[Comments][Κριτικές][Στοιχεία][Φωτό][Πόστερ][Βίντεο][Περισσότερα][Κυκλοφορία]

| | |

Τζακ ο Κυνηγός Γιγάντων Jack the Giant Slayer του Μπράιαν Σίνγκερ με τους Γιούαν Μακγκρέγκορ, Νίκολας Χουλτ, Στάνλεϊ Τούτσι, Μπιλ Νάι, Έλινορ Τόμλινσον, Ίαν Μακ Σέιν, Γιούεν Μπρέμνερ, Έντι Μαρσάν, Τζον Κασίρ Υπόθεση: Η παλιά κόντρα μεταξύ ανθρώπων και γιγάντων βγαίνει και πάλι στην επιφάνεια όταν ο νεαρός αγρότης Τζακ ανοίγει κατά λάθος την πύλη που χωρίζει τους δύο κόσμους. Με το που ξαναπατούν το πόδι τους στη γη, μετά από αιώνες, οι γίγαντες διεκδικούν εκ νέου όσα κάποτε ήταν δικά τους, αναγκάζοντας τον Τζακ να παλέψει μέχρι τέλους για να τους σταματήσει. Ο Τζακ πολεμάει για το βασίλειο και τους ανθρώπους του, αλλά και για την καρδιά μίας γενναίας πριγκίπισσας. Και έρχεται αντιμέτωπος με γιγαντιαίους πολεμιστές, μπαίνοντας σε μία μάχη που θα κάνει και τον ίδιο θρύλο!

ΚΡΙΤΙΚΕΣ

Η Βαθμολογία μου:

Διασκεδαστικό παραμύθι ενηλικίωσης επικεντρωμένο στην περιπέτεια και όχι σε "επικοινωνιακές" φιοριτούρες.

Η καταγωγή των παραμυθιών έχουν βάση σε αρχετυπικούς μύθους, σύμβολα, χαμένες παραδόσεις, ταμπού, θρησκείες.. Το νόημα τους πολλές φορές κρυβόταν καλά και έδινε τους καρπούς του μόνο στους μυημένους που κατάφερναν να το αποκωδικοποιήσουν.

Η παρούσα ταινία βασισμένη από τον Τζακ και την Φασολιά καταδεικνύει τις δυσκολίες που περνάει ένας έφηβος που περνάει στην ενηλικίωση με τις φιγούρες των γιγάντων να παίζουν τον μεταβατικό ρόλο. Ακόμη έχει ένα μεγάλο ελαφρυντικό. Ενώ οι περισσότερες ταινίες του είδους κάνουν μόνο επίδειξη της χρήσης των ειδικών εφέ και την γνωστή Πατριωτική προπαγάνδα, ο Μπράιαν Σίνγκερ προσπαθεί να επικεντρωθεί στο παραμύθι αυτό καθεαυτό που με τις διάφορες εναλλαγές στην δράση κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του θεατή και μένει πιστό και με συνέπεια στο φαντασιακό πνεύμα. Φυσικά δεν είναι όλα ρόδινα και υπάρχουν αρκετές αδυναμίες όπως οι μονόπλευροι και επιφανειακοί χαρακτήρες και οι αρκετά κλισέ καταστάσεις που έχουμε δει εκατομμύρια φορές.

Σε καμιά περίπτωση δεν πρόκειται για κάτι φοβερό αλλά σε σχέση με τον συρφετό που κυκλοφορεί στο είδος αυτό, ο Τζακ ο Κυνηγός Γιγάντων στέκεται σε ικανοποιητικά επίπεδα και εγγυάται ευχάριστη συντροφιά.

του Άρη  Λεχουρίτηaris.lechou@myfilm.gr

Η Βαθμολογία μου:

Ένα παραμύθι με ρηχές υπαρξιακές προεκτάσεις, στο οποίο κυριαρχεί το οπτικό αποτέλεσμα από τα ειδικά εφέ και η δράση παρά η εξέλιξη της ίντριγκας.

Τα ηθικά και παιδαγωγικά διδάγματα της ιστορίας βγαίνουν χωρίς κόπο και δεύτερη σκέψη από τις καταστάσεις που αντιμετωπίζουν οι ήρωες του φιλμ μέσα από ένα πλούσιο υπερθέαμα με διακριτές γραμμές στους ρόλους και τους χαρακτήρες και ακαδημαϊκή αφήγηση.

