή απεικόνιση της κτηνωδίας που χαρακτήριζε τη δουλεία. «Ήταν το πιο απίστευτο σενάριο που διάβασα στη ζωή μου», εξομολογείται ο Foxx. «Αναρωτήθηκα ποιος έχει τα κότσια και τη γνώση να πει τα πράγματα με το όνομα τους. Σκέφτηκα ότι αν ο τρόπος που λέει την ιστορία σε καταρρακώνει, ας είναι. Κι αυτό ήταν πολύ συναρπαστικό στη διαδικασία».
Ο Foxx επισημαίνει ότι η αμοιβαία αφοσίωση που διακρίνει τον Django και την Broomhilda έκανε αυτούς τους χαρακτήρες πιο οικείους. «Εκείνη την εποχή, ο γάμος ήταν ταμπού. Μπορεί και να έχανες τη ζωή σου. Οι γάμοι γίνονταν εξαναγκαστικά, με σκοπό το ισχυρότερο αρσενικό να ζευγαρώσει με την πιο δυνατή μαύρη γυναίκα για να έχουν πιο ανθεκτικούς σκλάβους. Δεν ήθελαν τους γάμους μεταξύ μαύρων. Οπότε το γεγονός ότι ο Django ήταν παντρεμένος είναι πολύ σημαντικό. Πρόκειται για μία ιστορία αγάπης. Κι αυτό τον πυροδοτεί. Δεν προσπαθεί να σταματήσει τη δουλεία. Προσπαθεί μόνο να βρει την αγάπη της ζωής του, σαν να ψάχνει ψύλλους στα άχυρα».
Αντίστοιχα, η Kerry Washington που υποδύεται τον ρόλο της Broomhilda μας λέει: «Αυτό που με έλκυσε ήταν η ιδέα ότι σε μια εποχή που ο περισσότερος κόσμος πίστευε πως όσοι προέρχονταν από την Αφρική δεν ήταν άνθρωποι, διαδραματίζεται μια ιστορία αγάπης μεταξύ δύο ανθρώπων που αγαπιόντουσαν, χωρίς να μπορούν να παντρευτούν, γιατί ήταν ιδιοκτησία κάποιου. Τελικά, αυτοί οι δύο άνθρωποι βρίσκουν τον τρόπο χάρη στη δύναμη της αγάπης».
Η ηθοποιός σχολιάζει τη σχέση του Django με τις υπόλοιπες ταινίες του σκηνοθέτη. «Δεν φοβάται τη βία, το σκοτάδι και τη νοσηρή πλευρά της ψυχής. Χρειάζεται κάποιος που δεν φοβάται για να διηγηθεί μια ιστορία που συνέβη τότε. Επειδή είναι κατά βάση μια ερωτική ιστορία, χρειάζεται κάποιον που πιστεύει στην καλοσύνη των ανθρώπων, στην αγάπη και στην ομορφιά. Έτσι, μπορεί να αναδειχθεί μια ερωτική ιστορία εν μέσω κακού, σκότους και απληστίας. Ο Tarantino μπορεί να χειριστεί και τα δύο».
Ο Samuel L. Jackson που πρωταγωνιστούσε στο «Pulp Fiction» και στο «Jackie Brown» μας λέει σχετικά: «Αφορά ένα κομμάτι της ιστορίας που είναι συγκαλυμμένο, αλλά όχι στην ταινία».
Το γύρισμα ξεκίνησε στις 28 Νοεμβρίου του 2011 σε μια γνωστή τοποθεσία για τους λάτρεις του γουέστερν στην Καλιφόρνια. Πρόκειται για ένα μέρος που έχει χρησιμοποιηθεί σε πολλές κλασικές ταινίες και τηλεοπτικές σειρές (βλ. Stagecoach, High Noon).
Αργότερα η παραγωγή μεταφέρθηκε στο Lone Pine, το οποίο είναι γνωστό, καθώς το τοπίο του έχει πρωταγωνιστήσει σε διάφορες ταινίες (βλ. High Sierra, Bad Day at Black Rock, The Ox-bow Incident). Εκεί γυρίστηκε η γνωριμία του Django (Foxx) με τον Dr. Schultz (Waltz). Μέρος της ταινίας γυρίστηκε στο Γουαϊόμινγκ, όπως και στη Λουιζιάνα, λίγο έξω από τη Νέα Ορλεάνη. Εκεί σε ένα ιστορικό αξιοθέατο, στη φυτεία Evergreen, γυρίστηκαν οι σκηνές με τον Don Johnson. Στην ίδια περιοχή βρίσκονται και οι καταυλισμοί των σκλάβων. «Δεν γίνεται να περάσεις από αυτό το σημείο και να μην δακρύσεις», σχολιάζει ο Foxx. «Πήγα με το τρίχρονο και το δεκαοχτάχρονο παιδί μου και τα άφησα να περιηγηθούν. Τους εξήγησα ότι προερχόμαστε από αυτά τα μέρη».
Ο Foxx μας λέει για τη συνεργασία του με τον ηθοποιό που έγινε γνωστός για τον ρόλο του στην τηλεοπτική σειρά «Miami Vice». «Ήταν κάτι μαγικό, σαν να βλέπεις έναν μονόκερο. Ήταν καταπληκτική επιλογή».
Σε αντίθεση με το λευκό κουστούμι του Johnson η επιλογή του μπλε κουστουμιού για τον Django ήταν ιδιαίτερα τολμηρή. Πρόκειται για μια αιρετική αναφορά στον γνωστό πίνακα Blue Boy του 1770 του Thomas Gainsborough, όπου απεικονίζεται ένα αγόρι με ένα παρόμοιο κουστούμι με αυτό του Foxx. Η επιλογή έχει να κάνει με το γεγονός ότι ο Django αλλάζει και από σκλάβος γίνεται βοηθός του Dr. Schultz.
