[Comments][Κριτικές][Στοιχεία][Φωτό][Πόστερ][Βίντεο][Περισσότερα][Κυκλοφορία]

| | |

Σιωπηλό Σπίτι Silent House των Κρις Κέντις, Λάουρα Λάου με τους Ελίζαμπεθ Όλσεν, Άνταμ Τρες, Έρικ Σέφερ Στίβενς, Τζούλια Τέιλορ Ρος, Χέιλι Μέρφι Υπόθεση: Μια νεαρή γυναίκα, η Σάρα, μένει σε ένα ερημωμένο Βικτωριανό σπίτι στην εξοχή με τον πατέρα της και το θείο της, προσπαθώντας να το επιδιορθώσουν. Κάποια στιγμή, η Σάρα θα αρχίσει να ακούει περίεργους θορύβους από τον πάνω όροφο και το λέει στον πατέρα της. Εκείνος δεν ανησυχεί, πηγαίνει να ελέγξει, αλλά δε βρίσκει τίποτα. Η Σάρα ηρεμεί, αλλά μετά από λίγο ακούει τον πατέρα της να πέφτει από τη σκάλα. Πανικόβλητη, τρέχει να φύγει από το σπίτι, αλλά όλες οι έξοδοι είναι ασφαλισμένες και δε μπορεί. Τρέχει να σωθεί από κάποιον άγνωστο εισβολέα που προσπαθεί να την τραβήξει. Πηγαίνει στο υπόγειο ελπίζοντας να βρει μια διέξοδο, και βρίσκει διάφορα πράγματα εκεί που αποδεικνύουν ότι κάποιος ζούσε στο σπίτι, πιθανότατα καταληψίες. Μια φιγούρα προσπαθεί να τη φωτίσει με ένα φακό ψάχνοντας την, αλλά καταφέρνει να βγει. Εκεί θα βρει το θείο της, που θα την πείσει να επιστρέψουν στο σπίτι για να σώσουν τον πατέρα τους, μόνο που όταν θα το κάνουν, εκείνος λείπει...

ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Η Βαθμολογία μου:

Το μονοπλάνο σε πραγματικό χρόνο, είναι αρκετά τρομακτικό με ανεπαίσθητη φορμαλιστική εμμονή... που τη νιώθεις μόνο όταν η handycam κινείται, αλλάζει γωνίες και "απογειώνεται"... στις σκάλες!

Δύσκολο εγχείρημα, που απαιτεί χειρουργική ακρίβεια στον χρόνο, αλλά ευφυέστατο καθώς η ατμόσφαιρα που διαμορφώνει στα 80 περίπου λεπτά που διαρκεί γίνεται οικεία και πολύ "ζωντανή" στον θεατή ενώ η σταδιακή κορύφωση μας κρατάει σε αγωνία μέχρι το ανατρεπτικό φινάλε. Όσον αφορά το διαστροφικό του περιεχόμενο το φιλμ ακολουθεί τον φροϋδικό άξονα δίνοντας στην ψυχαναλυτική επιστήμη την προτεραιότητα να εξηγήσει άμεσα και πειστικά τα γεγονότα που συνέβησαν στο τραυματικό παρελθόν της παιδικής ηλικίας της ηρωίδας μας. Υπάρχουν τα κλειδιά που οδηγούν στην λύτρωση και ο θεατής καλείται να τα ανακαλύψει ένα ένα στην μεγάλη οθόνη, παρότι θαμένα στο "υποσυνείδητο μιας άρρωστης ψυχής".

Η Ελίζαμπεθ Όλσεν στοιχειώνει με την ερμηνεία της ένα ρόλο δύσκολο που αποτυπώνει την σχιζοφρένεια μιας διχασμένης προσωπικότητας μέσα σε ένα σκοτεινό φιλμ που θα το χαρακτήριζα "θέατρο τρόμου σε μορφή ριάλιτι".