Η σαφήνεια και η επεξηγηματικότητα δεν αφήνουν πολλά περιθώρια στο γοητευτικό ... σκοτάδι, καθώς η προβλεψιμότητα αποτελεί εύκολη υπόθεση και για τους πιο αδαείς. Δε δημιουργούνται ερωτηματικά και επομένως το μυστήριο απουσιάζει αισθητά. Υπάρχουν μικροεπλήξεις και ευρήματα, αλλά τα κλισέ τα ... καταπίνουν!

Στα χαρακτηριστικά των παραμυθιών γιγάντων εναντίον ανθρώπων, ο θεατής αφού ξεχωρίσει τα συναισθήματα και γνωρίσει βαθύτερα τους ήρωες από το παρελθόν τους, θα πρέπει να περιμένει με αγωνία την τελική έκβαση μιας μάχης - σύγκρουσης. Εδώ το σασπένς είναι ελάχιστο και η κορύφωση πολύ χλωμή, ενώ η μονομαχία των δύο "κόσμων" αιτιολογείται στη βάση της μεταφυσικής αποκλειστικά.

Όσον αφορά την 3D έκδοση, αυτή είναι ικανοποιητική, όμως νομίζω πως τα τρισδιάστατα "γυαλιά" περισσότερο κουράζουν παρά σε κάνουν να ταυτιστείς με τις καταστάσεις και το πολεμικό κλίμα της περιπέτειας. Στο περιεχόμενο δεν προσφέρουν πλην της δημιουργίας εντυπώσεων.

Από τον Μπράιν Σίνγκερ περίμενα κάτι λιγότερο αναμενόμενο και πιο αντισυμβατικό, τολμηρό. Η απλότητα της ιστορίας είναι ένα ισχυρό πλεονέκτημα, για τις μικρότερες ηλικίες κι ενώ τα πρόσωπα κυριαρχούν, το θαυμάσιο περιβάλλον από το CGI περνάει σε δεύτερη μοίρα και αποδυναμώνεται. Ακολουθώντας ο φακός, τις κινήσεις καλών - κακών και τις μεταξύ τους διαφορές, τοποθετεί τη ζωντανή δράση στο κέντρο λειαίνοντας τις αντιθέσεις. Η εξισορρόπηση αποσκοπεί στην ανατροπή των κανόνων και όσων ξέρουμε για τους γίγαντες - τέρατα οι οποίοι εξανθρωπίζονται. Και το κυριότερο δεν πείθουν για τους κακούς σκοπούς τους (ακόμα και η ανθρωποφαγία μεταδίδεται σκωπτικά, αυτοσαρκαστικά). Γι' αυτό και το αναιμικό φινάλε.

Συμπερασματικά, το εικαστικό - τεχνικό κομμάτι του φιλμ είναι εξαιρετικό, κερδίζοντας πόντους από την ακρίβεια εκτέλεσης όμως ο τίτλος της ταινίας περιγράφει περιεκτικά τον μύθο, μην αφήνοντας κανένα περιθώριο αμφισβήτησης και προβληματισμού. Μια ταινία καθαρά ψυχαγωγική με στόχο την διασκέδαση μιας οικογένειας.

του Δημήτρη Παπαμίχου me@myfilm.gr

Διαφήμιση

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΑΙΝΙΑΣ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ο διακεκριμένος σκηνοθέτης Μπράιν Σίνγκερ σκηνοθετεί την 3D περιπέτεια δράσης "Τζακ ο Κυνηγός Γιγάντων," στην οποία πρωταγωνιστεί ο Νίκολας Χουλτ ως ο Τζακ. Στην ταινία πρωταγωνιστούν, επίσης οι Έλινορ Τόμλινσον, ως η πριγκίπισσα Ίζαμπελ, ο Στάνλεϊ Τούτσι ως ο παραπλανητικός Ρόντερικ, ο Ίαν Μακ Σέιν ως ο εκθρονισμένος βασιλιάς Μπράμγουελ και πατέρας της Ίζαμπελ, ο Μπιλ Νίγκι ως ο στρατηγός Φάλον, ο τρομακτικός δικέφαλος αρχηγός των γιγάντων και ο Γιούαν Μακ Γκρέγκορ ως ο πιστός ιππότης Έλμοντ. Το σενάριο έγραψαν οι Ντάρεν Λέμκε, Κρίστοφερ Μακουάρι και Νταν Στάντνεϊ, βασισμένοι στην ιστορία του Ντάρεν Λέμκε και Ντέιβιντ Ντόμπκιν.