Το εσωτερικό του Candyland, της φυτείας, όπου εδρεύει ο σατανικός Calvin Candie, που υποδύεται ο Leonardo DiCaprio, γυρίστηκε σε ένα στούντιο στη Νέα Ορλεάνη. Πρόκειται για τον πρώτο πραγματικό κακό ρόλο του DiCaprio. «Μου είπε ότι ενδιαφέρεται. Προσπάθησα να μην είμαι πολύ συγκεκριμένος σχετικά με τον χαρακτήρα και προσπάθησα να μην τον περιγράψω εκτενώς. Είχα στο μυαλό μου έναν μεγαλύτερο σε ηλικία ηθοποιό. Και μετά ο Leo πήρε το σενάριο, του άρεσε και αρχίσαμε να συζητάμε». Ο DiCaprio είχε αντίκτυπο και ο χαρακτήρας άλλαξε. «Σκέφτηκα ότι ο τύπος είναι σαν τον Καλιγούλα, ένας αυτοκράτορας που είναι παιδί», εξηγεί ο Tarantino. «Ο πατέρας του πατέρα του πατέρα του ξεκίνησε μια επιχείρηση με βαμβάκι και αυτός την έχει βαρεθεί. Είναι ο τέταρτος στη σειρά που αναλαμβάνει την επιχείρηση και πλήττει. Το βαμβάκι δεν τον αφορά κι ασχολείται με τους αγώνες μεταξύ των σκλάβων. Αλλά είναι ένας οξύθυμος νεαρός βασιλιάς. Είναι ο Λουδοβίκος ο 14ος στις Βερσαλλίες. Ήθελα να παίξω με την ιδέα του Λουδοβίκου στον αμερικάνικο Νότο. Το Candyland είναι μια περίκλειστη κοινότητα. Είναι ένα φέουδο. Έχει την ισχύ ενός βασιλιά. Μπορεί να εκτελέσει ανθρώπους, ή να κάνει ό,τι άλλο θέλει».
Ο Samuel L. Jackson υποδύεται τον Steven, τον έμπιστο συνεργάτη του Candie. Ο ηθοποιός σχολιάζει την πολύπλοκη σχέση των δύο: «Όταν αρχίσαμε να προβάρουμε το σενάριο στο Λος Άντζελες, ανακάλυψα ποιος ήταν και τι ήθελα να είναι. Έχει μια ενδιαφέρουσα σχέση με τον Leo που λειτουργεί παράλληλα με τη σχέση του Django και του Dr. Schultz. Ο Steven βρίσκεται στη φυτεία από τον καιρό του πατέρα του DiCaprio και πολύ πιθανά περνούσε πολύ χρόνο μαζί του, ίσως και να τον μεγάλωσε. Η προσωπική σχέση είναι διαφορετική από τη δημόσια. Όταν είναι οι δυο τους ο DiCaprio γίνεται το παιδί που φρόντιζε και του μάθαινε πράγματα».
Παρόλο που ο Waltz είχε ξανασυνεργαστεί με τον Tarantino, η σχέση τους ωχριά σε σύγκριση με τη σχέση του σκηνοθέτη με τον Samuel L. Jackson. «Η σχέση τους σε κάνει να ζηλεύεις», αστειεύεται ο Foxx. «Ανυπομονώ να αποκτήσω τέτοιου είδους σχέση με τον Quentin. Γνωρίζονται αρκετά καλά, υποστηρίζει ο ένας τον άλλο, και τα βρίσκουνε. Κατέβασαν πολλές έξυπνες ιδέες που νομίζω ότι δεν ήταν καν στο σενάριο».
Εκτός από τον Tarantino, ο Samuel L. Jackson είχε ξανασυνεργαστεί με την Kerry Washington στην ταινία «Mother and Child» και «Lakeview Terrace». «Μου είναι πολύ ευχάριστο να συναντιέμαι δημιουργικά με την Kerry. Έχει μια ευγενική, εύθραυστη και γλυκιά φύση που καλύπτει τη δύναμη που κρύβει μέσα της. Επικοινωνώ πραγματικά μαζί της. Κάθε φορά που συναντιόμαστε, συμβαίνει κάτι ξεχωριστό», αναφέρει ο Jackson.
«Ήταν αυτή για την οποία ανησυχούσαμε περισσότερο από όλους», προσθέτει ο Foxx. «Αν ρωτούσες τον Quentin, τον Leo ή οποιονδήποτε άλλον, όλοι θέλαμε να εξασφαλίσουμε ότι ήταν καλά, γιατί περνούσε κολασμένα. Και το να τη βλέπουμε να υποφέρει κάθε μέρα, ήταν σκληρό».
Το γεγονός ότι η Broomhilda κατέχει μια δεύτερη γλώσσα βοήθησε την ηθοποιό να αποσπάσει την προσοχή της από το δύσκολο κομμάτι του ρόλου. «Το να μάθω γερμανικά με βοήθησε πολύ», ανακαλεί η Washington. «Με το που μου προσφέρθηκε ο ρόλος, παρέλυσα από τον φόβο μου, γιατί ήξερα πόσο δύσκολος ήταν. Δεν ήξερα πώς να μπω στον ρόλο. Τα μαθήματα των γερμανικών με βοήθησαν να συνδεθώ με την Broomhilda χωρίς συναισθηματική φόρτιση».