του Δημήτρη Παπαμίχου me@myfilm.gr

Η Βαθμολογία μου:

Λίγο πριν βγει στις αίθουσες η ταινία «Ψυχώ» (1960) του Χίτσκοκ, κανείς δεν ήξερε περί τίνος επρόκειτο και αυτό γιατί ακόμα και στο τρέιλερ, που το παρουσίαζε ο ίδιος ο Χίτσκοκ, τίποτα δεν έδειχνε τι επρόκειτο να παρακολουθήσει ο θεατής. Γι’ αυτό και το πρώτο σοκ του θεατή έρχεται όταν δολοφονείται η «φερόμενη» ως πρωταγωνίστρια της ταινίας Τζάνετ Λι. Επίσης, στο τρέιλερ ο Χίτσκοκ αφού μας εξηγεί που διαδραματίζεται η ταινία, δεν λέει «εδώ σφάζει ο ήρωας την Τάδε και σ’ αυτή τη σκάλα σκοτώνει τον Δείνα και σ’ αυτό το υπόγειο ολοκληρώνεται η τραγωδία της ταινίας». Λέει στο κοινό απλά «όποιος δει την ταινία να μην πει σε κανέναν το τέλος της» και τρέχαμε ακόμα και εμείς μικρά παιδιά (που ήταν «αυστηρώς ακατάλληλη δι’ ανηλίκους») να τη δούμε και να τρομάξουμε πραγματικά.

Στο θέμα μας: Το «Σιωπηλό σπίτι», παρουσιάζεται από την εταιρεία διανομής ως ταινία τρόμου, αλλά όσοι διαβάσατε την «υπόθεση» πιο πάνω… χάσατε.

Εγώ θα έλεγα ότι πρόκειται για μια ταινία τρόμου με μια εξαιρετική νεαρή ηθοποιό (της οποίας αυτή είναι η πέμπτη ταινία), την οποία η κάμερα ακολουθεί ντοκιμαντερίστικα (αλά Blair Witch Project), κατά βήμα καταγράφοντας όλες τις εκφράσεις του προσώπου της από τον αρχικό φόβο, μέχρι τον ολοκληρωτικό τρόμο και την παράνοια και παρακαλώ, μην πείτε σε κανέναν το τέλος της ταινίας.

Στη βαθμολογία μας τώρα: Θα μπορούσα να έχω βαθμολογήσει με περισσότερα αστεράκια, αλλά…

α) όταν ξέρω τα τρία τέταρτα της υπόθεσης, από το διανομέα της
β) όταν έχω διαβάσει στις Σημειώσεις της Παραγωγής τη δήλωση της σεναριογράφου: «Ολόκληρη η ταινία, είναι η εμπειρία αυτής της γυναίκας, είναι η πραγματικότητά της, η δική της και μοναδική οπτική γωνία», που εξηγεί ότι «έκανε εκτεταμένη έρευνα για την παιδική κακοποίηση και το μετατραυματικό στρες σε νεαρά άτομα» που σε προετοιμάζει για το τελευταίο τέταρτο της υπόθεσης και
γ) όταν βλέπω τα γνωστά κλισέ: Μοναχικό σπίτι («Ψυχώ»), σκάλες, υπόγεια, πόρτες που τρίζουν, σκοτάδια, φλας που σε στραβώνουν (όπως ο «Σιωπηλός μάρτυς», του Χίτσκοκ), τσεκούρια (όπως η «Λάμψη» του Κιούμπρικ), τρέξιμο της κοπέλας στο δρόμο προς τη σωτηρία, αλλά επιστροφή της στο χώρο της παράνοιας (όπως ο πρώτος και μοναδικός «Σχιζοφρενής δολοφόνος με το πριόνι» του Χούπερ)…τότε…

του Άγγελου Πολύδωρου agelospo@otenet.gr  | blogspot

Η Βαθμολογία μου:

Αν τρομάζαμε θα ήταν καλύτερα!

Ενδιαφέρουσα κινηματογραφική προσπάθεια! Μάλλον μόνον μέχρι εκεί!

Η ταινία χρησιμοποιεί μια πολύ ενδιαφέρουσα τεχνική κινηματογραφικής λήψης , που δημιουργεί στον θεατή την αίσθηση ενός μονοπλάνου χωρίς εκ των υστέρων επεξεργασία.

Η συγκεκριμένη πρωτοτυπία σε συνδυασμό με την κλειστοφοβική ατμόσφαιρα της κινηματογράφησης σχεδόν αποκλειστικά στο εσωτερικό ενός σπιτιού με εναλλαγές ανάμεσα σε ανεπαρκή φωτισμό και σχεδόν απόλυτο σκοτάδι, δημιουργούσαν  εξαιρετικές προϋποθέσεις  για την δημιουργία ενός καθηλωτικού θρίλερ.