ΣΤΑ ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ

Η ταινία βασίζεται σε μία διαχρονική ιστορία που διαπερνά πολλές γενιές. Είναι γνωστή με διαφορετικά ονόματα σε κάθε χώρα και χρονολογείται από τον 12ο αιώνα. Οι λεπτομέρειες της έχουν διαμορφωθεί ανάλογα με τις τοπικές παραδόσεις και τις αλλεπάλληλες αφηγήσεις, ωστόσο η δύναμή της βρίσκεται στο ότι αναφέρεται στην αγάπη των ανθρώπων για τους ήρωες και στους βαθύτερους φόβους τους.

Ο σκηνοθέτης αναφέρει ότι η ταινία είναι πρωτότυπη από την άποψη ότι βασίζεται στα παραμύθια Jack and the Beanstalk και Jack the Giant Killer που αναφέρονται στο θρύλο του Βασιλιά Αρθούρου. Συνδυάζει στοιχεία και των δύο και στοχεύει να ξαναζωντανέψει αυτούς τους χαρακτήρες μέσα από ένα διαφορετικό πρίσμα, με αυξημένες δόσεις ρεαλισμού.

Ο Σίνγκερ παρουσιάζει τους γίγαντες διαφορετικούς απ΄ ότι τους έχουμε συνηθίσει. Δεν είναι αργόσυρτοι και αργόστροφοι. Αντίθετα είναι ευκίνητοι και έξυπνοι. Με επικεφαλής τον Μπιλ Νίγκι, που ενσαρκώνει το φιλόδοξο στρατηγό Φάλον, είναι επίσης επιρρεπείς σε ανταγωνισμούς, ματαιοδοξίες και βίαιες συγκρούσεις, ταλαιπωρώντας τους κοινούς θνητούς, τους οποίους θέλουν να καταβροχθίσουν.

Γυρισμένη εξ 'ολοκλήρου σε 3D, η ταινία συνδυάζει τη ζωντανή δράση, τα γυρίσματα σε πραγματικές τοποθεσίες και τα παραδοσιακά εφέ με τους CG χαρακτήρες, ενώ χρησιμοποιείται η τελευταία γενιά του αναπτυγμένου συστήματος Simul – Cam, που είχε χρησιμοποιηθεί στην ταινία Avatar, για να παντρέψει το ζωντανό με το εικονικό σε πραγματικό χρόνο, ταυτόχρονα με το γύρισμα.

Ο σκηνοθέτης οραματίστηκε τον ΄Ελμοντ σα μία παραλλαγή του χαρακτήρα του ιπποτικού Έρολ Φλιν, ο οποίος κάνει τα πάντα με χάρη και γοητεία. Ό,τι και να συμβεί, εκείνος διατηρεί ατάραχος την ψυχραιμία του.

Παρά το γεγονός ότι τεχνολογία CG ήταν απαραίτητη για την αρχική σύλληψη και την προεργασία της εικόνας των γιγάντων, ο παραγωγός Μόριτζ αναφέρει ότι ήταν πολύ σημαντικό γι αυτούς οι γίγαντες να διαθέτουν προσωπικότητα και συναισθήματα και σκέψη, να είναι δηλαδή πραγματικοί χαρακτήρες που να αλληλεπιδρούν τόσο μεταξύ τους όσο και με τους ανθρώπους και αυτός ήταν και ο λόγος που διάλεξε πολύ προσεκτικά τους ηθοποιούς που θα τους ενσάρκωναν.

Ο Νίγκι αναφέρει ότι βρήκε συναρπαστική την mo-cap (motion capture) εμπειρία που έζησε στα γυρίσματα. Αναφέρει χαρακτηριστικά: «Σου δίνει την αίσθηση της πραγματικότητας και της αυθεντικότητας, αλλά επιτρέπει στον ηθοποιό να κάνει και πιο ακραία πράγματα. Τον απελευθερώνει σε ένα επίπεδο. Του επιτρέπει να «πετάξει» λίγο.