Trivia/Fun Facts

• Ο Don Johnson, που υποδύεται έναν ιδιοκτήτη φυτείας με το όνομα Big Daddy Bennett, δήλωσε ότι την νότια προφορά που έχει στην ταινία τη δανείστηκε από τον Foghorn Leghorn, τον φωνακλά και ενοχλητικό κόκορα που εμφανίζεται στα Looney Tunes.
• O Tarantino έχει δηλώσει ότι ο Django είναι μια ταινία για έναν δούλο, αλλά όχι για τη δουλεία. Ο σκοπός του ήταν να κάνει μια αλληγορία στο πνεύμα των Nevada Smith, Day of Anger και Empire Strikes Back. Και στις τρεις περιπτώσεις παρακολουθούμε τη μεταμόρφωση κάποιου σε ήρωα και τιμωρό.
• Η ιδέα για το «Django, ο Τιμωρός» επισκέφθηκε το πολυμήχανο μυαλό του Tarantino ενώ βρισκόταν στην Ιαπωνία για την προώθηση του «Άδωξοι Μπάσταρδη». Εκεί τα σπαγγέτι γουέστερν ή μακαρόνι γούεστερν όπως αρέσει στους Ιάπωνες να τα αποκαλούν, είναι πολύ δημοφιλή. Ο σκηνοθέτης προμηθεύτηκε μερικά soundtrack και άρχισε να τα ακούει. Έτσι γεννήθηκε η ιστορία του Django και πολύ σύντομα γράφτηκε η πρώτη σκηνή, η οποία δεν έχει ιδιαίτερες διαφορές από αυτή που βλέπουμε στην ταινία.
• Εκτός από το όνομα του πρωταγωνιστή και το βασικό μουσικό θέμα το «Django, ο Τιμωρός» μοιράζεται και άλλα ενδιαφέροντα στοιχεία με την ταινία «Django» του 1966. Στην πρωτότυπη ο πρωταγωνιστής κυκλοφορεί με ένα φέρετρο, στο οποίο κρύβει ένα πολυβόλο με σκοπό να θερίσει τους φονιάδες της γυναίκας του. Στην περιήγηση του θα βρεθεί αντιμέτωπος με μια ομάδα Κου Κλουξ Κλαν. Και τέλος, ο πρωταγωνιστής της ταινίας του Corbucci, Franco Nero, κάνει μια σύντομη εμφάνιση στην ταινία, για ένα σύντομο αλλά κατατοπιστικό διάλογο με τον Jamie Foxx.
• Ο Tarantino είναι φανατικός θαυμαστής του Sergio Corbucci, καθώς πολλές σκηνές της φιλμογραφίας του έχουν εμπνευστεί από τον πρώτο Django. Για παράδειγμα, η διάσημη σκηνή του κομμένου αυτιού στο Reservoir Dogs είναι αναφορά στο Django, όπου όμως το αυτί όχι μόνο κόβεται, αλλά καταλήγει στο στομάχι του ακρωτηριασμένου θύματος. Επίσης, ως πρόεδρος της κριτικής επιτροπής του Φεστιβάλ της Βενετίας, ο Tarantino συντόνισε μια ρετροσπεκτίβα για τον Corbucci. Ακόμα, έχει εμφανιστεί στο ιαπωνικό «Sukiyaki Wester Django» του Takashi Miike το 1997. Τέλος, στο δικό του σπαγγέτι γουέστερν, ο σκηνοθέτης βαφτίζει Minnesota Clay ένα σαλούν, από τον τίτλο μίας ταινίας του Corbucci, ενώ η σκηνή που ο Foxx με τον Waltz να ιππεύουν μπροστά από χιονισμένα τοπία, είναι αναφορά σε αντίστοιχη σκηνή με τον μουγκό Jean-Louis Trintignant στην αξεπέραστη ερμηνεία του στο The Great Silence, του Corbucci φυσικά.
• Και η δεκαετία του 70 έχει την τιμητική της σε αυτό το σπαγγέτι γουέστερν. Έτσι, οι Mandingo παλαιστές που αλληλοσκοτώνονται για την ευχαρίστηση του σατανικού DiCaprio είναι αναφορά στο μελόδραμα του 1975, όπου ο πρώην παλαιστής Ken Norton πέφτει θύμα σεξουαλικής εκμετάλλευσης από την αφεντικίνα του.
• Στην ταινία εμφανίζεται ένα σύνολο ηθοποιών που ο σκηνοθέτης θαύμαζε ήδη από τα χρόνια που καταβρόχθιζε βιντεοταινίες. Έτσι, μερικά από τα απωθημένα του είναι: Don Johnson, Bruce Dern, Michael Parks, Robert Carradine, M.C. Gainey, Russ Tamblyn, James Remar, Dennis Christopher, Tom Savini, Ted Neeley και Tom Wopat. Αλλά και ο πιο νέος Joan Hill, σε κωμικό ρόλο μέλους Κου Κλουξ Κλαν. Στην ταινία εμφανίζεται και ο ίδιος ο Tarantino με αυστραλέζικη προφορά και εντυπωσιακό τέλος.
• Ο σπουδαίος σχεδιαστής παραγωγής J. Michael Riva, εγγονός της Marlene Deitrich, απεβίωσε κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων, αλλά η καταπληκτική του δουλειά φαίνεται στο λεπτομερές σκηνικό της Candyland και του πορνείου.
• Δεν είναι η πρώτη φορά που Γερμανός ηθοποιός παίζει σε γουέστερν. O Klaus Kinski έχει συμμετάσχει σε πολλά σπαγγέτι γουέστερν, όπως στο The Great Silence, For a Few Dollars More κ.α. Μιλώντας για το γερμανικό στοιχείο στην ταινία, το επώνυμο von Shaft της Broomhilda είναι φόρος τιμής στον ήρωα του blaxploitation John Shaft.
• Οι Will Smith, Idris Elba, Chris Tucker, Terrence Howard, Michael Kenneth Williams και Tyrese Gibson ήταν υποψήφιοι για το ρόλο του Django. Μάλιστα ο Tarantino έγραψε το σενάριο έχοντας στο μυαλό του τον Smith, ο οποίος τελικά δεν συμμετείχε. Παρομοίως, στα αρχικά σχέδια τον ρόλο του Ace Woody – του προπονητή που έχει αναλάβει τους σκλάβους στη φυτεία Candy Land- θα τον υποδυόταν ο Kevin Costner, ο οποίος τελικά δεν μπόρεσε, λόγω άλλων υποχρεώσεων. Ο ρόλος δόθηκε στον Kurt Russell, ο οποίος αποσύρθηκε τελευταία στιγμή.
• Κατά τη διάρκεια των γυρισμάτων στο Γουαϊόμινγκ ο Tarantino νοίκιασε μια κινηματογραφική αίθουσα για προβολές γουέστερν και ταινιών με σαμουράι, από την προσωπική του συλλογή.
• Ο Jamie Foxx ιππεύει το δικό του άλογο στην ταινία. Συνολικά παίζουν 35 άλογα.
• Η ταινία γυρίστηκε σε 130 μέρες. Πρόκειται για τις περισσότερες μέρες που πήρε μια ταινία του Tarantino για να γυριστεί.