Εντούτοις η σχεδόν πλήρης απουσία διαλόγων σε συνδυασμό με ένα μέτριο σενάριο, δημιουργούν ένα αποτέλεσμα όπου παρά τις φιλότιμες προσπάθειες της πρωταγωνίστριας,  των τεχνικών λήψης αλλά και του σκηνοθέτη, η ταινία αποτυγχάνει στον δηλωμένο σκοπό της: Να μας κάνει να τρομάξουμε!

Μια πρόταση μάλλον για ενοικίαση μια νύχτα του χειμώνα ή να την δούμε με την πρώτη ευκαιρία μεταμεσονύχτιας προβολής της από την τηλεόραση.

Και κάτι τελευταίο.
Η πρωτότυπη ταινία "La casa muda" από την Ουρουγουάη μάλλον είναι σημαντικά καλύτερη από το παρόν remake, κάτι που συμβαίνει συχνά, όπως στο πρόσφατο θρίλερ "Let Me In".

του Κωνσταντίνου Κομματά Facebook

Διαφήμιση

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΙΝΙΑΣ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Σημειώσεις παραγωγής

Το σενάριο γράφτηκε από τη Λόρα Λάου, και βασίζεται σε μια ταινία από την Ουρουγουάη, το "La casa muda" (2010). Σύμφωνα με τη Λάου, είδε την πρωτότυπη ταινία δύο φορές, κι έγραψε το σενάριο βασισμένη σε αυτό που είδε, κι όχι από το χαρτί. Το σενάριο κατέληξε να είναι πενήντα πέντε σελίδες, και το συνεργείο ανησυχούσε αν θα έβγαινε χρονικά σωστά κατά την κινηματογράφηση. "Αναρωτιόμασταν αν θα έβγαινε σωστά ο χρόνος γιατί δεν υπήρχαν cuts". "Δεν μπορείς να φτιάξεις τίποτα στο post, θα έπρεπε να είχε τέλειο ρυθμό από τα γυρίσματα. Ήταν τεράστια πρόκληση για το σενάριο". Μόλις βρέθηκε και το σπίτι που θα κάναμε τα γυρίσματα, προσαρμόσαμε το σενάριο ώστε να ταιριάζει στους περιορισμούς και τα χαρακτηριστικά του σπιτιού.

Όσον αφορά την ιδιαίτερη παρουσίαση της ταινίας, η Λάου αναφέρει "ολόκληρη η ταινία, είναι η εμπειρία αυτής της γυναίκας, είναι η πραγματικότητά της, η δική της και μοναδική οπτική γωνία. Η ίδια δήλωσε ότι άφησε εσκεμμένα κάποια ανοιχτά σημεία στο σενάριο για ερμηνεία. Καθώς το έγραφε, έκανε εκτεταμένη έρευνα για την παιδική κακοποίηση και το μετατραυματικό στρες σε νεαρά άτομα.

Οι Σκηνοθέτες

Κρίς Κέντις - Λόρα Λάου

Silent House - Σιωπηλό Σπίτι (2011)
Open Water - Αγριος Ωκεανός (2003)

Το καστ

Ελίζαμπεθ Όλσεν

Liberal Arts (2012)
Red Lights (2012)
Martha Marcy May Marlene - Μάρθα Μάρσι Μέι Μαρλίν (2011)
Peace, Love, & Misunderstanding (2011)
Silent House - Σιωπηλό Σπίτι (2011)

Άνταμ Τρες

Silent House - Σιωπηλό Σπίτι (2011)
The Guitar - Στον Ρυθμό της Ζωής (2008)
Zodiac (2007)
40 Days and 40 Nights - 40 Μέρες και 40 Νύχτες (2002)
Polish Wedding - Πολωνεζικος Γαμος (1998)

Έρικ Στίβενς

Silent House - Σιωπηλό Σπίτι (2011)
Greta - Το Καλοκαίρι της Νιότης (2009)
Julie & Julia - Τζούλι & Τζούλια (2009)

ΕΠΙΣΗΜΟ SITE :

Official Site

ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ

  IMDb

PHOTOS - POSTERS

Διαφήμιση

VIDEO CLIPS, TRAILER, TEASER, SCREENING PREVIEW

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ / ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