Ο Νίγκι, υπό την καθοδήγηση του Σίνγκερ υιοθέτησε βαριά Ιρλανδέζικη προφορά προκειμένου να ενσαρκώσει τον Φάλον. Για να το πετύχει αυτό, κάθε πρωί, πριν τα γυρίσματα έκλεινε τα παράθυρα του αυτοκινήτου και φώναζε με όλη του τη δύναμη για 20 λεπτά μέχρι να αποκτήσει την τραχιά φωνή του Φάλον.

Ο Σίνγκερ είχε οραματιστεί μία πολύ γήινη εικόνα για τους γίγαντες. Σχετικά με την επιφάνεια του δέρματός τους, λέει, ότι με την πρώτη ματιά, φαίνεται ζωντανή, σα να βράζει, ή να είναι μαλλιαρή ή γεμάτη ζιζάνια. Οι γίγαντες βρίσκονται σε απομόνωση για χίλια χρόνια και το δέρμα τους πρέπει να έχει έντονα σημάδια χρόνου και εγκατάλειψης.

Για να υιοθετήσουν τη σωστή κίνηση και το βάδισμα όντων 25 πόδια ψηλών, οι ηθοποιοί που ενσάρκωναν τους γίγαντες εκπαιδεύτηκαν από το χορογράφο Πίτερ Έλιοτ. Οι δημιουργοί ήθελαν να αποφύγουν την κλισέ εικόνα του δυσκίνητου γίγαντα, και επέλεξαν να τους κάνουν πιο ενεργητικούς αντιπάλους. Επιπλέον, ο Έλιοτ προσπάθησε να κάνει διαφορετικές τις κινήσεις του κάθε χαρακτήρα, ώστε να είναι διακριτοί και με ιδιομορφίες και να μην έχουν την εικόνα ενός στρατού κλώνων.

Αφού πειραματίστηκαν με διάφορες εκδοχές, οι δημιουργοί κατέληξαν ότι η διαφορά ύψους μεταξύ των γιγάντων και των ανθρώπων θα έπρεπε να είναι 4 προς 1. Ο,τιδήποτε λιγότερο, θα ήταν ιδιαίτερο εκφοβιστικό και θα ελάττωνε το βαθμό διαδραστικότητας που ήθελαν να έχουν οι γίγαντες με τους ανθρώπους.

Για να έχει η δράση των ηθοποιών μία ενιαία εικόνα υιοθετήθηκε η τεχνολογία Simul-Cam που είχε χρησιμοποιηθεί για πρώτη φορά στο "Avatar" του Τζέιμς Κάμερον. Η τεχνολογία αυτή, επιτρέπει στον σκηνοθέτη να προβάλλει προ-καταγεγραμμένες CG εικόνες, σε ζωντανές σκηνές δράσης και αληθινά σκηνικά και να δημιουργεί εκ νέου μία ολοκληρωμένη σκηνή στην οθόνη.

Η τεχνολογία motion capture δεν χρησιμοποιήθηκε αποκλειστικά για τους γίγαντες. Τη χρησιμοποίησαν και πολλοί ηθοποιοί για την ερμηνεία τους. Για τον Γιούαν Μακ Γκρέγκορ αυτή ήταν η πρώτη φορά που τη δοκίμαζε. Οι κινήσεις του καταγράφηκαν και ψηφιοποιήθηκαν, ώστε να μπορούν να είναι επεξεργάσιμες όταν θα χρειαζόταν να κάνει ένα πολύ μεγάλο άλμα ή πτώση. Οπότε τον κινηματογραφούσαν όταν ξεκινούσε να τρέχει για να πηδήξει, μετά αναπαρήγαγαν ψηφιακά την εικόνα του στον αέρα και στη συνέχεια «κολλούσαν» τη στιγμή που προσγειωνόταν στη γη. Επιπλέον, αναπαράγοντας τις κινήσεις της κανονικής κάμερας με 34αρες mo-cap κάμερες, ο Σίνγκερ μπορούσε να επιλέξει οποιαδήποτε γωνία για να συνεχίσει τη δράση, από πάνω, από κάτω, ή πίσω από τους γίγαντες, ανάλογα με τις ανάγκες της κάθε σκηνής.