Set in the South two years before the Civil War, DJANGO UNCHAINED stars Academy Award(R)-winner Jamie Foxx as Django, a slave whose brutal history with his former owners lands him face-to-face with German-born bounty hunter Dr. King Schultz (Academy Award(R)-winner Christoph Waltz). Schultz is on the trail of the murderous Brittle brothers, and only Django can lead him to his bounty. The unorthodox Schultz acquires Django with a promise to free him upon the capture of the Brittles--dead or alive.

ΕΠΙΣΗΜΟ SITE :

Official site

ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ

IMDb  IMDb




top of the page


ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Η Βαθμολογία μου:

Ιστορία Αγάπης από τον Quentin Tarantino!

Μετά από μια αρκετά μακρά περίοδο αναμονής  ο πάντοτε ενδιαφέρων  Quentin Tarantino μας αποζημιώνει απόλυτα με μια πραγματικά απολαυστική ταινία!
Με την γνωστή εμμονή του στο να ξαναδουλεύει προϋπάρχουσες κινηματογραφικές παραγωγές που έχουν σημαδέψει τον κινηματογράφο στην συγκεκριμένη ταινία  καταπιάνεται με το cult Spaghetti Western Django  του 1966.

Η διατήρηση σημαντικών στοιχείων της φόρμας της αρχικής ταινίας , όπως οι τίτλοι αρχής και τέλους και η μουσική υπόκρουση , αλλά και η συμμετοχή του πρωταγωνιστή της αρχικής ταινίας Franco Nero δημιουργούν μια κινηματογραφικά ενδιαφέρουσα σύνδεση με το κινηματογραφικό παρελθόν.
Επί της ουσίας ο σεναριογράφος και σκηνοθέτης Quentin Tarantino, μέσα από ένα καταπληκτικό σενάριο, το οποίο διατηρεί την αμοραλιστική οπτική των Spaghetti Western, περιγράφει μια από τις πλέον φορτισμένες ιστορικές περιόδους των ΗΠΑ.

Μέσα από μια ικανοποιητική και αναμενόμενη ποσότητα βίας και αίματος , η ταινία καταγράφει την κοινωνική δομή και της οριακές αντιφάσεις  που κυριαρχούσαν στις πολιτείες του Αμερικάνικού Νότου την εποχή του Εμφυλίου.

Περιγράφει με απόλυτα στυλιζαρισμένο τρόπο τις αντιφάσεις των κοινωνικών και οικονομικών δομών , όπως αυτές είχαν διαμορφωθεί μέσα στο καθεστώς της δουλείας, την χρονική στιγμή κατά την οποία  το συγκεκριμένο κοινωνικό - οικονομικό μοντέλο  ήδη φτάσει σε συνθήκες αδιεξόδου, όπου η αντίφαση αυτή  επιλύθηκε  βίαια με τον Εμφύλιο και την εδραίωση του καπιταλιστικού συστήματος.