Το καταπράσινο τοπίο της κατοικίας του βασιλιά Henry VIII στο Χάμπτον, στο νότιο Λονδίνο χρησιμοποιήθηκε για την επαρχία του Κλόιστερ, όπου διαδραματίζεται μέρος της ταινίας. Ο Καθεδρικός του Νόρουιτς, που χτίστηκε στο 1100, «δάνεισε» την εκπληκτική αρχιτεκτονική του, στην αίθουσα του θρόνου του βασιλιά Μπράμγουελ. Κάποια κομμάτια του φαραγγιού Τσένταρ στο Σόμερσετ της νοτιοδυτικής Αγγλίας, αποδείχθηκαν το τέλειο σκηνικό για τα άγρια τοπία της Γκάντουα. Επιπλέον, για τις σκηνές της δράσης επιλέχτηκε το αρχαίο δάσος Πάζλγουντ, στο Γκλούστερσαϊρ, ένας λαβύρινθος μονοπατιών, ρεματιών, ποωδών βράχων και πανύψηλων δέντρων.

Παρά το γεγονός ότι οι γίγαντες και όλα όσα έχουν χτίσει και όλα όσα χρησιμοποιούν - τα σπίτια τους, τα έπιπλά τους, τα εργαλεία τους, οι πανοπλίες και τα σκεύη τους - είναι τέσσερις φορές μεγαλύτερα από το κανονικό μέγεθος, η γη που κατοικούν είναι πολύ περιορισμένη, και αυτός είναι και ο λόγος που θέλουν να εξαπλωθούν στη γη των ανθρώπων.

Για τη σκηνή κατά την οποία οι πρωταγωνιστές προσπαθούν να αποκρούσουν την επίθεση των γιγάντων στο παλάτι του Κλόιστερ, χρησιμοποιήθηκαν περίπου 200 κομπάρσοι. Ο Σίνγκερ ήθελε στην ταινία να υπάρχουν στην ίδια περίπου αναλογία τεχνητά και φυσικά εφέ και αυτό ήταν κάτι που τήρησε κατά γράμμα ο υπεύθυνος ειδικών εφέ Ντομινίκ Τουόι.

Η φασολιά αποτελεί το κεντρικό σημείο της ιστορίας, τόσο σε πρακτικό, όσο και σε συμβολικό επίπεδο. Η διαδικασία δημιουργίας της ήταν ένα καλλιτεχνικό επίτευγμα. Φτιάχτηκε από κόντρα πλακέ, αφρό, γύψο, λάστιχο και οπτικά εφέ. Οι δύο ηθοποιοί εξασκήθηκαν στην αναρρίχηση (σε ειδικά διαμορφωμένο τοίχο) προκειμένου να πραγματοποιήσουν οι ίδιοι τις σκηνές που ανεβοκατέβαιναν και πολεμούσαν πάνω στη φασολιά.

Το κοτσάνι της φασολιάς έπρεπε να φαίνεται φυσικό, αλλά και αρκετά δυνατό ώστε να μπορεί κάποιος να αναρριχηθεί και να σταθεί πάνω του. Το ίδιο δύσκολη ήταν και η απεικόνιση των φύλλων. Δημιουργήθηκαν φύλλα σε διαφορετικά μεγέθη και από διαφορετικά υλικά, ενώ κάποια έπρεπε να φαίνονται πιο ξεραμένα από άλλα. Ήταν μια ιδιαίτερα δύσκολη διαδικασία, για την οποία χρησιμοποιήθηκε η τεχνολογία CGI.

Θέλοντας να δώσει ένα περισσότερο μοντέρνο στιλ στα ρούχα, η Τζοάνα Τζόνστον (υπεύθυνη κοστουμιών) επέλεξε στοιχεία που να αντικατοπτρίζουν τον 12ο αιώνα, όπως μανδύες και κουκούλες και τα συνδύασε με πιο μοντέρα κομμάτια. Έτσι, για παράδειγμα, φόρεσε στον Νικ ένα δερμάτινο σακάκι με κουκούλα και ένα t-shirt από μέσα, ένα ριχτό και ασύμμετρο παντελόνι και μπότες εργασίας. Έτσι, φαίνεται να ταιριάζει με εκείνη την εποχή, αλλά φέρνει λίγο και στο σημερινό νεανικό λουκ. Έπρεπε να δείχνει ωραίος, αλλά όχι υπερβολικά μοντέρνος, λαμβάνοντας υπόψη την ταπεινή καταγωγή του.