Η ταινία χαρακτηρίζεται από τους πανέξυπνους και διασκεδαστικούς διαλόγους της  και πάνω σε μια απόλυτα στυλιζαρισμένη κινηματογραφική πλοκή που οργανώνεται ως μία αρχετυπική , φανταστική ιστορία εκδίκησης  αλλά της αγάπης που με τρόπο υπερβατικό ξεπερνά όλα τα εμπόδια και  επικρατεί!
Πρέπει να σημειώσουμε τις   εξαιρετικές ερμηνείες των πρωταγωνιστών Jamie Foxx, Christoph Waltz, Leonardo DiCaprio, Kerry Washington και  Samuel L. Jackson οπως αυτές αναδείχτηκαν από την σκηνοθετική καθοδήγηση του Tarantino .

Το όλο εγχείρημα της δύσκολης και απαιτητικής αυτής κινηματογραφικής παραγωγής αγγίζει επίπεδα τελειότητας αναφορικά με την αυθεντική αποτύπωση και αναβίωση του Αμερικανικού Νότου μέσα από τα σκηνικά , τα κοστούμια αλλά και την επιλογή των εξωτερικών γυρισμάτων.

Τέλος και παρά την μεγάλη διάρκεια των 165 λεπτών  η ταινία είναι απολαυστική και θα συναρπάσει οπωσδήποτε τους λάτρεις του τόσο ιδιαίτερου ύφους της κινηματογραφικής γραφής του Tarantino , ενώ αποτελεί μια από τις καλύτερες κινηματογραφικές προτάσεις του φετινού χειμώνα.

Konstantinos Kommatas
του Κωνσταντίνου Κομματά Facebook

 


Η Βαθμολογία μου:

Ποιανού ταινίες γίνονται πάντα πρώτο θέμα στις ... επιθεωρήσεις και τις κινηματογραφικές παρωδίες; Θέλει ρώτημα; ... του Ταραντίνο! Τρανό παράδειγμα ο Τζάνγκο (όχι Ντζάνγκο - είναι ύβρις κατά τον Νέγρο).

Διάθεση για χαβαλέ μέσα στα όρια του κραυγαλέου αντικομφορμισμού.

Έχοντας φτιάξει ένα είδος - σχολή κινηματογράφου, το καυτό μίγμα που μας σερβίρει φέτος ο Κ. Τ. , είναι ευχάριστο οπτικά αλλά από γεύση ίδια. Η πρωτοτυπία κινηματογράφησης και σεναριακής ανάπτυξης έχει ξεπεραστεί από τον χρόνο αλλά κι από νέα ταλέντα. Έτσι μοιραία φαίνεται να συγκλίνει τηρουμένων των αναλογιών με την πορεία του Σκορτσέζε διολισθαίνοντας προς ένα συγκαταβατικό και πιο ορθόδοξο σινεμά, χωρίς να αποχωρίζεται τα φετίχ που αγάπησε (ανατρεπτικός καθωσπρεπισμός).

Ο μέγας διασκεδαστής, αμετανόητος Ταραντίνο επιστρέφει δριμύτερος βουτώντας ξανά στο σπλάτερ και τις σινεφιλικές του αναφορές - εμπλουτισμένες από το ιδιότυπο μαύρο χιούμορ του - και δημιουργεί "φασαρία" χωρίς κρεσέντο - αλλά με δεξιοτεχνία - ένα φιλμ, πρώτα απ΄όλα, ψυχαγωγικό! Τα ορθώς πολιτικά μηνύματα σχετικά με το δουλεμπόριο και τις φυλετικές διακρίσεις στις ΗΠΑ του 19ου αιώνα φιλτράρονται με σκοπό την παραγωγή θεάματος. Γι' άλλη μια φορά επιμένει στην απονομή της δικαιοσύνης αλά γουέστ, στην πλήρη αιτιολόγηση της εκδίκησης (κοινωνικοοικονομικά) και την ωραιοποίηση της βίας. Η διαφορά με τους "Αδωξους Μπάσταρδους" είναι μόνο στον τόπο και τον χρόνο. Οι κακοί Ναζί, εδώ είναι οι κακοί Λευκοί, κυνηγοί κεφαλών Ναζί εκεί, κυνηγοί επικυρηγμένων Λευκών εδώ. Σχηματοποιώντας κομικίστικα τους χαρακτήρες προσωποποιεί άμετρα την δράση και τις ταξικές διαφορές καλού - κακού αντιγράφοντας - όπως πάντα, με βιρτουοζιτέ - τεχνικές κινηματογράφησης που έγραψαν καλτ ιστορία (ζουμαρίσματα, κοντινά, τράβελινγκ, χορογραφία πάλης, συμμετρία σκηνικού στο παρασκήνιο κλπ.). Εδώ, βάζει στο προσωπικό του μίξερ το αγαπημένο μάνγκα και τις πολεμικές τέχνες του Kill Bill, το sexploitation του Death Proof και τους κυνηγούς κεφαλών Ναζί των "Μπάσταρδων" και τ΄ανακατεύει με δυνατές δόσεις σπαγγέτι γαρνιρισμένο με στυλ splatter mob. Πηγή έμπνευσης τα αγαπημένα του είδη που αναπαράγουν σε πρώτο πλάνο την ακραία συμπεριφορά, την παρανομία και την βία φτιάχνοντας αυτό το εκρηκτικό κοκτέιλ, που είναι απολαυστικό, ίσως και μεθυστικό αλλά απόλυτα προβλέψιμο και τυποποιημένο πια.

Η μεγάλη διάρκεια είναι επίσης σήμα κατατεθέν του διψασμένου για αίμα και πάρλα καταξιωμένου σκηνοθέτη, εφόσον η συχνότητα των ταινιών του είναι αραιή. Θέλοντας λοιπόν να πει πολλά όπως πάντα από το μεσοδιάστημα "απουσίας", δεν αφήνει τίποτα όρθιο. Ο προβοκάτορας και αντισυμβατικός δημιουργός μεγάλωσε, ωρίμασε αλλά δεν άλλαξε οπτική. Το φινάλε το μαρτυρεί αδιάψευστα... Και μια επεξήγηση: τις ταινίες του Ταραντίνο τις απολαμβάνω αποκλειστικά ... με μουσικά κριτήρια (ακούγοντας τις επιλογές του DJ Κουέντιν στο OST πολλάκις) μια και το εικαστικό ενδιαφέρον περιορίζεται από την παραστατική του απεικόνιση ενώ η μουσική επένδυση απαλλαγμένη από τις Ταραντινικές εμμονές, σε εμπνέει και σου δημιουργεί την ανάγκη να επεξεργαστείς τα συναισθήματα χρησιμοποιώντας την ηχητική φαντασία σου.

Jim Papamichos
του Δημήτρη Παπαμίχου me@myfilm.gr

 


Η Βαθμολογία μου:

Η τύχη του έγχρωμου σκλάβου Django (Jamie Foxx) αλλάζει, όταν πέφτει πάνω στον Dr. King Schultz (Christoph Waltz), έναν Γερμανό οδοντίατρο που αφαιρεί, όχι δόντια, αλλά ζωές από τους εγκληματίες επικηρυγμένους. Ο γιατρός του υπόσχεται την ελευθερία του, αρκεί να τον οδηγήσει στα ίχνη των καταζητούμενων αδελφών Brittles. Η περιπλάνησή τους ξεκινά με τον Django να εξελίσσεται σε πρώτο πιστόλι και να ζητά την απελευθέρωση της γυναίκας του Broomhilda (Kerry Washington), κάτι που απαιτεί τόνους αιματοχυσίας στον Αμερικανικό Νότο του 19ου αιώνα.

Ο Tarantino μαγειρεύει. Και φτιάχνει την αγαπημένη του συνταγή: σπαγγέτι. Ανάβει φετιχιστικά όλα τα μάτια της κουζίνας, επιλέγει να αρωματίσει με ξαναμμένο playlist και ανακατεύει χαβαλεδιάρικα ιδέες που του σφηνώθηκαν από τα χρόνια του μεροκάματου σε video club, όταν ο Sergio Corbucci (Django(1966), The Great Silence (1968), Companeros (1970) etc.) αποτελούσε το καθημερινό menu διασκέδασης και μελέτης του. Πλάγια βλέμματα κάτω από πλατύγυρα καπέλα σε ένα road movie εκδίκησης με διακοσμητική τη γυναικεία παρουσία. Μια Western εμμονή, σε συνεχές ταίριασμα με την ασιατική καρτουνίστικη βία – άλλος προσωπικός του εθισμός αυτός – που για πρώτη φορά αποφασίζει να μεταφέρει στο φυσικό της περιβάλλον, τα χιλιομπατουροκαπνισμένα, σκονισμένα τοπία της Άγριας Δύσης, βάζοντας στο παιχνίδι ωστόσο και τα 70s Blaxploitation films.

Μιλάμε για δαιμόνια εκρηκτικό μηχανισμό γεύσης μαύρου χιούμορ, που τοποθετημένος δύο χρόνια πριν την έναρξη του Εμφυλίου, στραμπουλίζει την Ιστορία με γεγονότα φανταστικά, για να σαρώσει σχολιάζοντας όλη την παθολογία της αμερικανικής κοινωνίας, που έφερε με το τέλος του πολέμου τον Καπιταλισμό και ησύχασε. Ένα σαδιστικό κράτος αυθαιρεσίας, υποκρισίας και ασυδοσίας. Το «nigger» ακούγεται σαν nonstop πυροβολισμός από αφέντες λευκούς που έχουν βολευτεί και απλώσει τις περιουσίες τους στην ανωτερότητα της φυλής τους, όχι από απλή συνήθεια, αλλά έχοντας εκλογικεύσει, και επιστημονικά, τη διαφορετικότητα. Από την άλλη, ο κομπλεξισμός της μειονότητας που για να δείξει ισχύ μιμείται τον τύραννο (αστείρευτο γέλιο με το μπλε αναγεννησιακό κοστούμι που φοράει ο Django, στην πρώτη του ελεύθερη επιλογή) και δεν διστάζει να στραφεί και ενάντια στον ομόφυλό του. Ο κορμός του σεναρίου βατός, μα οι διάλογοι γυρίζουν απολαυστικά τα άντερα, ειδικά το ντουέτο Waltz-Foxx (εντάξει, ο Αυστριακός ήδη βραβευμένος με Όσκαρ από το Iglourious Basterds (2010) δεν θα μπορούσε να εκτοξεύσει καλύτερα το κυνικό σύμπαν του Quentin) από τώρα βρίσκεται με ιαχές ευχαρίστησης στην σφαίρα της cult κουλτούρας.