Η γκαρνταρόμπα της Έλινορ Τόμλισον αντανακλά τη διπλή της υπόσταση: μία κομψή πριγκίπισσα, αλλά και μία ινκόγκνιτο τυχοδιώκτισσα.. Τα φορέματα της έπρεπε να είναι εκθαμβωτικά, αλλά να βγάζουν και το αγοροκόριτσο που έκρυβε μέσα της. Αυτός είναι και ο λόγος που φορά ένα μεγάλο καπέλο με γείσο, κάτω από το οποίο μπορεί να κρυφτεί όταν θέλει, που ταυτόχρονα όμως τονίζει και τη γοητεία της.

Η Τζόνστον δημιούργησε και αυτή - όπως οι υπεύθυνοι για τα ψηφιακά εφέ – ειδικά υπερμεγέθη κοστούμια για τους γίγαντες, το στρατηγό Φάλον και τους τεράστιους συντρόφους του. Ήταν η τρίτη φορά που καταπιανόταν στην καριέρα της με CGI, οπότε γνώριζε καλά θέματα όπως η υφή και το εύρος της κίνησης. Αρχικά δημιούργησε τους σωματότυπους και την αρχιτεκτονική του προσώπου και στη συνέχεια πρόσθεσε τα επιμέρους ενδυματολογικά στοιχεία που ταίριαζαν στον κάθε χαρακτήρα. Συνολικά, η ίδια και η ομάδα της έφτιαξαν περίπου 2.000 κοστούμια. Πολλά από αυτά - που βασίστηκαν σε δικά της σχέδια, ράφτηκαν στο χέρι και το ύφασμα έγινε ειδική παραγγελία. Οι επιρροές της ήταν τόσο από την τέχνη όσο και από τη μόδα: από τον Pieter Bruegel και William Waterhouse (19ος αι.), μέχρι τον Alexander McQueen και τα ρούχα που φορούν τα παιδιά στους δρόμους, σήμερα.

An ancient war is reignited when a young farmhand unwittingly opens a gateway between our world and a fearsome race of giants.
Unleashed on the Earth for the first time in centuries, the giants strive to reclaim the land they once lost, forcing the young man, Jack (Nicholas Hoult), into the battle of his life to stop them. Fighting for a kingdom and its people, and the love of a brave princess, he comes face to face with the unstoppable warriors he thought only existed in legend… and gets the chance to become a legend himself.

Acclaimed filmmaker Bryan Singer directs the 3D epic action adventure “Jack the Giant Slayer,” starring Nicholas Hoult (“X-Men: First Class”) in the title role. The film also stars Eleanor Tomlinson as Princess Isabelle; Stanley Tucci (“Captain America: The First Avenger”) as the deceitful Lord Roderick; Ian McShane (“Pirates of the Caribbean: On Stranger Tides,” HBO’s “Deadwood”) as the besieged King Brahmwell; Bill Nighy (“Harry Potter and the Deathly Hallows”) as the giants’ leader, General Fallon; and Ewan McGregor (“Star Wars,” “The Ghost Writer”) as palace guard Elmont.
Singer directs from a screenplay by Darren Lemke and Christopher McQuarrie and Dan Studney, story by Darren Lemke & David Dobkin. The film is produced by Neal Moritz, David Dobkin, Bryan Singer, Patrick McCormick and Ori Marmur, with Thomas Tull, Jon Jashni, Alex Garcia, Toby Emmerich, Richard Brenner, Michael Disco and John Rickard serving as executive producers.
The creative filmmaking team includes Singer’s longtime collaborators, director of photography Newton Thomas Sigel (“X-Men,” “Superman Returns”) and editor John Ottman (“X2,” “Superman Returns”). The production designer is Gavin Bocquet (“Star Wars: Episode III – Revenge of the Sith”).

ΕΠΙΣΗΜΟ SITE :

Official Site

ΑΛΛΕΣ ΠΗΓΕΣ

  IMDb

PHOTOS - POSTERS

Διαφήμιση

VIDEO CLIPS, TRAILER, TEASER, SCREENING PREVIEW

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΕΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ / ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