Αυτά για το πρώτο μισό, εκεί που ορκίζεσαι πως παρακολουθείς την καλύτερη QT ταινία. Από τα μέσα και μετά, μια διαχωριστική γραμμή κάνει την εμφάνισή της και σε πετάει απροειδοποίητα στην άλλη μεριά, εκεί όπου ο χρόνος κυλάει αργά και χωρίς στόχο σαν τις τάπες στα βαρέλια. Είναι λίγο μετά από την εμφάνιση του DiCaprio που ο Tarantino αφήνει το μακαρόνι γουέστερν (έτσι το λένε οι Ιάπωνες), να παραβράσει και τελικά να λασπώσει, αφού δεν κινείται σχεδόν τίποτα. Μόνο ο Samuel Jackson καταφέρνει τσίμπημα στη βαρεμάρα, σε ένα συνδυασμό Μπάρμπα-Θωμά και Planet of The Apes εμφάνιση. Ο Django παραπαίρνει το αίμα του πίσω και βρίσκει μεγαλειωδώς τη χωρατατζίδικη λύτρωση, αλλά έχεις ήδη χαθεί στη μεγάλη διάρκεια και όλα μοιάζουν απελπιστικά τυποποιημένα – τελικά, ο ξαφνικός χαμός της μόνιμης editor του, Sally Menke, στοίχισε κάτι παραπάνω από το αναμενόμενο. Να πάρει, και είχες μια ακατάσχετη όρεξη γι’ αυτό το πιάτο…

 

Ράνια Ευδαίμων
της Ράνιας Ευδαίμων   | cinefo.wordpress.com

 


top of the page

blog comments powered by Disqus



top of the page


VIDEO CLIPS, TRAILER, TEASER, SCREENING PREVIEW


top of the page


ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ / ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ

Κυκλοφορία:
25/12/2012 (ΗΠΑ)
28/12/2012 (Ισπανία)
4/1/2013 (Ιταλία)
16/1/2013 (Γαλλία)
17/1/2013 (Ελλάδα)
18/1/2013 (Μεγ. Βρεττανία)
24/1/2013 (Αυστραλία)
31/1/2013 (Γερμανία)


top of the page




PHOTOS - POSTERS

DU-AC-000199.jpg DU-AC-000209.jpg DU-AC-000110.jpg DU-AC-000011.jpg DU-AC-000105.jpg DU-AC-000125.jpg DU-AC-000124.jpg DU-AC-000093.jpg Django Unchained teaser poster - 0010.jpg Django Unchained teaser poster - 0009.jpg Django Unchained teaser poster - 0007.jpg Django Unchained teaser poster - 0008.jpg Django Unchained teaser poster - 0006.jpg Django Unchained teaser poster - 0005.jpg Django Unchained teaser poster - 0004.jpg Django Unchained teaser poster - 0003.jpg Django Unchained - 0011.jpg Django Unchained teaser poster - 0002.jpg Django Unchained teaser poster - 0001.jpg Django Unchained - 0005.jpg Django Unchained - 0009.jpg Django Unchained - 0010.jpg Django Unchained - 0008.jpg Django Unchained - 0007.jpg


top of the page


ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΙΝΙΑΣ / ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

>>CAST<<

Πρωταγωνιστούν:

    Leonardo DiCaprio ... Calvin Candie
    Kerry Washington ... Broomhilda
    Samuel L. Jackson ... Stephen
    Sacha Baron Cohen ... Scotty
    Kurt Russell ... Ace Woody
    Christoph Waltz ... Dr. King Schultz
    Jamie Foxx ... Django
    Walton Goggins
    James Remar ... Ace Speck
    Don Johnson ... Spencer Gordon Bennet
    RZA ... Thaddeus
    Gerald McRaney
    Anthony LaPaglia ... Roy
    James Russo ... Dicky Speck
    M.C. Gainey ... Big John Brittle
    Tom Savini ... Tracker Chaney
    Dennis Christopher ... Leo Moguy
    Rex Linn ... Tennessee Harry
    Tom Wopat ... Marshall Gill Tatum
    Gary Grubbs ... Bob Gibbs
    Laura Cayouette ... Lara Lee Candie-Fitzwilly
    Lewis Smith ... Jinglebells Cody
    Ned Bellamy ... Wilson
    Kinetic ... Franklin
    Cooper Huckabee ... Roger Brittle
    Nichole Galicia ... Sheba
    Sharon Pierre-Louis ... Little Jody
    Edrick Browne ... Joshua
    Evan Parke
    Sammi Rotibi ... Rodney
    Todd Allen ... Dollar Bill
    Misty Upham ... Minnie
    Catherine Lambert
    David Steen ... Mr. Stonesipher
    Danièle Watts ... Coco
    Shannon Hazlett ... Daughtrey Saloon Girl
    LaTeace Towns-Cuellar ... Cleo
    Johnny Otto ... Dr.Brown
    Justin Hall ... Goat farmer
    Miriam F. Glover ... Betina
    Johnny McPhail ... Mr. Wigglesworth
    Jake Garber ... Tracker Jake
    Mustafa Harris ... Sidney James
    Christopher Berry ... Willard
    Dana Michelle Gourrier ... Cora
    Edward J. Clare ... Plantation Owner
    Michael McGinty ... Cowboy

>>CREDITS<<

Είδος ταινίας
Δράμα, Γουέστερν, Δράσης, Περιπέτεια

Σκηνοθεσία
Quentin Tarantino

Σενάριο
Quentin Tarantino

Παραγωγή
Reginald Hudlin
Pilar Savone
Stacey Sher
Harvey Weinstein

Φωτογραφία
Robert Richardson

Μοντάζ
Fred Raskin

Casting
Victoria Thomas

Σχεδιασμός Παραγωγής
J. Michael Riva

Καλλιτεχνική Διεύθυνση
Page Buckner
David F. Klassen (supervising art director)
Mara LePere-Schloop


Σκηνικά
Leslie A. Pope

Κοστούμια
Sharen Davis

Βοηθός Σκηνοθέτη
William Paul Clark

Εταιρείες Παραγωγής
Super Cool Man Shoe Too
Columbia Pictures
Double Feature Films
Too Super Cool ManChu
The Weinstein Company

Διανομή
Feelgood (Ελλάδα)
Sony Pictures International
The Weinstein Company

Χρονολογία παραγωγής
2012

Χώρα παραγωγής
ΗΠΑ

Γλώσσα
Αγγλικά

Εικόνα
Έγχρωμη 2.35 : 1

Διάρκεια
165'

Ήχος

Τοποθεσίες γυρισμάτων
Γουαϊόμινγκ, Λόουν Πάιν, Νέα Ορλεάνη, ΗΠΑ

AKA

Καταλληλότητα

Κόστος

Εισπράξεις


top of the page










 
Βαθμολογία Κοινού
Μέσος Όρος: 3.5
Αριθμός Ψήφων: 4


Αξιολόγηση :

Αριστούργημα
Υπέροχο
Πολύ καλό
Καλό
Μέτριο
Συνηθισμένο
Απογοητευτικό
Κουραστικό
Κακό



Επιλογές
  Go Back [ Προηγούμενο ]

 Προεπισκόπηση Προεπισκόπηση

 Προωθήστε το Προωθήστε το



Σχετικοί Σύνδεσμοι

· Αναζήτηση σε: Γουέστερν
· Περισσότερα για Κατηγορία
· Ταινίες που προβάλλονται
· Τελευταία Τρέιλερ
· Box Office

· IMDb   
· RT

· ΘΕΜΑΤΑ

Εγκαταστήστε το myFILM.gr toolbar ΤΩΡΑ! Όλο το internet σε μια γραμμή εργαλείων - Δωρεάν λήψη


Ανά Είδος

· Δραματική
· Αισθηματική
· Κωμωδία
· Αστυνομική
· Μυστηρίου
· Φιλμ Νουάρ
· Θρίλερ
· Δράσης
· Περιπέτεια
· Φαντασίας
· Επιστημονικής Φαντασίας
· Τρόμου
· Βιογραφική
· Ντοκιμαντέρ
· Κινούμενα Σχέδια
· Μιούζικαλ
· Οικογενειακή
· Ιστορική
· Αθλητική
· Γουέστερν
· Πολεμική
· Ερωτική
· Μικρού Μήκους
· 3D
· Ασπρόμαυρη
· Βωβή

Συνδεδεμένα Θέματα

ΓουέστερνΠεριπέτειαΔραματικήΔράσης


Advertisement



top of the page


-- Sponsored Links --

Dailymotion Movies LTD aggelospolidoros.blogspot.gr AGATHI Art Gallery cinefo.wordpress.comr

ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ ΡΗΤΑ Η ΜΕΡΙΚΗ Ή ΟΛΙΚΗ ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟΥ, ΧΩΡΙΣ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΗ ΕΓΓΡΑΦΗ ΑΔΕΙΑ ΤΟΥ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥ
Το πρωτότυπο περιεχόμενο του myFILM.gr, είναι αποτέλεσμα δημοσιογραφικής έρευνας και εργασίας και προστατεύεται από το νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων και διανόησης.
All logos, trademarks and content in this site are property of their respective owner, the comments and reviews of their posters.
Όλες οι δημοσιεύσεις σε αυτές τις ιστοσελίδες εκφράζουν τις απόψεις και τη γνώμη των συντακτών τους και όχι του εκδότη ή
αρχισυντάκτη, των διαχειριστών ή συντονιστών (εκτός των δημοσιεύσεων των ιδίων) και ως εκ τούτου δεν φέρουν καμία ευθύνη για αυτές.
myfilm.gr

| AdBrite - Advertise on myFILM.gr


Info | Feedback | Statistics | Topics | Submit News | Recommend Us | Advertising | Flag inappropriate copy-theft | RSS feed 2.0 | RSS feed 0.9 | Atom feed | twitter | facebook | myspace | Add in Google homepage


Related Posts with Thumbnails